Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2551
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
4 พฤศจิกายน 2551
 
All Blogs
 
ในวันเบื่อๆ ของปอยอลิน

มันเป็นวันเบื่อๆจริงๆนะ เบื่อมานาน เบื่อจนไม่ได้เข้ามาปัดฝุ่นบล็อกมานานแสนนาน

หายไปนาน ลืมปอยกันไปเลยละสิ

เคยคิดมั๊ยว่า ทำไมชีวิตคนเรามันต้องดิ้นรนสู้กันไปถึงขนาดนี้
ถ้าเราแค่ปลูกผัก ปลูกข้าว จับปลา....
แค่เราย้อนกลับไปใช้ชีวิต วิถีดั้งเดิม เราจะสบายกว่านี้มั๊ย
มีความสุขกว่านี้มั๊ย

คิดทบทวนแล้วทบทวนอีก ได้คำตอบที่ถามเองตอบเองว่า
ไม่หรอก เพราะถ้าเรายังมีกิเลส ชีวิตมันก็จะย้อนกลับมาในรูปแบบเดิมๆ
เฉกเช่นที่มันเป็น

ปอยเป็นคนที่มีความทุกข์บนความสุขของตัวเอง
และขณะเดียวกันก็มีความสุขบนความทุกข์ของตัวเอง

กล้วยทอดเอ๊ย...ไม่มีอะไรสมดุลสักอย่าง

อย่าถามนะว่า ถ้าให้ย้อนเวลากลับไป จะไปแก้ไขอดีตอะไรบ้าง
เพราะถ้าทำได้ปอยเลือกที่จะอยู่กับเวลา ณ ปัจจุบัน

อดีต คือ อดีต จะไม่ไปแก้ไขอะไรทั้งนั้น เพราะปอยเชื่อว่า
ต่อให้ย้อนเวลากลับไปได้ ปอยก็คงจะทำและปฏิบัติเหมือนเช่นวันเวลาที่ผ่านมา ไม่มีอะไรผิดเพี้ยน

เพราะเหตุการณ์แต่ละอย่างเราไม่เคยรู้อนาคต และเรามีวุฒิภาวะเพียงเท่านั้นจริงๆ

และที่สำคัญ อดีตมันพาปอยมาเจอคนในปัจจุบัน ปอยกลัวว่าถ้าอดีตเปลี่ยน
คนในปัจจุบันจะไม่มีตัวตน

เฮ้ยย กล้วยทอดจริงๆคนเรา ไม่มีอะรสมบูรณ์ หรือ เพียงพอแต่พอดีสักอย่าง

เมื่อวาน (3 /10/51) เวลา 2 ทุ่ม ปอยเดินทางกลับบ้าน
เจอคุณตาแก่ๆคนเดิมที่เจอบ่อยๆ ถ้าปอยกลับบ้านเวลานี้

คุณตาจะนั่งขายปลาตะเพียนสานตัวละ 10 บาทอยู่บนสะพานลอย
ปอยซื้อแกคราวละ 2 ตัวทุกครั้ง ถ้าเจอแก
แกจะไหว้เราทุกครั้งที่อุดหนุน เห็นคุณตาแล้วนึกถึงปู่ที่บ้าน

ดีแค่ไหนแล้ว ที่ปู่มีลูกหลานดูแล มีข้าวกินทุกมื้อ ไม่ต้องมานั่งหลังขดหลังแข็งขายของ

คุณตาแกคงไม่มีใคร คุณตาหน้าตาน่ารักเชียว
ปอยเดินผ่านแกไปแล้ว ด้วยตอนนี้เองปอยก็อยากรีบกลับบ้าน
หิวข้าว เหนื่อย และ จิปาถะ แต่สายตาก็เดินเหลือบมองคุณตาจนเหลียวหลัง

มันเหมือนเรายังทำอะไรไม่เสร็จ ตัดสินใจเดินกลับไปใหม่
ตา..เอาสองตัวจ้ะ
ตัวละ10บาท ขอบคุณๆ (พร้อมกับยกมือไหว้เรา..ตูจะอายุสั้นมั๊ยเนี่ย)

จริงๆไปให้คุณตาไหว้บ่อยๆก็ดี เพราะปอยชักอยากจะอายุสั้น



ตอนนี้ที่ห้องปอยมีปลาตะเพียนหลายตัวแล้ว
หวังว่าคุณตาจะมีลูกหลานกลับมาดูแลหลายๆคนบ้าง...สาธุ


Create Date : 04 พฤศจิกายน 2551
Last Update : 4 พฤศจิกายน 2551 17:15:22 น. 3 comments
Counter : 295 Pageviews.

 
เจ้าของบ้านมีจิตใจเมตตามากเลยครับ ปลาตะเพียนในห้องคือกุศลที่เราได้สร้าง เป็นอีกด้านที่งดงามของสังคมแย่ๆ ในปัจุบัน ขอชื่นชมจากใจจริง

เห็นแวบๆ ว่าอยากอายุสั้น ถ้าสั้นจริงๆ แล้วใครจะไปช่วยซื้อปลาตะเพียนลุงล่ะ ยี่สิบบาทที่ได้จากเราอาจเหมายถึงข้าวหนึ่งจาน อาจหมายถึงการต่อลมหายใจให้ยืนยาวไปอีกหนึ่งวันเลยนะครับ...


โดย: ชวนคุย วันที่: 4 พฤศจิกายน 2551 เวลา:19:12:58 น.  

 
จำมาจากไหนไม่รู้...เค้าว่ายิ่งแก่ขึ้นยิ่งงงกับชีวิตมากขึ้น

เอ๋ก็โม่งานเเหลกหลานอ่ะ...ปอย

บางทีก็เกิดคำถามมากมาย...แต่ก็นะ
คนเราเค้าว่าเกิดยาก...
บางคนตายยากด้วยนะ...

.....คิดถึงจร้า....


โดย: กาแฟดำไม่เผ็ด วันที่: 5 พฤศจิกายน 2551 เวลา:14:07:37 น.  

 
ทุกวันนี้ก็เหนื่อยเหนื่อยเหมือนกันค่ะ


โดย: โยเกิตมะนาว วันที่: 5 พฤศจิกายน 2551 เวลา:19:52:42 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ลูกคนเล็กของแม่ละเอียด
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ระหว่างโซ่ กับ อากาศ
โซ่ ... คล้องคอ พันธนาการ และ เป็น ภาระ
อากาศ...มองไม่เห็น เย็นสบาย และ เอาไว้ หายใจ
ระหว่าง โซ่ กับ อากาศ คุณอยากเป็นอะไร
....
ฉัน เป็นอากาศ

สงวนลิขสิทธิ์ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539 ห้ามผู้ใดละเมิด ไม่ว่าการลอกเลียน หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของข้อความใน blog แห่งนี้ไปใช้ ทั้งโดยเผยแพร่และเพื่อการอ้างอิง โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร จะถูกดำเนินคดี ตามที่กฏหมายบัญญัติไว้สูงสุด
Friends' blogs
[Add ลูกคนเล็กของแม่ละเอียด's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.