Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2552
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
 
19 กุมภาพันธ์ 2552
 
All Blogs
 
เฮอร์ชี่มั๊ยคะ

เช้าวันที่ 14 กุมภา ที่ผ่านมา
บริเวณสาวรีย์ฯเป็นเช้าที่คึกคัก คักคึกมากมายเลยทีเดียว
ร้านรวงต่างๆ มีสีสันฉูดฉาด หัวใจเอย ดอกไม้เอย ปลิวว่อนทั่วสาวรีย์ฯ
เสียงร้องเชิญชวน ให้ซื้อช็อคโกแลต "เฮอร์ชี่มั๊ยคะ เฮอร์ชี่"

ทำไมต้องเฮอร์ชี่วะ ????

ร้านที่เคยขายขนมปังปิ้ง ก็เสกตัวเองให้กลายเป็นแม่ค้ าดอกไม้ซะงั้น
แล้วตรูจะกินขนมปังที่หนาย..ทำไมไม่ขายเหมือนเดิม

เอาน่า อดกินสักวัน สองวัน เดี๋ยววันอาทิตย์ อะไรๆก็กลับมาเหมือนเดิมแล้ว
ใครๆเค้าว่ากันว่า วันที่ 14 กุมภา เป็นวันเสียตัวแห่งชาติ
ไม่รู้ว่าใครบัญญัติศัพท์ ... และมันอุบัติขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่

ปอยเคยอ่านหนังสือของนักเขียนท่านหนึ่ง
ชื่อ จันทร์ ศรีจรูญ แอนเดอร์สัน หรือที่รู้จักกันในนาม "แม่วาด เมียบียอร์น"
แม่วาดเป็นคนไทย ที่ไปเป็นสะใภ้ชาวไวกิ้ง อย่างพ่อหมีบียอร์น

เรามักจะเรียกประเทศแถบสแกนดิเนเวียว่า "ไวกิ้ง"
เพราะเผ่าพันธ์เค้ามาแบบนั้น
บียอร์นก็เหมือนกัน แกเป็นชาว นอร์เวย์ และชื่อแกแปลว่า "หมี"
แม่วาดเล่าถึงวันวาเลนไทน์ของนอร์เวย์ว่า เป็นวันที่ทำให้แม่วาดหน้าแตก

เพราะ นอร์เวย์ ไม่มีวันวาเลนไทน์ และไม่รู้จัก วันวาเลนไทน์
การทำเซอร์ไพรซ์ของแม่วาด จึงดูเป็นเรื่องน่าขำของบียอร์น
อ่านเรื่องของแม่วาดตอนนี้แล้ว ปอยก็นึกถึงเมืองไทย

เออ...เราก็เอากะเค้าทุกเทศกาลเลยเนอะ....
รับเอามาจนทึกทักว่ามันเป็นของตัวเอง
ซึมซาบไปกับมัน จนบางครั้ง ทำให้อาการน้อยใจเกิดได้ ถ้าคนที่รักไม่ใส่ใจ

เพ้อเจ้อ จนมานั่งอิจฉาได้ เวลาเห็นคนอื่นไปเป็นคู่ๆ แล้วเราไม่มี
ตื่นเต้นสนุกสนานไปกับสีแดง สีชมพู วี๊ดว๊ายกระตู้วู้
แล้วสุดท้ายก็มานั่งอ้วกอ้วกเผื่อหมา

แต่การที่เรามีนิสัย รับของแปลกมาอยู่เรื่อยๆแบบนี้
ก็ทำให้ เศรษฐกิจไทย คึกคักได้เหมือนกัน

เมื่อหลายปีก่อน ตอนปอยยังทำงานอยู่ที่ ซ.ทองหล่อ
วันที่ 14 กุมภา จำเป็นต้องไปธุระ ต้องการใช้บริการแท็กซี่เป็นอย่างมาก
เพราะปอยถือของเยอะ...ปอยยืนรอรถอยู่ตรงทางรถไฟ หน้า อาร์ซีเอ

เวลาผ่านไปเกือบ 2ชั่วโมง แท็กซี่วิ่งกันเกลื่อน แต่ขึ้นไม่ได้
เพราะมีผู้โดยสารเป็นคู่ หนุ่มสาว วิ่งเยาะเย้ยผ่านหน้าปอยไป คันแล้ว คันเล่า

แม่มเอ๊ย...ทำไมเมิงต้อง จู๋จี๋กันเฉพาะวันนี้ด้วยวะ...รู้มั๊ยกรูเมื่อย
เพราะฉะนั้น 14 กุมภา จึง

เป็นวันที่แท็กซี่ได้ลืมตาอ้าปาก หวานหมูกันเลยทีเดียว
เป็นวันที่โรงแรมม่านรูด ขายดีจนบ๋อยลืมเอาตูดมาจากบ้าน
เป็นวันที่แม่ค้าขายขนมปังปื้ง สามารถแปลงร่าง มาขายดอกไม้ได้ ชั่วคราว
เป็นวันที่ พนักงาน 7-11 ออกมายืนร้อง "เฮอร์ชี่มั๊ยคะ เฮอร์ชี่มั๊ยคะ"ที่หน้าร้าน


เมืองไทย อะไรก็เป็นไปได้....เนอะ








Create Date : 19 กุมภาพันธ์ 2552
Last Update : 19 กุมภาพันธ์ 2552 12:54:14 น. 0 comments
Counter : 372 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ลูกคนเล็กของแม่ละเอียด
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ระหว่างโซ่ กับ อากาศ
โซ่ ... คล้องคอ พันธนาการ และ เป็น ภาระ
อากาศ...มองไม่เห็น เย็นสบาย และ เอาไว้ หายใจ
ระหว่าง โซ่ กับ อากาศ คุณอยากเป็นอะไร
....
ฉัน เป็นอากาศ

สงวนลิขสิทธิ์ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539 ห้ามผู้ใดละเมิด ไม่ว่าการลอกเลียน หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของข้อความใน blog แห่งนี้ไปใช้ ทั้งโดยเผยแพร่และเพื่อการอ้างอิง โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร จะถูกดำเนินคดี ตามที่กฏหมายบัญญัติไว้สูงสุด
Friends' blogs
[Add ลูกคนเล็กของแม่ละเอียด's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.