มกราคม 2560

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
ภรรยามาเฟีย




ณ กรุงปารีส

          ขบวนรถลีมูซีนและรถสปอร์ทสีดำฟิลม์หนาทึบถูกขับเข้าจอดหน้าโรงแรมหรูระดับ7ดาว เมื่อเหล่าชายร่างยักษ์ลงจากรถ ก็ไปยืนรอเปิดประตูรถลีมูซีนเพื่อให้นายใหญ่และนายหญิงก้าวลงจากรถ แต่ก็ยังไม่ได้เปิดจนเหล่าพนักงานที่มารอต้อนรับแปลกใจอดชะเง้อมองไม่ได้ ต่างจากเหล่าบอดี้การ์ดที่ยืนนิ่งเพราะทราบดีว่าเหตุใดทั้งคู่ถึงไม่ลงมา


...ภายในรถ


               สองหนุ่มสาวกำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันนัวเนีย เนื่องจากก่อนหน้านี้คู่สามีภรรยามาเฟียแอบพนันกันเรื่องความกล้าของหญิงสาว โดยมีผลรางวัลอันหน้าพึงพอใจสำหรับเธออยู่ไม่น้อยเป็นของเดิมพัน ทั้งคู่จึงเริ่มแข่งจูบกันบนรถโดยมีฝ่ายหญิงเป็นคนเริ่มก่อน จนเวลาผ่านไปถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีใครหยุดเพราะคนที่หยุดคือคนที่พ่ายแพ้นั่นเอง

        “อืม...” เสียงครางอย่างแผ่วหวานของหญิงสาวสร้างความคึกคักให้กับชายหนุ่มยิ่งนัก จนต้องเป็นฝ่ายขอยอมแพ้ในศึกนี้เมื่อเห็นว่าตนมาถึงที่หมายแล้ว ชายหนุ่มค่อยๆละริมฝีปากออกจากริมฝีปากอันหวานฉ่ำของร่างภรรยาอันเป็นที่รัก  เหมือนร่างบอบบางที่นั่งอยู่บนตัวเขาจะยังไม่พอใจมองค้อนเขาก่อนจะสะบัดหน้าไปอีกทางหนึ่งแทน จนชายหนุ่มอดหัวเราะให้กับความน่ารักของเธอไม่ได้ก่อนจะกระชับร่างบอบบางแล้วกระซิบที่ข้างหูด้วยน้ำเสียงทุ้มลึกอันมีเสน่ห์ของเขา

        “เอาไว้คืนนี้ ผมจะให้คุณคุมเอาไหม” เมื่อได้ยินดังนั้นหญิงสาวก็หันกลับมามองเขาด้วยตาประกาย ก่อนจะจัดแจงตัวเองและเขาจนเรียบร้อยแล้วจึงเงยหน้ามาสบตากับเขาอีกครั้ง มือบางเลื่อนกระจกอันเป็นสัญญาณให้ลูกน้องเปิดประตูได้ พลางเสียงหวานใสปนความเยือกเย็นก็เอ่ยปากออกมาพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

              “สัญญาแล้วนะคะ อย่าลืมที่เราพนันกันไว้ล่ะคะ” เมื่อเอ่ยจบหญิงสาวก็ก้าวลงจากรถพร้อมกับเขา ชายหนุ่มสอดสายตาไปทั่วบริเวณก่อนจะโอบกอดผู้เป็นภรรยาแล้วพากันเดินเข้าไปในโรงแรม ท่ามกลางเหล่าพนักงานที่มายืนต้อนรับทั้งคู่

 3 วันผ่านไป

ฉันเดินมาเที่ยวชมในสวนดอกไม้ของโรงแรมพร้อมกับ‘ลู่ซี’บอดี้การ์ดสาวประตำตัวที่ติดตามมาด้วย นอกนั้นกระจายอยู่รอบนอกไม่เข้ามาให้ฉันรำคาญมากนัก นานมากแล้วที่ไม่ได้ทำตัวราวกับหญิงสาวธรรมดาเช่นการเดินเล่นชมนกชมไม้แบบนี้

                   ชีวิตอิสระของฉันมันจบลงตั้งแต่ตกลงแต่งงานกับเขา ‘เฉินเซียว’ นายใหญ่แก๊งมาเฟียฮ่องกง ฉันคือ ‘เสวี่ยเจิน’คุณหนูเล็กแห่งครอบครัวมหาเศรษฐีนักธุรกิจพันล้านที่ไม่เคยสนใจใครและไม่ยอมให้ใครมาจับหมั้นหมายเด็ดขาด ด้วยรู้ดีชายหนุ่มเหล่านั้นเพียงต้องการเงินและอำนาจของครอบครัวไปเสริมบารมีเท่านั้น หากแต่งไปคงจะมีค่าเป็นเพียงหุ่นเชิดให้สามีแน่ๆ

                     จนกระทั่งได้พบกับเขา ‘เฉินเซียว’ ที่มาพักผ่อนในเกาะที่ฉันเองก็มาพักเช่นเดียวกัน ต่างคนต่างได้พบเจอกันเป็นครั้งคราวด้วยที่พักอาศัยนั้นอยู่ห่างกันไม่มากนัก จนกระทั่งฉันได้ไปเที่ยวที่บาร์ริมทะเลแล้วได้เข้าช่วยชีวิตผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งก็คือ‘ลู่ซี’บอดี้การ์ดสาวคนปัจจุบัน

                   และนั่นคือก้าวแรกของการที่ได้เข้าไปพัวพันกับโลกมืด ลู่ซีไม่ใช่หญิงสาวธรรมดาเธอเป็นถึงสายลับที่คิดจะผันตัวออกจากวงการเพราะรักกับชายหนุ่มคนหนึ่งที่เป็นเพียงคนธรรมดา แต่ก็หนีไม่พ้นองค์กรไม่ต้องการให้เธอวางมือจึงฆ่าชายหนุ่มคนรักของเธอ เป็นเหตุให้หญิงสาวที่มาทันชายหนุ่มสิ้นใจคิดทรยศแก้แค้นองค์กรจนพังทลาย คนขององค์กรที่เหลือจึงตามล่าเธอและนี่คือศึกสุดท้ายของเธอกับคนที่เหลือ แม้จะกำจัดได้แต่ร่างกายก็แทบจะไม่มีลมหายใจแล้ว จนกระทั่งฉันได้ไปพบนั่นเอง

                 เพราะคิดช่วยลู่ซีฉันจึงทำทุกอย่างแม้แต่โทรไปขอร้องพี่ชายและคุณพ่อให้ส่งคนมาช่วยฉันและนั่นคือจุดเริ่มต้นของการได้พูดคุยกับหัวหน้ามาเฟียฮ่องกงอย่างเฉินเซียวที่บิดาขอร้องให้มาช่วยดูแลชั่วคราว ความสัมพันธ์ก็เลยพัฒนาจนเรื่องทุกอย่างจบลงฉันกับเขาก็กลายมาเป็นแฟนกัน

                  หลายปีผ่านไปฉันกับเขาก็ได้มาแต่งงานกันฝ่าฟันเรื่องเลวร้ายมาก็มากมาย แต่คงไม่มีเรื่องอะไรเลวร้ายไปมากกว่าการที่เขาแอบมีหญิงสาวอื่นนอกจากฉัน เป็นหญิงสาวที่อ่อนหวานกว่าเธอ หญิงที่กล้ามาต่อสู้กับเธอ ทำให้เธอเป็นนางมารร้ายจนถึงขั้นแตกหักกับเขา ฉันและลู่ซีเฝ้ารอวันจัดการงูพิษตัวนี้ด้วยใจปวดร้าว หากในท้องไม่ได้มีสายเลือดของเขาอยู่ฉันคงจะขอหย่าและไม่สนใจใยดีอีก

                  ในที่สุดฉันก็ทำสำเร็จนังงูพิษนั่นทรยศเขาอย่างเลือดเย็น แม้ฉันจะสะใจแค่ไหนที่เขาเป็นฝ่ายเจ็บปวดบ้างแต่ก็ยังคงไปช่วยเขาอยู่ดี แต่นั่นก็แลกมาด้วยการสูญเสียบุตรในท้องไปตลอดกาล เหตุการณ์ในครั้งนี้สร้างความเสียใจให้แก่ฉันจนทำให้เป็นโรคซึมเศร้าและไม่คิดจะมีลูกอีก ส่วนเขาก็รู้สึกเสียใจและรู้สึกผิดต่อฉันและคอยดูแลฉันเรื่อยมา

                   แม้ความรักที่มีให้กันจะไม่เหมือนเดิมเพราะความเชื่อใจที่เสียใจและรักที่พังทลายลงในอดีต ทำให้เขารักฉันมากยิ่งกว่าเดิมต่างจากฉันที่แปรเปลี่ยนไปถึงฉันจะรักเขามากแค่ไหนแต่ฉันกลับรักตัวเองมากว่า บางครั้งจากไม่เคยระแวงก็กลับคิดมากจนเกิดการระแวงไปทุกอย่างและนั่นทำให้ทุกๆที่ที่มีเขาจะต้องมีฉันเสมอ

                หนึ่งปีถัดมาอาการของฉันเริ่มดีขึ้นเรื่อยๆเขาจึงพาฉันมาเที่ยวที่ปารีส เป็นการฮันนีมูนไปในตัว และเขาก็พาฉันท่องเที่ยวตลอด 3 วันที่ผ่านมา  จนวันนี้ดูเหมือนจะมีการตกลงทางธุรกิจที่ฉันไม่ไปจะดีกว่าฉันจึงเลือกมาเดินเล่นผ่อนคลายกับลู่ซีนั่นเอง

                  เพราะมัวแต่คิดเรื่องราวในอดีตทำให้ฉันไม่ได้ยินเสียงโทรศัพท์ของตนเอง จนลู่ซีที่ถือให้กดรับสายแทน และนั่นทำให้ฉันหลุดจากภวังค์อีกครั้ง

“ลู่ซีรับสาย  มีไร...อะไรนะเสียงร้องอย่างตกใจของบอริการ์ดสาวทำให้ฉันมีสีหน้าแย่ไปด้วย มีไม่กี่เรื่องที่จะทำให้บอริการ์ดผู้เงียบขรึมร้องอย่างตกใจขนาดนี้ได้ ถ้าไม่ใช่เกิดเรื่องเลวร้ายอะไรขึ้น

“ลู่ซีเกิดอะไรขึ้นฉันเดินไปเขย่าแขนลู่ซีพลางหยิบโทรศัพท์มาคุยแทน เมื่อเห็นว่าปลายสายเป็นเบอร์ลูกน้องคนสนิทของสามีก็ยิ่งร้อนใจ

“เจสนี่ฉันเองเกิดอะไรขึ้นเสียงปืนที่ดังเข้ามาในสายยิ่งทำให้ฉันอยู่เฉยไม่ได้ ลู่ซีหันไปสั่งงานให้ทุกคนมารวมตัวกันล้อมรอบฉัน

“นายหญิง!...ระวังตัวด้วย การคุยธุรกิจไม่ลงตัว...ฝ่ายตรงข้ามเลยส่งคนมากำจัดนายครับปลายสายตอบกลับมาอย่างเหนื่อยหอบดูเหมือนว่าเขาจะวิ่งไปด้วย ยิงปืนไปด้วย ทำให้เสียงค่อนข้างจะสั่นๆและขาดหายไป

“อยู่ไหน เขาอยู่ที่ไหน

“นายโดนยิงตอนนี้พวกเราอยู่ตรงโกงดังร้าง กำลัง...”

ปัง!

                    “เจส! เจสสส...”

ยังไม่ทันรายงานจบเสียงก็ขาดหายไปทันทีพร้อมกับเสียงปืนที่ดังเข้ามาในสาย แม้ฉันจะพยายามเรียกเท่าไรอีกฝ่ายก็ไม่มีเสียงตอบกลับมาอีกแล้ว

“ลู่ซี

                  “ค่ะ! นายหญิง”

                 “บอกทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม ฉันจะไปช่วยเขา”

“แต่นายหญิงค่ะ มันอันตราย...”

                 “ไปเตรียมตัวฉันจะไม่ยอมให้สามีฉันเป็นอะไรเด็ดขาด”

                “รับทราบค่ะ

เธอยื่นปืนมาให้ฉันก่อนจะรีบไปจัดการตามที่สั่ง ส่วนฉันกดโทรศัพท์อีกครั้งภาพหน้าจอที่มีรูปคู่ของเราสองคนก็ปรากฏในสายตา อยู่ดีๆน้ำตาที่ไม่เคยไหลมานานนับปีก็ไหลรินอาบแก้มจนต้องเอามือเช็ดทิ้ง ก่อนที่ฉันจะเดินไปขึ้นรถที่มาจอดรอแล้ว

            นานนับปีที่มือของฉันไม่เคยต้องเปื้อนเลือดแต่วันนี้กลับมีคนกล้ามาทำร้ายชายที่รัก นายหญิงอย่างเธอจะปล่อยไปได้ยังไง อันตรายแล้วยังไง จะให้ทนฟังว่าสามีจะรอดปลอดภัยอยู่ที่โรงแรมก็ไม่ใช่เธอแล้วล่ะ

นาทีนี้ต่อให้ต้องฆ่าใครตาย ฉันก็จะไม่ยอมสูญเสียใครอีกแล้ว!


    เปิดเรื่องมาก็ขออยู่ในโลกปัจจุบันก่อนแล้วกันนะเจ้าค่ะฮูหยินทั้งหลาย เริ่มบทมาก็ซีเรียสเสียแล้ว  ตอนหน้าจะซีเรียสหรือไม่นั้นโปรดติดตามตอนต่อไป 

            ห้ามพลาด!  ถ้าคุณอยากเจอกับความเกรียนของฮูหยินท่านแม่ทัพ   ที่จะมาทำให้นางเอกถึงกับ ไป!  ไม่! เป็น! เลยทีเดียว555




Create Date : 22 มกราคม 2560
Last Update : 22 มกราคม 2560 16:08:41 น.
Counter : 315 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Porpia_Infinity
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



สวัสดีค่ะ ยินดีต้อนรับสู่อาณาจักรความเพ้อฝันของเรา55
อย่าลืมติดตามและแวะมาพูดคุยกันนะคะ>///<