จงทำสิ่งที่คุณทำได้...ด้วยสิ่งที่คุณมี...ณ จุดที่คุณยืนอยู่ - ธีโอดอร์ รูสเวลท์
Uploaded with ImageShack.us
Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2553
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
15 กรกฏาคม 2553
 
All Blogs
 
มะขามเทศอดทน







บรรดาต้นไม้แต่ละต้นในสวนเล็ก ๆ ข้างบ้านผมมักจะมีที่มาของแต่ละต้นต่าง ๆ กัน และโดยนิสัยส่วนตัวผมก็เป็นคนชอบต้นไม้ที่มีที่มาเสมอ…

ต้นพุดซ้อนที่ริมรั้วก็ปักชำกิ่งมาจากบ้านเก่าที่วงศ์สว่าง ต้นพู่ชมพูที่กำลังออกดอกสีชมพูบานสะพรั่งนั่น…ผมก็เก็บต้นกล้าเล็ก ๆ มาจากโรงพยาบาลนนทเวชพร้อมกับวันที่ผมพาลูกสาวแรกเกิดออกจากโรงพยาบาลมาอยู่บ้านหลังนี้

เวลาผ่านหน้าโรงพยาบาลนนทเวชทีไรผมอดมองที่ตรงนั้นไม่ได้ แต่ตอนนี้มองไม่เห็นต้นตระกูลมันแล้ว เพราะทางโรงพยาบาลโค่นทิ้งแล้วปลูกสร้างอย่างอื่นแทน

ต้นกระถินข้างบ้านต้นหนึ่งผมถอนต้นเล็ก ๆ มาจากริมรั้วโรงเรียนอนุบาลลูกหมี จ.นนทบุรี ตอนที่ผมถีบจักรยานไปรับ-ส่งลูกสาวประจำ บัดนี้โรงเรียนอนุบาลบลูกหมีก็ขยับขยายกลายเป็นโรงเรียนสาธิตคริสเตียนวิทยาและไม่มีรั้วต้นกระถินอีกแล้ว แต่ญาติกระถินต้นสุดท้ายยังเติบโตอยู่ที่รั้วบ้านผม

ต้นมะเดื่อที่ผมขุดมาจากป่าละเมาะย่านพระรามหก เดี๋ยวนี้ป่าละเมาะตรงนั้นถูกทำลายเหลือแต่เป็นพื้นที่โล่ง ตอนนี้ต้นมะเดื่อที่บ้านผมมีลูกดกดื่นจิ้มน้ำพริกหรือจิ้มปลาร้าสับได้แล้ว

ต้นโมกที่ผมขุดมาจากริมท้องร่องสวนทุเรียนเมืองนนท์ตั้งแต่ผมย้ายเข้ามาอยู่ใหม่ๆ มันออกดอกและแตกลูกแตกหลานนับต้นไม่ถ้วนแล้ว แต่เมื่อย้อนกลับไปที่เก่าก็ไม่มีร่องรอยท้องร่องสวนแล้ว เพราะกลายเป็นหมู่บ้านจัดสรรจนจำไม่ได้แล้วว่าท้องร่องนั้นอยู่ตรงไหน

ต้นชะมวงต้นหนึ่งที่คนอ่านหนังสือคนหนึ่งมอบให้เมื่อคราวไปงานชุมนุมวรรณกรรมช่อการะเกดที่นครศรีธรรมราช ผมนำขึ้นรถไฟกลับมาด้วย ถึงวันนี้มันออกยอดจนเด็ดกินได้แล้ว ต้นมะขามหวานจากวังตะไคร้ที่ซื้อต้นกล้าของมันติดมือมาเมื่อคราไปเที่ยวบัดนี้ก็ออกดอกอ่อนแล้ว

ต้นเฟิร์นข้าหลวงต้นหนึ่งผมนำมันมาจากงานเปิดตัวหนังสือเรื่อง “สวนหลังบ้าน” ของนิรันศักดิ์ บุญจันทร์ ที่ร้านเหล้าหรูแถวถนนข้าวสาร ดูมันบอบบางมากเพราะว่าแยกมันถูกลงกระถางเล็ก ๆ ก่อนวัยอันควร ทุกวันนี้แม้จะดูแลรดน้ำอย่างดีจะรอดหรือเปล่าก็ยังไม่รู้

วันเวลาล่วงเลยไป…สรรพสิ่งล้วนเปลี่ยนแปลง…
ในทางกลับกันก็มีต้นไม้หลายต้นที่เคยอยู่บ้านผมแล้วก็จากไปอยู่ในที่อื่นในรูปแบบต่าง ๆ กัน บ้างยกทั้งกระถางให้คนชอบพอกันไป บ้างก็ขอเมล็ดพันธุ์ไปเพาะปลูก บ้างก็ตายจากไปตามธรรมชาติ

แต่ดูเหมือนจะมีต้นไม้เพียงต้นเดียวเท่านั้นที่ผมตัดสินใจฆ่ามันเสีย ทั้งที่ตอนแรกนั้นหอบหิ้วมันมาด้วยความรักและทนุถนอมอย่างสุดฤทธิ์ ต้นไม้ที่ผมกำลังหมายถึงอยู่นี้ก็คือต้นมะขามเทศ ต้นมะขามเทศช่างเป็นต้นไม้ธรรมดาสามัญเสียนี่กระไร ลักษณะและคุณสมบัติของมันบ่งบอกถึงความเป็นลูกทุ่งได้เป็นอย่างดี

แต่ที่ผมตัดสินใจนำมะขามเทศลูกทุ่งต้นนี้เข้าบ้านก็เนื่องมาจากหลงใหลในรูปทรงลำต้นที่คดงออย่างสวยงามของมัน

เดิมทีมันอยู่หน้าร้านอาหารเล็ก ๆ แถวซอยวัดฝาง นนทบุรี ร้านนี้ในสมัยนั้นผมก็เคยมานั่งดื่มกินอยู่บ้าง เวลามานั่งทีไรก็นึกชอบใจต้นมะขามเทศต้นนี้ที่อยู่ในกระถางตั้งอยู่หน้าร้าน รูปทรงสวยดี บางวันมันก็เหี่ยวเฉาเมื่อเจ้าของลืมรดน้ำ บางวันก็ระรื่นระริกระรี้สดชื่นเมื่อได้น้ำอุดมสมบูรณ์ ผมก็ได้แต่ชื่นชมว่ารูปทรงมันสวยดี

คืนหนึ่ง...ผมผ่านไปที่ร้านนั้นเห็นป้ายว่าปิดกิจการและย้ายไปอยู่ที่อื่นพร้อมกับเขียนเบอร์โทรศัพท์ทิ้งไว้ที่หน้าร้าน เจ้าต้นมะขามเทศที่ผมเคยชื่นชมกำลังเหี่ยวเฉา ใบของมันเริ่มร่วงโรย ผมใช้เล็บขูดดูผิวที่ลำต้นเนื้อในยังมีสีเขียวแสดงว่ายังไม่ตาย ถ้านำไปปฐมพยาบาลทันเวลาก็มีสิทธิ์รอดตายได้

ผมเรียกแท็กซี่พร้อมกับอุ้มกระถางขึ้นท้ายรถกลับบ้านทันที เมื่อมาถึงบ้านผมก็โทรศัพท์บอกเจ้าของร้าน บอกความประสงค์ว่าผมขอต้นมะขามเทศต้นนั้นมาเลี้ยงดูต่อ เพราะเห็นว่าร้านปิดกิจการแล้ว ขืนปล่อยให้มันอยู่ในกระถางตรงนั้นต่อไปมันต้องตายอย่างแน่นอน เจ้าของร้านพูดอย่างเห็นขำ เมื่อรู้ว่าผมโทรศัพท์มาเพื่อจะบอกว่าเอาต้นมะขามเทศที่เขาทิ้งแล้วมาเลี้ยงดูต่อ

ผมจัดการปลูกลงดินทั้งระถางให้มันเอนประมาณ 45 องศาตามรูปทรงของมัน ลำต้นมันคดงอสวยงามตามที่ผมชอบ ในที่สุดเมื่อรากมันลงดินมันก็เจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว

ทุก ๆ ครั้งที่ตัดแต่งกิ่งไม้ในสวนข้างบ้าน สิ่งที่ทำให้ผมมักได้เลือดทั้งที่ระมัดระวังอย่างดีแล้วก็คือเจ้าหนามมะขามเทศนี่เอง มันเริ่มเติบโตแผ่กิ่งก้านสาขาของมันออกไป เริ่มออกดอกออกฝัก เมื่อมีต้นมะขามเทศอยู่ในบ้านมันทำให้บรรยากาศในบ้านของผมเป็นชนบทยิ่งขึ้น

นานวันขึ้นกิ่งก้านของมันก็มักยื่นไปเกะกะนอกบ้าน เวลารถขยะเข้ามาทีไรก็มักมีปัญหาเสมอ ผมมองว่าเป็นร่มเงาแต่คนอื่นเขามองว่าเกะกะ ถึงกระนั้นผมก็ยังไม่เคยคิดจะโค่นมันทิ้ง เพราะนึกถึงความผูกพันที่อุตส่าห์หอบหิ้วกันมา ก็คอยตัดเล็มมันไม่ให้ออกไปรบกวนชาวบ้าน

นานวันกิ่งก้านมันก็ใหญ่โตขึ้นเรื่อย รู้อีกครั้งก็มันดันรั้วข้างบ้านซึ่งเป็นอิฐบล็อคแตกร้าวแล้ว และเช้าวันหนึ่งผมตื่นขึ้นมาก็พบว่ารั้วบ้านผมก็พังทลายลงมา เพราะเมื่อคืนที่ผ่านมาฝนตกมีลมพัดแรงประกอบกับแรงดันของมะขามเทศต้นนี้

เมื่อคำนวณบวกลบคูณหารด้วยเหตุผลนานาประการแล้วจึงตัดสินใจโค่นต้นมะขามเทศทิ้งเสียดีกว่า ผมตัดสินใจตัดมันถึงโคนลำต้นผมใช้กระถางหนักๆมาทับตอที่ตัดไว้จนติดดิน แต่มันก็ยังไม่วายเล็ดลอดแตกกิ่งเล็กๆแตกใบอ่อนได้อีก ผมก็คอยตัดมันทิ้งอยู่เป็นระยะๆ แต่เผลอพักเดียวมันก็ผลิแตกใบขึ้นมาอีก ยิ่งในฤดูฝนด้วยแล้วมันจะผลิแตกอย่างรวดเร็ว นั่นเป็นเพราะว่าผมยังไม่ได้ขุดถอนรากถอนโคนมันทิ้งนั่นเอง

สภาพที่มันแตกผลิใบใหม่อยู่ตลอดเวลา ทำให้ผมนึกถึงกิเลสบางชนิดของมนุษย์ ถ้าหากเราปล่อยให้มันแผ่รากลงสู่ส่วนลึกของจิตใจเสียแล้ว จะพบว่าไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะกำจัดมันออกไปเสียให้สิ้นซาก อย่างมากก็กำราบได้ชั่วครู่ชั่วยาม เผลอสติเมื่อไรมันก็ปรากฏตัวเมื่อนั้น…


วันนี้ผมมองดูยอดและใบเล็กๆสีเขียวของมะขามเทศที่กำลังแตกผลิอีกครั้ง ทั้งที่มันไม่มีลำต้นแล้ว ผมถามตัวเองว่าจะลงมือขุดรากถอนโคนมันเสียเลยดีหรือไม่ ?


------------------------------



เรื่องนี้เขียนเมื่อเริ่มต้นเขียนคอลัมน์ ริมรั้วหัวใจในปีแรก ๆ (น่าจะอยู่ในราว 6-7 ปี แล้ว)ผมไม่มีอะไรใหม่มาอัพบล็อกก็เลยเอามาให้อ่านกัน


Create Date : 15 กรกฎาคม 2553
Last Update : 15 กรกฎาคม 2553 17:09:38 น. 15 comments
Counter : 1260 Pageviews.

 
สวัสดียามเย็นจ้าา ทานข้าวให้อร่อยนะคะ ^^


โดย: หาแฟนตัวเป็นเกลียว วันที่: 15 กรกฎาคม 2553 เวลา:18:06:28 น.  

 
แวะมาเยี่ยมตอนเย็น...สวัสดีครับ


โดย: **mp5** วันที่: 15 กรกฎาคม 2553 เวลา:18:07:20 น.  

 

อ่านจบแล้วร้องไห้..


โดย: มะขามเทศต้นนั้น IP: 222.123.29.45 วันที่: 15 กรกฎาคม 2553 เวลา:19:05:48 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

อ่านซึมเลยค่ะพี่โดม...แต่ให้ข้อคิดได้ดีทีเดียว


โดย: อุ้มสี วันที่: 15 กรกฎาคม 2553 เวลา:19:16:42 น.  

 
จำได้แล้วว่าเคยอ่าน
พออ่านถึงเจ้าต้นมะเดื่อก็จำได้


โดย: มัยดีนาห์ วันที่: 15 กรกฎาคม 2553 เวลา:21:09:52 น.  

 
แวะมาเยี่ยม ตกลงว่า ตอนนี้มะขามเทศยังคงอยู่หรือไม่ อ่านแล้วเศร้าจัง ถอนรากถอนโคน ถ้าเป็นผู้อ่าน จะรื้อกำแพง ไปสร้างที่อื่น อิอิ พูดเล่นนะ
สบาดีนะคะ พรุงนี้จะได้กลับบ้านที่อุทัย ดีใจจังคุณโดม งานเสร็จทุกอย่างก็อิสระ กะว่าจะเอาต้นไม้ไปลงตามที่ตั้งใจมานานนนน


โดย: Nop IP: 117.47.167.155 วันที่: 16 กรกฎาคม 2553 เวลา:0:17:03 น.  

 
สวัสดียามเช้าตรู่ครับทุกๆท่าน


จะว่าไป แล้ว การขุดถอนรากถอนโคน ต้นมะขามเทศต้นนั้น เอาจริงๆแล้วง่ายกว่าการขุดรากถอนโคนกิเลสเยอะ

ถึงวันนี้ต้นมะขามเทศ ต้นนั้นไม่มีแล้ว เพราะมันโผล่มาทีไรผมก็คอยตัดมันทุกที จนมันเฉาตายไปเองในที่สุด

แต่สำหรับกิเลสยังอยู่ ไม่รู้ว่ามันเจริญเติบโตแบบละเอียดกว่าเก่าหรือเปล่าก็ไม่รู้ ?

คุณ NOP ครับ

ถ้ากลับบ้านที่ทัพทัน รู้จักอาจารย์อุโลม (ปุ๊ย) อยู่ในตลาดทัพทัน

ถ้ารู้จักฝากความระลึก ถึงเธอด้วยนะครับ เพื่อนเก่าผมสมัยเป็นเด็กนักเรียนโรงเรียนทัพทันอนุสรณ์


ส่งข่าวถึงสาวแอน ขอบคุณสำหรับโปสการ์ดจากสุราษฎร์ธานี ได้รับนานแล้วมัวยุ่งกับงานบ้าน ลืมขอบคุณ ฝากขอบคุณ ณ ตรงนี้นะครับ




โดย: พ่อพเยีย วันที่: 16 กรกฎาคม 2553 เวลา:6:23:43 น.  

 
ขำชื่อเรื่อง มะขามเทศอดทน...

ห้าวหาญ ฮึกเหิมดีคะ


โดย: Love At First Click วันที่: 16 กรกฎาคม 2553 เวลา:9:20:20 น.  

 
ปัจจุบันต้นมะขามเทศอดทนต้นนั้น นานๆยังจะโผล่ยอดอ่อนออกมาบ้าง
(พ่อพเยียอาจจะไม่ได้สังเกต)

แต่มันก็หมดฤทธิ์หมดเดชแล้วหละ

เห็นใจมันเหมือนกัน
แต่ก็ต้องตัดใจ
เพราะไม่ต้องการให้มันสร้างปัญหากับเจ้าของและคนข้างเคียง

ส่วนเรื่องกิเลส...
ก็ต้องใช้สติมากๆ
และท่องไว้ว่าอย่าประมาท...


โดย: แก้วเจียระไนย IP: 192.168.51.74, 58.136.74.208 วันที่: 16 กรกฎาคม 2553 เวลา:11:39:51 น.  

 
ชอบครับ ไม้ลูกทุ่ง เปรียบแสดงถึงความอดทน แข็งแกร่ง และมะขามเทศก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ หากขับรถไปทางลพบุรี ตามริมถนนเยอะมากครับ ไม้ตายยาก


โดย: ดอกหญ้า บนทางดิน วันที่: 16 กรกฎาคม 2553 เวลา:12:10:39 น.  

 
สบายดีนะครับ ได้อ่านได้คิด มีความสูขครับ


โดย: ปฐพีหอม วันที่: 16 กรกฎาคม 2553 เวลา:12:35:50 น.  

 
สบายดีนะค่ะ
ชื่อเรื่องน่ารักจัง
สงสารต้นมะขามเทศมันเนาะ ได้ข้อคิดตั้งเยอะแน่ะ
กิเลสถ้าตัดก็ได้
ตัณหาซิยาก(จริงไหมค่ะ)


โดย: สาวดอย ลล IP: 118.172.32.34 วันที่: 16 กรกฎาคม 2553 เวลา:14:53:38 น.  

 
คุณแก้วเจียระไนยครับ

ขอบคุณจ้ะที่เตือนไว้ให้ไม่ประมาท

สวัสดีจะสาวดอยเลาลี

เรื่องตัดแบบถอนรากถอนดคนมันก็ยากทั้งนั้นแหละ
เพียงแต่อย่าปล่อยให้กิเลสและตัณหาทำให้ตัวเราและผู้อื่นเดือดร้อนก่อนอื่น

แล้วเรื่องอื่นๆก็ค่อยๆว่ากันไปตามลำดับ

หวังว่าคงสบายดี


โดย: พ่อพเยีย วันที่: 16 กรกฎาคม 2553 เวลา:16:32:57 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่โดม เมื่อวาน
ปรายไปกรุงเทพไปทำธุระ
เรื่องอาวุธปืนกับคุณพ่อ
และคุณแม่ที่วังไชยาแถวๆ
สนามม้านางเลิ้งค่ะ

ตอนนี้ปรายลองเขียนเรื่อง
สั้นที่บล็อกพี่อิงค์เหมือน
เดิมค่ะ ถ้าพี่โดมว่างลอง
เข้าไปดูนะคะ ตรง Group
Blog จะมีคำว่า ห้องใต้หลัง
คา พี่อิงค์ยกให้เป็นห้อง
ของปรายค่ะ และที่มากกว่า
นั้นพี่อิงค์ทำให้ปรายทุก
อย่างทั้งจัดหน้าบล๊อก บีจี
เพลงประกอบ รวมถึงคำ
คอมเมนท์ ส่วนปรายมีหน้า
ที่เขียนค่ะ

ชอบคำว่า มะขามเทศอด
ทน สงสัยโฆษณา สีทนได้
แอบเอาคำพี่โดมมาใช้หรือ
ป่าว? อดทน กับ ทนได้

พี่โดมสบายดีนะคะ?
ส่วนปรายสบายดีค่ะ ไม่ได้
คิดอะไรเรื่องนั้นแล้ว ตอนนี้
ไม่รู้พี่โดมจัดของเตรียมตัว
ไปใต้เสร็จหรือยังคะ?
รักษาสุขภาพด้วยค่ะพี่โดม








โดย: ปราย IP: 118.172.186.190 วันที่: 17 กรกฎาคม 2553 เวลา:7:54:02 น.  

 


มะขามเทศเป็นไม้ยืนต้น ที่ปลูกมานาน
แข็งแรงบึกบึนอดทน
ชื่อเรื่องชวนอ่าน

บอกที่มาและความยุ่งยากของมัน
แก่เจ้าของและคนอื่น
แต่เราก็เคยปลูก

จะขุดรากถอนโคน ก็แค่ต้นไม้
นึกแล้วก็น่าสงสาร
แต่ก็เปรียบกับกิเลสมนุษย์ได้ดีมาก
ห่างไกลกิเลสได้ก็ดี
กิเลสไหนก็ไม่กล้ามาท้าทายคุณ

ครอบครัวคุณราบรื่นเพราะคุณเป็นคนดี

ดูจากครอบครัวก็เห็นภาพครอบครัวคุณอบอุ่นมากๆ
ภรรยาต้องเป็นคนดีมากๆ เพราะส่งเสริม
เข้าใจ ให้อิสระ ให้เกียรติไม่มาก้าวก่ายในตรงนี้
เป็นเบื้องหลังของคุณที่น่ายกย่อง

ขอให้เขียนอยู่คู่ขวัญเรือนไปนานๆค่ะ


โดย: กนกวรรณ IP: 182.52.193.226 วันที่: 19 กรกฎาคม 2553 เวลา:11:29:35 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

พ่อพเยีย
Location :
นนทบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]







ด้วยความยินดี...
หากมีผู้ใดละเมิด
โดยนำภาพถ่าย,บทความ
หรือข้อเขียนต่างๆ
ใน Blog นี้ไปใช้
ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบใด
สามารถทำได้เลยทันที
โดยไม่ต้องขออนุญาต
เป็นลายลักษณ์อักษร

เว้นเสียแต่ว่า…
ถ้านำไปพิมพ์จำหน่าย
กรุณาจ่ายค่าลิขสิทธิ์ด้วย

อ่านเรื่องของ "ปะการัง" ที่นี่



โหลดเพลง คลิปวีดีโอ นิยาย การ์ตูน


www.buzzidea.tv
Friends' blogs
[Add พ่อพเยีย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.