เลี้ยงลูกให้ทะเล้นท์ พี่ปูนปั้นกะน้องปั้นแป้ง (Poonpun & Punpang)
space
space
space
<<
กันยายน 2559
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
space
space
4 กันยายน 2559
space
space
space

017 การบ้านเรื่องปวดหัว ทั้งตัวพ่อและตัวแม่





คุณพ่อคุณแม่ที่แวะเวียนไปที่เพจ ‘พี่ปูนปั้น กับ น้องปั้นแป้ง’

อาจจะเคยเห็นภาพปูนปั้นนั่งทำการบ้านหน้าตาจริงจั๊งจริงจัง

คงตั้งข้อสงสัยอยู่บ้างว่า‘บังคับลูกทำการบ้านหรือเปล่า’ หรือ ‘ไหนว่าไม่เร่งเรียน’

ถ้าคุณพ่อคุณแม่ที่เคยแวะไปบ่อยหน่อย ก็จะพอทราบว่า

‘เราพูดเสมอว่าเราไม่เน้นให้ลูกไปเรียนพิเศษวิชาการอะไร เราคิดว่า

วัยเด็กจนอนุบาลการได้เล่นและความสนุกคือการเรียนรู้ที่สำคัญ’

พอเข้าโรงเรียนเราจึงเลือกโรงเรียนที่ไม่เน้นวิชาการ

แต่เน้นสอนทักษะการใช้ชีวิตไปโรงเรียน

กลับมาบ้านเราจะได้ยินปูนปั้นเล่าว่า วันนี้ เรียนทอดไข่ ทำวุ้น เล่านิทาน เล่นกีฬาพับผ้าปูที่นอน ไปดูใบไม้ เป็นต้น

และนั่นหละที่เราชอบ

แต่ก็ต้องยอมรับว่า

ด้วยการที่เด็กต้องมีการสอบแข่งขัน เข้าโรงเรียนต่างๆในระดับประถม

โรงเรียนอนุบาลแม้จะไม่เน้นวิชาการ … แต่ก็ต้องมีบ้าง

โรงเรียนปูนปั้นก็เช่นกันมีการบ้านให้กลับมาทำเล็กๆน้อยๆ

กลับมาที่‘แล้วเราบังคับ หรือทำให้ปูนปั้นไม่สนุกกับการทำการบ้านหรือเปล่า

ตอบได้เลยว่า‘เมื่อกลับมาถึงบ้านปูนปั้นก็จะชวนปะป๊าหม่ามี๊ มานั่งดูปูนปั้นทำการบ้านเอง’

หลายๆครั้งที่การบ้านมีหลายหน้า

(ส่วนใหญ่จะเป็นวันศุกร์อาจจะมีพวกคัดลายมือ + กับพวกเชาว์ที่ปูนปั้นชอบมาก)

ในระหว่างทำเราจะถามปูนปั้นเสมอว่า

‘พอก่อนได้นะ แบ่งทำวันเสาร์ก็ได้ หรือ ถ้าปูนปั้นเมื่อมือก็พอก่อนนะ’

แต่คำตอบมักจะออกมาว่า‘ปูนปั้นอยากทำให้เสร็จ’

นั่นคือที่มาที่ได้เห็นรูปปูนปั้นนั่งทำการบ้านเอง แม้หน้าตาจะจริงจัง แต่เขาสนุกกับมัน

ตอนแรกๆปูนปั้นก็เหมือนเด็กทั่วไป

เจอสิ่งที่ไม่ชอบทำเช่นคัดลายมือหรือ ระบายสี ก็จะโยกโย้

แต่สิ่งที่เราพยายามเข้าใจปูนปั้นคือ

- กล้ามเนื้อมือน้อยๆของเขายังไม่แข็งแรงดังนั้นการจับดินสออาจจะทำให้เขาไม่สนุก

- เราไม่มองว่า ‘ทำไมลูกไม่ชอบทำการบ้าน’ และ ‘เราไม่เครียดเมื่อเห็นเพื่อนๆปูนปั้นทำได้ดีกว่า’

- เด็กต้องปรับตัว เราต้องให้เวลา และเด็กแต่ละคนใช้เวลาไม่เท่ากัน

สิ่งที่เราทำกับปูนปั้นสมัยแรกๆคือ

- ตกลงกันว่า ทำให้ดีที่สุด เบื่อเมื่อย เราก็หยุดไปเล่น

- เมื่อเราก็ไม่เครียด เพราะไม่เปรียบเทียบ เราก็เลยไม่พยายามบังคับให้ปูนปั้นทำเกินกว่าที่เขาพร้อม… เพราะเรามีเวลาให้เขาเสมอเมื่อเขาพร้อมจะทำต่อ

- ให้กำลังใจ ในทุกความสำเร็จเล็กๆน้อยๆ ทำตาโตตื่นเต้น บอกให้เขารู้ว่าเรารู้อยู่แล้วว่าเขาทำได้ และเราภูมิใจ

- มีเป้าหมายให้เขาสนุก เช่น ถ้าเสร็จตรงนี้ไปเล่นอะไรกันดี

เมื่อเราทำเช่นนั้น

‘เขาจึงไม่ได้รู้สึกว่าการบ้านเป็นยาขมและเมื่อถึงวันที่ร่างกายพร้อม บวกกับจิตใจถูกเติมมาตลอด’

จู่ๆปูนปั้นก็ ไม่ยอมเลิกทำการบ้าน หากไม่เสร็จ ซะงั้น

ปล.ในรูปจะเห็นว่าหลังทำการบ้านก็เป็นเวลาสนุก




Create Date : 04 กันยายน 2559
Last Update : 4 กันยายน 2559 20:50:57 น. 2 comments
Counter : 671 Pageviews.

 
น่ารักมากๆ ค่ะ


โดย: kae+aoe วันที่: 6 กันยายน 2559 เวลา:13:53:00 น.  

 
ลูกสาวจะไปโรงเรียนปีหน้าแล้วค่ะ เข้ามาอ่านเป็นประจำ ขอบคุณประสบการณ์ดีๆที่แบ่งปันมาค่ะ


โดย: kobachi วันที่: 31 ตุลาคม 2559 เวลา:11:31:16 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
space

สมาชิกหมายเลข 3087443
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]






space
space
[Add สมาชิกหมายเลข 3087443's blog to your web]
space
space
space
space
space