ถ้าว่างๆ เข้าไปอ่านไดอารี่น้องโปรและน้องแพคได้ที่ http://nongpro.diaryclub.com/ น่ะคะ
Group Blog
 
 
ธันวาคม 2552
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
9 ธันวาคม 2552
 
All Blogs
 

Bouncing Castle Party

วันนี้วันหยุดชดเชยวันพ่อ พวกเรากลุ่มคุณแม่ตอนเช้าก็ชวนกันจัด potluck ปาร์ตี้ที่บ้านของพี่กะทิ และน้าเป้ก็จะเรียก bouncing castle มาให้เด็กๆ เล่นด้วย


หลังจากที่พี่โปรทำการบ้านเสร็จแล้ว ก็ถึงเวลานัด 3 โมงนิดๆ พอดีรู้สึกว่ามีเพื่อนๆ หลายๆ คนไปถึงที่บ้านน้าเป้แล้วด้วย


พอเลี้ยวรถเข้าไปที่ถนนบ้านน้าเป้ปุ๊บ เด็กๆ ก็ต้องตื่นเต้นตื่นตาและตื่นใจกับ Bouncing Castle ขนาดใหญ่ยักษ์ แม่ว่าใหญ่ที่สุดที่พี่โปรเคยไปเล่นมาตามงาน ปาร์ตี้ที่ต่างๆ เลยแหละ ฮิฮิ พอรถจอดปุ๊บ พี่โปรก็วิ่งไปเลยไม่ได้สนใจแม่อีกต่อไป


แม่สังเกตุเห็นว่า Bouncing Castle ใหญ่จนคับถนนไปเลยทำให้ไม่สามารถใส่ลมเข้าไปจนเต็มได้ Bouncing Castle ก็เลยต้องอ่อนๆ หย่อนๆ เหมือนลมไม่พอยังไงยังงั้นเลยแหละ แต่ก็ไม่เป็นไรเพราะแค่นี้เด็กๆ ก็สนุกสุดๆ กันแล้ว



จะสังเกตุเห็นได้ว่าหัวของมังกร (คิดว่าเป็นมังกรน่ะ ฮิฮิ) ไม่สามารถพองลมขึ้นมาได้เพราะติดกับรั้วประตูบ้าน ฮิฮิฮิ



ระหว่างที่เพื่อนๆ ของคุณแม่ช่วยกันอุ้มน้องแพคอยู่นั้น แม่ก็รีบขึ้นไปใน Bouncing Castle เพื่อเก็บภาพเด็กๆ ซะหน่อย แต่ที่แม่บอกไปนั้นแหละว่าลมของ Bouncing Castle นั้นไม่ค่อยเต็ม 100% แล้วแม่นั้นก็มีน้ำหนักค่อนข้างเยอะ (ฮา) ก็ทำให้เดินโยกเยกไปมา เก็บภาพได้ลำบากเหมือนกัน ฮิฮิ ไว้เดี๋ยวรอรูปสวยๆ จากกล้องของน้าโด่งก็แล้วกันน่ะจ๊ะ


แล้วทันไดนั้น ขณะที่แม่กำลังถ่ายรูปเด็กๆ อยู่นั้นเอง จู่ๆ พี่โปรพร้อมด้วยเพื่อนอีกสองคนคือภควัคร และ ซิดนี่ย์ ก็ล่วงลงมาแบบม้วนๆๆๆ แล้วก็เกิดเสียงร้องไห้ของพี่โปรขึ้นมาเลย ภควัครเห็นพี่โปรร้องไห้อย่างดัง ก็รีบบอกแม่ปัวว่า โปรทำผม แม่เห็นว่ามือของภควัคร เป็นรอยเล็บข่วน แล้วก็น้ำตาคลอๆ แม่เลยถามว่าเกิดอะไรขึ้นแต่ซิดนี่ย์ก็บอกว่าภควัครทำโปรก่อน แม่ก็เลยยังไม่อยากว่าอะไรทั้งนั้นไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร แม่ก็หันไปถามโปรว่าโปรทำเพื่อนหรือปล่าว โปรก็สั่นหัวแล้วร้องไห้ต่อไป  แม่บอกว่าเอาหล่ะงานนี้ไม่มีใครตั้งใจน่ะลูกมันเป็น accident แม่ก็เลยปลอบภควัครว่าโปรไม่ได้ตั้งใจน่ะครับ สงสัยอาจจะคว้าข่วนโดนตอนที่ล้มลงมากันทั้งสามคน ฉะนั้นเวลาเล่นห้าม ดึงกัน ห้ามปีนใกล้ๆ กันเด็ดขาดเพราะอาจจะลื่นล้มลงมาทับกันได้ ว่าแล้วพี่โปรก็ยังไม่หยุดร้องไห้ แม่ก็เลยต้องพาออกไปในบ้านน้าเป้ก่อน แล้วแม่ก็ถามว่าเป็นยังไงเจ็บมากไม๊ เจ็บตรงไหน ก็ไม่ยอมบอกแม่เอาแต่ร้องไห้เสียงดังมากอย่างเดียว เวลาผ่านไปสิบนาที แม่ต้องพาไปปลอบใจด้วยการกินเฟรนฟรายน์ ฮิฮิ แล้วแม่ก็สังเกตเห็นว่าพี่โปรจับที่ก้นอยู่ แม่ก็เลยถามว่าเจ็บที่ก้นใช่ไม๊ แม่เปิดก้นดูพบว่าเป็นรอยช้ำอย่างเยอะเลย ประมาณว่าก้นเกือบแตก โถน่าสงสาร



กลับมาถามเหตุการณ์ที่บ้าน โปรบอกว่าโปรจะขึ้นไปแล้วภควัตรไม่ให้ขึ้นไปแล้วภควัตรก็หยิกก้นโปร แม่บอกว่าทำให้แม่ดูซิ แล้วโปรก็หลองหยิกที่แขนแม่ ฮิฮิ แต่แม่คิดว่าเหมือนกับบีบก้นมากกว่าน่ะ เพื่อนคงไม่ได้ตั้งใจหยิกหรอก แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็คงทำให้เกิดการผลักกันหรือดึงกันแล้วล้มลงมานั้นแหละ ก็แม่บอกแล้วว่าลมของ Bouncing Castle มันไม่ค่อยมีมันก็เลยไม่ตึง เสียหลักล้มลงมาได้ง่าย แม่คิดว่าก้นโปรคงกระแทบกับกำแพงบ้านน้าเป้นั้นแหละ เพราะจุดที่โปรหล่นลงมันแป๊กอยู่นิ่งตรงนั้นเป็นส่วนของขอบปูนตรงกลางรั้วพอดี



แล้วแม่ก็พาน้องแพคไปเล่นบ้าง (ลูกคนนึงเจ็บแล้วก็ยังไม่เข็ดอีก) พอดีว่าในรถมีผ้าที่แม่เอารอง car seat อยู่แม่ก็เลยเอามารองให้น้องแพคนอนเล่นบน Bouncing Castle รองซะหน่อยเพื่อความสะอาด (แต่กลับบ้านมาแม่ถามพี่วิว่าเคยซักผ้ารองนี้บ้างไม๊ พี่วิบอกว่าไม่เคยค่ะ แป๋ว สงสัยจะสกปรกกว่า Bouncing Castle อีกก็เป็นได้ คิคิคิ)


น้องแพคออกจะตื่นเต้น และก็กลัวด้วยเวลาที่เด้งๆๆ อยู่ในนั้น ก็ด้วยน้ำหนักแม่นั้นเวลาแม่โยกไปทางไหนน้องแพคก็แทบจะไถลไปทางแม่ทุกที ทำให้แม่ลำบากมากในการดูแลน้องแพคและถ่ายรูปไปด้วยในเวลาเดียวกัน โดยเฉพาะตอนที่น้องแพคทำหน้าแบะจะให้แม่อุ้มนั้นแล้วถ้าแม่ยิ่งเข้าไปหาก็จะยิ่งโยกเยกเด้งมากขึ้น นั้นแหละ ทำให้บางทีน้องแพคก็ยิ่งทำหน้าแบะมากขึ้น แต่บางทีก็ทำให้น้องแพคหัวเราะอีก (ประมาณว่าสับสนว่าจะยิ้มหรือร้องดีเนี่ยะ)






วันนี้มีรายการอาหารมากมาย แม่ลืมเก็บภาพมาให้ดูว่ามีใครเอาอะไรมาบ้าง แต่ที่แม่จำได้คร่าวๆ ก็คือ


แม่ปัว - เป็ดนายหนับเจ้าดังจากดอนหวาย และ มะม่วงกับน้ำปลาหวานแสนอร่อย (ฮิฮิ เชียร์สุดฤทธิ์กลัวขายไม่ออก)


น้าแหม่ม - กุ้ยช่ายที่อร่อยที่สุดในย่านบางนา ห่อหมก และ เค๊กช๊อกโกแลตจากโนบุ (แต่สุดท้ายลืมกินเค๊ก ฮือ ฮือ)


น้านก - ข้าวเหนียวหมูปิ้ง ขายดีมากๆ เด็กๆ และแม่ปัว กินไปหลายไม้ แม่คิดว่าเวลามาปาร์ตี้แบบนี้เอาหมูปิ้งไปก็ง่ายต่อการกินดีน่ะ ไม่ต้องวุ่นวายจานช้อนซ้อมมากมายให้หล่น คิคิคิ มือนึงถือไม้หมูปิ้ง มือนึงถือถุงข้าวเหนียว


น้าตรี - ส้มตำสุดแซบ แม่ชิมไปแค่คำเดียวแล้วพอเลย ประมาณว่าเป็นฝาหรั่งกินแผดบ่เป๋นเด้อ น้าตรีบอกว่าใส่พริกแค่หกเม็ดเอง แม่เลยบอกไปว่าปรกติแม่สั่งส้มตำใส่พริกเม็ดครึ่ง -_-''


น้าเอิร์ทและน้าหมี - Lamp Chops!!! อร่อยมากค๊า แบบว่าไม่มีกลิ่นของแกะเลย ไว้แม่ต้องถามสูตรซะหน่อยแล้ว


น้าเป้ - ข้าวผัดกุนเชียง และ Rib Eye Steak (ใช่ป่าวเนี่ยะ พอดีทานตอนที่สะมีสไลด์มาให้แล้ว


และเมนูอื่นๆ อีกหลายอย่างที่แม่จำไม่ได้แล้วจ้า



เด็กๆ ก็ยังมีความสนุกสนานไม่รู้จบเพราะว่ายังเข้าไปเล่นมอญมอญซ้อนผ้า ต่อในบ้าน แล้วก็ทานไอติมกันก่อนที่จะแยกย้ายกันกลับบ้านอีก รู้สึกว่าพี่โปรจะกินไอติมไป สองไม้ครึ่ง แม่เองก็กินไปสองไม้เหมือนกันแต่ไม้แรกพี่โปรขอไปครึ่งนึง แล้วไม้ที่สองของแม่พี่กะทิก็ขอไปอีกครึ่งนึง คิคิคิคิ


โอ้ แม่ลืมเล่าเหตุการณ์ตื่นเต้นอีกเหตุการณ์ก็คือระหว่างที่แม่อยู่ดูแลน้องแพคในบ้าน แม่ก็ได้ยินเสียงคนวิ่งตะโกนมาเรียกแม่ให้ไปดูพี่โปรเร็วๆ เพราะว่าพี่โปรอาละวาดเฟี่ยงเพื่อนใหญ่แล้ว แม่ตกใจมากกำลังจะรีบใส่รองเท้าไปดูแต่ว่าปาป๊าวิ่งไปก่อนแล้ว แม่ก็เลยตามไปทีหลัง พอเห็นหน้าพี่โปร แม่กำลังจะดุ แต่อาฟง คุณพ่อของพี่เซี่ยวหลงเดินมาบอกแม่ว่าไม่ต้องดุโปรเพราะว่าโปรไม่ใช่คนผิด มีเด็กอีกสองคนที่ผิด แล้วโปรเข้าไปทีหลัง ไม่มีอะไรเด็กๆ เค้าเล่นกันเฉยๆ แม่ได้ยินอาฟงพูดแบบนี้แม่ก็เลยใจเย็นลง และบอกพี่โปรว่าให้เล่นกันดีดีห้ามทะเลาะกัน ห้ามปีนใกล้กัน ห้ามดึงกัน เพราะอาจจะเกิดอันตรายได้


แต่แม่ก็ยังไม่หายข้องใจ กลับบ้านมาถามพี่โปรว่าเกิดอะไรขึ้นทำไมมีคนบอกว่าลูกทำร้ายคน


โปรก็หัวเราะบอกว่าไม่มีอะไรแม่ โปรเป็นกอลิล่า แล้วโปรน่ะแม่เหวี่ยงทีเดียวเพื่อนๆ ผู้ชายกระเด็นไปหมดเลย


แม่ตกใจเลยถามว่า แล้วเพื่อนๆ เจ็บไม๊ลูก ทำไมเล่นกันแบบนี้แม่บอกว่าไม่ให้เล่นต่อสู้ และไม่ให้โดนตัวกันไง


โปรรีบพูดว่าไม่โดนตัวเลยน่ะ โปรน่ะจับแค่เสื้อแค่นั้นเอง เหวี่ยงทีเดียวล้มกันหมดเลย (ลูกแม่ บ้าพลังอีก) แล้วเพื่อนๆ ก็ไม่มีใครเจ็บด้วยเพราะว่าล้มลงไปพื้นมันนิ่มๆ


แม่ไม่รู้จะว่ายังไงก็เลยถามไปอีกว่า แล้วเพื่อนๆ ลูกเค้ารู้ไม๊ว่าลูกเป็นกอลิล่า หรือลูกเล่น ลูกรู้เรื่อง อยู่คนเดียว


โปรรีบบอกเลยว่า รู้สิแม่ เพื่อนผู้ชายเค้าก็รู้กันหมดเล่นด้วยกัน แต่ผู้หญิงบางคนก็รู้ บางคนก็ไม่รู้


สรุปว่าผู้ใหญ่เข้าใจกันผิดไปเอง ดีน่ะที่อาฟงอยู่ตรงนั้นเห็นเหตุการณ์และรีบเดินมาบอกแม่ว่าพี่โปรไม่ได้เป็นคนผิด ไม่อย่างนั้นแม่คงดุลูกเป็นการใหญ่ และแม่ก็คงต้องเสียใจที่เข้าใจลูกผิดๆ ไม่ถามเหตุการณ์ให้ดีก่อนแล้วไปว่าลูก


แม่ได้ยินพี่โปรพูดแบบนี้แม่ก็เลยขอคืนดาวหนี่งดวงที่แม่หักออกไปเมื่อวานเพราะว่าแม่นึกว่าลูกทำร้ายเพื่อนๆ ซะอีก ดีใจด้วยน่ะที่ลูกได้ดาวห้าดวงเลยจากงานปาร์ตี้เมื่อคืน 1. ไม่ทำท่าใส่น้าเป้หรือผู้ใหญ่คนไหนก็ตามเวลาที่เค้าอยากจะขอกอด แหย่ หรือเข้ามาคุยเล่นด้วย 2. ถ้าแม่บอกว่าถึงเวลาต้องกลับบ้านก็ต้องกลับเลยห้ามงอแง 3. แบ่งปันมีน้ำใจ 4. พูดเพราะ 5. ห้ามทำร้ายคนอื่น


วันนี้พี่โปรเล่นสนุกจนลืมทานข้าวไปเลย ปาป๊าตามมาทีหลังก็เลยบอกว่าอย่างเพิ่งให้ลูกทานก็ดีเพราะไม่อย่างนั้นทานเสร็จแล้วไปกระโดดๆ อีกก็อาจจะแหวะได้ แล้ว Bouncing Castle เค้าอยู่ให้เด็กๆ เล่นจนถึง 6 โมงเย็น คุ้มค่ามากๆ น้าเป้บอกว่า เรียกเค้ามาราคาแค่ 3,000บาทเท่านั้นเองสำหรับสามชั่วโมง เพื่อนๆ ติดใจกันใหญ่คิดว่าจะต้องใช้บริการอีกแน่นอน (แม่คุยกับป้าแอมเพื่อนของป้าปอมบอกแม่ว่าเค้าเรียกแบบนี้มาที่เชียงใหม่คิดราคา 7,000 แหนะ)


เด็กๆ มีความสุขมากมายเลย ขอบคุณน้าเป้และน้าโด่งที่อำนวยสถานที่ให้มีปาร์ตี้วันนี้ คราวหน้าถึงคิวบ้านใครดีน๊า



ปล. น้องแพคน่าสงสารมาก ไม่ได้นอนเลย อดหลับอดนอน เพื่อให้พี่โปรได้เล่นสนุก กว่าจะได้กลับบ้านเกือบสองทุ่ม น้องแพคง่วงและเหนื่อยมากๆๆ แต่ก็ยังยิ้มสู้ได้อยู่ เด็กดีจริงๆ เลย


 


 


 




 

Create Date : 09 ธันวาคม 2552
0 comments
Last Update : 24 เมษายน 2553 21:31:38 น.
Counter : 569 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


BeHappyOk
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




อ่านเวปไดอารี่ได้ที่ http://nongpro.diaryclub.com น่ะค่ะ
Friends' blogs
[Add BeHappyOk's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.