Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2549
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
16 พฤศจิกายน 2549
 
All Blogs
 
เตือนตัวเองถึงความเขลาในอดีต

What you have to do with your life,
Is thinking of learning how to thrive,
Everyone believes in your competence,
Because there is a lot of evidence,

It's not insane for human beings,
To get confused by the surroundings,
Sometimes you have to go against your will,
Think too much about this might make you ill,

Since the society we live in is complex,
People's demands are like the witch's hexes,
You have grown up, you have resposibilty,
Self-control proves your maturity,

Learning how to deal with the other,
It's not necessary to change your true color,
Still be yourself; it's an art,
Recall what you have done, it's to start,

Recollect your experiences, emotions and dreams,
Think of old comrades and members of the teams,
Remember the passed paths, and things you have seen,
Oh, you will not forget who you had once been,

June 03, 2006



ผมเขียนไว้เมื่อเดือนมิถุนายน ... หนึ่งวันหลังจากสอบ เป็นการสอบที่สำคัญที่สุดในชีวิต แต่ว่า เป็นการสอบที่เตรียมตัวน้อยที่สุดตั้งแต่เกิดมาเลยก็ได้ เพราะมัวแต่เล่นอยู่เป็นเดือน ๆ กับ bloggang

ตอนนั้นเคยปรารภว่า ถ้ายัง upblog บ่อย ๆ อยู่ล่ะก็ อนาคตคงจบสิ้นแน่นอน เพราะเสียเวลาพอสมควร แต่ว่า ถ้าเราทำอะไรที่ชอบแล้วก็รู้ตัวว่ากำลังทำอะไรอยู่ อย่างน้อยเวลาที่เสียไปก็คงช่วยให้เราเรียนรู้อะไรขึ้นบ้าง

วันนี้นั่ง ๆ อยู่ ก็ไปเปิดเจอเข้า พออ่านเข้าแล้ว ความคิดต่าง ๆ พรั่งพรูเข้ามามากมาย ผมนึกถึงเหตุการณ์ช่วงที่เขียนมัน นึกถึงอารมณ์ความรู้สึกตอนนั้น นึกถึงความฝัน นึกถึงว่าทำไมถึงเขียนมัน และที่จริงแล้วตั้งใจเขียนให้ใคร

พอนึกออกแล้วใจหาย แทบจะร้องออกมาว่า เราแย่แล้ว เอาแต่บอกคนอื่น เอาแต่เตือนคนอื่น ทำไมถึงไม่บอกไม่เตือนตัวเองบ้าง

นั่นสินะ พอนึกถึงบริบทต่าง ๆ แล้ว ก็สำนึกได้ว่าตลอดเวลาทีผ่านมานี่ เราอยู่แต่ในความหลง หลงทางตลอด เดินทางผิดตลอด พอเห็นเจ้าเศษกลอนชิ้นนี้แล้วแทบอยากลบทิ้งทันที เพราะทำให้นึกถึงความโง่ในครั้งนั้น

แต่ยังก่อน ด้วยบริบทขณะนั้น มันก็มีเหตุผลของตอนนั้น คนเราจึงต้องทำแบบนั้น การที่เราลบมันทิ้งก็แปลว่า เราปฎิเสธความสำคัญหรือบริบทของมิติแห่งกาลเวลา

แปลว่าเราไม่สามารถย้อนกลับไปมองอดีต เพื่อสอนเราในปัจจุบัน เพื่ออนาตตที่จะไม่ย้อนรอยได้

ความคิดสะท้อนกลับไปกลับมาในสมอง ระหว่างลบทิ้ง ไม่ลบทิ้ง เก็บไว้ โยนทิ้ง สุดท้ายแล้วก็ได้ข้อสรุปว่า เอามาแปะไว้ที่นี่ดีกว่า เพื่อเตือนตัวเองถึงความโง่ ความเขลาในอดีต และเตือนตัวเองให้มีสติรู้ว่าไม่ควรจะไปตีโพยตีพายหาเหตุผลอะไร เพราะมันเป็นบริบทและมิติแห่งกาลเวลา

แต่ก็ยอม "สมานฉันท์" กับความคิดที่จะลบด้วย ก็คือ ลบจากที่เดิมที่มันอยู่ แล้วย้ายมาไว้ที่นี่


Create Date : 16 พฤศจิกายน 2549
Last Update : 9 กุมภาพันธ์ 2550 8:24:16 น. 16 comments
Counter : 546 Pageviews.

 
แวะมาอ่านผ่านมาทักทายจ้า

อดีตคือประสบการณ์เพื่อปัจจุบัน

คนเราโง่ก่อนฉลาดเสมอ



โดย: gripenator วันที่: 16 พฤศจิกายน 2549 เวลา:8:55:35 น.  

 
(( โงก.... ดู )) .. อิอิ


โดย: @ ปั๊กกาเป้า @..อิอิ วันที่: 16 พฤศจิกายน 2549 เวลา:10:47:16 น.  

 
เขียนเองเลยเหรอคะ
ถ้าใช่ ขอบอกว่าเจ๋งอะ
เราอ่านแล้วชอบมากๆเลย
ขอเซฟเก็บไว้ เราชอบเก็บกลอน คำโควทต่างๆ

โดนที่
"Since the society we live in is complex,
People's demands are like the witch's hexes,"
และ
"It's not necessary to change your true color,
Still be yourself; it's an art,"


โดย: cottonbook วันที่: 17 พฤศจิกายน 2549 เวลา:11:32:32 น.  

 
เราก้อเล่นบล๊อกเยอะ เพราะเหงา บางทีก้ออู้งานมาเล่นบล๊อก ตอนนี้กลับใจแล้ว ว่าจะเขียนบล๊อกให้น้อยลง
เขียนแต่ละอันหมดเวลาเยอะอยู่นา

ฮี่ๆๆๆๆ


โดย: vodca วันที่: 17 พฤศจิกายน 2549 เวลา:13:03:24 น.  

 
หวัดดีจ๊ะ .. อดีต บางครั้งก็ไม่ได้เลวร้ายเสมอไปเนอะ


โดย: แมงป่องไร้พิษ วันที่: 18 พฤศจิกายน 2549 เวลา:0:26:25 น.  

 
แต่พอดีๆ ดีกว่าไหมคะ
ไม่อยากให้หายไปเลย อิฉันชอบเข้ามาอ่านของคุณ ติดใจตั้งแต่ไปศรีลังกา อ่านไปอ่านมา ได้ข้อคิดเยอะเลย


โดย: นางกอแบกเป้ วันที่: 21 พฤศจิกายน 2549 เวลา:11:41:18 น.  

 
จากที่อ่านข้อความภาษาอังกฤษที่คุณได้เขียนไว้
โดยส่วนตัวแสงตะวันว่าคุณเขียนได้ดีนะคะ
(ถึงแสงตะวันจะไม่สันทัดภาษาอังกฤษก็ตามที)
และบางตอนก็สามารถนำมาเป็นข้อคิด ให้แง่คิด มองอะไรออกไปไกลๆได้เหมือนกันค่ะ

แต่ก็ไม่อาจทราบเช่นกันค่ะว่า
ข้อความที่คุณเขียนไว้ ณ ตอนนั้น
มันแฝงไว้ด้วยเรื่องอะไร อย่างไร
เพราะเหตุใดเมื่อเวลาผ่านไป กลับมาเจอถึงได้มีอาการต่อต้านอยู่บ้าง


อดีตเชื่อมต่อปัจจุบัน ปัจจุบันเชื่อต่ออนาคต
หากพูดถึงอดีต..นั้นมีหลายลักษณะที่ต่างกันออกไป
อดีตที่ประทับใจ...อดีตที่อยากลืมแต่ลืมไม่ได้...อดีตที่เลวร้าย...เป็นต้น
แต่จากที่คุณเขียนและเล่าสู่กันอ่านมา
นับเป็นเรื่องดีเลยล่ะค่ะ ที่คุณไม่ปฎิเสธความสำคัญของอดีตที่ผ่านมา
และยอมรับชึ่งความผิดพลาด หรืออะไรก็ตามแต่ที่เป็นเหตุผลของคุณเอง

โดยตามปกติเเล้ว แสงตะวันคิดเสมอว่า
อดีตนั้นเปรียบเสมือนอาจารย์อีกคน หรือเป็นบทเรียนสำคัญ วิชาชีวิต
สอนให้เราได้จักเรียนรู้ แลเห็นจุดบกพร่องของตนเองหรือเรื่องต่างๆรอบตัวเรา พร้อมแก้ไข และนั่นจะสามารถทำให้เราพัฒนาพฤติกรรมตนเอง พร้อมย้ำเตือนไปในตัวอีกด้วย

อดีตไม่สามารถกลับไปแก้ไขได้ เราควรทำปัจจุบันให้ดีที่สุด และตระหนักถึงผลลัพธ์ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต

ความผิดพลาดในอดีตไม่เคยเป็นเรื่องโง่เขลาของผู้ใด


" บนเส้นทางเดินแสงตะวันแห่งความหวัง "


โดย: เเสงตะวัน วันที่: 26 พฤศจิกายน 2549 เวลา:19:48:36 น.  

 
มาเยี่ยมครับ


โดย: rsamlha วันที่: 18 ธันวาคม 2549 เวลา:23:56:26 น.  

 
นับถือค่ะ นับถือ ..สุดยอด


โดย: จอย IP: 58.181.143.189 วันที่: 27 มีนาคม 2551 เวลา:16:17:57 น.  

 
ขนาดนั้นเชียว
ก็งั้น ๆ แหละ

ช่วงนั้นแต่งกลอนภาษาอังกฤษเยอะมาก อืม... เปิด dict แบบ thesaurus น่ะครับ เลือกคำที่มันคล้องจองกัน

เล่าประวัติอันนี้นิด คือ ไปอ่าน กลอนภาษาอังกฤษของ blogger คนนึง เค้า บ่น ๆ ๆ ๆ ด่าว่าตัวเอง อ่านแล้วเหมือนกำลังใจหายหมด

ผมอ่านแล้วก็ อืม... แต่งตอบดีกว่า เชิงให้กำลังใจ

แต่พอมาวันนึง ผมก็เป็นบ้าเสียเองน่ะสิ เบื่อ เซ็ง เหมือนจะ dementia ยังไงก็ไม่รู้ เฮ้อ

อ่านแล้วก็ เตือนตัวเองแทนละกัน


โดย: Plin, :-p วันที่: 27 มีนาคม 2551 เวลา:16:51:12 น.  

 
++ วันนี้ มานั่งอ่าน blog ยาวนานอีกแล้วครับท่าน นาน...เสียจนลืมถอดคอนแทคเลนส์ มารู้ตัวอีกทีก็ตอนเคืองตานี่แหละ

++ ปกติ พอกลับจากที่ทำงานก็เปลี่ยนมาใส่แว่น วันนี้เพลินไปหน่อย เพราะแวะไปอ่านซะหลาย blog (สะเบ๊อะตามเคย)

++ อืม...ที่ชื่นชม Plin ไปใน comment ที่ 9 นั้น จอยรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ ต้องรีบบอกหน่อยเดี๋ยวจะหาว่า....เว่อร์อีก (แอบเคืองหน่อยๆ นะจะบอกให้)

++ คือ จอย ชอบเรียนภาษาอังกฤษมาก พยายามฝึกฝนน่าดู แต่ก็ยังไม่สามารถเขียนกลอนอย่าง Plin ได้นะ

++ ก็อ่าน blog ของ plin มาพอควร อาชีพของ Plin ที่เดาเอาไว้ในใจ ... ก็น่าจะเป็นอีกสาขาหนึ่ง จึงชื่นชมที่สามารถเขียนกลอนได้ดีทั้งภาษาไทย และอังกฤษ คือ ชื่นชม ความสามารถในการใช้ภาษา

++ ไม่ได้แกล้งยอนะย๊ะ .... เข้าใจไว้ด้วย !!!

++ ไปนอนแล้วนะ

++ ขอให้ฝันดีล่ะ และพรุ่งนี้ขอให้การประชุมลุล่วงไปด้วยดีแล้วกันนะเพื่อน


โดย: จอย (สุดเว่อร์) IP: 58.181.143.189 วันที่: 5 เมษายน 2551 เวลา:2:23:06 น.  

 
พรุ่งนี้ ประชุม อย่า dementia ละกันล่ะ (ฮา) ส่วนจอย พรุ่งนี้มีเพื่อนจากต่างจังหวัดมาขอพักแรมด้วย 3 วัน ว่าจะไปเที่ยวกันซะหน่อย!!!


โดย: จอย (สุดเวอร์) IP: 58.181.143.189 วันที่: 5 เมษายน 2551 เวลา:2:37:19 น.  

 
ไม่ต้องเดาหรอกครับ

มีหลาย entry ที่ผู้มาเยือน รู้ว่าผมทำงานอะไร ก็พิมพ์เรียกผมไว้ แรก ๆ ก็ลบ comment เหล่านั้นทิ้งไป หลัง ๆ ลบไม่หมด ขี้เกียจตามลบ

ก็เลยบอกว่า ถ้ารู้ก็อย่างเขียนลงมา ไม่งั้นโกรธ


โดย: Plin, :-p วันที่: 6 เมษายน 2551 เวลา:16:28:07 น.  

 
++ รับทราบและจะปฏิบัติตามนะเจ้าคะ

++ ไม่เอาหน่า.... Plin ไม่โกรธนะคะ เดี๋ยวไม่หล่อนะ


โดย: จอย IP: 58.181.143.189 วันที่: 6 เมษายน 2551 เวลา:23:52:20 น.  

 
Awesome.

Khun Plin, you are quite thoughful and romantic la.

I really mean it na ja.


โดย: เอ IP: 124.121.26.22 วันที่: 30 สิงหาคม 2552 เวลา:3:31:40 น.  

 
งานเขียนชิ้นนี้เกือบ10ปี แล้วซินะ เวลาเคลื่อนผ่านไป รวดเร็ว นะ แต่ในอดีตที่ผ่านมา คุณพอลก็มีข้อคิดดีดีให้กับตัวเองมานาน


โดย: ทับสมิงครา IP: 110.171.166.163 วันที่: 7 สิงหาคม 2558 เวลา:10:47:54 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Plin, :-p
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]









Instagram






บันทึก ท่องเที่ยว เวียดนาม


e-mail : rethinker@hotmail.com


Friends' blogs
[Add Plin, :-p's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.