ร้อยวันพันปีอยู่อย่างนี้ก็ดีแล้ว
Group Blog
 
<<
มกราคม 2551
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
8 มกราคม 2551
 
All Blogs
 
แม่หมูบ้าเอ็ม (นินทาเมียอีกแล้วตาลุง)

นินทาเมียตอนจบ
(แสดงว่าไม่มีตอนที่ 3 เป็นแน่แท้)







(ตาลุงต่ายเอาเรื่องเก่าๆมาลงอีกแล้ว คงต้องมีใครแอบว่าบ้างล่ะนะ)


เขาว่า "น้ำขึ้นให้รีบตัก"
นินทาเมีย แม่ไม่โวยอย่างนี้ก็ต้องรีบเผาให้เสร็จสรรพ

(ใครจะเผาใครอันนี้ไม่รู้ ให้ลูกสาวจองศาลา 4 วัดป่าไว้เชียวยัยบ๊องส์)

คราวที่แล้วเกริ่นเอาไว้นิดเดียวถึงนิสัย"ความบ้าเอ็มของแม่หมู"
(เรื่องจริงไม่ได้โม้)
แม่หมูหล่อนบ้าเอ็มจริงๆ(MSN)ขอบอก
เล่นอยู่อย่างนี้มาแล้วหลายปีดีดัก

เวลาทำงาน(ติดงาน)แม่ก็ห้อยๆไว้แถวๆข้างจออ่ะแหละ

ทำเท่ห์
(มีคนแอบโทรมาบอก อุบอิบ อุบอิบ)

เคยถามว่า กิ้กอ่ะ มีเยอะไม๊ ? เค้าตอบว่าไงรู้ไม๊ ?
แม่ตอบว่า
"เยอะน๊า ก็มีเพียบ"

(เอากะเค้าสิ !!!)
"แต่ขอโทษ ก็แค่กิ๊ก ไม่ใช่ผัว !!!"

(เออแน่ะ ตรงๆอย่างนี้เลยเมียชั้น)

จะถามลุงเหรอว่า หึง หวง อะไรไม๊เรื่องแบบเนี๊ยย
โอย ... ไม่เลยครับปูนนี้แล้ว
ถึงจะอยู่ห่างใกลกันแค่ใหนก็เหอะ ก็ยังไว้ใจเค้าเสมอนะ
แม่จะโทรคุยกับใคร
แชทกับหนุ่มน้อยใหญ่ที่ใหนตามสบายไม่ว่ากัน
(ปล่อยๆ วางๆ ถือไว้มันก็หนัก)

คุยซะให้เข็ด

ตารางเวลาออนไลน์ของเค้าหล่ะเอามาให้ดูกันนิดนึงพอเป็นกระษัย
(กระษัย เขียนอย่างนี้ ถูกหรือเปล่า หรือว่า ต้องกระสัย แบบนี้ ?)

08.00 น. ออนไลน์ทิ้งไว้ แล้วเดินไปหากาแฟกิน
12.00 น. พักกลางวันก็ห้อยทิ้งไว้ที่ข้างจอนั่นแหละ
(ใส่นาฬิกาให้เห็นหน่อยว่า ช้านยังไม่ว่างนะยะ)
13.00 น. ทำงานไป แชทไป
มันส์หยดติ๋งๆ

(นั่งอยู่หน้าห้องนายนะนั่นเจ้าประคุณเอ๊ย จาบ้าตัยย)

17.00 น. OF LINE ซะแล้วว
(ตอนนี้แหละเหตุการณ์ต่างๆจึงสงบลง)


ลูกๆรู้ดีว่า แม่หมูน่ะบ้าเอ็ม
กลับมาเจอหน้ากันกับเจ้าลูกสาวตัวดีที่บ้านทีไร
พวกพากันแชทกับหนุ่มๆให้ลั่นบ้าน
(เป็นบ้ากันทั้งแม่ทั้งลูก ไม่เข้าใจจริงๆ เล้ยย !!!)





ไม้เท้ายอดทอง กระบองยอดเพชร
(แล้วจะไปหาตรงใหน ไอ่ไม้เท้า กะ กระบองที่ว่าเนี่ย)
ปวดหัววุ๊ยย !!!

(บันทึก 8 มกราคม 2551)






Create Date : 08 มกราคม 2551
Last Update : 1 มีนาคม 2551 14:55:08 น. 9 comments
Counter : 34 Pageviews.

 
ระวังตัวให้ดีนะ คราวที่แล้วไม่ว่า คราวนี้ไม่แน่นะคะลุง...


โดย: ลูกไหม IP: 210.213.26.82 วันที่: 8 มกราคม 2551 เวลา:8:48:20 น.  

 
อิอิ ตามมาดูคนนินทาเมีย เมื่อก่อนอ้อยก็เคยเป็นนะบ้าเอ็ม แต่เด๋วนี้ไม่บ้าแระไม่ค่อยได้ออนแระ เพราะเปลี่ยนเป็นบ้าบล๊อกแทน หุหุ...


โดย: หนุ่มน้อยแห่งลุ่มแม่น้ำบางปะกง วันที่: 8 มกราคม 2551 เวลา:9:17:52 น.  

 
ลุงต่าย หนูมาคอยแจกดอกไม้จันทร์ งานนี้คงเผาจริง ไม่เผาหลอก 5555 ที่บ้านหนูนะ ทั้งพ่อแม่ตัวเอง พ่อแม่ปั้ว พี่น้องตัวเอง พี่น้องปั้ว ปั้วตัวเอง ลูกตัวเอง แถมหลานเข้าไปด้วย มานว่าหนูติดเน็ต ตั้งแต่เช้ายันสองทุ่ม นั่งอยู่แต่หน้าคอมพิวเตอร์ พิมพ์ ๆ แล้วก็ขำ ๆ อยู่คนเดียว ความสุขเล็ก ๆ ความสุขน้อย ๆ อิอิ เรื่องเล่นเอ็ม นี้หนูไม่ถนัดเลย เพราะตอบไม่ทันค่ะ จะเห็นได้จาก เมล์ของใครต่อใครที่ส่งมาถึงหนู แล้วหนูเฉย ที่เฉยไม่ใช่อะไรหรอกค่ะ ส่งกลับไม่เป็น อาทิเช่น ลุงต่ายส่งรูปบ้านที่อยู่บนยอดฟ้ามาให้ดู กว่าหนูจะได้เปิดดู ก็ผ่านมานานโข เพราะไม่ค่อยเล่นไง แล้วจะส่งอะไรให้ชาวบ้านเขาก็ไม่เป็นอีกแหละ ถนัดนั่งอยู่หน้าห้องชานเรือนมากที่สุด


โดย: kateking(แม่คิงคอง) (kateking ) วันที่: 8 มกราคม 2551 เวลา:9:48:35 น.  

 


นอกจากจะรักน้องเพลงแล้วคุณต่ายก็รักแม่หมู
เป็นชีวิตจิตใจเลยเน๊าะ
ประเสริฐค่ะคุณพ่อผู้แสนดี


โดย: อุ้มสี วันที่: 8 มกราคม 2551 เวลา:12:27:02 น.  

 
มาแอบอ่าน
แถมอ่าน คห 3 ด้วย


โดย: Untrue วันที่: 8 มกราคม 2551 เวลา:13:04:04 น.  

 
อ่านแล้ว..เลยซาบซึ้งกับวลี

ความรัก..คือความเข้าใจ

...เพราะเราคู่กั๊น..คู่กัน..(อันนี้แถมให้ค่ะ)



โดย: นางสาวใบไม้ วันที่: 8 มกราคม 2551 เวลา:14:14:37 น.  

 


ขออนุญาตลบเม้นท์คุณต่าย
ที่ไปแปะใส่บ๊อกเรานะคะ
เพราะเม้นท์นั้น
มีเพลงที่คุณแปะซึมเนียนในบ๊อก
ตีกับเพลงที่เราแปะไว้จนมึนค่ะ
แต่ได้รับเพลงทางหลังไมค์แล้วล่ะ
แต๊งค์


โดย: อุ้มสี วันที่: 8 มกราคม 2551 เวลา:14:35:29 น.  

 
อิๆ

แล้วพี่ต่ายไปส่องกบ (camfrog) เหยอ??

เท้คแคร์นะครับพี่ต่าย


โดย: esprit_pawin วันที่: 9 มกราคม 2551 เวลา:12:52:00 น.  

 


โดย: Pleng-Ticha-korn วันที่: 11 ตุลาคม 2551 เวลา:15:21:09 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Pleng-Ticha-korn
Location :
สุพรรณบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]








ลูกเล่า-พ่อเขียน
ลูกเขียน-พ่อนั่งปลื้ม

แมวไม่อยู่หนูอดโซ



เป็นคนที่ไม่มีอะไร
ที่น่าสนใจเท่าไรนัก
บางครั้งบางทีอาจดูต๊องส์ๆ
เสียด้วยซ้ำ





คนเราแก้ไขอดีตไม่ได้
แต่เราแก้้ไขอนาคตได้


บางเวลา
บางจังหวะของชีวิต
ก็ใช่ว่าจะราบรื่น
ตกหลุมตกบ่อมาก็มาก
ระวังเสมอไม่ให้ตกเหว
พ่อเองพยายามพยุงลูกๆให้ลุกเดิน
ถึงฝั่งด้วยมั่นคง
เจ้าลูกชายมาได้ครึ่งทาง
ลูกสาวจะถึงปลายทางอยู่รอมร่อ




หวังอยู่มากเหมือนกัน
ที่จะพยายามสร้างความมั่นคง
ให้กับพวกเค้า
พยายามสุดสามารถเช่นกัน
ที่จะไม่ให้พวกเค้าต้องมาลำบาก
เศรษฐกิจบ้านเรา
มันไม่ได้ดีอย่างที่ใครๆ เค้าคิด
พ่อสอนลูกเสมอว่า
สิ่งที่ลูกได้เห็น ได้รู้
และได้สำผัส

นั่นแหละมันคือของจริง
เชื่อมั่นในสิ่งที่เห็น
ศรัทธาความจริง
อย่าเอาตัวเราเองไปวัดกับใครเค้า
แล้วก็อย่าเอาเค้า
มาเป็นบรรทัดฐานให้กับตัวเรา

"ทำด้วยตัวเองให้ถึงที่สุด
เมื่อต้องรู้ว่าไม่ไหว
แล้วค่อยกวักมือเรียกใครเค้า"

ศรัทธาไม่ละลาย
ลมหายใจยังอุ่นๆ
Friends' blogs
[Add Pleng-Ticha-korn's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.