..... หมดลมหายใจก็ไปแต่ตัว อย่ามามัวแย่งชิงทุกสิ่งอย่าง .....ขอบคุณทุกคน ที่มาแบ่งปันสิ่งดีๆ ให้กันอย่างเสมอต้นเสมอปลาย มีความสุขกันทุกคนนะครับ....
Group Blog
 
 
มีนาคม 2553
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
21 มีนาคม 2553
 
All Blogs
 

คุณครูอนุรักษ์


บล็อกที่ 31

ผมเขียนเรื่องมาก็หลากหลาย ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องแนวภูตผีวิญญาณตามถนัด กฏแห่งกรรมบ้าง เรื่องมโนสาเร่บ้าง

มาวันนี้ผมอยากเขียนเรื่องการทำความดี โดยเลือกเรื่องของคุณครูอนุรักษ์ มาบันทึกไว้เป็นเรื่องแรก...

ทำดี ใครว่าทำกันง่ายๆ ทำสิ่งชั่วร้าย ยังง่ายกว่าเยอะ

ข้อเขียนชิ้นนี้ ล้วนเป็นสิ่งดีๆ ที่ผมผู้เขียนแต่งขึ้นมาโดยอิงจากเรื่องจริงที่ผ่านมาในอดีต หรือบางเรื่องอาจจะเป็นการสมมุติขึ้น แต่ผมรับรองว่าเรื่องราวที่ท่านจะอ่านต่อไปนี้ เป็นเรื่องที่พอได้สัมผัสแล้ว ท่านจะรู้สึกสบายใจ ไม่เครียดอย่างแน่นอน

ว่าแต่วันนี้ หรือปีนี้ คุณทำความดีกันบ้างหรือยัง ถ้ายังไม่ได้ทำ ก็ยังไม่สายที่จะเริ่มต้น

หันมาประกอบกรรมดีกันบ้างนะครับ

ด้วยรัก จากผม "ปลายแป้นพิมพ์"





“หยุด หยุดเดี๋ยวนี้เลยเด็กชายมนตรี เทเปลือกหอยออกจากถุงเดี๋ยวนี้ เด็กนักเรียนคนอื่นๆด้วย ถ้าครูเห็นใครแอบเก็บเปลือกหอยกลับบ้าน ครูจะทำโทษด้วยการหักคะแนนความประพฤติ..”

ผมเห็นเด็กผู้หญิงเพื่อนผมหลายคนมองหน้ากัน บางคนเอามือล้วงลงไปในกระโปรง หยิบเปลือกหอยที่แอบเก็บกันตอนไหนก็ไม่รู้ เอามาวางไว้บนหาดทรายตามเดิม






“ทำไมครับครูนุ แค่ผมเก็บเปลือกหอยไปให้น้องเล่น เปลือกหอยที่ชายทะเลมีออกเยอะแยะไป ผมเห็นใครๆก็เก็บกัน”

“เพราะใครๆก็เก็บกัน ไม่รู้จักอนุรักษ์ไว้นะซิ เลยเกิดกรณีหอยขวด หอยกระป๋องขึ้นมา”

“ครูนุหมายความว่าอย่างไรครับ หอยขวด หอยกระป๋องเนี่ย ผมไม่เข้าใจ”

“หากไม่เข้าใจก็กลับหลังหัน แล้วเดินตามครูไปที่เถาผักบุ้งทะเลตรงนู้น.. " ผมเห็นครูนุลอบถอนหายใจ




ที่ตรงนี้ผมเห็นเถาผักบุ้งทะเลออกดอกเป็นสีม่วงสวย สดใส








แล้วครูก็กล่าวต่อน้ำเสียงเนิบนาบ "เดี๋ยวครูจะให้พวกเธอดูอะไรกัน รับรองว่านักเรียนหลายคนต้องแปลกใจ และไม่เคยเห็นมาก่อน”

ครูนุ หรือชื่อเต็มว่าครูอนุรักษ์ เดินนำพวกเราไปที่จุดนั้น ชี้ให้ดูอะไรอย่างหนึ่ง พวกเราเห็นแล้วก็ตื่นเต้นไปตามๆกัน





"หอยกระป๋อง ตราสามแม่ครัว !! " ผมอุทาน





"หอยขวดกระทิง...." เพื่อนนักเรียนหญิงคนหนึ่งพึมพำ





"หอยขวด..สไปร์ท !! " ครูนุกล่าวเอง "และนั่น...หอยแก้ว !!




หลังจากนั้น คุณครูก็ให้พวกเราเดินเข้าไปในที่ร่ม ภายใต้ร่มสนขนาดใหญ่ นั่งล้อมวง และคุณครูเริ่มอธิบาย






มองเห็นภาพ จากคำอธิบายของคุณครู ทำให้ผมกับเพื่อนๆที่มาทัศนะศึกษากันที่ชายทะเลครั้งนี้ เริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมครูจึงไม่ให้พวกเราเก็บเปลือกหอยกลับบ้าน

“นี่คือปูเสฉวน พวกเธอรู้ไหม ทำไมมันต้องมาอยู่ในสภาพอย่างนี้ ทั้งที่จริงๆแล้ว ร่างของมันควรจะอาศัยอยู่ในเปลือกหอยตามที่พวกเราเคยเห็นกัน แบบนี้ไง....

























"ไม่ใช่มาแฝงฝังตัวอยู่ในขวดน้ำอัดลมแตกๆ แก้วแตก หรือในเปลือกปลากระป๋องผุๆแบบนี้”










“เป็นเพราะเมื่อมันตัวใหญ่ขึ้น ก็ต้องมีการหาที่อยู่ใหม่โดยการเปลี่ยนเปลือกหอยเดิม แต่ครั้นพอมันขึ้นฝั่งได้ ต้องการเปลี่ยนเปลือกใหม่.."






"....กลับหาเปลือกหอยที่เคยมีอยู่มากมายตามชายฝั่งอย่างในอดีตไม่ได้ เพราะโดนนักท่องเที่ยวเก็บกลับไปเป็นที่ระลึก หรือไม่ก็ชาวบ้านเก็บไปขายให้คนเลี้ยงปลาตู้หมด มันจึงจำเป็นต้องหาที่หลบซ่อนอะไรก็ได้ คว้าไว้ก่อนเพื่อความปลอดภัยของชีวิต อย่างนี้ใช่ไหมครับคุณครู”

“ใช่ มนตรีเข้าใจได้ถูกต้อง แบบนี้ครูก็ไม่ต้องอธิบายอะไรมาก พวกเพื่อนๆ เข้าใจที่มนตรีพูดไหมครับ..”

นักเรียนในกลุ่มตอบรับพร้อมกันว่าเข้าใจ ต่อจากนั้นคุณครูอนุรักษ์ก็สอนต่อ เด็กในกลุ่มทุกคนเห็นดีเห็นงาม บอกจะนำไปปฏิบัติ และบอกกับพ่อแม่พี่น้องที่เป็นชาวประมงในหมู่บ้าน ให้ช่วยกันอนุรักษ์เปลือกหอยตามชายหาดเอาไว้

ไม่ให้เก็บเปลือกหอยทุกชนิดมาเล่น เพื่อวันใดวันหนึ่งมีปูเสฉวนที่ต้องการเปลี่ยนเปลือกใหม่ผ่านมา มันจะได้เลือกเปลือกหอยเป็นที่อยู่อาศัยได้ตามที่มันต้องการ

ซึ่งก็ไม่ต่างอะไรกับคน ที่ต้องการที่อยู่อาศัยที่ดีๆ เป็นปัจจัย 4 ในการดำรงชีวิต

"เธอนึกดูซิ ถ้าพวกเธอตัวเปลือยเปล่า ไม่มีเสื้อผ้าสวมใส่ ไม่มีบ้าน หรือมี แต่ไม่มีหลังคาคุ้มแดดฝนเป็นที่อยู่อาศัย เธอจะดำรงชีวิตอยู่ได้ไหม..?"








ก่อนกลับบ้านวันนั้น วีรภาพ เพื่อนผมแอบกระซิบกระซาบ..

"ไอ้ตรี กูแอบเก็บหอยข่วนกลับไปเล่นที่บ้านตัวหนึ่ง มึงอย่าบอกครูนะ.."

(หอยข่วน ก็คือปูเสฉวนนั่นแหละครับ เด็กปักษ์ใต้บ้านผมเรียกกันอย่างนี้)

ไอ้วีมันกระซิบ พร้อมกับแบมือให้ผมดู... ผมเห็นหอยข่วนตัวหนึ่งในอุ้งมือมัน...





"ไอ้วี มึงปล่อยหอยข่วนลงในป่าผักบุ้งเลเดี๋ยวนี้เลย ถ้ามึงไม่ปล่อยนะ กูจะถีบวานมึงให้กระเด็นเลยคอยดู" ผมทำสีหน้าเอาจริงเอาจังกับมัน จนมันผวา รีบปล่อยเจ้าหอยข่วนตัวเล็กๆจากมือลงในป่าผักบุ้งทะเลทันที

"ไอ้ 2 คนนั้น จะถีบวานเวินอะไรกันอีก รีบเดินเร็วๆเข้า เย็นๆแล้วเดี๋ยวจะได้ไปซ้อมบอลที่โรงเรียนกันอีก.." ครูเห็นเรา 2 คนมัวเดินอ้อยสร้อย และคงได้ยินที่ผมพูดว่าจะถีบวานไอ้วี

"ครับ ครับ คุณครู.." ผมกับไอ้วีตอบพร้อมๆกัน





ผมรักคุณครูอนุรักษ์มาก พ่อแม่ของคุณครูคงภูมิใจ ที่ตั้งชื่อนี้ให้คุณครู...

เพราะเมื่อเติบโตขึ้นมาเป็นคุณครูที่คอยสอนสิ่งที่ดีให้แก่ลูกศิษย์ เป็นนักอนุรักษ์ธรรมชาติหลายอย่างในหมู่บ้าน ถึงแม้ว่าสิ่งที่ครูทำลงไปนั้น จะไม่ค่อยมีคนเห็นก็ตาม

แต่ไม่เป็นไรครับครู ยังมีผมและเพื่อนๆอีกหลายคน เห็นแล้วว่าสิ่งที่คุณครูทำนั้นเป็นสิ่งที่ดี วันนี้ผมจึงขอบันทึกความดีที่ครูทำไว้ให้สังคมได้รับทราบแล้วครับ

ต้นฉบับ 11.07 น 12 พฤษภาคม 52

ตีพิมพ์ครั้งแรก นิตยสาร กรรมทันตา ปีที่ 10 ฉบับที่ 131 ปักษ์หลัง

กันยายน 2552


ขอขอบคุณ ภาพประกอบสวยๆจากอินเตอร์เน็ต




 

Create Date : 21 มีนาคม 2553
47 comments
Last Update : 21 สิงหาคม 2555 14:15:13 น.
Counter : 3360 Pageviews.

 

ครูอนุรักษ์เป็นเบ้าหลอมที่ทรงคุณค่า ลูกศิษย์ย่อมเป็นคนดีและสำนึกดีต่อส่วนรวมเช่นคุณครู

อ่านเรื่องนี้แล้วชุ่มชื้นใจ อยากให้เป็นแบบอย่างต่ออนุชนรุ่นหลังครับ

 

โดย: Insignia_Museum 21 มีนาคม 2553 18:44:08 น.  

 

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

แวะมาชื่นชมคุณครูนักอนุรักษ์ค่ะ
บ้านเราจะสวยงามตลอดกาล

 

โดย: อุ้มสี 21 มีนาคม 2553 20:14:35 น.  

 

Tomorrow i'll come again...ka



เอาภาพงานดนตรีที่พัทยามาฝากค่ะ
ถ่ายเมื่อวันศุกร์ที่ 19 มีค.2553

 

โดย: เริงฤดีนะ 22 มีนาคม 2553 1:31:52 น.  

 

ตอนนี้นารัก และเชิงอนุรักษ์ ดีครับ
ภาพประกอบชัด บางอย่างก็ไม่ได้เห็นนานแล้วหรือไม่เคยเห็น
ให้ข้อคิดดี

ผู้คนมากขึ้นแต่ธรรมชาติเดิมๆลงลง
นึกถึงสมัยเด็ก ผมไปปั้นกองกลิ้งเล่นท่ามกลางหาดทรายริมแม่น้ำ ขาวสะอาด สวยละเมียด
ทุกวันนี้กลายเป็นเพียงความทรงจำ
เพราะได้กลายเป็นไร้เทือกสวนหมดแล้ว
ไม่มีอีกแล้ว หายทรายสะอาดขาวแสนสยยนั้น....

 

โดย: Psycho man IP: 203.144.144.164 22 มีนาคม 2553 6:35:32 น.  

 

สวัสดีค่ะ
แวะมาชื่นชมครูอนุรักษ์ค่ะ
น่าสลดกับภาพหอยกระป๋อง หรือหอยขวด
เวลาไปเที่ยวทะเลยอดฮิตทั้งหลาย
มักจะเห็นโมบายล์,มู่ลี่ เปลือกหอย
รวมๆแล้วต้องใช้เปลือกปอยจำนวนมหาศาล
ปูเสฉวนถูกมนุษย์แย่งชิงบ้าน
โลกนี้คงไม่มีอะไรน่ากลัวไปกว่ามนุษย์อีกแล้วนะคะ

 

โดย: ขนมไทยห่อใบตอง 22 มีนาคม 2553 10:36:49 น.  

 


...
เที่ยงแล้ว มาชวนไปทานข้าวครับ
ขอให้มีความสุขสดชื่นนะครับ



 

โดย: หมึกสีดำ 22 มีนาคม 2553 12:15:43 น.  

 

ค่อยมาอ่านนะ

พื้นบีจี.กะตัวหนังสือ มันทำให้ตาพร่านิหน่อย

ตัวสีชมพู กะพื้นสีนี้...มันเป็นศัตรูกันน่ะคุณปลายฯ

 

โดย: นักล่าน้ำตก 22 มีนาคม 2553 15:51:26 น.  

 

คุณปลาย

นักล่าฯว่าคุณปลายเขียนเรื่องแบบนี้ได้ดีกว่าเรื่องผีนะคะ

ทำให้นักล่าฯคิดว่า น่าจะเขียนหนังสือเด็กหรือพวกวรรณกรรมเยาวชนน่ะ

บ้านเราขาดแคลนคนเขียนหนังสือประเภทนี้มาก

ทำไมไม่ลองเขียนเรื่องแนวนี้เสนอสำนักพิมพ์ดูล่ะ

เด๋วนี้หลายสนพ.เขามีหมวดวรรณกรรมเด็ก แต่ไม่ค่อยมีคนเขียนนะ...

ลองดูจิตัวเอง...เผื่อรุ่งนะ...นักล่าฯเห็นแววนา

 

โดย: นักล่าน้ำตก 22 มีนาคม 2553 20:26:56 น.  

 


พี่ติณเคยเห็นเหมือนกันค่ะ...หอยปลากระป๋อง
แถวหาดทรายแก้วพังงา...

พี่เป็นนักเขียนลงเรื่องสั้นเหรอค่ะ

เอ๋ชอบเรื่องนั่นค่ะ เรื่องที่วิญญาณสองแม่ลูกมาเก็บหอย

สำนวนการเขียนพี่ชวนน่าติดตามดีค่ะ
อ่านได้เรื่อย ๆ แทรกคำสอนเป็นระยะ

รู้ตัวช้าไปอีกแล้วเรา....


ไหน ไหน วันนี้ทำกับข้าวอะไรพี่ ห้ามบอกเยอะนะ
เดี๋ยวเกิดอยากกินอีก....แต่ไม่เป็นไร เพราะอย่างไร
วันนี้เอ๋ก็อิ่มแล้วคร้า....

 

โดย: aenew 22 มีนาคม 2553 20:26:58 น.  

 

อิอิเพิ่งเคยเห็นหอยกระป๋องตราสามแม่ครัว

ดีค่ะจะได้เป็นอุทาหรณ์ให้คนที่ชอบเก็บเปลือกหอย

 

โดย: ซองขาวเบอร์ 9 22 มีนาคม 2553 22:50:24 น.  

 

สวัสดีวันอังคารค่ะ
จริงแล้วก็เติบโตมากับเมืองชายทะเลที่ชลบุรีเหมือนกันค่ะ
สมัยเด็กๆจะเห็นปูเสฉวนที่มีเปลือกแบบต่างๆเยอะแยะ
อย่างที่คุณปลายว่าเลย
แต่เดี๋ยวนี้ไม่เห็นปูเสฉวนเลย
แค่หอยเสียบยังหายากเลยค่ะ

สุขสันต์วันอังคารอันร้อนอบอ้าวนะคะ

 

โดย: ขนมไทยห่อใบตอง 23 มีนาคม 2553 8:51:00 น.  

 

เอ่อ..นึกว่าจะเขียนแต่เรื่องผี ๆ เปลี่ยนบรรยากาศก็ดีอ่านเรื่องนี้ทำให้นึกถึง แบบเรียน ป.5 ลูก เคยอ่านให้ฟัง เป็นการปลุกจิตสำนึก ให้ อนุรักษ์ ธรรมชาติ ..ทุกวันนี้ เวลาไปเที่ยว จะสอนลูกเสมอ ทำให้เด็กที่บ้าน รักธรรมชาติไปด้วยนับว่าได้ผล หมั่นทำบุญ ทำความดี บ่อย อยู่ แล้ว....ว จ้า..สมัยนี้มีแบบนี้ ทุกคนก็ดีนะคะ..

 

โดย: tifun 23 มีนาคม 2553 11:48:24 น.  

 

อ่านแล้วอยากมีนักเรียนน่ารักๆแบบนี้มากกว่า เพราะที่มีอยู่ตอนนี้ลิงแสบมากมายเลยค่ะ

 

โดย: แม่น้องกะบูน 23 มีนาคม 2553 16:22:47 น.  

 

อ่านเรื่องนี้แล้วก็...เนาะ ช่วยกันคนละไม้คนละมือ เห็นแล้วเศร้า หอยปลากระป๋อง หอยขวดกระทิง เฮ้อ...

เวลาพาลูกไปทะเล ลูกก็ชอบค่ะเปลือกหอย อยากเก็บกลับมา แต่พออธิบายให้เค้าฟังว่าปูเสฉวนจะไม่มีบ้านอยู่นะ เค้าก็เข้าใจ เราไปไหนประทับใจอะไรจะไม่หยิบอะไรกลับบ้าน นอกจากภาพถ่าย...

ชอบเหมือนเอ๋เลยค่ะ เสื้อความจำสั้น แต่สันหลังยาว ขำๆ เนอะ ถ้าซื้อไปให้ใครคงเคืองน่าดูเลย

 

โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ 23 มีนาคม 2553 16:51:46 น.  

 

เรื่องนี้อ่านแล้วดีจังค่ะ
เคยเห็นรูปหอยขวด แต่ไม่คิดว่าจะมีหอยกระป๋อง หอยแก้วสารพัดขนาดนี้ แสดงว่าเปลือกหอยถูกเก็บไปเยอะเลยนะคะนี่
ไปเที่ยวทะเลทีไร เห็นขายของที่ระลึกทำจากเปลือกหอยกันรึ่มมม

ป.ล.ขอบคุณที่ไปอวยพรวันเกิดน้ำมนต์นะคะลุงปลายฯ

 

โดย: พจมารร้าย 23 มีนาคม 2553 16:56:10 น.  

 

วันนี้มาอ่านจนจบ จบแล้วก็รู้สึกสะเทือนใจ เห็นด้วยกับที่คุณอัยย์พูด คุณตรินควรเขียนวรรณกรรมเยาวชน ลุงเคยอ่านหนังสือเด็ก ป.๔ ที่เลิกใช้ไปแล้ว(เพราะนักวิชาการหากะตังค์กัน-ของใครเป็นแบบเรียนนาน ๆ ไม่ได้ต้องเปลี่ยนให้คนอื่นได้ครองบ้าง) เขาเขียนเรื่องหอยขวดนี่แหละ ภาพสวยมาก แต่ลุงคิดว่าเป็นเรื่องแต่ง แต่พอเห็นภาพประกอบเรื่องของคุณตรินที่พยายามเอาของจริงมาบอกสังคม ลุงยอมรับเลยว่าเยี่ยมมาก ๆ เรื่องแบบนี้แหละสะเทือนใจพอ ๆ กับเรื่องสั้นสร้างสรรค์เทียม ๆ ที่เขาเขียน ๆ กัน (แม้แต่ของลุงเอง)

ขอยกนิ้วให้ครับ

 

โดย: ลุงบูลย์ IP: 118.173.120.49 23 มีนาคม 2553 19:57:02 น.  

 


พี่ติณอยู่บ้านต้องทำกับข้าวเก่ง แน่ๆ เชียวค่ะ เพราะบรรยายสรรพคุณอาหารซะเราเห็นภาพ
ลูกมุดนี้ครดนานแล้วนะพี่...ตั้งแต่สมัยเด็ก ๆ ตอนนั้นยายจะหั่นให้กิน
หั่นลูกมุดต้องหันแบบขวาง ๆ เพื่อตัดเสี้ยน....

น้ำชุบเคยใส่ส้มกำ...สูตรเด็ดของแม่ที่บ้านค่ะ แม่จะชอบมาก

แต่เอ๋จะไม่ชอบเปรี้ยว แต่ไม่ใช่ว่าจะไม่กินนะ กินไปเยอะค่ะ

และยอดมะพร้าว ยอดชก เอ๋กินไม่ได้ค่ะพี่ กินแล้วจะเป็นผืนคัน
พ่อกับแม่ที่บ้านเลยไม่แนะนำให้กิน เพราะกินแล้วเห็นผลภายในครึ่งชั่วโมง
ผืนแดงเต็มตัว พี่ติณอยู่อำเภออะไรในภูเก็ต ทำไมมีลูกมุดหล่นเยอะขนาดนั้นค่ะ

 

โดย: aenew 23 มีนาคม 2553 20:46:56 น.  

 

คุณอัยย์..ลุงบูลย์ และอีกหลายคนที่ฝากคำคอมเมนท์เรื่องนี้ไว้ให้

ผมไม่นึกว่าเรื่องนี้จะโดนใจคนหมู่มาก ที่จริงเรื่องทำนองนี้ผมเคยเขียนเป็นตอน กะไว้ 10 ตอนจบ เป็นประสบการณ์ประทับใจวัยเด็ก แต่เขียนได้แค่ 3 ตอนก็ทิ้งร้างไป จนบัดนี้รู้สึกเวลามันจะผ่านไปร่วม 30 ปี กระดาษที่พิมพ์เรื่องตอนนั้นผมยังคงเก็บไว้ มันแทบจะเปลี่ยนสีจากขาวเป็นน้ำตาลอ่อนๆไปแล้ว

และผมก็เขียนไม่สำเร็จ ไม่ชอบเขียนอะไรที่ผูกพันเป็นเรื่องยาวๆครับ

ผมเกิดและเติบโตใกล้กับทะเล สัมผัสได้อย่างใกล้ชิดเลยว่า ทะเลเปลี่ยนไปมาก อย่างชายทะเลบางเนียง สมัยที่ผมเป็นเด็ก มีหอยเสียบ มีจั๊กจั่นทะเล กุ้งหอยปูปลาอุดมสมบูรณ์ ปลาตัวเล็ก ปูตัวเล็ก ที่ทอดแหหรือดักได้ พ่อจะปล่อยลงทะเลไปเหมือนเดิม ไม่เอาหรอกครับตัวเล็กๆ เพราะลำพังตัวใหญ่ๆ ครอบครัวเราก็กินแทบจะไม่หมดแล้ว

แต่สมัยนี้ ทุกอย่างตรงกันข้าม หลาย 10 ปี ที่ผมไม่เคยเห็นปูเสฉวนตัวเป็นๆ และจั๊กจั่นทะเล (ยกเว้นที่ชายทะเลอำเภอท้ายเหมือง และหาดไม้ขาว จ.ภูเก็ต) ซึ่ง 2 แห่งที่ผมกล่าวนี้ ยังคงมีจั๊กจั่นทะเลอยู่มากพอสมควรและตามชายหาด ไม่ว่าที่ไหน จะไม่มีเปลือกหอยสวยๆเหลืออยู่เลย มันไปไหนหมดนะหรือ คิดว่าทุกคนคงรู้นะครับ

ผมจะบ่นไปทำไมครับนี่ !!

 

โดย: ปลายแป้นพิมพ์ 23 มีนาคม 2553 20:54:20 น.  

 


พี่ติณ พี่สาวของเอ๋อีกคนในบล็อกเค้าอ่าน comment ของพี่ซะเพลิน
เอ๋นำข้อความของพี่เค้ามาด้วยนะ


"นั่งน้ำยายไหยยืด อยู่หน้าคอมพ์
ไม่เคยกินซักกะอย่างที่เล่ามา แต่มันฟังน่าอร่อย
เพราะพี่ชอบอาหารพื้นบ้าน ไม่ว่าภาคไหนอยู่แล้ว
มาเล่าซะมืดซะดึก แถมให้เสียบกระติกน้ำร้อนกินมาม่า
ดูจิคุณพี่ทำไปได้ แล้วอิชั้นมานั่งฟัง
มิโหยหิวต้องไปหาอะไรมากินด้วยหรือนี่

ว่าแล้วก็หิว ไปดีก่านะเอ๋จ๋า5555... peeamp "


พี่นี้เหมือนพ่อเอ๋เลยค่ะ พ่อชอบทำอาหาร
อาหารที่พี่บอกนะ พ่อทำเป็นค่ะ หมูกับหัวทือ ทำแล้วอร่อยด้วย
ยิ่งเป็นอาหารพื้นบ้าน พ่อจะชอบทำ เห็ดแครงหมก ฯลฯ ลูกสาวทำไม่เป็นค่ะพี่
ยืนเชียร์ห่าง ๆ

ผักเสี้ยนดองกินเป็นพี่ แต่ผักเสี้ยนผัดไข่มีด้วยเหรอ ว้าว...เมนูใหม่
กลับบ้านไป ไปหามาทำบ้างดีกว่า มันจะเหมือนกับผัดหัวไชป้อหรือเปล่าค่ะ


ยอดเต่าร้าง นี้ยิ่งแล้วเลยพี่ กินเข้าไปมีสิทธิเข้า รพ.
เมื่อก่อนกินยอดพร้าวได้นะ แต่ตอนหลังแยกไม่ออกเวลาไปกินข้างนอก
อันไหนมันยอดพร้าว อันไหนมันยอดชกอ่ะ บ้านเรายิ่ง ยอดชกเยอะอยู่ด้วย

เคยซื้อแกงกะทิต้มยอดมากิน แล้วคนขาย (คงไม่ได้ทำเอง)
เราถามว่า ต้มยอดอะไรเค้าบอกยอดมะพร้าว ซื้อมากิน ปรากกฏว่ากินเสร็จแล้วคันทั้งตัว
ต้องไป รพ.ค่ะพี่ แพ้มาก จริง ๆ แล้วพ่อมาบอกตอนหลังว่า "มันคือยอดชก"

เอ๋ก็เลยเลือกไม่กินทั้งสองยอดเลยแล้วกัน ยอดพร้าว ยอดชก
แต่น้ำตาลชกของโปรดที่สุด

 

โดย: aenew 23 มีนาคม 2553 22:01:08 น.  

 


"แกงคั่วอุตพิต" คือผักอะไรค่ะพี่ติณ

 

โดย: aenew 23 มีนาคม 2553 22:03:05 น.  

 

สวัสดียามเช้า ๆ ครับ

 

โดย: อัสติสะ 24 มีนาคม 2553 7:38:44 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับพี่






 

โดย: กะว่าก๋า 24 มีนาคม 2553 8:05:40 น.  

 

รายงานตัวพี่ติณคนที่สอง อิอิ
คนแรกน้องหนึ่ง จาไปญี่ปุ่นพรุ่งนี้ละ
ส่วนพี่ติณ ฐานะเจ้าถิ่นภูเก็ตบ้านเกิด แหะ
(แอบนอกจากคุณแม่ร่วมแก็งค์ อุอุ)

กลับถึงเชียงใหม่สี่ทุ่มครึ่งเมื่อวานค่ะพี่
สรุปได้ว่า ไม่ว่าจะพอกครีมด้วยค่า
SPF มากขนาดไหน ดำเมี้ยมเหมมือนกัน 55
ยกเว้นเสียแต่ทำให้ไม่แสบผิว
อากาศดี แต่ร้อนโพดๆๆๆๆๆๆๆ

คราว ๆ นะคะ เด่วมารายงานตัว
เต็มรูปแบบที่ บล็อก อีก 3-4 นู๊ด
ภาพเยอะ งานกองที่โต๊ะก็แยะตามมา อิอิ

พักที่ "Laguna Holiday Club Phuket Resort" ค่ะ
อัดสามวันรวด ที่หาดบางเทาค่ะพี่
แล้วซื้อเดย์ทริปไปเกาะราชา
นอกนั้น ก็วนเวียนรอบเกาะ
ดูพระอาทิตย์ตกที่แหลมพรหมเทพ

และไม่ลืมที่จะเก็บภาพสวย
พระอาทิตย์ตกทีแหลมพรหมเทพ
วันสุดท้ายมีปัญหาการเลื่อนไฟล์
เลยต้องสิงสถิตย์แถวสนามบินภูเก็ตกับสุวรรณภูมิ
รวมแล้วเสียเวลาไปราว 5 ชั่วโมง
เกือบได้ซื้อตั๋วใหม่ไฟล์ตรงแล้ว
ดีที่ประสานได้ รอดตัวไปค่ะ

ไว้คุยกันค่ะ
ปล.ขอโทษนะคะที่ไม่ได้โทรหาพี่ติน
บอกตรง ๆ เกรงใจมากค่ะพี่
ไว้ไปคราวหลังจาไปเคาะประตู
ที่บ้านไม่ให้รู้ตัว อิอิ

 

โดย: JinnyTent 24 มีนาคม 2553 9:15:49 น.  

 

อิอิ เข้าใจแหย่เล่นนะพี่ติณ
ม่ายได้ทำเบอร์หาย
เมมไว้ในเครื่องแล้วค่า
แต่เกรงใจ จริง ๆ ค่ะ

วันแรก เดินเล่น ๆ น้ำที่โรงแรมลากูน่า
ได้เดินเล่นทะเลที่หาดบางเทาแวปๆ

วันที่สอง ป้วนเปี้ยนแถวโรงแรม
สาย ๆ ก็ชมเมืองภูเก็ต เล่นน้ำ
ที่โรงแรม เย็น ๆ ก็ไปทานข้าว
ชมการแสดง ที่ภูเก็ตแฟนตาซีกัน

วันที่สามซื้อเดย์ทริปไปเกาะรายาใหญ่ (เกาะราชา)
กลับมาก็ดูพระอาทิตย์ที่แหลมพรหมเทพ
ก่อนที่จะชิมอาหารทะเลมื้อแรก
ที่ร้านป๋าหลาวค่ะ

วันที่สี่ ป้วนเปี้ยนแถวในเมือง
เดินเล่นที่เซ็นทรัลฆ่าเวลาไปสนามบิน
แวะซื้อของฝากน้ำพริกกุ้งเสียบแม่จู้
ตั๋วมีปัญหานิดหน่อย เลยยอมเสียเวลา
อยู่ที่สนามบินกันตกเครื่องไว้ก่อนค่ะ

ว่าแต่เม้นส์พี่ ถ้าพี่อัยย์มาเห็น
ตัวใครตัวมันละกันเน้อ 555

 

โดย: JinnyTent 24 มีนาคม 2553 11:32:47 น.  

 

ขอบคุณครับพี่
ผมระวังตัวเยอะครับ
ใส่ชุดดำอำพรางไว้ก่อนเลย 5555

ส่วนหนุ่ยน่าจะผอมกว่าผมครับ
แต่คอสตูมของผมเก่งกว่าครับ

มาดามเลือกชุดดำสีเดียวเลยครับ
้เวลาสามีเธอออกงาน 55555


 

โดย: กะว่าก๋า 24 มีนาคม 2553 11:55:03 น.  

 

เพิ่งจะเคยเห้นว่ามีปูกระป๋อง ปูขวดด้วยค่ะ

 

โดย: nompiaw.kongnoo 24 มีนาคม 2553 12:11:32 น.  

 

มาดูตอนที่เขาเททองหล่อพระธรรมรักษ์ ขนาด 79 นิ้วกันครับ







มีการบรรเลงเพลงของน้อง ๆ นักเรียน ด้วยครับผม



ที่มา http://board.palungjit.com/f104/ชมรมแผ่เมตตา-เชิญร่วมหล่อพระประธานวัดโคกอารักษ์-225014.html

 

โดย: หมึกสีดำ 24 มีนาคม 2553 12:16:58 น.  

 

วันก่อนที่คุณปลายฯชวนไปบล็อกเพื่อนอีกคน

ใครแร้วน้า...นักล่าฯยังไม่ได้แวะไปเลย

แต่ไม่ลืมนะจ๊ะ...ขอบอก...

วันนี้มีน้ำตกมาใหม่...กินข้าวเสร็จ ไปเที่ยวกันนะ

 

โดย: นักล่าน้ำตก 24 มีนาคม 2553 12:43:56 น.  

 

สวัสดียามบ่ายคะ ขอบคุณสำหรับเรื่องสั้นดีดีที่นำมาเล่าสู่กันฟัง เพื่อให้มีจิตสำนึกที่อยากจะทำความดีกันคะ ขอให้ความสุขอย่าลืมดูแลสุขภาพด้วยนะคะ

 

โดย: kobnon 24 มีนาคม 2553 13:53:34 น.  

 

มาละเลียดอ่านแล้วค่ะ
อืม..รู้สึกดีจังเลยพี่ติณ
ขอปรบมือด้วยความชื่นชม
ครูอนุรักษ์ ชื่อนี้เหมาะสมที่สุดแล้วค่ะ

เห็นภาพแล้วอดอมยิ้มไม่ได้
เดี๋ยวคืนนี้ถ้ามีเวลา จะเปิดบ้านนี้
ให้ลูกชายดี พร้อมอธิบายด้วย อิอิ
เล่าเอาตอนอินกับทะเลเนี่ยละ
เห็นภาพชัดดี

เห็นด้วยกะพี่อัยย์นะ
แต่ว่าเรื่องผี มันดีไปคนละอย่าง
เรื่องของพี่อ่านแล้วเบาสมอง
อ่านแล้วไม่เครียด สบาย ๆ
เหมาะกับเยาวชนและมีประโยชน์มากค่ะ

อ่านไปยิ้มไป
เออ..เล่าได้เข้าท่าดี
มีภาพประกอบด้วย บางภาพ
เล่นเอาขำ และเผลอยิ้มไม่รู้ตัวค่ะ

 

โดย: JinnyTent 24 มีนาคม 2553 14:29:42 น.  

 

เห็นแล้วสะท้อนใจนะคะ ปูเสฉวนในปลากระป๋อง พี่สบายดีนะคะ
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

 

โดย: sawkitty 24 มีนาคม 2553 14:56:26 น.  

 


สวัสดีค่ะ...พี่ติณ


จะเกณฑ์มาเลยเหรอค่ะ เอาแค่พี่ติณคนเดียว คิดว่าน่าจะพอแล้วนะ
บารมีน่าเกรงขาม....

เมื่อคืนไม่ได้ดูอ่ะพี่รายการตีสิบ ดูรายการคนค้นคน ตอนนกเงือกแล้วไม่ได้เปิดไปช่องไหนเลย
น่าเสียดาย ไว้หาเวลาว่าง ๆ ไปดูในเน็ตย้อนหลังค่ะ เอ้...ไปหาอ่านจากในเน็ตก่อนดีกว่า

นางเอกคนนี้รู้จักค่ะ เค้าเสียตอนที่ดัง เล่นละครคู่กับศรราม

อุตพิด กับดอกอุตพิดนี้ต้นเดียวกันใช่ไหมพี่ติณ
เพราะถ้าเป็นดอกอุตพิดรู้จักค่ะ...หอม จนปวดหัว

 

โดย: aenew 24 มีนาคม 2553 16:14:36 น.  

 

เคยเล่นเสฉวนเมื่อยังเด็ก...
แต่พ่อบอกว่า มันต้องเปลี่ยนเปลือก กลัวไม่มีเปลือกให้มันเช่า
เลยปล่อยไป

ไอ้ "คั่วรี่" นี่มันคงไม่หรอยเท่า "คั่วกลิ้ง"อ่ะเนาะ

สามีเค้าไม่ชอบน้ำพริกถ้วยเก่าหรอกบ่าวแป้น ... ถ้วยเก่าลาย..มันจางเหม็ดแล้ว

 

โดย: แม่อ้วนคนสวย 24 มีนาคม 2553 18:34:38 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับพี่






 

โดย: กะว่าก๋า 25 มีนาคม 2553 7:51:18 น.  

 

ไม่มีอะไร แค่แวะมาสวัสดีตอนสายๆค่ะ

 

โดย: ขนมไทยห่อใบตอง 25 มีนาคม 2553 9:40:07 น.  

 

ป่านนี้คงไปงมหอยอยู่เนาะบ่าวแปน

 

โดย: แม่อ้วนคนสวย 25 มีนาคม 2553 10:57:17 น.  

 

ก็เป็นอีกวันที่เป็นประสบการณ์ดีดีของผมครับพี่



 

โดย: กะว่าก๋า 25 มีนาคม 2553 14:13:17 น.  

 

สวัสดีคะพี่ติณ

จริง ๆ ด้วยคะ เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยมีเปลือกหอยให้เห็นตามหน้าหาดแล้ว
โดยเฉพาะหอยขวัญ (ไม่รู้แถวบ้านพี่เรียกเหมือนกันป่าว)
ที่เค้าเอามาให้เด็กที่เลี้ยงยาก ๆ ห้อยอะคะ ซึ่งเชื่อว่าทำให้เลี้ยงง่ายขึ้นอะคะ

 

โดย: Violeta Lady 25 มีนาคม 2553 14:59:02 น.  

 

 

สวัสดียามเช้าครับพี่






 

โดย: กะว่าก๋า 26 มีนาคม 2553 7:25:31 น.  

 

จะขำก็ขำไม่ออกกับภาพปูเฉสวนในกระป๋องหรือในขวดค่ะ



สดจากประตูทางเข้าวัดพระแก้วค่ะ

 

โดย: เริงฤดีนะ 26 มีนาคม 2553 11:28:44 น.  

 


พี่ติณ สวัสดีตอนเย็นวันพฤหัสค่ะ

วันนี้ร่างกายรู้สึก ว่าจะไม่ค่อยเต็มร้อย
ระคายคอทั้งวัน เป็นโรคอยากกินอีกแล้วแน่เลย

หิวแต่ไม่อยากทานขนม อยากกินข้าว แกงปักษ์ใต้ อร่อย ๆ
ที่กรุงเทพ ไม่เห็นมีร้านไหนทำแกงปักษ์ใต้ได้อร่อยเลย


...ข้อความเมื่อวานตอนที่เข้าบล็อกไม่ได้ค่ะพี่...

 

โดย: aenew 26 มีนาคม 2553 13:25:53 น.  

 


พี่ติณ เมื่อวานเข้าบล็อกไม่ได้ค่ะ
ทั้งที่ทำงานและห้องพัก ต่ออย่างไรก็เข้าไม่ได้

เช้าแล้วก็ยังเข้าไม่ได้...แต่ตอนนี้เข้าได้แล้วจร้า

วันนี้กรุงเทพฯ ฝนตกค่ะพี่ อากาศเย็น เป็นใจในหลายสิ่ง
ร้านงานกาชาดตั้งร้านกันหลายร้าน...
ที่สำคัญวันนี้มีงานสัปดาห์หนังสือด้วยละพี่ติณ

จะไปเดินสัก 3 ชั่วโมง เงินเดือนออกพอดีวันนี้

 

โดย: aenew 26 มีนาคม 2553 13:29:33 น.  

 

หายไปนะคุณปลาย

งานยุ่งเหรอคะ...

 

โดย: นักล่าน้ำตก 26 มีนาคม 2553 13:58:28 น.  

 

ที่ร้านก็เงียบไปตามระเบียบครับพี่
ใครเขาจะกล้ามาเที่ยวประเทศที่ไม่สงบ

เฮ้อ --- เฮ้อครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 26 มีนาคม 2553 16:53:52 น.  

 

ชอบเรื่องนี้ค่ะ
ไม่เคยเห็นหอยกระป๋องกับหอยขวด
แต่เห็นในรูปแล้วก็เศร้าใจ เพราะโตมากับทะเล
แล้วก็เพิ่งรู้จากบล็อกนี้แหละว่า หอยที่เข้าใจว่าเป็นหอยนางรมตัวเล็กๆ เรียกว่าหอยติบ

เดี๋ยวนี้ไปเดินชายหาดทีไร ก็เห็นแต่หาดทรายโล่งๆ หาเปลือกหอยยากเต็มที
เช้าๆ เดินไปเก็บเศษแก้วไป เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็กแล้วละค่ะ
ไม่อยากให้ใครถอดรองเท้าเดินริมหาดแล้วถูกแก้วบาด
เต็มมือก็ฝากพนักงานโรงแรมที่กวาดใบไม้แถวนั้นทิ้งขยะซะที
สงสัยจะทำให้ปูเสฉวนขาดที่กำบัง

 

โดย: HoneyLemonSoda 25 เมษายน 2553 21:57:12 น.  

 

พึ่งเข้าใจเหมือนกันว่าทำไมหอยข่วนบางตัวไม่ไปอยู่ในเปลือกหอย...เพราะคนทำลายธรรมชาติของมันนี่เอง...

 

โดย: สุดยา IP: 110.77.231.246 14 มกราคม 2558 14:27:26 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


ปลายแป้นพิมพ์
Location :
ภูเก็ต Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 121 คน [?]




หลังบ้านโกติณ มีกินตลอดปี

ชายหนุ่มหน้าตาธรรมดา
ใช้ชีวิตแบบเรียบง่าย
ไม่ยึดติดกับอะไรมากเกินไป

ชอบเที่ยวทะเล ภูเขา น้ำตก
ตลาดนัด ห้างสรรพสินค้า
ดูหนัง ฟังเพลงลูกทุ่ง
(ถ้ามีโอกาสนะ)

เวลาว่างชอบถักร้อย
ซึ่งหมายถึงชอบนำพยัญชนะ
ตั้งแต่อักษร ก. ถึง ฮ.นกฮูก
พร้อมสระ วรรณยุกต์
มาร้อยเรียงเป็นเรื่องราว
บันทึกเก็บไว้อ่านเองบ้าง
ให้คนอื่นอ่านบ้าง
แล้วแต่โอกาส

มีความสุขมาก
เมื่อได้เขียน เขียนและเขียน
อะไรก็ได้ที่อยากจะเขียน
(โลกนี้มีอะไรตั้งมากมาย
เขียนให้ตายก็ไม่มีวันหมด)

วัตถุประสงค์หลัก
ของการมีบล็อก
เป็นของตัวเองวันนี้
ก็เพื่อที่จะเก็บงานเขียน
ทั้งอดีตและปัจจุบัน
ไว้เป็นหมวดหมู่

และตามบันทึก
เรื่องราวที่น่าสนใจ
เรื่องราวหลากหลาย
ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
เก็บเป็นความทรงจำที่ดี
ตราบที่ยังมีชีวิต
อยู่ในโลกอันแสนสวยใบนี้

ใครที่หลง
เข้ามาในบล็อกของผม
คงได้อะไรไปบ้าง
ไม่มากก็น้อย
มีความสุขทุกๆ วัน
ตลอดไปนะครับ

งานเขียนเรื่องสั้น
ทุกเรื่องในบล็อกนี้
เป็นงานที่มีลิขสิทธิ์ตามกฏหมาย
ห้ามมิให้ผู้ใดนำไปทำซ้ำ
หรือดัดแปลงในเชิงธุรกิจ
นอกจากจะได้รับอนุญาต
จากผู้เขียนแล้วเท่านั้น
New Comments
Friends' blogs
[Add ปลายแป้นพิมพ์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.