คนรักทะเล...หัวใจอิสระ
Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2548
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
7 ธันวาคม 2548
 
All Blogs
 
เราจะเดินได้ไหม...ถ้ารองเท้าต่างสี

ถ้าวันหนึ่งคุณพบว่ารองเท้าข้างหนึ่งหายไป...
หรือตอนที่ได้มามันได้มาแค่ข้างเดียว...
...คุณจะทำยังไง....

และถ้าสายตาเหลือบไปเห็นรองเท้าอีกข้างวางอยู่...
...คุณจะเอารองเท้าอีกข้างนั้นมาใส่คู่กับอีกข้างไหม...
...ถ้ามันคนล่ะสีกัน....หากแต่...

...มันเป็นข้างที่คุณมั่นใจว่าคุณอยากใส่...ว่าใสแล้วต้องสบาย...



อืมม วันนี้มาอัพเรื่องใหม่ แต่...ได้มาจากเรื่องเก่า...
ที่บอกอย่างนั้นก็คือเรื่องนี้สืบเนื่องมาจากเรื่องไปเขาใหญ่คราวก่อนนะค่ะ...เป็นละอองรักของคน สี่คนที่เราเห็นแล้วแอบอิจฉาตาร้อนค่ะ อิอิ

จูนกับอุ้ม >> คู่นี้เป็นความต่างที่ลงตัวอย่างน่าทึ่ง...

จูน...ผู้ชายคนนี้ ลักษณะภายนอกถ้าวัยรุ่นยุคนี้เห็นต้องชื่นชมกับความเซอร์ ของเขา แต่หากให้ผู้ใหญ่มอง เชื่อว่าร้อยทั้งร้อยต้องถามคำถามเดียวกันว่า 'นี่โจรหรือโจรกันแน่' ฮา...ก็เพราะผมหยิกๆ ที่ดูรก และหนวดเคราเฟิ้ม จนไม่น่าเชื่อว่าเขายังเป็นนักศึกษาปีสามอยู่ อ่านะ แต่ก็ต้องเชื่อ...
ผู้ชายคนนี้มีเสน่ห์ตรงที่อารมณ์ดี อารมณ์ขัน มุกเยอะ ร่าเริงหัวเราะง่าย...ที่สำคัญเรื่องเรียน ไม่โจรหรอกนะขอบอก...หมายถึงว่าถ้าใกล้สอบจะไม่เห็นเขาที่ไหนนอกจากหน้ากองหนังสือ ทำตัวเป็นปัญญาชนเต็มที่ อา ชื่นชมๆๆ

อุ้ม...อะให้เวลาผู้อ่านจินตนาการภาพพยาบาลหรือนักศึกษาพยาบาลหนึ่งนาที...เสร็จแล้วก็ทุบจินตนาการนั้นทิ้งซะค่ะ...อิอิ ที่บอกอย่างนี้เพราะเราทำมาแล้ว เจอผู้หญิงคนนี้ต้องปรับความคิดที่มีต่อพยาบาลเสียใหม่ค่ะ เธอไม่ได้เป็นพยาบาลหรอกนะ แต่เธอเป็นนักศึกษาพยาบาลที่กำลังจะจบในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้านี้แล้ว...
เธอคนนี้ชอบลายพรางหรืออะไรที่เป็นสีออกสีเขียวแนวนั้น เป็นชีวิตจิตใจ และจูนเองก็ชอบด้วยเช่นกัน เธอเป็นสาวหวานแต่ชอบอะไรลุยๆ ไม่ห้าวแต่เข็มแข็ง...

ความรักของคู่นี้...น่าอิจฉาตรงที่ จูนรักอุ้มมาก เค้าแสดงออกอย่างเต็มที่ (ไม่ได้แสดงการล่วงเกินนะ) ใส่ใจ ห่วงใย ดูแล อ่อนโยน และทำให้เธอหัวเราะได้เสมอ
อุ้มก็เช่นกัน เธอรู้ว่าเมื่อใดควรทำตัวเช่นไรถึงจะประคับประคองรักให้ดำเนินไปได้ดี...อย่างเช่นถ้าจูนร้อนเธอจะเย็นได้อย่างที่เราคิดว่าหายากที่ผู้หญิงคนไหนจะทำได้...ซึ่งทุกอย่างที่เธอทำ...เพราะรัก...ไม่ใช่อ่อนแอ...

เรายังแอบคิดเลยว่า...ต่อไปวันข้างหน้าทั้งสองคนจะเป็นอย่างไร ถ้าถึงจุดที่จะต้องใช้ชีวิตร่วมกัน...ภาพที่สังคมกำหนดไว้จะเป็นอุปสรรของเค้าทั้งสองหรือเปล่า...
ภาพที่ว่าคือ...ลองนึกดูนะค่ะ ว่าถ้าโจรขับเวสป้าลายพรางไปรับพยาบาลสาวใส่ชุดสีขาวสะอาดหน้า รพ. สังคมให้ความเห็นว่ายังไง...ไม่เหมาะสม...นี่เป็นคำเดียวที่เราจินตนาการได้ตอนนี้...แต่สำหรับเรา เรามั่นใจว่าทั้งสองคนมั่นใจในตัวกันและกัน...อุ้มรู้ดีว่าไม่มีกฏเกณฑ์ข้อใดสำคัญไปกว่ากฏเกณฑ์การเป็นตัวของตัวเอง...

ปล.อย่างเดียวที่เราไม่อยากให้อุ้มคิดคือ อย่าคิดให้มีชุดพยาบาลลายพรางเลยนะ -_-! อิอิ

ครูเกริ๊กกับน้องยุ้ย >> คู่นี้ต่างวัยแต่ใจเดียวกันค่ะ

ครูเกริ๊ก...ครูสอนร้องเพลงที่อายุเลยวัยรุ่นไปแล้ว...แต่ยังไม่แก่นะค่ะ อิอิ แก้ตัวให้ก่อน...คงไม่ต้องบอกว่าผู้ชายคนนี้จะน่ารัก อ่อนโยนแค่ไหน ความเป็นครูสอนร้องเพลงคงจะพอบอกได้บ้างว่า เขาเป็นคนอ่อนโยน โรแมนติก และมีความคิดดีทีเดียวค่ะ...

น้องยุ้ย...อาคนนี้สวยมาก ยังเด็กมหา'ลัย ปีสองอยู่...บอกตามตรงเลยว่าเจอกันครั้งแรกในสายตาเราเธอดูหยิ่ง มนุษย์สัมพันแย่ จนเราไม่อยากจะคุยด้วย แต่เมื่อรู้ว่ายังไงๆ เราก็ต้องไปด้วยกันเราเลยตัดใจว่า ในฐานะที่เราเป็นรุ่นพี่ และเราเป็นนางงามมิตรภาพ ที่พลาดตำแหน่งนางงามเพราะมันตกไปเป็นของน้องยุ้ย เราจึงจำต้องเป็นฝ่ายสานสัมพันธ์เสียเอง ก็อย่างว่านางงามรักแต่เด็ก ไม่รัก ผู้ใหญ่กว่าอย่างเรา อิอิ ... พอได้คุยจริงๆ เธอน่ารัก น่ารักมากๆ น่ารักแบบเด็กๆ

ความรักของสองคนนี้เป็นมาเพราะบ้านอยู่ติดกัน อยู่ในสายตาทางบ้าน...อย่างว่านะ อีกคนหนึ่งเป็นผู้ใหญ่อีกคนหนึ่งเป็นเด็ก เรื่องความต่างย่อมมีอยู่แล้ว...ยุ้ยค่อนข้างเจ้าอารมณ์กะครูเกริ๊ก ในบางครั้ง เพราะคนเราจะรู้สึกว่าถูกตามใจจึงอยากเอาแต่ใจบ้างเป็นธรรมดา แต่นั่นไม่ได้เป็นสิ่งที่ทำให้ครูเกริ๊ก รำคาญหรือเบื่อหน่าย ครูเกริ๊กรู้ว่าตัวเองต้องทำตัวเช่นไรเวลายุ้ยมาอารมณ์นั้น เขาจะไม่ดุ ไม่โมโหตอบ แต่จะเอาอารมณ์ขันเข้าไกล่เกลี่ยความรู้สึกเธอให้ดีขึ้น...และยุ้ยก็งอนแค่พอน่ารัก เธอเองก็รู้ดีว่าสมควรทำตัวเช่นไร ยังไงครูเกริ๊กก็ยังเป็นผู้ใหญ่กว่าที่เธอควรให้เกียรติ...

ยุ้ยชอบคิตตี้ชอบสีชมพูดขนาดไปเขาใหญ่ เธอยังพกคิตตี้ไปตั้งแต่ชุดนอน หมอน ยันช้อนทานข้าว -_-! อืมแต่มันเป็นความน่ารักที่ดูแล้วไม่น่าหมั่นไส้ และครูเกริ๊กเองก็มองว่ามันน่ารัก ไม่ได้ค้านว่ามันไม่ถูกกาลเทศะ เพราะนั่นมันเป็นสิ่งที่คนที่เขารักชอบ...แค่นั้นมันก็น่าจะสุขพอแล้ว

ปล.มีอยู่อย่างเดียวที่ครูเกริ๊กของน้องยุ้ยไว้คือ ขอไม่ทำเวสป้าเป็นลายคิตตี้ เพราะอายถ้าจะขับเวสป้าลายคิตตี้ไปสอนร้องเพลง (เดี๋ยวลูกศิษย์หมดนับถือ) อิอิ



คุณจะอายมั้ยถ้าต้องใส่รองเท้าคนล่ะสีกัน...
จะกล้าเผชิญกับสายตาใครต่อใครที่จะมองมายังรองเท้าคนละสีของคุณมั้ย...
จะทิ้งรองเท้าอีกข้างมั้ยถ้ามันดูไม่เข้ากันเท่าไหร่แม้จะใส่แล้วสบาย ถูกใจ...

สำหรับเรา เราคิดว่า...แม้รองเท้าจะคนล่ะสี แต่ยังไงมันก็เข้าคู่กันได้ มันใส่แล้วสบาย ก็ไม่เห็นเป็นไรเลย ยังไงเราก็ยังเดินไปข้างหน้าต่อไปได้...เราจะไม่มีวันถอดมันทิ้ง ต่อให้ใครเข้ามาทักว่า 'บ้าหรือเปล่าใส่รองเท้าคนล่ะสี' ตอนนั้นเราขอหัวเราะ หัวเราะด้วยความสุข เพราะมีเราเท่านั้นที่รู้ว่า...'รองเท้าคนล่ะสีนี้มันใส่สบายแค่ไหน ใส่แล้วมีความสุขแค่ไหน เพราะมันถูกสร้างมาเพื่อเรา'...

..............................................


Create Date : 07 ธันวาคม 2548
Last Update : 7 ธันวาคม 2548 23:34:24 น. 31 comments
Counter : 338 Pageviews.

 
ตัวหนังสือเยอะมากตาลายเลย แต่คนอื่นบอกว่าดี เราก้อดีด้วย


โดย: อาเปเป้ IP: 202.133.135.113 วันที่: 7 ธันวาคม 2548 เวลา:23:17:03 น.  

 
อืมมม ตอบไม่ได้ค่ะ ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์


โดย: สายลมโชยเอื่อย วันที่: 8 ธันวาคม 2548 เวลา:0:01:25 น.  

 
on on เว้นวรรคบ้างก็ดีนะ...มาส่งเสียง อรุณสวัสดิ์รับอรุณ...


โดย: มิมิ IP: 61.68.29.188 วันที่: 8 ธันวาคม 2548 เวลา:7:46:38 น.  

 
ส่วนที่ขาด ในส่วนที่เติมครับ

สีไม่เหมือนกันอาจส่งให้ดูดีก็ได้ครับ

ขอบคุณที่ไปทักทายครับ


โดย: VinKaBees วันที่: 8 ธันวาคม 2548 เวลา:8:33:48 น.  

 
อรุณสวัสดิ์รับอรุณจ้า

รองเท้าต่างสีแล้วใส่สบายหรือ อืมม์...คิดหนักนะ พี่ดาวมองโลกในแง่มุมของผู้ใหญ่ไม่ใช่เด็กๆ ในแง่มุมของผู้หญิงไม่ใช่ผู้ชาย (ผู้ชายไม่ค่อยแคร์สายตาใคร) ชีวิตมันมีมากกว่าแค่ "เรา" สองคน การดำเนินชีวิตต้องเป็นไปในทิศทางของครอบครัวและสังคม

รองเท้าต่างสี ลองคิดดูนะถ้าเราต้องใส่เดินไปไหนมาไหน โอเคเราใส่สบายก็จริง แล้วคนอื่นๆ เค้าจะมองเราว่าเป็นยังไง แล้วครอบครัวอีกล่ะ คนอื่นจะมองครอบครัวเรายังไง อืมม์...คิดผู้ใหญ่เกินไปหรือเปล่าน้อ เรา แฮ่ๆๆๆ

ความคิดใครความคิดมันนะ นานาจิตตัง


โดย: เจ๊ดาว IP: 61.90.237.127 วันที่: 8 ธันวาคม 2548 เวลา:10:03:12 น.  

 
สวัสดีค่ะ

รองเท้าต่างสี ขอให้โชคดีในความรักละกันนะคะ
คิดแทนคงไม่ได้ค่ะ เพราะวิถี สภาพแวดล้อม และสังคมของแต่ละชีวิตยังมีรายละเอียดปลีกย่อยที่แตกต่างกันอีกมากมาย

ขอบคุณนะคะ ที่แวะไปทักทายกันเสมอๆ


โดย: เจ้าของจำเป็น วันที่: 8 ธันวาคม 2548 เวลา:13:24:01 น.  

 
ค่ะ...ถ้ามันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเรา...และเรารับมันได้...แต่ถ้ารับไม่ได้เพราะ...คิดว่าไม่เหมือนคนอื่นๆๆ...ก็คงจะใส่ได้ไม่นานค่ะ...เพราะสิ่งแวดล้อมและคนรอบข้าง...???...

แล้วเราจะยอมรับคำพูดจากสิ่งแวดล้อมและคนรอบข้างได้นานขนาดไหน...???...


โดย: ว่าน วันที่: 8 ธันวาคม 2548 เวลา:14:11:40 น.  

 
หายน้อยใจหรือยังจ๊ะ.....ทำสีได้หวานมากๆแต่ตัวหนังสือเยอะไปทำให้ตาลายเว้นบรรทัดหรือไม่ก็จัดเว้นวรรคบ้างจะดีมากๆๆๆๆๆๆๆ

ปล.เอาใจช่วยๆๆๆๆๆๆๆ


โดย: อยากเขียน IP: 61.90.133.38 วันที่: 8 ธันวาคม 2548 เวลา:15:30:29 น.  

 


โดย: ไอดินและกลิ่นฝน วันที่: 8 ธันวาคม 2548 เวลา:19:38:35 น.  

 
ฝันดีนะครับ


โดย: ไอดินและกลิ่นฝน วันที่: 8 ธันวาคม 2548 เวลา:20:20:48 น.  

 


โดย: ไอดินและกลิ่นฝน วันที่: 8 ธันวาคม 2548 เวลา:20:31:20 น.  

 


โดย: โสมรัศมี วันที่: 8 ธันวาคม 2548 เวลา:20:40:18 น.  

 
คำถามนี้ผมว่าคงต้องตอบที่บล้อกของผมละกัน เพราะเรื่องนี้มันเรียกได้ว่าตรงกับตอนต่อที่ผมจะเขียนพอดีเลยมั้ง ...

ปล.ไม่รู้ว่าจะมีเวลามาเขียนเมื่อไร แต่คงไม่นานเกินรอแน่ๆ เอาเป็นว่าจะเขียนให้เร็วที่สุดถ้ามีโอกาส


โดย: Pathorn วันที่: 8 ธันวาคม 2548 เวลา:22:20:39 น.  

 
แวะมาเมียงๆ มองๆ มาส่งเสียงทักทายคับ


โดย: สายลมโชยเอื่อย วันที่: 9 ธันวาคม 2548 เวลา:2:39:06 น.  

 
hello, c u later


โดย: mimi IP: 61.68.28.43 วันที่: 9 ธันวาคม 2548 เวลา:3:34:39 น.  

 
ก๊าก...มาเยาะเย้ย ไอ้เลข 10011 นี่มันหมายความว่าไงน้า...


โดย: มิมิ IP: 210.10.180.176 วันที่: 9 ธันวาคม 2548 เวลา:15:44:03 น.  

 
โอ้..โห..มีการมาเยาะเย้ยเลยหรือมิมิ...ไม่เป็นไร..นู๋ปัณณ์อยากเขียนเอาใจช่วยสุดดดดดดดดดดดดด

ปล.นู๋ปัณณ์จะเอาของขวัญแต่ลืมส่งที่อยู่มาให้อยากเขียนหรือเปล่าส่งให้ไม่ถูกนะจ๊ะ....หรือว่าจะไม่เอาของขวัญจ๊ะ


โดย: อยากเขียน IP: 203.151.140.118 วันที่: 9 ธันวาคม 2548 เวลา:19:15:37 น.  

 
มาราตรีสวัสดิ์จ๊ะ...เอาไว้เจ๊ดังเมื่อไหร่จะทำรางวัลปลอบใจให้นะ


โดย: มิมิ IP: 210.10.178.47 วันที่: 9 ธันวาคม 2548 เวลา:21:56:14 น.  

 

แวะมาส่งปลากัดเข้าตู้ เอ๊ยยย เข้านอนจ้ะ
ฝันดี หลับสนิทนะจ้ะ


โดย: p_tham วันที่: 10 ธันวาคม 2548 เวลา:1:28:51 น.  

 


โดย: ไอดินและกลิ่นฝน วันที่: 10 ธันวาคม 2548 เวลา:4:23:35 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับ


โดย: ไอดินและกลิ่นฝน วันที่: 10 ธันวาคม 2548 เวลา:4:33:27 น.  

 
ยินดีด้วยกะ...ภาระกิจ ตื้อ ...ไม่ใช่ ขอความเห็นใจจนประสบความสำเร็จ

อิอิ...อรุณสวัสดิ์ ยินดีด้วยนะ


โดย: มิมิ IP: 210.10.211.142 วันที่: 10 ธันวาคม 2548 เวลา:5:26:30 น.  

 
มาอรุณสวัสดิ์แบบสายๆจ๊ะ...พี่เลเตว่า...จะรองเท้าสีเดียวกันหรือต่างสีมันก็ขึ้นอยู่กับคนที่จะใส่ล่ะค่ะ...ถ้าคนที่จะใส่คิดว่าใส่ได้...สบายเท้า...และไม่เห็นว่าจะต้องอายทำไมที่เป็นรองเท้าต่างสี....ก็ใส่ไปเถอะค่ะ...แต่ถ้ารับไม่ได้...ก็ไม่ต้องใส่...เท่านั้นเองค่ะ


โดย: สเลเต วันที่: 10 ธันวาคม 2548 เวลา:10:30:58 น.  

 
สวยดีนะ ทะไมใครๆเขาก็ทำกัน เราไม่เห็นได้ทำเลย ทำมะเป็น ไม่มีเวลาด้วย


โดย: ทามาโกะ IP: 61.90.15.57 วันที่: 10 ธันวาคม 2548 เวลา:11:03:14 น.  

 
เรื่องแบบนี้ ก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของแต่ละบุคคลนะคะ

บางคนคงรับไม่ได้ที่ต้องใส่รองเท้าสองข้างไม่เหมือนกัน

แต่บางคนบอกว่าใส่แล้วสบาย ยังไงก็จะใส่

อยู่ที่ใจสมัครค่ะ ค้างคาวว่า.........


โดย: Batgirl 2001 วันที่: 10 ธันวาคม 2548 เวลา:11:27:58 น.  

 
หวัดดียามเที่ยงค่ะ

อ่านแล้วชอบนะคะเรื่องนี้ค่ะ ไม่ลองแอบเอาไปเขียนนิยายบ้างเหรอคะ อิอิ


โดย: lovekalo (lovekalo ) วันที่: 10 ธันวาคม 2548 เวลา:12:31:45 น.  

 
พี่ว่าอยู่ที่คนจะใส่นะ ว่าเขารับได้มั้ย ถ้าเป็นพี่คงไม่แคร์คนรอบข้างหรอกนะ ว่าจะมองว่าเป็นยังไง

ทุกอย่างอยู่ที่ใจเรา


โดย: เด็กทะเล (ลิปิการ์ ) วันที่: 10 ธันวาคม 2548 เวลา:18:00:05 น.  

 
ไม่อยากบอกว่าดีใจอีกแล้วนะที่พี่อ้อมมาทักทาย เหอๆๆๆๆ ดีใจๆๆๆ


โดย: ปลากัด (LonelySeason ) วันที่: 10 ธันวาคม 2548 เวลา:18:08:58 น.  

 
เมื่อไหร่..หล่อนจะเลิกบ้าสักที

กลับไปคุยกันต่อดีกว่า


โดย: มิมิ (samita ) วันที่: 10 ธันวาคม 2548 เวลา:21:10:42 น.  

 
มันก้อเป็นเรื่องที่น่าคิดเหมือนกันเน้อ แต่พี่ไม่เคยคิดหรอก จนมาตอนนี้ถึงได้คิด พี่ว่าอันนี้เราก้อต้องเลือกเอาเองละกันว่า จะแคร์สังคม หรือความสุขของตัวเองนะค่ะ


โดย: มาลัย IP: 203.148.160.226 วันที่: 12 ธันวาคม 2548 เวลา:14:55:49 น.  

 
แวะมาอ่านแล้วนะค่ะ

เข้ากันดีจัง กับแนวคิดนี้ เปรียบเทียบเป็นรองเท้าคนละสี

สำหรับแอร์ ... เดินไปไหนด้วยกัน ถ้าต้องการความอบอุ่นจากเค้าก็จับมือเค้าเลย ไม่แคร์ว่าใครจะคิดยังไง แค่คนข้างๆเราเข้าใจเราก็เพียงพอแล้ว

ขอบคุณนะค่ะสำหรับเรื่องราวดีๆ


โดย: loveme_loveu วันที่: 14 ธันวาคม 2548 เวลา:23:19:47 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

LonelySeason
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




คนมีฝัน ต้องฝ่าฟันไปข้างหน้า ไม่มีทางยอมแพ้ให้น้ำตา และไม่มีวันเหนื่อยล้า ถ้าฝันยังมาไม่ถึง


...ใกล้ตัว คิดถึงใจ...
สร้างกริตเตอร์


...มีคนกล่าวว่า...
คนที่ชอบทะเลเป็นคนที่มีบุคลิกคล่องแคล่ว
...อารมณ์อ่อนไหว...
เอาแต่ใจตนเอง บางครั้งก็ให้ความรู้สึกค้นหาคำตอบ
...แทนที่จะมานั่งไร่เรียงสรรหาเหตุผล...
รักใครรักจริง...แต่ก็รักอิสระเหนือสิ่งอื่นใด

Color Codes ป้ามด


คลิกที่รูป เพื่อเอาโค้ดรูปนี้ไปแปะ

[ของตกแต่งโดนๆคลิกเลย]
(กล่องคอมเม้นท์) (แบ็คกราวด์)
Friends' blogs
[Add LonelySeason's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.