มีนาคม 2556

 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
29
30
31
 
 
บุปผวรรณฤาผันกลีบ : บุพกรรม(ต่อๆ)
บุญกรรมทำแต่งไว้  ชาติภพไซร้ไม่อาจกั้น       
รอยเกวียนเวียนจบกัน ใครเล่านั่นอาจพ้นกรรม

กรุงเทพมหานคร 1,200 ปีต่อมา
รถเก๋งสีบรอนซ์เงินคันหรูขับเลี้ยวออกจากถนนหลักเข้าสู้ถนนเส้นเล็ก  เป้าหมายคือบ้านหลังสุดซอยตามแผนที่ที่บิดาเป็นคนวาดให้ แม้จะมั่นใจตนเองอ่านแผนที่ได้ถูกต้องบวกกับได้ศึกษาเส้นทางจากอินเตอร์เน็ตมาเป็นอย่างดี แต่ยิ่งเมื่อตัวรถเคลื่อนไปตามเส้นทางเท่าไหร่ ความมั่นใจก็ยิ่งถดถอยลงเท่านั้น เมื่อภาพของคฤหาสถ์หลังใหญ่ใน"ความคิด"ของเขาไม่มีวี่แววที่จะปรากฏ ยิ่งเมื่อขับมาจนสุดถนนท้ายซอย ภาพของบ้านหลังที่เห็น ช่วยยืนยันความคิดที่ว่า"หลงทาง"ได้เป็นอย่างดี....

บ้านหลังที่เห็นเพียงเป็นเรือนไม้ทรงไทยยกพื้นสูงขนาดไม่ใหญ่โตนักเหมือนพวกบ้านกำนันมีฐานะที่เห็นตามในละครทั่วไป บริเวณบ้านรายรอบด้วยต้นไม้แลดูร่มรื่น ล้อมรอบด้วยรั้วไม้โปร่งสูงราวเมตรกว่าๆ ซึ่งน่าจะเอาไว้แค่แยกบริเวณจากบ้านหลังอื่นๆเท่านั้น

    ชายหนุ่มอดถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่ายไม่ได้ ก่อนจะตัดสินใจลงจากรถพร้อมกับหยิบแผนที่ลงมาด้วย หันมองไปทางรั้วบ้านหลังสุดท้ายนั้น ก็เห็นว่ามีออดติดตั้งอยู่ที่รั้วบ้าน แต่ด้วยความมั่นใจว่าไม่ใช่บ้านหลังที่ตามหาอย่างแน่นอน เขาจึงเลือกที่จะบ่ายหน้าไปจากต้นซอยพร้อมกับกางแผนที่หาจุดผิดพลาด

    "ถนนทัศน์นที ซอย 7 ก็ถูกแล้วนี่น่า "

    ชายหนุ่มพึมพำกับตัวเอง มั่นใจเต็มที่ว่ามาธุระสำคัญขนาดนี้ตอนเลี้ยวรถเข้าซอยมาไม่มีทางดูป้ายผิดแน่ แล้วทำไมถึง...

    "ขอโทษนะคะ คุณน่านฟ้าใช่ไหม"
    น้ำเสียงหวานใสลอยแผ่วทักชื่อเขามาจากด้านหลัง ทำให้ชายหนุ่มต้องหันไปมอง เจ้าของเสียงเป็นสตรีร่างบางอายุราว 20 กลางๆในชุดกระโปรงสีงาช้างเรียบๆแต่ดูเก๋ทันสมัย ปล่อยผมดำยาวสลวยถึงกลางหลัง หน้าตาผิวพรรณนวลเนียนหมดจด แม้จะไม่ได้สวยงามบาดตา แต่เมื่อรวมกับกิริยาท่าทางที่นุ่มนวลแฝงด้วยความสง่างามอยู่ในทีแล้ว ย่อมตรึงสายตาผู้พบเห็นมิให้ละไปได้

    "ครับ...ผม...น่านฟ้า"
    ชายหนุ่มตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ในเมื่อคนตรงหน้าเรียกชื่อเขาได้ถูกต้อง ถ้าเช่นนั้นบ้านหลังนี้ก็...คฤหาสถ์ร้อยล้าน...ที่เขาเคยคิดไว้

ด้วยยังไม่หายอึ้งกับเหตุการณ์ตรงหน้าหลายๆอย่างที่ขัดกับที่จินตนาการอย่างสิ้นเชิง น่านฟ้าจึงได้แต่ยืนนิ่งจะพูดจะทำอะไรต่อไม่ถูก หากแต่หญิงสาวตรงหน้าดูจะอึ้งกว่าเสียอีก เธอหยุดชะงักทันทีที่เขาหันหน้ามา ไม่ใช่ในแบบที่หญิงสาวหลายคนสะดุดตาในรูปร่างหน้าตาของเขาเมื่อแรกพบ แต่อาการคล้ายตกใจอะไรบ้างอย่าง เธอจ้องมองใบหน้าเขาอยู่เงียบๆครู่หนึ่งก็ขยับยิ้มบางๆที่ริมฝีปากอย่างพึงพอใจ

    "ฉันหิรัญญิการ์ค่ะ คนที่คุณบอกว่าขอพบ"

เท่านั้นเองจากที่น่านฟ้ากำลังจะหายอึ้งกลายเป็นอึ้งหนักเข้าไปอีก

    "คุณคือคุณหิรัญญิการ์???"

    คิ้วของเขาขมวดเข้าหากัน ขณะที่หญิงสาวมองท่าทางงุนงงนั้นอย่างเข้าใจ ก่อนจะเผยรอยยิ้มบางๆอีกครั้ง

    "ค่ะ เดาว่าฉันคงต่างจากที่คุณคิดไว้เยอะเลยทีเดียว"

    "....."

    "ขับรถเข้าไปจอดในบ้านดีไหมค่ะ จะเที่ยงแล้ว ฉันจะชวนคุณทานมื้อเที่ยงด้วยกัน คงไม่รังเกียจถ้าจะกินไปคุยธุระไป"

    "ครับ" ชายหนุ่มรับคำสั้นๆ พูดอะไรไม่ออกแล้วในตอนนี้ ได้แต่กลับไปสตาร์ทรถอีกครั้ง เมื่อเห็นหิรัญญิการ์เดินไปเลี่อนประตูบ้าน
ให้ คำพูดหนึ่งของบิดาก็ลอยเข้ามาในหัว

    "
คุณหิรัญญิการ์  เธอเป็นลูกสาวบุญธรรมคนเดียวของคุณกรรณิการ์ ปรมาภพ พอคุณกรรณิการ์เสีย ทรัพย์สินกับกิจการทั้งหมดก็เลยเป็นกรรมสิทธิ์ของเธอคนเดียว ถ้าน่านอยากจะจัดการเรื่องที่อาพลก่อไว้ ก็ต้องไปคุยกับเธอคนแรก"

น่านฟ้าไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง ผู้หญิงที่กำลังเลี่อนเปิดรั้วบ้านให้เขา คือคุณหิรัญญิการ์ ปรมาภพ เจ้าของกิจการมูลค่ากว่าพันล้านบาท เป็นเจ้านายที่ว่าจ้างตระกูลของเขาให้ดูแลกิจการแทนจากรุ่นสู่รุ่นด้วยความไว้เนื้อเชื่อใจ โดยไม่เคยเข้ามายุ่งเกี่ยวหรือตรวจสอบการบริหารงานใดๆเลย จนแทบไม่มีใครเลยในครอบครัวของเขาได้พบปะพูดคุยกับนายจ้างเลย จนกระทั่งอัครพลซึ่งเป็นอาแท้ๆที่เขาสนิทด้วยก่อเรื่องใหญ่ไว้นั่นแหละ น่านฟ้าจึงต้องติดต่อขอพบหิรัญญิการ์เป็นการส่วนตัว

  แต่ในเมื่อคุณหิรัญญิการ์กับบ้านปรมาภพแตกต่างกับในจินตนาการของเขาอย่างสิ้นเชิง บทสนทนาที่เตรียมไว้ในใจมาก่อนหน้าคงใช้ไม่ได้ผล คงต้องคาดหวังในความกรุณาของนายจ้างเท่านั้นเอง


..........................................











Create Date : 28 มีนาคม 2556
Last Update : 30 มีนาคม 2556 2:24:24 น.
Counter : 482 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ซากดาว
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ด้านบนของblog นี้จะเขียนอะไรที่อยากเขียนค่ะ
ถ้าอยากดูที่มีสาระเลื่อนลงมาดูข้างล่างได้
จะคั่นไว้ให้นะค่ะ

บางส่วนที่เขียนอาจยาวไปหรืออกทะเลบ้างซึ่งไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องนั้น ส่วนหนึ่งเพื่อใช้เป็นบันทึกความทรงจำของตัวเองค่ะ