Welcome To My Cutie World^^
Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2549
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
20 กรกฏาคม 2549
 
All Blogs
 

~ * 17 Jul 06 : วันแห่งความปลื้มปิติ * ~




..รอวันที่ 17 กรกฎาคม 2549 มา 2 เดือนกว่า..ไม่น่าเชื่อว่าจะมาถึงและผ่านไปแล้ว

..จริงๆแล้ว ความฝันว่า อยากให้คุณชายเข้าเฝ้าพระเทพฯ มีมาตั้งแต่เริ่มชอบเธอใหม่ๆ แต่เป็นความฝันของน้องน้อยหน่อย...ไม่อยากเชื่อว่า วันนี้ฝันจะเป็นจริง ถึงเธอไม่ได้มาด้วยตัวเอง แต่เธอรับรู้งานครั้งนี้ของพวกเรา เพียงแต่ข้อจำกัดและปัจจัยอีกหลายอย่าง ที่เธอไม่สามารถจะมาร่วมได้จริงๆ (แต่คิดว่าเธออยากมา..แน่นอน)

..การเข้าเฝ้าของพวกเราครั้งนี้ ต้องขอบพระคุณน้าปานอย่างสูง ที่อดทน มุ่งมั่นทำเพื่อลูกชายทำเพื่อคนรักเจอรี่ทุกคนและทำเพื่อสังคมอย่างแท้จริง….ขอบคุณคนรักเจอรี่ทุกคน ที่มีจิตใจงดงาม พร้อมจะร่วมทำสิ่งดีดีด้วยกัน

..ความรัก ก่อให้เกิดสิ่งมหัศจรรย์ได้เสมอ




ขอเล่าย้อนไปที่จุดเริ่มต้น..

..หลังจากที่ทราบเรื่องว่า ทางสำหนักพระราชวังมีจดหมายแจ้งน้าปาน ถึงวันเข้าเฝ้า เราทราบเรื่องนี้ในวันมีทติ้ง 8 ซึ่งพี่ๆบอกว่า ควรจะถือโอกาสประกาศให้ทราบในงานและขอทุกคนร่วมทำบุญตามศรัทธา..เรามาทราบหลังจากประกาศว่า ตัวเอง ก็ได้รับเกียรติและความกรุณาจากน้าปาน ให้อยู่ในกลุ่มเข้าเฝ้า ร่วมกับมามาและพี่ๆด้วย

..ณ ตอนนั้น คงยังนึกภาพเป็นรูปธรรมไม่ออกเท่าไหร่ ..

..แต่หน้าที่ๆต้องทำคือ ประกาศเรื่องทำบุญครั้งนี้ให้ทราบทั่วกัน โดยประกาศทางบ้านใหญ่ และบ้านเช่าเป็นระยะ โดยเราจะทำบุญในนาม Jerry Yan โดยกลุ่ม Thailand Love Jerry Family ..ตอนนั้น เรานึกกังวล ว่า จำนวนเงินที่จะทำบุญ จะสิ้นสุดที่ยอดเท่าไหร่ ถึงจะเรียกว่าพอเหมาะพอดี


..ต้องขอบพระคุณผู้ร่วมทำบุญทุกๆท่าน จำนวนเงินมาก-น้อย ไม่สำคัญ แต่สำคัญที่ “ใจ” ที่ต้องการทำบุญครั้งสำคัญนี้ด้วยกัน จนปิดรับวันที่ 20 มิ.ย. ได้ยอดที่ 88,000 บาท ซึ่งเป็นจำนวนที่เราตั้งใจให้เป็นเลข 8


..เรื่องชุดที่จะเข้าเฝ้า หลังจากผ่านการปรึกษาหลายหน ก็สรุปได้ว่า เราจะนัดไปดูผ้าซื้อผ้ากัน และไปตัดร้านเดียวกัน คือร้าน Choi’s Son ซึ่งเป็นร้านที่น้าปานแนะนำ ว่าตัดเนี้ยบมาก (แม้ราคาจะสูงไปนี้ด)
..เรานัดกันไปเลือกผ้าที่ ดิ โอลด์สยามพลาซ่า ซึ่งเป็นการนัดนอกสถานที่ครั้งแรกของกลุ่มมามา ^^
..เราเดินเข้าออกไม่กี่ร้าน ก็เจอร้านนึง ถูกใจกับอัธยาศัยเจ้าของร้าน และความต้องการของพวกเราคือ จะใส่เสื้อสีม่วง พวกเราดูสีม่วงที่ร้านนี้ ชี้มาพับนึง ม่วงสวยมาก เจ้าของร้านพูดเองเลยว่า เนี่ย สีม่วงพระเทพ..อ้าว เข้าทางพวกเราซิ่คะ หลังต่อรองราคา ซึ่งไม่ได้ผล 55555 พวกเราก็ได้ผ้าสีม่วงสวยยกพับ หอบหิ้วไปที่ร้าน Choi ที่บางลำภูต่อ..ถึงเป็นมีทติ้งสัญจรครั้งแรก แต่พวกเราอยู่ตรงไหน มุมไหนของโลกนี้ก็คุยเรื่องพ่อคนนี้ได้ตลอดเวลาค่ะ

..เรามาได้เสื้อกันประมาณกลางมิ.ย. ใส่แล้วสวยค่ะ แต่ของเราหลวมไปนิด...แม้มีหลายคนบอกว่า ใส่แล้วป้า 55555 ไม่เป็นไร ก็ป้าด้วยกันทั้งกลุ่มแหละ…ส่วนกระโปรง จะใส่สีดำ และรองเท้าคัทชูดำ (อันนี้ของเก่าค่ะ)



..ระหว่างรอวัน ก็มีเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ มาให้ปรึกษากันตลอด เราเองอาจไม่ได้ช่วยเหลืออะไรมากนัก ก็ขอทำหน้าที่ๆรับผิดชอบให้ดีก่อนก็แล้วกัน

..เราไปซื้อเช็คเงินสดต้นเดือน ก.ค. หลังจากทำงานด่วนให้บิ๊กบอสเสร็จ ..ซื้อแล้วก็ประคับประคองกลับมา กลัวหายค่ะ ถ้าหายไปไม่มีตังค์ไปซื้อใหม่ด้วยจิ ถึงบ้านก็รีบแสกนเก็บไว้เลย ^^

..ช่วงก่อนวันงานไม่กี่วัน ก็เตรียมซอง ทีแรกใช้โลโก้คลับ แต่พอน้าปานส่งข้อความมา และให้เห็นซองที่เตรียมไว้ให้เป็นสีม่วงสวยมากๆ ก็เลยนั่งทำป้ายแปะหน้าซอง ตอนแรกแอบกลุ้ม เพราะโฟโต้ชอปเราไม่มีภาษาไทย ก็ไปนั่งหามาโหลดมาจนสำเร็จ ..ใช้โทนม่วงอ่อน และเลือกรูปพ่อตัวดี เราตั้งใจใช้รูปงานออรัลบีบ้านเรา เป็นรูปเธอหัวเราะเบิกบานพอดีเลย...

..ก่อนวันงาน แหม ช่วงนี้ก็เกิดอากาศไม่เป็นใจ โรคประจำตัวโผล่ขึ้นมาซะงั้น ก็เลยต้องถนอมเนื้อถนอมตัว ..ไม่ไดไปช่วยเทคแคร์ แขกพิเศษจากฮ่องกง (แต่ถ้ามีแขกพิเศษจากไต้หวันมาล่ะก็..... โฮะๆๆ )


..วันอาทิตย์ ไม่สามารถร่วมแจมไปทัศนศึกษาที่อยุธยาได้ แต่ก็ออกไปหาซื้อกิ๊ปติดดผม ไปวนๆ เจออันนึงสวยจังเลย พลิกดูราคา อะจ๊าก..เกือบ 700 -_-! เราต้องซื้อ 2 อันติดคู่ ก็เลยมาได้เป็นมุกๆเพชรๆ ตกคู่ละเกือบ 600 เหอะๆ หุหุ..ปรากฎว่า ดูในทีวี เห็นแต่กิ๊ปสีขาวธรรมดา5555555555

..ตอนเย็น ไปทำผม ให้พี่เค้าทำเรียบร้อย ประมาณว่าตื่นมาสะบัดผมไปได้เลย ประมาณนั้น....พอตกกลางคืน ก็วิตกจริตซิ่คะ ตื่นมันทั้งคืน ตื่นป๊บ จับผม โอเคๆ เรียบร้อยดี..แต่พอตื่นมาตอนเช้า 5555 เละ..ก็เลย เท่าที่จะทำได้อะนะ




..แล้ววันสำคัญก็มาถึง..

..เช้าวันที่ 17 ..ตื่นตี 4 ..ตื่นเต้นๆ อาบน้ำแต่งหน้า (ไม่ค่อยลงทุนเลย อุตส่าห์ซื้อรองพื้นใหม่ ลิปใหม่ เหะๆ) ..แต่งตัว เราไม่กล้าใส่เสื้อไปเลย ก็เอาไปเปลี่ยน..กราบขอบพระคุณพ่อกับแม่ ที่ตื่นเช้าพร้อมลูก ตื่นเต้นกับลูก..ระหว่างหวัดดีแม่กอดแม่ก่อนออกจากบ้าน ก็..ดันทำให้แม่เครียดซะนี่..บอกแม่ไปว่า “เดือนหน้าไปไต้หวันนะคะ” ..แหะๆ สงสัยยังเช้า แม่เลยยังอึ้งๆยิ้มๆไม่ว่าอะไร

..พ่อขับรถไปส่ง เช้ามากๆ เลยถึง 6 โมงพอดี แถวนั้นเราไม่รู้ทางหรอกค่ะ ..อืม บรรยากาศกลางเมืองตอนเช้าๆก็สะอาดสงบดีนะคะ เห็นพระออกบิณฑบาตรหน้าวัดเบญจฯ
..ไปถึงจุดนัดพบคือสหกรณ์ทหาร รถตู้มาก่อนแล้วค่ะ บนรถมีป้า แบมและสองสาว...เราขึ้นไปปลี่ยนเสื้อบนรถ รถใหญ่กว้างขวางดีจังเลย

..พ่อยังอุตส่าห์รออยู่ตั้งนาน ไม่ยอมไป..ความรักความห่วงของพ่อกับแม่ ยิ่งใหญ่เกินเราจะเข้าใจจริงๆ

..รอจนครบทีม ก็ออกเดินทาง ไปรับน้าปานและซื่อมามา ที่ร้านดอกไม้ใกล้วัง รถว่างมาก เราไปถึงวังเร็วมากค่ะ
ไม่ได้เข้าประตูสวยๆนะคะ มาเข้าประตูเล็ก เข้าไปแล้วต้องไปติดต่อตึกข้างประตูก่อนว่าเรามาทำอะไร

..เรียบร้อยแล้วก็วนไปโรงอาหาร เล็กๆค่ะ แต่เข้าไปแล้วเนี่ย กลิ่นอาหารตลบอบอวล ร้อนด้วย ..พี่หน่อยตามมาสมทบ ชอบเสื้อพี่หน่อยจัง พี่หน่อยตัดเอง แบบเลยต่างไป แบบสวยชอบๆๆ

..เราลืมใส่สร้อยลูกโลกมาอะ บนตัวไม่มีเครื่องประดับซักชิ้น แต่ก็ติดเข็มกลัดบิ๊กบอส (Mia) เด่นเป็นสง่า อิอิ
..จริงๆเราหม่ำข้าวมาจากบ้านแล้ว แต่เพื่อความชัวร์ เลยไปจิ้มข้าว+ไข่ดาวมารองท้อง ซิบาล่าเธอตื่นเต้นกับกองไข่ดาวในถาด เธอหันมาหัวเราะกับเรา แล้วไปลากจอยซ์มาดู 555 สงสัยที่ฮ่องกงไม่มีเนอะ..เห็นสองสาวทานก๋วยเตี๋ยว แต่เรามะสามารถกลัวกระเด็น (ขนาดทานข้าว ยังมีอะไรกระเด็นเลอะเสื้อจนได้ กับเผลอเอาแขนเสื้อโดนปาก เลอะลิปไปอีก เฮ้อ...

..เห็นสองสาวแต่งตัวแล้วชอบค่ะ สีเรียบร้อยกลมกลืนกับพวกเรา แบบน่ารักสมตัวทั้งคู่ค่ะ


..ถ่ายภาพเล็กน้อยเป็นที่ระลึกด้วยค่ะ

..ก่อนที่เสื้อและผมจะอบอวลชวนดม เราเคลื่อนกองทัพเสื้อม่วงไปที่ศาลาดุสิดาลัย...ผ่านหน่วยงานต่างๆของพระราชวัง ..2 สาว เองไม่รู้ตัวเลยว่าเข้ามาในวังแล้ว เพราะวังในหลวง ไม่เหมือนวังประเทศอื่น...

..มีลานจอดรถข้างๆ พวกเรามาถึงค่อนข้างเช้า รถยังไม่มาก ลงมาเตรียมข้าวของ จัดพาน โดยน้องนี ผู้อยู่เบื้องหลังหลายๆอย่าง ...ทุกคนจะมีพานถือค่ะ แต่พอจะถ่ายรูป จนท. บอกว่า ห้ามถ่ายรุปในเขตพระราชฐาน อ้าวววว....อด ..แป๊บนึง พี่หน่อยมาบอกว่า จัดที่ถ่ายรูปให้แล้วค่ะ ..ท้ายรถพี่หน่อยเอง ^^ พี่หน่อยมีแผ่นโฟมบางๆ สีฟ้า จัดวางให้อย่างดี เราก็เอาพานเช็ค พานพวงมาลัย พาน My Jerry จัดวางถ่ายรูป ..โลเคชั่นจำเป็นเวิร์คมากค่ะ ขอบคุณพี่หน่อยมากๆเลยค่ะ ..ในกลุ่มเราก็มีพี่หน่อย ที่มีประสบการณ์ในการเข้าวังบ่อยสุด..อย่าให้บอกเลยว่างานพี่หน่อยนั้น ใกล้ชิดราชวงศ์แค่ไหน



..เราเคลื่อนขบวนเข้าไปที่ศาลา เข้าไปแล้ว จะมีโต๊ะให้เซ็นชื่อ น้าปานเป็นคนเซ็น แล้วก็ตรวจพานที่ถวาย เอาไปเข้าเครื่องเช็คแบบสนามบินเลยค่ะ ทุกพานด้วยนะ แล้วก็มีสติ๊กเกอร์กลมๆมาแปะว่าผ่านการตรวจแล้ว

..เราเข้าห้องน้ำกันตรงนี้ เปิดเข้าไป โอ้ว หอมมากๆค่ะ อโรม่าสุดๆ ในห้องน้ำมีกระจกบานใหญ่ 2 บานตั้งไว้ให้แต่งตัว มีแป้งกระป๋องเตรียมให้ด้วยนะคะ ผ้าเช็ดมือสีฟ้า ปักลายดอกไม้ พาดราวเตรียมให้เช็ดมือ (แต่ไม่กล้าใช้อะ)
..ขนาดห้องน้ำยังสะอาดสวยงาม เป็นบุญที่ได้เข้าห้องน้ำในวัง ^^

..เราอะ ไม่ได้เอากระเป๋าถือสวยๆมา ใบที่ถือมาตอนเช้า มันก็วัยรุ่นซ้า..ไม่เข้ากะชุด ก็เลยจำเป็นต้องถือถุง my melody สีชมพู เข้าไป แหะๆ คือเราต้องมียาพ่นขยายหลอดลมติดตัวตลอดเวลา เลยจำเป็นต้องมีถุงใส่ของเข้าไปด้วย

..พวกเราต้องเดินผ่านเครื่องตรวจตื๊ดๆ ด้วยค่ะ (ดันไปนึกถึงใครไม่รุ ยืนกางแขนกางขาให้ดูที่สิงคโปร์)
..จนท . นำพวกเราเข้าไปที่ห้องโถงกลางของศาลาฯ ที่เราเคยเห็นกันทุกวันเฉลิมฯ นั่นแหละค่ะ พวกเราวางพานกันไว้บนเวที ยกเว้นซองเช็ค ที่ต้องติดตัวไปด้วย ..จนท. พากลุ่มเราออกไปพักผ่อนคอยที่ห้องกระจกด้านข้าง บรรยากาศดีจังเลยค่ะ ชอบๆๆๆ คือเป็นห้องกระจกใส มองออกไปเห็นสวนสวย เพดานก็เป็นกระจก แต่มีผ้าสีเหลือง-ฟ้า พาดยาว สวยค่ะ...


..มีน้ำไว้บริการด้วยค่ะ ทั้งน้ำเปล่า แล้วก็น้ำอะไรไม่รู้ ..แต่ข้างๆมีนมกล่อง มีแซนด์วิช เป็นของสมาคมอะไรไม่รู้ค่ะ เค้าจัดมาสำหรับกลุ่มเค้า

..ห้องน้ำจะอยู่แยกออกไป ต้องดินข้ามสะพาน สะพานยังสวยเลยอะ...เราเดินย่องแย่งออกไปเข้าห้องน้ำ (ก็ปวดนิ้วเท้าอะ) ห้องน้ำตรงนี้แอร์เย็นเจี๊ยบ แต่ไม่หอมเท่าข้างนอกที่เข้าเมื่อกี๊

..พวกเรานั่งคอยกันประมาณชั่วโมงได้มั้งคะ นั่งคุย นั่งมองกลุ่มต่างๆไปเรื่อยๆ ไม่มีกลุ่มไหนแต่งตัวเหมือนพวกเราหรอก...ถ้าเป็นราชการ ก็เห็นใส่เสื้อเหลืองข้างในแล้วเป็นสูททับ...เสื้อพวกเราสวยสุดแล้วค่ะ อิอิ

..นั่งๆไป เอ๊ะ ทำไมกลุ่มข้างๆ เอากล้องออกมถ่ายรูปเช็ครูปซองกันได้ล่ะ ....ดังนั้น เราก็เลยเอามือถือมาถ่ายบ้าง ^^



..มีเจ้าหน้าที่สตรีท่านหนึ่ง มาถามน้าปานเรื่องเช็คและใบเสร็จรับเงิน ว่าเราจะออกแยกหรือรวม เราบอกขอให้ออกแยกเป็น 2 ใบ และน้าปานจะมารับด้วยตนเอง ..ในซองเช็คที่จะถวาย จะต้องมีใบทูลเกล้าถวายเงิน ที่เรากรอกรายละเอียดเรียบร้อยแล้ว พับใส่ลงไปด้วยเพื่อเจ้าหน้าที่จะได้ทราบที่มาที่ไปของเช็ค ทางเจ้าหน้าที่ท่านนี้จะมีใบสรุปของแต่ละกลุ่มมาด้วย ก็พยายามดูๆกันว่าเนื้อความโอเคมั้ย แต่ใบนี้เป็นคนละใบกับที่จะให้สื่อ


..คอยไปเรื่อยๆ เห็นกลุ่มใหญ่กลุ่มนึง ออกไปยืนตรงลานกลางห้องกระจก คงไปซักซ้อมกัน เราก็นึกว่าของเราต้องซ้อมด้วย ...ก็มีซ้อมเหมือนกันค่ะแต่ซ้อกันเอง คือถอนสายบัว ว่าชักเท้าไหน สรุปว่า เท้าไหนก็ได้แล้วแต่ความถนัดและคิดว่าทำแล้วมั่นคงที่สุด ของเราต้องชักขวาไปข้างหลังค่ะ



..พอดีหันไปเห็นนกยูงเดินตะคุ่มๆข้างกระจก กำลังจะลุกไปดู พอดีกับเจ้าหน้าที่มาเชิญให้เข้าไปข้างใน ของเราจะยืนเป็นกลุ่มที่ 5 ..กลุ่มที่ 1 จะยืนด้านบน หน้าประตูเลย จนท. บอกให้ยืนดูเส้นบนพรมนะ อย่าให้เกินเส้นเหลือง แล้วก็ชี้แจงขั้นตอน คนถวายเช็คจะอยู่คนแรก ถัดไปเป็นพวงมาลัยและหนังสือ เราเลยยืนติดน้าปานเป็นคนที่ 2 ..

..จนท. ให้ยืนซ้อน 2 แถว เพราะที่ไม่พอ ทีนี้พวกเราถวายของทุกคน ก็เลยจะเป็นว่าแถวแรกถวายเสร็จ ก็ถอยลงไป ให้แถว 2 ขึ้นมาถวาย ..(แต่พอเอาเข้าจริง ไม่เลยค่ะ ลืมหมด) พวกเราก็นัดแนะกันเองว่า จะถอนสายบัวกี่ครั้ง


..หลังจากชี้แจงกลุ่มย่อยแล้ว ก็ชี้แจงกลุ่มใหญ่ จนท.ผู้ชายท่านนึง ออกไปอธิบายกลางห้อง ถึงหมายกำหนดการ ระเบียบต่างๆ ว่า เมื่อเสด็จพระราชดำเนินมาถึงให้พวกเราหันหน้าไปทางประตู เมื่อเสด็จเข้ามาในศาลา ต้องถวายความเคารพพร้อมกัน จากนั้นกลุ่มที่ด้านข้าง ให้หันหน้ากลับมาทิศเดิม แต่กลุ่มสุดท้าย ที่ยืนแนวขวาง ยังคงหันหน้าไปทางประตูอยู่....แล้วก็อธิบาย การถวาย การถือพาน เวลาถวายเช็คให้วางซองเหลื่อมทางซ้ายเพื่อพระองค์จะได้ทรงรับไปได้ง่าย และควรใช้นิ้วหนีบไว้ เผื่อหล่นหรือผ้าเลื่อนหลุด แต่อย่าจับแน่นจนทรงหยิบไม่ไป

...จนท. มาเอาพานเช็คของเราไปสาธิตด้วย พวงมาลัยด้วยค่ะ มีชมด้วยนะว่า วางพวงมาลัยแบบนี้ถูกต้องนะคร๊าบ คือเอาปลายออก แล้วก็บอกให้ปิดเสียงมือถือ แหม พอพูดจบแว้บเดียว มือถือสุภาพสตรีท่านนึงก็ดัง หุหุ

..จนท.อีกท่าน ถือเอกสารมาให้น้าปานดู เป็นข่าวที่จะให้สื่อ ตรวจดูกันแล้ว ก็ขอให้เปลี่ยนคำว่าและคณะ เป็น และผู้แทนจาก Thailand….. ได้มั้ยคะ ..เค้าก็เขียนแก้ไขให้ ส่วนตรงท้าย น้าปานชี้แจงว่าเราระบุว่าเงินทูลเกล้านี้ เพื่อช่วยเด็กกำพร้าสึนามิ ถ้าสามารถเปลี่ยนได้กรุณาเปลี่ยนด้วย ... แต่สุดท้ายก็ออกมาตามข่าวที่เห็นนั่นแหละค่ะ
..จนท. อีกท่าน ก็มีสติ๊กเกอร์มาแปะที่ซองเช็คด้วยค่ะ



(ต้องขออภัย หากการใช้ราชาศัพท์ของเราไม่ถูกต้อง ทั้งนี้เจตนาการเล่าเรื่องของเราคือการแบ่งปันประสบการณ์ ที่ชีวิตนี้คงหาไม่ได้อีกแล้ว หากมีข้อควาใดไม่เหมาะสม ต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้)

..ใกล้เวลาเสด็จฯมาถึง จนท บอกให้เตรียมพร้อม พวกเราก็หันไปทางประตู พอเห็นแว้บๆ ตอนรถพระที่นั่งมาถึง (เบนซ์สีงาช้าง) ตอนนั้นเงียบบบบบบบบบบบบบบบบบมากกกกกกกกกกกกกเลยค่ะ เมื่อสมเด็จพระเทพฯ เสด็จเข้ามาข้างในแล้ว ไฟตรงประตูก็สว่างขึ้น พวกเราก็ถวายความเคารพ ..จากนั้น ท่านก็เสด็จกลุ่มที่ 1 ..มีนักข่าวทุกช่องอยู่ข้างๆกลุ่ม กลุ่มแรกๆเราไม่ได้ยินเสียงหรอกค่ะ จนถึงกลุ่มที่ 4 ถึงได้ยินตอนถวายรายงานว่ามาจากเภสัช มหิดล (เพื่อนที่ทำงานคุณย่าเอง) กลุ่มนี้สูงวัยค่ะ ......ตอนนั้นเราใจเต้นตึ้กๆๆๆ ตื่นเต้นแล้วอะ หันไปเห็นช่างกล้องกำลังซูมเช็คเราด้วยแหละ

..แล้วพระองค์ก็เสด็จมาที่กลุ่มเรา ท่านประทับยืนหน้าเราเลยค่ะ มานึกออกทีหลังคือ หัวหน้ากลุ่มจะถวายรายงาน แล้วคนที่ 2 จะถวายเช็ค ..ทีนี้กลุ่มเรา น้าปานทั้งถวายรายงานและถวายเช็ค+หนังสือ แต่พอดีเราถือพานเช็ค ท่านก็เลยมาอยู่หน้าเราอะค่ะ อย่าให้บอกเลยว่า ตื่นเต้นขนาดไหน ...จริงๆแล้วในชีวิต เคยได้เข้าเฝ้าพระองค์ท่านหลายครั้ง นับว่าเป็นพระราชวงศ์ที่เรามีโอกาสเข้าเฝ้า (แบบไม่เป็นทางการ) บ่อยสุดแล้วนะคะ ไม่เคยได้ยืนอยู่ต่อหน้าพระพักตร์ใกล้และนานขนาดนี้มาก่อน

..เราเลยยืนนิ่ง ไม่กล้ามองพระองค์ท่านตรงๆ แต่ก็มองค่ะ ท่านทอดพระเนตรที่น้าปานตลอดเวลา และทอดพระเนตรที่ใบถวายรายงานด้วย เราเองก็ได้แต่มองเช็คบ้าง มองใบถวายรายงานบ้างว่าน้าปานอ่านถึงไหนแล้ว เพราะก็ค่อนข้างยาวนี้ดนึง แต่ว่าน้าปานสรุปคุณความดีคุณชายมาไว้ครบเลยค่ะ

..จริงๆเราก็ขอบอกว่า แอบมองพระองค์ท่านนิดนึงค่ะ ขณะที่ก้มมองเช็ค สายตาก็เลยไปมองฉลองพระบาท เป็นหนังสีดำ เรียบง่ายและดูพร้อมจะทรงงานไปได้ทุกที่ ..ดูนาฬิกา (ไม่ทราบราชาศัพท์) สีดำเรือนใหญ่..และพระองค์ท่านห้อยอะไรไว้ที่คอไม่ทราบค่ะ ด้วยความไม่กล้ามองมาก แต่ในใจตอนนั้นคิดว่าเหมือน thumb drive อะค่ะ..ฉลองพระองค์ผ้าไทยสีเหลืองอ่อนมีลาย (ไม่สามารถบอกได้ว่าผ้าไหม หรือผ้าไทยชนิดใด) สายพระเนตรจะอยู่ที่น้ปาน จนกระทั่งน้าปานอ่านจบ (เราไม่เห็น แต่พี่ๆเห็นตอนที่น้าปานกล่าวถึงตัวแทนจากฮ่องกง พระองค์มองทันทีว่าคนไหน)

..เมื่อน้าปานอ่านจบ จริงๆแล้วน้าปานจะเป็นคนถวายเช็คกับหนังสือก่อนเรา แต่คิดว่าคณะอื่นเค้าคงจะ คนอ่านก็อ่านไป คนถวายคนละคน พระองค์ก็เลยมองเช็คเรา คล้ายคทรงเตรียมจะรับ แต่เราก็อึกอัก อึ้งๆอยู่เพราะไม่ใช่คิวเรา แต่แป๊บเดียวค่ะ แบมก็ส่งเช็คมาให้น้าปานถวาย เสร็จแล้ว เราก็นั่งลงทูลเกล้าถวายเช็ค บอกตรงๆค่ะ เราไม่ทราบเลยว่า พระองค์ทรบรับไปตอนไหน เบลอค่ะ...และพอเรานั่ง พี่ R ก็นั่ง น้าปานก็ยังนั่งถวายหนังสือต่อ เราก็เลยนั่งคอยจนถวายเสร็จทุกคน..(พอดูในทีวี ก็ดีใจ ความเรียบร้อยยอดเยี่ยมค่ะกลุ่มเรา) กลุ่มเราถวายทุกคน ท่านก็ทรงรับจากทุกคนด้วยพระพักตร์ยิ้มแย้ม

.เมื่อทูลเกล้าถวายครบทั้ง 10 คนแล้ว พระองค์ก็ทรงหันมาถามน้าปาน 2 ประโยค (ตามที่น้าปานเล่าไว้ในมหากาพย์) เป็นความปลาบปลื้มของเกล้ากระหม่อมทุกคนจริงๆค่ะ



..พวกเราหันกลับออกไปทางเดียวกับที่เข้ามา เดิน ^_____^ ไปตลอด เจอคุณย่ากับนีนั่งคอยอยู่หน้าห้องน้ำ (ที่หอมๆ) ดีใจกันใหญ่ งานสำคัญผ่านไปอย่างสวยงาม ปลาบปลื้มยินดี...

..เดินกลับไปที่รถ (แทบจะถอดรองเท้าเดินแล้วค่ะ ปวดนิ้วสุดๆ) เก็บข้าวของ รอคนขับรถ โทรบอกแม่กะพ่อว่าเรียบร้อยแล้ว ^^
..รถตู้ของเราออกได้ แต่รถพี่หน่อยโดนบล็อค ก็หาทางอยู่พักนึง มีรถคันข้างหน้าใจดี เลื่อนรถเพื่อให้ พวกเราจัดการสะดวก ขอบคุณมากค้าบ ...รถพี่หน่อยเลยออกได้ นัดไปเจอกันที่ลานพระรูปฯ จะถ่ายรูปหน้าพระที่นั่งอนันตสมาคมกันค่ะ

..เคลื่อนขบวนไปที่ลานพระรูปฯ ลงมากางแบนเนอร์ จอยซ์ถามใหม่รึเก่า ...พอเห็นก็บอกว่า อ้อ เก่า..(แต่จริงคืออันล่าสุดอะ) จัดมุมกันดีแล้ว ก็ขอให้คุณพี่คนขับรถช่วยกดให้ พี่ก็ดี เล็งมุมให้ด้วย มีกล้องน้าปานกับกล้องเรา (จะซื้อกล้องใหม่ก็เสียดาย เพราะกล้องตัวนี้เนี่ย ซื้อเพราะเธอแล้วก็รับใช้ชาติมานับไม่ถ้วน ถึงจะแค่ 3.2 pixel ก็เหอะ)

..ตอนท้ายน้าปานขอให้ถ่ายคลิป คุณพี่คนขับก็กดถ่ายตั้งแต่พวกเราถกเถียงว่าจะพูดอะไรดี....ซิบาล่า ก้มมองแบนเนอร์บอกนี่ไง JBC Love you แต่คนไทยโวยวาย ไม่เอาๆๆ พูดบ่อยแล้วอะ....แล้วก็จะพูดอะไรนะ แบบว่า ไม่ถนัดภาษาจีนกลัวเขียนผิด สุดท้ายมาลงตัวที่จุ้ย อ้าย เหยียนเฉิงซวี่ กระจายรักออกไป...คิดโดยซิบาล่า ^^



..วู้เย้..เสร็จครบถ้วนกระบวนความแล้วก็....กลับ แยกกับพี่หน่อยตรงนี้


..จากนั้น พา 2 สาวทัวร์กรุงเทพ วนไป รร.น้าปานก่อน เพื่อคืนพาน แล้วก็ไปแวะที่ทำงานเรา เพื่อเอาของที่จะฝากไปให้เพื่อนๆที่อินโด รถติดมากกกกกกกกกก ก็นั่งเมาท์ งัดขนมมาทานรองท้อง พอไปถึงที่ทำงาน เราก็รีบไปเปลี่ยนเสื้อก่อน แวะโม้กะที่ห้องแป๊บนึงเพื่อเอารูปลงคอมไว้ก่อน .ลงมาที่รถ เห็นป้ากำลังแจกจ่ายเสบียง อันได้แก่ น้ำส้มและข้าวเหนียวหมูปิ้ง (เจ้าประจำของเรา แต่เลิกอุดหนุน 1 ปี เพราะเรางดกินหมู 1 ปี....เพราะใครเนี่ย??) แล้วก็เพิ่งรู้ว่าน้ำส้มคั้นเจ้าข้างที่ทำงาน อร่อยดีแฮะ อิอิ


..ตรงไปที่พักของ 2 สาว นั่งคุยนั่งเปิบข้าวเหนียวไปตอลด เฮฮามากๆ
..ถึงโรงแรม ก่อนเปลี่ยนเสื้อ น้าปานอยากให้ถ่ายรูปกันก่อน จนท.โรงแรม ที่ยืนเฝ้าลิฟต์ใจดีมาก พอขอให้ช่วยถ่าย เค้าก็ยินดี แถมช่วยจัดโลเคชั่นยกเก้าอี้ออกให้อีกตะหาก ...เปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อย .. ก็ไปพารากอน หม่ำๆ กันที่ food court .....ปล่อยให้ผู้เชี่ยวชาญทางภาษาจีนอังกฤษ นั่งคุยกะสองสาว แต่มาถ่ายทอดให้ฟังทีหลัง ฟังแล้วก็ เฮ้อออออ...ห่วงน้องชายจัง..........มีบางมุม ที่ตรงใจเราพอดี แบบว่า อยากบอกให้น้องชายรู้ถึงบางอย่างที่ง่ายๆ ที่ควรจะทำ


..นีกะพี่สาย ขึ้นไปหาที่อัดรูป เพื่อให้สองสาว จากนั้นก็แยกย้าย ..มามา 4-5 แยกกลับก่อน ที่เหลือก็พา 2 สาวเดินช้อปต่อ เธอทั้ง 2 อยากเข้าร้าน boots มาก บอกว่า ถูกกว่าที่ฮ่องกง (ฟังแล้ว หุหุ ..นึกถึงคนไทยแห่กันไปช้อปปิ้งที่ฮ่องกง แต่คนฮ่องกงมาเดินซื้อของถูกที่บ้านเรา..ตลกดี)

..2 สาวเดินดูร้านนั้นร้านนี้ ..สาวตัวเล็กเหมือนเด็กๆ ลุยๆห้าวๆ น่ารักดีค่ะ ส่วนสาวตัวสูง คุ้นเคยกันมาหลายปีแล้ว

พวกเราปล่อยป้าให้ดูแลสาวๆ เราไปนั่งคอย แล้วไปสยามดิสฯต่อ พาเข้าร้านภูฟ้า ร้าน ฯลฯ พวกเราก็ทิ้งให้ป้าเทคแคร์ตามเคย เราชิ่งลงไปนั่งคอยทีโอบองแปงต่อ นั่งหม่ำนั่งคุย (แบบตาจะปิด) เห็นฝนฟ้าเหมือนจะตก น้าปาน-ป้า-แบมและสองสาว ไปช้อปต่อ ที่เหลือกลับ..ร่ำลาสองสาว ซียูอินไทวาน...



..กลับถึงบ้าน อยากหลับสุดๆ แต่ต้องคอยดูข่าวก่อน ไม่กล้าบอกญาติ ..พี่ชายคนโตเรายังมะบอกเล้ย..พอ 2 ทุ่ม เราลองกดเปลี่ยนทุกช่อง ช่อง 5 มาก่อนค่ะ ..พอเห็นหน้าตัวเอง กรี๊ดดดดๆๆๆ ส่วนพ่อชี้ใหญ่เลย นั่นๆๆ อีหนูๆๆๆ..555555

ส่วนแม่นอนอมยิ้มดูอยู่....จากช่อง 5 ก้ไปช่อง 7 ทันอีกแล้ว..แล้วไปช่องไอทีวี ..ช่อง 3 ..ช่อง 9..ช่อง 11...สรุปว่าเราได้ดูทุกช่อง แล้วก็อัดวีดีโอไว้ทุกช่อง โชคดีจริงๆเลย...เห็นพวกเราในทีวีแล้วปลื้ม..ไม่คิดว่าพวกเราจะมีวันนี้ได้..ได้ยินชื่อ My Jerry ในทีวี....ปลื้มๆๆๆๆ...เสื้อสีม่วงสวยจังเนอะ อิอิ




..น้องๆโทรมาเมาท์หนุกหนาน .. เป็นวันที่ยิ้มอย่างมีความสุขจริงๆค่ะ..และดีใจมาก ที่เจ้าตัวเอง ก็รับรู้ล่วงหน้า ว่าจะมีงานนี้โดยน้าปานฝากจดหมายให้ป้าแปล ส่งให้ซิบาล่าช่วยแปลจีนและส่งให้ SJ ...และทาง SJ ตอบกลับมาทางซิบาล่า ว่าติดธุระมาไม่ได้จริงๆ (แต่เฟนนี่อยากมานะ) รู้....ว่าเธอก็อยากมา แต่ ..ก็รู้ๆกันอยู่ว่า มันขึ้นกับอะไรหลายๆอย่างๆ..คนอย่างเธอ ไม่ใช่อยากไปไหนก็ไปได้ง่ายๆและเงียบๆ ...


..ตอนยืนในศาลาดุสิดาลัย นึกถึงเธอตลอด...ถ้าเธอยืนอยู่ตรงนี้ จะเป็นไงนะ...ตอนสมเด็จพระเทพฯ เสด็จเข้ามาแล้ว ใจเรานึกถึงพ่อกับแม่ก่อน...แล้วนึกถึงเธอ.. “เราพาคุณมาเข้าเฝ้าแล้วนะ”


..อยากจบสั้นๆง่ายๆตรงนี้ว่า..ความดีของเธอ ทำให้เกิดความรักที่ยิ่งใหญ่ ..และพร้อมจะกระจายรักออกให้กว้างไกลออกไป... ขอให้มีความสุขทุกๆวันนะคะ...








 

Create Date : 20 กรกฎาคม 2549
8 comments
Last Update : 6 เมษายน 2550 22:21:10 น.
Counter : 856 Pageviews.

 

Haloooo ka น้องปิ๊บบบบบ
แหะแหะ เพิ่งมีโอกาสแว๊บมาก๊าบ หลังจากโฉบไปโฉบมา ไม่ได้เข้ามาเบิ่งเป็นทางการซ่ะที .. รออ่านบันทึกอันทรงคุณค่าต่อน่ะจ้ะ ..
..ความรัก ก่อให้เกิดสิ่งมหัศจรรย์ได้เสมอ..
จุ้ยอ้าย เหยียน เฉิง ซวี่
จุ้ยอ้าย ครอบครัวซวี่

 

โดย: JJ@SJ IP: 58.8.34.198 20 กรกฎาคม 2549 12:23:31 น.  

 

หวัดดีค่ะ มารออ่านต่อนะคะ
ชอบพี่ปิ๊บเล่าเรื่อง

 

โดย: neko IP: 124.120.144.34 20 กรกฎาคม 2549 12:59:16 น.  

 

ยู้ฮู..ฮาโลๆๆ เจ่เจ้มาเยี่ยม ^^

หวัดดีจ้ากลอย...

เด๋วคืนนี้มาเล่าต่อให้จบ

 

โดย: cutie bunny 20 กรกฎาคม 2549 14:13:20 น.  

 

ขอบคุณค่ะพี่ปิ๊บ
อ่านจบแล้ว รู้สึกดีจริงๆ ค่ะ ปลื้มใจ+ตื้นตันใจด้วย
ความรักเป็นสิ่งที่ดีงามนะคะ รักแล้วร่วมกันทำแต่สิ่งดีๆ สิ่งที่เป้นประโยชน์ต่อคนอื่นๆ

เรามาช่วยกันกระจายความรักที่ยิ่งใหญ่นี้ให้กว้างไกลต่อไปเรื่อยๆ นะคะ
จุ้ย อ้าย เหยียนเฉิงซวี่

 

โดย: neko IP: 124.120.145.155 21 กรกฎาคม 2549 8:40:58 น.  

 

สมุดบันทึกเล่มนี้....มีคุณค่าทางจิตใจ
กับทุกคนนะค่ะพี่สาว

ขอบคุณมากค่ะ

 

โดย: nee IP: 58.136.65.114 22 กรกฎาคม 2549 23:04:19 น.  

 

Halo ... ดีค่าพี่สาว

อ่านแล้วปลื้ม และตื้นตันใจ
ดีใจมาก ๆ ด้วยคะ ^o^

เพราะ"เธอ"คนเดียว
ทำให้มีสิ่งต่าง ๆ เกิดขึ้นมากมาย

จุ้ย อ้าย เหยียน เฉิง ซวี่

 

โดย: เธอคือโลกทั้งใบของฉัน IP: 203.170.236.195 24 กรกฎาคม 2549 13:58:30 น.  

 

สวัสดีคะ

อ่านเรื่องเล่าเข้าเฝ้า.....จากปิ๊บสนุกมากคะ

ปลื้มแทนคุณชาย .......

 

โดย: Anna IP: 58.9.14.235 1 สิงหาคม 2549 13:08:13 น.  

 

มาเก็บตกเข้าเฝ้าคะ ช่วงนี้ต่อมน้ำตาตื้น รู้สึกซึ้งทุกๆ เรื่องเก่าๆ ที่ได้เข้าไปอ่านอะพี่

 

โดย: littlere IP: 117.47.16.216 4 มีนาคม 2551 14:11:41 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


cutie bunny
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]




Friends' blogs
[Add cutie bunny's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.