Image Hosted by ImageShack.us
......ความเหงาสีชมพู.....

.........ในช่วงชีวิตของคนเราจะมีประสบการณ์ที่ประทับใจแตกต่างกันไป และระดับของความประทับใจก็จะแตกต่างกันไปตามวุฒิภาวะของแต่ละช่วงชีวิตด้วยเช่นกัน ซึ่งประสบการณ์ประทับใจนี้รวมทั้งความสุข ความสมหวัง ความผิดหวัง ความรัก ความเกลียด.........
..........บางคน สมัยวัยรุ่นวัยกระเตาะ ริมีรักในวัยเรียน แล้วอาจจะผิดหวังไม่เป็นไปดังคาด ก็คิดว่าตัวเองต้องจะอยู่ไม่ได้ต้องตายแน่ๆ ที่ผิดหวังกับความรักในครั้งนั้น แต่ก็อยู่มาได้ และพอเลยวัยนั้นมาก็มองว่าเป็นเรื่องไร้สาระ น่าขบขันเสียนี่กระไร ถ้าหากเกิดตายไปซะตอนนั้น คงเสียดายแย่.........
......วัยรุ่นนั้น เป็นวัยสดใส มองโลกสวยงาม การตัดสินใจที่คิดว่าตัวเองจะรักหรือเกลียดอะไรสักอย่าง ก็คิดไม่เยอะ จะดีใจหรือเสียใจกับอะไรสักอย่างก็อาจเกิดขึ้นได้ง่ายๆ อาจเป็นเพราะว่ายังมีประสบการณ์หรือเรื่องราวที่ผ่านมาในชีวิตน้อย เรื่องบางเรื่องที่เข้ามาจึงมองดูวายิ่งใหญ่อลังการเสียเหลือเกินแต่สิ่งหนึ่งในสมัยเด็กๆ หรือวัยรุ่น เราจะไม่ค่อยรู้จักคำว่าเหงา สมัยเด็กๆ จะรู้สึกเหงาเมื่ออยู่คนเดียว ก็จะออกไปหาคนเยอะๆ ก็จะหายเหงไปได้.......

.........แต่เมื่อโตขึ้น ประสบการณ์ชีวิตเยอะขึ้น ผ่านเรื่องราวต่างๆ มามากขึ้น การที่จะตัดสินใจที่จะชอบ จะรัก จะเกลียดอะไรสักอย่าง น่าจะใช้ความคิดความตริตรองมากขึ้น เพราะฉะนั้น การที่จะรักใครสักคน ก็น่าจะเป็นเรื่องที่ไตร่ตรองมาแล้ว ไม่ผลีผลามเหมือนสมัยวัยกระเตาะ ฉะนั้นการผิดหวังในวัยที่สูงขึ้นน่าจะเป็นเรื่องที่น่าเป็นห่วงกว่าวันรุ่นวัยกระเตาะ อยู่ไม่น้อย แต่ที่เราไม่ค่อยเห็นว่าเป็นปัญหาของคนในวัยที่โตขึ้น อาจเพราะวุฒิภาวะที่สูงขึ้น รู้จักคิด รู้จักสกดสติอารมย์ และค่อยๆ คิดแก้ไขได้ดีกว่า..แต่สำหรับความเจ็บช้ำ ความเสียใจ น่าจะมากกว่า..........


..........แต่สิ่งหนึ่งที่มักเกิดกับผู้คนในวัยที่โตเกินวัยรุ่นวัยกระเตาะ ก็คือ "ความเหงา" และก็ไม่แน่ใจว่าเจ้าความเหงานี่หรือเปล่าที่เกิดกับคนสูงวัยแล้วเค้าเรียกว่า "โรคซึมเศร้า" ไม่รู้ว่าเป็นคนละเรื่องเดียวกันมั๊ย แต่ที่แน่ๆ คือ สามารถเหงาได้แม้จะมีคนรอบข้างมากมาย ซึ่งแตกต่างจากวัยเด็กอย่างชัดเจนทีเดียว..........



เหงาใจเกินเอ่ยอ้าง อันใด อกเอย
ยามเมื่อเขาจากไกล ไป่แล้ว
รอวันที่หัวใจ กลับสู่ ใจนา
ยามค่ำคืนยิ่งแล้ว ใคร่ไคร้ คะนึงครวญ



Create Date : 08 พฤศจิกายน 2550
Last Update : 8 พฤศจิกายน 2550 13:13:30 น. 10 comments
Counter : 275 Pageviews.

 
เจิมๆๆๆค่ะ
มีความสุขมากๆค่ะ

hi5 comments
Get FREE HI5 Comments



โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 8 พฤศจิกายน 2550 เวลา:9:12:44 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่สุ เค้าเรียกว่า "ความโดดเดี่ยวท่ามกลางฝูงชน" หรือเปล่าคะ

แป๋วคิดว่า ถ้ามีเพื่อนและมีคนที่คุยได้ถูกคอ ความเหงาก็จะหายไปค่ะ


โดย: แป๋วภูเก็ต วันที่: 8 พฤศจิกายน 2550 เวลา:9:49:55 น.  

 
พี่สุ คงไม่เหงาแล้วมั้งค่ะ ชาวงนี้ท่าทางยุ่งกับการขายของ สนุก ๆ ลอยกระทงเอาไงดีจ๊ะ


โดย: แม่มด (GreenWitch ) วันที่: 8 พฤศจิกายน 2550 เวลา:18:44:41 น.  

 
...

เพียงเพราะคาดหวังมังคะ
เลยทำให้รู้สึกว่า ไม่มีใครเข้าใจ เข้าถึงจิตใจเราได้
กลายเป็นเดียวดาย ท่ามกลางมวลมิตร ...

อย่าเหลือที่ว่างให้ความเหงาเข้ามาดีกว่าเนอะ

...


โดย: lastmoon วันที่: 8 พฤศจิกายน 2550 เวลา:22:05:37 น.  

 
คุ้นๆ นะคนข้างบนเนี่ย
ยังไงก็ขอบคุณที่มาให้กำลังใจ


โดย: ปลาทูน่าสีชมพู วันที่: 9 พฤศจิกายน 2550 เวลา:10:56:02 น.  

 
เฮ้อ.... มายกมือด้วยคนค่ะ ว่า.... เป็นคนขี้เหงา

ไปแล้วค่ะ เพราะ ไม่ว่าง...กำลังเหงา" อิอิ


โดย: Beee (Beee_bu ) วันที่: 10 พฤศจิกายน 2550 เวลา:9:38:06 น.  

 


ช่อดอกไม้ แทนคำขอบคุณ ที่แวะเข้าไปอวยพรวันเกิดให้เจนนี่ที่บล็อคไดอารี่ค่ะ ขอให้พรใดนั้นที่พี่สาวอวยพรให้เจนนี่ จงกลับไปสู่พี่สาวและครอบครัวเช่นกันค่ะ

ขอบคุณจากใจจริงค่ะ


โดย: สาวอิตาลี วันที่: 10 พฤศจิกายน 2550 เวลา:10:54:45 น.  

 
อืม...
ชมพูกันเจง

แวะมาเยี่ยมก๊า


โดย: โปสกวน โปสการ์ด (tonklato ) วันที่: 11 พฤศจิกายน 2550 เวลา:20:16:45 น.  

 



เหงา.............ไม่ใช่เศร้าเจ้าความคิด
เหงา.............คือจิตใฝ่หาคราห่างหาย
เหงา.............อาจมีค่าหาวางวาย
เหงา.............เป็นกันได้ในทุกคน

เหงา.............เพราะดวงดาวพราวเต็มฟ้า
เหงา.............เพราะจันทราคราหน้าฝน
เหงา.............เพราะลมพัดเหมันต์ยล
เหงา.............เพราะมีคนทำร้ายใจ


โดย: คนทุ่งบางเขน วันที่: 14 พฤศจิกายน 2550 เวลา:9:41:56 น.  

 
แวะมาส่งความคิดถึงพี่สุคะ นั่นแน่ แอบจำอี๊ได้ด้วย เราก็เห็นชื่อปลาทูน่าสีชมพูนานแล้ว ว่าจะทักๆแต่ก็ยังซะที เพราะอะไรที่เป็นสีชมพูเนี่ยถูกใจๆๆ อิอิ


โดย: eeh (คิตตี้น้อยสีชมพู ) วันที่: 21 พฤศจิกายน 2550 เวลา:9:13:02 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ปลาทูน่าสีชมพู
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ชอบเขียนกลอน ทั้งๆ ที่เรียนมาทางสายวิทย์-คณิต และรู้ดีว่ากลอนที่เขียนนั้นค่อนข้างกระด้าง แบบเด็กวิทย์ อ่ะนะ อยากเขียนกลอนให้ไพเราะ คำสวยงาม อ่านแล้วรื่นหู ก็เลยพยายามเขียน แต่ก็ นี่แหละได้แค่นี้....อยากเป็นนักเขียน เขียนเล่าเรื่องราวที่ผ่านมาในชีวิต แต่ก็เรียงร้อยถ้อยคำไม่เป็น เขียนออกมาทีไรก็ทื่อๆ อ่านแล้วไม่ให้ความรู้สึก...ก็เลยหยุดเขียนไป ที่มาอยู่ตรงนี้ เพราะอยากมีที่สักที่เอาไว้เขียนในสิ่งที่อยากเขียน ไม่ว่าจะเป็นกลอนแข็งๆ เรื่องราวที่อ่านแล้วอาจเซ็งๆ.......แต่อยากจะบอกว่า ทุกเรื่องที่เขียนออกมาจากหัวใจค่ะ



Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2550
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
8 พฤศจิกายน 2550
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ปลาทูน่าสีชมพู's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.