Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2554
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
31 กรกฏาคม 2554
 
All Blogs
 
ครั้งแรกในชีวิตกับpart time job ตอนที่1


การเป็นเด็กโรงแรม เราก็ต้องใฝ่ฝันอยากทำงานในโรงแรมกันทั้งนั้น


(หรออ ฮ่าๆๆ) จริงๆๆ เราชอบนะ รักในการบริการ และชอบที่จะได้ทำงานพวกนี้


ถึงแม้ในอนาคต คงไม่คิดว่าจะเอาดีด้านนี้ แต่ก็อยากได้ประสบการณ์ที่หาซื้อไม่ได้


ไม่มีขายในห้องเรียน ไม่มีในข้อสอบ ประสบการณ์ชีวิตจริง การทำงานของจริงล้วนๆ


ได้ลงสนามจริง ไม่ใช่แค่เดินดู แต่ได้ลองทำเองและได้เรียนรู้กระบวนการทำงานของจริง


ต้องขอบคุณทางโรงแรมแห่งหนึ่งที่ได้มอบโอกาสให้เราได้เรียนรู้การทำงาน




 วันแรก ที่ไปสมัคร เรา walk in เข้าไปถามทางโรงแรมเลย


ซึ่งไปสมัครกับ HR โดยตรงและทุกที่ ให้คำตอบว่า


"ขอโทษนะค่ะ น้องๆ ช่วงนี้ยังไม่มีนโยบายรับสมัครพาร์ทไทม์ "


หรือ


"เอาไว้ฝึกงาน ค่อยมาสมัครกันนะ ทิ้งชื่อกับเบอร์ไว้ก็ได้ เดี๋ยวพี่ติดต่อกลับ"


แต่พวกเรา ก็หาท้อไม่ ฮ่าๆๆ ไฟแรงสูงมาก ไม่รับ ก็หาใหม่ เข้าออกโรงแรมแทบทุกที่


ประมาณห้า หก โรงแรมได้ เพราะไม่ได้รีบร้อน อยากจะทำ แค่อยากจะลองทำดู ถ้าได้ก็ดี


ไม่ได้ก็แค่ผิดหวังนิดหน่อย จนกระทั่ง เพื่อนในกลุ่มบอกว่า มีโรงแรมหนึ่งติดต่อมา


เข้าอยากให้ไปช่วยจัดงานเลี้ยงแต่งงาน (กรี้ดดดดดดดดด จริงหรอ)


รีบตกลงทันที โดยยังไม่ทันฟังเงื่อนไขอะไรทั้งสิ้น ฮ่าๆๆ แค่ได้งานก็ดีใจมาก



พอดี แผนก Banquet ขาดคน ต้องการคนมาช่วยวันงาน (รีเควสขอคนเยอะๆ)


เราก็เลยไปกัน ห้าคน นัดแนะกันเสร็จสรรพ


พอดีเพื่อนสามคน ได้งานวันศุกร์ไปก่อน พอดีวันศุกร์ไม่ว่าง ต้องไปทำหน้าที่ลูกที่ดีกะมามี้


เลย อดอ่า เสียดายมั่กกกก แต่ขืน แม่รู้เข้า แม่ต้องไม่ยอมแน่ เห้อออ


เราเลยต้องแอบโกหก(รู้ว่าไม่ดี ขอโทษนะค่ะแม่) ว่าไปทำงานให้กับมหาลัย



การทำงานแบ่งออกเป็นสองกะช่วงเช้า เจ็ด โมง ถึง ห้าโมง


และอีกช่วงหนึ่งคือ บ่ายสองโมงถึงห้าทุ่ม เราได้ ตอนบ่ายสองค่า


พระเจ้ามาก! ตอนแรก อึ้ง แบบอึ้งมากอ่ะ ทำไมเลิกดึก


ไม่ใช่ท้อแท้นะค่ะ เพราะไฟแรงสูงมากก อยากทำจนเนื้อเต้น


แต่แอบเครียดเพราะไม่รู้จะบอกแม่ว่าไง ว่ามันเลิก ห้าทุ่ม ในชีวิตนี้


ไม่เคยกลับบ้านเกิน สี่ทุ่ม ถ้าเกินสี่ทุ่ม แม่จะมารับตลอด ฮืออออ


ให้หนูได้ก้าวออกสู่โลกภายนอกมั้งเหอะ แม่ แต่ด้วยความที่ลูกอยากลอง


พูดจนแม่ยอม แม่ก็เลยเข้าใจ(มั้ง) เลยปล่อยให้เราไปลองทำดู ฮ่าๆๆๆ เอาจนได้



เราก็นัดกับเพื่อน M เจอกันที่สยาม เพราะต้องต่อรถไฟ ไปโรงแรม


ตื่นเต้นมากอ่ะ ระหว่างรอเพื่อน M เพื่อน N ก็บอกจะไปด้วย


คือเพื่อน N อ่ะเป็นคนที่มีประสบการณ์ก่อนหน้าเราหนึ่งวัน


ชีได้ไปทำงานวันศุกร์แล้วเอามาเล่าให้ฟัง ว่า ทำงานหนักมาก


แบบเจอหลากหลายรูปแบบ เราได้ฟังก็อึ้ง แบบ เห้ย จริงหรอ!


มีงี้ด้วยหรอ! โอ้ยยย อยากรู้ๆๆ แล้วไงต่อ ฮ่าๆๆ ไม่กลัวเลย


ขอบอกว่าชอบ ยิ่งโหด เราก็จัดโหดกว่า คุณแรงมา เราก็จะแรงสู้ด้วยการทำงาน


บอกจริงๆชีวิตนี้ถึงไม่เคยลำบาก แต่ก็ไม่กลัวการลำบาก พร้อมเสมอ



เพื่อน N ก็สอนเลย ว่า พี่ที่ทำงานด่ามาให้ยิ้ม ลูกค้าถามอะไรให้ตอบ


เขาใช้ทำอะไรต้องทำให้ได้ ห้ามมีบ่น ห้ามพัก ห้ามบอกว่าเหนื่อย


ถ้าใครจิกกัดให้นิ่งไว้ ให้ยิ้ม แต่อย่ายอมก้มหัวให้ใครและอย่ายอมให้ใครมาจิกด่าตลอดเวลา


ถ้าอดทนแล้วคนอื่นเอาเปรียบมากๆ ก็ให้สวนกลับ และท่องในใจว่า


อย่าแลกๆๆ อย่าเอาพิมแสนไปแลกกับเกลือ


อย่าำให้คนที่ทำตัวต่ำมาชักนำให้เราต่ำตามเค้าไป


เริศเชียว เพื่อนสาว(ในร่างชาย) ฮ่าๆๆ เราก็เลยรับฟังและปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด


ตอนแรก พี่ที่เป็น เมเนเจอร์ ถามพวกเพื่อนเราว่า มาจากที่ไหนกัน?


เพื่อนเราก็ตอบ มาจาก ม.กรุงเทพอินเตอร์ค่าาา


แล้วพี่เขาก็บอกว่า ลูกคุณหนูเชียว จะไหวหรือเปล่าเนี้ย


(โหยย พี่ รู้น้อยไปซะแล้ว พวกเราอ่ะ ถึกยิ่งกว่าวัวซะอีก)


แค่ได้เพื่อน N ฟัง ก็รู้สึก รู้สึก....


อยากเริ่มงานจะแย่แล้ววว ฮ่าๆๆ





















Create Date : 31 กรกฎาคม 2554
Last Update : 1 สิงหาคม 2554 11:37:06 น. 0 comments
Counter : 357 Pageviews.

Pingguo_Apple
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




ส่งหลังไมค์ที่นี่
Friends' blogs
[Add Pingguo_Apple's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.