Group Blog
 
 
มิถุนายน 2551
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
18 มิถุนายน 2551
 
All Blogs
 

สามล้อ ต้านภัยเอดส์

หัวใจ ต้านภัยเอดส์



คงจะเป็นที่คุ้นตาของใครหลายๆคน ที่ได้เห็นรถ “สามล้ออาสาสมัครสู้ภัยเอดส์” เวียนมาสู่เกาะภูเก็ตอีกครั้ง เมื่อตอนต้นปีที่ผ่านมา เพื่อรณรงค์ให้คนไทย มีหัวใจที่ต้านภัยเอดส์ และการมาครั้งนี้ของเขา ขอเน้นที่กลุ่มเยาวชนเป็นหลัก










คุณนรรถพล ทองวัน อดีตนายทหารพรานจากค่ายปักธงชัย ยอมละทิ้งการปฏิบัติหน้าที่จากชายแดน มาขับรถสามล้อเครื่องไปทั่วประเทศไทย เพื่อบอกกับคนทุกจังหวัด และทุกหมู่บ้านว่า “ อย่ามั่วเพศ โดยไม่ป้องกัน”












แรงบันดาลใจของผู้ชายคนนี้ เกิดขึ้นเมื่อ 15 ปี ที่แล้ว จากการได้ฟังข่าวจากวิทยุว่า คนที่เป็นโรคเอดส์ต้องตายทุกคน จึงชวนพี่ชายปั่นสามล้อถีบออกรณรงค์ให้ทุกคนป้องกันเอดส์ แต่มีคนคิดว่าเขาเป็นบ้า ทางหน่วยของรัฐที่เกี่ยวข้องจึงพาไปพบ รมว.สาธารณะสุข เพื่อตรวจสอบสุขภาพจิต และเมื่อรู้ว่าเขาไม่ได้บ้า มีความตั้งใจจริงที่จะรณรงค์ให้ความรู้กับประชาชน จึงอนุญาตให้ออกรณรงค์ได้ โดยมีการประสานงานกับสาธารณะสุข ทุกจังหวัดในประเทศไทย










คุณนรรถพลเริ่มต้นการเดินทางเมื่อ พ.ศ. 2535 สมัยนั้นเป็นรถสามล้อถีบ ออกประกาศไปทุกจังหวัด

คนทั่วไปมักจะคิดว่า ตัวเองคงจะไม่เจอกับโรคเอดส์ และผู้ชายที่ติดเชื้อส่วนมากมักจะบอกว่าพลาดด้วยความเมา ปัจจุบันนี้ มีผู้พลาดติดเชื้อเอดส์ด้วยความเมา ร้อยละห้าสิบ นับว่าเป็นตัวเลขที่ค่อนข้างน่ากลัวนะคะ











ส่วนเยาวชน มักจะพลาดด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ กลุ่มของเด็กและเยาวชนน่าเป็นห่วงมากที่สุด เพราะสื่อที่ยั่วยุเยาวชนนั้นมีมากและอยู่ใกล้ตัวเหลือเกิน เช่น การโหลดภาพโป๊ลงในโทรศัพท์ การคุยเซ็กส์โฟนทางโทรศัพท์











สิ่งเหล่านั้นมีการโฆษณาอย่างเปิดเผยตามบัตรเติมเงิน และหนังสือบันเทิงต่างๆ เคยไปที่โรงเรียนแห่งหนึ่งเมื่อไม่นานมานี้ ที่โรงเรียนแห่งนั้นเกิดเหตุเด็กนัก เรียน ม.1 ข่มขืนเด็ก ม.1 ด้วยกัน พอเรียกมาสอบถามเด็กตอบว่าทำตามซีดี แอบดูซีดี ช่างเป็นเรื่องที่น่าเศร้าจริงๆ










ส่วนการติดเอดส์จากแม่สู่ลูก ถ้าตรวจพบตั้งแต่แต่เริ่มตั้งท้อง ทางแพทย์ก็จะมีการป้องกันให้ แต่ผู้ติดเชื้อก็ต้องเข้ารับการรักษา หรือกินยาตามที่หมอแนะนำอย่างสม่ำเสมอ










คุณนรรถพล เจอคำถามยอดฮิตที่คนถามเป็นประจำก็คือ ทำไมถึงต้องเดินทางทำแบบนี้ มีคนในครอบครัวของผมเป็นเอดส์หรือเปล่า หรือว่าตัวผมเป็นเอดส์ ขอบอกว่าไม่ใช่เลยครับ ความรู้สึกก็คือไม่อยากเห็นคนไทยตายด้วยโรคเอดส์ ไม่อยากเห็นความทรมานจากการติดเชื้อจากแม่ไปสู่ลูก










เมื่อปี พ.ศ. 2535 ได้ไปรณรงค์ที่ภาคเหนือ มีอยู่จังหวัดหนึ่งมีการเผาศพคนที่ตายจากโรคเอดส์ทุกวัน ตอนแรกคิดว่าตัวเองถูกชาวบ้านอำหรือเปล่า เพราะเขาเห็นรถสามล้อของผมไปรณรงค์เรื่องโรคเอดส์ เลยอยากจะอำ ที่ไหนได้เขาเผาศพที่ตายจากโรคเอดส์จริงๆ ก็เลยลงไปคลุกคลีและสอบถามกับชาวบ้าน พวกเขาเล่าให้ฟังว่า คนที่ตายติดเชื้อมาจากผู้หญิงในหมู่บ้านที่ออกไปขายบริการ พอกลับมาก็มีเพศสัมพันธ์กับผู้ชายในหมู่บ้าน ซึ่งผู้ชายบางคนก็มีครอบครัวแล้ว และทำให้ติดกันไปทั่ว บางคนที่ไปทำงานใช้แรงงานอยู่ตามต่างจังหวัด หรือกรุงเทพฯ พอรู้ว่าตัวเองเป็นเอดส์ก็จะกลับมาตายที่บ้านเกิด ทำให้มีคนตายแทบทุกวัน ก็เลยเผาศพกันทุกวัน













มีเรื่องหนึ่งที่น่าสลดใจ ตอนที่ไปวัดพระบาทน้ำพุ ไปเปิดดูห้องๆหนึ่ง เห็นคนนอนตายอยู่ ก็คิดว่าทำไมที่นี่เขาไม่เอาคนตายใส่โลง แต่พอจ้องชัดๆ ปรากฏว่าคนที่นอนอยู่นั้นยังไม่ตาย เขาอยากจะลุกขึ้นแต่ลุกไม่ได้ ตามเนื้อตัวเป็นแผลและตุ่มเต็มไปหมด เลยไปช่วยประคองเขาลุกขึ้น ผู้ชายคนนั้นบอกว่า เขาติดเอดส์มาจากในคุก เพราะเขาสักยันต์มาจากในคุกและใช้เข็มเล่มเดียว สักหลายๆคน











คนติดเชื้อที่อยู่ในวัดพระบาทน้ำพุ ส่วนมากจะเป็นคนจนๆทั่วไป เป็นตาสีตาสา ที่นั่นเป็นที่พึ่งที่สุดท้ายของพวกเขา ส่วนคนรวยๆจะไม่ไปรักษาที่นั่นหรอก คนรวยสามารถซื้อยารักษาเองได้ แต่นับว่าเป็นการน่ากลัวมาก เพราะคนรวยพอรักษาไปได้สักพัก ก็มักจะคิดเข้าข้างตัวเองว่าหายแล้ว และหันไปเที่ยวกลางคืนต่อไป จึงทำให้มีการแพร่เชื้อต่อไปเรื่อยๆ










คนบางคนแม้ว่าในอดีตจะมีพฤติกรรมเสี่ยง เช่น มั่วเข็ม หรือมั่วเพศ แต่พวกเขาก็ไม่ยอมตรวจเลือด กลัวจะรู้ว่าในร่างกายของตนเองมีเชื้อเอดส์ และนั่นก็เป็นความคิดที่ผิดๆ เพราะถ้าตรวจแล้วพบเชื้อ มีการรักษาอย่างถูกต้อง ทำให้ผู้ติดเชื้อมีอัตราการรอดมากยิ่งขึ้น และที่สำคัญคนผู้นั้นจะได้ไม่ต้องแพร่เชื้อให้กับคนอื่นอีกต่อไป











ถึงจะเกี่ยวข้องกับเรื่องน่าเศร้าตลอดเวลา แต่คุณนรรถพลก็มีความภาคภูมิใจที่สุดในชีวิต นั่นก็คือ ได้เข้าเฝ้า สมเด็จพระนางเจ้า พระบรมราชินีนาถ และ พระบรมโอรสาธิราช สยามกุฎราชกุมาร เมื่อ พ.ศ. 2536 ที่โรงแรมดุสิตธานี











ได้นำเงินบริจาคจำนวน สองล้านเจ็ดแสนบาทถ้วน ไปถวาย เพื่อนำไปสร้างศูนย์การแพทย์สิริกิติ์ เป็นพระราชกุศล แด่สมเด็จพระนางเจ้า พระบรมราชินีนาถ เนื่องในวโรกาส อายุครบ 60 ปี ตอนที่ทราบว่าจะได้เข้าเฝ้า ตื่นเต้นมาก ผมได้รับเสด็จเป็นคนแรก รับตั้งแต่ตอนที่ท่านลงมาจากรถเลย ตอนที่นั่งอยู่หน้าพระพักตร์ ท่านปรบมือให้เบาๆ และตรัสว่า “ทำต่อไปนะ ทำได้ดีมากๆ ขาดเหลืออะไรก็บอกทางเจ้าหน้าที่ ทำต่อไป”











15 ปีแห่งการรณรงค์โรคเอดส์ คุณนรรถพล ใช้ชีวิตอยู่บนรถสามล้อเครื่อง เมื่อไปถึงแต่ละจังหวัด ก็จะนอนพักที่วัด กินข้าวก็กินในวัด เข้าบรรยายตามสถานศึกษาต่างๆ แจกคู่มือโรคเอดส์ แจกถุงยางอนามัย ตลอดเส้นทางได้แจกถุงยางไปแล้วไม่น้อยกว่า 1 ล้านถุง










นี่ก็คืออีก 1 ความดีของคนไทย ที่สมควรได้รับการยกย่อง ความหวังอันยิ่งใหญ่ของผู้ชายคนนี้ เพียงอยากจะเห็น “คนไทย...มีหัวใจต้านภัยเอดส์”












ภาพเก็บตกค่ะ














































































 

Create Date : 18 มิถุนายน 2551
4 comments
Last Update : 18 กรกฎาคม 2551 22:14:54 น.
Counter : 1189 Pageviews.

 

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด เจิมค่ะ
เจ้าป้ารู้ได้งัยคะ อิอิ พอดีแวะมาตอบเม้นต์เพื่อนๆ บล็อคเก่าค่ะ
ก่อนจะนอนเลยแอบแวะไปบล็อคใหม่เห็นเจ้าป้าเอาของ
ขวัญไปแปะเพียบเลยตามมาดูค่ะ พรุ่งนี้วันดี ตอนนี้กำลัง
รอคำอวยพรวันเกิดหลังเที่ยงคืนจากพี่น้องของป้าแป๋วค่ะ

ขอบคุณมากๆ นะคะ ขอให้เจ้าป้ามีความสุขเช่นกันค่ะ

 

โดย: แป๋วภูเก็ต 18 มิถุนายน 2551 23:26:59 น.  

 



มาทำความรู้จัก

และทักทายค่ะ

ตามหลังป้าแป๋วมาชนิดหายใจรดต้นคอค่ะ

มีความสุขมากๆนะคะเจ้าป้า


 

โดย: ยายกุ๊กไก่ 18 มิถุนายน 2551 23:43:46 น.  

 

ขอบคุณมากๆ ค่ะ สำหรับคำอวยพรวันเกิด ขอให้คุณมีความสุขมากๆ  เช่นกันค่ะ

สวัสดีค่ะเจ้าป้า เรียนเชิญไปเที่ยวพิพิธภัณฑ์เหมืองแร่ค่ะ

 

โดย: แป๋วภูเก็ต 20 มิถุนายน 2551 11:48:03 น.  

 

พระอาจารย์จริงๆด้วย

 

โดย: เด็กนาน้อย (เม็ดทราย) IP: 118.172.250.169 31 พฤษภาคม 2556 16:31:27 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


เจ้าป้ามหาภัย
Location :
ภูเก็ต Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 9 คน [?]




เข้าใจคน..เข้าใจงาน..เข้าใจควาย..




Phukettinlay...ถึงบล็อคนี้จะไม่สวยใส แต่อิชั้นก็ตั้งใจมอบสาระดีๆ ให้กับท่านผู้อ่านที่หลงทางเข้ามา ได้อ่านเรื่องราวดีๆในบล็อคนี้ได้อย่างสบายตา ขอบคุณทุกคนมากมายค่ะ ที่แวะเข้ามาเยี่ยมเยียน

Friends' blogs
[Add เจ้าป้ามหาภัย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.