Group Blog
 
<<
มกราคม 2553
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
26 มกราคม 2553
 
All Blogs
 
เมื่อคนที่เคมีคล้ายๆกัน...ต้องไกลกัน...เมื่อพี่ที่ทำงานกำลังจะลาออก เฮ้อ

บางครั้ง การหาคนที่เข้าใจมันยาก ... เหมือนกันนะ
และพอเจอ ... กลับรู้สึกว่า มีบางอย่างที่ต้องทำให้ไกลกันอีก

ที่ทำงานตอนนี้ จะมีพี่คนนึง สนิทกันมาก ... ชื่อพี่ปุ้ม

ทำงานตำแหน่งเดียวกัน
จบสถาบันเดียวกัน
ตอนเรียนทำงาน part-time เหมือนกันอีก
อืม ... พอคุยกันแล้วแบบว่า ความคิดความอ่านคล้ายๆกันอีก

พี่เค้าชอบชวนกินข้าว เพราะไม่รู้จะกินอะไร
อยู่คนเดียว บางทีกินข้าวซ้ำๆน่าเบื่อ
ส่วนเรา มีกับข้าวที่บ้าน แต่ไม่กลับไว
เพราะกลับไป ว่างๆ บางทีก็ได้แค่อ่านหนังสือการ์ตูนเล่นเนต
เพราะฉะนั้นมักจะได้กินข้าวด้วยกันบ่อยๆ

แต่ตอนเช้าก็ต้องทำงานด้วยกันอีกครั้ง
แล้วตอนเย็นก็กลับบ้านพร้อมกัน
ใครสักคนถ้าติดงาน ต้องรอกัน ... ทั้งๆที่

พี่ปุ้ม ... ไปทางสะพานตากสิน
ส่วนเรา ... ไปทางอ่อนนุช

ทุกครั้งต้องแยกจากกันบนชานชาลาศาลาแดง
แล้วไปยืนตรงข้ามกัน ทำท่าทางขำๆ หัวเราะใส่กัน

เวลาทำงานพี่ๆหัวหน้ามักจะนึกว่าเราทะเลาะกันเสมอ
แต่เปล่าเลยมันเป็นวิธีการพูดจาแบบกวนใส่กัน
พอจบก็ฮากันเข้าไป

น้องเนี่ย ... ฮา กวนตีนพี่จัง
แต่พี่ก็รับน้องได้มิใช่หรือ

ตอนทำโปรเจคงานด้วยกันตอนนั้นไม่สนิท
แต่เค้านึกว่า เป็นพวกโลกส่วนตัวสูง
แต่เปล่า ถ้าไม่สนิทก็จะไม่เผยออกซิ

เวลาเราเดินทางไปทางสะพานตากสิน
พี่เค้าจะดีใจมาก ... แล้วเดินเกาะแขน จับมือตลอดเวลา
ถ้าเปนชายหญิงคงเป็นแฟนกันนั้นละ

แต่เมื่อต้นเดือนที่ผ่านมา
พี่เค้าตัดสินใจลาออกกลับบ้านไปลำปาง หางานทำละแวกนั้น
(เชียงใหม่ ลำพูน ลำปาง) เราอึ้งๆ แล้วต่อไปจะพูดกับใคร

ถามว่ามีสนิทไหม สนิทมาก
มากจนรู้สึกว่า ไม่ออกได้ไหม (ทุกวันนี้ยังปั่นหัว บอกอย่าออกๆ)
พี่เค้าบอกว่า พี่พูดไปละ ยังไงอยากกลับไปดูแลพ่อแม่แล้วละ

จริงๆมันเป็นผลดีนะ จะได้หาข้ออ้างไปเชียงใหม่ทุกเดือน
แต่ไม่ใช่ มันไม่ใช่ ....
เฮ้อเศร้า เพราะแบบนี้ไงบางทีถึงไม่อยากผูกพันมาก
แต่รู้สึกไปแล้ว และก็ทำใจลำบากอยู่

ระยะเวลาสองปีกว่า อืม ...
สนุกดี ทำงานสนุกดี ...
ต่อไปนี้ไม่รู้จะเป็นยังไง



ปล.จริงๆพี่เค้าบอกว่าไม่ได้ไปไหนนิ ยังอยู่ในไทย กลัวไร
แต่มันไม่เหมือนกัน การได้เจอพูดจาฮาๆด้วยกัน
แต่หลังมีนานี้คงเหงาตามระเบียบ




Create Date : 26 มกราคม 2553
Last Update : 26 มกราคม 2553 23:29:32 น. 3 comments
Counter : 321 Pageviews.

 
พอเข้าใจเหมือนกันนะ

เอมี่ทำงานมาสิบห้าปีโดยประมาณ

เพื่อน,พี่ๆ คนที่สนิทพากันลาออกไปทีละคน

แรกๆก็unhappyมาก พอเริ่มคนที่สอง คนที่สาม คนที่สี่ คนที่ห้า...

ก็เริ่มเฉยๆ ทั้งๆที่ความรู้สึกเหงาก็แอบย่องเข้ามาบ่อยๆเสมอ

ตอนนี้เหรอคะ ไม่กล้าคบใครนานๆ กินข้าวกับใครก็ได้ทั้งนั้น เปลี่ยนกลุ่มไปเรื่อยๆ

เพราะกลัวหนิดหนมจนเหงาหนะคะ อิๆๆ


โดย: amykittenish วันที่: 26 มกราคม 2553 เวลา:23:46:34 น.  

 
God is the way
The Truth
and The Life

when your life need miracal
Ask form him.. Then you will be
impress by its result as I do~!

what is the truth
if u ask me then
I will tell u that
it is GOD


โดย: da IP: 124.122.67.223 วันที่: 26 มกราคม 2553 เวลา:23:49:37 น.  

 
เราต้องไกลกับเค้าเหมือนกัน เราอยู่ราชบุรีเเต่ต้องไปเรียนต่อที่ลำพูน ส่วนเค้าเรียนอยู่ราชบุรี พอเราบอกเค้าว่าเราจะไปเรียนต่อที่นั่น เค้าเสียงสั่นเหมือนจะร้องไห้ทั้งที่เป็นผู้ชาย พอเราโทรไปหาเค้า เค้าบอกส่าเค้าจะรอ เเละบอกรักเราจนเรารู้สึกว่า ทำไมเราไม่อยู่กับเค้าที่นี้เราคิดถึงเค้ามาก


โดย: มะเหมี่ยว IP: 117.47.60.64 วันที่: 6 มีนาคม 2553 เวลา:15:57:59 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

phonomenon
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Welcome to My Life

นะฮ๊าฟฟฟฟฟฟฟฟฟ...
Friends' blogs
[Add phonomenon's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.