• ° o . O ขอต้อนรับสู่โลกขำๆ ของคนชอบฝันเฟื่อง O . o ° •
Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2552
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
20 กรกฏาคม 2552
 
All Blogs
 
หัวใจรสกาแฟ 16



“ร้านไออุ่นสวัสดีครับ มาส่งของที่สั่งไว้ครับ”
เสียงทักทายของผู้มาใหม่ทำให้คนที่กำลังฝอยจนน้ำลายฟุ้งชะงัก ส่วนคนที่กำลังเบื่อเต็มปะดาก็ถึงกับตะลึง

“อ้าวไอ้รุตต์ทำไมว่ะ เราไม่ได้สั่งอะไรร้านนายนะ รึอัมสั่งครับ” รามฤทธิ์เลิกฝอยชั่วขณะหันมาถามหญิงสาวที่นั่งตรงข้าม คิดว่าจะรีบๆไล่เพื่อนร่วมคณะไปเร็วๆ เสียเวลาหลีหญิงหมด หมอนี่คงมาส่งผิดเจ้า

“เราไม่ได้มาส่งให้นายแต่เรามาส่งให้คุณผู้หญิงคนนี้ต่างหาก มีคนเขาไปสั่งช็อคโกแล็ตร้อนกับขนมมาให้ครับ เขาบอกว่าเป็นของเยี่ยมไข้คนป่วย”

เด็กส่งของไม่สนใจสายตาบึ้งตึงกับคิ้วที่ม้วนตัวหากันจนแทบเป็นเครื่องหมายคำถามของคนที่เขาเรียกว่าคุณผู้หญิง นิติรุตต์จัดแจงนำเจ้า chocolate cutey และขนมกลีบลำดวนมาวางตรงหน้าเธออย่างคล่องแคล่ว

“ใครสั่งมาให้…แล้วใครอยากกินไม่ทราบ” อัมพิกาเชิดหน้าพูดใส่คนส่งขนมเสียงขุ่น ยังเคืองๆอยู่น่ะซิ ทำไมหมอนี่ทำหน้าระรื่นตัวเองทำอะไรไว้มั่งไม่รู้สึกผิดเลยรึไง

“นั่นน่ะซิใครสั่งมาให้อัม เราไม่ยักรู้ว่าร้านกาแฟเล็กๆของนายจะมีบริการส่งด้วย แหม! เขาใช้นายคุ้มดีเนอะ ทั้งล้างจาน ทั้งถูพื้น แล้วยังมาส่งของอีก ค่าจ้างแพงไหมเนี่ย สงสัยเรียนจบนายคงตั้งตัวได้พอดี”

ลูกจ้างร้านกาแฟข่มความรู้สึกอย่างหนัก แรกเลยคือเสียงขุ่นๆของคนที่หลอกให้เป็นห่วงใจแทบขาด และที่หนักกว่านั้นก็ไอ้สายตาเหยียดๆกับคำพูดเหน็บแหนมของคุณชายที่นั่งร่วมโต๊ะด้วย โชคดีที่ผ่านงานบริการมาสองปีกว่าลูกค้ามารยาทแย่ๆกว่านี้ก็รับหน้ามาเยอะ แค่เนี่ยะไม่เหลือบ่ากว่าแรงหร๊อกคอยดู

“แหมะ! ถ้าคุยเรื่องงานที่ร้านสงสัยต้องคุยกันยาวหน่อยนะราม”

นิติรุตต์ตั้งท่าราวกับจะเปิดแถลงการณ์ มิหน่ำซ้ำยังถือโอกาสหยั่งรากซะเลย ไม่สนใจว่าคนที่นั่งอยู่ก่อนจะเชิญหรือเปล่า ที่สำคัญม้าหินมันก็มีตั้ง 4 ตัว ตัวที่หันหน้าเข้าตึกรามฤทธิ์จับจอง ส่วนตัวตรงข้ามที่หันหลังให้ตึกอัมพิกานั่งอยู่ เหลือว่างปีกซ้ายขวา แต่ชายหนุ่มก็จำเพาะเจาะจงนั่งไอ้ตัวที่หันหลังให้ตึกนั่นแหละ แกล้งเบียดจนหญิงสาวต้องกระเทิบหนี

“มานั่งอะไรตรงนี้เล่า ตัวอื่นว่างก็มี” อัมพิกาไม่กล้าตวาดแว๊ดหากส่งเสียงโวยค่อยๆกับคนที่ลงมานั่งเบียด จนเธอต้องถอยไปชิดริมแต่ก็ยังไม่อยากไปนั่งตัวข้างๆที่ว่างอยู่ เพราะนั่นก็เท่ากับใกล้นายลามโรคจิตเข้าไปอีก ฝ่ายคนถูกตำหนิกลับลอยหน้าพาทีกับเพื่อนร่วมคณะต่ออย่างทองไม่รู้ร้อน

“คือปกติร้านเราไม่มีบริการส่งนอกสถานที่หรอกนะ แต่ลูกค้าที่สั่งให้เอามาส่งคุณ อัม..เอ่อ อัมรา เขาเป็นลูกค้าขาประจำ แล้วเราเห็นว่าที่ส่งมันไม่ได้ไกลจากร้าน ก็เลยรับอาสา”

“นายแน่ใจได้ยังไงว่าเป็นอัม ผิดคนซะล่ะม้าง เนี่ยอัมพิกา ไม่ใช่อัมรา แค่ชื่อเขานายยังพูดผิดเลย” รามฤทธิ์เริ่มหงุดหงิด ไอ้รุตต์มันทำไมต้องไปนั่งคู่กับแม่ตุ๊กตาของเราด้วยว่ะเห็นแล้วน่ากระทืบ ทนๆมันหน่อยก็แล้วกันให้มันบอกว่าใครสั่งของมาให้อัม หญิงหรือชาย แล้วค่อยไล่

“ไม่ผิดหรอก ความจริงคนสั่งเขาบอกให้เราเอามาให้อัมพิกา แต่เมื่อวานเห็นนายแนะนำว่าอัมรา วันนี้เราเห็นนายนั่งอยู่ด้วยเลยเรียกอัมราไง ถ้าไม่มีนายเราก็จะเรียกเขาว่าอัมพิกา”

“เอาล่ะเอาล่ะ…จบเรื่องชื่อ ที่นี้นายบอกซิว่าใครสั่งของให้อัม”

“ก็…แหม! คุณอัมพิกาคงรู้นะครับว่าใครที่เขาชอบเอากาแฟมั่ง นมมั่ง ขนมมั่งมาให้ ทั้งเวลาที่คุณสบายดีและก็เวลาที่คุณไม่สบาย” พูดจบนิติรุตต์ก็หันมาส่งสายตาล้อคนนั่งข้างๆที่เลือดเริ่มขึ้นหน้า คงกลัวนายรามฤทธิ์จะหวาดระแวงล่ะซิถ้า

“ใครกันครับอัม”

“สงสัยจะเป็นยัยนี นลินีรูมเมตน่ะ” อัมพิกาไม่ได้กลัวรามฤทธิ์จะเข้าใจผิดถึงได้เอาชื่อเพื่อนมาอ้าง แต่เพราะใจกำลังนึกถึงสิ่งที่รูมเมตพูดไว้ก่อนออกจากห้องจริงๆ ‘นึกว่าพูดเล่น ยัยนีทำจริงด้วยแฮะ’

“ที่แท้ก็เพื่อนอัมนี่เอง นายส่งของเสร็จแล้วไม่รีบกลับร้านรึไง ไปซะทีซิ” รามฤทธิ์โล่งอกที่ไม่มีคู่แข่ง เริ่มไล่บุคคลที่สามไปพ้นๆ แต่ฝ่ายถูกไล่ใช่ยอมง่ายๆ แผนหนึ่งไม่สำเร็จแผนสองแผนสามยังมี เพิ่งรู้เอาตอนนี้แหละว่านอกจากการชงกาแฟจะเป็นงานสนุกแล้ว งานสร้างความร้าวฉานก็หฤหรรษ์ไม่น้อย

“ไม่ใช่นลินีเพื่อนคุณอัมพิกาหรอกครับ ก็คุณผู้ชายคนนั้นไงครับที่พาคุณไปร้านไออุ่นบ่อยๆ คนที่เคยใช้ให้ผมเอา first kiss เอย care for เอย always เอย มาให้คุณ”

“ผู้ชายคนไหนครับอัม” รามฤทธิ์ตาโต ถามหญิงสาวเสียงดุ นอกจากเราแล้วยังมีไอ้หนุ่มหน้าไหนมาจีบอัมพิกา แถมยังไปร้านกาแฟกันบ่อยๆ แล้วที่อื่นที่ไม่ใช่ร้านกาแฟอีกล่ะ โอ้ย!..ไม่รู้อัมกับไอ้หมอนั่นไปกันถึงไหนแล้ว

คนถูกซักรู้สึกพิพักพิพ่วนในอกพิกล ไม่ชอบที่นายรามมารุกเร้าถามเรื่องที่ไม่ใช่ของตัว พอๆกับหมันไส้คนทำหน้าทะเล้นเต็มประดา พูดออกมาได้ว่าคนที่สั่งของให้เราวันนี้เป็นคนเดียวกับที่สั่ง first kiss เอย care for เอย มาให้ ก็ใครกันล่ะ ถ้าไม่ติดว่ารามฤทธิ์นั่งอยู่ด้วยนะมันน่าถองให้สักอั๊ก แล้วดูซิคนอุตส่าห์เขยิบหนีตามมากระแซะอยู่ได้

“อั้มไม่รู้ จะขึ้นไปข้างบนล่ะ เชิญรุตต์กับรามคุยกันให้สบายใจเลยนะ” พูดจบอัมพิกาก็ลุกพรวดปานสายฟ้าแลบ

แต่ก่อนที่หญิงสาวจะตัดช่องน้อยแต่พอตัวก็มีความเร็วแสงของมือคนที่นั่งข้างๆคว้าข้อมือเธอได้ทันแถมอาศัยจังหวะที่หญิงสาวไม่ทันระวังฉุดให้ร่างบางลงนั่งอีกครั้ง

“..นี่…” คนถูกบังคับนั่งอุทานได้แค่นั้นทั้งที่อยากร้องกรี๊ด เมื่อพบว่าถูกฉุดให้ลงมานั่งแนบตักนายตัวแสบ เท่านั้นยังไม่พอคนฉุดยังถือโอกาสเอามืออีกข้างตวัดรอบเอวบาง ตีหน้าตายขยับปากที่เคลียอยู่กับขมับเหนือแก้มแดงปลั่ง เอ่ยในเรื่องที่ตรงข้ามกับความจริงอย่างสิ้นเชิง

“แหมคุณอัมรา เอ๊ย! อัมพิกา จะลุกก็ลุกไปดีๆหน่อยซิครับ ไหง….เซซะทับผมเข้าให้”

“อัมเป็นอะไรไปรึเปล่าครับ” รามฤทธิ์ผุดลุก ยิงคำถามแสดงความห่วงใยรวดเร็ว แม้จะฉุนๆกับความไม่ยุติธรรมจากฟ้าที่ได้รับ ทำไมอัมต้องไปล้มทับไอ้รุตต์ด้วย อัมน่าจะมาล้มทับผมรับรองจะไม่โวยวายเลย ผมยินดีจะเป็นตักให้อัมนั่งทับทุกวี่วัน โชคไม่เข้าข้างเลยโว้ย…

“ปะ..เปล่าไม่เป็นอะไร” อัมพิกาบังคับเสียงไม่ให้สั่นด้วยความยากเย็น เพราะความรู้สึกทั้งโมโหทั้งเขินอายสารพัดมันรุมเร้าอยู่ในอก จนหัวใจเต้นโครมครามนับจังหวะไม่ถูก นี่มันเท่ากับเธอถูกกอดรึเปล่า หญิงสาวรีบพาตัวเองลงจากตักของคนขี้โกง ดีที่หมอนั่นยอมคลายแขนที่รัดเอวอยู่ แต่มือใหญ่ที่จับมือเธอเอาไว้นี่ซิบิดยังไงก็ไม่หลุด จะสะบัดแรงๆก็ไม่กล้ากลัวคนฝั่งตรงข้ามผิดสังเกต และนั่นก็เป็นโซ่ตรวนที่ทำให้อัมพิกาไม่สามารถวิ่งกลับขึ้นตึกได้อย่างหวัง

ก็เรื่องอะไรนิติรุตต์จะปล่อยกระต่ายจอมซนไปล่ะ บทสนทนากำลังเข้มข้น พระเอกเริ่มแสดงอาการหึงหวงสืบสวนข้อเท็จจริง แล้วจำเลยเอ๊ย..นางเอกจะหนีคดีดื้อๆก็ไม่สนุกน่ะซิ มันต้องปะทะกันซะหน่อย แล้วก็…เฮ้อ…ได้กลิ่นแก้มอั้มใกล้ๆตะกี้ชื่นใจจังเลย เพิ่งรู้ว่าอั้มเอวนิดเดียวความจริงอยากกอดนานกว่านั้นแต่เกรงใจ มืออั้มก็นิ๊มนิ่ม งั้นขอจับมือล่ะกันนะจับนานๆให้หายแค้น

“อย่าเพิ่งขึ้นห้องเลยนะครับอัม คุยกันต่อนะครับ”
“นั่นน่ะซิครับ คุณอัมพิกายังไม่ได้ชิมของฝากเลยนะครับ เดี๋ยวลูกค้าขาประจำร้านผมเขาเสียใจแย่เลย”

เสียงสุภาพของบริกรที่เอ่ยทวงสิทธิให้ลูกค้า สำหรับอัมพิกาแล้วมันช่างป่วนประสาท ‘คนบ้า คนผีทะเล เมื่อวานยังทำซึมอยู่เลยไหงวันนี้หน้าระรื่นจะมาไม้ไหนก็ไม่รู้ แล้วเมื่อไหร่จะปล่อยมือเราซะทีบิดไปบิดมาจนเมื่อยแล้วนะ ดีนะที่มีโต๊ะบังไว้ไม่งั้นนายรามเห็นเข้าเราจะทำหน้ายังไง จะอธิบายยังไง อายเขาตายเลย

หญิงสาวไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมจะต้องอาย ไม่ใช่อายแค่รามฤทธิ์แต่อายไปซะทุกคนนั่นแหละ ถ้าใครเขารู้ว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ถูกนิติรุตต์จับมือ ถ้าเขารู้ว่าตะกี้มันเป็นการจงใจกอด ถ้าเขารู้ว่าเรากับรุตต์เคย…เคย…เคย…..โอ้ยยยยยย

ยิ่งคิดใจก็ยิ่งสั่นไหวจนมือไม้อ่อนแรง จากที่ดิ้นขลุกขลักกลายเป็นแน่นิ่งยอมให้ฝ่ายตรงข้ามกระทำการตามอำเภอใจ ฝ่ายนั้นเมื่อเห็นว่าไม่มีการดิ้นรนผลักไสแทนที่จะรามือกลับรุกหนักขึ้น ไม่ใช่กำแน่นเพื่อป้องกันการหนีรอดเหมือนเก่าก่อน แต่เป็นการรุกไล่รูปแบบใหม่ ที่อ้อยอิ่งกว่า นิ่มนวลกว่า หากสร้างความไหวสะเทือนที่หวาบหวิวกว่าแก่หัวใจดวงน้อยที่หมดสิ้นหนทางป้องกันตัวเองอีกแล้ว

“ไม่ต้องไปกินหรอกครับอัมไม่เห็นมันจะน่ากินตรงไหน ไว้ผมพาอัมไปกินที่ โอบองแปง รึจะแบล๊คแคนย่อน สตาร์บั๊คก็ได้นะครับ รับรองของเขาอร่อยทั้งนั้น ร้านก็สะอาดสะอ้าน บริการดี ไม่เหมือน…”

“แหม! นายก็ว่าของร้านเราเกินไป ถึงมันไม่หรูหราแต่ก็กินอร่อยท้องไม่เสีย ที่สำคัญเครื่องดื่มร้านเราแต่ละสูตรไม่มีขายเกลื่อนเมืองจนกลายเป็นของโหลๆ อย่างเจ้า chocolate cutey แก้วเนี่ย ลูกค้าเราเขาสั่งให้คิดสูตรใหม่ขึ้นมาเป็นพิเศษ เขาว่าอยากให้คนพิเศษของเขากินเป็นคนแรก แล้วอย่างนี้คุณอัมพิกาจะไปหาจากร้านไหนได้ล่ะครับ ก็ต้องร้านไออุ่นที่เดียว”

ปากฟาดฟันคุมเชิงอยู่กับรามฤทธิ์หากมือข้างที่กุมมือของคนนั่งข้างๆไว้ก็ยังไม่ละเลิก ไม่ได้บีบรัดอะไรรุนแรงนักหรอกเพียงแค่ไล้ไปตามเรียวนิ้วเล็กๆนั่นจากโคนนิ้วจรดปลายเล็บ ตั้งแต่นิ้วหัวแม่มือจรดนิ้วก้อย ‘กระดูกนิ้วอั้มนิดเดียว ไม่กล้าบีบแรงๆแล้วล่ะกลัวมันจะแตกละเอียด เสียดายที่เอาขึ้นมาดูไม่ได้อยากเห็นรูปร่างมันชัดๆว่าจะน่ารักขนาดไหน จะเหมือนตา เหมือนแก้ม เหมือนปากของอั้มรึเปล่า’

“อัมครับไอ้หมอนั่นมันเป็นใคร” ได้ยินข้อความที่สื่อถึงความสัมพันธ์ระดับ คนพิเศษ ของอัมพิกากับบุรุษนิรนาม รามฤทธิ์หมดสิ้นความอดทน แทบอยากจะคั้นคอนิติรุตต์ให้คายออกมา ส่วนอัมพิกาถ้าเพียงเขามีสิทธิ์ในตัวเธอมากกว่านี้ก็อาจจะจับมาเค้นด้วยวิธีเฉพาะเหมือนกัน

“เขาจะเป็นใครรามจะรู้ไปทำไม มันไม่เกี่ยวกับรามซะหน่อย” พยายามทำเสียงแข็งแล้วเพื่อให้คนซักหยุดถามในเรื่องที่ไม่ใช่ของตัว แล้วก็ไม่ชอบเอาซะเลยที่รามฤทธิ์เที่ยวไปเรียก เขา ว่าไอ้หมอนั่น กับ มัน จะว่าไปก็ไม่ชอบตั้งแต่นายรามพูดจาเหมือนดูถูกคนนั่นแหละ

คิดว่าเสียงแข็งแต่ความจริงมันทั้งค่อยทั้งสั่นพร่าดัวยว่าจิตใจของหญิงสาวถูกครอบงำไว้ด้วยฝ่ามือข้างนั้นของคนนั่งข้างๆจนเต้นไม่เป็นส่ำ ยิ่งตอนนี้นิ้วทุกนิ้วของเขาสอดประสานกับของเธอ ให้ความรู้สึกทั้งถูกปกป้องแต่ก็ครอบครองและเรียกร้องการตอบรับในเวลาเดียวกัน ช่างเป็นความรู้สึกที่ทั้งอ่อนหวานและหวาบไหว จนใจเต้นแรงกระเจิดกระเจิงเหมือนมันไม่ใช่สิ่งที่เธอควบคุมได้อีกแล้ว

บางสิ่งที่หญิงสาวไม่เคยรู้จักมาก่อน บางสิ่งที่มีอิทธิพลรุนแรงเกินต้านทานได้ลุกโชนขึ้น สุดที่จะขัดขืนอัมพิกาบีบนิ้วน้อยๆทั้งหมดที่ถูกแทรกกลางด้วยนิ้วที่ใหญ่กว่า แรงเท่าที่เรี่ยวแรงอันอ่อนระทวยจะทำได้ ตอกย้ำให้ฝ่ามือของเธอและเขาแนบแน่นยิ่งขึ้น

“เขาเป็นแฟนอัมเหรอครับ”

“เอ่อ….” ถ้าเป็นปกติอัมพิกาคงสวนกลับทันที “ไม่ใช่” แต่ตอนนี้เธอกำลังเผชิญในสภาวะที่ไม่ปกติ ถ้าตอบว่า ‘ไม่’ รามฤทธิ์ก็คงป้วนเปี้ยนไม่เลิกลา แต่ในขณะเดียวกันถ้าตอบ ‘ใช่’ ก็ส่งผลให้เธอพ่ายแพ้คนข้างๆ ก็เคยบอกเขาปาวๆ ไม่มีทางจะเอาเขามาเป็นแฟนหรอก เธอกับเขาไม่ได้มีอะไรกันซะหน่อย

เหมือนถูกสมิงรามฤทธิ์ไล่ล่ามาถึงปากเหวถ้าไม่กระโดดคงถูกจับกิน แต่ถ้ากระโดดลงไปก้นเหวก็เห็นอยู่แล้วว่ามีจระเข้จอมกะล่อนนอนนิ่งอมยิ้มรอลิ้มรสเนื้อหวานๆของกระต่ายน้อยผู้อับจนหนทาง เกลียดขี้หน้าทั้งรามฤทธิ์กับนายจอมกวน ทำไมผู้ชายน่ากลัวขนาดนี้นะ







เพราะอยากไล่รามฤทธิ์ไปพ้นๆ และที่สำคัญอยากชำระคดีกับนิติรุตต์มากกว่า ขอกระโดดน้ำหนีภัยเสือเขี้ยวยาว แล้วค่อยเอาเหล็กแหลมทิ่มปากจระเข้ก็น่าจะพอไหว อัมพิกากลั้นใจพูดในสิ่งที่คิดว่า แค่เอาตัวรอดเท่านั้นแหละ อย่าหวังว่ามันจะเป็นจริง

“ชะ…..ใช่ เขาเป็น…..เป็น………ฟะ…..แฟน อั้มเอง”

คำตอบของอัมพิกาทำให้พระรามตัวเขียวเปลี่ยนเป็นขาวซีด ‘อัมมีแฟนแล้ว แม่ตุ๊กตาของเขามีเจ้าของแล้ว’ ความจริงแค่เรื่องมีแฟนมันไม่เท่าไหร่นักหรอก แต่…ตั้งตัวไม่ติดเพราะไม่ได้คิดมาก่อนต่างหาก
“ผม…เอ่อ…ไม่ยักรู้มาก่อนว่าอัมมีแฟน”

“น้าน…….โผมก็ว่าแล้วว่าเขากับคุณอัมพิกาต้องเป็นแฟนกันแหงๆ เห็นคอยสรรหาของกินมาให้ห่วงใยใส่ใจสารพัด ถ้าไม่รักไม่ชอบผู้ชายที่ไหนจะทำให้ขนาดนี้” เด็กส่งกาแฟใช้มือข้างว่างตบโต๊ะฉาดใหญ่สวมบทบาทลูกขุนพลอยพยัก แสร้งแสดงความเห็น เน้น ความ คม ชัด ลึก ของสิ่งที่หญิงสาวพูดเข้าไปอีก

‘อั้มกล้าพูดกับนายรามแบบนี้แสดงว่าไม่ได้คิดอะไรกับหมอนี่เลยใช่ไหม โอ้ย…อั้มน่ารักขนาดนี้ผมคงเลิกรักอั้มไม่ได้แล้วล่ะ ถ้าไม่มีนายรามตรงหน้าผมจะกุมมืออั้มแนบอก แล้วจะบอกว่ารักอั้มที่สุด รักมาตั้งนานแล้วด้วย รักมาก่อนอั้มจะรู้จักผมอีกมั้ง’

“โอ้ย…..” แล้วลูกขุนพลอยพยักที่กำลังคิดเพ้อเจ้อ ก็อุทานออกมาอย่างลืมตัว
“เป็นอะไรว่ะไอ้รุตต์” รามฤทธิ์เผลอตะคอกเพื่อน ลืมวางมาดพระเอกผู้ดีด้วยว่าเพิ่งมีเรื่องสะเทือนใจอย่างหนัก

“เอ่อ…..มดกัด…….มดแดงตัวใหญ่มาก กัดเจ็บมากด้วย”

“ระวังหน่อยนะรุตต์ แถวนี้มดเยอะ แต่ละตัวฟันคมๆทั้งนั้นแหละ ถ้าไม่อยากโดนกัดอีก อั้มว่าไปนั่งข้างรามดีกว่านะ” นอกจากคำแนะนำให้เปลี่ยนที่นั่งอย่างประสงค์ดีแล้ว มดแก้มแดงยังคงทำการ ‘กัด’ จนมือข้างที่นิติรุตต์ใช้รังแกเธอ เป็นจ้ำแดงไปทั่ว

“ถ้ามดตรงนั้นเยอะ อัมย้ายมานั่งข้างผมดีกว่านะครับ เดี๋ยวมดกัดอัมแย่เลย ไอ้รุตต์น่ะมันหนังด้าน ไม่สะท้านหรอก”

“มดน่ะไม่กัดอั้มหรอก เขาจะเลือกกัดเป็นคนๆ”

“…อูยเจ๊บ..” คนโดนมดกัดอวดครวญ ‘ชมว่าน่ารักไม่เท่าไหร่เอาเรื่องอีกแล้วนะอั้ม’ เพราะมั่วดีใจเลยเผลอปล่อยมือของอัมพิกาหลุดไปได้ไงไม่รู้ ที่แน่ๆตอนนี้นิ้วเล็กๆที่คิดว่ากระดูกเปราะบางน่ะหยิกเจ็บชะมัด บิดเนื้อตรงหลังมือซะระบมไปหมด ‘อั้มนะอั้มทำกันเจ็บๆอีกแล้ว ไม่น่ารักเล้ย…เฮ้อ…ถึงอั้มไม่น่ารัก ผมก็ยังรักอั้มอยู่ดี’

“เพิ่งรู้ว่าสั่งมดได้…สงสัยจะเป็นแม่มด” หลังจากดึงมือพ้นรังมด นิติรุตต์เริ่มค่อนขอด

“เป็นแม่มดก็ดีซิ จะสาปคนบางคนให้กลายเป็นดักแด้ แล้วจะอนุเคราะห์เหยียบให้แบนแต๊ดแต๋”

“ถ้าจะถูกสาป ขอเป็นแมลงสาปดีกว่า ก่อนตายยังได้ดมอะไรหอมๆ” นิติรุตต์งึมงำต่อรอง

อัมพิกาขว้างค้อนโครมใหญ่กับประโยคที่พูดพอได้ยินเพียงสองคนของคนอยากเป็นแมลงสาป โมโหก็โมโห ขำก็ขำ อายก็อาย โอ้ย….อยากร้องกรี๊ดๆ แล้วฟาดกำปั้นใส่แมลงสาปยักษ์ นายยังมีคดีติดตัวอยู่นะทำมายอกย้อนดีไปเถอะ เดี๋ยวเปลี่ยนใจบอกรามฤทธิ์ว่าไม่มีแฟนซะเลยนี่ ก็ใครอยากเป็นแฟนคนบ๊องๆอย่างนายเล่า

รามฤทธิ์ไม่เข้าใจในบทสนทนาของคนทั้งสอง แต่ที่แน่ๆนอกจากจะขุ่นเคืองบุรุษนิรนามที่เขารู้จักเพียงว่าเป็นแฟนอัมพิกา ก็ชักจะเริ่มฉุนกับท่าทางกรุ่มกริ่มของนิติรุตต์ ปกติหมอนี่ไม่เห็นจะมีเรื่องราวอะไรกับสาวที่ไหน แล้วมันดันทำท่าพูดจาแปลกๆกับอัมพิกา ไม่น่าไว้ใจซะแล้ว มันไม่สมควรจะมานั่งตีคู่พูดคุยกับอัมอีกต่อไป

“ผมรบกวนเวลาอัมมากแล้ว อัมไม่ค่อยสบายไม่ใช่เหรอครับ ขึ้นไปพักเถอะ เดี๋ยวผมจะกลับแล้ว นายก็เหมือนกันรุตต์ กลับร้านไปได้แล้วเดี๋ยวเขาก็ตัดเงินหรอก หายมานานเหลือเกินนี่”

“ขอบใจมากนะราม สำหรับลิลลี่” ด้วยสงสารในท่าทางเซื่องซึมของรามฤทธิ์ ก่อนกลับขึ้นตึกอัมพิกายังไม่ลืมช่อลิลลี่ที่เขาอุตส่าห์ซื้อมาฝาก ไม่ใช่เพราะชอบของสวยหรูแต่เป็นการแสดงความขอบคุณต่อน้ำใจ ความจริงหมอนี่ไม่เห็นจะน่ากลัวเหมือนที่เคยถูกขู่ไว้ คนขู่นั่นซิน่ากลัวกว่ามาก เจ้าเล่ห์ก็ปานนั้น กวนประสาทเป็นที่หนึ่ง

“หวังว่าอัมจะเอ็นดูมันบ้างนะครับ ถ้ามองมันก็คิดถึงผมบ้าง แล้วไงเราค่อยเจอกันอีกนะครับ” รามฤทธิ์ทิ้งท้ายด้วยมาดพระเอกผู้อบอุ่น

“เดี๋ยวครับคุณอัมพิกา” เด็กส่งกาแฟจัดการนำ chocolate cutey พร้อมด้วย ขนมกลีบลำดวนใส่ถุงอย่างรวดเร็วยัดใส่มือหญิงสาว ยิ้มกว้างตาวาวระยับสื่อความหมายที่รู้กันเฉพาะ

“หวังว่าคุณอัมพิกาจะ เอ็นดูเจ้า chocolate cutey กับขนมกลีบลำดวนบ้างนะครับ ถ้ากินมันก็คิดถึงผม เอ๊ย..ร้านไออุ่นบ้างนะครับ เอ๊ะ…แต่คนที่ต้องคิดถึงก่อนเลยก็คือคนที่สั่งของมาให้ แฟนคุณด้วยน่ะครับ เขาคงดีใจตาย”

อัมพิการู้สึกร้อนวูบวาบที่หน้า รู้ว่านิติรุตต์ล้อเลียนรามฤทธิ์ และที่มากกว่านั้นล่ะ พูดเรื่องแฟนอยู่ได้ ไม่เข้าใจรึไงนะที่เราต้องเอามาอ้างก็เพื่อกันนายลามโรคจิต ในเมื่อไม่รู้จะตอกกลับด้วยวิธีไหนในสถานการอย่างนี้หญิงสาวทำได้แค่ขึงตาขยับปากพูดแบบไร้เสียงใส่บริกรแห่งร้านไออุ่น ก่อนจะหอบช่อลิลลี่และหิ้วขนมขึ้นห้อง
‘อีตาบ้า เกลียดขี้หน้านัก’

……………………………………………………….

“อีตาบ้า เกลียดขี้หน้าที่สุด ฉันไม่มีวันเป็นแฟนกับนายเด็ดขาด คนผีทะเล”

ทันทีที่เข้ามาในห้องอัมพิกาก็ตะโกนสิ่งที่อัดอั้นมานาน ช่อลิลลี่ถูกเหวี่ยงไว้บนโต๊ะเขียนหนังสือ ใจจริงอยากเหวี่ยงถุงร้านไออุ่นอยู่เหมือนกันแต่กลัวมันจะหก หญิงสาววางเอาไว้บนโต๊ะเช่นเดียวกัน หยิบแก้ว chocolate cutey ออกมา จ้องดูเหมือนจะให้เห็นเป็นคนที่ทำนั่นแหละ

“เกลียด เกลียด เกลียด โอ้ย….ทำไม เกลียดนายได้ขนาดนี้ เกลียดจนไม่รู้จะเอาไปเปรียบกับอะไรแล้ว”

ตอนนี้ chocolate cutey ไม่ร้อนแล้วมีเพียงอุณหภูมิอุ่นบางๆเท่านั้น แต่เมื่อเปิดฝาก็ได้กลิ่นหอมหวานของอบเชยโชยมาแตะจมูก วิปครีมสีขาวข้นตัดกับผงช็อคโกแล๊ตสีน้ำตาลเข้มยังอวดสีสันเรียกน้ำลายได้อย่างดี ความจริงวันนี้หญิงสาวยังไม่มีอะไรตกถึงท้องจนนี่ก็ปาไปเกือบเที่ยง เพราะมัวแต่รับแขกตัวยุ่งอยู่นั่นแหละ

ทั้งโมโหทั้งหิว อัมพิกาเลยเอาหลอดที่ปลายด้านหนึ่งถูกตัดให้เหมือนช้อนจ้วงวิปครีมส่งเข้าปาก ปล่อยลิ้นให้ดื่มด่ำกับความนิ่มละมุน ก่อนจะก้มลงดูดเจ้า chocolate cutey ที่เข้มข้นด้วยนมสดผสมช็อคโกแล็ต รสชาติมันเจือหวานและออกขมนิดเดียวผสมกับกลิ่นหอมช็อคโกแล็ตกับอบเชย

ลองหยิบขนมกลีบลำดวนขึ้นมาชิม เนื้อขนมคงผ่านการอบกำลังดีจึงไม่แข็งหรือร่วนเกินไป เอาเข้าปากซักพักมันก็เริ่มละลายเองได้ด้วย ลิ้นสัมผัสรสชาติหวานนำหากไม่หวานมากยังมีเค็มปะแล่มๆตัด ที่ขาดไม่ได้คือความมันกับกลิ่นหอมๆ รูปสวยเหมือนดอกลำดวนสีขาวผุดผ่อง ผสานกับรสหวานมันหอมอร่อยครบเอกลักษณ์ขนมไทย

กินดอกลำดวนไปเพียง 1 ดอกก็ต้องยกเจ้า chocolate cutey มากินอีกเพื่อช่วยให้ลื่นคอ ความจริงมันก็เข้ากันเหมือนกันแฮะ เสียดายเย็นไปหน่อย ถ้าได้กินร้อนๆนะ…

“หึ…ถ้าช็อคโกแล็ตแก้วนี้เป็นเลือดรุตต์ อั้มจะกินแบบนี้” อัมพิกายก chocolate cutey ขึ้นดื่มไม่อาศัยหลอดอีกต่อไป รวดเดียวมันก็เข้าไปอยู่ในท้อง แม้แต่คราบที่ติดบนริมฝีปากหญิงสาวก็ปาดเลียหมดจด

“แล้วถ้าขนมกลีบลำดวนเป็นกระดูกรุตต์ อั้มก็จะเคี้ยวแบบนี้” แล้วเจ้าดอกลำดวนที่โชคร้ายเมื่อถูกส่งเข้าไปในปาก ก็โดนแม่มดฟันคมขบเคี้ยวรุนแรง ละเอียดยิ่งกว่าละเอียด

พอได้ระบายแค้นจนสาแก่ใจ อีกทั้งหนังท้องตึงด้วยเต็มไปด้วย เลือด กับ กระดูก ของคนที่เธอเกลียดขี้หน้า อารมณ์ของอัมพิกาก็เริ่มดีขึ้นตามลำดับ จนในที่สุดนัยน์ตากลมพราวระยับเป็นประกายหวานยิ่งกว่าเจ้ากลีบลำดวนริมฝีปากอิ่มยิ้มพราย

หญิงสาวพลิกมือข้างที่ถูกเกาะกุมมานานขึ้นมาดูมันก็ยังเป็นมือของเธอ แต่ทำไมถึงรู้สึกว่ามันไม่เหมือนเดิมแล้วนะ ที่ไม่เหมือนเดิมคืออะไร มือ หรือว่าความรู้สึก แล้วถ้าถามตัวเองว่ายังโกรธเขาอยู่ไหมเรื่องเมื่อวาน
‘ไม่รู้ซิ…อยากบอกว่าโกรธ แต่ก็ไม่อยากโกหกตัวเองเลยว่า ไม่โกรธแล้ว’

ทำไมหายโกรธเขาเร็วจัง
‘ก็ ร้องไห้มากๆมันก็เบื่อ เลยขี้เกียจร้อง ขี้เกียจเก็บมาคิดมากให้ร้องไห้อีก’

แล้ววันนี้เรื่องที่เขาป่วนทั้งเราทั้งรามฤทธิ์ เขาทำไปเพราะหึงเรารึเปล่า
‘โอ้ย อีตานั่นจะมาหึงเราทำไม ก็คงแค่กวนประสาทไปเรื่อยเหมือนหลายๆครั้งที่แกล้งเรานั่นแหละ’

คิดบ้างไหมว่าเขามาง้อ
‘ไม่มั้ง เขาง้อกันแบบนี้เหรอ ไม่เห็นเขาแสดงท่าทางสำนึกผิดงอนง้อเลย มีแต่ท่าทางน่าหมั่นไส้’

แล้ววันนี้ที่เจอเขา รู้สึกยังไง
‘โอ้ย…ถามอยู่ได้’ น่า…ตอบมาเถอะ ตอบในใจไม่มีใครได้ยินหรอก
‘ก็ แบบว่า แบบว่า แอบดีใจ นิดๆ นิดเดียวจริงๆนะ ตอนที่เขาบอกว่า เขาคิดสูตร chocolate cutey ขึ้นมาใหม่ อยากให้คนพิเศษกินเป็นคนเป็นแรก มันทำให้คิดไปถึงแก้วอื่นๆที่เขาเอามาให้ แต่ไม่รู้ว่าคำพูดจะน่าเชื่อถือได้แค่ไหน’

อยากเป็นคนพิเศษของเขางั้นซิ
‘บ้า คิดอะไรยัยอั้มเพ้อเจ้อไปใหญ่แล้ว เลิกคิดแล้วไปทำการบ้านไป๊’

แล้วคำถามสุดท้ายก็ไม่ได้รับคำตอบ เพราะคนถูกถามสลัดความคิดฟุ้งซ่านทั้งมวลก่อนจะกระโจนลงไปในกองการบ้าน ที่มีโถใส่ sweet heart กับ always คอยให้กำลังใจอยู่ข้างๆ






สวัสดีค่ะ ลูกค้าร้านไออุ่น และแม่ยกของนายรุตต์

คุณเมย์ ----- ตอนนี้นายรุตต์สู้แล้วค่ะ สงสัยได้กำลังใจจากคุณเมย์แน่เลย

คุณNatee ------ ขอบคุณที่แวะมาค่ะ

คุณ... ----- เพลงพี่บุ๋นเก่าแต่เพราะนะคะ (ห้ามเดาอายุข้าน้อยเด็ดขาด เพราะอายุไม่ได้แปรผันตามเพลงค่ะ อิอิ)

น้องอ้อ ----- แหม! นายรามเขาก็มีมุมน่ารักๆ อยู่นา

คุณpantee ----- ขอบคุณอีกหนึ่งเสียงเชียร์ที่ให้นายรุตต์ค่ะ ตอนนี้รู้สึกนายรุตต์ชักจะเฮิมเกริม กลั่นแกล้งหนูอั้มของเราเกินไปซะแล้ว ;)

หวังว่าตอนนี้คงถูกใจกองเชียร์ ส่วนตอนหน้ามาติดตามเรื่องราวของนลินีกับนายตัวดี เป็นหนึ่ง นะคะ




Create Date : 20 กรกฎาคม 2552
Last Update : 20 กรกฎาคม 2552 0:30:49 น. 35 comments
Counter : 225 Pageviews.

 
ว้าย ว้าย ว้ายยยยยยยยยยยยย...
นายรุตต์น่าร๊ากกกกกกกกก ที่สุด

...

อยากเตะยายอั้มตัวจริงให้ตกถังขยะ
แล้วอุปโหลกตัวเองขึ้นมาเป็นยายอั้มแทน

..

อิอิ สงสัยอินจัด

น่ารักมากมายค่ะ ...

ต่อไปตาของนายหนึ่ง ..
สงสัยคงต้องดัดนิสัยนายนี่ซะหน่อยล่ะมั้ง
โทษฐานหลายใจ คบหญิงหลายคน
ทำให้นลินีต้องชีช้ำจนชาชิน...

ขอ จุ๊บ จุ๊บ นายรุตต์ทีนึงนะ
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ



โดย: เมย์ IP: 78.69.65.82 วันที่: 20 กรกฎาคม 2552 เวลา:1:42:02 น.  

 
โอ้โห ตอนนี้มาเร็วจริงๆด้วย รักพี่เก๋จังเล้ยยยย


โอ้ย รุตต์ของอ้อน่ารักที่สุดจนบรรยายไม่ได้เลยอ่ะค่ะ
คราวหน้าถ้าคิดสูตรใหม่แล้วยัยอั้มเล่นตัว ไม่กินนะ ส่งมาทางนี้ดีกว่าเน๊อะ


โดย: ต้นอ้อสีม่วง IP: 125.26.181.135 วันที่: 20 กรกฎาคม 2552 เวลา:9:38:02 น.  

 
:)


โดย: natee IP: 173.88.223.191 วันที่: 20 กรกฎาคม 2552 เวลา:11:04:59 น.  

 
ใจร้าย ไม่ยอมให้รุตต์กับอั้มดีกันก่อนเรื่องนีกับหนึ่งเอาไว้ก่อนก็ได้นะคะ


โดย: ฟ้าเคียงเดือน IP: 58.9.103.214 วันที่: 20 กรกฎาคม 2552 เวลา:14:46:38 น.  

 
เป็นไงอั้มเจอทีเด็ดนายรุตต์
อิอิอิอิ


โดย: pantee IP: 115.87.100.195 วันที่: 20 กรกฎาคม 2552 เวลา:20:42:25 น.  

 
นายรุตต์แอบร้ายเหมือนกันนะเนี่ย
หลอกจับมือหนูอั้มซะได้


โดย: ... IP: 58.11.66.133 วันที่: 21 กรกฎาคม 2552 เวลา:0:28:52 น.  

 
ไม่ได้มาทักทายเลย อ่านถึงตอน เองค่ะ ช่วงนี้งานเยอะมากแล้วเน็ตก็แย่ เข้าไม่ค่อยได้ แต่ยังเป็นลูกค้ารอลุ้นนายรุตต์อยู่นะคะ


โดย: nasa IP: 10.45.107.244, 202.28.179.13 วันที่: 21 กรกฎาคม 2552 เวลา:17:14:31 น.  

 


โดย: veerar วันที่: 22 กรกฎาคม 2552 เวลา:0:08:16 น.  

 


::::::: H A P P Y :: B I R T H D A Y :::::::


ขอให้มีความสุขมากๆและมีสุขภาพแข็งแรงนะคะ



โดย: หนีแม่มาอาร์ซีเอ วันที่: 22 กรกฎาคม 2552 เวลา:0:26:18 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


โดย: Macys วันที่: 22 กรกฎาคม 2552 เวลา:6:12:52 น.  

 

สุขสันต์วันเกิดค่ะ มีความสุขมาก ๆ นะคะ


โดย: a_music วันที่: 22 กรกฎาคม 2552 เวลา:7:28:37 น.  

 
สุขสันต์วันเกิดค่ะ
ขอให้มีความสุขมากๆนะคะ ^^


โดย: Charlotte Russe วันที่: 22 กรกฎาคม 2552 เวลา:7:54:05 น.  

 
Happy Birthday ครับ











((( แวะมาอ่าน และอวยพรวันเกิดครับ )))


โดย: byonya วันที่: 22 กรกฎาคม 2552 เวลา:9:15:00 น.  

 




Happy Birthday.
May all your wishes come true!.
สุขสันต์วันเกิดนะคะ
ขอให้สุขภาพแข็งแรง
ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บ
และภยันตรายทั้งปวง
สมใจในทุกสิ่งที่ปรารถนา
ประสบแต่ความสุข ความเจริญรุ่งเรือง
มั่งมีศรีสุขตลอดไปนะคะ


โดย: ป้าตุ้ย (amornsri ) วันที่: 22 กรกฎาคม 2552 เวลา:9:41:02 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


โดย: sosopa วันที่: 22 กรกฎาคม 2552 เวลา:10:26:07 น.  

 

สุขสันต์วันเกิดค่ะ

ขอให้มีสุขภาพแข็งแรง ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บ

สมหวังในสิ่งที่รักและดีงามตลอดไป



โดย: I_sabai วันที่: 22 กรกฎาคม 2552 เวลา:10:28:52 น.  

 
[  ]



สุขสันต์วันเกิดค่ะ ขอให้มีความสุขมากๆ มีสุขภาพแข็งแรงทั้งกายและใจ ทำสิ่งใดก็ขอให้ประสบความสำเร็จทุกประการค่ะ


โดย: แม่น้องแปงแปง วันที่: 22 กรกฎาคม 2552 เวลา:10:51:22 น.  

 


ป้าเชิญนางฟ้า..มาอวยพรวันเกิดค่ะ
ขอให้พบแต่สิ่งดีๆ คนที่ดีมีจิตใจดี
และเหตุการณ์ดีๆรวมทั้ง...
ความรักที่ดีที่สุดในชีวิตนะคะ
หวังว่าคงจะไม่ช้าไปนะคะ
*********
*******
*****
***
*




โดย: ป้าหู้เองจ่ะ (fifty-four ) วันที่: 22 กรกฎาคม 2552 เวลา:11:10:50 น.  

 
Photobucket


โดย: no filling วันที่: 22 กรกฎาคม 2552 เวลา:11:49:28 น.  

 
Photobucket


โดย: rat29 วันที่: 22 กรกฎาคม 2552 เวลา:12:01:47 น.  

 
รูปสวย glitter emoticon comment glitter.mthai.com


สวัสดีครับ
สุขสันต์วันเกิดนะครับ ขอให้ให้มีความสุขมากๆ น๊า
อย่าเจ็บ อย่าจน คิดหวังสิ่งใด ขอให้สมความปรารถนานะครับ

ยิ๊นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน.....ดีจั๊ดนักครับ


โดย: เพลงดาบกระบี่เดียวดาย วันที่: 22 กรกฎาคม 2552 เวลา:12:24:52 น.  

 
มีความสุขกับวันเกิดมากๆนะครับ



เกิดวันเดียวกันเลย


โดย: หมาปลา-นายแบบยุคสุดท้ายของโลก วันที่: 22 กรกฎาคม 2552 เวลา:12:28:16 น.  

 

::::::: H A P P Y..B I R T H D A Y :::::::


โดย: kornoon วันที่: 22 กรกฎาคม 2552 เวลา:14:31:39 น.  

 

::::::: H A P P Y..B I R T H D A Y :::::::


โดย: kornoon วันที่: 22 กรกฎาคม 2552 เวลา:14:33:04 น.  

 


โดย: kornoon วันที่: 22 กรกฎาคม 2552 เวลา:14:43:59 น.  

 
สุขสันต์วันเกิดค่ะ

ขอให้มีแต่สิ่งดีดีเข้ามาในชีวิต

และ...

ขอให้สนุกกับทุกๆสิ่งที่ทำนะคะ



โดย: เราชอบดอกแก้ว (tanH2O ) วันที่: 22 กรกฎาคม 2552 เวลา:14:50:47 น.  

 




โดย: FeeL100% วันที่: 22 กรกฎาคม 2552 เวลา:16:25:39 น.  

 



โดย: mamminnie วันที่: 22 กรกฎาคม 2552 เวลา:17:35:18 น.  

 
แวะเข้ามา Happy Birthday ค่ะ
ขอให้มีความสุขมากๆ

...

สุขภาพแข็งแรง
มั่งมีความสุข
มั่งมีเงินทองนะคะ

..

ที่สำคัญ เข้ามาอัพเรื่องราว
ภายในร้านกาแฟให้อ่านกันต่อเร็วๆ นะคะ

:)


โดย: เมย์ IP: 78.69.65.82 วันที่: 22 กรกฎาคม 2552 เวลา:18:14:02 น.  

 
Happy Birthday ด้วยคนนะคะ
พอดีแวะมารอตอนต่อไป
ปรากฏว่าคนมาอวยพรวันเกิดเจ้าของบล๊อกกันใหญ่เลย เลยเอากะเค้าบ้าง

ขอให้มีความสุข มีสุขภาพดี ร่างกายแข็งแรง
ขอให้รวยๆๆๆๆๆๆ

แล้วก็งานหนักก็อย่าหักโหมนะคะ
เป็นกำลังใจให้ค่า


โดย: ... IP: 58.8.192.185 วันที่: 22 กรกฎาคม 2552 เวลา:19:04:42 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


โดย: แม่ปุ้มปุ้ย วันที่: 22 กรกฎาคม 2552 เวลา:19:07:32 น.  

 


โดย: ส้มแช่อิ่ม วันที่: 22 กรกฎาคม 2552 เวลา:20:48:53 น.  

 
คลิกที่รูป เพื่อเอาโค้ดรูปนี้ไปแปะ



สุขสันต์วันคล้ายวันเกิดนะคะ


โดย: หนูเมเปิล วันที่: 22 กรกฎาคม 2552 เวลา:21:11:45 น.  

 
ได้ข่าวว่าวันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิด

แฮปปี้เบิร์ธเดย์ค่ะ

มีความสุขมาก ๆ นะ

ร่ำรวย ๆ เงินทองเยอะ ๆ

สนุกกับชีวิตในทุกเรื่องที่ทำจ้า...


^^



โดย: เชอร์เบต จี๊ดด ด วันที่: 22 กรกฎาคม 2552 เวลา:22:38:42 น.  

 
อ้าว อ้อตกข่าวอ่ะ

มาทีหลังแต่ก็ แอปปี้เบิร์ดเดย์ทันเน๊าะพี่เก๋

มีความสุขมากๆนะคะ
ไม่มีอะไรจะให้ นอกจากตัวและหัวใจดวงน้อยๆ (ให้นายรุตต์)

รักษาสุขภาพกายและใจนะคะ
มีความสุขมากๆค่ะ
จ๊วบๆ


โดย: ต้นอ้อสีม่วง วันที่: 22 กรกฎาคม 2552 เวลา:23:02:46 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

พินทุอิ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




สระอะไรเอ่ย...ยิ้มได้? ก็ สระ "อิ" ไงจ๊ะ นี่แหละค่ะที่มาของชื่อ "พินทุอิ" สระที่มีหน้าตาเหมือนรอยยิ้ม (จริงๆนะ)
มาร่วมแบ่งปันรอยยิ้มและความสุขกันนะคะ

หมายเหตุ
งานเขียนทุกชิ้นในบล็อกนี้เป็นลิขสิทธิ์ของผู้เขียนตาม พ.ร.บ. ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามคัดลอก ดัดแปลง หรือนำไปเผยแพร่ต่อไม่ว่าจะด้วยวิธีการใดก็ตามโดยไม่ได้รับอนุญาต หากต้องการนำงานเขียนชิ้นใดไปเผยแพร่ กรุณาติดต่อขออนุญาตจากผู้เขียนโดยตรง
Friends' blogs
[Add พินทุอิ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.