Group Blog
 
<<
เมษายน 2557
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
29 เมษายน 2557
 
All Blogs
 
สิงหลา ภาคสองทะล : ๑๐ รักแรกพบ (๒)

หูของฉันไม่ได้ฝาด...มะเตโอสเรียกฉันว่าอย่างนั้น...เพนนี ฟาน เมอเตส...ไม่มีผิดเพี้ยน

อายุจริงของฉันซึ่งโตเป็นผู้ใหญ่มากพอและจากประสบการณ์ที่เคยมาอยู่ในร่างของสร้อยมาก่อนต่างช่วยให้ฉันมีท่าทีนิ่งสงบต่อไปได้...แม้ภายในใจจะรู้สึกราวกับว่าชะตาชีวิตกำลังถูกพายุและระรอกเกลียวคลื่นยักษ์ซัดถาโถมโหมกระหน่ำ

‘เพนนีเดินทางมาพร้อมพี่ชายของฉัน...’ คำบอกเล่าที่มะเตโอสเคยบอกกับฉันสมัยมาอยู่ในร่างของสร้อย ได้บินหวนกลับเข้ามาให้ต้องสะพรึง

ใช่...ฉันเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เดินทางมากับกัปตันเมอเตอัส

ให้ตายเถอะ...จะเป็นไปได้หรือที่จิตของฉันในอดีตจะมาอยู่ในร่างสร้อยอีกเกือบยี่สิบปีหลังจากนี้ ซ้ำยังจะได้เจอกับอีกจิตของตัวเองที่อยู่ในอีกร่างหนึ่ง...นั่นก็คือ...เพนนี

มันช่างสับสนวกวนเป็นเกลียวคลื่นหลายตลบตลับซับซ้อนจนยากเกินที่จะเชื่อและเข้าใจ

แต่ยังก่อน...บางทีนี่อาจจะเป็นเพียงความบังเอิญเท่านั้น...เพนนีตัวจริงอาจมาถึงสิงหลาหลังจากนี้...และบางที เมื่อเวลานั้นมาถึง...ฉันอาจออกไปจากร่างนี้แล้วก็เป็นได้

 ‘ดูไอ้เจ้าคนนั้นสิ...หมั่นไส้มันจริง ๆ’ เสียงมะเตโอสดังขึ้นมาใกล้ ๆ ‘ท่านพ่อก็เอาอกเอาใจมันยิ่งกว่าลูกตัวเองซะอีก...ให้มันแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าดี ๆ...จัดหาที่นอนให้อยู่ในบ้านเดียวกันกับพวกเราด้วย...อีกหน่อยฉันคงกลายเป็นหมาหัวเน่า’

มะเตโอสในตอนนี้มีอายุเพียงสิบห้าย่างสิบหกปี ฉันพอจะเข้าใจความรู้สึกของเขาได้ว่ากำลังอยู่ในช่วงอารมณ์หุนหันพลันแล่น...เขาคงรู้สึกว่าเนปามาแย่งความรักที่พ่อควรมีให้กับเขาไป

ฉันหันไปดูคนที่มะเตโอสกำลังพูดถึงด้วยน้ำเสียงชิงชัง  เนปาในร่างชายวัยรุ่นผอมกระหร่อง ตอนนี้ได้สวมเสื้อผ้าสะอาดสะอ้าน ผมเผ้าผูกมัดไว้เรียบร้อยเผยให้เห็นใบหน้าหล่อเหลาคมคาย จากรูปร่างที่เห็นนั้นฉันเดาว่าอายุเจ้าของร่างอาจจะไล่เลี่ยกันกับมะเตโอสก็เป็นได้...แต่ก็นั่นล่ะ...ใครจะไปรู้อายุที่แท้จริงของเขากันล่ะ

เนปายังมีท่าทางตื่นคนอยู่พอสมควร แต่ฉันรู้สึกว่าดีกว่าเมื่อตอนเช้ามากขึ้นแล้ว...การปรากฏตัวของเนปาซึ่งมาพร้อมกับอาการความจำเสื่อมยิ่งตอกย้ำให้ฉันหวั่นใจ...เพราะเรื่องราวของเขาที่นายทหารเนปาเคยเล่าให้ฟังบ้างนั้น...ได้ปรากฎขึ้นให้ฉันเห็นกับตาตัวเองแล้ว

‘ได้เวลาเชิญเจ้าบ่าวเจ้าสาวเข้าสู่ห้องหอวิวาห์...’ เสียงใครคนหนึ่งตะโกนขึ้นมา ทำให้ฉันสะดุ้ง เพราะไม่ได้สนใจกับผู้คนที่กำลังดื่มกินกันอยู่บริเวณลานหน้าบ้านเลยสักนิด สองตาของฉันมัวแต่จับจ้องมองไปที่เนปา...สมองก็ครุ่นคิดหาคำตอบให้กับเรื่องราวที่ผูกปมมัดแน่นขมวดเกลียวจนยากที่จะคลายให้หายสงสัย

และเผลอลืมไปว่า...ภารกิจการแต่งงานปลอม ๆ ระหว่างฉันและกัปตันเมอเตอัสยังต้องดำเนินต่อไป

* * * * * * * * * * * * * *

เจ้าบ่าวกำมะลอของฉันอารมณ์ดีถึงขนาดร้องเพลงดังลั่นขณะนั่งอยู่บนเตียงนอนบ่าวสาว...แต่ก็นั่นแหละ...อีกสักพักเขาก็คงล้มตัวลงนอนเหยียดแข้งเหยียดขาเต็มที่นอนเหมือนเคย

ก่อนหน้านี้ที่คลังสินค้าของบริษัท วี.โอ.ซี. ฉันเคยนอนห้องเดียวกับเมอเตอัสมาบ้างก็จริง แต่ฉันก็ได้นอนที่พื้นข้างฝาผนังห้องเท่านั้น...สำหรับฉันแล้ว...เท่าที่ผ่านมา...เมอเตอัสเป็นสุภาพบุรุษลูกผู้ชายที่ไว้ใจได้แต่ฉันก็ได้นอนที่พื้นข้างฝาผนังห้องเท่านั้น...สำหรับฉันแล้ว...เท่าที่ผ่านมา...เมอเตอัสเป็นสุภาพบุรุษลูกผู้ชายที่ไว้ใจได้

‘นั่น...ทำอะไรอยู่ตรงนั้น’ เสียงอ้อแอ้ถามขึ้นเมื่อฉันทรุดตัวลงนั่งปูผ้าที่พื้นข้างฝาผนังฝั่งตรงข้ามกับเตียงนอน

‘ถามอะไร..ก็นอนน่ะสิ’ ฉันตอบก่อนจะคว้าห่อผ้าของตัวเองมาทำเป็นหมอนหนุนศีรษะ ‘ฉันไม่อาบน้ำแล้ว...ง่วงเหลือเกิน’

‘เธอ...เป็นเจ้าสาวของฉันแล้ว...จะไปนอนแบบนั้นได้อย่างไร’

‘โธ่...ไม่มีใครเข้ามาเห็นหรอกน่า’ ฉันเริ่มงัวเงียด้วยความง่วงเต็มที แต่ก็ต้องสะดุ้งดีดตัวขึ้นมาด้วยความรู้สึกบางอย่าง ‘ท่านพูดแปลก ๆ...ฉันก็แค่เจ้าสาวในนาม...ท่าน...ท่านสัญญาไว้แล้วอย่าลืมสิ’

‘ฉันสัญญาว่าจะไม่หักหาญน้ำใจ...แต่...เธอ’ เมอเตอัสลุกจากเตียงและเดินตรงมาที่ฉันซึ่งกำลังกระเถิบถอยไปชิดฝาผนังห้อง ‘เธอ...จะไม่ให้โอกาสฉันเชียวรึ’

‘อะ...โอกาสอะไรกัน’ ฉันเริ่มว้าวุ่นกับคำพูดและสายตาหวานเยิ้มของเมอเตอัสที่จ้องมองมา

‘โอกาสที่เราจะแต่งงานกันจริง ๆ...ร่วมใช้ชีวิตคู่และออกเดินทางไปด้วยกัน’เมอเตอัสพูดน้ำเสียงหนักแน่นขณะดึงร่างฉันให้ลุกขึ้นยืน

‘ฉัน...ฉันต้องอยู่ที่นี่...ที่สิงหลา...ฉันไปกับท่านไม่ได้จริงๆ’ ฉันบอกด้วยน้ำเสียงหนักแน่นเช่นกัน...แต่รู้สึกได้ว่าในใจตัวเองกำลังเต้นโครมคราม...หวังว่าเมอเตอัสจะทำตามสัญญาที่เคยให้ไว้

‘เธอไม่ได้รักฉันเลยรึ’ เมอเตอัสบีบไหล่ของฉันแน่นขึ้นจนฉันรู้สึกเจ็บ

‘ระ...รักสิ...’ ฉันรู้สึกสับสน ก่อนจะพูดยืนยันออกไป ‘ฉันรักท่านเหมือนพี่ชาย...และที่ฉันยอมแต่งงานหลอก ๆ กับท่านก็เพราะไม่อยากให้ท่านต้องไปแต่งงานกับ...’

‘ยอมเพื่อให้ฉันไม่ต้องแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่นเหมือนที่เธอเคยบอกเท่านั้น’ จู่ ๆ เมอเตอัสก็หัวเราะเสียงดังลั่นขึ้นมา ‘แล้วถ้า...ฉันไม่รักษาสัญญาล่ะ’

คำตอบที่เมอเตอัสได้รับจากฉันคือมีดสั้นที่จ่ออยู่ตรงลูกกระเดือกของเขา...ฉันจำใจต้องใช้ไม้แข็งในการปกป้องตัวเอง...แม้รู้ดีว่าฉันคงฆ่าเมอเตอัสไม่ลงอย่างแน่นอน...แต่ทำไปก็เพื่อขู่ให้เขาตั้งสติเท่านั้น

‘เธอไม่ทำร้ายฉันหรอก’ เขาพูดอย่างรู้ทันก่อนจะปล่อยให้ฉันเป็นอิสระและเดินกลับไปนั่งลงบนเตียง จ้องมองมาด้วยสายตาที่ฉันไม่อาจอ่านความหมายได้ ‘มือเธอสั่น...แววตาหวั่นไหว...ใจเต้นโครมครามอย่างนั้น...คู่ต่อสู้อย่างฉันสามารถแย่งมีดในมือของเธอมาได้อย่างไม่ลำบาก’

ฉันพูดอะไรไม่ออก...ไม่รู้ว่าเมอเตอัสจะทำอะไรต่อไปกันแน่...ท่าทีนิ่งสงบของเขาทำให้ฉันทั้งกลัวและเกรง...เขาดูคล้ายเสือจ้องตะครุบเหยื่อก็ไม่ปาน...มือของฉันจึงยังคงกำมีดสั้นไว้อย่างไม่วางใจในสถานการณ์

‘วันนี้ฉันได้ชิ้นส่วนของแผนที่ที่ต้องการครบแล้ว  และจะออกเดินทางในอีกไม่เกินห้าวันหลังจากนี้’ เมอเตอัสพูดถึงเส้นทางชีวิตของเขาต่อไป ‘เมื่อถึงเวลานั้น...ฉันขอให้เธอเปลี่ยนใจและเดินทางไปกับฉันแต่โดยดี’

‘ก็ไหนท่านเคยบอกว่าให้ฉันอยู่ที่สิงหลาได้’ ฉันเริ่มไม่พอใจเมื่อรู้ว่าเมอเตอัสมีน้ำเสียงเป็นเชิงบังคับอย่างชัดเจน

‘นั่นมันก่อนที่เธอจะได้พบกับเขา’ เมอเตอัสตะคอกดังลั่นสวนกลับมาทันควัน

‘ใคร’ ฉันถามได้แค่นั้นเพราะไม่รู้ว่าเขาหมายความว่าอะไร

‘เด็กหนุ่มนั่น...ลูกบุญธรรมของพ่อฉัน...เนปา’ เมอเตออัสพูดเสียงดังและก้าวฉับ ๆ มาหา ‘เธอมีอาการดีใจอย่างออกหน้าออกตาที่ได้เจอเขา...จ้องมองเขาด้วยสายตาที่ใคร ๆ ก็ดูออกว่าเธอ...รักเขา...ใช่ไหม’

ความเงียบของฉัน...คงเป็นคำตอบที่ทำให้เมอเตอัสควบคุมอารมณ์ไม่ได้อีกต่อไป...เขาแย่งมีดสั้นไปจากมือของฉันได้อย่างรวดเร็วก่อนจะดึงตัวฉันเข้าไปแนบอกและกอดไว้แน่น

‘ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้’ ฉันตกใจตะโกนเสียงดังลั่นเมื่อใบหน้าของเขาซุกไซร้มาที่ซอกคอ ‘ท่านคงกำลังเมามาย...ได้โปรดกลับมาเป็นเมอเตอัสคนเดิม...เป็นพี่ชายที่แสนดีเหมือนเดิมเถอะนะ’

ฉันกำลังเงื้อมือหยิบมีดสั้นที่ซ่อนไว้ข้างต้นขาได้สำเร็จและตั้งใจว่าหากเกลี้ยกล่อมเมอเตอัสไม่สำเร็จ ฉันก็จำเป็นต้องใช้ความรุนแรงป้องกันตัวเอง...แต่ทว่า ร่างของเมอเตอัสกลับทรุดลงไปเสียก่อน

‘ช่วย...ด้วย’ เสียงของเขาเบาหวิว ‘มีคนลอบวางยาพิษ’

จังหวะนั้นเอง ประตูห้องก็เปิดผลัวะออก...ใครคนหนึ่งถลาเข้ามาในห้องอย่างรวดเร็ว

มะเตโอสนั่นเอง...เขามองมาที่ฉันซึ่งมือขวากำลังถือมีดสั้นเงื้ออยู่กลางอากาศ ในขณะที่ร่างของเมอเตอัสลงไปนอนกองอยู่บนพื้นห้อง

‘แก...แกทำอะไรพี่ชายฉัน’ มะเตโอสพุ่งเข้าจะมาจับตัว แต่ฉันกระโดดหลบได้ทันเสียก่อน เขาจึงตะโกนบอกคนอื่น ๆ ข้างนอกเสียงดังลั่น ‘ช่วยด้วย...เพนนีทำร้ายเมอเตอัส’

‘เปล่านะ...ฉันไม่ได้ทำ’ ฉันบอกขณะนั่งลงจับตัวเมอเตอัสให้ลุกขึ้นนั่ง ‘ท่าน...ท่านเป็นอะไร’

‘หนีไป...หนีไปก่อน’ เมอเตอัสพูดน้ำเสียงราวกับกระซิบอยู่ข้างหู ‘ฉันอาจไม่รอด...เธออาจถูกเข้าใจผิด...หนีไป’

‘เกิดอะไรขึ้น’ เสียงเมอเตสดังมาจากหน้าประตู ตามมาด้วยเสียงดังอื้ออึงฟังไม่ได้ศัพท์ของคนอื่น ๆ

ฉันมองหาเนปา...แต่ไม่เห็นเขาในกลุ่มคนเหล่านั้น

‘เพนนีทำร้ายเมอเตอัส’ มะเตโอสให้คำตอบเสียงดังลั่นก่อนจะออกคำสั่ง ‘จับตัวมันไว้...มีดยังอยู่ในมือนั่น... ฉันได้ยินพวกเขาทะเลาะกัน แต่ไม่นึกว่าเพนนีจะทำร้ายเมอเตอัสได้ลงคอ’

เรื่องราวในจินตนาการของมะเตโอสช่างน่ากลัวสำหรับฉัน และดูเหมือนว่าคนอื่น ๆ จะเชื่อในสิ่งที่มะเตโอสพูดด้วย...ฉันก้มลงมองดูเมอเตอัสด้วยความเป็นห่วงอีกครั้ง...เขาแน่นิ่งไปแล้ว

หากเขาเป็นอะไรไปจริง ๆ...ฉันคงต้องถูกฆ่าให้ตายตกไปตามกันแน่ ๆ...แต่ฉันไม่ได้เป็นคนทำร้ายเมอเตอัส...เพราะฉะนั้นฉันจึงตัดสินใจที่จะทำตามที่เมอเตอัสบอก...นั่นคือหนีออกมาจากบ้านของครอบครัว ฟาน เมอเตส...หลังจากนั้นค่อยหาทางพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเองอีกที

โชคดีที่ฉันอยู่ใกล้หน้าต่างห้องนั้น จึงสามารถกระโดดหลบหนีรอดออกมาได้ทันอย่างหวุดหวิด...อาศัยความมืดและการรู้เส้นทางเมื่อสมัยอยู่ในร่างสร้อย...ฉันจึงลัดเลาะสู่ที่หมายในการหลบซ่อนตัวได้สำเร็จ...โพรงหินคือสถานที่ที่ฉันรู้สึกอุ่นใจได้เสมอเมื่อยามมีภัย




Create Date : 29 เมษายน 2557
Last Update : 30 เมษายน 2557 14:28:03 น. 4 comments
Counter : 538 Pageviews.

 
สวัสดียามเช้าในวันที่ฝนตกค่ะ ขอบคุณที่แวะไปทักทายน้องซีนะคะ


โดย: มี๊เก๋+ป๊าโอ๋=ซีทะเล (kae+aoe ) วันที่: 29 เมษายน 2557 เวลา:8:20:47 น.  

 
เพิ่งเห็นค่ะพี่แกะมาดึกกว่านุ่นอีก

ลงชื่อก่อนนะคะ
เดี๋ยวบ่ายแก่ๆมาตามอ่านค่า
ช่วงเช้าติดภารกิจค่าพี่แกะ ^___^



โดย: lovereason วันที่: 29 เมษายน 2557 เวลา:8:31:33 น.  

 
บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ


 ~My Birthday is on April 14~Literature Blogดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 5 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น

แวะมาอ่านสิงหราต่อ
ขอบคุณที่กลับมาเขียนให้เพื่อนๆได้อ่านกัน
โหวตค่ะ


โดย: pantawan วันที่: 29 เมษายน 2557 เวลา:23:19:00 น.  

 
จำได้แล้วค่ะ
เพนนีที่หนีแต่งงานแล้วเจ้าบ่าวมีอันเป็นไป ก็คือเมอเตอัส พี่ชาย มะเตโอส ใช่ๆ ลืมไปแล้วนะคะ

อย่างนี้แก้วก็ต้องอยู่ร่างเพนนีไปอีกนาน มิน่าล่ะ ถึงมีความสัมพันธ์ที่อธิบายได้ยากกับเนปา 555 เฮ้อ เดี๋ยวไปตามอ่านตอนต่อเลยค่ะ



โดย: lovereason วันที่: 1 พฤษภาคม 2557 เวลา:1:04:23 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

~My Birthday is on April 14~
Location :
สงขลา Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 44 คน [?]






widget counter สวัสดีค่ะ ยินดีต้อนรับเพื่อน ๆ บล็อกแก็งค์และผู้อ่านที่น่ารักทุกท่าน เจ้าของบล้อกเขียนหนังสือเป็นงานอดิเรก ด้วยใจรัก เพราะเขียนแล้วมีความสุข...ทั้งนี้ งานเขียนทุกชิ้นมีลิขสิทธิ์ตามกฏหมาย เพราะฉะนั้น ห้ามนำไปดัดแปลง ต่อเติม แก้ไข และเผยแพร่เป็นผลงานของตัวเองเชียวนะคะ เพราะจะถือเป็นการกระทำผิดกฏหมายลิขสิทธิ์ ขอบคุณค่ะ
New Comments
Friends' blogs
[Add ~My Birthday is on April 14~'s blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.