สิงหาคม 2552

 
 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog
นิยายเรื่องนี้ทำไมมันผิวๆ ไปหมดอย่างนี้
ลางลับ... สัมผัสรัก โดย พิชญา

เฮ่อ ...

เอาเรื่องย่อไปก่อนละกัน เอามาจากในเวปแจ่มใสค่ะ

เพราะฝันอยากเป็นนักเขียนบทละครโทรทัศน์ ทำให้ ‘เข็มหอม’ ยอมลงทุนลาออกจากงาน นำเงินที่เก็บเล็กผสมน้อยมาเช่าห้องที่คอนโดฯ แถวบ้าน เพื่อใช้เป็นที่สำหรับคิดงาน (ใหญ่) ของเธอในครั้งนี้

หากแต่เพียงคืนแรกก็ได้เจอ ‘ดี’ แม้จะไม่ใช่คนขี้กลัว แต่ ‘หญิงสาว’ ผู้นั้นก็เล่นเอาคนเก่งอย่างเธอแทบข่มตาไม่ลง มิหนำซ้ำยังต้องปวดหัวกับทนายหนุ่มมาดแมนนาม ‘นิติณัช’ ที่เพียรตามตื๊อขอเช่าห้องนี้ต่อ ซึ่งมารู้ทีหลังว่าเขามีความสัมพันธ์ซับซ้อนบางอย่างกับเจ้าของห้องที่แวะมาทักทายเธอเมื่อคืน!

และช่วงเวลานั้นเอง ‘ธารณ์’ ชายหนุ่มที่เข็มหอมแอบชอบมานานก็กลับมาสร้างความปั่นป่วนชวนหวั่นไหว ทั้งยังแสดงท่าทีเป็นนัยให้รู้ว่าความรักของเธอจะไม่เป็นเพียงรักข้างเดียวอีกต่อไป พร้อมกับที่หญิงสาวแสนลึกลับผู้นั้นก็เริ่มสำแดงเดชกับเธออีกระลอก

เอ้า! มันจะอะไรกันนักกันหนา ทั้งๆ ที่ไม่เคยรู้จักกันซะหน่อย แต่ทำไมเจ้าหล่อนถึงคอยตามกันไม่หยุดแบบนี้นะ มันต้องมีเบื้องหน้าเบื้องหลังแน่ๆ ดีล่ะ แบบนี้ต้องลุย สับให้แหลกกันไปข้าง... ผีก็ผีเถอะ!!!

........................................................

เรื่องนี้จริงๆ ไม่ใช่ว่าไม่ดีนะ แต่ว่ามันไม่ดีพอ แค่นั้นเอง (ต่อไปนี้สปอยล์แหลก)

พล็อตก็โอเค ไม่ได้เหนือเหตุผล ตัวละครก็ไม่น้ำเน่ามาก เทคนิคต่างๆ ก็ไม่ได้ขาดอะไร

แต่มันผิวๆ ไปหมดเลย

รุ้งมีความเชื่ออยู่อย่างหนึ่ง คือ ไม่ว่าจะเป็น กลอน นิยาย เรื่องสั้น ภาพยนตร์ ภาพเขียน งานศิลป์ต่างๆ มันมี limited space หมายความว่า ผู้สร้างสรรค์งาน ไม่สามารถจะใส่ทุกอย่างที่คิดลงไปได้ทั้งหมด เพราะฉะนั้น อะไรที่อยู่ในงานนั้นๆ ควรที่จะมีความหมาย มีความสำคัญ เพราะ space มีจำกัดนั่นเอง

อย่างในหนังจะเห็นได้ชัด เช่นเรื่องรักแห่งสยาม การที่ห้องแถวบ้านของพระเอก (ชื่ออะไรก็ไม่รู้) ติดวอลเปเปอร์ ไอ้วอลเปเปอร์ก็ต้องบอกอะไรเราได้ เพราะไม่งั้น ผู้กำกับจะเสียเงินติดมันทำไม แต่ถ้ามันติดมาอยู่กับบ้านแล้วตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ทำไมผู้กำกับถึงเลือกบ้านนี้ ทั้งๆ ที่มีห้องแถวที่ไม่ติดวอลเปเปอร์เยอะมากในกรุงเทพฯ

เข้าเรื่องว่ามันเกี่ยวยังไงกัน ก็คือ คนเขียนเรื่องนี้ เวลาใส่อะไรลงไปในเรื่อง รุ้งก็หวังว่า มันคงจะเหมือนกับพลุ ที่พอยิงไปแล้วมันจะระเบิดให้เราเห็นเป็นประกายไฟ แต่ในเรื่องนี้ พอยิงไปปุ๊ป มันก็พุ่งขึ้นแล้วก็ตกลงบนพื้นดัง "ตุบ"

แล้วจะใส่มาทำไม -_-'

เรียงทีละข้อได้เลย (มี good deed มาแก้แทน แล้วมี bad deed มาจิก)

1. ทำไมต้องเป็นผี
Good Deed - แม๋น ก็มันเป็น linkage ที่ดึงพระเอก นางเอก กับพระรอง มาอยู่ใน loop เดียวกันไง
Bad Deed - เหรอ อ่านแล้วไม่ sense (ทำหน้ามารๆ ด้วย)
Neutral - มองกลางๆ นะ ไม่เห็นต้องใช้ผี เลย เป็นอะไรก็ได้เลย ตัดเรื่องผีออกก็ได้เลย พระเอกกับนางเอกมาแชร์ห้องกันได้สารพัดเหตุผล และอีที่จะไปโยงให้พระรองกับนางเอกขัดใจกัน ต่อให้ไม่มีผี นางเอกมันก็มีเหตุผลล้านแปดต่อการกระทำที่ไมใส่ใจของพระรองอยู่แล้ว เรื่องผีๆ เนี่ย มันแค่ touch upon มากๆ เรื่องผีที่ควรจะเป็นแก่นของเรื่องไม่ได้ convince ให้รุ้งรู้สึกเลยว่าเป็นตัวกลางยึดดึงเรื่องทั้งหมด

2. ทำไมนางเอกออกมาทำฝันเป็นนักเขียนบทละครด้วย
Good Deed - แม๋น ก็นางเอกเขาต้องหาเรื่องมาใช้ห้องไง ก็พระเอกเอาเรื่องผีมาเช่าห้อง นางเอกก็เอาเรื่องเขียนบทมาเช่าห้องไง
Bad Deed - เหรอ เห็นพูดถึงตลอดเวลา สุดท้ายก็แป๊ก ไม่เห็นเกิดผลกลใดกับเรื่องเลย
Neutral - พยายามมองกลางๆ แล้วนะ อันนี้เห็นด้วยกับ Bad deed นะ ^^" เห็นชัดๆ เลยว่าคนเขียนพยายามใส่ความพยายามในการเขียนบทละครของนางเอกมาก แต่พอตอนท้ายๆ ก็เหมือนกับ "ช่างมันเถอะ" (กรี๊ด แล้วใส่มาทำมายยยยยยยยยยยยยยย)

3. ทำไมครอบครัวนางเอกเรื่องเยอะแบบนี้
Good Deed - ก็จะได้กดดันนางเอกให้แต่งงานกับพระรองไง
Bad Deed - ไม่ต้องมีก็ได้นะ เพราะเท่าๆ อ่านๆ ดู ไม่เห็น sense เลยว่านางเอกที่จะแต่งงานกับพระรองเพราะบ้านมีปัญหา
Neutral - อันนี้ต้องโทษการบรรยายนางเอก คาแรกเตอร์นางเอกมีปัญหาพอสมควร เพราะเรื่องนี้มองผ่านสายตานางเอก แต่เราไม่สามารถจับความรู้สึกของนางเอกกับครอบครัวได้ คือรุ้งเข้าใจว่า นักเขียนใหม่ๆ พยายามจะเลี่ยงคาแรกเตอร์ หรือพล็อตที่นำไปสู่ความ "น้ำเน่า" ก็เลยพยายามทำตัวละครนิ่งๆ ซึ่งก็เห็นหลายเรื่องอยู่ แต่ว่าการทำตัวละครนิ่งๆ คนเขียนต้องรู้จักตัวละครเป็นอย่างดี ถ้าหากว่าคนเขียนไม่รู้จัก คนอ่านก็ไม่รู้จักเหมือนกัน จริงๆ อยากจะบอกว่าตัดรายละเอียดของครอบครัวทิ้งทั้งยวงก็ยังได้เลย

แค่นี้ก็เยอะแล้ว ยกตัวอย่างอีกมีหวัง รุ้งเส้นเลือดโป่งพอง เอาเป็นว่า สิ่งละอันพันละใหญ่ ละน้อย ที่ใส่มาในเรื่อง ผูกเข้ากับเรื่องได้หลวมมากจนกกระทั่ง รุ้งว่าตัดทิ้งซะให้หมดก็ยังได้เลยนะ

ถ้าลองเปรียบเทียบกับเรื่องอื่นๆ ที่ผูกปมไว้แน่น แล้วลองจินตนาการดูว่าจะตัดตรงนั้นตรงนี้ออกได้ไหม รับรองได้เลยว่า "ไม่ได้"

เช่น

ด้วยแรงอธิษฐาน (กิ่งฉัตร) ลองตัดพลังจิตนางเอกออกได้ไหม ตอบได้เลยว่าไม่ได้

Zombie Prince (ปราณธร) (พอดีเพิ่งอ่านจบ) ลองตัดเรื่องเพื่อนนางเอกที่ติดยาออกได้ไหม ก็ไม่ได้อีก (นี่ขนาดเป็นเรื่องรองๆ มากๆ ในเรื่องนะ)

เดี๋ยวจะหาว่าติอย่างเดียว ไม่มีชม

เรื่องนี้รุ้งก็ว่าภาษาลื่นดี คนเขียนทำการบ้านการเรียงลำดับเวลาต่างๆ ได้ ไม่มีความรู้สึกว่าพล็อตมันปลิ้นๆ คือพูดง่ายๆ เรื่องสมบูรณ์ในเชิงของ element

เอาเท่านี้เถอะ เริ่มเหนื่อย ^^"



Create Date : 09 สิงหาคม 2552
Last Update : 9 สิงหาคม 2552 20:45:10 น.
Counter : 806 Pageviews.

7 comments
  
เห็นคุณรุ้งเกริ่นอยู่ในกระทู้ RRR แล้ว เลยต้องตามเข้ามาอ่านที่บล็อกต่อ
ชอบอ่านเรื่องผี ๆ อยู่เหมือนกันค่ะ ว่ามันลุ้นดี เขียนวิจารณ์อย่างนี้ มีประโยชน์กับนักเขียนนะคะ ทั้งคนที่เขียนเรื่องนี้เอง และนักเขียนคนอื่น ๆ
โดย: ปอมปอมเกิร์ล วันที่: 10 สิงหาคม 2552 เวลา:1:33:41 น.
  
ช่วงหลังๆนี้แจ่มใสออกแนว รักๆ ผีๆ สืบสวนๆ ออกมาติดๆกันเลยแหะ

ถ้าเว้นห่างๆหน่อยเราก็คชอบอะค่ะ แต่พอติดๆกันไปหมด เราเลยไม่หยิบเลยสักเล่ม กลายเป็น เฉยๆไปซะ เพราะมันไม่แปลก และน่าสนใจแบบตอนแรกๆแล้ว
โดย: aorp วันที่: 10 สิงหาคม 2552 เวลา:14:35:49 น.
  
อ่านเรื่องที่คล้ายๆ กันนี้ของ สนพ.เดียวกันมาค่ะ เรื่องนั้นก็ประมาณเดียวกัน ไม่ได้ปูพื้นไว้แต่นึกอยากให้มีอะไรก็ดึงออกมาจากกำแพงซะง่ายๆ แบบนั้น และส่วนมากอาจจะมองว่าคนอ่านเป็นวัยใส เลยไม่ต้องใส่รายละเอียดนัก(มั้ง) คะ
โดย: แก้วกังไส วันที่: 10 สิงหาคม 2552 เวลา:15:24:00 น.
  
55555+ แวะมาอมยิ้มค่ะ
ชอบเวลาคุณรุ้งรีวิวหนังสือ ดีเหมือนกัน
ติๆบ้าง จะได้อ่านไว้เป็นข้อมูลก่อนซื้อ
เพราะถ้าชมอย่างเดียว..ก็ไม่เห็นข้อเสียจริงๆ

จริงๆแล้วเวลาอ่านรีวิวคุณรุ้ง
เราเองก็อยากรีวิวแบบนี้บ้าง
แต่เขียนไม่ค่อยเป็น..ไม่รู้จะติตรงไหน
(แต่ก็มีเยอะเลย ที่อ่านแล้วไม่ชอบเลย)
เลยขอเลือกรีวิวแต่หนังสือที่ค่อนข้างชอบ..
ส่วนที่อ่านแล้วไม่ปลื้ม..ก็ไม่พูดถึง ฮา ฮา

โดย: nikanda วันที่: 10 สิงหาคม 2552 เวลา:19:41:08 น.
  
สวัสดีครับคุณ Peining ^^ ขอบคุณสำหรับคำถามครับ

หากคุณ peining ต้องการสั่งหนังสือ A ราคา 12.00 USD นั้น ทางร้านเรามีวิธีการดังนี้ครับ (จะขอตอบแยกเป็นประเด็นนะครับ)

การสั่งสินค้า

โดยขั้นแรกเลย เราจะเชคกับซับพลายเออร์ของเรา ซึ่งในที่นี้ไม่ใช่จาก Amazon.com นะครับ ซับพลายเออร์ของเราทำหน้าที่เป็น Forwarder คือรับหนังสือจากสำนักพิมพ์ต่างๆและทำการส่งต่อน่ะครับ

ซึ่งเราใช้บริการจาก Forwarder ทั้งทางฝั่งอังกฤษและอเมริกาครับ

ถ้าสำหรับราคาหนังสือของคุณ Peiling เป็น 12.00 USD ในเบื้องต้นเราก็จะเชคกับทาง Amazon ว่า Editionที่คุณ Peilingต้องการนั้น จะต้องสั่งกับทางอเมริกา หรือ อังกฤษ
หากสั่งกับทางอเมริกา เราก็จะทำการเชค Stock สินค้าของซับพลายเออร์ (Forwarder) ของเราที่อเมริกาครับ

ซึ่งถ้าหากซับพลายเออร์เรามีของ เราจะทำการสั่งได้ทันทีครับ

วิธีการคิดราคา

การคิดราคาหนังสือนั้น พนักงานหน้าร้านจะบอกลูกค้าเสมอว่า "ราคาที่เข้ามานั้นจะเป็นไปตามค่าเงินตอนที่รับหนังสือเข้ามา" ในที่นี้หมายความว่า ถ้าหนังสือถูกส่งมาที่ประเทศไทยวันไหน ราคาหนังสือจะถูกคิดตามค่าเงินของวันนั้นครับ ไม่ใช่นับจากวันที่สั่งครับผม

เรืองค่าบริการอื่นๆ - ทางร้านเราไม่คิดบริการสั่งพิเศษเพิ่มแต่อย่างใดครับ แต่พอพนักงานแจ้งแบบนี้ลูกค้าส่วนใหญ่มักคิดว่าไม่มีค่าจัดส่งใดๆเพิ่มอีก และโดยมากจะเอาราคาหน้าปกหนังสือคูณราคาค่าเงินเลย ผมขอชี้แจงดังนี้ครับ

ที่ทางร้านบอกว่าไม่คิดค่าบริการพิเศษใดๆ เพิ่มนั่นหมายถึงเราไม่คิดค่าบริการการสั่งเป็นรายบุคคลของลุกค้า ในกรณีที่เราไม่มีหนังสือรายการนั้นๆ ในร้านครับผม
แต่สำหรับค่าขนส่งอื่นๆ นั้นต้องถูกคิดรวมเข้าไปด้วยอยู่แล้วครับ (ก็เราต้องขนส่งจริงๆนี่นา) แต่จะถูกคิดในอัตราที่ทางร้านสั่งหนังสือเข้ามาหน้าภายในร้านปกติอยู่แล้วครับ (หมายความว่าจะถึงแม้ในร้านจะไม่เคยมีหนังสือเล่มนั้นที่ลูกค้าต้องการมาก่อนเลย แล้วเราสั่งเข้ามาให้เฉพาะลูกค้าท่านนั้น ราคาค่าขนส่งต่างๆ ก็จะถูกคิดเหมือนๆ กับหนังสือเล่มอื่นๆ ที่ขายหน้าร้านทั่วไปครับผม)

สำหรับเงินมัดจำ

ปกติแล้วเราจะไม่เรียกเก็บเงินมัดจำจากลูกค้าครับ
แต่ถ้าหากราคาหนังสือนั้นเกิน 3000 บาทขึ้นไป บางกรณีเราจะขอเก็บเงินมัดจำประมาณ 1000 บาทจากลูกค้าครับ
เพราะเนื่องจากสาเหตุที่ว่า มีลูกค้าหลายคนครับที่เข้ามาสั่งหนังสือกับทางร้านแล้วไม่เข้ามารับหนังสือ ซึ่งถ้าหนังสือเล่มนั้นเป็นรายการที่ขายทั่วๆไปก็ไม่มีปัญหาครับ ถ้าแต่บางท่านเข้ามาสั่ง Text หรือ หนังสือเล่มใหญ่ Edition พิเศษอะไรทำนองนั้น แล้วไม่มารับ หนังสือเล่มถูกขายออกยากมากๆ ครับ เราจึงต้องเรียกเก็บค่ามัดจำเป็นกรณีๆ หากค่าหนังสือเกิน 3000 บาทครับ

หากผมตอบคำถามไม่เข้าใจประการใด สอบถามเพิ่มเติมได้คร้าบบบ ^^

ขอบคุณมากครับ
โดย: swordmaster วันที่: 22 กันยายน 2552 เวลา:18:30:04 น.
  
ชอบอ่านสำนวนวิจารณ์ของจขบ.จัง

แล้วจะแวะมาอ่านอีกนะจ๊ะ
โดย: มังกรเขียวหัวยุ่ง (cruduslife ) วันที่: 26 ตุลาคม 2552 เวลา:19:09:40 น.
  
นิยายของแจ่มใส เลือกอ่านของนักเขียนบางท่านเท่านั้น
ไม่ใช่เพราะของเขาไม่ดี
แต่เพราะมันไม่ลึกพอ ไม่สมจริง
หรือเราอาจไม่แนวพอจะอ่านแล้วได้อารมณ์ของเขา
โดย: วังวน วันที่: 14 สิงหาคม 2555 เวลา:17:55:14 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

BlogGang Popular Award#13



peiNing
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 38 คน [?]



เป็นเด็กกรุงเทพแท้ๆ แต่อยู่บ้านนอกของกรุงเทพน่ะนะ ไม่ได้ชอบอะไรเป็นพิเศษนอกจากแกล้งสัตว์เลี้ยงที่บ้าน นั่นคือนกฮู้ผู้มีอายุ 10 ปีได้ (นกแก่มีหนวด) (แต่ตอนนี้ในที่สุดนกฮู้ก็จากไปอย่างสงบ ไม่รู้อายุรวมเท่าไรแต่มาอยู่ที่บ้านได้ 11 ปี ขอไว้อาลัยปู่ฮู้ ขอให้ไปสู่สุขคตินะ T^T)

ขอชี้แจงอีกอย่าง ชื่อ peiNing นี้ เป็นชื่อที่พี่กะน้องใช้ร่วมกันสองคน ดังนั้นอย่างงว่าเดี๋ยวก็แทนตัวว่ารุ้งบ้างหนิงบ้าง ก็มันคนละคนนิ (รุ้งน่ะคนพี่ หนิงน่ะคนน้อง)

FB สำหรับคนชอบงานเขียน peiNing ค่ะ

FB สำหรับคนชอบบทความสอนห้องเรียนนิยายค่ะ