มกราคม 2557

 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog
พักนี้บ้าพลัง รีวิว "มัดหัวใจด้วยใยรัก" โดยนภชล ตามมาติดๆ

สวัสดีปีใหม่ค่ะ ขอให้ปีนี้พบแต่สิ่งที่ดีงาม แคล้วคลาดจากอันตราย บุญรักษาตลอดทั้งปี 2557 นะคะ

รีวิวหนังสือเล่มแรกของปีนี้ เลขที่ออก ได้แก่ "มัดหัวใจด้วยใยรัก" เขียนโดยนภชลค่ะ (จะบอกว่าเพิ่งสังเกตว่ามีชื่อชุดด้วย เห็นแล้วแอบงง นึกว่าอ่านมากกว่ารักเสียอีก)

 

เอาโปรยปกไปก่อน

เพราะมีพ่อเป็นสายตำรวจซึ่งถือเป็นงานที่เสี่ยงมากๆ ‘มัดหมี่’ ลูกสาวผู้เติบโตมากับพ่อจึงต้องปลอมเป็นชายเพื่อติดตามพ่อไปทำงานในทุกแห่งหน เนื่องจากเป็นห่วงและไม่สามารถทิ้งพ่อที่แก่ตัวลงทุกวันไปได้ พอนานวันเข้าเธอก็กลายมาเป็นสายตำรวจด้วยอีกคน ชีวิตสองพ่อลูกจึงแขวนอยู่บนเส้นด้ายมาโดยตลอด
 
แล้ววันหนึ่งพวกเธอก็ต้องแฝงตัวเข้าไปสืบคดีในกาสิโนใหญ่ ตอนกลางวันมัดหมี่อยู่ในคราบของ ‘ไอ้หมัด’ คนสวนหนุ่มไฟแรง ตกกลางคืนก็เปลี่ยนโฉมเป็น ‘เตชิดา’ ม่ายสาวสุดเซ็กซี่ซึ่งต้องพยายามยั่วยวนมัดใจ ‘ไนเจล’ หุ้นส่วนกาสิโนเพื่อล้วงความลับจากเขาไปให้ตำรวจให้มากที่สุด
 
แม้นี่จะเป็นเรื่องงานล้วนๆ แต่รู้อะไรมั้ย เพียงสบตากัน ดวงตาของไนเจลสุดฮอตก็ปลุกความทรงจำในวัยเด็กของมัดหมี่ขึ้นมาทันที เธอพยายามเกลียดชังเขาแล้วนะ แต่มันไม่ง่ายเลย เพราะดูเหมือนว่าเขาจะเป็นชายคนแรกที่สามารถทำให้หัวใจเธอกระตุกขึ้นมาได้!

ความรู้สีกที่ได้อ่าน 

อันเนื่องจากนี่เป็นครั้งแรกที่อ่านงานเขียนของนักเขียนท่านนี้ ซึ่งสำหรับหนิงแล้ว นับว่าเป็นนักเขียนแจ่มใสรุ่นหลังที่หนิงไม่ค่อยได้หยิบมาอ่านเท่าไรค่ะ (ขออภัยที่ใช้คำกล่าวที่ดู discriminate แบบนี้ แต่หากเปรียบเทียบว่าหนิงเริ่มอ่านหนังสือของแจ่มใสตั้งแต่เพิ่งเริ่มก่อตั้ง จะเข้าใจว่าทำไมหนิงถึงบอกว่าเป็นรุ่นหลัง หรือถ้าเปลี่ยนนามปากกาก็ขอโทษนะคะ บางทีหนิงอาจจะไม่ทราบว่าเคยมีนามปากกาก่อนหน้าหรืออะไร)

เอาเป็นว่า หลังจากชี้แจง และขออภัยคนเขียนกันเรียบร้อยแล้ว ก็มาเข้าเรื่องดีกว่าค่ะ

อ้อ สปอยล์นะคะ เตือนไว้ก่อน แต่สุดท้ายแล้วก็อ่านต่ออยู่ดีใช่ไหมล่ะ (ก็รู้เหมือนกัน แต่เตือนตามมารยาทน่ะ)

เนื้อเรื่องก็เป็นไปตามโปรยปกนั้นแล เป็นเรื่องที่ผู้หญิงปลอมตัวเป็นชายเพื่อเป็นสายให้ตำรวจ และพระเอกก็เป็นเป้าหมายที่นางเอกต้องจับตามองเสียด้วยสิ

ขึ้นชื่อว่าพระเอก มีหรือที่จะเป็นคนเลว (โดยเฉพาะงานที่ผลิตโดยสำนักพิมพ์นี้ อ้อ เว้นให้บางเล่มที่พระเอกเล่นจริง เลวจริง พระรองชนะซะงั้น อันนั้นเป็นข้อยกเว้นค่ะ) หลายครั้งที่เขาจับไต๋นางเอกได้ แต่ก็ปล่อยไปทุกครั้ง เขาทำเพื่ออะไรล่ะ? ผู้ชายคนนี้มีอะไรอยู่เบื้องหลังกันแน่? โอ้ว น่าตื่นเต้นเป็นที่สุดเรยค่า!!!!

โฆษณาให้แล้วนะ คนที่เข้ามาอ่านรีวิวจะได้สบายใจว่าเนื้อเรื่องไปวัดไปวาได้ เพียงแต่ว่าหนิงดันเป็นพวกเก๋าเกมในระดับหนึ่ง ดังนั้นไม่ค่อยมีอะไรเซอร์ไพรส์สักเท่าไร และคิดว่าจุดขายของเรื่องนี้น่าจะเป็นความฟินของคู่พระนางเสียมากกว่า

สำหรับเรื่องนี้ขอชมในเรื่องการปล่อย Flashback ค่ะ ได้จังหวะและปริมาณในสัดส่วนค่อนข้างเจ๋งทีเดียว ไม่ทำให้คนอ่านรู้สึกว่านั่งไทม์แมชชีนย้อนอดีตยาวจนเฝือเกินไปเพราะตัวละครในนี้ต่างมีอดีตทั้งสิ้น ขืนย้อนกันหมดทุกตัวคงอ่านจนเบื่อ แต่เรื่องนี้ทำได้กระชับ ได้ใจความค่ะ พอดีหนิงเพิ่งอ่านของคุณคนเขียนท่านนี้เป็นครั้งแรกอย่างที่บอกไป จึงไม่รู้ว่าเล่มอื่นเป็นแบบนี้หรือไม่ แต่ขอให้ทราบว่าจังหวะของ Flashback นี้สามารถเก็บเป็นสมบัติประจำตัวได้เลยค่ะ

หนิงว่าคนเขียนไหนที่มีจังหวะแบบนี้อยู่ น่าจะปล่อย clue คนอ่านได้ดีนะคะ แต่สำหรับเล่มนี้ พอดีจุดประสงค์ไม่ได้เพื่อหลอกล่อคนอ่านสักเท่าไร ข้อดีเจ๋งๆ แบบนี้เลยไม่ชัดเท่าที่ควรเท่านั้นเอง

เนื้อเรื่องเรื่องนี้ชวนติดตามค่ะ อ่านได้เรื่อยๆ และลุ้นไปกับปฏิบัติการของคนทัั้งคู่ว่าจะเป็นอย่างไร แต่ปัญหาคือ มีบางจุดที่หนิงแบบ เอิ่ม มีไว้ทำไมหว่า แต่อะ พอได้ๆ คนเขียนคงตั้งใจกับมัน เพราะสุดท้ายก็ยังเก็บประเด็นนั้นอย่างเรียบร้อยไม่ได้สุ่มสี่สุ่มห้า แต่ทีนี้ไปสะดุดหน้าทิ่มอยู่ตรงกลางเล่มที่ทำเอาหนิงแทบกระตุกกรีดร้องโหยหวนออกมา (เจ๊เป็นพยานได้ ได้ยินเต็มสองหู)

อิฝันประหนึ่งผีคนตายตีกลองฟ้องศาลเปาบุ้นจิ้นนั่นโผล่มาทำไม (วะ) คะ

คือเรื่องน่ะ มันก็อุตส่าห์ปูมาให้เชื่อว่าปฏิบัติการนี้น่ะมีจริง คือ แม้จะดูกะโหลกกะลาไปบ้าง แต่อะ คุณพระเอกเราน่ะรู้อยู่แล้วว่าการกระทำของนางเอกน่ะมันไม่มืออาชีพ (แถมไม่มีใครรู้เสียด้วยนะ) เราผู้เป็นคนอ่านก็ยอมเชื่อไปตามเพลง ส่วนจุดที่พระเอกวางแผนสู้กับคนร้าย ก็มีเหตุผลรองรับเป็นอย่างดีว่าพระเอกมีผู้ช่วยมือดี หรือสาเหตุที่คนร้ายหวนกลับไปหลังจากตกหลุมพรางพระเอก อะ อันนั้นเรารู้ว่าก็เพื่อพาผู้ร้ายไปหาจุดไคลแมกซ์ของเรื่องนั่นแหละ แต่คนเขียนก็ดึงสาเหตุที่จะพาตัวละครไปให้คนอ่านเชื่อเพราะปูไว้เรียบร้อยแล้ว

แต่อิที่ไม่เชื่อก็คือฝันเฮี้ยนเพี้ยนหลอนนั่นค่ะ ไหนๆ ก็มีเหตุผลมารองรับตั้งแต่ต้น ก็ไปฝั่งนั้นให้ถึงที่สุดสิคะ ไม่ใช่กระโดดไปอีกฟากของอีกสุดโต่งหนึ่ง

คือการ foreshadow บางทีก็ไม่ต้องอาศัย superstition เสมอไปอ่ะค่ะ หรือที่จริงคำพูดที่พระเอกขอให้เชื่อใจก็นับเป็น foreshadow ที่มากพอแล้วล่ะ คือ ม้นมีอีกหลายวิธีที่สามารถทำได้นะ ใช้เป็นเชิงสัญลักษณ์ หรืออะไรก็ได้ ไม่ต้องมาเป็นตัวขนาดนี้

*อ้อ เขียนตอนกลางคืน ตื่นมาก็เลยขอเพิ่มเติมอีกนิดที่ประเด็นนี้ คือ ความฝันนั่นแบ่งเป็น 2 เหตุการณ์ อย่างแรกคือทำให้ความรู้สึกผิดของพระเอกคลายลง กับอีกอย่างคือไว้ foreshadow ให้นางเอก ไอ้เจ้าอย่างแรกน่ะ คือ พอกล้อมแกล้มรับได้ บางทีอาจเกิดจากจิตสำนึกของพระเอกหรืออะไรก็ตาม พอไหวๆ แต่อิฝั่งนางเอกที่โผล่มานี่สิ มันทำให้ "พอไหว" กลายเป็น "ไม่ไหว" เพราะกลายเป็นเรื่องเหนือธรรมชาติขึ้นมาทันทีกับการที่ดันฝันพร้อมกันสองฝั่ง แสดงว่าอินี่ไม่ใช่จิตใต้สำนึกแล้ว มันคือ ผีเรื่องเปาบุ้นจิ้นอ่ะ

และจุดที่หนิงบ่น ก็คือ ฝั่งนางเอกนี่แหละค่ะ ที่เป็นส่วนเกินแบบ...เอ่อ...นะ...ไปไม่เป็นอะไรอย่างนั้น

ที่จริงเป็นจุดที่บางคนอ่านแล้วอาจจะไม่รู้สึก หนิงว่ามันแล้วแต่คนค่ะ เพียงแต่หนิงสะดุดหัวทิ่มอย่างจังเท่านั้นเอง คือ ความเป็นเอกภาพหายไปทันทีไง หลังจากนั้นก็อ่านด้วยความระแวงว่าจะเจออะไรอีกหรือเปล่า โชคดีที่มีมาแค่นั้น แล้วความเป็นเหตุเป็นผลก็กลับเข้ามาอีกครั้ง ปลอบประโลมใจคนอ่านให้ถอนใจเฮือกที่อ่านได้ลุล่วงโดยไม่เจออะไรแปลกประหลาดอีก

สรุปโดยรวมแล้ว เป็นหนังสือที่อ่านได้อีกเล่มหนึ่งนะคะ ก็สนุกดี ขนาดเจอเรื่องชวนกระตุกแล้วก็ยังอยากอ่าน อยากรู้เรื่องต่อไป อีกอย่าง ตามที่บอกไปแล้วว่าจุดขายของเรื่องนี้คือความฟินของคู่พระนาง น่ารักดีค่ะ จนบางอย่างก็มองข้ามๆ ไปก็ได้ เรื่องก็ยังอ่านสนุกอยู่ดีนะเออ




Create Date : 11 มกราคม 2557
Last Update : 11 มกราคม 2557 9:14:26 น.
Counter : 1192 Pageviews.

4 comments
  
vb
โดย: Num IP: 110.168.149.34 วันที่: 11 มกราคม 2557 เวลา:16:31:40 น.
  
ไม่ค่อยได้อ่านงานของ สนพ.นี้แล้วค่ะ
เมื่อก่อนก็อ่านนะคะ แต่เดี๋ยวนี้ห่างๆไปเยอะค่ะ
แต่เรื่องนี้น่าสนใจนะคะ เราชอบแนวนี้ค่ะ
โดย: Pdจิงกุเบล วันที่: 11 มกราคม 2557 เวลา:19:19:12 น.
  
ปีนี้ตั้งใจจะห่างงานค่ายนี้ เคลียร์ที่มีให้หมดก่อนค่ะ
โดย: ~:พุดน้ำบุศย์:~ วันที่: 12 มกราคม 2557 เวลา:17:54:41 น.
  
คุณ Num --- ขอบคุณที่มาเยี่ยมค่ะ

คุณ Pdจิงกุเบล --- หนิงไม่ได้อ่านค่ายอื่นเลยค่ะ ส่วนมากเอาปลอดภัยก็เลยเลือก สนพ นี้

คุณพุดน้ำบุศย์ --- พักหลังนี้หนิงไม่ค่อยได้ซื้อหนังสือเลยค่ะ หลายปีเต็มที เลยไม่เหลือกองดองไว้ให้เคลียร์เท่าไร ^^"
โดย: peiNing วันที่: 12 มกราคม 2557 เวลา:23:14:31 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

peiNing
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 38 คน [?]



เป็นเด็กกรุงเทพแท้ๆ แต่อยู่บ้านนอกของกรุงเทพน่ะนะ ไม่ได้ชอบอะไรเป็นพิเศษนอกจากแกล้งสัตว์เลี้ยงที่บ้าน นั่นคือนกฮู้ผู้มีอายุ 10 ปีได้ (นกแก่มีหนวด) (แต่ตอนนี้ในที่สุดนกฮู้ก็จากไปอย่างสงบ ไม่รู้อายุรวมเท่าไรแต่มาอยู่ที่บ้านได้ 11 ปี ขอไว้อาลัยปู่ฮู้ ขอให้ไปสู่สุขคตินะ T^T)

ขอชี้แจงอีกอย่าง ชื่อ peiNing นี้ เป็นชื่อที่พี่กะน้องใช้ร่วมกันสองคน ดังนั้นอย่างงว่าเดี๋ยวก็แทนตัวว่ารุ้งบ้างหนิงบ้าง ก็มันคนละคนนิ (รุ้งน่ะคนพี่ หนิงน่ะคนน้อง)

FB สำหรับคนชอบงานเขียน peiNing ค่ะ

FB สำหรับคนชอบบทความสอนห้องเรียนนิยายค่ะ