Group Blog
 
 
เมษายน 2553
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
3 เมษายน 2553
 
All Blogs
 
มาแล้วกับประสบการณ์คลอดแบบธรรมชาติที่ไม่ธรรมชาติเท่าไหร่

Photobucket

สัญญาณเตือนว่าใกล้คลอดประมาณเกือบอาทิตย์คือมีมูกใสๆออกมาส่วนเรื่องท้องแข็งกับเรื่องคลื่นไส้อาเจียนไม่สามารถบอกได้เลย คลื่นไส้อาเจียนมาเป็นเดือนก่อนคลอดก็ยังไม่คลอดสักทีเห็นเค้าบอกว่าไม่เกินสองอาทิตย์นี่นาหรือว่าลูกจะยังไม่อยากออกมา

สิ่งที่เจอก่อนไปคลอดคือ

12 ก.พ. มีมูกใสปนเลือดเป็นเส้นๆ โทรไปโรงพยาบาลเค้าบอกยังไม่ต้องมาเพราะมันไม่ใช่เลือด (แต่มันก็คล้ายนี่นาแค่เป็นเส้นเอง)
13 ก.พ. มีมูกใสปนเลอดออกมาเช่นกันแต่เส้นใหญ่กว่าเดิม โทรไปอีกเหมือนกันแต่เค้าบอกว่าให้รอเจ็บถี่ๆก่อนค่อยมาถ้าไม่ถี่ไม่ต้องมา คืนนั้นทั้งคืนนับความถี่ได้ไม่มาก แล้วมันก็เจ็บแบบทนได้ก็เลยยังไม่ได้ไป
14 ก.พ. มีมูกเลือดเลยจิงๆเป็นเลือดสดๆข้นๆคราวนี้แระ ดีใจมาก ว่าชั้นจะได้เห็นลูกแล้วๆๆๆลูกๆๆจ๋า ก็โทรไปโรงพยาบาล คราวนี้เค้าบอกให้ไปได้สักทีแระ ก็เลยรีบไปบอกแฟนว่าจะคลอดแล้วนะ คลอดจิงๆแล้วเค้าก็ตกใจแล้วก็บอกว่านึกแล้วไม่มีผิดต้องวันวาเลนไทน์ แต่ก็บอกแฟนว่าอย่าเพิ่งบอกที่บ้านว่าไปคลอดเพราะถ้าไปแล้วไม่ได้คลอดนี่นะดิ อับอายต้องแบกพุงใหญ่ๆกลับมาบ้านอีก

เมื่อไปถึงโรงบาลเป็นครั้งแรกที่ไปแล้วรู้สึกสบายมากอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนไปบอกเค้าที่เคาเตอร์ว่ามาคลอดแล้วสักพักเค้าก็เอารถเข็นมาให้นั่งไปห้องคลอด เป็นครั้งแรกที่ไม่ต้องเดิน

ณ หน้าห้องคลอด

บอกพยาบาลหน้าห้องคลอดว่า มีมูกเลือดออกมาเมื่อเช้าเจ็บท้องแต่ไม่ถี่มาก สักพักเค้าก็ให้เปลี่ยนรองเท้าและแก้ผ้าเปลี่ยนชุดคลอด


ณ ห้องคลอด

ประมาณสิบโมง พยาบาลเข็นรถเข้ามาแล้วจอดรถให้เราเปลี่ยนเสื้อผ้าเข้าห้องน้ำ แล้วไปนอนรอคลอดที่ห้องคลอด นอนรอสักพักก็มีคุณหมอมาตรวจภายในให้ปากมดลูกเปิด 1 ซม. แล้วก็มีคนมาบวชชี

ประมาณบ่ายโมงมีป้าและแฟนมาเคาะห้องคลอดเรียก ตอนนั้นเราก็หิวจัดมากเพราะไม่ได้กินอะไรมาตั้งแต่เช้าแระเนื่องจากตอนโทรมาที่โรงบาลหมอบอกว่าไม่ต้องทานอะไรมาเลย ซึ่งนึกในใจแล้วตูจะมีแรงเบ่งไมล่ะเนี่ยถ้าไม่กินข้าวไปเลย สุดท้ายน้ำหนักก่อนคลอดอยู่ที่ 58 ก.ก. ก็นั่งคุยกับญาติอยู่ตรงห้องรับแขกหน้าห้องคลอดอยู่นานแบบว่ายังไม่ถึงเวลายังไม่อยากเข้าไปอ่ะข้างในมันเหงา วังเวงไงไม่รู้ สักพักเหมือนป้าจะได้ข่าวว่าในหลวงท่านจะเสด็จก็เลยลงไปข้างล่างกับแฟน ส่วนตัวเราก็คงต้องถูกทิ้งกะว่าจะรอสักหน่อยกลับรอไม่ไหวเพราะไม่กล้านั่นนานมีคนบอกว่าท่านจะเสด็จตั้งสี่โมงแหนะ แล้วเราจะทำอะไรล่ะเนี่ย ก็เลยเข้าไปในห้องคลอดดีกว่าเพื่อเค้าจะมีอะไรให้ทำ ฮ่าๆๆ เข้าไปสักพักกห้าโมงหมอก็มาตรวจภายในปากมดลูกเปิด4เซนแระ ก็เลยเจาะน้ำคล่ำเร่งคลอดให้และใส่น้ำเกลือ แล้วหลังจากนั้นก็จะสูญเสียความเป็ฯส่วนตัวไปเลยเพราะจะไปไหนไม่ได้แล้วต้องอยู่แต่บนเตียงจะฉี่จะอึ ก็ต้องเรียกพยาบาลให้มาจัดการให้ สักพักนึงก็เริ่มปวดแบบรุนแรงจนถึงรุนแรงมากจนทนไม่ไหวต้องร้องแบบในละครเลยแบบว่าถ้าไม่ร้องจะทำให้ปวดมากกว่าเดิม ก็เลยร้องเริ่มจากครางเล็กๆไปถึงดังแต่ไม่ถึงดังมากเพราะกลัวคนห้องอื่นจะตกใจแตกตื่นกัน จากตอนเจาะน้ำคล่ำห้าโมงเย็นยันสองทุ่มในที่สุดปากมดลูก็เปิดสิบเซน แต่มันไม่ง่ายเหมือนคนอื่นเค้าล่ะสิ เห็ฯคนอื่นเค้าเบ่งกันปืดสองปืดก็ออกแล้วดิฮั้นนี่สิชม.นึงกว่าจะคลอดปาเข้าไปสามทุ่มสิบนาที เบ่งแล้วเบ่งอีกจนจะหลับเอาเนื่องจากฤทธิยาแก้ปวดที่ได้ขอคุณหมอไว้ตอนปวดจนทนไม่ไหวยานั้นจะทำให้ง่วงแต่มันหลับไม่ลงเพราะเจ็บ ที่ลูกคลอดออกมาได้ต้องขอขอบคุณคุณป้าที่มากดท้องอย่างแรงไม่งั้นคงไม่ออกแน่ๆเพราะแม่ตัวเล็กแต่ลูกตัวค่อนข้างใหญ่ ออกมา 3300 กรัม ตกใจเป็นอย่างมาก หลังจากเห็นไข่น้อยของลูกชายแล้วก็รอหมอเย็บแผลเค้าก็เอาลูกชายมาให้ดู บอกว่าคุณแม่น้องค่ะ ได้แค่จับแก้มแล้วก็บ่นในใจให้ลูกช้านมาดูดกระตุ้นเถอะ ก็ไม่ได้ดูดวันนั้น หลังจากคลอดความรู้สึกเจ็บไม่มีเหลือเลยเมือนทุกอย่างฝันไปเมื่อตื่นก็ไม่เจ็บ หมอเย็บฝีเย็บให้ แล้วก็รอสักเกดอาการสักสองชม.ก็เข้าไปในห้องพักได้ พอเช้ารุ่งขึ้นถามหาแต่ลูกเพราะคนข้างเตียงเค้าเอาลูกมาเลี้ยงได้อ่ะแต่ทำไมเราไม่มีลูก ก็เลยถามเค้าเค้าก็บอกว่าน้องสำลักน้ำคล่ำถ่ายเป็นขี้เทาต้องอยู่ห้องเด็กสักหนึ่งวัน ที่นี้ก็ไม่ยอมแระต้องเจอลูกให้ได้ก็เลยบอกพยาบาลว่าจะไปเยี่ยมลูก เค้าก็บอกว่ามีเวลาเยี่ยมแล้วก็ไปให้นมด้วยแต่ตอนั้นยังคลอดไม่ถึงยี่สิบสี่ชม. ก็เลยอด นึกในใจว่าไม่ต้องการอะไรเลยนอกจากให้ลูกมาดูดกระตุ้น พอวันรุ่งขึ้นถึงได้ไปหาลูกในวันที่16 ก.พ. เฮ้อที่นี้ล่ะไปให้นมลูกทุกเวลาเลย ก็มานคิดถถึงนี่นาเจ่อน้อยของแม่


Create Date : 03 เมษายน 2553
Last Update : 5 เมษายน 2553 15:22:34 น. 7 comments
Counter : 4255 Pageviews.

 


โดย: ริวคิ-mawin-maji-minic วันที่: 3 เมษายน 2553 เวลา:14:01:18 น.  

 


โดย: thanitsita วันที่: 3 เมษายน 2553 เวลา:15:22:17 น.  

 
คุณแม่พุงซ้วย สวย


โดย: VDARD วันที่: 3 เมษายน 2553 เวลา:16:26:16 น.  

 
ขอให้เค้าแข็งแรงค่ะ


โดย: Chulapinan วันที่: 3 เมษายน 2553 เวลา:19:37:57 น.  

 


โดย: nuyect วันที่: 3 เมษายน 2553 เวลา:19:52:22 น.  

 
ไม่น่าเชื่อนะคะ
ว่าจะมีหนึ่งชีวิตอยู่ในท้องเรา


โดย: หนูเมเปิล วันที่: 3 เมษายน 2553 เวลา:20:52:06 น.  

 
อ่านแล้วไม่กล้าคลอดเองเลยค่ะ .. จิตตกอีกแล่ว... แต่คุณแม่ก็เก่งนะคะ พยายามคลอดเองไม่ขอหมอผ่าให้..ตอนนี้หนูน้อยคงกำลังน่ารักเลยนะคะ


โดย: Oujang วันที่: 8 เมษายน 2553 เวลา:8:42:12 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

มามิ๊กะปุ๊กลุก
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Lilypie - Personal pictureLilypie First Birthday tickers Photobucket</a>
Lilypie - Personal pictureLilypie First Birthday tickers
Friends' blogs
[Add มามิ๊กะปุ๊กลุก's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.