เร่งเดินทาง เร่งปฏฺบัติ เตรียมรับมือกับเหตุที่จะเกิด อันใกล้นี้เถิด
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2554
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728 
 
5 กุมภาพันธ์ 2554
 
All Blogs
 
ฉันทำอะไรมันไม่ได้ นอกจาก....

ฉันทำอะไรมันไม่ได้ นอกจาก..........

ความจริง เหตุการณ์การแบบนี้มันก็เกิด กับฉันครั้งแล้ว ครั้งเล่า แต่ ฉันก็ทำอะไรมันไม่ได้ซะที นอกจากจะต้องแก้สถานะการณไปตามเรื่อง ตามราว ครั้งแรกของเรื่อง เริ่มมาจาก
ครั้งกาลก่อน ที่นานมาแล้ว มีโอกาสไปสัมมนาต่างประเทศ ในครั้งนั้น ที่มีการประชุม โรงแรมที่มีประชุมก็แออัดไปด้วยทั้งแขกและผู้ที่มาสัมมนาทางวิชาการ และนี่เองที่เป็นสาเหตุให้เมื่อถึงเวลาพักเบรก ทุกคนก็จะวิ่งเข้าห้องน้ำ ในต่างประเทศ เวลาที่เข้าห้องน้ำถ้ามีคนเข้าคิวรอนาน จะไม่เหมือนบ้านเรา เพราะบ้านเรา คนที่รอคิว มักชอบไปยืนกดดันอยู่หน้าห้องน้ำเรียกว่า พอเราเข้าห้องน้ำปั๊บ ยายคนที่ตามหลังก็จะมายืน หน้าห้องน้ำ แต่ถ้าเป็นต่างประเทศ เขาก็จะยืนรอ ประมาณว่าเกือบจะอยู่ตรงทางออก แล้วรอว่า ห้องไหนออก ก็ไปเข้าห้องนั้น คนต่อไปก็รอเข้าห้องที่มีคนออกมาในห้องต่อไป

และในวันนั้นเราก็มวน มวนท้อง เหมือนจะปูด จะป้าด แต่ทำไงได้ เราต้อง รอ และ รอ เหงื่องี้แตกออกเป็นเม็ดเม็ด ประตูหลังก็โครม โครม จะตดหรือก็ไม่กล้า ถึงแม้นว่าไอ้คนที่ยืนต่อจากเรา จะไม่ใช่คนไทย ก็เถอะ ถ้าเราตด มันก็ไม่ต้องใช้ภาษาไหนแปลทั้งนั้นแหละ โอ๊ยยยย ทั้งกลั้นตด อั้นขี้ ต้องหายใจ เบาเบา ค่อยๆสูดลมหายใจกลัวว่าหายใจแรง เดี๋ยวเวลาผ่อนลมออก เยื้อภายในจะออกมาด้วย ทน ทน ทน ตอนนั้น ต้องนึกทางพระเข้าไว้ ขันติไว้ลูก ขันติไว้ลูก และดูเหมือนพระเจ้าเข้าข้าง คนที่เข้าไปก่อนหน้านั้น สัก 5 คน รีบทำธุระ แล้วก็รีบออกทำให้เรา ไม่ต้องขันตินาน เพราะถ้านานอีกนิด ขันติ ก็จะกลายมาเป็นขันแตก อย่างแน่นอน

รีบมุด มุดเข้าห้องน้ำ พอเข้าไปถึงเปิดฝาออก เห็นน้ำเหลืองอ๋อยเชียว ก็นึกเคือง นังคนที่เข้าก่อน ทำไมไม่กดน้ำฟะ แล้วเราก็กด แต่มันเบามาก ใจก็นึกเออ มันเร็ว น้ำมันคงยังเข้ามาได้ไม่มาก หัวกดมันเลยเบา ช่างมัน ขี้จะแตกอยู่แล้ว ไม่สนใจ เพราะต้องถอดอีกหลายอย่าง ถกกระโปรง ขึ้น ถอดถุงน่องลง ตามด้วย กางเกงลิง ก็แถบไม่ทันแล้ว ไม่มีเวลาจะคิดอะไรมากมาย พอนั่งได้ ตดป้าด เสียงดัง ก็ไม่สนใจ เพราะ ไม่มีใครรู้ว่ามันดังมาจากห้องไหน ช่างมันละวะ ป้าดเสร็จ ปู๊ดดดดด ตาม โล่งงงงงง เหงื่อแห้ง หายใจโล่ง นั่งต่ออีกนิดให้ เยื้อใยที่ค้างคา ออกมาให้หมดไม่ต้องรีบ เพราะอย่างที่บอก ไม่มีใครมากดดัน ที่หน้าห้อง ตรูยังไม่เสร็จ ก็เข้าห้องอื่นไปก่อนซิ

นั่งไปสัก 5 นาทีจนแน่ใจแล้วว่า สิ้นเยื่อ สิ้นใยกันหมดแล้ว ก็เอี้ยวตัวไปกดชักโครก กึก กึก มันเบาเหมือนเดิม หะ ด้วยความตกใจ ตาย ห่าแล้วตรู ส้วมมันไม่มีน้ำแน่ และเพื่อให้หายข้องใจ เอื้อมมือไปจะดึงกระดาษมาเช็คก้น( ต่างประเทศ ไม่มีสายฉีดน้ำ เขาเรียกว่าซักแห้ง ) เอา ตายห่า รอบสอง กระดาษเสือกหมด ตายแล้วกรูจะทำยังไง วะ ตั้งสติ เอาวะ ต้องสละอวัยวะ เพื่อรักษาชีวิต เอ๊ยยยย ไม่ใช่ ก็ต้องสละถุงน่อง เพื่อ รักษาความสะอาด ( เคยถามเพื่อนว่า แกเคยเป็นแบบชั้นไหม มันตอบว่าเคย หนูใช้กางเกงใน แล้ววันนั้นดันนุ่งสั้น พี่เอ๊ยยยย เดินออกจากห้องน้ำ ต้องหนีบๆ กลัวว่า จะมีอะไร หล่นเพ่นพ่าน วันนั้น ชีอบป้ง ช้อบปิ้ง ไม่ต้องช้อบเลย )
แล้ว ปัญหาที่สองคือจะทำอย่างไร กับหลักฐานที่มันกระเด็นเต็มโถ เปิดฝาถังเก็บน้ำออก ทำอะไรไม่ด้ายยยยยยย เพราะ น้ำมันไม่มี กรูทำอะไรไม่ได้เลยยยยยยย ถึงว่า นังที่เข้าก่อนเรามันถึงทิ้งหลักฐาน ไว้ให้เห็น ( บางคนอาจจะบอกว่า ยี้เป็นฉัน ฉันไม่นั่งนะ ถอยออกมาก่อนดีกว่า แต่ คุณขา วินาทีนั้น มันจะขาดใจแล้ววววววว ) แล้วเราจะทำไงดี และความที่เราเป็นห่วงคนที่จะต่อจากเรา เราจะไม่ทำอย่างคนที่ก่อนหน้าเราทำ แล้วคิดว่า เอาวะ ยังไงซะมันก็ไม่รู้หรอกว่า เราเป็นคนไทย อีกอย่าง ไม่มีใครจำใครได้แน่ และเราก็สูดลมหายใจ อย่างเต็มปอด ยืดอกอย่างอาดหาญ เปิดประตู ออกมา พอเราเปิดประตูออกมาเท่านั้น สาวสวยนางนั้นก็ตรงรี่เข้ามาหา เรา เรารีบยกมือ ห้าม เหมือนกับจราจรโบกให้รถหยุด (นี่ถ้ามีนกหวีด ก็จะเป่าปรี๊ดดดดดด )

แล้วพูดว่า “ It is out of order Mam ” แล้วเราก็ก้มหน้างุดงุด ออกไป มือเมอ ก็ไม่ได้ล้าง ใครจะยืนล้างมือได้ลง ยังไงซะก็ต้องออกจาก ณ ที่แห่ง นั้นก่อน แล้วก็ไปหาห้องน้ำอื่น ล้างมือ นึกแล้วก็ขำ ถ้าเราไม่พูดอะไร เลย ปิดฝาส้วม เหมือนนังคนก่อนหน้าเรา คนนี้เปิดมา มันจะออกมาด่าตามหลังเราไหมน้า



ข้อแนะนำสำหรับสุภาพบุรุษ คุณอาจจะใช้ถุงเท้า จะดีกว่า กางเกงในเพราะ ถ้าเป็นกางเกงใน อาจจะเป็นอันตรายต่อ...... เวลาที่คุณรูดซิบ




Create Date : 05 กุมภาพันธ์ 2554
Last Update : 5 กุมภาพันธ์ 2554 1:18:17 น. 3 comments
Counter : 2481 Pageviews.

 
ก๊ากกก....เห็นภาพจะๆ
คนนี้นี่เอง....ที่มาห้ามเราไม่ให้เข้าห้องน้ำ


โดย: maid (โจนบ้ากับป้าแก่ๆ ) วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:2:11:47 น.  

 
แวะมาอ่านจร้าขออนุญาตฝากเว็บไว้ในอ้อมกอดน้อยๆด้วยนะครับ|เข้าชมเว็บ บิ๊กอายขอบคุณครับ


โดย: bigeye (tewtor ) วันที่: 17 เมษายน 2554 เวลา:2:46:20 น.  

 
แวะมาอ่านจร้าขออนุญาตฝากเว็บไว้ในอ้อมกอดน้อยๆด้วยนะครับ|เข้าชมเว็บ บิ๊กอายขอบคุณครับ


โดย: bigeye (tewtor ) วันที่: 17 เมษายน 2554 เวลา:3:06:37 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

tangkaw
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




หนทางข้างหน้ายังไกลนัก ยื่นมือมาเถอะเราจะเดินไปด้วยกัน
hits
Friends' blogs
[Add tangkaw's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.