space
space
space
<<
มิถุนายน 2560
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
space
space
23 มิถุนายน 2560
space
space
space

แอน อาร์เบอร์ , มิชิแกน (3) เล่าจากประเทศไทย




แอน อาร์เบอร์ - Ann Arbor, มิชิแกน - Michigan (3)
เล่าเรื่อง แอน อาร์เบอร์ จากประเทศไทย



(รูปจาก https://www.dreamstime.com/stock-illustration-home-sweet-home-lettering-vector-watercolor-white-background-image51588990)

ที่นี่ราชบุรี ประเทศไทย - ฉันกลับมาอยู่ที่นี่ได้หนึ่งเดือนแล้ว ฉันมักจะกลับมาที่นี่ทุกๆ ฤดูร้อน เพราะไม่ว่าฉันจะชอบการอาศัยอยู่ที่ Ann Arbor, Michigan มากเท่าไรก็ตาม ประเทศไทย คือ ที่ๆ ฉันมักตอบทุกคนว่า ที่นี่ คือ "บ้าน" การกลับมาประเทศไทย คือ การได้กลับมาบ้าน กลับมายังสถานที่ที่ฉันรู้จัก เติบโตขึ้นและได้รับโอกาส กัลยาณมิตร ผู้คนที่รักและมีพระคุณต่อฉันส่วนใหญ่ก็อาศัยอยู่ที่แผ่นดินนี้ ที่นี่ เป็นจุดเริ่มต้นของทุกสิ่งและฉันก็หวังว่ามันจะเป็นจุดจบอีกด้วย อย่างไรก็ตาม ช่วงหลายปีให้หลังมานี้กลับรู้สึกว่า "บ้าน" ที่ฉันรู้จัก คุ้นเคยและเติบโตมานั้นชักจะไม่เหมือนเดิม ฉันคิดว่าอะไรๆ ที่ประเทศไทยนั้นก็เหมือนเดิมนี่แหละ ตัวฉันเองนี่แหละที่เปลี่ยนไป เมื่อกลับมาที่ประเทศไทย ไม่ว่าฉันจะไปอยู่ที่บ้านของฉันเองหรือบ้านของพ่อตาแม่ยาย ฉันไม่รู้สึกว่าสถานที่เหล่านั้นคือบ้านของฉันอีกต่อไป ผู้อาศัยต่างคนต่างมีวิถีชีวิตของเขา ฉันรู้สึกเป็นส่วนเกินในบ้านเหล่านั้น ถึงแม้เราจะอยู่ร่วมใต้ชายคาเดียวกันแต่ฉันรู้สึกเป็นคนไร้บ้านไปเสีย ฉันแค่มาอาศัยเขาอยู่ อาจจะเป็นเพราะฉันไม่ได้อยู่เมืองไทยนานแล้ว อาจเป็นเพราะฉันไม่ติดครอบครัวมาแต่ไหนแต่ไร อาจเป็นเพราะฉันและภรรยานั้นก็เติบโตขึ้นและต่างมีชีวิตและวิถีของเราเองมาตลอด 10 ปีให้หลังนี้


อันที่จริง ฉันก็รู้สึกเป็นคนไร้บ้านอยู่เนืองๆ มานานแล้ว ฉันเป็นบุคคลร่อนเร่พเนจรมาเกือบครึ่งชีวิตของฉัน ฉันจำความได้ว่า 15 ปีที่ผ่านมานั้นไม่เคยรู้สึกเลยว่าที่ไหนคือบ้านจริงๆ ประหนึ่งคำว่าบ้านของฉันหมายความเพียงแค่สถานที่ให้ซุกหัวนอนเท่านั้น ไม่ได้มีความหมายอื่นใดแอบแผงอยู่เลย ตั้งแต่เข้าร่วมวงโยธวาฑิตสมัยมัธยมศึกษามานั้นก็อาศัยอยู่ที่บ้านน้อยลงเรื่อยๆ การอาศัยอยู่ที่กรุงเทพฯ นั้นบีบบังคับให้ฉันต้องตื่นแต่เช้าเพื่อให้รอดจากการจราจรที่ติดขัด เมื่อไปถึงโรงเรียนแล้วก็สาละวนอยู่กับการซ้อมดนตรีจนดึกดื่น กล่าวคือถ้าไม่นับเวลานอนก็แทบจะไม่ได้อยู่บ้าน เมื่อไปเรียนมหาวิทยาลัยก็อาศัยอยู่ในหอพักที่ศาลายา กลับบ้านบ้างไม่กลับบ้าง ขณะที่เรียนชั้นปีที่ 4 ที่บ้านก็ย้ายไปอยู่คอนโด จากคอนโดฉันก็ไปๆ กลับๆ มหาวิทยาลัยอยู่เนืองๆ ฉันอยู่ที่คอนโดได้ไม่ถึงหนึ่งปีดี ก็มีเหตุให้ต้องจากบ้านใหม่ไปไกลถึงอเมริกา กลับไปเช่าห้องอยู่อีกครั้ง อยู่ห้องเช่าห้องแรกที่ Atlanta ได้ไม่ถึงเดือนดี ก็มีเหตุต้องย้ายไปห้องใหม่ เช่นเคย ที่ Atlanta นี้ฉันก็หมกมุ่นอยู่กันการซ้อมดนตรีจนดึกดื่น ห้องเช่านั้นก็เพียงเอาไว้ซุกหัวนอนจริงๆ ฉันอยู่ที่ห้องใหม่ได้เกือบ 2 ปีก็ต้องย้ายกลับประเทศไทยไปอยู่ที่คอนโดอีกครั้ง อยู่ที่คอนโดได้ประมาณครึ่งปีเท่านั้นเนื่องจากฉันแต่งงานจึงได้ย้ายเข้าไปอยู่บ้านของคุณภรรยาแถวอ่อนนุช อยู่ได้อีกเพียงครึ่งปีก็มีเหตุให้ขยับขยายย้ายถิ่นฐานกลับไปที่อเมริกาอีก โดยครานี้ร่อนเร่ไปอยู่ที่ Kansas City, Missouri การไปอเมริกาครั้งนี้ดีกว่าครั้งก่อนมาก ตรงที่ทั้งฉันและภรรยาได้อยู่ร่วมกัน คลายความเหงาจากการอยู่ต่างประเทศได้มากทีเดียว อย่างน้อยเราก็มีกันและกัน ร่วมทุกข์ร่วมสุข เราอยู่ที่ Kansas City นั่นได้ 3 ปี กว่าเราจะมีความรู้สึกว่านี่คือ “บ้าน” ของเราก็ปาเข้าไปปีท้ายๆ แล้ว สายไปเสียหน่อย ถึงคราวต้องย้ายบ้านอีกครั้งหนึ่ง


ขึ้นปีที่ 4 ที่ Ann Arbor, MI นี่เป็นที่ๆ เราอยู่ สถานที่แห่งใดแห่งหนึ่งนานที่สุดในรอบ 10 ปี เนื่องจากเรารู้ว่าการเรียนปริญญาเอกนั้นจักต้องใช้เวลานาน ตั้งแต่ที่ย้ายเข้าไปที่ห้องเช่าวันแรก เราจึงตัดสินใจว่าเราจะเปลี่ยนห้องเช่าห้องเล็กๆ ห้องนี้ให้เป็น “บ้าน” ของเรา เราพยายามที่จะตกแต่งห้องให้น่าอยู่ สร้างความทรงจำที่ดีให้เกิดขึ้นภายในบ้าน เพื่อว่า เมื่อไรที่เราเหน็ดเหนื่อย อ่อนแรงจากการเรียน การทำงาน บ้านเล็กแห่งนี้จะมอบกำลังใหม่ให้แก่เรา เมื่อไรที่เราออกเดินทางไปที่ใดเราจะคิดถึงเก้าอี้ตัวเดิม เตียงที่เราล้มตัวลงนอน กระทะใบเดิมที่เราใช้ทำกับข้าวเมื่อไรที่ฉันหรือภรรยาไม่อยู่นั้น เราจะจินตนาการถึงกันและกัน รอวันเวลาที่เขาจะกลับมาอยู่ในบ้านแห่งนี้ กินข้าวร่วมกัน พูดคุยกัน หัวเราะ ร้องไห้ด้วยกัน ฉันไม่อยากจากบ้านเล็กห้องนี้ไปเลย ฉันรู้สึกว่าที่นี่ คือ “บ้าน” ของฉัน


ที่นี่ราชบุรี ประเทศไทย - อีกสองเดือน - ที่ฉันยังต้องอยู่ที่แผ่นดินเกิดนี้ อีกกี่ครั้งที่ฉันมักตั้งคำถามกับตัวเองว่า ที่นี่ ไม่ว่าจะเป็นที่กรุงเทพฯ หรือ ราชบุรี เป็นบ้านของฉันจริงหรือ? ถึงแม้ว่าฉันพบกับความพึงพอใจเมื่อได้ไปเที่ยวภูเขา ทะเล แม่น้ำชั่วครั้งชั่วคราว ได้ออกไปเข้าสังคมพบปะผู้คนที่ฉันรักบ้าง แต่เมื่อกลับมาอยู่ที่ๆ ฉันเรียกบ้านที่ประเทศไทยนี้ ฉันมักคิดถึงห้องเล็กๆ ห้องนั้นที่ Ann Arbor เสมอ


“บ้าน” ของฉันคงจะอยู่ที่นั่นจริงๆ แล้วกระมัง





 

Create Date : 23 มิถุนายน 2560
0 comments
Last Update : 23 มิถุนายน 2560 16:37:33 น.
Counter : 242 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

space

drparinyamusic
Location :
Ann Arbor, Michigan United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]




แบบบ้านๆ: กระผม ดร.ปริญญา ณ ต่างแดน ขณะนี้ทำงานดนตรีอิสระเป็นหลัก ยกตัวอย่างเช่น เรียบเรียงเพลง, แต่งเพลง, ร้องเพลงและจะผันตัวเป็นวาทยกรจัดการแสดงร่วมกับเพื่อนๆ เมื่อมีโอกาสกลับไปประเทศไทยช่วงฤดูร้อน นอกจากงานดนตรีแล้ว กระผมใช้เวลาวันละนิดวันละหน่อยเขียนบล๊อคเรื่องเกี่ยวกับดนตรี, สังคม, การใช้ชีวิตในต่างประเทศ, และสูตรอาหารอยู่เป็นประจำ ซึ่งสามารถติดตามได้ที่ http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=parinyamusic หากมีเวลาว่างจากงานข้างต้นก็จะไปทำงานพิเศษ คือ เป็นพนักงานเสิร์ฟที่ร้านอาหารไทย และทำกับข้าวปิ่นโตขายให้กับเพื่อนทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติของคุณภรรยา และสุดท้ายนี้ กระผมเป็นนักลงทุนในตลาดหุ้นขอรับ

แต่สิ่งที่กระผมรักจะทำที่สุด คือ การได้ดูแลรับ-ส่งและทำอาหารให้ภรรยา รวมไปถึงการช่วยดูแลบ้านของเราให้น่าอยู่

แบบยาวๆ: ดร.ปริญญาเริ่มเล่นดนตรีเมื่อชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 จากการตามเพื่อนสนิทเข้าไปเล่นในวงโยธวาทิตของโรงเรียนอัสสัมชัญ บางรัก โดยเริ่มจากการเป็นนักฟลู้ท ก่อนจะผันตัวมาเป็นวาทยกรเมื่ออยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 เมื่อได้รับโอกาสคอนดักท์อย่างไม่ทันตั้งตัว ด้วยเหตุที่วาทยกรประจำไม่สามารถมาปฏิบัติหน้าที่ได้ จากโอกาสนี้ทำให้ดร.ปริญญาเกิดความใฝ่ฝันที่จะเป็นวาทยกรมืออาชีพในอนาคต จึงเลือกเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยมหิดลในสาขาการประพันธ์เพลง (music composition) เนื่องจากสาขาการควบคุมวง (conducting) นั้นไม่มีเปิดสอนในระดับปริญญาตรี และเชื่อว่าการเรียนประพันธ์เพลงจะช่วยให้วิเคราะห์บทประพันธ์ได้ลึกซึ้งมากขึ้น โดยในระหว่างที่ศึกษาอยู่นั้น ดร.ปริญญาได้มีโอกาสได้คอนดักด์วง Mahidol Wind Symphony และก่อตั้งวงศาลายา โมเดิร์น อองซอมเบิ้ล (https://www.facebook.com/SalayaModernEnsemble) เมื่อจบการศึกษาระดับปริญญาตรี ดร.ปริญญาจึงได้รับการขัดเกลาเทคนิคการคอนดักท์และได้ค้นพบวิถีแห่งการคอนดักท์เป็นของตนเองเมื่อเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาโทในสาขาการควบคุมวงออร์เคสตร้าที่ Georgia State University และระดับปริญญาเอกในสาขาเดียวกันที่ University of Missouri-Kansas City (UMKC) ในระหว่างนั้น ดร.ปริญญาได้ประสบการณ์การคอนดักท์มากมาย ทั้งการควบคุมวงออร์เคสตร้า วงเครื่องเป่า โอเปร่าและบัลเล่ต์ พร้อมทั้งได้รับโอกาสให้เป็นผู้ช่วยวาทยกรในเทศกาลดนตรี Colorado MahlerFest และวาทยกรรับเชิญในงาน Thailand International Composition Festival อีกด้วย

ปัจจุบัน ดร.ปริญญาอาศัยอยู่ที่เมืองแอน อาร์เบอร์ รัฐมิชิแกน ประเทศสหรัฐอเมริกา กับภรรยาซึ่งกำลังเรียนต่อระดับปริญญาเอก สาขาดนตรีวิทยา (historical musicology) ที่ University of Michigan นอกจากดนตรีแล้ว ดร.ปริญญายังรักการทำอาหารเป็นชีวิตจิตใจ และมักใช้เวลาว่างอ่านหนังสือเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ ธุรกิจการเงินการลงทุน สังคม วัฒนธรรม

ท่านสามารถติดตามความคิดความอ่าน ประสบการณ์การใช้ชีวิตในต่างแดน และสูตรอาหารของดร.ปริญญาได้ที่ http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=parinyamusic และสามารถรับฟังผลงานประพันธ์และเรียบเรียงเสียงประสานของดร.ปริญญาได้ที่ https://soundcloud.com/user-711296164

space
space
[Add drparinyamusic's blog to your web]
space
space
space
space
space