Group Blog
 
<<
มีนาคม 2556
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
23 มีนาคม 2556
 
All Blogs
 
แสงดาวฝั่งทะเล / กิ่งฉัตร


แสงดาวฝั่งทะเล...การเดินทางที่แสนจะมหัศจรรย์ในชีวิต
ความแค้น ความชิงชัง ความเจ็บปวด และความไม่เข้าใจกัน
ที่ถูกเก็บกักมานานปีจากอดีต
เปิดฉากเริ่มต้นบนรถไฟสายนี้...
หากเวลากว่าครึ่งเดือนที่ต้องอยู่ด้วยกันทำให้ความเกลียดชังคลี่คลาย
ความเจ็บช้ำตื้นเขิน
และความไม่เข้าใจกันแปรเปลี่ยนเป็นความผูกพันลึกซึ้ง
ทว่าน่าเสียดาย...
ทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยเกิดขึ้นและเปลี่ยนแปลงไปในทางตรงข้าม
จะต้องปิดฉากลงที่...แสงดาวฝั่งทะเล...เช่นกัน

เรื่องย่อ...วริษาหรือฝน กำพร้าแม่ตั้งแต่เกิดและเติบโตมากับยาย จนกระทั่งยายมาเสียชีวิตไปอีกคนตั้งแต่เธอเพิ่งย่างเข้าวัยรุ่น วริษาจึงมาอยู่กับพ่อที่แต่งงงานมีครอบครัวใหม่ แต่ทั้งพ่อและเธอห่างเหินกันมาตั้งแต่เธอยังเป็นเด็ก หญิงสาวจึงเข้ากับพ่อและครอบครัวใหม่ไม่ค่อยได้ ทุกครั้งที่อยู่พร้อมหน้าเธอจึงรู้สึกเหมือนเป็นส่วนเกินของที่บ้าน หลังจากเรียนจบปริญญาตรี วริษาเข้าทำงานที่บริษัทแห่งหนึ่ง ทำให้เธอได้เจอกับสาธินหนุ่มใหญ่ที่ยังดูดีอยู่มากแม้จะอยู่ในวัย 40 กว่าแล้วก็ตาม สาธินแต่งงานกับดุจเดือนและมีลูกสาวหนึ่งคนคือดาวนภา เนื่องจากสาธินเป็นหัวหน้าและค่อนข้างสนิทสนมกับวริษา สาธินจึงมักเอาปัญหาที่บ้านมาเล่าให้วริษาฟัง เรื่องที่เขารู้สึกเหมือนถูกกดให้ต่ำกว่าภรรยาที่มีฐานะร่ำรวยกว่า ทั้งยังโดนกีดกันจากครอบครัวของภรรยาโดยเฉพาะภวัตหลานชายของดุจเดือน เธอรู้สึกสงสารและตั้งแง่รังเกียจผู้ชายชื่อภวัตตั้งแต่ยังไม่เจอหน้า ด้วยความอ่อนต่อโลกทำให้วริษาเชื่อใจในตัวสาธินจนกระทั่งเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น เมื่อเธอโดนสาธินหลอกมาปลุกปล้ำแต่ดุจเดือนเข้ามาเห็นซะก่อน ดุจเดือนกล่าวหาว่าวริษาเป็นเมียน้อยของสามีเธอ โดยที่วริษาไม่มีโอกาสได้อธิบายความจริง วริษาอับอายจึงรีบออกจากห้องแต่ดันไปเจอกับภวัตเข้าพอดี ชายหนุ่มมองวริษาด้วยความรังเกียจและไล่ให้เธออกไปให้พ้น หลังจากเหตุการณ์วันนั้นวริษาถูกไล่ออกจากงาน เพื่อนร่วมงานต่างเอาเธอไปซุบซิบนินทาอย่างสนุกปาก เรื่องเลวร้ายยังไม่จบเมื่อสาธินขับรถพาดุจเดือนและดาวนภาไปประสบอุบัติเหตุทำให้สาธินเสียชีวิตและดาวนภาต้องกลายเป็นคนพิการตลอดชีวิต สาเหตุมาจากสองสามีภรรยาทะเลากันเรื่องที่สาธินแอบไปมีเมียน้อย วริษายิ่งเสียใจหนักขึ้นไปอีก เธอพยายามจะไปงานศพของสาธินแต่ไม่ทันได้เข้างานก็ถูกภวัตขับไล่ออกมา วริษาถูกตราหน้าว่าเป็นเมียน้อยและเป็นสาเหตุที่ทำให้ครอบครัวของสาธินต้องประสบเคราะห์กรรมร้ายแรง โดยที่ไม่มีใครฟังคำอธิบายจากปากเธอเลยซักคน ไม่เว้นแม้กระทั่งพ่อแท้ๆของเธอเองถึงกับทนไม่ได้ที่ลูกสาวสร้างความเสื่อมเสียให้กับครอบครัว ถึงกับต้องส่งตัววริษาไปเรียนต่อยังต่างประเทศเพื่อหลบหน้าผู้คน

วริษาจึงจากเมืองไทยมาด้วยความบอบช้ำ หญิงสาวมาอยู่ที่ซานฟรานซิสโกเพื่อศึกษาต่อปริญญาโทด้านกราฟฟิกดีไซน์ที่มหาลัยแห่งหนึ่ง ชีวิตในต่างแดนของวริษาค่อนข้างลำบาก เธอต้องทำงานไปด้วย เรียนไปด้วยเนื่องจากเงินที่พ่อส่งมาให้แต่ละเดือนแทบไม่พอใช้ ไปทำงานที่ร้านวังไทย เจ้าของร้านก็มักบี้ยวค่าแรงเธอเป็นประจำ วันหนึ่งวริษาได้คุยโทรศัพท์กับเพื่อนสนิท อิชยา ที่อาศัยอยู่กับสามี วนัท ที่ซีแอทเทิล อิชยาเป็นเพียงคนเดียวที่เชื่อมั่นในตัววริษาว่าเธอไม่มีทางทำตัวเป็นเมียน้อยของใคร อิชยาอยากให้เพื่อนได้มาเที่ยวเปิดหูเปิดตาจึงชักชวนวริษาให้มาเที่ยวที่ซีแอทเทิล โดยมีเพื่อนของวนัทที่มาจากเบริ์กเลย์ร่วมทางมาด้วย ตอนแรกเธอสองจิตสองใจเนื่องจากไม่ค่อยมีเงิน แต่สุดท้ายวริษาก็ตัดสินใจขึ้นรถไฟสายแสงดาวฝั่งทะเล (Coast Starlight) เพื่อเดินทางไปยังซีแอทเทิลตามคำชวนของเพื่อน วริษาไม่รู้เลยว่ารถไฟสายนี้จะนำเธอไปพบกับเพื่อนของวนัทที่มาจากเบริ์กเลย์ซึ่งก็คือภวัตนั่นเอง ทุกครั้งที่เจอหน้ากันภวัตไม่พลาดที่จะพูดจากระแนะกระแหนวริษาให้รู้สึกเจ็บช้ำไปเสียทุกครั้ง วริษาพยายามตอบโต้แต่ก็ไม่เป็นผล บางครั้งหนักเข้าวริษาก็อดไม่ได้ที่จะร้องไห้กับคำพูดเหยีดหยามจากภวัต วริษาได้แต่อดทนเมื่อคิดถึงว่าตลอดครึ่งเดือนนับจากนี้ ทั้งเขาและเธอต่างก็หนีกันไม่พ้นเมื่อต้องร่วมทริปเดินทางไปด้วยกันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เมื่อไปถึงซีแอทเทิลทั้งคู่ต้องไปพักที่บ้านของสองสามีภรรยา อิชยากับวนัท วริษากับภวัตไม่อยากให้เพื่อนไม่สบายใจจึงแสร้งทำเป็นดีต่อกัน อิชยากับวนัทต่างก็ไม่รู้ตื้นลึกหนาบางระหว่างทั้งคู่จึงคิดว่าทั้งคู่เพิ่งรู้จักกันบนรถไฟ อิชยาจึงอยากให้คู่นี้ลงเอยกัน ตลอดเวลาที่อยู่ซีแอทเทิลภวัตมักหาโอกาสพูดจาดูหมิ่นเหยียดหยามวริษาให้รู้สึกเจ็บปวด เหมือนที่ดุจเดือนอาของเขาต้องเจ็บปวดจากการกระทำของวริษา วริษาเพียรพยามยามจะอธิบายเท่าไหร่ภวัตไม่เคยเปิดใจจะฟัง หลายครั้งเข้าหญิงสาวก็ถอดใจ รู้ว่าพูดไปก็เปล่าประโยชน์จึงคอยหาทางเลี่ยงทุกครั้ง แต่เป็นภวัตเองที่เอาตัวไปใกล้ชิดหญิงสาวที่ปากบอกว่าเกลียดอยู่ตลอดเวลา ระหว่างนั้นสองสามีภรรยารู้สึกได้ว่าระหว่างภวัตกับวริษาต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ๆแต่ไม่กล้าถามได้ต้องคอยสังเกตอยู่ห่างๆ ตลอดเวลาที่ได้อยู่ใกล้วริษาภวัตรู้สึกว่าหญิงสาวไม่ได้เลวร้ายเหมือนอย่างที่เขารับรู้มา อคติที่มีต่อตัวหญิงสาวจึงค่อยๆลดลงไป 

จากซีแอทเทิลทั้งสี่เดินทางต่อไปยังแคนาดาเพื่อไปพบกับ รสนา เพื่อนสนิทของภวัต รสนาเกาะติดภวัตแจแต่ภวัตก็มักจะอยู่ใกล้ๆวริษาตลอดเช่นกัน ทำให้รสนาไม่ชอบหน้าวริษา หาเรื่องเหน็บแนมไปเสียทุกครั้ง หนำซ้ำรสนายังทำอะไรตามใจตัวเอง พลอยทำให้คนอื่นเอือมระอา ทั้งสี่คนจึงตัดสินใจกลับซีแอทเทิ่ล โดยรสนาขอตามไปเที่ยวด้วยในวันหลัง เมื่อกลับไปซีแอทเทิลวนัทกับอิชยาต้องไปงานเลี้ยงจึงไม่มีเวลาพาวริษากับภวัตไปเที่ยว จึงปล่อยให้สองคนไปเที่ยวกันเอง วริษาหวาดกลัวที่จะไปเที่ยวกับเขาตามลำพัง เพราะเขาเองก็ยังพูดจาทำร้ายจิตใจเธอไม่เลิกรา จนกระทั่งวริษาเครียดจนโรคกระเพาะกำเริบล้มลงแทบเท้าภวัต เขาตกใจรีบพาเธอไปส่งโรงพยาบาล แต่วริษาไม่ยอมไปท่าเดียว เพราะเธอไม่มีเงินจ่ายค่ารักษา ภวัตจะออกให้หญิงสาวก็ไม่ยอมท่าเดียว ภวัตดูแลให้วริษากินยานอนพักเพื่อบรรเทาอาการอยู่บนรถ ระหว่างนั้นเขาก็คิดทบทวนเรื่องของวริษา ภวัตสัมผัสได้ว่าเธอไม่ได้ดูสุขสบายอะไรเลย ทั้งๆที่รู้มาจากดุจเดือนว่าอาเขยของเขายักยอกเงินบริษัทมาปรนเปรอเธอตั้งหลายล้านบาท ภวัตอยากให้หญิงสาวเจ็บปวดเหมือนกับที่ครอบครัวอาสาวของเขาประสบมา แต่ก็ต้องโมโหตัวเองเมื่อพบว่าเขาชอบวริษาตั้งแต่เจอกันที่หน้าห้องวันนั้น วันที่ดุจเดือนไปเจอสามีตัวเองอยู่ด้วยกันกับเมียน้อยวริษา ภวัตอยากเชื่อใจในความบริสุทธิ์ของวริษาแต่นั่นเท่ากับว่าอาสาวของเขาเป็นคนโกหกเรื่องทั้งหมด หลังจากอาการทุเลาลงภวัตก็ปฏิบัติตัวต่อวริษาดีขึ้นแต่ก็ห่างเหินขึ้นเช่นกัน รสนาเดินทางมาจากแวนคูเวอร์มาเที่ยวและพักที่บ้านของสองสามีภรรยาที่ซีแอทเทิล รสนายังคงทำตัวเหมือนตัวเองเป็นศูนย์กลางและเอาแต่ใจตัวเองอยู่เหมือนเดิม สร้างความเบื่อหน่ายให้กับคนอื่นเป็นอย่างมาก เรื่องยิ่งวุ่นมากขึ้นไปอีกเมื่อรสนาที่เหม็นขี้หน้าวริษา เมื่ออยู่ตามลำพังสองคน รสนาจึงหาเรื่องทำวริษาบาดเจ็บโดนไฟลวก แต่วริษากลับบอกคนอื่นว่าเป็นอุบัติเหตุ ภวัตเห็นเหตุการณ์ตอนนั้นพอดีจึงเอ่ยปากให้รสนากลับไปแคนาดา เมื่อรสนากลับไปทุกอย่างก็ดีขึ้นโดยเฉพาะความสัมพันธ์ระหว่างภวัตกับวริษา ภวัตไม่อยากหลอกตัวเองอีกแล้วจึงบอกรักวริษา แต่จะให้เชื่อว่าหญิงสาวไม่ได้เกี่ยวข้องกับสาธินเขาทำไม่ได้ จึงขอร้องให้เธอกับเขาเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันตลอดการเดินทางที่เหลือ ถึงแม้จะเจ็บปวดแต่วริษาก็อดไม่ได้ที่จะตอบรับเพราะเธอเองก็มีใจให้ภวัตเช่นเดียวกัน 

หลังจากวันนั้นความสัมพันธ์ของทั้งสองคนก็เป็นไปด้วยดี ภวัตและวริษาต่างใช้เวลาอยู่ด้วยกันพูดคุยกันเป็นอย่างดีเหมือนไม่เคยมีเรื่องอะไรกันมาก่อน เพื่อเก็บวันเวลาเหล่านี้เอาไว้ในความทรงจำเมื่อต้องจากกัน เพราะเส้นทางระหว่างเธอกับเขาไม่อาจบรรจบกันได้ ภวัตไม่อาจสานสัมพันธ์กับหญิงสาวที่สร้างความเดือดร้อนให้กับครอบครัวของดุจเดือน วริษาที่ถึงแม้จะรักภวัตแต่ก็รู้ตัวว่ารักนี้ไม่อาจสานต่อ จึงขอให้มันจบลงที่แสงดาวฝั่งทะเลจุดเริ่มต้นที่นำทั้งสองมาเจอกัน แล้ววันนั้นก็มาถึง วันที่ทั้งสองต้องขึ้นรถไฟสายแสงดาวฝั่งทะเลอีกครั้งเพื่อปิดฉากความสัมพันธ์ที่เพิ่งเริ่มต้นของเขาและเธอ หลังจากแยกทางกันทั้งคู่ยังคงคิดถึงกันอยู่เสมอ ภวัตเป็นฝ่ายทนไม่ได้จึงไปหาวริษาที่ซานฟรานฯ แต่ก็มีเรื่องให้ผิดใจกัน ครั้งนี้ภวัตยอมเชื่อใจหญิงสาวและต้องการพิสูจน์ความจริง เรื่องราวในอดีตของวริษาหญิงสาวที่เขารักกับดุจเดือนอาสาวที่เปรียบเหมือนแม่คนที่สองของเขา ภวัตจึงพาวริษาไปพบกับดุจเดือน เมื่อดุจเดือนได้เจอกับวริษาก็ตกใจมาก แต่สุดท้ายเมื่อภวัตเค้นหนักขึ้นดุจเดือนก็ยอมเปิดปากเล่าความจริงทุกอย่าง....

อ่านจบ...เศร้าสะเทือนใจมากค่ะ น้ำตาหยดแหมะๆเลย (แต่ตอนจบแฮ๊ปปี้นะค้า) อยากเข้าไปตบกะโหลกอิตาพระเอกมากกกกก จะใจร้าย ปากร้ายไปถึงไหน นางเอกก็นะ แม่พระอะไรเช่นนี้ น่าสงสารมากกก ทนให้คนอื่นเอาเปรียบ ดูถูก ดูแคลนอยู่ได้ (สงสัยเถียงไม่ทัน พระเอกปากร้ายเกิ๊น) นางเอกถึกเป็นควายทุยเลยค่ะ บางทีเราก็มองว่านี่มันคนดีหรือคนโง่เนี่ย อะไรจะทนทายาทขนาดน้าน แต่ชอบตรงที่ถึงนางเอกไม่ค่อยตอบโต้ แต่พอเอาคืนพระเอกทีก็ถึงกับสะอึกอยู่เหมือนกัน อิตาพระเอกก็นะ ผีเข้าผีออก รักเค้าแต่ก็ด่าเค้าสาดเสียเทเสีย (คำด่าแต่ละคำ ไม่น่าเชื่อว่าจะออกมาจากปากของ "พระเอก") กว่าจะยอมรับว่ารักนางเอกปาเข้าไปเกือบท้ายเล่ม แล้วพอพระเอกบอกรักก็งงอีกว่านางเอกเป็นพวกมาโซคิสรึป่าว ทนให้เค้าด่าปาวๆ แทนที่จะเกลียด ปฏิเสธไปเลยว่าไม่รัก แต่ก็รักเค้าซะนี่ สรุปคือ ชอบค่ะ กิ่งฉัตร ชื่อนี้ไม่ทำให้ผิดหวังจริงๆ ตั้งแต่อ่านมายังไม่มีเรื่องไหนที่ไม่ชอบเลย มีแค่ชอบมาก ชอบน้อย เรื่องนี้มีน่าเบื่อนิดนึงตรงช่วงเที่ยวๆอ่ะ มันบรรยายเยอะไปเนาะ แต่ก็อ่านทุกตัวอีกษรค่ะ แหะๆ





Create Date : 23 มีนาคม 2556
Last Update : 16 กรกฎาคม 2556 16:17:52 น. 10 comments
Counter : 7258 Pageviews.

 
เราอ่านเรื่องนี้จบ อยากตามรอยรถไฟสายนี้มากเลย น่าสงสารนางเอกมาก ถ้าอคติไม่บังตา พระเอกน่าจะดูออกนานแล้วว่านางเอกไม่ใช่คนอย่างนั้น เฮ้ย.... โชคดีอย่างนึงของนางเอกคือมีเพื่อนดี


โดย: marzo วันที่: 23 มีนาคม 2556 เวลา:4:28:39 น.  

 
เล่มนี้ชอบปานกลางค่ะ เพราะมีเล่มอื่นของผู้เขียนที่เข้มข้นกว่านี้


โดย: ~:พุดน้ำบุศย์:~ วันที่: 23 มีนาคม 2556 เวลา:9:06:00 น.  

 
ส่วนใหญ่เห็นรีวิวยาวๆ แล้วไม่ค่อยอ่าน แต่อันนี้อ่านได้จนจบเลยค้า เหมือนอ่านเรื่องย่อละครเลย ฮาๆ


โดย: kunaom วันที่: 23 มีนาคม 2556 เวลา:9:25:40 น.  

 
ไม่ได้อ่านรีวิว เพราะจำไม่ได้ว่ามีอยู่ในกองดองหรือเปล่าค่ะ (แป่ววว) แต่อ่านย่อหน้าสุดท้าย คิดว่าเราเป็นพวกชอบแนวนี้อยู่แล้วค่ะ


โดย: Sab Zab' วันที่: 23 มีนาคม 2556 เวลา:11:39:00 น.  

 
เราชอบเรื่องนี้นะ อ่านแล้วอยากไปเที่ยวเมกาอีกครั้ง โดยเฉพาะซานฟรานฯ

พระเอกเรื่องนี้ปากแข็ง และปากร้ายกับนางเอกมาก

นางเอกก็เอ่อ นางเอ๊กนางเอกจริงๆ

แต่เราก็ชอบนะ เป็นเล่มโปรดเล่มหนึ่ง นอกจากมีเพียงรัก ตามรักคืนใจ ก็มีเรื่องนี้แหละที่อ่านบ่อย


โดย: ข้าวปั้น IP: 122.111.6.66 วันที่: 23 มีนาคม 2556 เวลา:12:32:06 น.  

 
ยังไม่เคยอ่านเพราะน่าจะเครียดทั้งเรื่อง ขนาดนางเอกยังโรคกระเพาะกำเริบ เดี๋ยวคนอ่านจะกำเริบด้วย


โดย: katwan วันที่: 24 มีนาคม 2556 เวลา:14:44:43 น.  

 
ชอบเรื่องนี้มากค่ะ ดราม่าประมาณนี้แนวโปรดเลย
อ่านจบแล้วก็ยังไปหาละครเก่าสมัยที่ทัชกับนิ้งแสดง ละครค่อนข้างทำออกมาเหมือนนิยายนะคะ บทพูดก็หยิบมาจากในนิยายเด๊ะๆเลย สนุกดีค่ะ


โดย: nanaspace วันที่: 24 มีนาคม 2556 เวลา:20:14:19 น.  

 

นิยาย เรื่อง นี้ โรแมนติก ชอบมาก ค่ะ อ่านไป ร้องให้ ไป ตาม
วริษา สงสาร นางเอก ยอมรับ ว่า คุณคูรกิ่งฉัตร เขียนได้ สะเทือน
ใจคนอ่าน อย่าง ดิฉัน


โดย: ดวงดาว IP: 27.55.162.188 วันที่: 11 สิงหาคม 2556 เวลา:23:27:26 น.  

 

นิยาย เรื่อง นี้ โรแมนติก ชอบมาก ค่ะ อ่านไป ร้องให้ ไป ตาม
วริษา สงสาร นางเอก ยอมรับ ว่า คุณคูรกิ่งฉัตร เขียนได้ สะเทือน
ใจคนอ่าน อย่าง ดิฉัน


โดย: ดวงดาว IP: 27.55.162.188 วันที่: 11 สิงหาคม 2556 เวลา:23:27:26 น.  

 
ชอบนะคะเรื่องนี้ อ่านไปร้องไห้ไป อ่านหลายรอบด้วย ชอบบรรยากาศในเรื่อง อาจรู้สึกรันทดบ้าง แต่ก็ไม่ได้อยู่กับอารมณ์นั้นตลอดเพราะฉากเที่ยวมันช่วยให้รื่นรมย์ขึ้นได้เยอะเลยค่ะ ถ้าการเจอกันครั้งแรกระหว่างพระเอก-นางเอก ไม่ใช่ความเข้าใจผิด ก็คงจะมีความสุขกันมากๆ เพราะพระเอกรู้สึกติดตาต้องใจนางเอกตั้งแต่แรกเห็น ใครยังไม่อ่านแนะนำนะคะ


โดย: Siriporn IP: 171.96.177.118 วันที่: 26 กันยายน 2559 เวลา:17:43:03 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

papiyongy
Location :
นครศรีธรรมราช Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




New Comments
Friends' blogs
[Add papiyongy's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.