I AM JUST AN ORDINARY WOMAN.
Group Blog
 
 
มิถุนายน 2559
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
6 มิถุนายน 2559
 
All Blogs
 
ที่ไหนๆ ก็มีคนอดอยากยากจน



เหตุการณ์เกิดที่ศูนย์การค้าแห่งหนึ่งในฮอนโนลูลู ฮาวาย

ระหว่างทริป 7 วันในฮาวาย   ระหว่างช่วงกลางวันที่เที่ยวเราไม่ได้ให้ความสำคัญกับอาหารกลางวันกันซักเท่าไร เพราะไม่ต้องการเสียเวลาท่องเที่ยวไปกับการตระเวณหาของทานเรามีเวลาอยู่ที่นี่แค่สัปดาห์เดียว และก็ไม่รู้ว่าเราจะมีโอกาสกลับมาฮาวายอีกเมื่อไร หรืออาจเป็นครั้งเดียวที่มาที่นี่

วันหนึ่งเรานั่งทานอาหารกลางวันกันที่ subway ที่ไม่ได้หมายถึงรถไฟใต้ดิน แต่เป็นร้านขายแซนวิชประเภทหนึ่งที่มีสโลแกนว่า subway eat fresh โดยทำแซนวิชกันสดๆ ตรงนั้นให้คนซื้อเลือกว่าจะอาขนมปังแบบไหน เนื้อสัตว์อะไร ผักอะไร เครื่องปรุ่งอะไร เอามากินได้ด่วนๆ เร็วๆ  

ระหว่างนั่งทานลูกกะตาเราก็มองออกนอกกระจกร้านออกไปเห็นชายคนหนึ่งคุ้ยหาของในถังขยะ  หาอะไรก็ไม่รู้สงสัยจะหากระป๋องอลูมิเนียมหรือขวดน้ำพลาสติกไปขายมั้ง  เรา  2 คนก็เริ่มรู้สึกว่าคอชักฝืดแล้ว เพราะรู้สึกว่าในขณะที่เราจ่ายเงินหมดไปกับการท่องเที่ยวโน่นนี่ในประเทศและต่างประเทศ  แต่ผู้คนร่วมโลกอดอยากมาให้เห็นกันจะๆ อยู่ตรงหน้า

ชายคนนั้นก้มหน้าหาของในถังขยะซักสองนาทีหาไม่เจอเขาก็เดินผละจากถังขยะตรงนั้นมุ่งไปหาถังขยะอีกที่อยู่ห่างออกไปประมาณ 10 เมตร



 ในขณะที่ลูกกะตาของดิฉันและสามียังสแหลนมองตามไปอีก  ทันใดนั้นเราก็เห็นเขาหยิบกระป๋องน้ำอัดลมจากถังขยะขึ้นมาแล้วยกดื่มเข้าปาก ดิฉันและสามีมองหน้ากันดิฉันนึกในใจว่าไม่ไหวหว่ะ กลืนอาหารไม่ลงเกิดความรู้สึกหดหูและแย่สุดๆ ไม่ใช่ว่าในไทยไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้ก็เห็นช่วยอะไรได้ก็ช่วยเขาไป  แต่ยังไม่เคยเห็นเหตุการณ์แบบนี้ในขณะที่เรากำลังนั่งกินอาหารแม้จะไม่ใช่อาหารที่ดิบดีอะไรนักหรือแพงก็ตาม

นั่งมองตากันอยู่สองสามวินาทีสามีก็ลุกพรึ่บเดินออกไปนอกร้านไป  



เดินตามจนถึงตัวผู้ชายคนนั้น แล้วหยิบเงินส่งให้ชายคนนั้นไป



อาจเป็นเงินไม่มากอะไรนักแต่ก็พอสำหรับอาหารกลางวันมื้อนึงของชีวิตที่เกิดมาจนซึ่งเหตุจะมาจากอะไรก็ไม่รู้เหมือนกันแต่ดิฉันโทษไปที่เวรกรรม  ทำบุญให้ทานกันเยอะๆ รักษาศึลห้า หากว่างก็เจริญภาวนาตามแบบตามวิธีที่แต่ละคนชอบและถนัดเกิดชาติไหนจะได้ไม่ไม่จนไม่อดอยากทำบุญทำทานตามศรัทธาและเงินที่มีตามสมควรไม่ต้องทุ่มจนหมดเนื้อหมดตัวนะคะ



Create Date : 06 มิถุนายน 2559
Last Update : 10 มิถุนายน 2559 9:35:01 น. 0 comments
Counter : 103 Pageviews.

U asked me to marry U & I DID
Location :
United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




ปี 2009 เป็นปีที่ผู้หญิงธรรมดาคนนี้ไปเริ่มต้นชีวิตในอเมริกา ในอดีตเคยรับราชการมานานถึง 25 ปี ปัจจุบันนี้มีสถานภาพเป็นผู้รับบำนาญ

สถานภาพทางครอบครัว ?
อืมม..เป็น Mrs. เพราะมีอดีตนายทหารอเมริกันเขาเห็นว่าเป็นผู้หญิงธรรมดาจริงๆ อย่างที่เขาต้องการเพราะเขาก็เป็นผู้ชายธรรมดาที่ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายเหมือนกันอีกทั้งในความคิดของเขา (คนเดียว) ว่าดิฉันเป็นคนดีก็เลยเชิญให้ไปใช้นามสกุลเขาเมื่อตอนที่อายุดิฉัน 45 ปีเต็ม
เมื่อพบกันนั้นเราทั้งคู่อายุมากเกินกว่าที่จะมีลูกครึ่งตัวเล็กๆ เราก็เลยใช้ชีวิตอยู่กันเพียงแค่สองคนไปจนกว่าคนใดคนหนึ่งต้องไป

ปัจจุบันเราทั้งคู่รีไทร์แล้วใช้ชีวิตในบั้นปลายไปกับการพักผ่อน ท่องเที่ยว มีกิจกรรมที่เหมาะสมกับวัยร่วมกับเพื่อนบ้าน มีความสุขกับความเงียบสงบและอบอุ่นอย่างที่เคยฝันหามาทั้งชีวิตและไม่เคยคิดว่าชีวิตจะมีวันนี้


Friends' blogs
[Add U asked me to marry U & I DID's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.