°❤๐ โคลอมเบียที่ฉันรู้จัก (Just my opinion) : Colombia ๐❤°

Photobucket

ถ้าพูดถึง “โคลอมเบีย” คุณนึกถึงอะไร?

^
^
^

Farc? มาเฟีย? โคเคน? มรกต?


Photobucket


สำหรับฉัน ครั้งแรกที่ไมค์บอก “ไปขอวีซ่าโคลอมเบียกัน” แว๊บนึงที่เกิดขึ้นในหัวคือ ภาพข่าวที่ชาวต่างชาติถูกกลุ่ม Farc จับไปเป็นตัวประกัน ที่ได้ดูทางทีวีเมื่อหลายปีก่อน ภาพต่อมาคือภาพยนตร์เรื่อง “Maria Full of Grace” เรื่องราวของผู้หญิงคนหนึ่งที่กลืนโคเคนลงท้อง เพื่อนำส่งไปยังอเมริกา บังเอิญได้ดูจากดีวีดีที่ซื้อมา เมื่อสมัยอยู่เอกวาดอร์

บวกกับเรื่องราวผ่านปากจากคนข้าง ๆ ที่เล่าให้ฟังเมื่อนานมาแล้ว ณ เมืองหนึ่งทางตอนใต้โคลอมเบีย ไม่ไกลชายแดนเอกวาดอร์ ไมค์แวะไปบาร์แห่งหนึ่ง กะดื่มเบียร์ชิล ๆ เบียร์ยังไม่ทันหมดขวดดี (330 ml) ก็มีกลุ่มชายท้องถิ่นเข้ามาถาม มาทำอะไรที่นี่ (ทุกคนมีปืนอยู่ในมือ) บทสนทนาจบลงที่ “ถ้ายังอยากมีชีวิตอยู่ ก็ควรออกจากบาร์ไปซะ”

ยังไม่พอ ด้วยนิสัยที่ปากกับใจตรงกัน ครั้งหนึ่งไมค์ดูถ่ายทอดสดฟุตบอล ณ บาร์แห่งหนึ่งในเมืองคาตาเฮน่า ทีมชาติโคลอมเบียกับประเทศเพื่อนบ้าน ปรากฏว่าโคลอมเบียแพ้ ไมค์พลั้งปากพูดตามที่ตัวเองคิดและหัวเราะขำ ๆ ในขณะที่ทุกคนเงียบกริบ... ชายคนหนึ่งลุกขึ้น มีปลายกระบอกปืนจ่ออยู่ที่หัวไมค์ เหนี่ยวไกปืนเรียบร้อย พร้อมคำถามเรียบ ๆ ว่า “มันตลกตรงไหน”

แล้วมีเรื่องราวดี ๆ อะไรบ้างไหม ที่ฉันควรอยากจะไปเยือนประเทศนี้?


Photobucket


คำตอบคือ “มีซิ” เพราะไมค์ไม่ได้บอกเล่าแต่เรื่องน่าตื่นเต้นอย่างเดียว แต่บังเอิญแว่บแรกที่คิด ดันคิดไปแต่เรื่องร้าย ๆ ให้ไม่สบายใจไปอย่างงั้นเอง อันที่จริง สิ่งที่ฝังอยู่ในหัวของฉัน นับแต่ไมค์บอกเล่าเก้าสิบเกี่ยวกับโคลอมเบียคือ “เมืองเก่าคาตาเฮน่า (Cartagena)” เพราะไม่ว่าจะไปเยือนเมืองเก่า ที่มีอาคารและสิ่งก่อสร้างในแบบเมืองขึ้นที่ไหน ๆ ก็ตาม เป็นต้องเปรียบเทียบกับคาตาเฮน่าอยู่ร่ำไป ทำนองว่า ยังไม่ได้ครึ่งหนึ่ง (ขนาด) หรือว่าความสวยที่เทียบกันไม่ติด และฯลฯ


Photobucket


ดังนั้นแทบทุกครั้ง ที่คุยกันเรื่องเมืองเก่า หรือไปเยือนเมืองเก่า เป็นต้องมี “โอลทาวน์ คาตาเฮน่า โคลอมเบีย” ผุดขึ้นมาทุกที

ไมค์เคยมาโคลอมเบียครั้งแรกเมื่อปีพ.ศ. 2544 (มาเที่ยว) และอีก 2 ครั้ง ถัดมาอีก 2 ปี (มาทำวิจัย) ชอบขนาดไหน ก็แค่ยืนยันว่า “ชอบโคลอมเบียมากที่สุด กว่าทุกประเทศที่เคยไป!”





Photobucket


รู้จักกับกองกำลังปฏิวัติติดอาวุธโคลอมเบีย (The Revolutionary Armed Forces of Colombia – People's Army ในภาษาสเปนคือ Fuerzas Armadas Revolucionarias de Colombia – Ejército del Pueblo) เรียกสั้น ๆ ว่า FARC หรือ FARC-EP เป็นกลุ่มกองโจรในประเทศโคลอมเบีย ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2509 มีจุดมุ่งหมายเพื่อ สถาปนาการปกครองระบอบคอมมิวนิสต์และต่อต้านสหรัฐอเมริกา


Photobucket


โดยปฏิบัติการของกลุ่มมีทั้งการลักพาตัว ปล้นธนาคารและค้ายาเสพติด เน้นที่การลอบวางระเบิด ข่มขู่ จี้เครื่องบิน และสงครามกองโจร ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2542 กลุ่มนี้ได้ลอบสังหารชาวอเมริกันอินเดียน 3 คน ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการโจมตีเป้าหมายที่เป็นชาวต่างชาติของกลุ่ม

สมาชิกมีประมาณ 9,000-12,000 คน ส่วนใหญ่อยู่ในชนบท มีพื้นที่ปฏิบัติการในโคลอมเบีย เวเนซุเอลา ปานามา และเอกวาดอร์

กลุ่มฟาร์กตั้งกองกำลังอยู่ห่างจากเมืองหลวงโบโกต้าไม่ถึง 100 กิโลเมตร แต่ด้วยสภาพแวดล้อม ที่เป็นภูเขาและป่า ทำให้ยากต่อการค้นพบ

พื้นที่ที่ถือว่าค่อนข้างอันตรายในโคลอมเบีย ที่กลุ่มฟาร์กตั้งกองกำลังอยู่คือ แนวชายแดนเอกวาดอร์ และปานามา

เมื่อครั้งเดินทางข้ามจากเอกวาดอร์ มุ่งหน้าไปยังเมืองคาตาเฮน่า ระหว่างทางผ่านเขาสูง เห็นเพิงที่ทำจากพลาสติกสีดำหรือเศษไม้ และมีเด็ก ๆ กับผู้หญิง นั่งหรือยืนหน้าเพิ่ง ที่ตั้งอยู่ริมทาง คอยขอเศษตังค์จากคนที่สัญจรไปมา ก็ให้นึกสงสัยเป็นอย่างยิ่งว่า คนพวกนี้มาทำอะไรที่นี่? ความสงสัยของฉันถูกคลี่คลาย เมือได้ทราบว่า พวกเค้าอพยพหนีออกมาจากหมู่บ้าน จากการปฏิเสธไม่เข้าร่วมกลุ่มฟาร์ก กลายเป็นกลุ่มคนพลัดถิ่น ที่ไม่มีบ้านและรายได้อะไรเลย...





Photobucket


เย็นวันหนึ่ง ฉันนั่งดื่มน้ำโมราในขวด ณ ร้านประจำที่ย่านเครสโป (Crespo), เมืองคาตาเฮน่า (Cartagena) มีครอบครัวหนึ่งนั่งโต๊ะข้าง ๆ ลูกชายงอแงร้องไห้เสียงดัง ทำอย่างไรก็ไม่หยุดร้อง พ่อเด็กเลยบอกว่า “เดี๋ยวส่งไปอยู่กับ พาโบล เอสโคบาร์” ได้ผล เด็กน้อยเงียบเสียงลงในทันที

พาโบล เอสโคบาร์ (Pablo Escobar) เค้าเป็นใคร?


เค้าคือเจ้าพ่อค้ายาเสพย์ติดรายใหญ่ที่สุดในโคลอมเบีย ชื่อเต็มคือ Pablo Emilio Escobar Gaviria ได้รับการขนานนามว่า เป็นบุคคลนอกกฏหมาย (มาเฟีย) ที่ถูกบันทึกในประวัติศาสตร์ว่า เป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุด กับความสำเร็จในการค้าโคเคน และก่ออาชญากรรมรายใหญ่ที่สุดของโลก

จากแหล่งข้อมูลอื่นบอกว่า เขาเป็นคนที่สอง ที่ร่ำรวยจากธุรกิจผิดกฏหมาย รองจาก Amado Carrillo Fuentes ผู้ค้ายาเสพติดจากเม็กซิโก


อ่านเพิ่มเติมที่ : Pablo Escobar





โคลอมเบียเป็นแหล่งโคเคนขนาดใหญ่ ไมค์เคยเล่าให้ฟังว่า ครั้งหนึ่งในชีวิตที่เคยเห็น "โคเคนสีชมพู" ว่ากันว่า มีคุณภาพดีที่สุด ไม่ได้หาดู(ซื้อ) กันง่าย ๆ ด้วยราคาที่แพงลิบลิ่ว... (ฉันก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก แต่รู้ไว้ใช่ว่านะ ถ้าเป็นไปได้ก็อยากเห็นบ้างเหมือนกัน แต่มันคงเป็นไปไม่ได้)


Photobucket

Cradit photo : http://www.nassaulibrary.org


มีภาพยนตร์โคลอมเบียเรื่องหนึ่ง ที่ฉันเคยดูแล้วติดตามาจนถึงทุกวันนี้ "Maria Full of Grace" หรือในชื่อภาษาสเปนว่า "María llena eres de gracia" โดยนักแสดงนำ Catalina Sandino Morenoได้ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 77

โดยเรื่องราวมีอยู่ว่า หญิงสาวชาวโคลอมเบียนามมาเรีย อัลบาเรส (María Álvarez) วัย 17 ปี ทำงานในโรงงานค้าส่งดอกไม้ เพื่อส่งเสียเงินให้กับครอบครัวพี่สาวผู้ว่างงาน และแม่ของเธอ

เธอตั้งครรภ์กับผู้ชายที่เธอไม่ได้รัก และจากการปฏิบัติที่ไม่ยุติธรรมในโรงงาน เธอจึงตัดสินใจลาออก ระหว่างเดินทางไปเมืองหลวงโบโกต้า (Bogotá) เพื่อมองหางานใหม่ เธอได้รู้จักกับกลุ่มค้ายาเสพติด ที่เสนอให้เธอขนยาเสพติด โดยการกลืนลงท้อง (drug mule) เป็นงานที่เสี่ยงอันตราย แต่เธอก็รับงานนี้ โดยเธอต้องกลืนเฮโรอีนที่แพ๊คเป็นเม็ดรวม 62 เม็ด และบินไปยังนครนิวยอร์กกับเพื่อนอีกคนที่ชื่อ บลางคา (Blanca)

เจ้าหน้าที่ศุลกากรสหรัฐสงสัยในการเดินทางของเธอ จึงให้เธอเข้าเครื่อง X – rayed แต่เนื่องจากการการตั้งครรภ์จึงทำให้ต้องเชื่อเรื่องราวที่เธอบอก ว่าพ่อของลูกเป็นคนออกค่าตั๋วเครื่องบินให้

มาเรียและเพื่อนอีกสองคน คือบลางคากับลูซี่ ได้ถูกพาไปยังโมเต็ลแห่งหนึ่ง พวกเธอต้องอยู่จนกว่าจะนำส่งยาเสพติด(โดยการถ่ายออกทางทวารหนัก) จนครบจำนวน ลูซี่มีอาการป่วยจากการที่เฮโรอีนในหีบห่อแตก และซึมเข้าสู่กระแสเลือดอย่างรวดเร็ว ทำให้เธอไม่สามารถนำออกส่วนที่เหลือได้ ขบวนการค้ายาจึงจัดการผ่าท้องเธอเพื่อเอาเม็ดยาออกมา

มาเรียจึงชวนบลางคาหนี ในเช้าวันใหม่ที่เธอพบร่างที่ปราศจากชีวิตของลูซี่ โดยทั้งสองคนได้เดินทางไปยังบ้านพี่สาวลูซี่ เพื่อขออาศัย โดยไม่ได้บอกว่าลูซี่ตายแล้ว แต่ในที่สุดพี่สาวของลูซี่ก็ค้นพบว่าน้องสาวตัวเองเสียชีวิต จึงขับไล่มาเรียและบลางคาออกจากบ้าน

ทั้งสองคนได้ย้อนกลับไปยังกลุ่มค้ายาและมอบยาให้กับพวกเค้า เพื่อแลกกับเงินค่าตอบแทน โดยมาเรียได้แบ่งเงินส่วหนึ่งส่งร่างของลูซี่กลับโคลอมเบีย

ระหว่างรอบอร์ดดิ้ง มาเรียตัดสินใจที่จะอยู่อเมริกา ส่วนบลางคากลับบ้านเพียงลำพัง..





~ รู้จักกับโคเคน ~

Photobucket


โคเคน (cocaine) คือ crystalline tropane alkaloid ซึ่งสกัดมาจากใบของต้นโคคา (Coca) ซึ่งออกฤทธิ์เป็นสารกระตุ้นมีผลต่อระบบประสาทส่วนกลาง และเป็นสารที่ระงับความต้องการของร่างกาย (Appetite Suppressant) อีกนัยหนึ่งโคเคนอีน เป็นสาร Dopamine reuptake inhibitor ซึ่งผู้ได้รับสารนี้จะรู้สึกมีความสุข และมีพลังงานเพิ่มอย่างสูงในระยะเวลาสั้นๆ

ข้อเสียของการใช้สารโคเคนคือ มีผลให้ระบบการหายใจล้มเหลว มีโอกาสเป็น โรคหัวใจ และอัมพาต

ในผู้ใช้สารโคเคนเป็นระยะเวลานาน หลังจากโคเคนหมดฤทธิ์แล้วอาจจะทำให้เกิดอาการซึมเศร้าเนื่องจากภาวะการลดระดับของสารโดปามีนในสมองอย่างฉับพลัน หลังจากการกระตุ้นของสารเสพติด


ข้อมูลจากวิกีพีเดีย





Photobucket


ฉันทราบมาว่า “มรกต” จากโคลอมเบีย เป็นมรกตที่คุณภาพดีที่สุดในโลก และฉันก็ไม่พลาดที่จะแวะเข้าร้านเพื่อขอชมให้เห็นกับตา ฉันดูไม่เป็นหรอก ว่าเนื้องาม น้ำงามอย่างไร เพียงแค่อยากเห็นและอยากสัมผัสของจริง (สอบถามจากพี่เหมียว sirimas_m พอให้ดูเป็นนิด ๆ หน่อย ๆ ก็พอ)

ณ เมืองคาตาเฮน่าที่ฉันอยู่ ในย่านเมืองเก่า มีมรกตอยู่หลายร้าน (Joyeria y Esmeralda) ฉันสุ่มเดาที่จะเข้าไปชม พูดคุยสอบถามราคา โดยเลือกที่จะดูแค่อัญมณีเท่านั้น เพราะชิ้นงานอื่นไม่ว่าจะเป็นแหวน ต่างหู หรือจี้ ความปราณีตในการออกแบบ และการเจียรนัย ไม่สวย ไม่ถูกใจ และไม่สมกับราคาที่ตั้งไว้เลย

ความตั้งใจ (ถ้าเป็นไปได้) อยากได้มรกตเม็ดเล็ก ๆ สำหรับทำหัวแหวน ในตอนแรก แล้วก็เปลี่ยนใจ ขอเป็นต่างหูดีกว่า เพราะฉันไม่ชอบสวมแหวนสักเท่าไหร่ (มีอยู่สองวง ยังไม่ค่อยได้เอามาประดับนิ้วเลย)

ฉันเสาะและมองหา จนกระทั่งในท้ายที่สุด มีเพื่อนชาวโคลอมเบียบอกว่า ถ้าอยากได้จริง ๆ ไปหาซื้อที่กรุงโบโกต้าดีกว่า เพราะที่คาตาเฮน่า คุณภาพงั้น ๆ แถมราคาก็แพงอีก ที่นี่ลูกค้าส่วนใหญ่คือนักท่องเที่ยวที่มากับเรือสำราญ ความกระหือรือที่อยากได้ในตอนแรก ค่อยเบาบาง

แต่ก็ยังสืบค้นข้อมูลอยู่เรื่อย ๆ จนในที่สุดมาเจอเว็บนี้เข้า ยิ่งทำให้คิดหนัก รู้ไว้ก่อนเลือกซื้อมรกต


Photobucket


เล่าให้ฟังคร่าว ๆ ก็แล้วกัน (ถ้าใครเคยดูภาพยนต์เรื่อง Blood Diamond ก็คงนึกภาพตามได้ไม่ยาก)

ว่ากันว่ามรกตที่ดีที่สุดในโคลอมเบียมาจากเหมืองแร่ Muzo (แต่ที่เห็น ๆ กันในท้องตลาด มีการนำเข้าจากหลายประเทศ ไม่ว่าจะเป็นบราซิล รัสเซีย แซมเบีย และโมซัมบิก) โดยมรกตเนื้อดีที่สุด เรียกว่า crystals (cristales) เมื่อมีการค้นพบ จะถูกส่งออกไปยังญี่ปุ่นหรือนิวยอร์กทันทีทันใด โดยเจ้าของเหมืองและคู่ค้า จะบินตรงไปยังเหมืองเพื่อทำการซื้อขายด้วยตนเอง

แล้วจะรู้ได้อย่างไรว่า มรกตที่ซื้อเป็นมรกตแท้จากโคลอมเบีย ไม่มีใครบอกได้แน่นอน นอกจากพ่อค้าหรือแม่ค้า ก็ต้องถือว่าเป็นวัดใจ ที่สามารถเชื่อได้ส่วนหนึ่งคือใบรับรองจาก GIA, AGL, AGTA, Gubelin และ GRS เป็นต้น ที่เหลือก็สืบเสาะหรือเลือกซื้อจากร้านที่มีคนแนะนำเอา

แค่ก้อนหินสีเขียว เม็ดเล็ก ๆ ก็ชวนให้ปวดหัวซะขนาดนี้ เอาเป็นว่า แล้วแต่ความชอบและความสนใจส่วนบุคคลก็แล้วกัน

Photobucket

มรกตสีเขียวเข้มอมฟ้า (Deep Bluish - Green Color) จากเหมืองแร่ Muzo


Photobucket

Trapiche Emerald ที่มีดาวอยู่ตรงกลาง - มรกตราคาแพงและมีค่ามากที่สุดในโลก





Photobucket


วันแรกที่ฉันได้ไปเยือนเมืองเก่า สะดุดตากับรูปปั้นรูปนี้ หญิงอ้วนนู้ด ผลงานของศิลปินชาวโคลอมเบียนาม Fernando Botero Angulo เขาได้รับการกล่าวขานว่า เป็นที่สุดของศิลปินโคลอมเบีย ("the most Colombian of Colombian artists") โด่งดังและเป็นที่รู้จักไปทั่วโลก โดยได้รับรางวัลจาก Salón de Artistas Colombianos ในปีค.ศ. 1958

นอกจากศิลปินภาพวาด โคลอมเบียยังมีศิลปิน นักร้องนักดนตรีมากความสามารถอีกหลายคน ปัจจุบันที่รู้จักกันดีคือชากิร่า (Shakira Isabel Mebarak Ripoll) เธอไม่ได้เป็นแค่นักร้องเสียงดี นักเต๊นเบลล่าที่มากความสามารถ เธอยังเป็นนักเขียนเพลง นักกวีและนักดนตรีอีกด้วย เพลงที่โด่งดังและทำให้เธอได้รับความนิยมมากที่สุดคือเพลง Hips Don't Lie

และนักร้องชายอีกคนที่ฉันชื่นชอบผลงาน ฮวนเนส (Juan Esteban Aristizábal Vásquez) สำหรับคุณ ๆ ที่ชื่นชอบเพลงร๊อค ลองค้นหาดู เพลงที่ได้รับความนิยมเพลงหนึ่งคือ Nada Valgo Sin Tu Amor (I Am Worthless Without Your Love)


++ อัพเดทวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2554, Cartagena : Colombia ++





Create Date : 07 กุมภาพันธ์ 2554
Last Update : 19 มีนาคม 2554 9:42:11 น. 25 comments
Counter : 2483 Pageviews.

 
พี่ก๋านึกถึงโคเคนก่อนเลย
กับอาชญากรรมรุนแรง
แต่เชื่อแน่ว่า
เมื่อไปถึงจริงๆแล้ว
โคลัมเบีย
น่าจะมีความสวยงามซ่อนอยู่มากมาย

เราอยู่เมืองไทย
รับสื่อข้างเดียว
เลยอาจจะเห็นแต่ความความรุนแรงของประเทศนี้


พี่ก๋าขอมานั่งรอชมความงามของโคลัมเบีย
ผ่านบล้อกน้องเอ้ด้วยคนนะครับ





โดย: กะว่าก๋า วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:6:31:48 น.  

 
ขอบคุณที่ช่วยพาลุงไปเที่ยวไกลๆถึงโคลัมเบีย ยังไม่เคยไปเลยครับ ได้เปิดหูเปิดตา


โดย: ลุงเมืองบี่ IP: 24.94.67.64 วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:6:54:21 น.  

 
สวัสดีคะคุณเอ้ สบายดีนะคะ
มุกเข้ามาเที่ยวโคลอมเบียด้วยคนคะ
สิ่งเเรกที่นึกถึง ตอนอ่านบล็อคคุณเอ้ก็คือเพื่อนชาวโคลอมเบียที่มุกรู้จักที่เฮติคะ
ทุกคนนิสัยน่ารัก ชอบเสียงเพลง อารมณ์ดีมากๆ
ใจจริงๆเมื่อตอนอยู่เฮติก็เเพลยไว้ว่าจะเดินทางไปเที่ยวบ้าง
แต่พอเกิดแผ่นดินไหว รวมทั้งมีเจ้าตัวเล็ก ทุกอย่างเลยต้องเปลี่ยนแผนหมดเลยคะ
คิดถึงเสมอนะคะ


โดย: mook (haiti ) วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:11:40:55 น.  

 
แปลกแฮะ...ตัวพี่ไม่ค่อยนึกถึงโคเคนนะ แต่คิดถึงภาพประเทศทางอเมริกาใต้ เสนห่์ของบ้านเมืองเค้าแทน
ส่วนตัวถ้าอาชญากรรม หรือยาเสพติดอะไรเนี่ย พี่ชอบคิดถึงคิวบานะ ดูจากหนังด้วยมั๊ง ฮ่าๆ

อยากไปเที่ยวบ้างจัง...ชอบเที่ยวแนวนี้ ไม่ชอบเที่ยวบ้านเมืองที่ทันสมัยจัด หรือหรูหราฟู่ฟ่า แต่ก็ดูได้นะ

มรกตสวยจ้า ถ้ามีโอกาสไปจะซื้อฝากแม่นะ เพราะคุณท่านชอบมรกตอย่างแรง อิอิ


โดย: เด็กแมว (UStogetheR ) วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:13:15:50 น.  

 
เข้ามาทำความรู้จักกับโคลอมเบียด้วยคนค่ะ
สารภาพว่านึกถึงโคเคน กับกาแฟ ^^



โดย: Panino วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:14:59:53 น.  

 
สำหรับพี่นึกถึง"มรกต"(Emerald)ก่อนเลย... เพราะหากินอยู่กับหิน เสียดาย ถ้ามีโอกาสไปนั่งส่องคงจะมันส์


โดย: sirimas_m วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:15:33:58 น.  

 

เห็นภาพสุดท้าย
แล้วอุ้มต้องบอกกับตัวเองว่า
อุ้มคงไปอ้วนถึงขนาดนั้นเน๊าะ
ว่าแล้วต้องไดเอ็ท..ต้องผอม อิอิอิ
แวะมาโหวตท่องเที่ยวให้คุณเอ้จ๊ะ



โดย: อุ้มสี วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:20:52:48 น.  

 
แวะมาทักพี่เอ้ อีกแล้ว และก็มีประเทศใหม่อีกแล้ว

ถ้าพูดถึง “โคลอมเบีย” คุณนึกถึงอะไร?

โบแวปแรกนึกถึง..... ยาเสพติดและอาชญากรรม

ไม่เค่อยดีเลยแฮะ!!! คิดแบบเดียวกับพี่เอ้เลย
อ่าน ๆ ไปที่พี่เอ้เขียน เป้นประเทศที่น่าสนใจมาก ๆ
อยากรู้ไอ่ตรงใบของต้นโคคานี่แหล่ะค่ะ
อยากให้พี่เอ้พาไปชมด้วย ถ้ามีโอกาส นะค่ะ

พึ่งถึงหรอค่ะ อิอิ..... เห็นจากที่เขียน
โบอ่านลงมาเรื่อย ๆ เห็น รุปปั้นหญิงอ้วนแล้วเกิดคำถามอีกแล้วค่ะ

แก่ไปชั้นจะเป็นแบบนี้ไหมนะ อิอิ
รักษาสุขภาพ เดินทางปลอดภัยนะค่ะ

ปล.. โหวตให้นักเดินทางในดวงใจแล้วเหมือนเดิม อิอิ


โดย: ค๊อปเตอร์ใบไม้ (arlendil ) วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:22:51:42 น.  

 
สวัสดีค่ะ พี่เอ้

รูปแรกสะดุดตาอีกแล้วค่ะ แต่ให้รุสึก
เหมือนเหนื่อยๆ ล้าๆ แบบหมดวัน

โคลอมเบีย เพิ่งได้เปิดหูเปิดตาจากพี่ที่พาเที่ยวนี่ล่ะค่ะ
รุจักก็คงนักร้องชากิร่าอย่างเดว
โคเคนก็เพิ่งรุว่า แหล่งอยู่ที่โคลอมเบียนี่เองค่ะ
ชื่อเหมือนโค้กตัดท่อนหลัง สงสัยมีส่วนผสมต้นโคคาเหมือนกัน

ตามไปเก็บเอกวาดอร์เลยอ๋อว่าลูกนี่คือโมรา
แบล็คเบอร์รี่นั่นเอง

ช่วงนี้วุ่นๆ เลยเพิ่งได้มาตามเก็บภาพล่ะค่ะ
เป็นแบบโหวตก่อน อ่านทีหลัง

ไว้จะมาตามเที่ยวตอนต่อไปล่ะค่ะ
ขอบคุณนะคะพี่



โดย: เลื้อย วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:17:46:00 น.  

 
ดูไม่เป็นเหมือนกันค่ะ

หนังกินใจมากค่ะ

ชักชอบโคลัมเบียด้วยแล้วค่ะ


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:10:46:24 น.  

 
สวัสดีค่ะคุรเอ้ ตามมาลัลล้าโคลัมเบียด้วยคน แต่ก่นพูดถึงโคลัมเบียเนี่ยจะนึกถึงพวกมาเฟียค้ายา เรียกค่าไถ่เหมือนในหนังเลยค่ะ แต่พอมาเจอบล็อกนี้ กร๊ีดดด แอบชอบโคลัมเบียขึ้นมาทันทีเลย


โดย: Thairabian วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:14:06:34 น.  

 
พี่ก๋าสนใจมุมที่น่ากลัวของโคลัมเบียครับ
แล้วจะมาติดตามอ่านในบล็อกน้องเอ้นะครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:6:29:37 น.  

 
ทุกอย่างมักจะมีสองด้านเสมออ่ะค่ะ ต่อให้คนเลวสุด
ก็ยังมีดี เพราะฉะนั้นกับภาพลักษณ์ของประเทศโคลัมเบีย
อย่างนี้ เราว่ามันก็มีทั้งดีและร้าย

จริงๆ ว่าไปแล้วเวลาเราไปเที่ยวที่ไหน
ไม่ต้องคิดไกล กรุงเทพเมืองหลวงของเราเอง
อาชญากรรมก็ไม่ได้น้อยหน้าใครเหมือนกัน
แต่ว่ามันก็ไม่ได้เกิดตลอดเวลา และก็ไม่ได้จะมี
แต่เรื่องแย่ๆ เพราะกรุงเทพเมืองฟ้าอมร
ก็มีอะไรให้เยือนเยอะเชียวค่ะ เพราะฉะนั้นไม่แปลก
เลยที่โคลัมเบียจะมีสิ่งดีๆ (อย่างมากมาย) ให้เรา
ได้ค้นหาเน๊าะ

อ่านเรื่องเล่าของหนังที่เอ้เอามาเล่าให้ฟังนี้
คล้ายๆ บ้านเรามีอยู่เหมือนกันเน๊าะ ... เรียกว่า
ความจนทำให้คนทำได้ทุกอย่าง แม้กระทั่งเสี่ยง
อันตรายโดยการเข้าไปยุ่งกับเรื่องผิด กม.
อันตรายจริงๆ เลย


โดย: JewNid วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:8:30:12 น.  

 
บล็อกเล่าเรื่องวันนี้ .. อ่านเพลินจ้ะ เลยกดโหวต
ให้แบบโดนๆ เลยค่ะ


โดย: JewNid วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:8:31:07 น.  

 
ได้ความรู้เกี่ยวกับโคลอมเบียอีกเยอะเลยน้อง
ขอบคุณมากนะจ๊ะ

มีความสุขมากๆในเทศกาลแห่งความรักนี้นะจ๊า


โดย: anigia วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:2:11:23 น.  

 
ใช่แล้วค่ะคุณเอ้ คนจีนในไทยเค้าฉองแบบมีมารยาทและน่ารัก ครึกครื้น ที่นี่ก็ครึกครื้นแต่ลืมหัวอกคนอาศัย ฮ่าๆ อยากแบกกล้องออกไปล่าภาพเหมือนกันค่ะ แต่ ณ เวลานั้นกลิ่นดินปืนประทัดและพลุมันเหม็นมากเลย ไม่ไหวจะเป็นลมซะก่อน


โดย: Thairabian วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:17:05:42 น.  

 
พี่แวะมาขอบคุณน้องเอ้ที่แวะไปอวยพรให้ลิงน้อยแซคแมนจ้า

ขอให้น้องมีความสุขมากๆเช่นกัน และ....

Happy Valentine's Day น๊า


โดย: anigia วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:19:02:51 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องเอ้




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:6:26:38 น.  

 




แค่อ่านเหตุการในบาร์ก็วาทำเอาตกใจแล้วค่ะคุณเอ้
อย่างนี้ตอนวาโดนจี้นี้ เบาลงมากๆเลยค่ะ
โคลัมเบียคิดถึงกาแฟกับมรกตค่ะ
และก็นึกกลัวมาเฟีย และความไม่ปลอดภัยค่ะ
วันนี้ได้กระเถิบเข้ามาใกล้แบบนี้กับคุณเอ้
ได้เปิดอีกมุมมองหนึ่งค่ะคงต้องจดไว้อีกที่หนึ่งในแถบนั้นแล้วค่ะ



โดย: Sweety-around-the-world วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:20:05:54 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


โดย: ชะเอมหวาน วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:12:23:53 น.  

 
Happy Valentine's day na krab




โดย: MM (ongchai_maewmong ) วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:17:03:00 น.  

 
เอากุหลาบพันปีดอยอินทนนท์มาฝากค่ะ



โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:20:23:11 น.  

 
เงียบหายไปนานเลยน้องเอ้ สงสัยกำลังยุ่งเดินทางอยู่แน่ๆเลย พี่มาส่งความคิดถึงจ้า



โดย: พี่แอ๋น (anigia ) วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:18:54:19 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับน้องเอ้







โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:6:34:38 น.  

 
หวัดดีจ้าคุณเอ้ ไม่ได้มาซะนานสบายดีป่าวคะ

เห็นมรกตแล้วอยากได้บ้างอะไรบ้าง เหอ เหอ ไม่ยักรู้เลยว่าเค้าดังเรื่องมรกต รู้แต่ว่าเรื่องโคเคนจ๊ะ


โดย: Summer Flower วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:13:18:52 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Amazonia
Location :
Thailand - Poland

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 14 คน [?]




“One’s destination

is never a place,

but a new way of

seeing things.”

- Henry Miller -



© Copy Right 2006 - 2017
http://ostojska.bloggang.com
ข้อความและรูปภาพทั้งหมด



กล้องที่ใช้ : Sony DSC - R1, Canon IXY 920 IS

โปรแกรมตบแต่งภาพ : Photofiltre & PhotoScape


ฟ้อนต์ไทยสวย ๆ จาก : ฟอนต์.คอม


Free counters!
:: Since 12 October 2010 ::


New Comments
Group Blog
 
 
กุมภาพันธ์ 2554
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728 
 
7 กุมภาพันธ์ 2554
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Amazonia's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.