กันยายน 2559

 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
 
 
All Blog
จอมนางจารชนหน่วย 11 ภาคต้น (1-4) เซียวเซียงตงเอ๋อร์ เขียน










ป่วยค่ะ ไม่มีแรง เขียนบล็อกสำหรับโอใช้แรงกายใจไม่น้อยจริงๆ จะพยายามพิมพ์เท่าที่ไหวนะ ต้องขุดกำลังภายในจากร่างละ ฮึบๆ

มีสองภาค ภาคละ 4 เล่ม รวม 8 เล่ม ภาคสองตอนนี้ยังไม่ออกจ้า




จอมนางจารชนหน่วย 11 ภาคต้น (1-4) (8 เล่มจบ)
เซียวเซียงตงเอ๋อร์ เขียน  ลี หลินลี่ แปล
สำนักพิมพ์ SIAM INTER BOOK
1,046 บาท  1,210 หน้า
(ราคาเปิดจองแบบ Box Set, ไม่รวมส่ง *แบบ Box Set มีจำหน่ายเฉพาะรอบจองเท่านั้น)

หลังปก

ในโลกของฉู่เฉียว มีพระอาทิตย์ที่ไม่มีวันดับสลายชั่วนิรันดร์ดวงหนึ่ง แม้ชั้นเมฆจะหน้าทึบปานใด ก็ไม่อาจบดบังแสงอันจรัสจ้านั้นได้ หลายปีต่อมา นางบอกว่าพระอาทิตย์ดวงนั้นก็คือความศรัทธาของนาง

"ฉู่เฉียว" จารชนหญิงผู้เก่งกล้า กลับทะลุมิติสู่ยุคโบราณ กลายเป็นดรุณีทาสอายุเจ็ดขวบที่อ่อนแอไร้ทางสู้ นี่คือเรื่องราวของเด็กหญิงคนหนึ่ง บนเส้นทางแห่งคาวเลือด บนสมรภูมิรบ บนสมรภูมิแห่งชีวิต นี่คือเรื่องราวของบุรุษผู้กล้าที่สติปัญญาเลิศล้ำกลุ่มหนึ่ง บนเส้นทางแห่งอำนาจ บนเส้นทางแห่งจอมคน ประมุขแห่งเยียนเป่ยผู้ทระนงองอาจ คุณชายสูงศักดิ์ผู้เย็นชาและฉลาดล้ำลึก รัชทายาทเปี้ยนถังผู้รักความสำเริงสำราญ ราชันชิงไห่ผู้มีรอยยิ้มซ่อนคมดาบ...

ในโลกยุคโบราณอันไร้ซึ่งมนุษยธรรม ผู้เข้มแข็งกลืนกินผู้อ่อนแอ ปลาใหญ่กินปลาเล็ก นางจะเอาชีวิตรอดได้อย่างไร?

ภายใต้สงครามอันทารุณโหดร้ายและการสังหารหมู่ที่อำมหิตเลือดเย็น พวกเขาเหล่านี้จะมาบอกพวกเราว่า

อะไรคือความรัก อะไรคือคุณธรรม
อะไรคือความตื้นตัน อะไรคือความศรัทธา!


คุยกันหลังอ่าน

แนวย้อนเวลา นางเอกเป็นจารชนหน่วยพิเศษในยุคปัจจุบันที่ต้องพลีชีพเพื่อหน่วยและบ้านเมือง ตายปุ๊บก็หลุดมาเข้าร่างเด็กน้อยวัยเจ็บขวบที่เป็นทาส

ต้องทราบว่าบ้านเมืองในขณะนั้น ผู้เป็นนายเป็นสิทธิ์ที่จะทำอะไรกับทาสก็ได้ เบื่อ เล่น หน่าย ฆ่า ไม่ต่างจากบี้มดบี้แมลง

ขณะนั้นเหล่าคุณชายน้อยตระกูลสูงศักดิ์กำลังแก้เบื่อด้วยเกมการล่าอยู่ การล่านี้ไม่เหมือนการล่าสัตว์ทั่วไป เพราะเป็นการล่าทาส

เด็กหญิงมากมายถูกปล่อยให้หนีตายในคอกหมาป่าที่หิวจัด บนร่างพวกนางติดชื่อสกุลของเหล่าคุณชาย

สามารถยิงสัตว์และยิงทาสได้ในเวลาที่กำหนด ใครเหลือทาสมากที่สุดเป็นฝ่ายชนะ 


เด็กน้อยวิ่งหนีหมาป่าอย่างเสียขวัญ คุณชายลั่นธนูออกจากแล่ง
ต้องหมาป่าให้เด็กน้อยใจเต้นแรง ด้วยใจแฝงว่าตนรอดแล้วกลับกลาย

เป้าธนูเปลี่ยนไปเมื่อใดหรือ ทำไมคือตนเล่าเด็กสงสัย
จากหนีสัตว์เป็นหนีคนหนีร่ำไป ผิดอันใดไม่เข้าใจน้ำตาริน


ฉู่เฉียวมาเข้าร่างเด็กน้อยจิงเยว่เอ๋อร์ตอนนั้นเอง นางต้องเอาชีวิตรอดจากธนูและหมาป่าทั้งหลาย และที่สุดแล้วก็รอดตายจากการที่เยียนสวิน คุณชายที่ยังมีโอกาสเอาชีวิตนางเป็นคนสุดท้าย เลือกปล่อยนางไป

จิงเยว่เอ๋อร์เป็นทาสของตระกูลจูเก่อ แม้รอดจากคอกล่าสัตว์ แต่นางก็ยังอยู่ในสถานะทาสอยู่ดี ไม่นับพี่น้องหลายชีวิตที่ล้วนเยาว์วัยและไร้เดียงสา

ฉู่เฉียวในคราบเด็กหญิงจิงเยว่เอ๋อร์ แม้ร่างเด็กแต่ความคิดยังฉับไวสมเป็นจารชนสาว การใช้ไหวพริบเอาตัวรอดคนเดียวไม่ใช่เรื่องเกินความสามารถ แต่กลับยากเหลือเกินเมื่อต้องแบกภาระพี่น้อง

นางเป็นจารชนมือคาวเลือด เมื่อใดจำต้องฆ่าเพื่อเอาชีวิตรอด นางฆ่าได้ไม่กะพริบตา แต่ถ้าใครเคยมีบุญคุณกับนางไว้ นางก็จะทำสุดความสามารถเพื่อช่วยเหลือเช่นกัน

ชีวิตที่บีบคั้น เส้นทางที่ยากเข็ญ

แต่เมื่อนางเลือกแล้ว นางก็จะทำทุกวิถีทางเพื่อให้ถึงจุดมุ่งหมาย

นางมีศรัทธา





จุดขายของเรื่องนี้คือความโหด รู้สึกได้เลยว่าผู้เขียนสนุกกับการเขียนฉากต่อสู้ที่มีความโหด สมบุกสมบัน และเละเทะ อย่างแขนขาด มือหาย ร่างแหลก มันสมองไหล อ่านไปอาจจะรู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องบรรยายขนาดนั้นเลย แต่อย่างที่บอก มันเป็นอรรถรสและจุดขายสำหรับเรื่องนี้ค่ะ ถือว่าอ่านเอาเพลินๆ ละกันเนอะ แต่ไม่ได้ถึงขนาดสยองขวัญนะคะ 

เรื่องหลักเล่าตั้งแต่บ่อเกิดความแค้นจนผลักดันให้คนคนหนึ่งพลิกตัวเองขึ้นมาเป็นใหญ่ได้ เรื่องรองเล่าถึงกลุ่มขั้วอำนาจต่างๆ ที่มาห้ำหั่นกัน

สำหรับโอเรื่องนี้โอจะได้มุมมองเพิ่มเติมจากเรื่องอื่นๆ ว่าทำไมฮ่องเต้ถึงขี้ระแวง ทำไมถึงต้องรับสนมไปทั่ว ทำไมถึงไม่กล้าจัดการอะไรเด็ดขาด เรื่องนี้จะได้เห็นมุมมองว่า ถ้าไม่มองในแง่ร้ายล่ะ จะเกิดอะไรขึ้น หรือมีความน่ากลัวอะไรซ่อนอยู่ใต้ผิวน้ำที่เคยเห็นว่าเงียบสงบ เหมือนเราถอยจากมุมฮ่องเต้เดิม มาอยู่เบื้องหลังบ้าง

หลายคนคงสงสัย ความรักล่ะ มีไหม เป็นอย่างไร

ตอบว่ามีค่ะ แต่จะอยู่ในรูปแบบไหน หรือกับใคร ยังอาจต้องลุ้นกันอยู่ 

ผู้ชายในเรื่องนี้เด่นๆ หลายคนเลย ต่างคนต่างมีความเกี่ยวพันกับนางเอกและสำคัญไม่น้อย

ในเล่มแรกๆ นางเอกยังเด็ก เลยยังไม่มีฉากกุ๊กกิ๊ก แต่พอนางเอกโตแล้ว จะเริ่มมีฉากเอาใจคนอ่าน ให้ได้ยิ้ม ให้ได้เขินบ้างแล้วค่ะ

ส่วนที่โอไม่ชอบในเรื่องนี้คือลักษณะการดำเนินเรื่องที่มีบางช่วงไม่ต่อเนื่อง ผู้เขียนเลือกเล่าข้าม แล้วค่อยย้อนมาอธิบายเล็กน้อย หรือไม่ก็ไม่กล่าวถึงอีกเลย ซึ่งมันทำให้โอเปิดดูหน้าหนังสือว่าหน้าหายหรือเปล่าอยู่สองสามครั้ง มีช่วงใหญ่ที่ต่อกัน แล้วเว้นข้าม เล่าช่วงใหญ่ต่อกัน แล้วเว้นอีก ส่วนตัวโอไม่ชอบการดำเนินเรื่องลักษณะนี้นัก เพราะรู้สึกถึงรอยต่อของความไม่ต่อเนื่อง

และด้วยการเล่าแบบเน้นจุดใหญ่ ปล่อยเบลอรายละเอียดจุดย่อย ทำให้อ่านค่อนข้างยากพอสมควรค่ะ แนะนำว่าถ้าอ่านแล้วไม่เข้าใจ ให้อ่านต่อไปเรื่อยๆ ก่อน จะเห็นภาพชัดขึ้น 

ถ้าถามว่าเรื่องนี้แนวอะไร โอว่าแนวบู๊ + โรแมนติก น่าจะชัดเจนที่สุด เน้นความมัน สะใจ ไม่ใช่เสมือนจริงหรือชิงไหวชิงพริบค่ะ

(4+3.5+4.5+4)/4 = 4 ดาว เล่มสามทำได้ครบรส เข้าถึงอารมณ์ และให้น้ำหนักเรื่องแต่ละส่วนสมดุลดีที่สุด (แต่ถึงอย่างนั้นก็มีรอยต่อระหว่างเล่มก่อนหน้าค่อนข้างเห็นชัด)




รูปเล่ม

ปก ที่คั่น กล่อง โปสการ์ด สวยค่ะ

การจัดหน้ายังไม่ดี ระวังการตัดคำในแต่ละบรรทัด และวรรคตอน คำผิดยังมีประปราย สำนวนบางช่วงต้องเกลาเพิ่ม (แต่ภาพรวมเล่มสามและสี่ดีกว่าเล่มหนึ่งและสองค่ะ)

โอไม่รู้ว่าการใช้หน้าคั่นแต่ละบทของเรื่องนี้มีหลักเกณฑ์อะไร บางบทมีหน้าคั่น บางบทไม่มี ส่วนตัวโอไม่ค่อยเห็นด้วยกับการใช้หน้าคั่นบท เพราะเปลืองหมึก เปลืองกระดาษ ทำให้เล่มหนา เปลืองเงิน ตามลำดับ ยกเว้นเป็นการคั่นบทใหญ่ หรือภาค เพื่อแยกส่วนให้ชัดเจน อันนี้เข้าใจเหตุผล




เผื่อเป็นประโยชน์ค่ะ ผู้แปลหรือสำนักพิมพ์อาจมีเหตุผลบางอย่างที่เลือกใช้คำหรือประโยคนั้นๆ ซึ่งโอไม่เข้าใจ เอาเป็นว่า เอาไปปรับใช้ แต่ไม่ต้องเชื่อทั้งหมดนะคะ โอก็ไม่ได้ถูกเสมอไป


เล่ม 1

หน้า 22 อุปกรณ์สังเกตการณ์ที่ซ่อนมิดชิดได้บันทึกภาพทั้งหมดไว้ แต่...ใต้เก้าอี้ยาวในมุมหนึ่งซึ่งเป็นที่นั่งของนายทหารระดับสูงเมื่อครู่นี้ อุปกรณ์ขนาดเล็กจิ๋วชิ้นหนึ่งกำลังส่องแสงแดงวาบ เต้นระริกอย่างเงียบเชียบ

อ่านแล้วงง มีอุปกรณ์อยู่กี่ชิ้นกันแน่ หนึ่ง หรือสอง

ถ้ามีชิ้นเดียว ก็ไม่ควรใช้ "แต่" มาคั่นอยู่ตรงนั้น

หน้า 23 ระดับความแข็งแกร่งของกระจกในห้องนี้

แข็งแกร่ง หมายถึง อดทนไม่ท้อถอย โดยมากใช้กับสภาวะจิตใจ

ในที่นี้ ควรเป็น ความแข็งแรง ค่ะ

หน้า 57 ฮาฮา

โอไม่เข้าว่าทำไมถึงใช้คำนี้นะ ใช้ตามกันมาหรือเปล่า โอไม่ทราบ แต่เสียงมันไม่ได้เลยค่ะ เราหัวเราะร้องว่าฮาเหรอ ฮาฮาฮา งง?

หน้า 59 และหลังจากนั้น ลมกรรโชก

ต้องใช้ ลมกระโชก ค่ะ

หน้า 60 และหลังจากนั้น ร้องกรีด
มีแต่กรีดร้องค่ะ (หมายถึงกรีดเสียงร้องออกมา) แต่ถ้าร้อง เรากรี๊ด ร้องกรี๊ด (ร้องออกมาว่า กรี๊ด ไม่ใช่ร้องออกมาว่า กรีด)

หน้า 77 นายท่านผู้เฒ่าเปลี่ยนรสนิยมตั้งแต่เมื่อใด เกิดจะชอบเด็กหญิงที่ยังไม่โตแบบนี้ขึ้นมา

ลองเปลี่ยน

นายท่านผู้เฒ่าเปลี่ยนรสนิยมตั้งแต่เมื่อใด ถึงเกิดจะชอบเด็กหญิงที่ยังไม่โตแบบนี้ขึ้นมา

หน้า 84 ใครอนุญาตให้เจ้าพานางกลับมา

กลับไป (ยังเรือนคนใช้) ไม่ใช่ กลับมาที่นี่ (พาออก ไม่ใช่พาเข้า)

หน้า 101 พานให้อารมณ์เสีย

พาให้อารมณ์เสีย
พลอยทำให้อารมณ์เสีย

หน้า 136 บรรลุผ่านที่ใด ไม่มีใครไม่หลบให้

ไม่ต้องใช้บรรลุค่ะ หรือเปลี่ยนเป็น ถึงที่ใด... จะดีกว่า เหมือนศัพท์มันจะสูงเกินประโยค

ระวังติดใช้คำว่า "บรรลุ" นะคะ เห็นหลายใช้หลายที่เลย และหลายที่นั้นไม่จำเป็นต้องใช้

หน้า 263 แสงจันทร์ซีดเศร้าสาดส่องลงมาบนม้าศึกตัวหนึ่งที่เดียวดาย นั่งอยู่ด้วยหนุ่มน้อยเยาววัย

นั่งอยู่ด้วยหนุ่มน้อย?

ประโยครูปแบบนี้ไม่ใช้กันค่ะ

ยกตัวอย่างที่ใช้กันนะคะ

ยืนด้วยลำแข้ง
เดินด้วยเท้า
พลิกโลกด้วยฝ่ามือ

พอเห็นภาพไหม

ระวังนะคะ เห็นประโยครูปนี้เยอะมากเลย

หน้า 281 อุ้งมือซึ่งกุมที่เท้าแขนบีบแน่นจนเส้นเอ็นปรากฏชัด

อุ้งมือหมายถึงส่วนใจกลางฝ่ามือค่ะ เพราะฉะนั้นเวลาเราบีบ เราบีบนิ้วมือเข้าหากัน หรือเรียกรวมว่ามือ (ทุกส่วน) ไม่ใช่บีบอุ้งมือ

หน้า 286 ประจัญหน้า

ต้องเป็น ประจันหน้า

(ส่วนประจัญบาน สะกด ญ)

ถ้าซ้ำเดิม โอไม่เขียนซ้ำนะคะ



เล่ม 2

หน้า 69 นอกจากตระกูลมู่เหอ บรรดาลูกท่านหลานเธออื่นๆ ที่เหลือ ล้วนจ่อมจมอยู่ในความรื่นเริงของการล่าสัตว์ ภายใต้อารมณ์สาสมใจที่ซุกซ่อนไว้ภายใน กลับไม่มีสักคนที่แสดงความเห็นใจออกมา

ข้างบนหมายถึง คนที่เหลือทุกคนรู้สึกสาแก่ใจข้างใน ไม่มีใครแสดงความเห็นใจให้เห็น เป็นประโยคที่คล้อยตามกัน ไม่ใช่ขัดแย้ง ไม่ควรใช้ "กลับ" คั่น

ลองเปลี่ยน

นอกจากตระกูลมู่เหอ บรรดาลูกท่านหลานเธออื่นๆ ที่เหลือ ล้วนจ่อมจมอยู่ในความรื่นเริงของการล่าสัตว์ ภายใต้อารมณ์สาสมใจที่ซุกซ่อนไว้ภายใน ไม่มีสักคนที่แสดงความเห็นใจออกมา

หรือถ้าจะใช้ "กลับ" จะเป็นรูปแบบประโยคประมาณนี้ ลองเปลี่ยน

นอกจากตระกูลมู่เหอ บรรดาลูกท่านหลานเธออื่นๆ ที่เหลือ ล้วนจ่อมจมอยู่ในความรื่นเริงของการล่าสัตว์ ภายใต้อาภรณ์ของความสุข กลับซ่อนอารมณ์สาสมใจไว้ไม่ให้เล็ดลอดออกมา

หน้า 149 ตระกูลใหญ่ที่รุ่งเรืองไม่มีเสื่อมถอยมากว่าสามร้อยปี ภายในต้องมิช่ว่านอนสอนง่ายเช่นที่เห็นจากภายนอกอย่างแน่นอน ดูจากจูเก่เยว่และจูเก่อไหวสองพี่น้อง ก็พอเห็นได้ลางๆ

ต้องเป็น รางๆ หมายถึงพอเห็นได้แบบคลุมเคลือ ไม่ชัดเจน

หน้า 172 ไม่ว่าผู้ใดล้วนสามารถทรยศข้า แต่เจ้าไม่อาจ ไม่ว่าผู้ใดล้วนสามารถไปจากข้า แต่เจ้าไม่อาจ

ถ้าบิดประโยคท้ายไม่ให้ซ้ำประโยคแรกจะกินใจกว่านะ 

ลอง

ไม่ว่าผู้ใดล้วนสามารถทรยศข้า แต่เจ้าไม่อาจ ไม่ว่าผู้ใดล้วนสามารถไปจากข้า เว้นเสียแต่เจ้า

หรือ

ไม่ว่าผู้ใดล้วนสามารถทรยศข้า แต่เจ้าไม่อาจ ไม่ว่าผู้ใดล้วนสามารถไปจากข้า แต่มิใช่เจ้า

หน้า 226 นายน้อย เขาหามิได้ก่อกวน ตอนนี้...

ไม่ใช้หามิได้ในประโยคนี้ค่ะ

ใช้ มิได้ 

นายน้อย เขามิได้ก่อกวน ตอนนี้...

หรือถ้าใช้ หามิได้ รูปต้องเป็นอย่างนี้

หามิได้นายน้อย ตอนนี้...

หน้า 231 สองฟากถนนหลวง คุกเข่าไว้ด้วยชาวบ้านจำนวนมากที่หลบไม่ทัน

ไม่ใช้นะรูปนี้นะ ข้างบนบอกไปแล้ว

หน้า 265 ลุกคืบ

ต้องสะกด รุกคืบ

หน้า 292 บนจัตุรัสจื่อเว่ย คุกเข่าไว้ด้วยนักโทษแน่นขนัด

ไม่ใช้นะ

หน้า 305 ด้านหลังของนาง ติดตามไว้ด้วยคนชุดดำที่เครื่องแบบเหมือนกันกลุ่มหนึ่ง

ไม่ใช้นะ


เล่ม 3

หน้า 55 ค่ำคืนนี้ นครเจินหวงไหม้เกรียมจนถ้วนทั่ว ทุกที่เต็มไปด้วยเสียงร้องโหยหวน นครเจินหวง กลายเป็นนรกอเวจีจริงๆ แล้ว

เกี่ยวกับวรรคตอน 

ค่ำคืนนี้ นครเจินหวงไหม้เกรียมจนถ้วนทั่ว 

อันนี้วรรคได้ เพื่อเน้นเสียงหรืออารมณ์ เพราะ "ค่ำคืนนี้" เป็นคำขยาย หรือไม่วรรคก็ได้ ไม่ผิด (สวนใหญ่ไม่วรรคกันนะ)

แต่

นครเจินหวง กลายเป็นนรกอเวจีจริงๆ แล้ว

สองอันนี้ต้องไม่เว้นวรรคค่ะ

นครเจินหวงเป็นประธาน ต้องมากันทั้งประโยค

เป็น

นครเจินหวงกลายเป็นนรกอเวจีจริงๆ แล้ว

ระวังวรรคตอนนิดหนึ่งนะคะ ใช้ค่อนข้างถี่ และมีหลายที่ที่วรรคในที่ที่ไม่ควรวรรค

หน้า 71 วสันต์ฤดู

ต้องเป็น วสันตฤดู ค่ะ (ข้างบนพูดเรื่องวรรคตอน ที่โอเว้นอย่างนี้ผิดหมดนะคะ อย่าจำไปใช้ โอเว้นเพราะอยากให้อ่านง่ายเฉยๆ จริงๆ ต้องติดกัน หรือไม่ก็ควรใช้ "-" หรือ '-' จะถูกต้องที่สุด แต่โอขี้เกียจเฉยๆ)

หรือ ฤดูวสันต์ 

หน้า 98 อาจบางทีพวกเขาไม่รู้ว่า

อันนี้โอไม่รู้ว่ารูปนี้ปกติเขาสามารถใช้ได้ไหมนะคะ แต่ส่วนตัวไม่ชอบเท่าไรเลย 

สลับมาจากประโยคนี้ใช่ไหม 

บางทีพวกเขาอาจไม่รู้ว่า

อืมมม โอว่าถ้าจะใช้ ใช้ในประโยคที่ต้องการเน้นเป็นพิเศษ แบบกินลึก เราเลยเพิ่มลูกเล่นแปลกๆ เข้าไปจะดีกว่าใช้ในประโยคปกติ

หน้า 127 ขุนเขาเขียวอุ่มสลับซับซ้อน ที่ด้านหลังของสันเขาซึ่งมองไม่เห็น รถม้าสีเขียวค่อยๆ เคลื่อนไป 

ที่ด้านหลังของสันเขาซึ่งมองไม่เห็น คืออะไร? งงค่ะ

หมายถึง ไม่อาจมองเห็นด้วยตาเปล่า หรือ เขาไม่ทันมองเห็นคะ

ต้องปรับประโยคนะคะ



เล่ม 4

หน้า 17 ความวุ่นวายฉากนี้ คนที่ปัญญาต่ำต้อยจะเข้าใจว่าเป็นการปล้นฆ่าของพวกโจรร้าย คนที่ปัญญาสูงส่งเช่นจูเก่อเยว่กลับสามารถคุ้ยแคะเงื่อนงำ พยายามพิเคราะห์ถึงมูลเหตุของเรื่องนี้ แต่หนึ่งเดียวซึ่งเป็นผู้บงการตัวจริงต่างหาก ที่สามารถแยกแยะความสัมพันธ์อันซับซ้อนซ่อนเงื่อนนี้ได้

ประโยคหลังมันไม่ครบเป็นประโยคค่ะ

แต่หนึ่งเดียว(ซึ่งเป็นผู้บงการตัวจริง)ต่างหาก ที่สามารถแยกแยะความสัมพันธ์อันซับซ้อนซ่อนเงื่อนนี้ได้

ในวงเล็บคือส่วนขยาย สังเกตว่าไม่เป็นประโยค

ลองเปลี่ยนนะ

มีเพียงผู้บงการตัวจริงเท่านั้น ที่สามารถแยกแยะความสัมพันธ์อันซับซ้อนซ่อนเงื่อนนี้ได้

หรือถ้าอยากคงประโยคคล้ายๆ เดิม (โอว่าแอบเยิ่นเย้อไป)

แต่มีเพียงหนึ่งเดียวซึ่งก็คือผู้บงการตัวจริง ที่สามารถแยกแยะความสัมพันธ์อันซับซ้อนซ่อนเงื่อนนี้ได้

หน้า 53 "เส้าตงเจียง ตกลงปล่อยพวกเจ้าไปแล้ว"

ตรงนี้ไม่สามารถเว้นวรรคได้เลยค่ะ เราไม่ได้เรียกเส้าตงเจียงในฐานะชื่อชื่อหนึ่ง แต่เป็นประโยค

"เส้าตงเจียงตกลงปล่อยพวกเจ้าไปแล้ว"

หน้า 111 แต่หากให้ข้าเลือก ข้ายินดีเป็นดอกโยวเหยียนที่เจิดจ้าเพียงชั่ววูบ ก็ไม่ขอเป็นไม้ใหญ่ที่ดาษดื่นไปชั่วกาล

ใช้คำเชื่อมผิดหรือเปล่า เข้าใจยากด้วย

ลองเปลี่ยนนะ

หากข้าเลือกได้ ข้ายอมเป็นดอกโยวเหยียนที่เจิดจ้าเพียงชั่ววูบ (แต่)ไม่ขอเป็นไม้ใหญ่ที่ดาษดื่นไปชั่วกาล


หน้า 150 เฉิดฉันท์

ต้องสะกด เฉิดฉัน

หน้า 177 ท้องพระโรงอันรโหฐาน ยืนเต็มไปด้วยขุนนางบุ๋นบู๊ของเปี้ยนถัง

รโหฐาน หมายถึง ที่ลับ ที่ส่วนตัว ในที่นี้ใช่หมายถึงความหมายนี้หรือเปล่าคะ

ถ้าไม่ แล้วต้องการหมายถึงใหญ่โต ใช้ มโหฬาร หรือโอฬาร 

ยืนเต็มไปด้วย ไม่ใช้เนอะ

หน้า 184 เยียนเป่ยชุมนุมด้วยแม่ทัพที่เก่งกล้าสามารถ

ไม่ใช้เช่นกัน

หน้า 189 กรีฑาทัพ

ต้องเป็น กรีธาทัพ

หยายแคลน >> หยามแคลน หรือเปล่าคะ

หน้า 199 รุกฮือ

ต้องเป็น ลุกฮือ





ย่อแบบขึ้นรถด่วน

.
.
.
.
.

***เปิดเผยเนื้อหาสำคัญ*** ไม่อยากเสียอรรถรสตอนอ่านข้ามไปเลยค่ะ


.
.
.
.
.
.
.
.
.


นางเอกข้ามมิติไปเข้าร่างทาสเด็กในเรือนตระกูลจูเก่อ เป็นคนใช้ส่วนตัวของจูเก่อเยว่ พี่น้องของร่างที่นางใช้ก็ตายเพราะจูเก่อเยว่ทั้งทางตรงทางอ้อม เจอความโหดร้ายมากมาย ได้เยียนสวินช่วยเหลือหลายเรื่องก็เริ่มใจอ่อน ตอนนั้นตระกูลเยียนก็เกิดเรื่อง ถูกข้อหากบฏ โดนประหารทั้งตระกูล ตัวเยียนสวินก็ถูกจับ นางเอกติดร่างแหไปกับเยียนสวิน นางเอกเห็นเยียนสวินเสียสติก็พยายามให้ข้อคิด ยอมอยู่เป็นคู่หูร่วมเป็นตายกับเยียนสวิน เด็กสองคนต้องถูกกักบริเวณในวังหลวงตั้งแต่เล็ก นางเอกผูกพันกับเยียนสวินที่สุด ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ค่อนข้างซับซ้อน เป็นทั้งร่วมเป็นตาย คู่คิดคู่ยากกันมา เผชิญสิ่งร้ายร้อยแปดพันประการร่วมกัน ตัวนางเอกและเยียนสวินต่างก็มีใจให้กัน แต่ไม่แสดงออกฉันชู้สาว ส่วนหนึ่งเพราะมีภาระมากมายบนบ่า อีกส่วนคือยังไม่ถึงเวลา

จนในที่สุดก็ผ่านไปเจ็ดแปดปี ก็เริ่มมองเห็นเค้าลางความยุ่งยาก เยียนสวินและนางเอกเตรียมการมากมายเพื่อแก้แค้น และกลับไปยังถิ่นเดิมคือเยียนเป่ย ตอนนั้นเองนางเริ่มรู้แล้วว่าเยียนสวินเปลี่ยนไป เริ่มอำมหิตและมีความลับปิดบังนาง แต่นางเอกก็เข้าใจและให้อภัยมาตลอด พยายามช่วยเหลือหรือแก้ไขความผิดให้เยียนสวินเต็มความสามารถ จนเยียนสวินก่อกบฏ ต้าเซี่ยระส่ำระสาย บ้านเมืองเกิดกลียุค นางเอกได้พลัดจากเยียนสวิน โดยต่างฝ่ายต่างมุ่งไปที่หน้าที่หรือความจำเป็นที่ต้องทำ

จู่เก่อเยว่ที่เคยเป็นอดีตนายของนางเอกก็เริ่มมีบทบาทอีกครั้ง ตอนแรกนางเอกเกลียดเขามาก แต่ต่อมาก็เริ่มรู้ว่าเขาไม่ทำอันตรายตนจริงๆ (ปากดีไปงั้นแหละ) คอยช่วยเหลือหลายครั้ง จนยอมมีปัญหากับตระกูลตนเอง แต่นางเอกก็ยังขอทำตามความมุ่งมั่นเดิมคือช่วยเหลือเยียนสวิน จนจู่เก่อเยว่ยอมปล่อยไป

ผู้ชายที่มีบทบาทสำคัญนอกจากสองคนข้างบนก็คือจ้าวเช่อ องค์ชายเจ็ดแห่งต้าเซี่ย มีบทบาทในการปกครอง จ้าวซง องค์ชายสิบสาม ที่ทั้งรักและแค้นนางเอกอย่างลึกซึ้ง หลี่เช่อ รัชทายาทแห่งเปี้ยนถัง ที่ทั้งก่อความรำคาญและเป็นทั้งมิตรสหายฉู่เฉียว คนสุดท้ายน่าจะเป็นราชันชิงไห่ เดาจากหลังปก แต่คนนี้ยังไม่มีบทบาทอะไร


ระบายบันทึก

- พระเอกคงไม่หลุดไปจาก เยียนสวิน จูเก่อเยว่ หลี่เช่อ และราชันชิงไห่คนนั้น สี่คนนี้
- โอเชียร์จูเก่อเยว่ และคิดว่าน่าจะมาวิน บทสวีท (?) เยอะด้วย ปกติโอทายพระเอกไม่ค่อยพลาดนะ ดูซิเรื่องนี้จะพลาดหรือเปล่า
- เยียนสวินน่าจะหลุดโผ เพราะฮีเข้าสู่วิถีมาร ตามแบบฉบับแล้ว พระเอกมักมาจากผู้ร้ายกลายเป็นคนดี ไม่ใช่คนดีไปเป็นผู้ร้าย
- เหมือนจะแนวรุมรักผู้หญิงคนเดียว แต่ไม่ค่อยรู้สึกเท่าไร อาจเพราะนางเอกหวั่นไหวไม่มากด้วย
- เล่มสามนี่อุทานออกมาว่า "หลี่เช่อออ" เจ้าตัววายร้าย บังอาจหลอกกันได้ ฮ่าๆ อยากให้เขามีคู่ แต่ไม่อยากให้คู่กับฉู่เฉียว ชอบฉากในท้องพระโรงที่หมอนี่แกล้งหน้าซื่อตาใสมาก





หน้าปกทั้งสี่เล่ม 

โอชอบการออกแบบฟ้อนต์ชื่อเรื่อง กับตรงเลข 11 สวยดี ธนูก็สื่อถึงเรื่องได้ดี




ราคาปกเล่มละ 250 สี่เล่มก็ 1,000 บาทพอดี รอบจองมีกล่องจั่วปัง โปสการ์ดสี่สี และที่คั่นให้ โอไม่แน่ใจว่ารอบปกติหนังสือจะมีที่คั่นให้ไปด้วยหรือเปล่านะคะ ถ้ามีนี่ถือเป็นพัฒนาการที่ดีเลย

กล่องสีดำเงา ลายสีทอง สะท้อนแสงแล้วสวย แข็งแรง มีที่เผื่อให้ใส่ปกใส ดึงหนังสือเข้าออกง่าย แต่ของโอกระดาษที่ห่อกล่องด้านบนเผยอมาหน่อย คาดว่าเพราะเป็นกระดาษมัน กาวเลยไม่แน่น 

โปสการ์ดลายสวยดี โอว่าเอาไปทำเป็นหน้าปกได้เลย ไม่ซ้ำเดิมด้วย

ที่คั่นลายเดียวกับปก เพิ่งสังเกตว่าลายต่อกัน 

โดยรวมโอชอบการออกแบบครั้งนี้นะ น่าสะสม

ติเรื่องกระดาษที่ใช้ทำปกกับที่คั่น ใช้กระดาษบางกว่าปกติหรือเปล่า สัมผัสไม่เหมือนเดิม









.
.
.



นี่เป็นค่ำคืนแรกที่ฉู่เฉียวมาถึงราชวงศ์ต้าเซี่ย ในห้องเก็บฟืนที่ลมหนาวเข้าออกสะดวกของคฤหาสน์ตระกูลจูเก่อ เป็นครั้งแรกที่เธอหลั่งน้ำตาอย่างหมดทางสู้เพราะความอ่อนแอและหวาดกลัว เธอให้เวลาตัวเองหนึ่งชั่วยาม สาปแช่งชะตากรรม รำลึกถึงความหลัง วิตกกังวลถึงอนาคต และปรับตัวเข้ากับชีวิตใหม่ หลังหนึ่งชั่วยามผ่านไป เธอจะไม่ใช่ฉู่เฉียวนายทหารบัญชาการชั้นสูงแห่งหน่วยเฉพาะกิจที่ 11 อีกแล้ว แต่เป็นทาสเด็กที่อ่อนวัยและไร้ที่พึ่งพิงคนนี้ ต้องดำรงชีวิตอยู่ในราชวงศ์ที่ดิบเถื่อน ปราศจากมนุษยธรรม กระหายเลือดและไร้กฎระเบียบแห่งนี้

สถานการณ์ที่ย่ำแย่ไม่เปิดโอกาสให้เธอวิตกทุกข์ร้อนหรือถอนใจรำพึงรำพัน หากไม่ฮึดสู้ เธออาจมีชีวิตไม่พ้นคืนนี้

จู่เก่อ เว่ย มู่ เจวี๋ย เช่อ เขียนถึงตรงนี้ เธอขมวดคิ้วนิดหนึ่ง ข้างนอกมืดแล้ว เสียงใบไผ่ต้องลมดังแว่วมาแต่ไกล ในนั้นยังมีเสียงหัวเราะเจื้อยแจ้วของนางโลมนางรำ หวนคิดเงียบๆ อยู่นาน ในที่สุดก็เขียนตัวสุดท้ายลงไป...เยียน

กลางโถงใหญ่คฤหาสน์ตระกูลจูเก่อที่เต็มไปด้วยเสียงชนจอกอันครึกครื้น ตาขวาของเยียนสวินพลันกระตุกวูบรุนแรง เขาย่นหัวคิ้วที่ชวนมอง ก่อนหันศีรษะไปช้าๆ จ้องเขม็งไปทางแสงสีราตรีที่มืดสนิท

รัตติกาลมรณะ แร้งกาโบยบิน ราชวงศ์ที่อัปลักษณ์โสมมนี้ ได้เริ่มฟอนเฟะจากข้างในแล้ว

หน้า 61-62  บทที่ 2 เริ่มกลืนกิน
เล่ม 1



.
.
.



"เจ้าชื่อซิงเอ๋อร์?"

"ท่านทราบได้อย่างไร"

"ครั้งก่อนบนหน้าผา ได้ยินสาวใช้ที่ถูกเจ้าปรักปรำเรียกเจ้า"

คืนนี้ดูเหมือนเยียนสวินอารมณ์ดีมาก เห็นฉู่เฉียวไม่ต่อคำ จึงถามอีกว่า "เจ้าชื่อเดิมว่าอะไร แซ่อะไร"

ฉู่เฉียวฮึเบาๆ "ทำไมข้าต้องบอกท่าน"

"ไม่บอกก็ไม่บอก" เยียนสวินแค่นเสียงหยิ่งๆ "ข้าไม่เห็นอยากฟัง ช้าเร็วเจ้าก็ต้องร้องไห้วิงวอนให้ข้าฟัง"

"เช่นนั้นท่านก็อดทนรอให้ถึงวันนั้นเถอะ"

เยียนสวินขมวดคิ้ว "เป็นเด็กเป็นเล็ก ไฉนพูดจาแก่แดดเหมือนเป็นผู้ใหญ่"

เด็กหญิงบนแผ่นหลังแสยะปากไม่แยแส "พวกท่านก็ยังไม่โต ไฉนทำอะไรโหดเหี้ยมปานนั้น"

เยียนสวินตะลึงงัน ก่อนคลี่ยิ้มกล่าวว่า "สวรรค์ เจ้ายังอาฆาตจริงๆ"

สุ้มเสียงของเด็กหญิงจากหม่นหมองเปลี่ยนเป็นเย็นเฉียบ "ท่านไม่อาฆาตพยาบาท นั่นเพราะลูกศรไม่ได้ชี้มาที่ท่าน"

เสียงลมพัดอู้ๆ เยียนสวินจู่ๆ รู้สึกหนาวขึ้นมา อ้าปากเตรียมแย้ง แต่สุดท้ายก็พูดไม่ออก การแบ่งแยกชนชั้นวรรณะที่เขายึดถือมานานปี ยามนี้อธิบายต่อหน้าเด็กหญิงออกจากไม่เหมาะสมเท่าไร

มีเรื่องราวบางอย่าง เมื่อทุกคนต่างกล่าวว่าถูกต้อง ท่านก็จะเข้าใจว่าถูกต้องไปโดยปริยาย ต่อให้บางครั้งในใจท่านคิดค้านก็ตาม

หน้า 143-144  บทที่ 6 เทศกาลโคมไฟ
เล่ม 1



.
.
.


มีบางความรู้สึก ผู้อื่นไม่มีวันเข้าใจ มีบางความแค้น ผู้อื่นก็ไม่มีวันแบกรับ ต่อให้เป็นพวกเขาที่ใกล้ชิดสนิทสนม นางก็ยังไม่มีทางไปแบบรับความเจ็บแค้นที่ลึกล้ำถึงกระดูกแทนเขาได้

สิ่งที่นางทำได้ อาจมีแค่เหม่อมองอยู่ห่างๆ รอคอยเวลาที่ฝนตก แล้วยื่นร่มในมือส่งให้เขา

หน้า 285  บทที่ 13 ฟ้าถล่มดินทลาย
เล่ม 2


.
.
.


แสงจันทร์เย็นเยียบ อากาศยิ่งมายิ่งหนาว หลายครั้งคราประวัติศาสตร์พลิกผัน เพียงเพราะวาจาโกหกไม่กี่คำ ผู้กล่าวไม่ไยดี ผู้ฟังไม่นำพา เรื่องราวยิบย่อยเมื่ออยู่เบื้องหน้าเรื่องราวสำคัญใหญ่หลวง ก็เหมือนเม็ดทรายที่โยนลงมหานที ไม่มีใครสังเกตสนใจ แต่ในมุมที่ปราศจากผู้คนเหลือบแล ทรายเม็ดจิ๋วนั้นกลับไหลเข้าไปอยู่ในประตูกั้นน้ำอย่างน่าอัศจรรย์ กลายเป็นปมเหตุสุดท้ายที่พังทลายประตูกั้นน้ำ ด้วยเหตุนี้ เมื่อบ้านเรือนถูกน้ำป่าท่วมทับ ผู้คนประสบพิบัติภัย แตกตื่นลนลาน ด่าทอสวรรค์ลำเอียง แต่กลับไม่รู้ว่า หายนะนั้น เป็นต้นอ่อนที่งอกขึ้นด้วยมือตัวเอง

หน้า 107 บทที่ 17 ลอบสังหาร
เล่ม 3 

.
.
.



หกชั่วโมง! (กว่าด้วย โอมองเห็นนาทีที่ขึ้นวันใหม่...) 
เนื้อไม่ได้กิน หนังก็ไม่ได้รองนั่ง ช่างหาเรื่องให้ตัวเองจริงแท้ Smiley

คราวหลังไม่เอาแล้วนะ มันใช้พลังมากจริงๆ การเกลาเนี่ย ขอรีวิวอย่างเดียวพอ



Create Date : 30 กันยายน 2559
Last Update : 1 ตุลาคม 2559 0:51:59 น.
Counter : 23110 Pageviews.

18 comments
  
พรีออเดอร์ไปเหมือนกันค่ะ แต่ต้องรอกลับไทยไปขนกลับมาอีกที หวังว่าถึงตอนนั้นภาคสองจะออกมาแล้ว

สงสัยว่าจะได้ดูซีรีส์ที่จ้าวลี่อิ๋งเล่นก่อนอ่านหนังสือหรือเปล่าก็ไม่รู้ นี่ก็รอลุ้นสยามฯ ให้ได้บันทึกปิ่นปักผมอีกเรื่อง ได้ข่าวว่าจะสร้างเป็นซีรีส์ จ้าวลี่อิ๋งเป็นนางเอกเช่นกัน (เริ่มรู้สึกว่านางหน้าช้ำมาก เหมาหลายเรื่องเหลือเกิน)

คุณออโอ ถ้ากล่องมันเผยอ เอาไปเปลี่ยนเลยค่ะ ของเราวานที่บ้านให้ข่วยพรีกับร้านบุ้คเฟรนด์ แล้วไปรับของเองที่ร้าน (ไม่ไว้ใจพี่ไปรฯ) สภาพดีมาก

ปีนี้ นิยายจีนออกตรึมมมมม จนแทบรับทานแกลบ ต้องเพลาๆ ลง พยายามซื้อให้น้อยที่สุด เกรงใจกองดองที่สูงท่วมหัว ที่แน่ๆ คงสอยยอดกุนซือเล่ม 5 กับนิยายกู้ม่านที่จะออกกับอรุณ นอกเหนือจากนี้ต้องรอดูกันอีกที เล่นพร้อมใจกันออกมาซะตรึมมมมแบบนี้ ผลีผลามสอยทุกเล่มไม่ไหวแล้วค่ะ

ขอบคุณสำหรับรีวิวมากๆๆๆ ค่ะ
โดย: ข้าวปั้น IP: 192.95.30.51 วันที่: 1 ตุลาคม 2559 เวลา:11:16:59 น.
  
ชอบรีวิวมากค่ะ เรื่องสำนวน ยืนด้วย... ชุมนุมด้วย... นี่ไม่รู้เป็นสำนวนติดของผู้แปล หรือสำนวนจีนเรียงคำแบบนี้แล้วไม่ได้เกลาก็ไม่รู้ แต่ภาษาไทยเราไม่ใช้แบบนี้แน่นอน

ส่วนตัวยังไม่ได้สอยเรื่องนี้เพราะรู้ดีว่าสอยมาก็ดองค่ะ เลยข้ามตรงเนื้อหาไป แต่อ่านแค่ที่เกลาสำนวนก็สนุกแล้ว
โดย: hiroko วันที่: 2 ตุลาคม 2559 เวลา:2:01:25 น.
  
คุณข้าวปั้น เรื่องกล่องไม่เป็นไรค่า โดยรวมยังได้อยู่ ขอบคุณที่แนะนำนะคะ

ตอนนี้โอกระอักไปพร้อมกับความสุขค่ะ หนังสือที่มีให้อ่านเยอะมาก ฮ่าๆ

ขอบคุณที่ติดตามมาตลอดเช่นกันค่า

คุณhiroko ขอบคุณมากๆ ค่ะ ไม่คิดว่าจะมีคนสนใจเลยค่ะ คือแบบ โอเข้าใจนะ คนอ่านรีวิวอยากอ่านรีวิวเนื้อหาหนังสือ สนุกไหม เกี่ยวกับอะไร เรื่องประมาณไหน ก็ไม่สนส่วนนี้อยู่แล้ว ส่วนสนพ./อื่นๆ ก็แบบ ไม่อยากให้ภาพงานที่ออกมาไม่ดีหรอก (โอเปรียบเทียบตัวเองว่า ถึงโออ้วน โอก็ไม่อยากให้ใครมาว่าว่าโออ้วนหรอก แบบฉันก็รู้ตัวเองอยู่ อะไรอย่างนี้ มันแค่ยังลดไม่ได้ไง) แต่โอก็รู้สึกขึ้นมาว่า ถ้าเกิดมันพอมีประโยชน์หรือพอช่วยอะไรที่ทำให้ดีขึ้นๆ ไป ก็น่าจะดี ต่อไปโอจะพยายามปรับให้อยู่ตรงกลางดู คงไม่ละเอียดเท่าแบบเดิม หรือบอกเป็นจุดแล้วค่ะ จะพยายามเน้นไปที่เนื้อหาส่วนของหนังสือมากกว่านี้ดีกว่า จะได้มีเวลาพูดถึงเนื้อหาและตัวละครต่างๆ มากขึ้น ไม่หนักตัวโอด้วย พูดตรงๆ ตอนนี้โอท้อนิดหน่อย มันค่อนข้างกดดันที่ต้องทำอะไรที่รู้สึกว่าไม่เป็นที่ต้องการ หรืออาจเสี่ยงต่อการโดนต่อว่า สุขภาพตัวเสียอีก อย่างไรก็ตาม ขอบคุณคุณhiroko มากๆ นะคะ ดีใจมากๆ ค่ะ เป็นกำลังใจและพลังให้โอจริงๆ
โดย: ออโอ วันที่: 3 ตุลาคม 2559 เวลา:0:10:24 น.
  
แพ็คเก็จสวยอ้ะ

แต่อ่านแล้วฉากโหดๆ นี่ พี่จะอ่านไหวมั้ยหว่าาาา

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
**mp5** Dharma Blog ดู Blog
Close To Heaven Parenting Blog ดู Blog
haiku Fanclub Blog ดู Blog
newyorknurse Food Blog ดู Blog
ออโอ Book Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 3 ตุลาคม 2559 เวลา:9:07:29 น.
  
ตอนเราได้รับมาก็ชอบมาก สวยเกินคาด
เมื่อก่อนเราก็อ่านแล้วโน้ตคำผิดนะคะ แต่ตอนหลังขี้เกียจละ ^ ^ ( ถ้าผิดแบบสาหัส ที่ส่งผลแต่เนื้อหา ค่อยทัก )

เรื่องนี้เราชอบนะคะ โหดดี ( แม้นางเอกจะเก่งเวอร์ไปนิดนึงก็เหอะ )

โดย: Serverlus วันที่: 3 ตุลาคม 2559 เวลา:22:50:48 น.
  
พรีฯ ไปเหมือนกันค่ะ กล่อง ปก รูปเล่มสวยกว่าที่คิด
แต่ไม่ชอบโปสการ์ด สีหวานไปหน่อย ไม่ขลังเหมือนปก

แต่ยังไม่อ่านเลยค่ะ ดองอยู่อย่างนั้น กลัวค้าง แม้ทุกรีวิวจะไปในทิศทางเดียวกันคือ สนุก
โดย: ฟ้าใส ในเงาจันทร์ วันที่: 5 ตุลาคม 2559 เวลา:14:00:51 น.
  
เขียนรีวิวได้น่าอ่านมากเลยครับ ขอปูเสื่อนั่งอ่านรีวิวด้วยนะครับ
โดย: บึงมังกร IP: 110.171.152.205 วันที่: 7 ตุลาคม 2559 เวลา:10:47:54 น.
  
เรื่องสำนวน ยืนด้วย... ชุมนุมด้วย...คุกเข่าไว้ด้วย

รูปประโยคแบบ "กริยา+ไว้ด้วย+ประธาน" ภาษาจีนนิยมใช้ทั้งโบราณและยุคปัจจุบัน

ถ้าแปลเป็นไทย แบบสำนวนกำลังภายใน ก็ยังพอไหว เพราะให้กลิ่นไอแบบจีนๆ เช่น "คุกเข่าไว้ด้วยชาวบ้าน"

แต่ถ้าแบบสำนวนภาษาไทยยุคปัจจุบัน ผมก็คิดว่าไม่น่าใช้ น่าจะสลับตำแหน่งเป็น "มี+ประธาน+กริยา" เช่น "มีชาวบ้านคุกเข่า"

เห็นด้วยครับว่าการเกลาใช้พลังมากจริงๆ
โดย: บึงมังกร IP: 110.171.152.205 วันที่: 7 ตุลาคม 2559 เวลา:12:27:48 น.
  
พี่สาวไกด์ฯ อ่านได้นะคะ ฉากโหดไม่ใช่ทำให้รู้สึกแขยง แค่ทำให้รู้สึกถึงการมีอยู่ค่ะ

คุณเอ้ สวยเนอะคะ โอก็คิดว่าคุณเอ้น่าจะชอบเหมือนกัน สำหรับโอเรื่องนี้ถือว่าดีด้านเนื้อเรื่อง แต่ค่อนข้างขาดเรื่องของความรู้สึกไป เล่มหนึ่งมีแค่ฉากของเด็กๆ และความน่ากลัวที่เกิดขึ้นกับพี่น้องนางเอกที่โออิน หลังจากนั้นจะแค่อ๋อ เกิดอันนี้นะ อย่างนี้นะ ประมาณนี้ค่ะ แนวการเขียนคล้ายผู้ชายแต่งเลย ยกเว้นฉากรักที่อ่านแล้วมีความเป็นผู้หญิง ฮ่าๆ

คุณฟ้าใส โอชอบลายโปสการ์ดค่ะ สวยดี ส่วนปกโอจะไปทางเฉยๆ เพราะเคยเห็นแนวคล้ายๆ กันอย่างนี้ของสยามเรื่องอื่นอยู่

จบภาคแรกสำหรับโอไม่ค้างนะคะ อ่านได้เลยค่า

คุณบึงมังกร สวัสดีค่ะ เป็นความรู้ให้โอเลยค่ะ มาจากภาษาจีนนี่เอง ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่านนะคะ
โดย: ออโอ วันที่: 8 ตุลาคม 2559 เวลา:23:15:50 น.
  
เห็นด้วยหลายๆจุดเลยนะคะ เนื้อเรื่องอ่านสนุกมาก แต่ด้วยสำนวนที่เหมือนใช้ภาษาคนละระดับปนกันอยู่หลายจุด ทำให้ไปไม่สุดค่ะ

จริงๆแล้ว อยากให้ คนแปลเรื่องเจินหวน มาแปลเรื่องนี้มาก ภาษารื่นไหลกว่ากันเยอะ แต่ทั้งนี้ก็สนับสนุนให้นักแปลพัฒนาๆกันไปค่ะ

เรื่องนี้ รู้สึกไม่อิน ตรงที่ นางเอกของเรา ออกจะทุ่มเท และผูกพันและแคร์ เยี่ยนสวินจนเกินไป และถ้านับอายุจริง+ย้อนเวลา ก็ไม่ใช่น้อยๆแล้ว แต่บุคคลิกความนึกคิด รู้สึกสมวัย (ตอนโต) เกินไปหน่อย

**ในวันที่เศร้า จะพยายาม ทำทุกวันให้เหมือนเดิม
โดย: jianmin วันที่: 14 ตุลาคม 2559 เวลา:14:10:49 น.
  
คุณjianmin ตามที่โอคิดนะคะ ผู้แปลอาจจะยังไม่ค่อยเชี่ยวชาญภาษาไทย สังเกตจากมีคำหลุดความหมายบ่อยๆ ซึ่งขั้นตอนนี้ถ้าผ่านการเกลาหรือตรวจทานปรับแก้ก่อนตีพิมพ์ ก็จะไม่มีปัญหาอะไร โอไม่ทราบขั้นตอนการทำงานของสนพ.สยาม แต่เท่าที่รู้สึก เหมือนจะไม่ได้ปรับแก้ในส่วนของสำนวนใดๆ เลย แค่ตรวจคำผิด (ซึ่งก็หลุดอยู่ดี) จัดหน้า (งงๆ) แล้วตีพิมพ์

ซึ่งคราวนี้ ใครมีพื้นภาษาไทยดีกว่า (เพราะใช้คำถูกความหมาย) เรียบเรียงเข้าใจง่าย ก็จะได้เปรียบ (อ่านแล้วเก็ตเลย ไม่งง)

โอคิดว่าคุณดารินทิพย์ที่แปลเจินหวน ได้เปรียบในข้อนี้ สังเกตจากการเลือกใช้คำ เธอมีคลังคำมาก และมีความคิดสร้างสรรค์ (แบบอ่านไปแล้วรู้สึก เออ เข้าใจคิด เข้าใจทำ) แต่โอค่อนข้างกังวล จากเสียงชื่นชมผลงานด้านภาษา ทำให้เธออาจจะสนุกกับการสรรหาจนมากเกินพอดี แต่ก็อีกนั่นแหละ ใครจะเป็นคนวัดความพอดีล่ะ คนนี้บอกอย่าง อีกคนบอกอีกอย่าง ก็เป็นได้

กลับมาที่คุณลี เอาจริงๆ ถ้านี่คือผลงานแปลดิบ ไม่ถือว่าแย่นะคะ และภาพรวมดีกว่าเรื่องก่อนด้วย โอเป็นแค่คนอ่านยังรู้สึกยาก คนแปลเองต้องเหนื่อยกว่าอีกมาก ไม่อยากให้ท้อใจแล้วหยุดอยู่เพียงนี้

มาที่นิยายบ้าง เรื่องนางเอก นางยังโดนคนคนหนึ่งประชดเลยค่ะ ว่าแค่เขา... เจ้าก็ยังทุ่มให้เขาถึงเพียงนี้ นางเป็นคนที่คนอื่นดีมาสิบ นางดีกลับพัน แต่ถ้าร้ายมาก็สู้ไม่ยั้งเหมือนกัน

//กอดนะคะ ทำวันนี้ให้ดีกว่าเมื่อวาน แล้วทำพรุ่งนี้ให้ดีกว่าวันนี้
โดย: ออโอ วันที่: 17 ตุลาคม 2559 เวลา:1:35:38 น.
  
ชอบหลี่เช่อเหมือนกันค่ะ ฮามากกกกกกกกก ตาคนนี้ แอบหลงรักเลยละ แต่คิดว่าพระเอกน่าจะเป็นจูเก่อเยว่เหมือนกันค่ะ ช่วงแรกเชียร์เยียนสวินค่ะ แต่พอฉากสวีทห้องอาบน้ำแล้วเปลี่ยนใจค่ะ
โดย: bb IP: 171.96.246.226 วันที่: 18 มกราคม 2560 เวลา:8:23:30 น.
  
คุณbb เขาน่าจะล็อกเป้าพระเอกแล้วเนอะคะ หรือเปล่า หรือเปล่า หลี่เช่อมาสายฮา ภาคสองกำลังจะมาแล้ว เย่
โดย: ออโอ วันที่: 20 มกราคม 2560 เวลา:21:29:58 น.
  
ตอนสร้างแผ่นดินด้วยกัน นับเปนคู่ทุกข์ คู่ยาก พอสำเร็จได้้แผ่นดิน จะเปนฮ่องเต้ หรือพระราชา มักบ้า หลงอำนาจ หันมาเข่นฆ่า ผู้ร่วมสร้างแผ่นดิน เสมอ คนที่มีกิเลสไว้ใจ เชื่อใจไม่ได้ โดยเฉพาะ ผู้มีอำนาจ
โดย: chai tamnakpoti IP: 49.228.252.213 วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:11:49:42 น.
  
คุณchai tamnakpoti นั่นสิคะ จะมีคนที่มีอำนาจที่ทั้งดีทั้งเก่งอยู่รวมในตัวคนคนเดียวไม่ได้หรือไงน้า
โดย: ออโอ วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:15:03:38 น.
  
อ่านบล็อกนี้ก็สนุกค่ะ ชอบ ขอบคุณค่ะ
โดย: ชมพู IP: 58.10.153.124 วันที่: 11 มิถุนายน 2560 เวลา:12:56:11 น.
  
ถามหน่อยซีคะ ว่า ไปอ่านข้างบน 555 นางเอกเป็นนายทหาร ยุคปัจจุบัน หน่วยเฉพาะกิจที่ 11 เนี่ย มันปัจจุบันปีไหนอะคะ แล้วอยู่ในยุคปัจจุบันแบบ ปี 20xx ปะคะ หรืออย่างไร หนังสือ มี intro ไหมคะ
โดย: ชมพู IP: 58.10.153.124 วันที่: 11 มิถุนายน 2560 เวลา:13:06:21 น.
  
คุณชมพู ขอบคุณเช่นกันค่ะ ไปเปิดมาให้แล้วนะคะ (เอาแทบไม่ออก โอใส่ถุงซิป สงสัยถุงหด แล้วมันก็ขาด แต่อย่าเกรงใจไปค่ะ โอหน้าบานกับคำชมมากมาย มีแรงฮึดในการรื้อ) ปี 2009 ค่ะ หน้าแรก บรรทัดแรก ของเล่มแรกเลย
โดย: ออโอ วันที่: 12 มิถุนายน 2560 เวลา:16:46:59 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ออโอ
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 27 คน [?]



โอเป็นคนชอบอ่านหนังสือมาก อ่านได้ทุกแนว เสาะแสวงหาเรื่องสนุกๆ แนวใหม่ๆ ตลอด หลายเรื่องไม่มั่นใจก็ค้นหารีวิว ถ้าชอบถ้าใช่ก็ลอง ลองแล้วชอบแล้วประทับใจก็อยากบอกต่อ บางครั้ง อ่านครั้งแรกรู้สึกอย่างนี้ อยากเก็บไว้เพื่อเป็นเรื่องราว บันทึกไว้กันลืม กลับมาย้อนอ่านก็จะได้รู้ว่า ครั้งหนึ่งที่เราเคยอ่าน เรารู้สึกอย่างนี้ เวลาผ่านไป เมื่อกลับมาอ่านอีกครั้ง ก็อาจจะได้มุมมองใหม่ๆ มากยิ่งขึ้น "ขอให้ทุกคนสนุกกับการอ่าน" รู้สึกดีที่โลกนี้มีหนังสือ-โอ
New Comments