มิถุนายน 2560

 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
9
10
11
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
All Blog
เสน่ห์แม่หญิง จันทร์ ธันวา เขียน








เสน่ห์แม่หญิง
จันทร์ ธันวา เขียน
สำนักพิมพ์อรุณ  ในเครืออมรินทร์
295 บาท  328 หน้า

หลังปก

"คุณพี่เจ้าคะ หากว่าบัวออกเรือนไปแล้ว การฝันถึงคุณพี่จักผิดกระไรหรือไม่เจ้าคะ..."

คุณบัว แม่หญิงยุคต้นกรุงรัตนโกสินทร์ผู้มีเสน่ห์ปลายจวักจนเป็นที่เลื่องลือ เธอฝันซ้ำ ๆ ทุกคืนถึงชายลึกลับซึ่งเธอเรียกว่า คุณพี่

ภาพฝันนั้นแจ่มชัดจนทำให้เขากลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต แต่แล้วบางสิ่งก็นำพาให้เธอหลุดมิติแห่งกาลเวลาข้ามมาในยุคปัจจุบัน

ที่นี่เธอได้รับความช่วยเหลือจาก กวินภพ มาเฟียหนุ่มผู้เงียบขรึมและมีศัตรูมากมาย ให้มาเป็นแม่ครัวในกาสิโนบนเกาะแห่งหนึ่งที่เขาเป็นเจ้าของ
นั่นจึงเป็นจุดเริ่มต้นของการค้นหาคำตอบแห่งโชคชะตาด้วยเสน่ห์ปลายจวัก

เมื่อความจริงกับความฝันถูกขีดคั่นด้วยปริศนาแห่งกาลเวลา บทสรุปของหัวใจจะลงเอยเช่นไร



คุยกันหลังอ่าน

เป็นเรื่องของหญิงสาวในยุคสมัยต้นรัตนโกสินทร์ ชื่อ บัว ที่ได้ข้ามมิติเวลามาสู่ยุคปัจจุบัน และได้เจอ กวินภพ เจ้าของกาสิโนบนเกาะส่วนตัว

กวินภพนั้นหน้าตาเหมือน 'คุณพี่' ผู้ชายในฝันของบัวมาก แต่ในฝันเขาไม่ได้ดูเย็นชาและไว้ตัวอย่างนี้

วิชาที่บัวมีคือเสน่ห์รสมือที่ทำให้ไม่ว่าใครที่ได้ลิ้มลองก็ต้องเอ่ยปากชม ไม่นานเธอจึงได้รับการบรรจุเข้าทำงานในห้องอาหารของกาสิโน และได้รับมอบหมายให้ทำอาหารส่งกวินภพ คนที่ได้ชื่อว่าหาอาหารถูกปากยากเหลือเกิน

แม้ชีวิตจะต้องเปลี่ยนไป แม้จะมีสิ่งแปลกตามากมายเข้ามา แต่บัวก็ไม่เคยคิดว่านี่เป็นอุปสรรค เธอเพียงแต่ทำทุกวันให้ดีที่สุดเท่านั้น

ส่วนคุณกวินภพ ไม่ว่าด้วยเหตุผลเพราะเขาเหมือน 'คุณพี่' ของเธอ หรือเหตุผลใดก็แล้วแต่ บัวปรารถนาเพียงทำให้เขามีความสุข 

และความปรารถนาของบัวก็ไม่เสียเปล่า


+++

อ่านจบแล้วจะนึกที่มาของชื่อเรื่องออก

เสน่ห์แม่หญิง ไม่ใช่แค่กิริยามารยาทเรียบร้อย หรือทำอาหารเก่ง แต่หมายรวมถึงการรู้จักใช้จริตในเวลาที่เหมาะสม เคารพผู้ใหญ่ ใส่ใจผู้มีพระคุณ รู้จักหน้าที่ มีกาลเทศะ เป็นคนรักที่ดี คือรู้จักไว้เนื้อเชื่อใจ เป็นคู่ครองที่ดี คือเป็นที่พึ่งพิงได้ยามยาก เป็นคู่ทุกข์คู่ยากไม่ทิ้้งกัน

บัว เป็นตัวละครที่ผู้เขียนหมายถึง หรืออีกแง่ก็คือเป็นตัวแทนของเสน่ห์แม่หญิงที่ผู้เขียนต้องการสื่อ

เธอจึงมีด้านที่เป็นแม่หญิงไทยเรียบร้อย น้ำใจงาม และมีด้านที่เข้มแข็ง อดทน พึ่งพิงได้

และการทำอาหารเก่งเป็นการแสดงออกถึงรูปธรรม ผู้เขียนใช้จุดนี้เป็นจุดหลักในการเล่าเรื่อง จึงมีการอธิบายวิธีการทำและขั้นตอนค่อนข้างละเอียด มีชื่อขนม หรืออาหารโบราณเข้ามาเป็นส่วนประกอบหลัก

นึกถึงการทำอาหาร นึกถึงบัว นึกถึงเสน่ห์แม่หญิง 

ข้างบนที่พูดคือสารที่ผู้เขียนต้องการสื่อ แล้วโอก็ชอบแนวคิดนะคะ

แต่โอไม่ชอบวิธีการ มีอะไรหลายอย่างที่รู้สึกขัด

อย่างแรกเลยคือความไม่เป็นธรรมชาติ ของทั้งตัวละครและเหตุการณ์ เหมือนผู้เขียนล็อกเป้าไว้เลยว่าเป็นอย่างนี้ๆ แล้วทำตามขั้นตอนหนึ่งสองสาม แต่จริงๆ มัันไม่ใช่ สิ่งที่สำคัญในนิยายคือคุณต้องรู้สึกร่วมไปทุกๆ อย่างที่อยู่ในเรื่อง


ยกตัวอย่าง หน้า 88

"บัวลองโทร.เข้าไปให้เขามารับดีรึเปล่า" ป้าแจ่มลองให้ความคิดเห็น
"โทร.อันใดหรือเจ้าคะ บัวมิรู้จัก" หญิงสาวหันกลับมามองหน้า แววตางงงวย
"อืมมม...เป็นเครื่องที่กดเบอร์แล้วสามารถคุยกันได้ แต่ถ้าไม่รู้จักก็คงไม่มีเบอร์อยู่ดี บัวไปอยู่ที่ไหนมาลูก ถึงไม่รู้จักของพวกนี้"

อย่างแรก ตามธรรมชาติของคนยุคปัจจุบันที่ทุกคนรู้จักโทรศัพท์ เขาจะนึกไม่ออก ไม่เข้าใจคนที่ไม่รู้จัก และจะไม่เข้าใจคำถาม โดยอาจจะต้องถามซ้ำ หรือตีความไปอีกทาง

อย่างในบทสนทนาด้านบน ป้าแจ่มอาจจะตีความคำตอบบัวไปในทางว่า บัวไม่รู้จักเบอร์โทร. หรืออาจจะต้องถามซ้ำว่าเบอร์โทร.อะไร เป็นไปแทบไม่ได้เลยที่จะอธิบายลักษณะโทรศัพท์ให้ในคำตอบเดียว มันเป็นรูปแบบขัดธรรมชาติ

แต่ในประโยคที่ผู้ถามเผื่อใจไว้ว่าผู้ฟังจะไม่เข้าใจ การให้คำตอบในครั้งเดียวจึงเป็นเรื่องเข้าใจได้

หรือจากลักษณะการพูดของบัวที่ไม่ปกติเหมือนคนทั่วไปก็ตาม ต้องมีทั้งคนที่สงสัยแล้วถาม สงสัยแต่ไม่ถาม และคนที่ไม่สงสัย มีทั้งคนที่เข้าใจ และไม่เข้าใจ นี่คือธรรมชาติ ไม่ใช่ทุกคนฟังรู้เรื่องครบถ้วนทุกกระบวนความและพร้อมเข้าใจหมด มันเป็นไปไม่ได้


อย่างที่สอง จากลักษณะการเล่าแบบล็อกเป้า โอรู้สึกว่าผู้เขียนกังวลว่าจะเขียนไม่ได้ตามแผน เลยทำให้มัวแต่กังวลเหตุการณ์ข้างหน้า กลายเป็นว่าเหตุการณ์ปัจจุบันเลยรีบลนเล่าให้ผ่านไป ไม่อยู่กับปัจจุบัน

การเล่าของผู้เขียนจะให้น้ำหนักเท่ากันทั้งเรื่อง เว้นแต่ช่วงบรรยายวิธีการทำอาหาร คราวนี้เลยกลายเป็นว่า ไม่ว่าเหตุการณ์นั้นจะสำคัญหรือไม่ ก็เล่าให้สำคัญเท่ากันหมด 

หลายครั้งโอพบว่า อ่านข้ามไปบรรทัดเดียว งงทันที เพราะเหตุการณ์เปลี่ยน สถานที่เปลี่ยน อารมณ์เปลี่ยน เวลาเปลี่ยน

เช่นถ้าต้องการเน้นเรื่องความสัมพันธ์ของบัวกับคุณภพ เหตุการณ์ที่ก่อให้เกิดความสัมพันธ์ต้องชัด ลึกซึ้ง ผู้อ่านถึงจะเข้าใจและรับรู้ถึงความรักของทั้งคู่

หรือถ้าต้องการบอกว่าอุบัติเหตุในอดีตของคุณภพสร้างแผลในใจเขาไว้มาก เขาก็ต้องมีเวลาระลึกถึง ตรอมตรม หรือเก็บกด หรือย้อนภาพ มันต้องมีอะไรที่สื่อว่าเขารู้สึก

และโอสังเกตว่าบางครั้งเปลี่ยนเวลา เปลี่ยนสถานที่แล้ว แต่ย่อหน้ายังจัดเหมือนเดิม การเว้นระยะห่างช่วยได้ค่ะ (บางเรื่องใช้ตัวขั้น แต่ก็ไม่จำเป็นเสมอไปนะ) ผู้อ่านจะได้รู้ว่า เราไม่ได้อยู่ตรงนี้แล้วนะ เราย้ายกองแล้วนะ เขาจะได้ตามทัน

โดยรวมโอรู้สึกว่าจังหวะมันประหลาด ไม่สมจริง และไม่คล้อยตามกัน บางทีเหตุการณ์มา แต่อารมณ์ไม่มา บางทีก็บอกอารมณ์ตัวละครก็จริงแต่เป็นบทสวม ไม่ใช่ตัวละครรู้สึกจริง อย่านึกแทนตัวละครสิ เราต้องรู้สึก บทถึงจะน่าเชื่อถือ

โอลังเลระหว่าง 3 กับ 2.5 เรารู้สึกว่าผู้เขียนตั้งใจและมีสิ่งที่ต้องการเล่า มีความคิดในการนำเสนอ แต่พออ่านตอนพิเศษท้ายเล่มแล้วขอกด 2.5 ดาวให้นะคะ ตอนพิเศษไม่สื่อถึงเรื่องหลัก ออกทะเล และไม่สมบูรณ์







Create Date : 12 มิถุนายน 2560
Last Update : 12 มิถุนายน 2560 16:07:14 น.
Counter : 468 Pageviews.

4 comments
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณสาวไกด์ใจซื่อ, คุณเรียวรุ้ง, คุณlovereason, คุณnewyorknurse

  
เห็นด้วยว่าพล็อตกับตัวละครน่าสนใจ แต่คนเขียนอาจจะกังวลเรื่องการดำเนินเรื่องแหละ เลยทำให้การเล่าขาดการดึงคนอ่านไปมีส่วนร่วมและเข้าไม่ถึงความรู้สึกของตัวละครจริงๆ อะนะ


เห็นที่เมนท์แล้วต้องมาถามว่าเรื่องนางเอกอ่อยนั่นเรื่องไรอ้ะ 5555

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
Close To Heaven Review Food Blog ดู Blog
ไวน์กับสายน้ำ Diarist ดู Blog
Sweet_pills Food Blog ดู Blog
kae+aoe Parenting Blog ดู Blog
ออโอ Book Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 13 มิถุนายน 2560 เวลา:8:41:15 น.
  
เราชอบพล๊อตนะ พล๊อตข้ามภพยังเรียกความสนใจจากเราได้อยู่

แล้วนี่จากอดีตกระโดดมาปัจจุบันเจอมาเฟียอีกต่างหากทำให้สนใจอยากรู้เรื่องราว

แต่จากรีวิวคุณโอ คิดว่าคงผ่าน สำหรับนักเขียนหน้าใหม่เรามักไม่ค่อยรอดกับสำนวนอยู่แล้ว ทำให้ไม่กล้าซื้อของนักเขียนหน้าใหม่ก็ว่าได้

ยิ่งมาเจอคุณโอรีวิวแบบนี้คงต้องขอผ่านก่อน

ออโอ Book Blog
โดย: เรียวรุ้ง วันที่: 13 มิถุนายน 2560 เวลา:11:05:03 น.
  
พี่สาวไกด์ฯ เรื่องฉันไม่อยากเป็นซินฯ ค่ะ ขอบคุณที่โหวตให้นะคะ

คุณรุ้ง สำนวนไม่ได้ไม่ดีค่ะ แต่ยังจับจังหวะไม่ถูก คุณรุ้งต้องลองอ่าน อาจจะชอบก็ได้ แม่หญิงเรียบร้อยแต่มีเสน่ห์ ขอบคุณที่โหวตให้นะคะ

คุณนุ่น ขอบคุณที่โหวตให้ค่า
โดย: ออโอ วันที่: 16 มิถุนายน 2560 เวลา:23:45:52 น.
  

มาอ่านรีวิวหนังสือค่ะ
ออโอ Book Blog ดู Blog
โดย: newyorknurse IP: 188.165.201.164 วันที่: 19 มิถุนายน 2560 เวลา:1:51:00 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ออโอ
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 25 คน [?]



โอเป็นคนชอบอ่านหนังสือมาก อ่านได้ทุกแนว เสาะแสวงหาเรื่องสนุกๆ แนวใหม่ๆ ตลอด หลายเรื่องไม่มั่นใจก็ค้นหารีวิว ถ้าชอบถ้าใช่ก็ลอง ลองแล้วชอบแล้วประทับใจก็อยากบอกต่อ บางครั้ง อ่านครั้งแรกรู้สึกอย่างนี้ อยากเก็บไว้เพื่อเป็นเรื่องราว บันทึกไว้กันลืม กลับมาย้อนอ่านก็จะได้รู้ว่า ครั้งหนึ่งที่เราเคยอ่าน เรารู้สึกอย่างนี้ เวลาผ่านไป เมื่อกลับมาอ่านอีกครั้ง ก็อาจจะได้มุมมองใหม่ๆ มากยิ่งขึ้น "ขอให้ทุกคนสนุกกับการอ่าน" รู้สึกดีที่โลกนี้มีหนังสือ-โอ
New Comments