Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2550
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
14 ตุลาคม 2550
 
All Blogs
 
ขำขันกะสองสาวอีกแล้วค่ะ

ประเดิมวันนี้ด้วยการนินทาน้องปอพอเป็นน้ำจิ้มก่อนดีกว่า แม่มีฉายาใหม่ให้น้องปอแล้วแหละ เห็นพักนี้ได้ยินคำว่า "เด็กแว้น" บ่อยมาก ที่บ้านเราก็มีเหมือนกัน แต่เป็น "เด็กแว้ด" นะค๊า เพราะน้องปอชอบส่งเสียงแว้ดๆแสบแก้วหูอยู่บ่อยๆ



วันก่อนแม่ได้ยินย่ากะปู่เกทับกัน ฟังแล้วก็ขำๆ
ย่า : นี่อีตาปู่ หลานชั้น (พี่ป่าน) ดั้งขึ้นแล้วนะยะ ดูหลานแกดิ๊ ยังบี้อยู่เลย
ปู่ : โอ๊ยยยยยยย เดี๋ยวดั้งหลานชั้น (น้องปอ) ก็โด่งเองแหละ ถ้าบี้แสดงว่าเหมือนย่า



พี่ป่านยืนอ่านแผ่นตัวอักษร A-Z ไปเรื่อยๆ A B C D E F G .. Z แล้วก็ตบท้ายด้วย "เก่งมาก" แม่กะป๊าได้ยินทีไรอดหัวเราะไม่ได้ทุกที ไม่มีใครชม ชมเองก็ได้ฟระ



หลายวันนี้พี่ป่านมาแปลกมากๆ ปกติเรียกแม่ หรือไม่ก็คุณแม่ (เพราะสุดแล้ว) แต่อยู่ดีๆมาเรียก "แม่ค๊าๆ" (มาคิดอีกที อาจจะเรียกว่าแม่ค้ารึเปล่าหว่า) นอกจากเรียกแม่ค๊าๆแล้ว ยังมีประโยคแปลกๆตามมา เช่น

พี่ป่าน : แม่ค๊าๆ ขอกินข้าวสาลีหน่อยค่ะ
แม่ : เอ่อ...ข้าวสาลีไม่มีอ่ะลูก กินข้าวสวยแทนได้มั้ย
พี่ป่าน : กินข้าวสวยแทนก็ได้ค่า
แม่ : (แอบคิดในใจ แล้วเอ็งจะมาขอกินข้าวสาลีทำไมฟระ)

แล้วตอนเช้าพี่ป่านนั่งกินข้าวอยู่ที่โต๊ะกินข้าว ส่วนย่านั่งกินข้าวอยู่หน้าทีวี
พี่ป่าน : (ชะเง้อดูย่านั่งกินข้าวอยู่ห่างๆ) แม่ค๊าๆ คุณย่ากินข้าวเลียนแบบพี่ป่านด้วย
...พูดจาน่าโดนเฉดหัวออกจากบ้านนะเนี่ย ไปแซวเจ้าของบ้านตัวจริงซะแล้ว

มีอยู่วันนึงหลังจากกินข้าวเย็น แม่คาดว่าพี่น่าจะอิ่มแล้วแหละ แต่อยู่ดีๆพี่ก็มาบอกว่า
พี่ป่าน : แม่ค๊าๆ ขอกินคอนเฟล็กหน่อยค่า
แม่ : (เทใส่ชามให้นิดนึง)
พี่ป่าน : (หายไปซักพัก พอหมดก็มาหาอีก) แม่ค๊าๆ ขอกินคอนเฟล็กอีกค่า
แม่ : (แอบเอาไปเททิ้งป่ะฟระ หมดไวจัง)
พี่ป่าน : (หายไปซักพัก พอหมดก็มาหาอีก) แม่ค๊าๆ ขอกินคอนเฟล็กอีกค่า
แม่ : โห ลูก กินข้าวไม่อิ่มเหรอเนี่ย เติมหลายหนละน๊า
พี่ป่าน : (ไม่สนใจแม่บ่น ไปกินต่อ)
แม่ : (ล้างชาม)
พี่ป่าน : พอแล้ว เอาชามใส่อ่างละน๊า
แม่ : (อิ่มซะที ลูกตรู)



พูดจาไพเราะไปแล้ว โหมดกวนๆก็มีนะ

พี่ป่านหยิบแผ่นซีดีออกจากเครื่อง แล้วส่งให้แม่ พอแม่ยื่นมือไปรับ พี่ป่านก็พยักหน้าหงึกหงักแล้วก็บอกว่า "ขอบใจนะ" แป่ว!!!

พอแม่กำลังเตรียมข้าวเที่ยงอยู่ พอเสร็จเรียบร้อย ป๊ามาบอกว่าเมื่อกี๊พี่ป่านเดินไปหาป๊าแล้วบอกว่า "ปิ๊กๆ กินข้าวได้แล้ว" กร๊ากๆๆๆ แสบจริงๆ

แล้วพี่ป่านก็อยากได้ลูกบอลที่อยู่ใต้ตู้ แต่พี่ป่านเอื้อมไม่ถึง
พี่ป่าน : แม่ค๊า ป่านจะเอาลูกบอล
แม่ : พี่ป่านหยิบเองได้มั้ยลูก
พี่ป่าน : (ก้มไปลองหยิบ แต่เอื้อมไม่ถึง) หยิบไม่ไหว (หางเสียงเหมือนไม่ไหวจริงๆละน๊า)
แม่ : ถ้าหยิบไม่ถึง จะทำยังไงดีล่ะเนี่ย คิดๆๆๆ
พี่ป่าน : .ให้ป๊าหยิบ
แม่ : เหรอคะ ถ้าจะให้ป๊าหยิบให้ ต้องทำยังไงน๊า
พี่ป่าน : ป๊า หยิบให้หน่อย
แม่ : พูดกะป๊าเพราะๆสิคะ
พี่ป่าน : ป๊าขา...เก็บลูกบอลให้หน่อย...............ค่ะ
แม่ : ดีมากจ้า เอ้า..อีป๊า เก็บบอลให้ลูกด้วย ฮ่าๆๆ



รีวิวประกอบเพลงวันนี้เป็นเพลงจาก New Macdonald's Farm ชื่อเพลงอะไรก็ไม่รู้ เนื้อเพลงประมาณว่ากำลังขุดดินกัน เต้นไปมือก็ถือพลั่วไปด้วย

พอเริ่มต้นเพลง พี่เต้นไปได้ 2 สเต็ป พี่ป่านคงรู้สึกว่าเต้นยังไงก็ไม่เหมือนในทีวี เลยตะโกนบอกแม่ "แม่ๆ หยิบพลั่วให้ป่านหน่อย" ตกลงเรียกแม่หรือเรียกคนใช้ฟระเนี่ย (เอ...ก็คนเดียวกันนี่หว่า) พอได้พลั่วไปถือ คราวนี้เต้นแบบ non stop เลย


dig dig dig ...(แม่ขอดำน้ำหน่อยนะ) dig a hole


มีบ้านไหนกำลังหาคนสวนอยู่รึเปล่าค๊า


อวบๆแบบนี้ โดดขึ้นด้วยนะเออ


น้องตื่นมานั่งงง พี่หนูเป็นอะไรป่ะคะ คึกมาก

ตอนเย็นแม่พาขึ้นมาเล่นบนห้อง ซักพักนึงหันไปดู พี่ป่านเอานิ้วมาถูๆที่ปาก แม่ก็ขำๆ แต่มองดูดีๆ พี่เล่นน้ำลายอยู่รึเปล่าหว่า ทำไมถูแล้วเป็นฟองๆก้อนๆ พอก้มไปดูชัดๆ ป๊าด!!! พี่ไปควักปิโตรเลียมเจลมาทาปาก ฮ่าๆๆ ควักมาก้อนใหญ่มาก แม่เลยรีบเช็ดออก ปากพี่งี้มันแผล่บเชียว

ซักพักพี่ก็เอามือลูบแก้มแล้วรำพึงรำพันจับความไม่ค่อยได้ แว่วๆแค่ว่า "ผิวหมองคล้ำ" หรือไม่ก็ "ชุ่มชื่น หน้าขาวจั๊วะ" แม่นั่งงงลูกช๊านเป็นอะไรไปหว่า เลยตั้งใจฟังอยู่ซักพัก ก็ปะติดปะต่อได้ประมาณนี้ "ผิวหมองคล้ำ ...ชุ่มชื่น ...โอเอ้วจากปารีส" ติ๊งต่อง!!! พี่เลียนแบบโฆษณาผลิตภัณฑ์ลอรีอัลอยู่อ่ะ แก่แดดจริงๆ กลุ้มใจไป หัวเราะไป

แม่ก็มัวแต่ขำ ลืมสังเกตว่าพี่ก็ยังนั่ง "ผิวหมองคล้ำ ชุ่มชื่น หน้าขาวจั๊วะ โอเอ้วจากปารีส" อยู่หลายรอบ (เอามือลูบแก้มไปด้วย) พอมาดูอีกที เฮ้ย!!! มันเอาอะไรมาทารึเปล่าฟะนั่น สภาพเป็นแบบเนี้ย


หัวมันแผล่บ

สรุปว่าพี่ไปควักปิโตรเลียมเจลมาทาทั้งหน้าทั้งผมเลย จ๊ากกกกก.... สระผมไป 6-7 รอบได้ ไดร์เสร็จยังเหมือนคนไม่ได้สระผมเป็นเดือนเลย ฮืออออออออ ใครว่าลูกแม่ไม่ซน ไม่จริ๊งงงงง

วีรกรรมคุณพี่ก็มีมาตลอด ส่วนคุณน้องก็ไม่น้อยหน้า ซนจนลิงอายเหมือนกัน ไม่เชื่อดูรูปได้เลย เผลอแป๊บเดียวก็เป็นหยั่งเงี้ย


ลูกลิงชัดๆ



หลังจากที่ไม่ได้ออกไปกะที่บ้านตั้งนานละ วันนี้แม่เลยพาเด็กๆออกไปโลตัสกะปู่กะย่ากะป้า ไปหาข้าวเที่ยงกินที่ MK

น้องปอหลอกให้ดีใจเล็กน้อย นั่งหลับบนรถ พออุ้มลงจากรถ ดันตื่น แหมๆ กะว่าจะกินข้าวตอนน้องหลับซะหน่อย อดเลย

ระหว่างยืนรอปู่อยู่หน้า MK พี่ป่านได้ยินเสียงเพลงประจำปี (พ่อของแผ่นดิน) พี่ก็เริ่มออกรีวิวประกอบเพลง ยกมือขึ้นสองข้างแล้วก็โยกตัวไปมา ปากก็ดำน้ำร้องไปเรื่อยๆ โตขึ้นสงสัยได้เป็นแด๊นเซอร์แน่เลยนะเนี่ย

วันนี้พี่ป่านซัดโฮก บะหมี่หยกประมาณครึ่งจานได้มั้ง เนื้อปลา 2 ชิ้นเบ้ง กุ้ง 3 ตัว พอปู่อิ่มก็พาน้องปอออกไปนั่งรถเข็นเล่นก่อน ซักพักปู่เข็นกลับมา น้องปอหลับไปซะแล้ว

วันนี้ไม่ค่อยได้ช็อปอะไรเลย นอกจากของนิดๆหน่อยๆสำหรับพี่ป่าน พวกปูนพลาสเตอร์ พู่กัน สีเทียน สมุดวาดเขียน

พอกลับถึงบ้าน พี่สุดเห่อก็ให้แม่แกะสีเทียนพร้อมกะเอาสมุดวาดเขียนเล่มใหม่ออกมาเล่นเลย แม่เลยปล่อยพี่ป่านขีดๆเขียนๆอยู่คนเดียวซักพัก แม่ก็ได้ยินเสียง "แม่ค๊าๆ แอ๊บเปิ้น"


นี่ไงค๊า แอ๊ปเปิ้ลลูกแรกในชีวิตของพี่ป่าน
อันนี้ถ่ายไว้ทัน เพราะหลังจากนี้พี่เอาสีม่วงระบายทับ แอ๊ปเปิ้ลหายไปในพริบตา งั่กๆ


นี่ลูกที่สอง พี่บอก "อันนี้แอ๊ปเปิ้ลหย่ายๆ"

วาดได้แค่นี้แม่ก็ชื่นใจแล้วจ้า

...พูดถึงเพลงพ่อของแผ่นดินแล้วก็ต้องเม้าท์พี่ป่านต่ออีกนิด วันก่อนพี่ป่านได้ยินเสียงปุ๊บ รีบวิ่งมาหน้าทีวีแล้วตะโกน "ในหลวงๆๆๆๆ" แม่เลยถามว่าเห็นในหลวงแล้วต้องทำไงคะ พี่ป่านก็ยกมือไหว้ แม่เลยถามว่ายกมือไหว้แล้วต้องพูดว่ายังไงลูก พี่ป่านบอก "ซงพะจาเริน" เก่งมากค่า

เดี๋ยวนี้พี่ป่านค่อนข้างเป็นระเบียบมากขึ้น ถ้าอิ่มแล้วจะเอาชามไปวางไว้ในอ่างซิงค์ ถ้ากินไม่หมดจะเอาไปวางไว้บนโต๊ะกินข้าว ส่วนของเล่นถึงจะไม่ได้เก็บทุกครั้งที่เล่น แต่บางครั้งพี่ป่านก็เก็บเองโดยที่แม่ไม่ต้องบอก โดยเฉพาะตอนก่อนขึ้นห้องนอน พี่ป่านจะเก็บของเล่นที่กำลังเล่นอยู่ซะเรียบร้อยเลย

อย่างสีไม้ สีเทียน เมื่อก่อนระบายได้ไม่กี่ที กระเด็นไปคนละทิศคนละทาง แม่ก็สอนไปบ่นไปตลอด แต่สีเทียนที่เพิ่งซื้อมาวันนี้ พี่ป่านหยิบออกมาระบายทีละสี พอใช้เสร็จก็วางไว้ในกล่อง แม่ก็เลยชมพี่ป่านซะเลย พี่ป่านจะได้รู้จักเก็บของให้ติดเป็นนิสัย อย่าไม่มีระเบียบเหมือนแม่น๊า

...พี่คงจะโตขึ้นอีกนิดแล้วเนอะ บางอย่างที่แม่เคยบ่น ก็เริ่มบ่นน้อยลง (แต่เปลี่ยนไปบ่นเรื่องอื่นแทน ฮ่าๆๆ)


Create Date : 14 ตุลาคม 2550
Last Update : 16 ตุลาคม 2550 0:36:23 น. 6 comments
Counter : 398 Pageviews.

 
เมนท์ก่อนอ่าน คนแรกเลยเฟร้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย


โดย: กิ IP: 203.148.171.10 วันที่: 16 ตุลาคม 2550 เวลา:10:19:19 น.  

 
พี่โอเปิ้ล แวะมาทักทายคะ พอดีตาม link มาจากของเพื่อนๆอะคะ อิอิ 2 สาวน้อยน่ารักทั้งคู่เลยคะ ไม่รู้จะจำเราได้อะป่าว อี๊ นะคะ


โดย: eeh (คิตตี้น้อยสีชมพู ) วันที่: 16 ตุลาคม 2550 เวลา:13:24:45 น.  

 
555 พี่ป่านแซบซ่าเหมือนเดิมขำค่ะ ผิวหมองคล้ำ โอเอ้วจากปารีส

พานพุ่มก็ชอบควักวาสลีนมาทาปากค่ะ ป้ายปากทีมันแปล้บไปทั้งหน้าเลย


โดย: อิจิโงะจัง วันที่: 16 ตุลาคม 2550 เวลา:16:25:51 น.  

 
ที่ 3 วี๊ด วิ้ววว
หลุดขำพี่ป่านน้ำหมากกระฉอกหลายกระปิ๊ดเลย กั่กๆ
ว่าแต่ว่าวาสลีนกระปุกนั่น แกใช้ทาตรู๊ดหรือป่ะฟระ อะจึ๋ยๆ


โดย: จ IP: 203.121.131.2 วันที่: 16 ตุลาคม 2550 เวลา:17:35:52 น.  

 
พี่ป่านมันไปทั้งหน้าทั้งผมเลย อย่างนี้ต้องจัดเรตติ้งโฆษณาแล้วมั้งเนี่ย โฆษณานี้อายุต่ำกว่า 18 ไม่ควรชมตามลำพัง ฯลฯ...

ป่านวาดเก่งมากเลย แอ้ปเปิ้ล ๆ

ว่าแต่พี่ป่านนี่ไปสมัครเรียนหรือยังจ๊ะเนี่ย ช่วงนี้อนุบาลเค้าจะเริ่มรับสมัครกันแล้วนะ ของลูกเจี๊ยบตอนแรกว่าจะสมัครเดือนนี้ แต่ลืมนึกไปว่าโรงเรียนปิด(แต่เปิดรับสมัครตลอด) จะไม่เห็นบรรยากาศจริง ก็เลยว่าจะไปสมัครต้นเดือนหน้า รอโรงเรียนเปิดเทอมจะได้ไปดูสถานที่ บรรยากาศตอนเปิดเทอมด้วย


โดย: Yinglek IP: 58.136.117.20 วันที่: 17 ตุลาคม 2550 เวลา:8:22:47 น.  

 
น่ารักมากเลยค่ะ


โดย: 00000 IP: 202.5.90.182 วันที่: 6 มีนาคม 2551 เวลา:11:23:29 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

พู่ระหง
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add พู่ระหง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.