มีนาคม 2555

 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
29
30
31
 
คำว่าลููกเปลี่ยนแปลงทุกสิ่ง
เป็นคุณแม่กับเค้าแล้วค่ะ สมปรารถนาทุกอย่าง ฮ่าๆ
มีลูกก่อนอายุสามสิบ ได้ฉิวเฉียดมาก



ผมชื่อเด็กชาย ฟอร์ซ (Force) ครับ เกิดวันที่ 6 มกราคม 55
ลูกชายคนแรกของครอบครัวหมีๆของเรา มีพ่อหมียศ แม่หมีโอ และลูกหมีฟอร์ซ

ผมเกิดมาพร้อมการเปลี่ยนแปลงหลายอย่างในชีวิตคุณแม่
เริ่มจากคุณแม่ต้องออกจากงานที่รักมาเลี้ยงผมครับ
เดิมทีโอทำงานเป็นนักวิชาการ มูลนิธิโครงการหลวง เป็นงานแรกในชีวิต
ภูมิใจมากเพราะตอนเรียนได้ทุนเรียนต่อแต่ก็ยังขอตังส์พ่อแม่ใช้อยู่เรื่อย
ไม่เคยหาเงินได้เอง ก็ใช้เงินเป็นเบี้ย พอมาทำงานทำให้เห็นคุณค่าของเงินว่าลำบากแค่ไหนกว่าจะได้มา
เรียนมาสิบปี ได้ใช้ความรู้ทำงานแค่สามปีเองก็ต้องออกแล้วเรา -"-


โอรู้ตัวตั้งแต่ตอนท้องแล้วมีปัญหาต้องพักแล้วล่ะ ว่า
ที่บ้านคงไม่ได้ทำงานต่อแน่ๆ
สามีขอให้ออกจากงานมาดูแลลูก ~^~
แล้วถ้าให้เรียงลำดับความสำคัญ ณ เวลานี้
ครอบครัวมาอันดับแรก ลูกมาก่อนสิ่งอื่นใด ในเมื่อความจำเป็นในการทำงานนอกบ้านไม่มี โอก็ยอมสละความฝันเพื่อลูกและสามีได้
แต่อดใจหายไม่ได้ คิดถึงเวลาขึ้นดอย คิดถึงเพื่อนร่วมงาน....เศร้าลึกๆ

สามีเองก็ชดเชยให้เราไม่เศร้ามาก มีของขวัญปลอบใจที่ต้องออกงานมาด้วยนะ เป็นแหวนเพชรน่ารักๆ พร้อมเงินเดือนมากกว่าที่เคยทำงานได้ ค่าใช้จ่ายต่างๆสามีก็ออกให้หมด ขออย่างเดียว อยู่บ้านเลี้ยงลูก เอาก็เอาว่ะ
ถ้าเราไม่เลี้ยงแล้วใครจะเลี้ยง




ฟังดูน่าจะมีความสุชดี แต่โอเหงาลึกๆ คนเคยทำงานเนอะ
พอออกเดือนโอก็เริ่มเที่ยวบ้าง แก้เครียด ช๊อปปิ้ง แต่มันไม่สนุกเหมือนเคยแล้ว
ออกบ้านมาก็คิดถึงลูก คัดนม รีบกลับบ้าน จะซื้อชุดสวยๆใส่หุ่นก็ยังไม่เข้าที่ ยังค้างอีกสี่โลอ่ะ -'"-




เช้าๆมองรถตัวเองแล้วตาละห้อย...
เคยขับไปทำงานทุกเช้า ฟังเพลงในรถ ร้องเพลงลั่นล้า..ตอนนี้รถซื้อมาไว้จอดกินฝุ่นเคียงคู่กับรถสามี 



โอก็พยามไม่ให้ตัวเองฟุ้งซ่าน โดยการหาอะไรทำ
เช้าๆมาก็เข็นลูกหมี ฟอร์ซน้อยของเราออกชมนมชมไม้


บ้างก็เข็นไปโรงงานสามี ไปดูพ่อหมีทำงาน
ดีที่บ้านเป็น Home office คิดถึงกันก็เดินมาหา
กินข้าวด้วยกัน อยู่กับแทบ 24 Hr



เบื่อๆก็มาดูลูกค้าที่รีสอร์ทของเรา ตอนนี้กำลังปรับปรุงสร้างห้องพักให้นักท่องเที่ยวพัก
อีกหน่อยพอลูกโต โอจะได้มีอะไรทำไม่เหงามาก




ชีวิตต่อไปข้างหน้าจะเป็นยังไงไม่รู้ รู้แค่ว่าต้องทำหน้าที่แม่ให้ดีที่สุด จะสอนลูกเป็นคนดี มีความคิด เก่ง ฉลาดเหมือนพ่อ ใจดีเหมือนแม่ ให้เค้ามีความสุขมากที่สุด

บ๊ายบาย...ไปกับรูปพระอาทิตย์ตกที่โครงการหลวงผาตั้ง.. คิดถึงจัง



Create Date : 28 มีนาคม 2555
Last Update : 29 มีนาคม 2555 7:18:51 น.
Counter : 1611 Pageviews.

4 comments
  
เหมือนกันเลยค่ะ แต่งงานมีลูกแล้ว แต่ทำไมรู้สึกเหงาจัง ไม่รู้
โดย: เปิ้ล IP: 171.98.85.243 วันที่: 29 มีนาคม 2555 เวลา:1:39:59 น.
  
คุณเปิ้ล เหนื่อยเลี้ยงลูกแค่ไหนก็ยังมีเวลาเหงาได้เนาะคนเรา ต้องทำตัวยุ่งๆไว้ค่ะจะได้หายฟุ้งซ่าน
โดย: Oohopank13 วันที่: 29 มีนาคม 2555 เวลา:7:27:01 น.
  
อยากออกมาอยู๋บ้านเลี้ยงลูกแบบนี้บ้าง อิจฉาๆๆๆ
โดย: Chic_Angel วันที่: 29 มีนาคม 2555 เวลา:16:13:06 น.
  
Chic_Angel เหอๆ มันมีทั้งข้อดีข้อเสียเนอะ ข้อดีคือได้อยู่กับลูก สามี ครอบครัว ได้เห็นเค้าเติบโตทุกวัน ข้อเสียคือเราจะเสียสังคมเพื่อนไปค่ะ เพื่อนร่วมงานทั้งหลายที่เคยเฮฮา เคยออกนอกบ้านได้ งานที่ทำก็สนุก ไม่มีใครได้ไปหมดเนอะค่ะ
โดย: Oohopank13 วันที่: 30 มีนาคม 2555 เวลา:8:48:11 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Opank
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ชิสุห์หน้าบานนนนนนนนนนน