Group Blog
 
 
มกราคม 2552
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
21 มกราคม 2552
 
All Blogs
 
เล่าเรื่องเหล้า


หมายเหตุ : บันทึกชิ้นนี้เขียนตอนที่ไม่ได้เมา (จริงๆ) แต่ตั้งใจจะเขียนไว้อ่านวันหลัง หากมีโอกาสได้งดกินเหล้ากะเขาบ้าง เนื้อหาสาระทั้งปวงมาจากประสบการณ์ส่วนตัวล้วนๆ เรื่องวิทยาศาสตร์นั้นเอาไว้ที่อื่น อนึ่ง ภาษาที่ใช้ก็เป็นระดับชาวบ้าน พูดง่ายๆว่าไม่ค่อยสละสลวยนั่นแล ใครผ่านมาอ่านไม่สะดวกตาก็ขอให้ข้ามไปละกัน


พูดถึงเรื่องเหล้า นับว่าเป็นเรื่องใหญ่อย่างหนึ่งในชีวิตของผม ด้วยว่ามีความผูกพันกันมาช้านานแบบไม่เคยขาดตอน หลายครั้งที่มีความรู้สึกอยากจะเขียนอะไรถึงมันบ้าง แต่ก็พาลเมาก่อนทุกที (ผมชอบเขียนหนังสือตอนเมาๆน่ะครับ) วันนี้โอกาสประจวบเหมาะ เป็นวันพักตับ เลยขอเล่าเรื่องเพื่อนสนิทคนนี้บ้าง จะเล่าแบบไม่ได้เรียบเรียงเนื้อหาใดๆทั้งสิ้น อยากเขียนอะไรก่อนหลัง นึกอะไรได้ก็จะใส่ไป ว่าอย่างนั้นละกัน


อันว่าเหล้านี้ ก่อนอื่น ต้องทำความเข้าใจก่อนว่า ถ้าพูดถึงเหล้าขึ้นมาเฉยๆ มันหมายรวมถึง เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ทุกประเภทน่ะแหละ เช่น ไปกินเหล้ากัน แต่จริงๆไปกินเบียร์ อย่างนี้เป็นต้น แต่ถ้าได้เอ่ยถึงเหล้าเป็นประเภทๆไป คำว่าเหล้านี้ จะหมายความถึง วิสกี้ นะครับ คอเหล้าคงเข้าใจตรงกันดี

ทำไมคนเราถึงชอบหรือต้องกินเหล้า ทั้งๆที่ใครๆก็บอกว่า เหล้าคือน้ำเปลี่ยนนิสัย คนดีๆก็กลายเป็นหมาเลวๆไปได้ถ้าเมาเหล้า ผู้หญิงสวยๆก็กลายเป็นยัยเพิ้งที่ไหนไม่รู้ ถ้ารั่วเพราะเหล้า จากประสบการณ์ในการกินเหล้ามาระดับหนึ่ง พร้อมกับวิเคราะห์ไปในตัว เหล้านั้นมีอิทธิพลต่อทางจิตใจ(หรือสมอง)เพียงอย่างเดียว คือทำให้คนกล้าในสิ่งที่ยามปกติไม่กล้าทำหรือพูดแบบนั้น (ภาษาราชการเรียกว่า ขาดความยับยั้งชั่งใจ) ส่วนทางร่างกายนั้นมีสองสามอย่าง คือ ทำให้อาเจียน ขาไม่มีแรง กระหายน้ำ หิวข้าว ปวดหัว นี่ไม่นับรวมอาการเมาค้าง ที่จะพูดถึงตอนท้ายๆ

ไอ้การที่เรากล้าทำกล้าพูดตอนที่เมาได้ที่นี่แหละ เข้าถึงเรียกว่า นิสัยเราเปลี่ยนไป อันนี้ขึ้นอยู่กับจิตใจของคนๆนั้นมันมีเรื่องอะไรเก็บกดไว้ในใจรึเปล่า พวกนี้เรียกว่าพวกขาประจำ จะพบได้บ่อยในทุกๆกลุ่ม เช่น เมาแล้วพูดมาก (ปกติไม่ค่อยพูด) เมาแล้วชอบหาเรื่อง (ปกติเรียบร้อย) เมาแล้วร้องไห้ เมาแล้วนั่งซึม เมาแล้วหัวเราะ เมาแล้วชอบเต้น เมาแล้วชอบชนแก้ว ฯลฯ ลองหาดูเถอะครับ เพื่อนในกลุ่มท่านต้องมีคนพวกนี้อยู่ซักประเภทแน่นอน คนกลุ่มนี้เรียกว่า พวกไม่บรรลุนิติภาวะในการกินเหล้า นั่นคือยังควบคุมตัวเองไม่ได้ ถามทีไรก็บอกว่าไม่เมาๆ พวกนี้ปล่อยให้เหล้ากินตัวเอง นานๆไปจะเข็ดขยาดกับเหล้า เพราะไม่ได้สนุกอะไรกับเขาเลย เอาแต่ระบายสิ่งที่อยู่ในใจออกมาให้คนอื่นรับรู้ โดยที่จริงๆไม่ได้มีคนสนใจสักเท่าไร เพราะต่างคนก็ต่างเมาทั้งนั้น -*-

สำหรับผม แบ่งระดับความเมาได้เป็น 5 ระดับ ขั้นแรกเลยคือ กึ่มๆ คือรู้สึกตึงๆนิดหน่อย แต่ยังทำอะไรๆได้ 100% พูดจารู้เรื่อง ให้แต่งหนังสือยังแต่งได้เลย ว่าซั่น ขั้นที่สอง คือ สนุกสนาน ช่วงนี้จะเฮฮา เอาไหนเอากัน คุยสนุกได้กับทุกคน ช่วงนี้เหล้าเข้าตัวไปในอัตราที่ค่อนข้างสูง อาจจะพูดมากหน่อย แต่ก็เป็นปกติ เพราะผมจัดเรทตัวเองเป็นคนปกติ ที่เวลาเมาแล้ว ไม่เคยมีพฤติกรรมประหลาดๆ จากตอนที่ไม่เมา ขั้นที่สาม ขั้นนี้พูดตรงๆ คือจะมีความต้องการทางเพศ เห็นใครน่ารักๆก็อยาก...ไปซะหมด หรือเอาเข้าจริงๆ ไม่ต้องสวยมากก็ได้ ดูคร่าวๆแล้วหุ่นดีก็โอเค ขั้นนี้ฟังเหมือนน่ากลัว แต่เอาจริงๆแล้วไม่ค่อยมีปัญหาเท่าไร ไม่ได้หื่นขนาดนั้น แค่อยาก ถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไร กินต่อๆ

ขั้นที่สี่ ขั้นนี้สิน่ากลัว คืออยากมีเรื่อง เห็นใครกวนตีนหน่อย อยากจะเข้าไปกระทืบมันตรงนั้น เดินชนหรือเหยียบตีนนี่ไม่ได้นะครับ มองหน้าก็ตัวดีเลย อันนี้เพื่อนฝูงต้องคอยห้ามปราม ถือว่าผลัดๆกัน ขั้นสุดท้าย คืออยากนอน ง่วงแบบ นอนตรงไหนก็ได้ที่ไม่เลอะอ่ะ การจะผ่านมาถึงขั้นนี้นั้น ใช้เวลาค่อนข้างนาน ถ้ากินแบบอัตราปกติ แต่ถ้าดั๊มพ์กันแบบวิปริตล่ะก็ ไม่เกินห้าชั่วโมงมีฟุบ ซึ่งเป็นเวลาปรกติในการกินเหล้า ส่วนตัวผม ถ้ากินเรื่อยๆ ก็กินได้ยาวเป็นครึ่งวัน คือ 6โมงเย็น ถึง6โมงเช้าก็ยังไหว นี่กินแบบไม่มีกั๊กด้วยนะ ไม่ใช่พวกขุนขยับกับพินาศ คือมาแดกแต่กับแกล้ม สมัยอยู่ไทยมีเยอะ เพราะเรานั่งร้านข้าวต้มกัน กินได้ถึงเช้า มาอยู่นี่ ไม่มีหรอกครับ ต้องหากินกันมาเองก่อน หลังตีสองแล้วตัวใครตัวมัน เหล้าเพียวๆ เต็มที่ก็มีแค่ถั่วหรือพ้อพคอร์น น้ำเปล่ายังหากินยากเลย พ่อคุณ -*-

นี่พูดถึงอาการเมา ซึ่งนับว่าโชคดี ที่ผมเป็นคนเมาช้า (ภาษาน้องๆเพื่อนๆเขาว่า กินเหล้าเก่ง ซึ่งผมคิดว่า ไม่น่าจะต้องมาภูมิใจกับคำชม(หรือเปล่า)แบบนี้) หายเมาไว และกินเหล้าได้ทุกแบบโดยมันไม่ตีกัน คือบางคนกินเหล้าเก่ง เจอไวน์ไปแก้วเดียวนี่ หัวทิ่ม หรือผู้หญิงบางคนกินเหล้ายังกะน้ำ เจอเบียร์แก้วเดียวนี่ฟุบคาตัก ผมนี่ไม่ ไม่แพ้อะไรซักอย่าง ให้กินด้วยกันก็ได้ กินต่อก็ได้ เช่น ไปกินเหล้า(วิสกี้)มา เหล้าหมด ก็ซดเบียร์ต่อ หรือ เบียร์หมด ก็อัดว้อดก้าต่อ ยังงี้เป็นต้น สาเกบอมบ์ที่ว่าแน่ ผมก็ยังไม่ค่อยเมา จะมีแค่อย่างเดียวที่ผมจะระวังตัวเสมอ คือ เตกีล่า เพราะตอนกินน่ะมันง่าย พอหมดขวดแล้วก็ยังไม่เมา แต่พอบทมันจะ"ขึ้น"ล่ะก็ โลกหมุนหัวหมุนเดินไม่ได้เอาทีเดียว แล้วมันทรมานตรงที่ ไม่ได้ง่วง นอนไม่หลับ แต่หัวมันหมุนอยู่ยังงั้นไง ถ้าผมเป็นถึงขั้นนี้นั่นหมายความว่า คนอื่นๆในวงนั้น"ตาย"ไปหมดแล้ว หรือไม่ก็พวกเนียน แอบไม่กินเอาไปเททิ้ง พวกนี้ท่านว่าให้เลิกคบ นอกจะตุ๊ดแล้วยังทำให้เสียของอีกตะหาก

ผมเริ่มกินเหล้ามาตั้งแต่อายุ 17 เพราะความบังเอิญ รายละเอียดเป็นอย่างไรขอข้ามไปก็แล้วกัน มากินจริงๆจังๆตอนอายุ 18 คือมหาลัยปีหนึ่ง แล้วก็หนักเรื่อยมาจนทุกวันนี้ แต่ระดับดีกรีความแข็งของคอ( และตับ ) ก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เรื่องรั่วน่ะ เมื่อก่อนก็มีประจำ แต่ตอนนี้ เท่าที่จำความได้ ไม่ได้เมาคนเสียผู้เสียคนมานานแล้ว เต็มที่ก็พาตัวเองไปนอนได้ละกัน ด้วยความที่กินเหล้ามานาน เลยได้เจอคนหลายประเภท หมายถึงในวงเหล้าและร้านเหล้านะ เพราะอย่างที่โกวเล้งว่า บรรยากาศในการร่ำสุราต่างหากที่ท่านชื่นชอบ คนในวงเหล้า ต่อให้ไม่รู้จักกันมาก่อน พอได้ที่ ก็เหมือนกับรู้จักกันมาสิบปี อันนี้ต้องแล้วแต่คนด้วย เพราะบางคนพอหายเมาก็จำอะไรไม่ค่อยได้ คนที่ชอบพอกันก็มักจะจดจำกันไว้ แล้วมีโอกาสก็มาสังสรรค์กันใหม่ นี่พูดถึงวงเดียวกัน โต๊ะเดียวกัน สำหรับที่นี่ ข้ามโต๊ะมาชนนี่ เรื่องประจำ เพราะร้านมันเล็ก คนไทยก็มีอยู่ไม่มาก รู้จักกันไว้ไม่เสียหาย คุยไปคุยมาก็เป็นเพื่อนกันซะงั้น นับว่าเหล้ามีส่วนทำให้เกิดมิตรภาพในต่างแดนขึ้นมาแท้ๆ

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ส่วนมาก เราก็ต้องมีขาประจำกันไว้เป็นสรณะ คือวงเดิมๆ ที่รู้จักชอบพอกันมานาน นิสัยในวงเหล้าไปกันได้ คือ อย่ารั่ว อย่าป๊อด แล้วก็อย่างก อันนี้ก็ต้องหากันเอาเอง หาได้แล้วก็ถนอมน้ำใจกันไว้ อย่างท่านว่า ดื่มกับคนรู้ใจ หมื่นไหก็ไม่เมา อิอิ...

พูดถึงเรื่องเหล้าที่ตอนแรกบอกว่ามีหลายประเภท จะขอเล่าถึงชนิดที่กินๆกันอยู่ละกัน แบ่งได้ประเภทใหญ่ๆอยู่ที่ วิสกี้, เบียร์, ไวน์, สาเก, โซจู, เตกีล่า แล้วก็ ค็อคเทล ถามว่าชอบอะไรที่สุด ก็ต้องตอบว่าวิสกี้ เพราะรสชาติ แต่ถ้าเอาความสะดวกก็ต้องเบียร์เท่านั้น เรื่องนี้พูดแล้วยาว ชักอยากเขียนแยกย่อยเป็นตัวๆแล้วแฮะ ขอยกไปต่อภาค 2 ละกัน เริ่มยาวละ รับรองว่าไม่มีทิ้งช่วงแน่นอน




Create Date : 21 มกราคม 2552
Last Update : 21 มกราคม 2552 18:26:21 น. 2 comments
Counter : 190 Pageviews.

 
รออ่านนะคะ หลานโตมากับคนกินเหล้าเป็นน้ำอยู่คนนึง คือปู่นั่นเอง กินเป็นน้ำจริงๆนะคะ เมาทีไรบ้านแตกทู้กที แบบชอบพูดเสียงดังๆ เเล้วก็นั่งหาเรื่องย่า 555+ แต่ดีอย่างที่แกแข็งแรงตอนนี้อายุ 70 กว่าเเระ แต่ยังปีนเขาได้อยู่เลย


โดย: karnkraw วันที่: 21 มกราคม 2552 เวลา:19:05:09 น.  

 
หุหุหุ แฟงก็กินได้กล่อมแกล้มได้ทุกอย่างไม่มีเว้นเหมือนกัน


โดย: d_regen วันที่: 21 มกราคม 2552 เวลา:19:22:04 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

your humble servant
Location :
NYC United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add your humble servant's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.