เนื้อเรื่องและบทสัมภาษณ์เคนในภ.เรื่อง เจงกิสข่าน (หมาป่าสีน้ำเงิน) เรื่องนี้เคนจังนับบทเป็น โจจิ ลูกชายคนโตของเจงกิสข่าน (โซริมาจิ ทาเคชิ) จริงๆแล้วตามประวัติศาสตร์ โจจิเป็นลูกคนโตของ เจงกิสข่านแต่ไม่ใช่สายเลือดจริงค่ะ เพราะ แม่ของโจจิ ถูกอีกเผ่าจับไป ขณะทำสงครามกัน เค้าก็เลยเกิดจากหัวหน้าเผ่านั้นแต่ว่าเจงกิสข่านก็รัก เหมือนลูกตัวเอง เรียกน้ำย่อยกันก่อนกับบทสัมภาษณ์ของเคนอิชิ ที่มองโกลเป็นอย่างไรบ้าง? Ken: นี่เป็นการไปต่างประเทศครั้งแรกเลยนะ ตอนแรกๆได้ยินเรื่องราว เกี่ยวกับมองโกลว่าให้ระวังเรื่องเครื่องดื่มและอาหารการกิน ก็เครียดๆอยู่ เหมือนกัน แต่พอไปจริงๆแล้วมีเรื่องราวที่เราไม่รู้อีกมากมายเลยครับ ผมรู้สึกว่าเป็นการใช้ชีวิตที่มีชีวิตชีวาแปลกใหม่ดีออก บรรยากาศในกองถ่าย ทั้งเหล่านักแสดงและสต๊าฟเป็นอย่างไรบ้าง? Ken: บรรยากาศในกองถ่ายก็ดีครับ โซริมาจิซัง(ทาเคชิ),ยูฮิโตะซัง (โนมุระ) รวมทั้งคนอื่นๆไม่ว่าจะเป็นตอนทำงานหรือช่วงพักจะเป็นมิตรมากๆครับ นี่เป็นอีกครั้งที่ได้กลับมาร่วมงานกับทาคชิ โซริมาจิ? Ken: ครับ และคุณโรมาจิก็ให้การดูแลเหมือนกับครั้งก่อน (เรื่อง ยามาโตะ ค่ะ) ผมได้รับคำแนะนำดีๆจากเขามากมายเลย ในการแสดงเรามีซีนร่วมกันเยอะ ผมได้เรียนรู้จากการแสดงของเขาครับ ในเรื่องมีทั้งขี่ม้าและยิงธนู ฝึกซ้อมหนักหรือเปล่า? Ken: ขี่ม้ายากครับ เต้องรวบรวมความรู้สึกเข้ากับม้าให้ได้ ผมได้ฝึก 35 ชั่วโมงเอง ช่วงเวลาที่ฝึกนั้นมันรวมอยู่ในหนึ่งเดือนที่เราไปถ่ายทำ นั่นแหละ จะเรียกเก่งไม่ได้เลย กับชุดเกราะล่ะ ได้ข่าวว่าไม่ชินกับการแต่งตัวอย่างนี้หรอ? Ken: ไม่สันทัดเท่าไหร่น่ะ ผมผอมด้วยแหละ เวลาใส่ทีต้องเอาผ้าขนหนู มาพันๆตัวไว้ด้วย ของที่เคนจังจะต้องเตรียมพร้อมใส่กระเป๋าไปด้วยยามเดินทางคืออะไร? Ken: อาคาทามะ(ยาแก้ปวดท้อง) แต่ไม่ได้ใช้หรอกครับ สิ่งที่ทำให้รู้สึกว่า นี่มันจี้หัวใจเหลือเกิน คือ? Ken: มีเยอะนะ แต่ที่จี้ใจสุดๆก็คือสีผิวขาวๆนี่แหละ ช่วงเวลาหยุดในกองถ่ายทำอะไรบ้าง? Ken: พอได้หยุดพักก็จะออกไปข้างนอก ไปเดินเที่ยวตลาด ของมองโกลครับ อาหารท้องถิ่นของมองโกลเป็นอย่างไรบ้าง? Ken: มีอยู่ครั้งหนึ่งทุกคนไปกินอาหารมองโกล อร่อยทีเดียวนะที่นั่น มีอาหารญี่ปุ่น อาหารอินเดีย อาหารเกาหลี แล้วก็อาหารจีนด้วย อร่อยหมดทุกอย่างเลย ซื้ออะไรติดไม้ติดมือเป็นที่ระลึกจากมองโกลบ้าง? Ken: บุหรี่ พวงกุญแจ หมวก อาหารเกาหลี แล้วก็ตุ๊กตาชุดพื้นเมือง มาต่อด้วยเรื่องย่อกันคะ To the Ends of the Earth and Sea - (ชื่อญี่ปุ่น: AOKI OOKAMI – Chi Hate Umi Tsukiru Made) ปี 2007 / ภาพยนตร์สี / ผลงานการร่วมสร้างระหว่างญี่ปุ่น-มองโกเลีย ความยาว 136 นาที ผู้กำกับ : ชินิชีโร่ ซาวาอิ บทภาพยนตร์ : ทาเกฮิโร่ นากาจิม่า / โชอิจิ มารุยาม่า อำนวยการสร้างโดยฮารุกิ คาโดกาว่า / เรียวฮิอิ ชิบะ นำแสดงโดย : ทาเกชิ โซริมาชิ / เรอิ คิคุกาว่า / มายูมิ วากามูระ / โยชิฮิโกะ ฮากามาดะ เคนอิชิ มัตสียามะ/อาระ จงกิสข่าน - บุรุษผู้สร้างอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ ผู้คนเรียกขานเขาว่า “หมาป่าสีน้ำเงิน” ผลงานการร่วมสร้างระหว่างญี่ปุ่นและมองโกเลีย เพื่อเป็นอนุสรณ์แด่การฉลองการก่อตั้งมองโกลครบรอบ 800 ปี เรื่องราว กำเนิดมหาบุรุษผู้เปลี่ยนแปลงโลก เดือนมิถุนายน ปี 1162 ในเกวียนที่มีผ้าคลุมซึ่งเดินทางไปทั่วทุ่งหญ้า มองโกเลีย โฮอีลัน(มายูมิ วากามูระ) ภรรยาของเยซูไก-บาทาร์ (นาโอกิ โฮซาก้า) หัวหน้าเผ่าบอร์จิจิน ได้ให้กำเนิดลูกคนแรกของเธอ เวลานั้นสงครามระหว่างชนเผ่าชาวมองโกลกำลังร้อนระอุ โดยผู้หญิงของ เผ่าที่พ่ายแพ้ในการทำศึกจะโดนจับตัวไปเป็นสมบัติของผู้ชนะตัวโฮอีลัน เป็นภรรยาของชายในเผ่าเมอร์กิต และถูกเยซูไกชิงตัวมา บัดนี้สำหรับ เยซูไก ซึ่งเพิ่งจะพิชิตเผ่าทาทาร์ เขาได้รับข่าวดีว่าเขาได้ลูกชาย เตมูจินหรือเจงกิสข่านในอนาคตอีกไม่ไกล ได้ถือกำเนิดแล้ว การเดินทางเพื่อตามหาภรรยา “หมาป่าสีน้ำเงินและกวางขาว” : รักแรกพบ เตมูจิน ที่ได้รับคำชื่นชมว่ามี “ดวงไฟในดวงตา มีแสงสว่างบนใบหน้า” ได้รับการเลี้ยงดูมาอย่างใส่ใจเพื่อเตรียมตัวให้พร้อมดูแลเผ่าของเขา ต่อไปในอนาคต โฮอีลันรู้สึกว่าเป็นลางร้ายที่มีปานแดงอยู่กลางฝ่ามือ ของเตมูจินต่อมาเตมูจินในวัย 14 ปี (โซสุเกะ อิเกมัตสุ) ได้ออกเดินทาง ไปเสาะหาตัวเจ้าสาวพร้อมกับพ่อของเขา เยซูไกบอกเขาว่าครั้งหนึ่งเหล่า เทพเจ้าได้ส่งหมาป่าสีน้ำเงินมา ซึ่งได้รับกวางขาวไปเป็นภรรยา และชาวมองโกลก็คือลูกหลานจากการแต่งงานในครั้งนั้น พวกเขาหยุดพัก แรมกับไดเซเชน (ทากาอากิ อีโนกิ) หัวหน้าเผ่าอองกิแร็ต เตมูจินเกิดตก หลุมรักบอร์ตี้ ลูกสาวของไดเซเชนตั้งแต่แรกเห็นพวกเขาจึงได้หมั้นหมายกัน บิดาโดนวางยาพิษ “เจ้าไม่ใช่บุตรแห่งหมาป่าสีน้ำเงิน” บอร์ตี้แนะนำให้เตมูจินรู้จักกับจามูฮา เพื่อนที่เธอคบหามาตั้งแต่เด็ก เด็กชายทั้งสองพูดคุยกันถึงความฝันที่จะได้รวบรวมชนเผ่าทั้งหมดให้เป็น หนึ่ง และทำให้มองโกเลียกลายเป็นดินแดนที่ไร้ศึกสงครามและอุดม สมบูรณ์ต่อมาเตมูจิน ผู้ลั่นปากเป็นเพื่อนร่วมสาบานกับจามูฮา ได้รับข่าว ร้ายว่าพ่อของเขาซึ่งอยู่ระหว่างเดินทางกลับบ้าน ถูกพวกทาทาร์วางยาพิษ เตมูจินต้องรีบเดินทางกลับบ้านโดยรับปากกับบอร์ตี้ว่าจะกลับมาหาเธอ อีก แต่ธาร์กไต(ซาโตชิ จินโบ) ผู้นำคนใหม่ของพวกทายิชุต ไม่ยอมรับใน ตัวเตมูจินและครอบครัวของเขา เพราะเตมูจินเป็นลูกของโฮอีลัน ซึ่งแต่เดิมเป็นภรรยาของชายจากเผ่าเมอร์กิต ธาร์กไตประกาศด้วยความ ชิงชังและบอกว่าเตมูจินไม่ได้สืบทอดสายเลือดของหมาป่าสีน้ำเงิน เจ็ดปีผันผ่าน สองหัวใจได้หวนบรรจบ “อย่าได้จากข้าไปอีก” ปี 1183 เตมูจิน (ทาเกชิ โซริมาชิ) สังหารน้องเขยของเขาที่เข้ามาคุกคาม ความเป็นหนึ่งเดียวกันของเผ่า เขาเอาชีวิตรอดพ้นจากชีวิตวัยเด็กที่ยาก ลำบากจนเติบใหญ่กลายเป็นผู้นำผู้มากความสามารถ เจ็ดปีผ่านไป ในที่สุด เตมูจินได้กลับไปหาบอร์ตี้ (เรอิ คิคุกาว่า) และต้องแปลกใจที่พบ ว่าเธอได้แต่งงานกับจามูฮา (ยูสุกิ ฮิรายาม่า) ไปแล้ว อย่างไรก็ดี มิตรภาพ ต้องมาก่อน จามูฮาเปิดโอกาสให้บอร์ตี้เลือกชายที่เธอรัก และมือที่บอร์ตี้ เลือกที่จะเกาะกุมไว้ก็คือมือของเตมูจิน เตมูจินประกาศก้องต่อน้ำตาบน พวงแก้มของบอร์ตี้ว่า “ข้าจะไม่มีวันทำให้เจ้าเป็นทุกข์อีก” ภรรยาที่รักโดนจับตัวไป สองปีต่อมา บอร์ชู (ยูจีน โนมูระ) คนสนิทที่เขาไว้วางใจ และกาซาร์ น้องชายของเขา (โยชิฮิโกะ ฮากามาดะ) ได้พาเตมูจินไปพบทอยริลข่าน (ฮิโรกิ มัตซูกาตะ) ผู้ปกครองแผ่นดินคีเรต ซึ่งเตมูจินปฏิญาณว่าจะเป็น พันธมิตรกัน อย่างไรก็ดี ในฤดูใบไม้ร่วงปีนั้น เตมูจินต้องเผชิญหน้า กับความลำบากอย่างสุดแสนสาหัส ยีกี ไชเร็ด (เรียว คาราโตะ) แห่งเผ่า เมอร์กิต สามีคนแรกของโฮอีลัน แม่ของเตมูจิน ได้บุกโจมตีดินแดนของ เตมูจิน และแก้แค้นด้วยการจับตัวบอร์ตี้ไป เตมูจินซึ่งขอความช่วยเหลือ ไปยังสองพันธมิตรอย่างทอยริลข่าน และจามูฮาออกตามล่าอยู่นานหลาย เดือนเพื่อช่วยบอร์ตี้กลับมา แต่ถึงตอนนั้นบอร์ตี้ตั้งท้องแก่ใกล้คลอดเสียแล้ว ให้กำเนิดบุตรชาย “แขกผู้มาเยือน” แบกภาระและข้อกังขาเฉกเช่นบิดา สองอาทิตย์ต่อมา บอร์ตี้ให้กำเนิดเด็กน้อย เตมูจินที่ได้ข่าวว่าทารกน้อย เป็นเพศชาย และไม่แน่ใจว่าเด็กคือลูกของเขาหรือไม่ ตั้งใจจะฆ่าเด็ก น้อยทิ้ง แต่โฮอีลันได้ร้องขอชีวิตเด็กเอาไว้“เด็กคนนี้เกิดมาอย่างไม่รู้ อิโหน่อิเหน่ ถ้าเยซูไก-บาทาร์ บิดาผู้ล่วงลับของเจ้าสงสัยว่าเจ้าเป็นสาย เลือดพวกเมอร์กิต และฆ่าเจ้าเสีย เจ้าคงไม่ได้มายืนอยู่ตรงนี้แล้ว” เตมูจินจึงยั้งมือเอาไว้ และตั้งชื่อเด็กทารกชายผู้นี้ว่า “โจชิ” ซึ่งหมายถึง “แขกผู้มาเยือน” อำนาจของเตมูจินเพิ่มขยายมากขึ้น เขากับทอยริลมีชัยเหนือพวก ทาทาร์และแก้แค้นให้บิดาของเขาได้ เขาสั่งให้โจชิ (เคนอิชิ มัตสึยาม่า) ซึ่งบัดนี้เติบใหญ่เป็นหนุ่มวัย 17 เดินทางขึ้นเหนือและไปปราบ พวกเมอร์กิต นี่คือคำสั่งที่ดูเหมือนสั่งให้โจชิไปตาย พบรักอีกครั้ง ทหารหญิงแกล้วกล้า ผู้ภาคภูมิในตนเอง ขณะเผชิญหน้ากับพวกเมอร์กิตที่พลัดหลงอยู่ในทุ่งกว้าง เตมูจินรู้ว่า หนึ่งในทหารกองนั้นคือผู้หญิง และเขาไว้ชีวิตเธอ หญิงสาวประกาศว่าตัว เองคือคูหลาน (อาระ)เตมูจินรู้สึกประทับใจในตัวคูหลานเนื่องจากความ กล้าหาญของเธอ เขาจึงแต่งตั้งให้เธอเป็นหนึ่งในผู้ติดตามเขา คูหลาน รู้สึกพอใจที่เตมูจินปฏิบัติต่อเธอเสมือนเป็นคนผู้ทัดเทียมไม่ใช่พวกพ่าย แพ้ในการศึก หัวใจของเตมูจินต้องหวั่นไหวไปกับความอหังการ์ที่คูหลาน มีต่อตัวเองในฐานะหญิงสาว เขากับเธอต่างมีจิตวิญญาณที่ยิ่งใหญ่ไม่แพ้ กัน จนกลายเป็นความรักที่ลึกซึ้งและมั่นคง ความเป็นหนึ่งเดียวของมองโกลเป็นเดิมพัน การทำศึกเพื่อครองแผ่นดิน เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด เพราะทะเยอทะยานอยากจะเป็นราชาแห่งมองโกล จามูฮาทรยศเตมูจิน จนลงเอยด้วยการทำศึกครั้งใหญ่ ทางฝ่ายทัพของจามูฮาประกอบไปด้วย พวกธาร์กไตและเผ่าทาทาร์ รวมถึงพวกเมอร์กิตที่เหลือ กำลังพลของทั้ง สองฝ่ายมีจำนวนมากพอกัน แต่ด้วยกลยุทธ์ในการทำศึกที่เก่งกว่าของเต มูจินทำให้เขาได้เปรียบ อย่างไรก็ดี ทอยริลไปเข้าข้างจามูฮา ทำให้ สถานการณ์พลิกผัน โจชิที่กลับมาเพื่อช่วยบิดาของเขา ได้รับคำสั่งให้เดินทางกลับขึ้นเหนือ เขารู้สึกขุ่นเคืองใจอย่างมาก เป็นความจริงหรือไม่ที่บิดาของเขามีแผนการจะสังหารเขาตั้งแต่เกิด ความโศกเศร้าฉายแววให้เห็นในดวงตาซื่อตรงของโจชิ เตมูจิน ผู้เป็นอมตะ ยังคงนิ่งสงบ การพลัดพรากจากมิตรรักไปชั่วนิรันดร์ ขณะโดนไล่บี้อย่างหนักทั้งจากจำนวนทหารและสรรพวุธจากกองทัพ ที่เป็นการผนึกกำลังกันของทอยริลและจามูฮา เตมูจินโดนลูกธนูอาบ ยาพิษ กองทัพที่แตกกระจายของเขายังคงรอคำสั่งจากผู้นำเตมูจินภายใต้ การดูแลปรนนิบัติด้วยความใส่ใจจากคูหลาน ฟื้นตัวและเข้าโจมตี ทอยริลและจามูฮา ซึ่งเกิดความฮึกเหิมจนประมาท เชื่อมั่นว่าจะมีชัยชนะ แน่นอน ในที่สุด เตมูจินมีชัยชนะในศึกครั้งใหญ่หลวงนี้ แต่เพราะยังคง รักษาคำมั่นที่สาบานไว้ตั้งแต่เด็ก เตมูจินขอให้จามูฮาร่วมมือกับเขาใน การพิชิตอาณาจักรทองคำ แต่จามูฮาปฏิเสธ และบอกให้เตมูจินลงมือ สังหารเขาด้วยตัวเองเตมูจินจึงต้องทำตามความประสงค์ของเพื่อนร่วม สาบานด้วยความลำบากใจ กำเนิดกษัตริย์มองโกล เจงกิสข่าน ลูกหลานแห่งหมาป่าสีน้ำเงิน วันที่ 16 เมษายน ปี 1206 ปะรำขนาดใหญ่ถูกสร้างขึ้น พรมสีขาวถูกปูไว้ เป็นทาง พิธีปราบดาภิเษกของเตมูจินเริ่มต้นขึ้นโดยมีแขกเหรื่อจากแดน ต่างถิ่นมากมาย มีองครักษ์มากกว่า 1 พันนาย ผู้คนจากต่างเผ่ามารวมตัว กัน ณ หุบเขาแห่งนี้ เตมูจินน้อมรับคำพยากรณ์จากผู้เฒ่าคีฮูชู (มาซาฮิโกะ ซึกาว่า) และแล้ว “เจงกิสข่าน”ราชาแห่งมองโกลได้ถือ กำเนิดเจงกิสข่านยืนรับเสียงโห่ร้องอย่างกึกก้องของเหล่าฝูงชน เขา ประกาศต่อกาซาร์ผู้ยืนอยู่เคียงข้างเขาว่า “ข้าตัดสินใจแล้ว ข้าจะพิชิต อาณาจักรแผ่นดินทอง เรียกตัวโจชิกลับมา!” บุตรชายผู้สืบทอดแผ่นดินมองโกเลีย สุดท้าย โจชิจะทรยศเขาหรือไม่ เตมูจินใฝ่ฝันมาตลอดว่าจะได้พิชิตดินแดนแผ่นดินทองคำ ศัตรูคู่อาฆาตของชาวมองโกลผู้เคยสังหารหัวหน้าคนที่สองของเผ่า มองโกล เจงกิสข่านเฝ้ารอให้โจชิกลับมาอย่างอดทน แต่ที่กลับมามีเพียง ข่าวที่บอกว่าโจชิล้มป่วย และจะยังไม่กลับมา เมื่อได้ข่าวจากหัวหน้าคณะ คาราวานว่าโจชิหายดีแล้ว และออกไปล่าสัตว์เมื่อสิบวันก่อน เจงกิสข่าน โกรธมากและคิดว่าโจชิวางแผนกระด้างกระเดื่องต่อเขา เจงกิสข่านมีเหตุผลที่โกรธ เขาต้องการให้บุตรชายของเขาได้รู้จักการ ทำศึกอันยากแสน ต้องทรมานกับความโดดเดี่ยวเดียวดาย และต้องหยัด ยืนเพื่อจะกลายเป็นบุรุษผู้สืบทอดความรับผิดชอบปกครองมองโกเลียต่อ ไปด้วยความตั้งใจเช่นนี้ เจงกิสข่านถึงได้วางใจให้โจชิปฏิบัติภารกิจที่ยาก เย็นแสนเข็นนี้ แต่บัดนี้ เมื่อบิดาและบุตรพร้อมที่จะโจมตีดินแดนทองคำ ผู้เป็นลูกกลับทรยศเขาเจงกิสข่านจึงต้องออกเดินทางขึ้นเหนือ บัดนี้ เกียรติยศอันเกรียงไกรตกเป็นของเขาแล้ว เขายังมีฝันที่ต้องพิชิต ต่อไป แต่บัดนี้ เจงกิสข่านต้องกลับไปทำหน้าที่พ่อ สุดท้าย ผู้เป็นลูกจะรู้ สำนึกได้ถึงความปรารถนาของผู้เป็นพ่อหรือไม่ End...   Create Date : 23 กรกฎาคม 2551 Last Update : 23 มกราคม 2553 0:26:39 น. Counter : Pageviews. 3 comments Add to

น่ารักจังเลยค่ะ อยากดูจัง ต้องไปหามาดูหน่อยละ   โดย: nunes IP: 118.174.122.129 วันที่: 24 สิงหาคม 2551 เวลา:20:25:25 น.

หนูรักพี่เคนจัง ที่สุดเลยค่ะ ขอให้สุขภาพแข็งแรงนะค่ะ รักมากๆๆๆๆๆค่ะ   โดย: เบียร์หวาน IP: 125.26.216.64 วันที่: 6 กรกฎาคม 2552 เวลา:15:57:08 น.

เคนจังน่ารักที่สุด   โดย: K L IP: 202.149.25.241 วันที่: 10 ธันวาคม 2552 เวลา:23:01:00 น.