เชิดหน้าเข้าไว้ อดทนและสู้ให้ถึงที่สุด ท้อได้แต่อย่าถอย หากจะถอยหลังสักก้าวเพื่อตั้งตัวก็ไม่เป็นไร
อยากเป็นคนเก่ง ก็ได้เป็นคนเก่ง...เก่งที่สุดเท่าที่ตัวเองเป็น มาตรฐานคนอื่นไม่ต้องไปวัด แบบที่ตัวเองเป็น ยังมีหลายๆๆคนเป็นไม่ได้...เหมือนกัน (ป้าโอ้ท)
Group Blog
 
<<
มกราคม 2559
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
11 มกราคม 2559
 
All Blogs
 
เมื่อรถเหลือให้ใช้คันเดียว

10 มกราคม 2559

สืบเนื่องจากเรื่องเล่าโชคดีตั้งแต่ต้นปี ใครยังไม่ได้อ่านคลิกที่นี่นะคะ ตอนนี้รถมีให้ใช้คันเดียว ป้าโอ้ทโรงเรียนเปิดพรุ่งนี้แล้ว มิสเตอร์ยังคงไปทำงานปกติ เอาล่ะซิ!  รถเมล์ รถแท๊กซี่ก็ไม่มี รถไฟก็ไม่ผ่านเส้นทาง ทำอย่างไรล่ะ?

เทอมนี้ป้าโอ้ทไม่มีเรียนเช้าสักวัน เริ่มเรียนสิบโมง วันที่ใช้เวลาเดินทางหนึ่งชั่วโมงก็เสี่ยงสายไปก็แล้วกัน วันที่เรียนใกล้บ้านก็รอดไป ป้าโอ้ทเสนอว่าจะขับรถไปส่งมิสเตอร์ที่ทำงานก่อน แล้วตรงไปโรงเรียน ตอนเย็นไปรับ เพราะไม่รู้ว่ารถจะเสร็จเมื่อไร เพราะมิสเตอร์บอกทางศูนย์แจ้งว่ารอยาง ล้อ ป้าโอ้ทไม่รู้ว่ารอส่วนไหน เอาว่าต้องรอเพราะในสต๊อคที่ศูนย์นี้ไม่มี เพิ่งสั่งไป

ที่ทำงานมิสเตอร์ป้าโอ้ทเคยไปเมื่อปีแรกที่ยังมีรถคันเดียวแล้วป้าโอ้ทขอเอารถมาใช้หนึ่งวัน มิสเตอร์จอดหน้าประตูใหญ่ แล้วเดินเข้าไปเกือบสองกิโลเมตรถึงตึกที่ทำงาน เพราะคนที่ไม่ได้ทำงานจะเข้าไปในพื้นที่ต้องทำเรื่องยุ่งในการแลกบัตรทั้งเข้า และ ออก (รู้อีกเพราะมิสเตอร์เคยพาเข้าไปแล้วหนึ่งครั้ง) ไม่ได้ง่ายเหมือนที่บ้านเรา แค่แลกบัตรกัน ไม่เลย  เอาเป็นว่ามิสเตอร์ต้องเดินเข้าไป ตอนเย็นป้าโอ้ทก็ไปรับตรงจุดลานจอดรถหน้าประตูใหญ่ ซึ่งป้าโอ้ทเลิกเรียนวิชาสุดท้ายวันจันทร์ 17.50น มิสเตอร์เลิกงาน 17.00น ป้าโอ้ทบอกให้มิสเตอร์รอโทรศัพท์จากป้าโอ้ทก่อน เพราะถ้าเดินออกมาก่อนแล้วป้าโอ้ทยังไม่ถึงมิสเตอร์ รมณ์ บ่ จอย แน่ๆ วันแรกป้าโอ้ทคิดว่ายังไม่เริ่มเรียน แค่บอกรายละเอียดหัวข้อการเรียน และ หนังสือ น่าจะเลิกเร็วกว่าเวลา

มิสเตอร์บอกวันอังคารจะติดต่อเช่ารถ จนกว่าจะได้รถคืน

ที่เล่ามาจะให้เห็นว่าเมื่อไม่มีรถบริการสาธารณะแบบนี้ สิ่งที่จำเป็นคือรถเช่า เพราะสองคนต้องใช้รถในการเดินทางไปทำภาระกิจของแต่ละคน เมื่อปีก่อนๆ ไม่มีปัญหาเพราะป้าโอ้ทยังไม่ได้ทำงาน ไม่ได้ไปเรียนหนังสือ อยู่บ้านทุกวัน ทั้งวัน เมืองที่ป้าโอ้ทอยู่เป็นเมืองเล็ก รถประจำทางมีอยู่ไม่กี่สาย และวิ่งไม่ทั่วเมือง ผู้คนส่วนใหญ่ใช้รถส่วนตัวในการเดินทาง ซึ่งจะต่างจากเมืองใหญ่ที่ผู้คนจะไม่นิยมใช้รถส่วนตัวเพราะสะดวกในการเดินทาง รถบริการสาธารณะเยอะ และทั่วทุกเส้นทาง ทั้งรถเมล์ รถไฟใต้ดิน บนดิน 





Create Date : 11 มกราคม 2559
Last Update : 11 มกราคม 2559 8:11:29 น. 0 comments
Counter : 224 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Oathpp
Location :
Newark,DE United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]








เรื่องราวในบล๊อกนี้เป็นข้อมูล และประสบการณ์จริงของโอ้ทเอง ไม่ได้มีเจตนาจะอ้างอิง พาดพิงผู้ใด เขียนเล่าไว้เพื่อให้ครอบครัวทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหวของแต่ละวัน และเพื่อบันทีกเหตุการณ์ ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาอยู่อีกแผ่นดินไกลจากบ้านมาก มีครอบครัวของตัวเองกับคนอีกหนึ่งคนต่างสัญชาติ ต่างภาษา เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆๆคนก็ดีใจ



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write.I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


ใครทำงานฝีมืออะไร ก็อยากทำกะเขาด้วยซะทุกอย่าง แต่เอาดีไม่ได้เลยสักงาน เฮ้อ! ยังไงก็ฝากติ-ชมผลงานกันด้วยละกันน่ะจ่ะพี่น้อง มีอะไรบ้างก็ดูกันเอาเองนะเจ้าคะ
Any crafts people do I would like to do too ,but do not good with anything yet, well lets give me suggestion and comments. I accepted and appreciated in all opinion and knowleadge. Thank you.




ขอเป็นกำลังใจให้ตัวเองและทุกคนที่ย้ายถิ่นฐานมาไกลถึงดินแดนที่ใครๆ เรียกว่า"เมืองนอก" และขอเชิญเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ทุกคนแวะมาทักทาย พูดคุยกันได้ทุกเมื่อนะค่ะ คนไทยอยู่ที่ไหนก็รักกัน เพราะน้ำใจไทย ไม่ใช่น้ำจิ้มไก่เคเอฟซี ..อิอิ

I have given encouragement to everyone and myself who relocated so far from home and would like to invited everyone with friendship come on visit my blog pretend it to be my home always.







New Comments
Friends' blogs
[Add Oathpp's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.