ในประวัติศาสตร์ที่ผ่านมานับแต่จุดเริ่มสร้าง...ต่างรู้กันว่ามีทั้งที่สว่างและที่มืด...หากแต่จะมีคนตระหนักหรือไม่ว่า...ในเงามืดของประวัติศาสตร์นั้นย่อมมีแสงสว่างเล็กๆอยู่เสมอ...
Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2554
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
12 ตุลาคม 2554
 
All Blogs
 
หนังสือ..โปสการ์ด..หน้า23และเธอ ตะพาบก.ม.41

โจทย์ตะพาบ "โปสการ์ดที่อยู่ในหนังสือ หน้า23"

โจทย์นี้ เบสออนอะทรูสตอรี่อีกแล้วครับ เค้าโครงจากเรื่องจริงของผมเอง
วันนั้นเปิดอ่านหนังสือรวมบทกวี ของ วารี วายุ
โปสการ์ดใบหนึ่งในนั้นร่วงลงมาพอดี ผมเก็บมันไว้ในหนังสือหน้า 23
คงจะใช้เป็นที่คั่นหนังสือ ตรงบทกวีที่ชอบที่สุดล่ะมั้ง ในตอนนั้น

เนื้อหาในโปสการ์ด เป็นถ้อยคำแสดงความคิดถึงจากเพื่อนคนหนึ่ง
ที่ไปเรียนต่อที่เชียงใหม่ ทุกวันนี้ ไม่ได้พบกันแล้วครับ น่าเสียดายเหมือนกัน
น่าจะเกือบสิบปีเข้าไปแล้ว ที่ไม่ได้พบเจอ

.
.
.
.
ส่วนโปสการ์ดของเพื่อนๆ จะมีเนื้อหาเป็นเช่นไร?
จะเป็นข้อคิดคมๆตอนไอ้ตึ๋งกำลังตกอับรึเปล่า?
เป็นโปสการ์ดจากใครคนหนึ่งที่ไม่เคยรู้จัก แต่ดันมาอยู่ในหนังสือเราดีไหม?
รือจะเป็นโค้ดลับ ที่รอผู้มีปัญญาปราดเปรื่องมาถอดความ
และมีเหตุผลกลใด ที่ต้องเสียบมันไว้ ในหนังสือหน้า 23
อันนี้ก็สุดแต่จะสร้างสรรค์จินตนาการกันออกมาเลยนะครับ

โดยคุณ เป็ดสวรรค์



==================================


คืนนี้อากาศเย็น เงียบงัน และมืดมิดกว่าทุกคืน




แสงไฟที่มีเพียงเล็กน้อยทอดแสงเข้ามาในห้องเผยเงาให้เห็นเป็นเส้นตามลวดลายที่มันส่องผ่าน




ผมนั่งหลับตาอยู่คนเดียวในความมืดสลัวท่ามกลางอากาศชื้นๆและเย็นยะเยียบ ในมือผมมีหนังสืออยู่เล่มหนึ่ง ผมลูบไล้ไปตามสันหนังสือไล่ผ่านชื่อหนังสือที่พิมพ์นูนขึ้นมา ไล่ไปตามขอบสันจนกระทั่งนิ้วของผมสัมผัสกับแผ่นกระดาษแข็งๆที่ยื่นเลยหนังสือขึ้นมา ทันใดนั้นผมพบว่าข้างในจิตใจผมเย็นยะเยือกยิ่งกว่าอากาศที่อยู่รอบตัวหลายเท่านัก โปสการ์ดที่คั้นอยู่ในหนังสือทำให้ผมนึกถึง เธอ…..




โปสการ์ดที่อยู่ในหนังสือหน้า 23






ผมยังจำวันนั้นได้ดี ทุกรายละเอียด ทุกประโยคคำพูด ทุกกริยาท่าทางของเธอ ผมนั่งทบทวนซ้ำไปซ้ำมากับใจความในหนังสือ ลายเส้นทุกเส้นและทุกสีของโปสการ์ดแผ่นนั้น ผมท่องทุกคำที่พิมพ์อยู่ใน 23 หน้าได้ทั้งหมด ทุกประโยคตัวหนังสือ ทุกเว้นวรรค และผมพยายามตีความกับความหมายต่างๆโดยหวังว่าเธอคงแอบซ่อนบางสิ่งไว้ บางสิ่งที่จะทำให้ผมเข้าใจว่าทำไมเธอจึงทำเช่นนั้น






เรานั่งอ่านหนังสือเล่มนี้ด้วยกันในร้านกาแฟท่ามกลางอากาศที่กำลังสบายในช่วงสายๆของวันธรรมดาๆวันหนึ่ง ทั้งร้านมีเพียงเราสองคนและพนักงานที่นั่งหลับตาเอนหลังกับผนังฟังเพลงในโลกส่วนตัวของเขา ผมรู้สึกเหมือนว่าโลกทั้งโลกเป็นของเราเพียงแค่สองคน เสียงลมที่พัดผ่านต้นไม้ทำเหล่าใบไม้ให้สั่นไหว เสียงนกที่ดังมาเป็นระยะระยะ คล้ายว่าเวลาได้หยุดหมุนชั่วคราว มีเพียงเราสองคนที่นั่งอ่านหนังสือเล่มนั้น ยิ้มให้แก่กันอย่างมีความหมาย ยิ้มให้กันกับสิ่งที่เรารู้กันแค่สองคนบนโลกใบนี้ กลิ่นกาแฟหอมกรุ่นฟุ้งอยู่ในอากาศ เธอลุกขึ้นและหยิบโปสการ์ดแผ่นนั้นมาคั่นหนังสือไว้ที่หน้า 23 จากนั้นเธอหันมายิ้มและเดินหายไป...




ผมจำได้แม่นว่าผมนั่งรอเธออยู่ที่โต๊ะตัวนั้น รอเธอกลับมาเปิดหนังสือที่คั้นไว้และเริ่มอ่านต่อไปด้วยกัน ผมรอเพื่อที่จะอ่านไปพร้อมๆกันกับเธอ ผมนั่งนิ่งและนั่งรอ รอเธอกลับมา รอจนกระทั่งพนักงานเดินมาบอกว่าร้านจะปิดแล้วและผมคงนั่งและรอตรงนั้นไม่ได้อีกต่อไปแล้ว ผมจึงลุกขึ้นอย่างเงียบงันและเดินออกจากร้านอย่างอาลัย






ครับผมเก็บหนังสือเล่มนั้นไว้กับตัวตลอดเวลา หยิบขึ้นมาอ่านทุกครั้งที่ทำได้ อ่านมันอย่างตั้งใจ ซ้ำไปและซ้ำมา ผมอ่านจนถึงประโยคที่เราอ่านด้วยกันที่หน้า 23 และไม่เคยอ่านเลยไปจากนั้น ผมพยายามตามหาเธอโดยตีความจากหนังสือเล่มนั้น เราทั้งคู่ชอบเล่นซ่อนหาและมักซ่อนสิ่งต่างๆด้วยรหัสต่างๆ และผมแน่ใจว่าเธอได้ทิ้งบางสิ่งบางอย่างไว้ด้วยความเคยชิน และแน่ใจว่าผมจะสามารถถอดรหัสเหล่านั้นได้ และได้พบกับเธอ




ผมตามหาเธออยู่หลายต่อหลายปี ทุกๆวันตื่นขึ้นมาอาบน้ำกินข้าวและออกตามหาเธอ ตกค่ำกินข้าวและเข้านอน นอนคิดตีความหมายและวางแผนในการตามหาเธอจนกระทั่งผลอยหลับไป จากนั้นก็ตื่นขึ้นและออกตามหาเธอ ดูเหมือนทุกๆอย่างรอบตัวผมนอกเหนือจาการตามหาเธอแล้ว ทุกอย่างไม่มีความหมายใดๆอีกต่อไป และแล้ววันหนึ่งผมก็ได้ตระหนักว่าชีวิตผมไม่มีวันกลับไปเหมือนเดิมอีกต่อไป...ตลอดกาล




แล้วจู่ๆเธอก็เดินผ่านหน้าผมไป...




ขณะที่ผมนั่งกินข้าวอยู่ด้านหน้าของร้านอาหารแห่งหนึ่ง ผมตั้งตัวแทบไม่ทัน เลือดลมในกายผมสูบฉีดอย่างรุนแรงจนแทบจะระเบิดออกมา แต่ร่างกายผมกลับนิ่งและไม่ไหวติง มีเพียงขนทุกเส้นบนร่างกายที่ลุกซู่ขึ้น...ขนทุกๆเส้นเต้นเร้าไปมาคล้ายกับว่ามันกำลังเต้นระบำอย่างร่าเริง



หลังจากตั้งสติได้ผมรีบจ่ายเงินค่าอาหารและออกเดินตามเธอไป ผมระวังเพื่อที่จะให้เธอไม่เห็นผม ผมเดินอย่างแผ่วเบาและหลบหน้าเมื่อเธอหันกลับมา จริงๆแล้วเธอคงจะจำผมไม่ได้แล้วเพราะใบหน้าผมแทบไม่เหลือเค้าโครงเดิม ท้ังแก้มที่ซูบผอมลงอย่างไม่น่าเชื่อพร้อมรอยย้นที่มากขึ้นเป็นเท่าตัว ร่างกายที่เคยกำยำก็เหี่ยวฟีบลงจนทำให้ดูตัวเล็กลงอย่างน่าฉงน ผมเผ้าก็ไม่เรียบร้อยอย่างเก่ากลับคล้ายจะเป็นศิลปินที่อารมณ์กระเจิดกระเจิงคนหนึ่ง มีเหลือเพียงแววตาเท่านั้นที่เหมือนเดิมทุกอย่างถ้าเพียงเธอได้สบตากับผม ผมมั่นใจว่าเธอจะจำผมได้ ผมจึงหลบหน้าเธอทุกครั้งที่เธอหันมาเพราะผมยังไม่พร้อม....




ผมเดินตามเธออยู่หลายวันจนกระทั่งเป็นเดือนและหลายเดือน ผมล่วงรู้กิจวัตรประจำวันของเธอว่าเธอจะไปไหนในวันไหน ช่วงไหนบ้างที่เธออยู่เพียงลำพัง ช่วงไหนบ้างเหมาะกับการเข้าไปหาเธอ ช่วงเวลาไหนที่เราจะได้อยู่ด้วยกันเพียงลำพัง เพียงแค่เราสองคนในสถานที่ส่วนตัว นั่นคือสิ่งที่ผมปราถนามาเป็นเวลาหลายต่อหลายปี ผมยังคงรอคอยช่วงเวลานั้นอย่างอดทนและนั่นไม่ใช่ปัญหาหลังจากหลายปีที่ผ่านมา ผมสามารถอดทนได้อย่างไม่จำกัด




และแล้วหลังจากผ่านไประยะเวลาหนึ่ง ช่วงเวลาที่ผมต้องการก็มาถึง ผมซักซ้อมกับตัวเองหน้ากระจกหลายต่อหลายครั้ง ทบทวนคำพูดต่างๆที่ผมต้องการสื่อสาร สั้นกระชับและตรงที่สุด ผมรู้สึกว่าผมพร้อมแล้วทั้งทางร่างกายและจิตใจ ก่อนออกจากห้องพักผมไม่ลืมหยิบของสำคัญสิ่งนั้น สิ่งของที่ผมติดตัวตลอดเวลา สิ่งที่ผมเตรียมมาให้กับเธอเพียงคนเดียวบนโลกใบนี้ ผมหยิบมันขึ้นมาลูบคลำ กระซิบกับมันเบาๆว่าถึงเวลาแล้ว...จากนั้นผมก็หยิบมันใส่กระเป๋าเสื้อคลุมและเดินออกมา




ผมพร้อมแล้ว...




เหตุการณ์หลังจากนั้นเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วเมื่อเทียบกับการเตรียมตัว ผมเข้าไปพบเธอโดยท่ีเธอไม่รู้ตัวแววตาเธอตกใจถึงขีดสุดเมื่อได้สบตาและจำผมได้ ตัวเธอสั่นและน้ำตาเธอเอ่ออยู่ที่ดวงตา




ผมตะโกนออกไปสุดเสียงโดยที่รู้ว่าจะไม่มีใครได้ยินนอกจากเธอเพียงคนเดียว...




"อีเ_ี้ย!! มึงคิดว่าจะหนีกูพ้นเรอะวะ อี_ัตว์นรกเอ้ยย! "




ผมตรงปรี่เข้าไปต่อยเธอที่ท้องน้อย เธอจุกและล้มลงนอนขดตัวพร้อมกับไอถี่ๆ ผมเตะซ้ำไปที่หลังเธออย่างเต็มแรงร่างของเธอกระตุกหงายในทันที เธอพยายามอ้อนวอนขอความเมตตากับผมพร้อมๆกับเสียงหักของกระดูก แต่ไม่มีทางซะหรอกผมรอเวลานี้มาตลอดและไม่มีทางที่จะปล่อยมันไป "มึงคิดว่าจะโกงกูได้เหรอ บอกมาเดี๋ยวนี้นะว่ามึงเอาของไปซ่อนไว้ที่ไหน" ผมตะโกนบอกเธอพร้อมหวดรองเท้าไซค์45 ไปที่หน้าเธอซ้ำไปซ้ำมาอย่างไม่ยั้ง เธอพยายามที่จะพูดบางอย่าง แต่สิ่งที่ออกมาจากปากของเธอมีเพียงอย่างเดียวนั่นคือ เลือด เลือดสีแดงสด....




จริงๆแล้วผมไม่สนใจสิ่งของเหล่านั้นไปนานหลายปีแล้วล่ะครับ ตอนนี้ในใจผมมีเหลือเพียงแต่ความโกรธและความแค้น ไม่มีใครในโลกนี้โกงผมแล้วเดินหนีจากผมไปได้ง่ายๆและยิ่งหนีไปได้นานขนาดนี้ มีเพียงเธอคนที่ผมเคยไว้ใจที่สุดและฉลาดเกือบจะเท่ากับผม




แค่เกือบจะเท่ากับผม...




และตอนนี้เธอก็นอนอยู่แทบเท้าผมแล้ว นอนอยู่ในร่างที่หอบหายใจอย่างแผ่วเบาและแววตาที่พยายามขอร้อง ขอความเมตตา ผมถุยน้ำลายลงที่หน้าของเธออย่างแม่นยำพร้อมสะแหย่ะยิ้มอย่างสะใจ และเวลาที่ผมรอคอยก็มาถึง ผมค่อยๆล้วงมือลงไปที่กระเป๋าเสื้อคลุมและหยิบมันออกมา แววตาของเธอตื่นตระหนกสุดขีดเมื่อเห็นสิ่งนี้ แน่นอนเธอเคยเห็นสิ่งที่ผมฝึกฝนอย่างชำนาญและเธอรู้ว่าเธอกำลังจะเจอกับมัน




ผมค่อยๆชักมีดออกจากปลอก กลิ่นความตายลอยออกมาฟุ้งเต็มห้องในทันที ทั้งๆที่มีดเล่มนี้เป็นเล่มใหม่แต่จากการที่ผมนั่งลับคมของมันทุกๆวันก่อนนอน นั่นอาจทำให้จิตที่อาฆาตแค้นของผมฝังลงไปอยู่ในมีดเล่มนี้ ผมค่อยๆเดินเข้าไปหาเธออย่างไม่รีบร้อน ยิ่งตัวของเธอสั่นระริกไม่หยุดเท่าไหร่ยิ่งทำให้ใจของผมนิ่งขึ้นเท่านั้น จิตใจของผมผ่อนคลายลงอย่างไม่น่าเชื่อ ผมเอื้อมมือไปปิดปากเธอ กระซิบคำพูดเบาๆที่ข้างหูของเธอและเริ่มทำงานของผม คมมีดฉวัดเฉวียนไปมาอย่างชำนาญ เลือดสีแดงฉานเอ่อล้น ไหลนองออกมาอย่างไม่หยุด เสียงหายใจแผ่วเบาของเธอสะดุดสำลักไปมาแต่ด้วยความชำนาญของผม เธอจึงยังหายใจอยู่ ผมหยิบชิ้นส่วนบางอย่างที่เคยอยู่ในร่างกายขึ้นมาให้เธอดู แววตาของเธอกำลังขอร้อง ขอร้องให้ผมจบชีวิตเธอ... ไม่มีทางซะหรอก ผมรอเวลานี้มานานและผมต้องการจะดื่มดำ่กับมันให้ถึงที่สุด






ขณะที่ผมเพลิดเพลินกับกิจกรรมส่วนตัวที่เราทั้งคู่ทำอยู่นั้น ประตูก็ได้ถูกเปิดขึ้นมาโดยที่ผมไม่คาดฝันโดยคนที่ผมคาดไม่ถึง ผมถูกจับข้อหาฆาตกรรมและถูกตัดสินประหารชีวิตในที่สุด






ผมลืมตาขึ้นมามองแสงไฟที่ส่องผ่านซี่ลูกกรงเหล็ก ผ่านเข้ามาในห้องขังที่ชื้นและเย็นยะเยียบทอดเงาเป็นเส้นตรงที่บิดเบี้ยวไปมา ผมยังนั่งถือหนังสือเล่มนั้นอยู่พร้อมกับนึกถึงกิจกรรมในวันนั้นอย่างโหยหา พรุ่งนี้แล้วที่ผมจะโดนประหารชีวิต ผมไม่กลัวหรอกครับและผมต้องการจะอยู่กับจินตนาการของผมให้นานที่สุด ผมค่อยๆหลับตาลง จนความมืดกลับมาอีกครั้ง...


.


.


.


.


.




ท่ามกลางความมืดมิด...เสียงเครื่องของพัดลมสั่นเป็นจังหวะๆ ทำให้ผมต้องลืมตาขึ้นอย่างไม่ค่อยจะเต็มใจ ผมค่อยๆลุกขึ้นยืน บิดตัวไปมาอย่างเมื่อยล้าและเดินไปหยิบหนังสือที่มีโปสการ์ดคั้นอยู่ที่หน้า 23 ติดมือไปด้วย ผมล้างหน้าและเดินลงมาที่ชั้นล่างนั่งลงที่โต๊ะกินข้าวพร้อมเล่าสิ่งต่างๆที่ผ่านเข้ามาในหัวให้ผู้หญิงที่นั่งตรงหน้าจนหมดสิ้น เธอกำลังกินข้าวเช้า ตุ้ยตุ้ยตุ้ย และสิ่งที่ผมได้กลับมาคือแววตาดุๆพร้อมคำพูดประโยคที่ว่า "ดูอยู่นั่นล่ะซีรี่ย์ฆาตกรต่อเนื่องก่อนนอน งานการไม่รู้จักทำ สมน้ำหน้าฝันเป็นตุเป็นตะ น่าจะโดนประหารชีวิตจริงๆนะเนี่ย!! เอ้า...เงินวันนี้เอาไป 50 บาทใช้ให้พอนะ! " จากนั้นเธอก็นั่งจัดการข้าวเช้าของเธอต่อโดยไม่สนใจผมอีกเลย




ผมถอนหายใจเฮือกพลางคิดในใจ "ห้าสิบบาทก๋วยเตี๋ยวพิเศษชามเดียวก็หมดละ" ผมก้มหน้าลงมองหนังสือพร้อมโปสการ์ดที่อยู่ในมือและทันใดนั้นผมก็ได้กลิ่นคาวเลือด...






ผมแอบเหลือบมองไปที่มีดที่อยู่บนโต๊ะทำกับข้าวทางซ้ายในทันทีและแอบเหลือบตามองไปยังผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงหน้าจากนั้นผมก็หลับตาลงอีกครั้ง...




หลับตาแล้วปล่อยให้ตัวผมอยู่ท่ามกลางความมืดมิดที่ไม่มีที่สิ้นสุด...






ขอบคุณภาพจากอินเตอร์เน็ตครับ



หมายเหตุ... 


เนื่องจากช่วงนี้อารมณ์ผู้พิมพ์ค่อนข้างจะหนักอึ้งทั้งจากงานที่คั่งค้างมากมายและสถานการณ์รอบตัวรวมทั้งรอบเมือง ทำให้งานที่พิมพ์ออกมานั้นค่อนข้างจะหนักเครียดตามไปบ้าง หลังจากที่พิมพ์งานนี้เสร็จผมเองชั่งใจอยู่สักพักว่าจะร่วมเดินทางกับเหล่าตะพาบอื่นๆในกิโลเมตรนี้ดีไหม เพราะกลัวจะทำให้เสียบรรยากาศ แต่เนื่องจากกิโลเมตรที่ผ่านๆมานั้น มีหลายครั้งหลายงานพิมพ์ที่ผมทำเสร็จแล้วแต่ไม่ได้ส่งร่วมกับตะพาบอื่นๆสุดท้ายเลยตัดสินใจลงเดินต้วมๆเตี้ยมๆไปกับเหล่าตะพาบอื่นๆด้วยครับ หวังว่าคงไม่ทำให้เครียดกันเกินไป...


ส่วนตัวผมก็สบายหลังระบาย ...






Create Date : 12 ตุลาคม 2554
Last Update : 12 ตุลาคม 2554 16:42:50 น. 86 comments
Counter : 731 Pageviews.

 
ช่วงนี้ใครๆก้เครียดครับ

ผมอยู่แถวสุขุมวิทตอนนี้ พื้นที่เสี่ยงไปเลย

เดี่ยวจะได้เห็นแม่น้ำสุขุมวิทแล้วครับ

แฮ่ๆ



-----

ภาพในกล่องเม้นต์นี่ จากหนังเรื่องไหนน่อ นึกชื่อไม่ออก?

จากผู้กำกับ300 นี่ล่ะน่อ


เดี่ยวแวะมาอ่านอีกรอบตอนดึกครับ


โดย: มนุษย์ต่างดาว..ผมยาว..ปากหวาน... (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 12 ตุลาคม 2554 เวลา:16:19:10 น.  

 
สวัสดีค่ะ มี่ว่าอ่านแล้วยิ่งเครียดกว่านะคะ มี่ฟังผีดึกๆ(ตี3)แก้เครียดได้ง่ายกว่านะคะ อิอิ ยิ่งตอนต้นเขาจะมีเสียงคนแก่ร้องว่า..ฮ็อตไลน์สยองขวัญญญญญญ ยิ่งเสียวสุดๆเลย อิอิ ฟังชินแล้วชักไม่ค่อยเครียดค่ะ
..........................

ฝนลงพรำๆมาตลอดวัน ตอนนี้ยังลงอยู่เลยค่ะ
ทางที่ดี...ทานข้าวดีกว่าค่ะ อิอิ




โดย: ญามี่ วันที่: 12 ตุลาคม 2554 เวลา:19:42:59 น.  

 
สวัสดีค่ะ กิ่งตามมาอ่านงานตะพาบค่ะ โห..อ่านแล้วเรื่องพลิกผันน่าดูเขียนเก่งมากเลยค่ะ ไปเขียนนิยายสยองขวัญหรือสึกสับสอบสวนได้เลยค่ะ อิอิ

อ่านข้างบนแล้วมาขำกระจายช้างล่างได้ตังต์วันละ 50 บาท 555 ก๋วยพิเศษ ชามเดียวก็หมดแล้ว อิอิช่างเข้าใจเขัยนเรื่องให้พลิกผันได้เก่งจริงๆค่ะ

ขอบคุณที่ไปอ่านงานตะพาบกิ่งนะคะ สำหรับภาพประกอบกิ่งยังไม่กล้าดูเลยค่ะ 555 ไม่รู้ก็อบมาได้ยังไง แหะ แหะ

ส่งดอกไม้มาให้หายเครียดค่ะ




More Blue Roses Comments




โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 12 ตุลาคม 2554 เวลา:20:02:13 น.  

 
หวาน ซึ้ง ละมุนละไม

โหดสับๆเลือดกระจาย

อ่านเพลินเลยค่ะ เดาทางไม่ถูกลุ้นตลอดเรื่อง
ผลสุดท้าย ฝันไปหรือเนี่ยยยยยยย


อิ อิ


แอมอร





โดย: peeamp วันที่: 12 ตุลาคม 2554 เวลา:21:15:21 น.  

 
สำหรับคู่รักจากต่างดาวที่โรมุเขียนไว้ในบล็อกนี้
ยังไม่บอกนะคะว่าชะตากรรมของทั้งคู่จะเป็นยังไง

ติดตามต่อไปเรื่อย ๆ ละกันนะ


โดย: rommunee วันที่: 12 ตุลาคม 2554 เวลา:21:32:40 น.  

 
โอ้มายก๊อด ตอนแรกอ่านไปก็นึกว่าตามหาสาว

พออ่านไป พลิกเรื่องได้อีก จัดการฆ่าซะ

เลือดแดงฉานนนนน

สะดุ้งตื่น

ฝันไปหรือป่าว

นี่ฉันไม่ได้ฝันไปใช่ไหม ใช่เธอหรือป่าว ใช่เธอจริงหรือป่าว

ฝันไปจริงๆ

หักมุมได้สุดไปเลยอะ


โดย: Rinsa Yoyolive วันที่: 12 ตุลาคม 2554 เวลา:21:56:16 น.  

 
อ่านไป ลุ้นไป
เขียนบรรยายได้เห็นภาพมากเลยครับน้อง




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 12 ตุลาคม 2554 เวลา:22:16:42 น.  

 
หวาน โหด 50 55
ผู้ชายอาไร ช่างโหดร้ายเหลือเกินกับสตรีเพศ
ดีนะที่ฝัน แหะ แหะ
ผลสุดท้าย 50 จากสตรีเพศ 55
เขียนถ่ายทอดอารมณ์ได้เยี่ยมครับ


โดย: เศษเสี้ยว วันที่: 12 ตุลาคม 2554 เวลา:23:14:15 น.  

 
สวัสดีค่ะ อ่านโปรยหน้าระอุ่ย
ไม่จริงฝันไปเรียบเรื่องได้ดีมาก
เลยเด่วแพมจะแอบก๊อบมั่งรู้สึก
ช่วงนี้เขียนลอยเกิ้นนนไปหน่อย
แต่ไม่โหดดดอ่ะค่ะ...


สวัสดีค่ะพี่กิ่งฟ้า..เข้ามาก้อ
รู้สึกอบอุ่นกับBGสีฟ้าสบายๆเรยค่ะ

อ่านเรื่องไล่ๆลงมาเรื่อยๆ อุ่ย..สยองนิ
เด่วแอบไปดูคนอวดผีและมาอ่านต่อดีก่า
แว๊ววว..ภาพประกอบแอบโหดดดดมากค่ะ

ปล...ของแพมวางพรอดยาวไปหน่อยเรย
ตัดเยอะสงสัยคนอ่านจะงงๆด้วยค่ะตะพาบ
41 ของแพมเลยไม่ค่อยเวอร์เท่าไหร่แหะๆ
Girls Myspace Comments




โดย: mastana วันที่: 12 ตุลาคม 2554 เวลา:23:21:49 น.  

 
อุ่ยวางผิดคน...อ๊ากกกกขออภัยค่ะ
ฝากลบให้แพมด้วยนะค่ะ
-."
สวัสดีค่ะ อ่านโปรยหน้าระอุ่ย
ไม่จริงฝันไปเรียบเรื่องได้ดีมาก
เลยเด่วแพมจะแอบก๊อบมั่งรู้สึก
ช่วงนี้เขียนลอยเกิ้นนนไปหน่อย
แต่ไม่โหดดดอ่ะค่ะ...
Girls Myspace Comments


โดย: mastana วันที่: 12 ตุลาคม 2554 เวลา:23:23:44 น.  

 
เอิ้กกกกส์ เลือดสาดกระจายย

แว๊กก ไปเก็บมีดซ่อนก่อนดีกว่า

ตะพาบบ้านนี้ โหดจริงไรจัง เป็นตะพาบที่อ่านแล้วระแวงคนใกล้ตัว ที่ได้ตังค์ ค่าขนมวันละ50เหมือนกัน

good night


โดย: คล้ายดาว วันที่: 12 ตุลาคม 2554 เวลา:23:42:08 น.  

 
ไม่ได้เขียนตะพาบ
จึงตระเวนอ่านตะภาพครับ


โดย: panwat วันที่: 12 ตุลาคม 2554 เวลา:23:49:37 น.  

 
เมื่อคืน ผมฝันว่าตัวเองเป็นตัวระเบิดนิวตรอน ที่กำลังจะระเบิดครับ

ไม่เคยฝันอะไรโหดๆแบบเรื่องนี้เลย

แฮ่ๆ


โดย: ชายผู้หล่อเหลา...กว่าแย้นิดนึง. (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 13 ตุลาคม 2554 เวลา:1:29:22 น.  

 
ไม่เครียดหรอกค่ะสำหรับเรื่องนี้ เพราะว่ามาเป็นแนว
หนังสือที่เราอ่านล่ะค่ะ ชอบล่ะแบบนี้ เป็นเรืองสั้น
บางทีแอบมีพลิกผันตอนจบอีก โอ้ว ยิ่งชอบเลยค่ะ
โชคดีเลยนะค่ะที่ตัดสินใจเขียนขึ้นมา เลยทำให้เราๆ
ได้อ่านงานดีๆ แบบนี้

ว่างๆ เขียนด้วยกันอีกนะค่ะ ..


โดย: JewNid วันที่: 13 ตุลาคม 2554 เวลา:1:55:28 น.  

 
หูยยยยยย
หักมุมหลายท่อนเลยนะคะ เรื่องนี้


โดย: kapeak วันที่: 13 ตุลาคม 2554 เวลา:8:41:25 น.  

 
ติดหนังแบบนี้ไม่ดีแน่ ๆ
ดูซ้ำไปซ้ำมา
อาจกลายเป็นฆาตรกรฆ่าคนได้

..
555
อยู่ใกล้ไม่ได้แน่ ๆ เลย


โดย: ปันฝัน วันที่: 13 ตุลาคม 2554 เวลา:9:36:16 น.  

 
งานทุกชิ้นในบล้อกพี่ก๋านำไปใช้ได้เลยครับ
ไม่มีลิขสิทธิ์ครับ

พี่ก๋าแต่งเพลงนี้ขึ้นมา
หวังว่าจะเป็นกำลังใจเล็กๆให้ผู้ที่กำลังประสบภัยเดือดร้อนจากน้ำท่วมครับ

พี่ก๋าคิดว่ากรุงเทพก็น่าจะท่วสม
เพราะมวลน้ำจากเหนือลงไปเยอะจริงๆครับ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 13 ตุลาคม 2554 เวลา:13:56:10 น.  

 
อะ อะ ไม่ได้เจอกันนานจริงๆด้วย

มาถึงก็โดนหั่นเม้นท์เลย เพราะเอายำๆมาให้พี่ 555

แต่ก็ผ่านแล้วนะ เพราะพี่จัดการให้ผ่านเรียบร้อยแล้วนิ

ว่าแต่น้อง..ซำบายดีนะ น้ำคงไม่ท่วมบ้าน


โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 13 ตุลาคม 2554 เวลา:14:53:15 น.  

 

อ่านแล้วคิดตามไป แต่ไร้การคาดเดาเลยค่ะ
เดินเรื่องน่าติดตาม แบบใจตึ๊กๆ แต่อยากรู้น่ะค่ะ
เขียนดีค่ะ น่าลุ้น

เห็นกาแฟถ้วยข้างบน อยากฝากขนมเค้กมาให้พี่ผู้หญิงเลย
แต่กลัวจะขัดตากะงานเขียนนี้
งั้นฝากสวัสดี และขอบคุณ คุณพี่ด้วยค่ะ


โดย: ที่เห็นและเป็นมา วันที่: 13 ตุลาคม 2554 เวลา:16:19:24 น.  

 
ดีค่า..
แค่เห็นล็อค อิน ก็รู้สึก ลึกลับ แล้วล่ะ จ้า..
ยินดีที่ได้ รู้จักนะคะ.. อ่านแรก ๆ โห ..รู้สึก อิน ไปด้วย กับอดีต ที่ดูหวาน ๆ ไป ๆ มา ออก แนว โหด ซาดิส ..หุหุ ..เลือดกระจายย..

ดีค่ะ ดี ๆ ได้ระบาย เสียบ้าง ..น้ำท่วม ไหมค่ะ นั่น ..


โดย: tifun วันที่: 13 ตุลาคม 2554 เวลา:16:21:42 น.  

 
อ่านแล้วไม่อยากลุกไปไหนเลยค่ะ

น่าติดตาม เพราะอยากรู้ตอนจบจะเป็นอย่างไร

และแล้วตอนจบก็ฮาได้อีกค่ะ 555

ชอบจัง เอ้า...เงินวันนี้เอาไป 50 บาทใช้ให้พอนะ!

สวัสดีตอนเย็นๆค่ะ


โดย: maitip@kettip วันที่: 13 ตุลาคม 2554 เวลา:17:00:08 น.  

 
อ่านจนจบ รู้สึกว่า หักมุมได้หลายมุม
ทำเอาเดาเรื่องไม่จบ จนกระทั่งอ่านจบน่ะค่ะ

ขอบคุณที่ไปทักทายงานตะพาบที่บล๊อกนะคะ


โดย: sierra whiskey charlie วันที่: 13 ตุลาคม 2554 เวลา:20:26:49 น.  

 
น้องเงาฯ สวัสดีคะ
แหมกำลังคิดถึงอยู่พอดีเชียว แล้วน้องเงาก็มา...ช่วงนี้เริ่มว่างบ้างแล้วใช่ไหม

ค้างคาวหูเดียวของพี่รอกาวอยู่นะ ร้อ รอ เจ้าของมันยังไม่ได้ไปซื้อหามาติด
ที่ทำงานของหมดสต๊อกกาวยู้ฮู้ก็ไม่สั่งเข้ามา ทำให้เราไม่มีกาวใช้

ไว้เสาร์ อาทิตย์ละกัน ถ้ามีเวลาเดี๋ยวไปเดินห้างเซ็นทรัลลาดพร้าวช็อบปิ้งกาวลาแท๊กซ์
หลอดเล็ก ๆ สักหลอด ค่ากาว 5 บาท แต่ค่ารถ 100 บาท แหมมันคุ้มจริง ๆ

พี่อ่านที่น้องเงาเขียนเรื่องเทียนไข เห็นด้วยเลยละ เมื่ออาทิตย์ก่อนในห้องไฟฟ้าดับไปสี่รอบ
หาอะไรไม่เจอ...ขนาดมีไฟฉายแต่พี่ก็ลืมจ๊ะว่าเรามี ตอนนั้นไม่ทันคิดอ่ะ คิดได้อย่างเดียว นอนดีกว่า


....แหมมางานตะพาบกับเค้าด้วยนะเงาฯ


โดย: aenew วันที่: 13 ตุลาคม 2554 เวลา:20:27:16 น.  

 
เขียนได้ดีเลยค่ะ
อ่านแล้วลุ้นว่าจะเป็นยังไง
ดีนะที่ฝันไป ตอนแรกนึกว่าซ้อมบอกรักซะอีกคุณเงา

ปล.คุณเงามาค่ายที่สกลนครรึเปล่าคะ 555+ แล้วโรตาแรคท์นี่รั้วไหนคะ เผื่อจะเคยเจอกัน หุหุ


โดย: ชะเอมหวาน วันที่: 13 ตุลาคม 2554 เวลา:20:56:05 น.  

 
อยากบอกว่า...

อ่านแล้วโคตรเครียด อยากอ้วก
กลัวจับจิตจะประสาทแด....

ไม่รู้คิดผิดหรือเปล่าที่เข้ามาดูตะพาบบ้านนี้

-_-"

ปล. ยอมรับว่าช่วยไม่ได้ที่จิตตัวเองไม่แข็งพอ


โดย: rommunee วันที่: 13 ตุลาคม 2554 เวลา:22:01:25 น.  

 
มาอ่านตะพาบค่ะ

โห เลือดนองเลย อ่านแล้วเสียวแว๊บบ
ต้องหันมามองคนใกล้ตัว ก่อนจะหายใจโล่ง อิอิมีดบ้านเราทื่อ หั่นอะไร ไม่เข้ามานานแระ


โดย: คล้ายดาว วันที่: 13 ตุลาคม 2554 เวลา:22:03:55 น.  

 
วันนี้ก็ตามข่าวทั้งวันแหละครับ

ถ้าจะมาจริง อาจจะอีกสามสี่วันข้างหน้านี่ล่ะมั้งครับ


โดย: เป็ดสวรรค์ วันที่: 13 ตุลาคม 2554 เวลา:23:58:03 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับ







โดย: กะว่าก๋า วันที่: 14 ตุลาคม 2554 เวลา:6:30:25 น.  

 
ที่เชียงใหม่วันนี้แดดจัดเลยครับ
ตอนเช้าพี่ก๋าก็หวั่นๆว่าฝนจะตกรึเปล่าน้อ
ฟ้าครึ้มเลย
แต่ตอนนี้แดดเปรี้ยง เบาใจได้แล้วครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 14 ตุลาคม 2554 เวลา:13:07:52 น.  

 
สวัสดีคะน้องเงา
สายตาพี่ไปไหนแล้วเนี้ย จุดไฮไลท์ของงานคือเจ้าเหมียวนั้นละ เบอร์ 3
แต่พี่ลืมเลข 7 ไปได้อย่างไร แปะก๊วยต้องการด่วนจ๊ะ ความจำไม่ดี อุตส่าห์นับเลข
แล้วนะ แต่ไหงฉ้านหลงไปตัวหนึ่งได้ น้องเงาถูกต้องที่สุดเลยคะ
ทุกคนไปอิงกับเจ้าเหมียวหมดรวมทั้งเจ้าของบล็อกด้วย

พี่มาอ่านของน้องเงาเสร็จ ก็กลับไปนับใหม่ 555
มันหนีหายไปข้อเดียวถูกต้องแล้วเจ้า....

พรุ่งนี้ว่างแล้ว แต่ก็ต้องออกไปข้างนอก ไม่ค่อยอยากออกไปไหนเลยช่วงฝนตก
วันนี้แดดออกดี พี่ว่าแล้ว เดี๋ยวต้องตกหนัก พี่เจอหนักเมื่อเที่ยงคะ
ปวดหัว กินยาพารา+วิตามินไว้แล้ว รอให้ยาออกฤทธิ์เดี๋ยวคงดีขึ้น


โดย: aenew วันที่: 14 ตุลาคม 2554 เวลา:14:40:55 น.  

 
ดีค่ะ อ่านไปอ่านมาชักทรูสะตอรี่จริงๆ แต่จะอ่านเพลินจนจบเห็นทีจะไม่ได้ เพราะแว้บอู้งานมา
ไว้ว่างๆตามมาเก็บรายละเอียกันอีกทีละกันเนอะ


โดย: เจ็บแต่ตอนหายใจ วันที่: 14 ตุลาคม 2554 เวลา:16:12:13 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องเงา

แอบขอเรียกชื่อนี้นะค่ะ ... แบบว่าได้อารมณ์
แห่งความลึกลับดีค่ะ


แอบอมยิ้มเลยที่ไปเม้นท์ที่บ้านว่า

" เห็นพี่พู่เขียนประโยคหวานๆ ซึ้งๆ ถ่ายรูปสวยๆ
เก๋ๆ ไม่น่าเชื่อนะครับที่ชอบอ่านหนังสือแนว
เลือดสาด ด้วย"

ฮาๆ ถ้ายอมรับก็เรียกว่าแอบเนียนนะค่ะว่าหวาน
เพราะจริงๆ ไม่ได้หวานอะไรเลย ออกจะห้าวๆ
แข็งๆ จนคนข้างๆ ก่อนแต่งงานยังคิดว่าเป็นทอมเลย
คือ จะบอกว่าไม่หวานหรอกค่ะ ห้าว แข็งกระด้างเลยล่ะ
เลยชอบอ่านหนังสือวแนวลับลึกค่ะ


โดย: JewNid วันที่: 14 ตุลาคม 2554 เวลา:17:21:15 น.  

 
ออกแนวโหดนะครับ หักมุม 2 ครั้งเลยด้วย


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 14 ตุลาคม 2554 เวลา:18:28:48 น.  

 
หวัดดีค่ะ ที่บ้าน ยังไม่ท่วม ..
แต่ตกทุกวัน ยังนึกว่ามันไปสะสมอยู่ไหน น้ำ ..
กลัวจะล้น จากทะเลมา สักวัน..
กลัวสึนามิ มากกว่า ..
เขียนเรื่องสั้น แนวโหด ๆ หักมุมให้น่าติดตาม แบบ นักเขียน ที่เราชอบอ่านเลย ..
ทักทายค่ะ



โดย: tifun วันที่: 14 ตุลาคม 2554 เวลา:18:50:27 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณเงามืด

จะบอกว่าตอนแรกก็กะว่าจะไม่วิจารณ์ตรง ๆ หรอก แต่ลึก ๆ มันอยากบอกในสิ่งที่ตัวเองอยากบอกให้คุณรู้จริง ๆ แบบไม่แคร์สื่อใด ๆ มากกว่าอะ

ตอนแรกยังกลัว ๆ เลยว่าคุณจะรับ comment ของโรมุไหวหรือเปล่า
จะบอกความลับอะไรให้อย่างนะ
ขนาดเพลงของวงดนตรีที่โรมุชอบที่สุด โรมุก็ยังกล้าวิจารณ์ตรง ๆ ประเภทว่าชอบก็บอกว่าชอบ ไม่ชอบก็บอกไม่ชอบ แล้วรู้สึกยังไงบ่อยมาก....
ซึ่ง FC คนอื่น ๆ เขาจะชมอย่างเดียว
(หลายครั้งโรมุยังคิดเลยว่า โรมุเป็นพวกผิดปกติหรือเปล่า เพราะไม่ค่อยจะมี คคห. ที่เหมือนกับชาวบ้านซะงั้น)





โดย: rommunee วันที่: 14 ตุลาคม 2554 เวลา:22:23:46 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับ









โดย: กะว่าก๋า วันที่: 15 ตุลาคม 2554 เวลา:6:21:44 น.  

 
รายนี้นานๆมาทีแต่พล็อตมีอะไรให้ตกใจตลอด
หวานโรแมนติกแล้วหักมุมเป็นโหดสะใจคอซาดิสม์ สุดท้ายก็ฝันไป 555

บ้านผมวังน้อยครับ ทางน้ำผ่าน ท่วมก่อนเข้าปราจีนเนี่ย สถานีต่อไป กทม. ครับ อิอิ (แต่คงไม่ท่วม กทม. หรอก)
ได้อยู่บ้าน กทม. ยาวเลยงานนี้ อาทิตย์หน้าเข้าที่ทำงานที่วังน้อยไม่ได้คงเข้าไปทำงานที่สำนักงานใหญ่ไปก่อน รู้งี้เที่ยวออสเตรเลียต่อ เพื่อหนีน้ำ - -// (แต่ตังค์ไม่มี!)

เหล่าสัตว์แปลกๆในบล็อกมีจริงทั้งนั้นไม่มีโฟโต้ชอปคร้าบ เอาชื่อพวกมันไปหาในกูเกิลต่อได้ b


โดย: ชีริว วันที่: 15 ตุลาคม 2554 เวลา:19:43:28 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับ


น้องคิดได้ดีมากครับ
ภาพถนนสามารถเชื่อมโยงกับอดีตและอนาคตได้

พี่ก๋าลงคำถามไว้
แต่ไม่มีคำตอบอะไรในใจเลย

ลงคำถามไว้ให้ช่วยกันคิดน่ะครับ 555


แต่ละคนก็ล้วนมีคำตอบในใจที่แตกต่างกัน










โดย: กะว่าก๋า วันที่: 16 ตุลาคม 2554 เวลา:5:29:38 น.  

 
เมื่อเช้าพี่ก๋ายังพาลูกๆหลานๆเดินเที่ยวสวนอยู่เลย
ตอนนี้ลมแรง เมฆดำทะมึนเลยครับ

ฝนตกแน่นอนครับ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 16 ตุลาคม 2554 เวลา:14:55:44 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับ







โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 ตุลาคม 2554 เวลา:6:45:04 น.  

 
เม้นท์ของน้องในบล้อกพี่ก๋า
สามารถต่อยอดเป็นพล็อตเรื่องสั้นได้เลยครับ
พี่ก๋าอ่านแล้วนึกภาพตามได้เลย



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 ตุลาคม 2554 เวลา:21:08:42 น.  

 
น้องเงาสวัสดีคะ
เสาร์ อาทิตย์ไม่ได้เฝ้าระวังน้ำคะ แต่ตอนตื่นมาตอนเช้ามองไปนอกระเบียงก่อนเลย
น้ำมันยังท่วมอยู่ไหมหว่า ก็ลุยมาซะขนาดนั้น วันศุกร์พี่รถติดหนักคะหน้าศาลอาญา
มาจากรัชดา ติดอยู่ 3 ชั่วโมง กว่าจะถึงห้องเกือบเที่ยงคืน เหมือนไปเที่ยวมาเลยนะ
แต่จริง ๆ แล้วพี่เลิกงานก็ตรงกลับห้องทันที ติดจนต้องลงเดินลุยน้ำถึงเข่า 45 นาที กว่าจะถึงห้อง

พอมาวันนี้นะ ฝนเริ่มตั้งเค้าพี่เผ่นออกจากออฟฟิศทันที วันศุกร์ที่ผ่านมารอให้ฝนหาย
พอฝนหายกลายเป็นน้ำท่วมคะ วันนี้ไม่รอล่ะ มาตัวปลิว ถึงห้องเร็วดีคะ คนคงจะลางานไปเพราะน้ำท่วมเยอะ
วันนี้ใช้เวลาเดินทางเร็วกว่าทุกวัน


โดย: aenew วันที่: 17 ตุลาคม 2554 เวลา:21:40:41 น.  

 
น้องเงาเดินทางมาจากไหน
ของพี่มาจากแถวแยกอโศกรัชดาและตรงมาศาลอาญา
แถวๆ รัชดาไม่ติดนะ แต่มันจะติดแถวแยกห้วยขวางและสุทธิสาร
วันธรรมดาพี่เลือกใช้รถไฟฟ้าใต้ดินจากสถานีสุทธิสาร-เพชรบุรี
เพื่อจะกลับห้อง และไปทำงานในตอนเช้า ลดเวลาได้เยอะคะ
ไม่อย่างนั้นนะรถเมล์ยามเช้าในตอนช่วงเปิดเทอม ติดเป็นชั่วโมง

มาแถวนี้ระวังเดินสวนกันนะคะ ซอยเดียวกันนะพี่ว่า....

วันนี้พี่ถึงห้องเร็วคะ ไปทำงานเร็วด้วย คนลาไปเรื่องน้ำท่วมกันหมด
ถนนโล่งคะ

นอนหลับฝันดีคะน้องเงา


โดย: aenew วันที่: 17 ตุลาคม 2554 เวลา:22:14:31 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับ









โดย: กะว่าก๋า วันที่: 18 ตุลาคม 2554 เวลา:6:36:59 น.  

 
ใช่แล้วครับ

ต้องหาโอกาสมาสักครั้งในชีวิต เที่ยวงานกินเจที่ภูเก็ต ซึ่งหูอื้อมาก เพราะจุดประทัดกันสนั่นเมืองเลยครับ (ในวันแห่พระ)


โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 18 ตุลาคม 2554 เวลา:11:35:17 น.  

 
สวัสดีครับคุณเงา อิอิ ^^ อ่านแล้วตื่นเต้นนะครับ

ไม่เครียดครับ หักมุมได้ดีมากๆครับ อ่านแล้วเขียนได้ลื่นไหลมากๆ ชอบดูแนวสืบสวนครับ แต่เขียนเรื่องได้แนวธรรมะแนวเดียวครับ 555++

ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ ^^




โดย: วนารักษ์ วันที่: 18 ตุลาคม 2554 เวลา:17:10:07 น.  

 
ใครที่เป็นหวัดน้องเงาหรือพี่คนที่น้องเงามาช่วยงาน
ถ้าเป็นคนในซอยรัชดา 32 เป็นหวัดนี้ไม่สงสัย เพราะว่า
แถวนี้อากาศชื้น ชื้นน้ำออกจะออกบ่อย ดีนะช่วงนี้ฝนไม่ตก
ไม่อย่างนั้นเต็มซอยคะ...พี่ยังไม่เคยเข้าไปในซอยลึก ๆ คะ
ว่าจะลองปั่นจักรยานเข้าไป ข้างในซอยเปลี่ยวไหม

วันนี้พี่เข้าออกซอยตั้งหลายรอบ เพราะขนของจากออฟฟิศมาด้วย
ก็เลยนั่งแท็กซี่กลับมาอีกรอบตอนบ่าย

น้องเงามาทำที่นี้ตลอดไปหรือเปล่าคะ แล้วเดินทางจากบ้านมาสะดวกไหม
ช่วงเปิดเทอมรถติดกว่านี้คะ...ช่วงนี้ยังอยู่ในเหตุการณ์ที่ไม่ปกติเพราะรถโล่ง


โดย: aenew วันที่: 18 ตุลาคม 2554 เวลา:22:13:54 น.  

 
ฮ่าๆๆๆ


พี่ก๋าชอบนิทาน "ไม่มีอยู่" ของเรานะครับ

น่าเอามาอัพบล้อกอ่ะครับ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 18 ตุลาคม 2554 เวลา:22:50:55 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับ







โดย: กะว่าก๋า วันที่: 19 ตุลาคม 2554 เวลา:6:39:39 น.  

 
ถ้ายังไม่เป็นมะเขือเผา เชิญเข้าบ้านพี่ 555


โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 19 ตุลาคม 2554 เวลา:19:53:28 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับ







โดย: กะว่าก๋า วันที่: 20 ตุลาคม 2554 เวลา:6:31:41 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับ









โดย: กะว่าก๋า วันที่: 21 ตุลาคม 2554 เวลา:6:28:05 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องเงา อิอิขออนุญาตเรียกตามพี่ๆเพื่อนๆนะคะ
มาทักทายด้วยความเป็นห่วงค่ะไม่รู้ว่าบ้านโดนน้ำท่วมหรือเปล่า ขอให้รอดปลอดภัยจากน้ำท่วมนะคะ




More Good Day Comments


โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 22 ตุลาคม 2554 เวลา:11:44:10 น.  

 
แวะมาทักทายวันหยุดค่ะ ไปเที่ยวไหนน้อบ้านนี้


โดย: maitip@kettip วันที่: 22 ตุลาคม 2554 เวลา:14:49:34 น.  

 
การที่น้ำจะท่วม ไม่ท่วม
ท่วม ไม่ท่วมแบบนี้
พี่ก๋าว่ามันเครียดมากเลยครับ

ไม่เหมือนเชียงใหม่
แจ้งเตือน 10 โมง
บ่าย 2 น้ำท่วมก็ท่วมเลยครับ

ท่วมอยู่สองวันน้ำก็ลด

แบบนี้เสียหายแล้วก็เริ่มต้นใหม่ได้

แต่ที่ต้องท่วมแบบสองสามเดือน
พี่ก๋าว่าแบบนี้ทรมานจิตใจมกาเลยครับ

เช้าตื่นมาก็เห็นแต่น้ำ
บ่าย เย็น ค่ำ เห็นแต่น้ำ

เฮ้อ ---




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 22 ตุลาคม 2554 เวลา:20:03:27 น.  

 
แวะมาให้กำลังใจน้องเงาค่ะ ดีจังเก็บของเตรียมพร้อมไว้แล้ว แต่พี่กิ่งขอให้บ้านน้องเงารอดปลอดภัยจากน้ำท่วมนะคะ
สู้ๆๆๆกับน้ำท่วมค่ะ

คลิกที่รูป เพื่อเอาโค้ดรูปนี้ไปแปะ

[ของตกแต่งโดนๆคลิกเลย]


โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 23 ตุลาคม 2554 เวลา:15:32:15 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับ








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 24 ตุลาคม 2554 เวลา:6:57:20 น.  

 
รู้ทำ..รู้ธรรม..
สุขมา..สุขไป..
รู้ทัน.ชีวิต..
เศร้า..หายไปหรือ?
ฝน..ฟ้า..
มอง..ไม่เป็น..

.
.
.

พอเรียงมาแบบนี้
ได้ประโยคใหม่มาให้คิดต่อเลยครับ




ปล. น้ำท่วมกรุงเทพครั้งนี้
ผมว่าที่น่ากลัวกว่าน้ำท่วมคือข่าวลือครับ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 24 ตุลาคม 2554 เวลา:21:40:53 น.  

 
คุณน้ำตรงนั้นกำลังจะมา แต่คุณน้ำบ้านพี่ไปแล้ว ดินแห้ง ต้นมะเขือพวงเริ่มงามขึ้นมาอีก และกำลังแตกกิ่งใหม่ วันนี้พี่เอารถไปขนขี้ควายมาเยอะเลย เตรียมใส่โคน กะว่าพอมะเขือพวงแตกกิ่งใหม่ใหญ่กำลังเหมาะ พี่จะเสียบเป็นอะไรนะทีนี้

เป็นส้มเขียวหวาน ดีไหม 555


โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 24 ตุลาคม 2554 เวลา:22:07:49 น.  

 
หลับฝันดีค่ะน้องเงา ขออย่าเครียดเรื่องน้ำนะคะ




More Monday Comments


โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 25 ตุลาคม 2554 เวลา:0:04:18 น.  

 
สบายหลังระบาย...นั่น



โดย: ไกลเกินใจสายเกินแก้ วันที่: 25 ตุลาคม 2554 เวลา:6:23:20 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับ








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 25 ตุลาคม 2554 เวลา:6:43:03 น.  

 
พี่ก๋าดูข่าวบ้าง
แต่ไม่ติดตามตลอดเวลา
เพราะดูแล้วเครียดนะครับ

อย่างบ่ายสามที่ผ่านมา
เปิดดูนิดนึงว
โอ....นี่กรุงเทพหรือทะเลน้ำจืดเนี่ย




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 25 ตุลาคม 2554 เวลา:16:53:51 น.  

 
แบกเป้กลับมาถึงเมื่อวานตอนเช้านี้เองคะน้องเงา
เหนื่อย ๆ เพราะว่าเป้หนักเอาการ โน๊ตบุ๊คที่พกไปด้วย
น้ำหนักไม่เบาหลังแอ่น....อีกไม่กี่วันก็จะหนีอีกรอบคะ
คราวนี้ลงใต้ หนีไปหนีมา ติดใจที่ไหนก็จะไปทำงานที่นั้นละคะ
พี่ที่ทำงานบอกให้กลับมาบ้านก่อน เดี๋ยวถ้ามีเรื่องราวอะไรก็จะเรียกตัวกลับไป...

ตอนนี้หนีน้ำกันอย่างเดียว วันนี้ก็ไปเฝ้าเก้าอี้คะ กลัวเก้าอี้หาย
เหลือในออฟฟิศแค่สามคนเท่านั้น ผลัดกันหายเป็นทอด ๆ

น้องเงาขนของเตรียมไว้ก่อนได้เลยนะ น้ำมาระลอกใหม่ หนักกว่าเดิม...

พี่หาซื้อทิชชู่ไม่ได้เลยคะ ของเค้าดีจริง ๆ เกลี้ยง ๆ

สวัสดีคะน้องเงา



โดย: aenew วันที่: 25 ตุลาคม 2554 เวลา:19:32:59 น.  

 
เขียนแล้วมึนเองจ๊ะ

กลับมาถึงเมื่อเช้า ไม่ใช่เมื่อวานคะ....


โดย: aenew วันที่: 25 ตุลาคม 2554 เวลา:19:41:06 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับ








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 26 ตุลาคม 2554 เวลา:6:45:44 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับ

คนกรุงเทพวินาทีนี้
เครียดเรื่องน้ำจริงๆนะครับ










โดย: กะว่าก๋า วันที่: 27 ตุลาคม 2554 เวลา:6:50:37 น.  

 
พี่ก๋าส่งกำลังใจให้นะครับ
ขอให้น้ำไม่ท่วมเยอะอย่างที่คาดเดา

สู้ๆๆๆนะครับ






โดย: กะว่าก๋า วันที่: 8 พฤศจิกายน 2554 เวลา:22:57:14 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับ







โดย: กะว่าก๋า วันที่: 9 พฤศจิกายน 2554 เวลา:5:37:03 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับ








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 12 พฤศจิกายน 2554 เวลา:6:47:22 น.  

 
ชอบอ่านท่านเว่ยหลางด้วยเหรอครับ
พี่ก๋านับท่านเป็นครูทางธรรมเลยครับ อิอิอิ

ชอบแนวการสอนของท่านมกาครับ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 12 พฤศจิกายน 2554 เวลา:16:40:25 น.  

 
หมิงหมิงเป็นเด็กที่มีความสุขมากครับ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 12 พฤศจิกายน 2554 เวลา:20:20:22 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับ






โดย: กะว่าก๋า วันที่: 14 พฤศจิกายน 2554 เวลา:6:16:59 น.  

 
แต่สำหรับผมเลือกคันไหนก็ดีครับ ขายได้เงิน
.
.
.

ฮ่าๆๆๆ


อันนี้สิเหนือกว่า
โตขึ้นมาเป็นนักการเงินได้เลยครับ

มีวิธีคิดที่ลึกล้ำนะเนี่ย 5555







โดย: กะว่าก๋า วันที่: 15 พฤศจิกายน 2554 เวลา:14:39:03 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับ








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 16 พฤศจิกายน 2554 เวลา:6:31:10 น.  

 
แวะมาทักทายตอนเย็นๆ ในวันที่น้ำยังท่วมกรุงเทพค่ะ

ที่บ้านเป็นยังไงบ้างคะ ท่วมไหมเอ่ย

ยังดูแลสุขภาพด้วยนะคะ ไม่ค่อยมีเวลาเข้าบล็อกแล้วล่ะค่ะ



โดย: maitip@kettip วันที่: 16 พฤศจิกายน 2554 เวลา:18:35:31 น.  

 
ผมคิดว่าทุกอย่างมีหลายมุมให้มองให้คิดจริงๆ
ถูกตรงนี้ก็ไปผิดตรงนั้น...
ได้ตรงนั้นก็มาทับเส้นตรงนี้...

.
.


เห็นด้วยจริงๆครับ




ปล. รูปเซ็ตนี้พี่ก่ษถ่ายมาจากร้านกาแฟใน โรงแรมหกดาวของเชียงใหม่ครับ อิอิอิ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 18 พฤศจิกายน 2554 เวลา:16:19:46 น.  

 
แวะมาทักทายยามเย็นครับ

ได้ยินว่ารอน้ำ ขอให้รอดจากน้ำท่วมนะครับ


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 18 พฤศจิกายน 2554 เวลา:18:05:49 น.  

 

วันหยุดแล้วเย๊.....


โดย: โสมรัศมี วันที่: 18 พฤศจิกายน 2554 เวลา:18:37:23 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับ








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 19 พฤศจิกายน 2554 เวลา:6:33:25 น.  

 
บล็อกนี้ นานนะน้อง หนีน้ำอยู่อ๊ะป่าว


โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 19 พฤศจิกายน 2554 เวลา:14:49:12 น.  

 
"โย พาโล มญฺญตี พาลฺยํ ปณฺฑิโต วาปิ เตน โส.
คนโง่รู้ว่าตนโง่ จะฉลาดเพราะเหตุนั้นได้บ้าง"

.
.
.

เป็นคำสอนที่น่าสนใจนะครับ

พี่ก๋าว่าเชียงใหม่ไม่หนาวเลยครับ
อากาศร้อนมากกกกกกกกกกกกกกกกกครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 19 พฤศจิกายน 2554 เวลา:15:27:48 น.  

 
น้ำจ่อมานานแล้วครับ ตอนนี้ได้ยินว่าน้ำเริ่มลดลงแล้ว หวังว่าคงจะไม่มา แต่ก็ยังไม่ประมาท ยังไม่รื้อกระสอบทรายออก กลับจะเป็นแบบในข่าวที่รื้อออกแล้วน้ำมาอีกที แบบนั้นคงเศร้าแย่เลย


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 19 พฤศจิกายน 2554 เวลา:19:16:33 น.  

 
สวัสดีค่ะ

หายไปนานเลยไม่ได้ทักทายกันเลยค่ะ
พอเห็นแวะไปหาที่บ้านพร้อมกับบอกว่าเจียวไข่
บางเบาเหมือนแผ่นแป้งพิซซ่า อารมณ์นี้
รับทราบแล้วเหมือนว่าจะได้กลิ่นหอมของไข่เจียว
ลอยมาทันด่วน

อานุภาพของอาหารการกิน พูดถึงเล็กๆ
แต่ว่ามันได้ผลตรงที่ว่าความหิวมันเข้ามาถามหา
กันแบบไม่เกรงใจล่ะค่ะ ... เจียวเผื่อสักสองฟอง
นะค่ะ ทางนี้เตรียมข้าวไว้รอค่ะ


โดย: JewNid วันที่: 19 พฤศจิกายน 2554 เวลา:22:37:26 น.  

 
โว้ววววว

ผมจำได้แล้ว

ภาพในกล่องเม้นนี่

มาจกเรื่องวอชเมนรึเปล่า

ที่โรชาค โดนแมนฮัตตันสังหาร โชะๆน่ะ


โดย: เป็ดสวรรค์ วันที่: 20 พฤศจิกายน 2554 เวลา:1:35:06 น.  

 
"เบ่งสมอง.."

555 พี่ชอบคำๆนี้มาก คิดได้ไงเนี่ย เบ่งส่วนบน ค่อยยังชั่ว แต่ถ้าเบ่งข้างล่าง ตัวใครตัวมันนะ 555

ว่าแต่นอนหลับบ้างไหม ท้องผูก เบ่งขี้ อาจจะนอนไม่ค่อยหลับ งั้นมาเขียนตะพาบวันที่ 25 กันเถอะ หัวข้อนอนไม่หลับอะไรเนี่ยแหละ ของพี่เขียนเสร็จแล้วนะ มีหยิวด้วย คนฟันฟางไม่ดี ห้ามอ่าน 555


โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 20 พฤศจิกายน 2554 เวลา:13:50:45 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

เงามืดในประวัติศาสตร์
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




hits
New Comments
Friends' blogs
[Add เงามืดในประวัติศาสตร์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.