ในประวัติศาสตร์ที่ผ่านมานับแต่จุดเริ่มสร้าง...ต่างรู้กันว่ามีทั้งที่สว่างและที่มืด...หากแต่จะมีคนตระหนักหรือไม่ว่า...ในเงามืดของประวัติศาสตร์นั้นย่อมมีแสงสว่างเล็กๆอยู่เสมอ...
Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2553
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
26 กรกฏาคม 2553
 
All Blogs
 
วินาทีสุดท้าย...




==โจทย์==


หลับตา...

แล้วจินตนาการว่า “คนที่คุณเกลียดชังที่สุดในชีวิต”

ไม่ว่าเขาคนนั้นจะเป็นใคร...

เป็นศัตรู คู่แข่งทางธุรกิจ คนที่แย่งคนรักของคุณ คนรักเก่า

เพื่อนทรยศ ญาติผู้คดโกง คนที่มีนิสัยใจคออันน่ารังเกียจ

นักการเมืองที่คุณเหม็นขี้หน้า ฯลฯ

ใครก็ได้ที่คุณเกลียดเขามากที่สุด....




หลับตา...

แล้วจินตนาการว่าเขามานอนอยู่แทบเท้าคุณ

เขานอนหายใจรวยริน เลือดท่วมร่าง

และกำลังจะตายภายในเวลาไม่ถึงห้านาที



คนที่คุณเกลียดชังมากที่สุดในชีวิตคนนี้กำลังจะตาย....

เขาหันมาร้องไห้ แล้วขออโหสิกรรมกับคุณ

เขาพูดถึงความเลวที่ตัวเองได้ทำกับคุณ

เขาขอโทษ ร่ำไห้ เจ็บปวดจากบาดแผล



คุณยืนนิ่งและพยายามนึกหาถ้อยคำที่จะพูดกับคนๆนี้


.

.

.



คุณจะพูดอะไรกับคนๆนี้และคำๆนั้น คืออะไร ?



วินาทีสุดท้าย...


" เมื่อรู้ตลอดมาว่าผิดแล้วทำไมถึงยังทำวะ ไอ้…!! "

ผมสบถในใจอย่างเหลืออด...

ที่แทบเท้าผมมีชายคนหนึ่งนอนคว่ำจมกองเลือด ทั้งร่างเขาไม่ไหวติงมีเพียงลมหายใจที่ยังเหลือเพียงแผ่วเบาและดูเหมือนว่ามันจะสามารถหยุดลงได้ทุกขณะจิต

ชายคนนี้คล้ายคนที่ตายไปแล้ว มีเพียงสายตาที่หลือบขึ้นมาของเขา ที่ยังแสดงถึงการมีชีวิตและแววตาท้ังสองข้างนั้นยังพยายามสื่อถึงคำขอร้อง ขอความเห็นใจ ความเข้าใจ และการให้อภัย!!?

" มาถึงขั้นนี้แล้วยังหวังอีกรึ...กับสิ่งที่ทำลงไปทุกๆอย่าง แกคิดแล้วคิดอีกไม่ใช่เรอะ!? และแกยังบอกคนอื่นๆอีกว่ามันถูกต้องที่สุดแล้ว แถมยังสำทับท้ายอีกว่าความจริงมันมีหลายมิติ ความถูกต้องจึงมีหลายมิติตามไปด้วย... "

ความคิดมากมายผุดขึ้นภายในหัวของผม...

" นั่นไง สิ่งที่แกคิดก่อให้เกิดสิ่งที่แกทำและนั่นเองละทำให้เกิดผลอย่างตอนนี้ไง!! แกรู้ไหมว่าทำร้ายใครไปเท่าไหร่กับสิ่งที่แกพร่ำบอกว่าถูกต้อง ' ความจริงที่จริงแท้ ' ของแกไง "

เสียงภายในหัวของผมยังดังก้องไปมาอย่างต่อเนื่อง...

" ความเจ็บปวดแค่นี้ที่ได้รับคิดเหรอว่าจะสาสมกับส่ิงที่ได้ทำลงไป จะทำดีอีกมากแค่ไหนก็ชดใช้ส่ิงที่ทำไปแล้วไม่ได้หรอก นี่ยังไม่รวมถึงว่าแกคงไม่มีโอกาสแล้วล่ะกับสภาพตอนนี้ ทำไมไม่ทำตอนที่มีโอกาสวะ!! "

ผมพยายามคิดคำพูดที่ทำให้ชายคนนี้เจ็บปวดใจที่สุด...

" แกรู้ไหมว่ามีคนคาดหวังกับแกเท่าไหร่ มีคนลงทุนทั้งทรัพย์สิน ลงทุนทั้งแรงกายแรงใจ มีกระทั่งลงทุนด้วยชีวิตกับแก! คนใกล้ตัวแกทั้งผิดหวังเสียใจและหมดเนื้อหมดตัวไปเท่าไหร่ต่อเท่าไหร่ แล้วอย่างนี้จะมาหวังให้ใครอภัยในส่ิงที่แกก่อขึ้นได้ล่ะ "

ผมแทบจะทนไม่ไหวแล้วและผมเริ่มรู้สึกว่าจะควบคุมอารมณ์ไม่ได้แม้แต่อีกเสี้ยววินาทีเดียว...

" มันมีแต่ในละครเท่านั้นละที่บอกว่า สังคมพร้อมให้อภัยกับคนผิดเสมอ ในโลกความเป็นจริงบอกได้คำเดียวว่ายาก...และโดยเฉพาะอย่างยิ่งคนที่ทำผิดซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างแก "

และในที่สุดผมต้องพูดมันออกมาด้วยเสียงที่แผ่วเบา...

" ไปกันเถอะ... "

ชายคนนั้นสิ้นใจพร้อมกับแววตาที่แสนเศร้าเจือปนไปด้วยความเสียใจ...เสียใจในส่ิงที่ทำให้คนอื่นๆรอบตัวเดือดร้อน เสียใจที่ไม่ได้แก้ไขตัวเองเมื่อยังมีโอกาส เสียใจกับเวลาที่สูญไปเปล่าๆ เสียใจมากที่สุดกับตัวเอง...เสียใจที่ไม่รู้จักเรียนรู้!!

ผมยืนมองหน้าชายคนนั้นอย่างเงียบงัน ชายที่สิ้นใจไปแทบเท้า...ตายไปพร้อมกับความรู้สึกสับสนวุ่นวายและหมดหนทาง...

ชายคนน้ันคนที่หน้าตาเหมือนผม...

ความจริงแล้วผมคือชายคนนั้นและชายคนน้ันคือผมเอง...รวมถึงความจริงที่ว่าผมมันเลวระยำ จนไม่แม้แต่จะอภัยในส่ิงที่ตัวเองก่อขึ้น!

แล้วผมก็ออกเดินทางไปสู่ความเงียบสนิทที่มืดมิดนิรันดร์....









Create Date : 26 กรกฎาคม 2553
Last Update : 26 กรกฎาคม 2553 22:28:40 น. 12 comments
Counter : 287 Pageviews.

 
เดี๋ยวแวะมาใหม่ครับ

มาเอาที่อยู่ ไปทำลิงค์ให้ก่อนเด้อ

ขอบคุณที่เขียนร่วมกันครับ



โดย: มนุษย์ต่างดาว..ผมยาว..ปากหวาน... (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 26 กรกฎาคม 2553 เวลา:23:55:47 น.  

 
โอ..หลายคน เขียนแนวเกลียดเงาตัวเองครับ

อย่างนี้

อลงมั่งดีกว่า

แฮ่ๆ

ขอบคุณที่เขียนร่วมกันครับ

แต่ยังไงก็ลุกขึ้นมาใหม่

ไม่มีใครล้มได้ตลอดหรอกเนอะ

ฮาดีนิ นรานํ โวตนํ ชนใดผู้เห็นว่าฮาดี จงโหวต กดเลยจ๊ะ...


แปะซะหน่อย



โดย: มนุษย์ต่างดาว..ผมยาว..ปากหวาน... (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 27 กรกฎาคม 2553 เวลา:2:00:01 น.  

 
แม้จะเป็นสำนึกในวินาทีสุดท้าย
ก็ยังดีที่คิดได้ ไม่ปล่อยให้เลวไปจนหมดลมหายใจครับ.


โดย: เจียวต้าย วันที่: 27 กรกฎาคม 2553 เวลา:6:40:55 น.  

 
อึ้งเลย....



โดย: ไกลเกินใจสายเกินแก้ วันที่: 27 กรกฎาคม 2553 เวลา:8:50:46 น.  

 
วินาทีสุดท้าย...อ่านแล้วซึมเรยอ่ะ
ถ้อยคำ...บางคำให้ความรู้สึกเหมือนมี
บาดแผลอยู่ที่หัวใจ..เกลียดตัวเอง...
แล้วก็ให้อภัยตัวเองด้วยเนอะ....
.
.
เขียนดีนะคับ...ชอบ..โจทย์13เขียนอีกน๊า
จะมาติดตามอ่านนะค่ะ...(^^")


โดย: mastana วันที่: 28 กรกฎาคม 2553 เวลา:1:14:46 น.  

 
สมาชิกตะพาบค่ะ
อิอิ ไม่ยอมให้อภัย แม้..แต่..ตัวเอง
ฮ่าๆ ยินดีที่ได้รู้จักมนุษย์ที่ว่ายวนกับกิเลสเหมือนเรา

เราก็เขียนไม่ให้อภัยเหมือนกัน ไม่ชอบที่เวลาทำเลว แล้วไม่คิด แต่เวลาจะตายมาขออโหสิ เพื่อให้ตัวเองหลุดพ้นจากกรรม มันง่ายเกินไป

ทั้งโครงการตะพาบ15ตัวมีไม่ให้อภัย4ตัว (เราเป็นตะพาบตัวเมียตัวเดียวในกลุ่ม)นอกนั้นเป็นตะพาบใจดีหมด น่าดีใจที่เป็นคน(เลว)ส่วนน้อยนิ

อย่าลืมไปอ่านงานเค้าล่ะ เดี๋ยวงานหน้าเจอกันใหม่จ้า



โดย: ตะพาบ(เลว) (คล้ายดาว ) วันที่: 28 กรกฎาคม 2553 เวลา:13:28:10 น.  

 
มาเยี่ยม มาดูเงาในภาพอีกหน


โดย: ไกลเกินใจสายเกินแก้ วันที่: 29 กรกฎาคม 2553 เวลา:7:14:29 น.  

 

สวัสดีค่ะน้องเงา...พี่เพิ่งหายจากไข้นี้เองจ๊ะ น้องสบายดีหรือเปล่าค่ะ

เมื่อรู้ว่าผิดแล้วยังทำอีก...เออ..อ่านแล้วคุ้น ๆ จังเลย บางครั้งสิ่งที่รู้ว่าผิดแต่ก็ยังดันทุรังทำ และสิ่งนั้นก็ยังคงอยู่ในความนึกคิดของเราอยู่ตลอดเวลา


โดย: aenew วันที่: 29 กรกฎาคม 2553 เวลา:15:36:59 น.  

 
พี่ว่าที่ได้คันคงจะแพ้พวกสารเคมีในสีทาบ้าน พี่เคยแพ้แล้วขึ้นผื่นทั้งตัว แพ้ภัยตัวเอง กินอาหารเสริมที่มีส่วนผสมของคอลลาเจนจากปลาทะเลน้ำลึก เป็นอยู่ 2-3 ไปหาหมอ กินยากันจนเบื่อยาไปตาม ๆ กัน เพราะยาแก้แพ้แก้คันจำพวกที่พี่กินเข้าไป ค่อนข้างขมค่ะ เม็ดใหญ่

หวัดดีตอนเช้าค่ะน้อง แล้วอาการคันดีขึ้นหรือยังหนอ น้องเงาฯ


โดย: aenew วันที่: 30 กรกฎาคม 2553 เวลา:9:43:42 น.  

 
กวีมากค่ะ...เจ๋ง


โดย: BEE movie วันที่: 31 กรกฎาคม 2553 เวลา:15:47:52 น.  

 
น้องเงาฯ ...ตื่นหรือยังคะเนี้ย...

วันนี้วันหยุดพี่คะ ได้หยุดเสาร์ อาทิตย์ ก็อยู่ในห้อง กลิ้งไปกลิ้งมาและก็ออกไปวิ่งที่สวนลุมฯ ในตอนช่วงเย็น ทำเพื่อคนอื่นมาเยอะ ต้องทำเพื่อตัวเองบ้างนะค่ะ


โดย: aenew วันที่: 1 สิงหาคม 2553 เวลา:10:16:26 น.  

 

น้องเงาฯ ยังไม่หายคันเหรอ พี่ว่าเราแพ้เยอะเลยนะนั้น

วันนี้กินขนมหวานซะอิ่ม โธ่ ๆ หมดกัน เมื่อวานอุตส่าห์วิ่งตุนไว้ตั้งเยอะ วิ่งไปหอบไปเกือบ 3 กิโลกว่า และก็มานั่งหมดแรงใต้ต้นไม้ วิ่งแล้วเหงื่อออกไหลเป็นน้ำก็อกเลยนะ สะใจ แต่เหนื่อยมาก กินน้ำได้เป็นขวด ๆ ตอนขากลับห้อง และตื่นเช้ามาก็ปวดแขน วิ่งแล้วปวดแขนคงมีแต่พี่นี้ละน้อง


โดย: aenew วันที่: 2 สิงหาคม 2553 เวลา:13:57:07 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

เงามืดในประวัติศาสตร์
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




hits
New Comments
Friends' blogs
[Add เงามืดในประวัติศาสตร์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.