จิตใจคนเรายากแท้หยั่งถึง..รู้หน้าไม่รู้ถึงหัวใจ
Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2551
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
23 กรกฏาคม 2551
 
All Blogs
 
เจ็บที่กายไม่เท่าเจ็บที่ใจ

คืน๑๗ กรกฏาคม ๒๕๕๑ ที่กลางป่าจังหวัดน่าน ตะเข็บชายแดนไทย-ลาว ท่ามกลางฝนที่ตกกระหน่ำลงมากระแสน้ำในแม่น้ำว้าสูงขึ้นเรื่อยๆ มันสูงขึ้นจากเมื่อช่วงเย็นถึง 4 เมตรเห็นจะได้เต้นที่กางไว้ต้านทานสายฝนไม่ไหว น้ำเต็มไปหมดถุงนอนก็เปียก เป็นคืนที่น่ากลัวที่เดียว ทั้งสายฟ้า สายฝน น้ำในแม่น้ำ และน้ำป่าที่มา ฉันไม่รู้ว่าจะได้กลับไปเห็นหน้าคนที่ฉันคิดถึงหรือเปล่า ได้แต่คิดถึง ติดต่อก็ไม่ได้ สัญญาณโทรศัพย์ก็ไม่มี ที่camp มีแมลงแยะไปหมดทั้งยุง ลิ้น คุ่น ฯลฯ พวกมีพิษ และพวกกินเลือดทั้งหลายที่ฉันไม่รู้จัก ติดอยู่ที่นั้น 2วัน2คืนน้ำลดลงไปแค่เมตรกว่าๆ แต่อย่างน้อยพี่ๆเค้าก็บอกว่ามันลดต่ำกว่าสะพานแขวนเราต้องหาทางเดินผ่านป่าเพื่อข้ามสะพานและเดินป่าไปให้ถึงหมู่บ้านชาวเขาบนยอดภูฟ้า สายๆวันที่ ๑๙ เราก็ตัดสินใจออกเดินลุยป่าเพื่อไปให้ถึงหมู่บ้านกัน ทางเดินเลียบริมน้ำไม่สามารถเดินได้ เราต้องเดินตัดไปตามผา ลำห้วย และ เขาที่มีดินทลายลงมาเพราะน้ำกัดเซาะ ใช้มีดฟันต้นไม้ กอไผ่ เพื่อให้เป็นทางเดินตัดออกไป เราเดินไปเรื่อยๆ ไต่ปีนไปมีทั้งลื่นหกล้ม โดนทั้งไม้ทิ่มหินปาด เนื้อตัวมีแต่แผล ฝ่าเท้าฉันก็โดนปาดจนเลือดไหล กว่าจะเดินมาถึงหมู่บ้าน และได้ล้างโคลนออกจากตัว ทำแผลต่างๆก็เท่าที่จะมีน้ำสะอาดให้ทำแผลได้ และเมื่อได้ติดต่อหารถไปรับกลับมาในเมืองได้แล้วสิ่งแรกที่ทำคือติดต่อหาคนสำคัญของฉัน ฉันได้แต่คิดถึงเค้าตลอด แต่แล้วฉันกลับพบว่าฉันคิดไปอยู่ฝ่ายเดียว เค้าไม่ได้คิดถึงหรือห่วงและไม่เห็นความสำคัญอะไรของฉันเลย ถึงแม้ว่าจะรู้ว่าฉันบาดเจ็บ ฉันป่วยกลับมาสิ่งที่ได้รับกลับเฉยเมยไม่มีความสำคัญอะไรต่อเค้าเลย ไม่มีความห่วงใยจากใจให้เห็น มีแต่คำถามตามมารยาท มันเจ็บปวดใจเสียมากกว่าทางกายที่ฉันได้รับมาเสียอีก สิ่งที่บอกฉันก่อนออกเดินทางคือให้เที่ยวให้สนุกไม่ต้องห่วง ถึงป่วยกลับมาเค้าก็มาดูแล แต่พอถามว่าไม่มาหาหน่อยเหรอกับเจอกับคำตอบว่า
“ทำไมไม่ถามก่อนละว่าฉันว่างไหม”
“ฉันไม่ว่างจะไปได้ยังไง”
“ไม่สบายก็หายากินแล้วนอนก็แล้วกัน”
ฟังแล้วอื่งนี้ถ้าจะฉันป่วยจะตายคงต้องรอให้เค้าว่างก่อนนะ เค้าถึงจะมาเยี่ยมหรือมางานศพได้ คนรักกันเค้าทำกันแบบนี้เหรอเนี้ย ? เค้าควรเรียกว่าอะไรดี? คนคนนี้เหรอที่ฉันเอาความรักไปให้? เค้าเห็นฉันเป็นอะไรสำหรับเค้ากันละ? เนี้ยเหรอคนสำคัญ เนี้ยเหรอคนที่เค้าว่ารักนักนา คำพูดที่บอกกับการกระทำแบบนี้ คำพูดนั้นควรค่าแก่การเชื่อหรือไง? คิดดูหน่อยเป็นไร -_-!! แล้วถ้าฉันไม่รอดกลับมาละ เค้าจะมาบอกว่า
“ฉันไม่ว่างทำไมไม่บอกฉันล่วงหน้าละว่าจะตาย” ฉันต้องเจอกับคำพูดนี้หรือเปล่า...


Create Date : 23 กรกฎาคม 2551
Last Update : 23 กรกฎาคม 2551 12:53:19 น. 2 comments
Counter : 178 Pageviews.

 
สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


โดย: ApPleNarak999 วันที่: 23 กรกฎาคม 2551 เวลา:14:38:50 น.  

 
โชคดีค่ะที่ได้รู้ก่อนที่จะสายเกินไปถึงแม้อาจจะมากกว่าคนรักกันนะ เป็นเราก็เวกู๊ดบายค่ะเหมือนอย่างที่เวลานี้เรารู้ว่าคุณตาสว่างแล้ว ควรบอกว่าตัวเองโชคดีแล้วนะค่ะ ดีใจด้วยค่ะ


โดย: หมวยโต IP: 125.24.228.145 วันที่: 23 กรกฎาคม 2551 เวลา:18:21:46 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

นู๋ยูริน
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]




รักสุนัขเป็นชีวิตจิตใจ ประเภท Love Me Love My Dog กันเลยเชียว ชอบอ่านหนังสือ ดูหนัง ฟังเพลง ไปไหนอย่างน้อยต้องมีหนังสือติดไปอ่าน มีเวลาก็ชอบไปเล่นกีฬานะ ยิ่งกีฬาทางน้ำยิ่งชอบ ชอบโลกใต้ทะเลมากเลย ชอบต้นไม้ ดอกไม้ ชอบงานประดิษฐ์ แต่อาจจะดูขัดๆกับบุคลิกภายนอกที่ใครต่อใครเห็น ต้องรู้จักตัวต้นกันนะจะรู้ว่าเราก็โรแมนติก เป็น

Latest Blogs "อ่านแล้วได้ใจ"
Friends' blogs
[Add นู๋ยูริน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.