Group Blog
 
 
กันยายน 2552
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
7 กันยายน 2552
 
All Blogs
 

จดหมายถึง...ปู่

สวัสดีครับปู่

นี่คงเป็นจดหมายฉบับแรกที่ผมเขียนถึงปู่ ถึงแม้ตอนนี้ปู่จะไม่อยู่อ่านมันแล้วก็ตาม ผมไม่อยากเขียนถึงปู่หรอก แต่ผมอยากไปหาไปคุย ไปอยู่กับปู่มากกว่าผมก็รู้ว่าปู่แก่แล้ว ปู่คงอยุ่กับลูกหลานได้ไม่นานนัก แต่ผมก็ไม่คิดว่าปู่จะจากผมไปเร็วขนาดนี้ ที่ผมไม่อยากไปหาปู่อย่างหนึ่งอาจเป็นเพราะกลัวปู่จะรีบจากพวกเราไป ผมไม่อยากให้ปู่ไปเลย แต่มันคงห้ามไม่ได้ อยากให้ปู่รอว่าเมื่อไหร่ผมจะกลับไปหาปู่อีก ผมมันคงเป็นหลานที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เรื่องที่ทำให้ปู่มีความภูิมิใจคงมีน้อยมาก แต่ผมก็รักปู่นะ ถึงปู่จะบ่น จะเข้มงวดกับผมมากกว่าหลานคนอื่นๆก็เถอะ ผมก็รู้ว่าปู่รักผม มากกว่าหลานทุกคน ปู่อยากให้ผมเข้มแข็ง ผมเข้มแข็งนะปู่ เห้นมั้ย ผมไม่ได้ร้องไห้นะ แต่น้ำตามันใหลออกมาเองแค่นั้นนะปู่ ผมสมเพชตัวเอง ผิดหวัง แล้วก็อายนะที่กลับบ้านไปหาปู่แล้วปู่บ่นเรื่องที่ตั้งความหวังไว้ที่ผมเยอะแยะเลย แต่ผมทำให้ปู่ไม่ค่อยได้เลย ตังผมก็ไม่ค่อยมีให้ปู่ใช้ อะไรๆก็ไม่มีเหมือนคนอื่นเขา ผมก้อยากทำให้ปู่มีความสุขและภูมิใจนะ ปู่ไม่สบายผมก็อยากอยู่ดูแลปู่ อยากให้ตังปู่ใช้ อยากพาปู่ไปนั่นไปนี่ อย่างที่ปู่อยากไป แต่ผมไม่มีเลย ผมไม่ใช่คนไม่เอาไหนนะปู่งานผมก็อดทนทำอย่างที่สุดความสามารถ แต่ทำไมผมโดนแต่คนอื่นเอาเปรียบก็ไม่รู้นะปู่ เงินเดือนเขาก้ไม่เคยขึ้นให้ผมเลย สิ้นปีก็ไม่เคยมีโบนัสให้เลย ทุกสิ่งทุกอย่างไม่เคยเป็นอย่างที่ผมหวังไว้เลย ปู่คงเข้าใจนะ ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากทำให้ปู่นะเพราะผมคงมีปัญญาแค่นี้ ตอนสงกรานต์ที่ผมไปหาปู่ผมก็บอกว่า ผมจะส่งเงินไปให้ปู่ใช้ แต่ก็ไม่ได้ส่งไปเลยสักบาท กลับมาผมตกงานนะปู่ ผมรู้ว่าปู่ยังรอความหวังจากผมแต่ผมก็ทำให้ปู่ผิดหวังอีกแล้ว แล้วตั้งแต่วันนั้นผมก็ไม่ได้โทรหาปู่อีกเลย จนวันนี้ที่ผมโทรไปหาปู่ ผมขอโทษนะปู่ ตอน5โมงเย็นกว่าๆ แต่..แม่รับสาย แม่บอกว่าปู่เสียแล้วตอน16.50 ปู่ผมอยากให้ปู่รอผมกลับไปหาปู่ ทำไมปู่ไม่รอล่ะปู่ ที่ผมกลับมาทำงานผมอยากหาเงินเอาไปให้ปู่ใช้นะ แต่ตอนนี้ถึงผมมีเงินเป็นล้านไปกองไว้ให้ปู่ มันก็คงไม่มีความหมายอะไรอีกแล้ว เพราะตอนนี้ปู่ไม่อยู่แล้ว ไม่รู้ว่าปู่ไปอยู่ที่ไหนแล้ว แต่ถามแม่ แม่ก็บอกว่าปู่ก็นอนหลับไปอย่างสงบ ผมก็ถามย้ำหลายครั้ง แม่ก็บอกว่าไม่ต้องห่วงหรอก พ่อกับแม่บอกปู่ว่าอย่าห่วงลูกหลานเลย ลูกหลานยังเอาตัวรอดได้ แล้วปู่ก็นอนหลับอย่างสงบ ผมก็หวังว่าปู่ไปสบายแล้ว ยังไงเราก็ต้องจากกันสักวัน มันก็เป็นเรื่องธรรมดานะปู่ ผมก็เข้าใจ ที่น้ำตาผมมันใหลออกมาผมห้ามมันไม่ได้จริงๆ มันใหลออกมาเอง ต่อไปผมคงไม่ได้เห็นหน้าปู่อีกแล้ว มันคงใหลออกมาเพราะอย่างนั้นเองมั้ง ถ้าเพื่อนมันไม่บอกว่าพี่จะกลับบ้าน เพราะปู่อาการหนักมาก วันนี้ผมอาจไม่ได้โทรหาปู่ แต่ยังไงก็ตามผมก็โทรไปแล้ว ตอนนี้ปู่ไม่อยู่แล้ว มันเหมือนโลกทั้งโลก มืดมิดไปหมด แต่ผมก็ยังมีสตินะปู่ อย่างน้อยก็ยังดีใจที่รู้ว่าปู่นอนหลับไปอย่างสงบ แค่นี้ผมก็ไม่ห่วงแล้วล่ะ ถ้าตอนนั้นผมยังอยู่ที่บ้าน ผมคงได้ทันดูใจปู่
เฮ้อ ไม่ว่าตอนนี้ปู่ยังอยุ่ ที่ไหนผมก็ยังระลึกถึงปู่อยุ่นะ ถึงแม้มันอาจจะสายไปหรือเทียบไม่ได้กัับตอนที่ป่ยังมีชีวิตอยู่ ผมก็หวังว่าวันข้างหน้าต่อไปเราอาจจะได้พบกันอีกสักวัน ผมจะเข้มแข็งนะปู่ ตอนนี้ก็ไม่รู้จะเขียนอะไรบอกปู่อีกล่ะ เดี๋ยววันพุะตอนเย็นๆผมก็จะกลับบ้านไปหาปู่แล้วนะ คงจะได้พบหน้าปู่เป็นครั้งสุดท้าย แล้วล่ะมั้ง แต่มันคงคนล่ะอย่างคนละความรู้สึกเหมือนกับตอนที่ปู่ยังพูดได้ ยังคุยกับผมได้เหมือนเดิม ตอนสงกรานต์ที่ไปหาปู่ก็เดินไม่ค่อยได้แล้ว แต่พอเห็นหน้าผมปู่ก็ยังทำเหมือนสบายดี ยังเดินไป เดินมาเหมือนจะบอกว่าปู่ยังสบายดี ปู่ยังเดินได้ ทั้งๆที่จริงแล้วปู่แทบจะเดินไม่ได้แล้วตอนนั้น ผมจะเข้มแข็งนะปู่ แต่มันก็ทำใจยากนะปู่ ถึงแม้ต่อให้พรุ่งนี้ผมจะประสบความสำเร็จในชีวิตหรือรวย มีเงิน ขนาดไหนแต่ตอนนี้ไม่มีปู่แล้ว มันก็ไม่มีค่าอะไรแล้ว ผมคิดถึงปู่
นี่ไม่รุ้จะเขียนอะไรถึงปู่อีกแล้ว ผมยังคิดไม่ค่อยออกหรอก ผมก้เขียนไปตามมือกับสมองที่มันพอจะคิดและเขียนออกมาได้ น้ำตามันก็แอบใหลออกมาเรื่อยน่ะปู่
งั้นผมเขียนถึงปู่แค่นี้ก่อนนะปู่ เดี๋ยววันหลังถึงจะมาเขียนหาปู่อีก แล้ววันพุธผมจะกลับไปหาปู่นะ ผมรู้นะว่าปู่ห่วงผมน่ะ ก็ผมพึ่งมาทำงานที่นี่ได้แค่ 2อาทิตย์เองนี่นา แต่ก็ไม่เป็นไรหรอกปู่ ยังไงๆผมก็จะกลับไปหาปู่แ่น่นอน สงสัยปู่ห่วงผมใช้ม่ะ
ถึงให้ผมทำงานก่อนแล้วปู่ก็แอบนอนไม่ยอมตื่น รู้งี้ผมไม่ทำงานหรอกปู่ แต่ก็ช่างเถอะ ผมก็กลัวปู่ไม่สบายใจเหมือนกัน ผมขอโทษนะปู่ ที่ทำให้ปู่ผิดหวังตลอด อนาคตของผมคงบอกไม่ได้นะว่าจะเป็นยังไง เอาเถอะเดี๋ยวผมก็จะไปพบหน้าปู่แล้วล่ะ แค่นี้ก่อนนะปู่ สุดท้ายยังไงๆผมก็ขอโทษปู่จริงๆ

คิดถึงปู่ที่สุดเลยนะ ผมจะเข้มแข็ง ผมไม่ได้ร้องไห้นะปู่แต่น้ำตามันใหลออกมาเอง

...มีหลายเรื่องที่ผมอยากทำให้ปู่...มีหลายเรื่องที่ปู่อยากให้ผมทำให้ปู่ แต่คงไม่มีวันนั้นอีกแล้ว ลาก่อนครับปู่

ตอนนี้ไม่รู้ปู่อยู่ที่ไหน แต่ก่อนเวลาคิดถึงปู่ ก็รู้ว่าปู่อยู่ที่บ้านนะ เพราะปู่ไม่ค่อยชอบไปไหน แต่ตอนนี้เวลาคิดถึงปู่ ปู่อยู่ไหนครับ ปู่จะรู้มั้ยว่าผมคิดถึงปู่ มากๆ

รักปู่นะครับ...จากหลานที่ไม่ค่อยเอาไหน ผมขอโทษ...




 

Create Date : 07 กันยายน 2552
6 comments
Last Update : 7 กันยายน 2552 20:37:07 น.
Counter : 911 Pageviews.

 

น่าเศร้าจังครับ

 

โดย: Zen IP: 58.8.93.45 29 มีนาคม 2554 14:42:53 น.  

 

สวัสดีครับ ผมได้อ่านบทความคุณเรื่องความทรงจำดีๆกับคุณปู่ที่น่ารัก........คุณอาจมีโอกาสพบกับคุณปู่ได้ครับ ผมเชื่อว่าเป็นอย่างนั้น คุณเชื่อสิ่งที่ผมพูดไหมล่ะ?

 

โดย: สุรวิชญ์ IP: 124.120.73.12 18 พฤษภาคม 2554 11:28:18 น.  

 

ปู่จากไปนานแล้ว
แต่ย่ายังอยู่
ตอนนี้ย่าก็แก่มากแล้ว ไม่รู้ว่าย่าจะอยู่กับเราได้อีกนานเท่าไหร่
ผมจะพยายาม โทรไปคุยกับย่าบ่อยๆนะ

 

โดย: NotUndo 3 กุมภาพันธ์ 2555 15:44:19 น.  

 

ย่านีเสียแล้ว 14 เมษายน 2559 เวลาประมาณ 14.10 น


 

โดย: notundo IP: 171.96.184.37 16 เมษายน 2559 15:04:39 น.  

 

ยายทุมเสียแล้ว เมื่อวันศุกร์ 22 เมษายน 2559 ตอนบ่ายๆ

พ่อโทรมาบอกตอนเช้าวันเสาร์ ตอนกลางคืนวันศุกร์ประมาณเกือบ 5 ทุ่มพี่โทรมาแต่ไม่ได้รับก็รู้สึกสังหรณ์ใจตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว ตอนเช้าพ่อโทรมาก็รู้แล้วว่าเรื่องนี้แน่ๆ เพราะยายไม่สบายมาตั้งแต่ช่วงก่อนสงกรานต์ ลุกไม่ค่อยได้ ไม่มีแรง ต้องนอนตอนกลางวันแล้วลุกตอนกลางคืน ตอนพาลูกๆไปเยี่ยมตอนสงกรานต์แกก็ลุกขึ้นมาไม่ได้เลย พูดถึงยาย ยายเป็นคนอารมณ์ดี ทุกครั้งที่เห็นหน้าแก แกจะมีรอยยิ้มและเสียงหัวเราะเสมอ หลังๆมาช่วงที่แกแก่มากแกจะพูดไม่ค่อยได้ พูดติดๆขัดๆ แต่แกก็จะเล่าให้ฟังเสมอๆตอนเป็นเด็ก ใช่ตอนเป็นเด็กยายและน้าดอนไปช่วยเลี้ยงพวกเรา 3 คนพี่น้อง ตอนที่พ่อไปเป็นครูที่บ้านบัว แกจะบอกว่าจำได้มั้ย ตอนเด็กๆ ยายไม่ให้ออกจากบ้าน แกจะปิดประตูกันไว้ ผมกับพี่ก้จะเอาไม้กวดไล่ตีแก จนแกยอมเปิดประตูให้ไปเล่นข้างนอก...ไปเที่ยวเล่นข้างนอกตามประสาเด็กจนเบื่อแล้วค่อยกลับมา แกจะเล่าอย่างนี้ทุกครั้งที่เจอ เล่าไปหัวเราะไป ติดๆขัดๆตามประสาแก ยายผมก็คิดถึงยายนะ คิดถึงและสงสารยาย ยายก็คงลำบากขัดสนอยู่ วันนี้โทรไปหาแม่ แม่บอกยายบ่นๆว่าอยากกลับบ้านๆพากลับบ้านหน่อย สักพักยายก็หาวสามทีแล้วก็หมดลมไปเลย ยาย ยายก้ไม่ได้เจ็บปวดทรมาณหรือป่วยไข้ ย่านีเสียอีกที่ก่อนแกจะไปทั้งเจ็บทั้งป่วย หวังว่ายายจะไปแล้วสบายนะ ทุกครั้งที่คิดถึงบ้าน ก็คิดถึงยายเสมอๆ ญาติผู้ใหญ่ตอนนี้เมื่อยายไม่อยู่ก็เหลือแค่ย่าคนเดียว ยายไปในที่ๆเป็นสุขนะยาย ผมคงคิดถึงยาย และคิดถึงญาติๆที่จากไปแล้วหลายๆคนที่ยังพอนึกได้ คิดถึงยายนะครับ

 

โดย: notundo IP: 171.96.183.67 27 เมษายน 2559 18:21:02 น.  

 

วัน พฤหัสบดี ที่ 13 ตุลาคม พ.ศ 2559 ขึ้น 12 ค่ำ เดือน 11 ปีวอก เวลา 15.52 น.
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุยเดช ร.9เสด็จสวรรคต ณ โรงพยาบาล ศิริราช
สิริพระชนมพรรษาปีที่ 89 ทรงครองราชสมบัติ 70 ปี
...อีกไม่กี่วันก็ถึงวันพ่อแล้ว
...ปู่ก็เกิดปีเดียวกับพระเจ้าอยู่หัว แต่ปู่ก็เสียไปเมื่อ 7 ปีที่แล้ว

...ด้วยสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ

แล้วประเทศไทยเราจะเป็นยังไงต่อไป...

 

โดย: วันที่ไทยสูญเสียครั้งใหญ่ IP: 1.20.32.34 16 ตุลาคม 2559 16:56:01 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


NotUndo
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add NotUndo's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.