Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2548
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
15 พฤศจิกายน 2548
 
All Blogs
 

มะอึ่ดกลับบ้าน...

มะอึ่ดโผล่ออกมาแล้วครับ น้าๆ ป้าๆลุงๆอาๆ อุตส่าห์อดทนนั่งฟังแม่เม้าท์มา 9 เดือน คราวนี้ มะอึ่ดขอบรรเลงเองมั่ง...
อาการแม่มะอึ่ด ไม่ดี ในช่วง 10 กว่าวันสุดท้าย
ไม่สามารถควบคุมน้ำหนักที่ขึ้นๆลงๆทุก 3 วัน ครั้งละ 2 กิโล ความดันพุ่งปรี๊ด ตัวบวม เท้ามือบวม เท้าแม่มะอึ่ดเหมือนหลังเต่าที่มีตุ่มและไม่สามารถแยกออกได้ว่าอันไหนเป็นนิ้วหัวแม่เท้า นิ้วชี้ ...ทุกนิ้วเป็นตุ่มเล็กๆม้อต้อพิก๊ล
...
ในที่สุดหมอส้มก็ตัดสินใจขอป๊ะมะอึ่ดล่วงหน้า ดีกว่าที่มะอึ่ดจะออกมาแล้วไม่มีแม่เลี้ยง 555 (ดูหมอเขาขู่แม่นะ)
มะอึ่ดอยู่ในท้องแม่ได้ 37/3 สัปดาห์ น้ำหนักสุดท้ายในอุนตร้าแมน คือ 3850 เส้นรอบศีรษะ 10 เซ็นต์ (แม่พึมพำกะพ่อว่า ถ้าคลอดเอง น้องจิ๋มมี่ต้องฉีกถึงปากแน่ๆ)

วันหมอขอเฉาะ(แม่คาดว่าน่าจะเป็นอีโต้ เพราะพุงหลามมาก)
วันที่ 6 พ.ย. พ่อพาแม่ไปนอนรอตั้งกะคืนวันที่ 5 แม่เฉยๆไม่มีอาการอะไรออกมา แน่ละตอนนั้นแม่หายใจทางปากแล้วง่ะ เดินได้ทีละ 3 ก้าว แล้วหยุดชมนกชมไม้(จริงๆหยุดหอบ)ขึ้นนั่งรถก็ต้องเอามือยกขาตามทีละข้าง ได้ยินเสียงแม่พึมพำกะพ่อว่า เหมือนอึ่งอ่าง ตอนพองตัวสู้กับวัว...
คืนนั้นคุณพยาบาลเดินวัดความดันทั้งคืน มันอยู่ที่เดิม...ยอดตาล ไม่ลงมาเลย
รุ่งขึ้นหมอส้มกะเด้งดึ๊งมาหาแม่แต่เช้า เปล่า..ไม่ได้มาคุยเรื่องผ่า มาเล่าเรื่องที่หมอไปเที่ยวมา ฮาเฮ...
หมอวางยาเดินเข้ามาแนะนำตัว บอกว่าจะทำการบล้อคหลัง แม่หัวเราะหึหึ...จะหากระดูกสันหลังเจอมั้ยคะ
ยังมีหน้ามาขำนะแม่...มะอึ่ดรู้ ใจแม่เหลือนิดเดียวแหละ

แม่มะอึ่ดไม่เคยเจ็บป่วย เธอเป็นสตรีเหล็ก...(แถวอยุธยาสามารถใช้ไถนาได้)นี่คือเรื่องใหญ่ที่สุดในชีวิตเธอแล้ว
หมอส้มบอกไม่ต้องห่วง เดี๋ยวให้สามีเข้าไปอยู่ด้วย
และหมอเองจะไปรอที่ห้องรอคลอด หมอจะอยู่เป็นเพื่อน
แม่ขำสำนวนหมอ...หมอสูติ ไม่อยู่ในห้องคลอด ใครจะทำคลอดให้ตรูฟร่ะ
...
พยาบาลมาสวนอุจจาระ อืม ไม่น่ากลัว
นอนเปลเอ่เอ๋ไปผ่า พ่อเดินตามมาห่างๆ
ฉากน่ากลัวเริ่มต้นขึ้นเมื่อหมอเริ่มคลำหากระดูกสันหลัง
เอาละเจอแล้วเจ็บนิ้ดนึงคะ...หมอส้มกอดแม่ไว้ เอามือลูบหัว แล้วกระซิบให้กำลังใจว่า เจ็บเหมือนมดกัดนะ...แต่ มดนะตัวเท่าควาย...โห...มุก หมอ...
พอขาดคำหมอส้ม ก็เสร็จเรื่องโดยที่แม่ไม่รู้ตัวเลยว่า หมอฉีดยาไปแล้ว โอ้...พระเจ้าช่วยกล้วยทอด มันยอดมากเฟ้ย...แม่อึดอัดนิดหน่อยตอนเขาสวนท่อปัสสาวะ แต่พอหันไปเห็นหวานใจเขาเดินเข้ามานั่งเอามือมาลูบผมแม่ อาการอึดอัดก็หายไป (สิ่งศักดิ์สิทธิ์มีจริงนะนั่น หน้าตาเหมือนพ่อมะอึ่ดเลย)
สักพัก ก็มะอึ่ดละค้าบ แหกปากกรี๊ด...เฮ้ย..ไรว้า เขาอยู่ของเขาดีดีในพุง มาเอาเขาออกมาทำไม...โมโห เว้ย โมโห...
หมอเด็กคว้ามะอึ่ดออกจากหมอส้มเอาเครื่องมือสอดเข้าปากเพื่อดูดน้ำคร่ำ...
หนอยยยย ไม่รู้จักกันมาก่อน มาทำงี้เหรอ...
นี่แนะ มะอึ่ดกัดเครื่องมือ แล้วกลืนน้ำคร่ำ...สบายใจ...
...
แม่ไม่รู้เรื่องหรอก กำลังนอนฟังเสียงลูก พยาบาลเอามะอึ่ดมาวางถ่ายรูปครอบครัว แม่ได้แต่ยิ้มๆๆๆๆปากงี้กว้างขวางเชียวแม่...
หมอเอามะอึ่ดออกไปอย่างเร็ว... ไปไหน..ไปรักษาดิ เจ้าแสบเอ๊ย...
สักพักหมอส้มเสร็จธุระกะมดลูกและแผลแม่
เขาเอาออกไปห้องดูอาการ
...
สมเป็นแม่มะอึ่ด ความดันที่เคยอยู่บนยอดตาล ตอนนี้มาอยู่บนยอดผักชี ต่ำมากกกกก หัวใจเต้นช้า จนพยาบาล งง
ขอดูอาการทีละครึ่งชั่วโมง... 2 ชม..ผ่านไปยังที่เดิม
แม่บอกพยาบาลเบาๆว่า ปล่อยกลับห้องเถอะคะ
ไม่มีอะไรหรอก ตอนนี้มันสบายใจ ก็เลยหายใจช้าหน่อย
555 เชื่อแม่เขาเลย...

หมอบอกว่าแม่จะสลึมสลือยังงี้ไปเรื่อยๆ
พอครบ 6 ชม.ให้ลุกขึ้นนั่งถ้าไม่ไหวก็12ชม...
แม่ถามพ่อถึงมะอึ่ด พ่อก็บอกตรงๆว่ากลืนน้ำคร่ำเข้าไปแต่ไม่เป็นไรมาก หมอรักษาอยู่
แม่นิ่งงันไป...ไม่พูดว่าอะไรอีก...พ่อมองหน้าแม่อย่างไม่วางใจ แต่แม่เฉยมาก
คนมาเยี่ยมก็เยอะ พ่อจำเป็นต้องละสายตาจากแม่ไป
แม่มะอึ่ดเสียอย่าง...
ทันทีที่กระดิกปลายนิ้วเท้าได้ในตอนเย็น ชีก็ลุกขึ้นนั่ง
ประชาชนที่มาเยี่ยมหันมาร้อง เฮ้ย...ทำอะไร ไปดูลูก...
พ่อมะอึ่ดกอดแม่ไว้ทั้งตัว (ขนาดเอาหนูออกมาแล้วนะน้า พ่อยังโอบแม่ไม่มิดเล้ย)
ไอ ไม่เคยโกหกนะ ลูกสบายดีแล้ว อยู่ในตู้สักวันพรุ่งนี้ก็จะดีขึ้น
แม่หนูเป็นยอดหญิงอดทน (ล่ำบึก)เธอยังขยับขาไม่ได้ก็ปล่อยตัวนอนลงไป เดี๋ยวเธอบอกกับตัวเองอีกแป๊บนึง หมอส้มแวะเข้ามา2-3รอบมาอธิบายอาการมะอึ่ดให้แม่ฟัง ว่าไม่น่าเป็นห่วงนัก แม่เลี้ยงหนูมาอย่างดี น้ำคร่ำแค่นี้ สบาย
ดึกคืนนั้นทันทีที่ชีกระดิกเท้าได้(เธอนึกว่าเป็นนางเอกหนังเรื่อง Kill Bill แน่ๆ) ชีก็แผลงฤทธิ์...ลุกนั่งและเรียกพยาบาลมาบอกสั้นๆจะไปดูลูก
พยาบาลตาเหลือกนับแล้วยังไม่ครบ 24 ชม..ชีจะเดินไปดูลูก...เอารถเข็นนะคะ ลูกอยู่ชั้น 6 แม่อยู่ชั้น 9 อย่าเดิน
เออ..ไงก็ได้ให้ไว...
...มะอึ่ดนอนยิ้มเผล่รับแม่ พร้อมแหกปากร้อง หิวนม หิวนม
หมอสั่งงดอาหาร 24 ชม...ตอนนั้นตี 2 ละมั้งแม่จับตัวมะอึ่ดแล้วน้ำตาหยดแหมะ เฮ้อ..มะอึ่ดบอกแม่แล้ว
ลูกครึ่งอย่างมะอึ่ดนะ อดทน แม่หัดฟังพ่อสิ
หลังจากยืนดูลูกจนหนำใจ แม่ก็ยอมให้พ่อพากลับห้อง
...
หมอส้มรู้ข่าวนี้ก็ขำ คนไข้ชั้นทำสถิติใหม่อีกแล้ว
ตกดึกคืนวันจันทร์หลังการผ่าครบ24 ชม...
หลังจากเวียนไปดูลูก 3 รอบ
แม่มะอึ่ดเริ่มสะท้านจากข้างในหนาวจนฟันกระทบกัน พ่อเอาผ้ามาห่ม 3 ชั้น แถมตัวพ่อ(ผ้าห่มตราคน) 1 ชั้นเอาไม่อยู่ จนต้องเรียกพยาบาลมาดู พยาบาลตาเหลือกไข้ 40 องศา เช็ดตัวลดไข้ กินยาแก้ไข้ เอากระเป๋าร้อนให้กอด
...ไข้ลดลง แม่เดินลงไปดูหนูอีก จนหนูเบื่อหน้าแม่แล้ว หนูยังอยู่ในตู้นี่ ยังออกมาเล่นกับแม่ไม่ได้ แล้วแม่ก็ไข้ขึ้นอีก...สี่ทุ่มครึ่งคืนวันอังคาร พยาบาลโทรตามหมอส้มซึ่งกำลังติดงานประชุม หมอร้องหือ เป็นไข้หลังผ่าตัด ได้ไง..
หมอเผ่นมาถึงแม่มะอึ่ดกำลังฟันกระทบกันกึกกึก แต่ยังยิ้มสู้ ล้อหมอเล่น หมอไม่ขำ คราวนี้ หมอเครียด สั่งเจาะเลือดจากแขนทั้ง 2 ข้าง (ทั้งที่เจาะไปแล้วตอนเช้า) สั่งยาแก้อักเสบทุกตัวในโลกมาประเคนลงตัว เจาะเส้นน้ำเกลือกันอีกรอบเพื่อใส่ยาทุก 8 ชม...พร้อมคำสั่งห้ามให้นมลูก
วันรุ่งขึ้น 7 โมงเช้า ไข้ยังไม่มา หมอมาก่อน...ลากตัวไปตรวจภายใน...555
น้าๆค้าบ แม่บอกว่า ถ้าใครกลัวการตรวจภายในก่อนการคลอด
หรือกลัวการฉีดยาบล้อคหลัง ขอให้ลองมาตรวจภายในหลังผ่าคลอด 2 วัน แล้วชีวิตนี้ท่านจะไม่กลัวอะไรอีกเลย
โฮะ โฮะ โฮะ
หมอส้มที่รักเอาเครื่องมืออันใหญ่มาเปิดปากช่องคลอดเพื่อจะ ดู และ ดม น้ำคาวปลา รวมทั้งมดลูก สะอาดสิคะ ระดับนี้แล้วไม่มีอะไรผิดปกติ
หมอลุกขึ้น บอกนิ่งๆว่า...ขอหมอตรวจแผลเย็บข้างในนะคะ แล้วก็ล้วงมือเข้าไปในน้องจิ๋มมี่ แตะรอยฝีเย็บทุกตะเข็บ แม่มะอึ่ดนอนหัวเราะหึหึ...ความรู้สึกมันเลยขีดความเจ็บไปแล้ว ขำตัวเอง มันกว่า 555
...
ยังไม่จบ หมอนั่งกอดแม่เอาไว้ แล้วบอกว่า ขอดูอีกอย่างเดียว ไปอุนตร้าแมนช่องท้อง ดูให้หมดว่าเกิดอะไรขึ้น
หมอสั่งให้แม่กินน้ำ 1 ลิตร และอั้นฉี่
โอ้...ถ้าการตรวจภายนเมื่อสักครู่มันเจ็บ
การอั้นฉี่ระหว่างซาวด์คือการทรมานเราดีดีนี่เอง
ผลลัพธ์...
ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทุกอย่างปกติ ปอด ตับ เซ่งจี๊ หัวใจ ม้าม มดลูก กระเพาะฉี่ ลำไส้
สวยงาม เนียนนนน
แล้วมันเกิดอะไรขึ้น..
ยกเว้นไข้ ที่มาเป็นระยะ หมอ ถอนหายใจ...
แม่มะอึ่ดก็ถอนหายใจ
เอางี้ไหมหมอ...ปล่อยกลับบ้านเถอะ หยุดยาฆ่าเชื้อทุกชนิด อยากให้นมลูกแล้ว
หมอ ส่ายหน้า...ขอไข้ลด...สัก 1 วัน ดู อาการ อีก 1 วัน
ขอแค่นี้...
ขอใคร...
หึหึหึ...เอ้า...ได้ หมอ เด๋วจัดให้...
แม่มะอึ่ดขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำตน (น้า..น้องสาวยายมะอึ่ดผู้คอยดูแลแม่มะอึ่ด ประหนึ่งเป็นแม่อีกคนนี่แหละ )
รดน้ำมนต์หนูที...สวดมนต์ให้หนูด้วย...หนูอยากกลับบ้าน อยากเลี้ยงลูก
สองวันต่อมา หมอส้มแทบกรี๊ด...ไม่เชื่อสายตา
ไม่มีไข้จริงๆอย่างที่หมอขอ...
หมอก็ซ่าส์พอจะสั่งหยุดยาปฏิชีวนะทุกประการ
แล้วสั่งให้ทั้งแม่ทั้งลูก ออกไปจากโรงพยาบาล
...
555 วีรเวรหนนี้ ทั้งแม่ทั้งลูกประกอบร่วมกัน
ไม่มีต้นสายปลายเหตุ แม่มะอึ่ดไม่โทษฟ้าโทษฝน ไม่โทษใคร ไม่ถามด้วยว่าทำไมถึงเกิดขึ้น
รู้แต่ ทุกสิ่งทุกอย่างมันเกิดขึ้นแล้ว และจบลงแล้ว ตอนนี้ แม่พาลูกกลับบ้าน เริ่มต้นชีวิตครอบครัว มีเพื่อนที่น่ารักชื่อหมอส้มแถมมาอีกคน หมอสูติที่ไหนจะบ้าได้ขนาดนี้ วิ่งขึ้นวิ่งลงดูลูกคนไข้ประหนึ่งลูกตัวเองวันละสามรอบ
วิ่งตามคนไข้ไปทุกที่ โทรหาคนไข้ดูอาการตลอดเวลา
หมอคะ...ขอบคุณ...

ขอบคุณมารดา ที่วิ่งไปมาระหว่างบ้านกับโณงพยาบาลโดยไม่เหน็ดเหนื่อย พยายามทำทุกอย่างให้เป็นปกติ ทั้งที่ใจแม่จะขาดรอนๆ หนูรู้คะ
แต่...ถ้าให้ดี แม่อย่าโทรหาหนูบ่อย หนูจับไข้พูดไม่รู้เรื่องง่ะ

ขอบคุณน้าเล็ก สุดยอดสิ่งมงคลในชีวิตหนู
น้าไล่สามีหนูกลับบ้าน น้านอนเฝ้าหนูทั้งที่น้าเองก็เพิ่งกลับจากราชการ
5 คืนเต็มๆที่น้าเล็กสวดมนต์ รดน้ำมนต์ และนั่งเป็นเพื่อนยัยตัวยุ่งที่ก่อเรื่องไม่ได้หยุด

สำหรับไข้...ไม่ว่าใครจะพูดอย่างไร ใจหนูอ้วนคิดถึงลูกคนแรก
ถึงแม้หมอจะบอกว่าเขาไม่มีชีวิต มีแต่ถุงน้ำคร่ำ...หนูอ้วนจะทำบุญให้ลูก
ไม่ลืมหรอกลูกครั้งหนึ่งหนูเคยมาเยี่ยมแม่แล้ว แม่จำได้ แม่ไม่ลืม
...
ตอนนี้ ชีวิตยังไม่ลงตัวเท่าไหร่ ยังปรับความเข้าใจ ทำความรู้จักกันและกันอยู่ระหว่างมะอึ่ดกับแม่
ลำบากตรงที่ฝ่ายหนึ่งพูดไม่ได้ ร้องได้อย่างเดียว เดายากจริงจริ๊ง....แหะ แหะ
...
มะอึ่ด ชื่อนี้อาจทำให้หลายๆคนข้องใจปนรำคาญ ทำไมเรียกลูกอย่างนี้
ถ้าตามอ่านตั้งแต่ต้นจนจบ เพื่อนๆคงทราบว่าไม่มีชื่อไหนเหมาะกับเขามากกว่าชื่อนี้อีกแล้ว
แต่ตอนนี้...
เขามีชื่อจริงแล้วคะ...
ปู่ส่งมาจากอินเดีย ชื่อ Dhruv...หนูอ้วนเอามาบวกกับภาษาไทย Tej
ผันเสียงเป็นบ้านเราเสร็จสรรพออกมาคือ...
เด็กชาย ธรูว์เดช...
มะอึ่ดจะเป็นชื่อที่เราเรียกกันแม่ลูกและน้าๆอาๆในพันติ้บ
ชื่อเล่น...แหะ แหะ..ญาติยังทะเลาะกันไม่เสร็จเลย ง่า...




 

Create Date : 15 พฤศจิกายน 2548
21 comments
Last Update : 18 พฤศจิกายน 2548 19:45:29 น.
Counter : 762 Pageviews.

 

ดีใจด้วยนะคะพี่หนูอ้วน แล้วเจ้าหนูมะอึด
กลับบ้านแล้ว และก็หายป่วยแล้วด้วย

โตไวๆนะมะอึด อย่าดื้อหละ
น้าจะมารออ่านเรื่องเรื่อยๆ

 

โดย: จอมเกเร IP: 84.173.239.20 19 พฤศจิกายน 2548 0:07:28 น.  

 

ชื่อเก๋มากค่ะ ทั้งอ่อนโยนและเข้มแข็งในชื่อเดียว

ยินดีด้วยค่ะ
อ่านมาตั้งแต่ยังไม่ท้อง ยันท้อง ยันคลอด
ขอสมัครเป็นมะอึ่ดแฟนคลับ ติดตามเรื่องราวเจ้ามะอึ่ดยันมะอึ่ดแต่งเมีย

 

โดย: แมวน้อยในลังส้ม IP: 220.236.236.42 19 พฤศจิกายน 2548 13:04:44 น.  

 

ขออนุญาตร้องไห้ ... ซึ้งมากค่ะ ขอให้น้องมะอึ่ดมีสุขภาพที่ดี ขอให้คุณแม่หายไวๆนะคะ

 

โดย: compote IP: 61.91.243.10 19 พฤศจิกายน 2548 22:51:03 น.  

 

ยินดีด้วยนะคะ พี่หนูอ้วน..

นั่งลุ้น รอลุ้น ตามข่าวพี่กับน้องมะอึ่ดตลอดเลย
ดีใจจัง ได้หลานสวนลุมมาคนนึงงงงง...เย้ๆ

 

โดย: ยิ้มหวานตาโต IP: 203.209.117.248 19 พฤศจิกายน 2548 23:20:37 น.  

 

Can hardly wait to see you show him off on the net.

ขอให้เจ้าหนูโตวันโตคืน

 

โดย: PatPDX IP: 70.190.37.199 20 พฤศจิกายน 2548 2:40:45 น.  

 

ดีใจด้วยเช่นเดียวกันค่ะพี่หนูอ้วน

ขอให้น้องธรูว์เดชโตวันโตคืน เลี้ยงง่ายๆ เป็นลูกชายที่น่ารักของคุณพ่อคุณแม่ตลอดไปนะคะ

ปล. อย่าลืมแวะมาอัพเดตชื่อเล่นน้องด้วยนะคะ

 

โดย: Peachy Punch IP: 202.28.181.7 21 พฤศจิกายน 2548 11:04:31 น.  

 

ดีใจด้วยเช่นเดียวกันค่ะพี่หนูอ้วน

ขอให้น้องธรูว์เดชโตวันโตคืน เลี้ยงง่ายๆ เป็นลูกชายที่น่ารักของคุณพ่อคุณแม่ตลอดไปนะคะ

ปล. อย่าลืมแวะมาอัพเดตชื่อเล่นน้องด้วยนะคะ

 

โดย: Peachy Punch IP: 202.28.181.7 21 พฤศจิกายน 2548 11:04:32 น.  

 

อีกทีค่ะ....เพิ่งสังเกตในรูปว่าพี่หนูอ้วนคลอดยันฮี...แถวบ้านหนูเลย ตกใจอะค่ะ ทำไมคิดแต่ว่าพี่ไปหาหมอที่วชิระวะเนี่ย.... แหะ แหะ เฉิ่มเน๊อะ

 

โดย: Peachy Punch IP: 202.28.181.7 21 พฤศจิกายน 2548 11:06:57 น.  

 

ดีใจด้วยเช่นเดียวกันค่ะพี่หนูอ้วน

ขอให้น้องธรูว์เดชโตวันโตคืน เลี้ยงง่า%C

 

โดย: Peachy Punch IP: 202.28.181.7 21 พฤศจิกายน 2548 11:07:43 น.  

 

ยินดีกับสมาชิกใหม่ด้วยนะคะ

 

โดย: spize 24 พฤศจิกายน 2548 21:56:53 น.  

 

เจ้ ดีจัยด้วยนะ อ่านแล้วซึ้งจังเลย

 

โดย: นู๋เตย IP: 58.8.44.199 28 พฤศจิกายน 2548 20:07:49 น.  

 

พี่หนูอ้วน... เอารูปน้องมะอึ่ดมาลงอีกเยอะๆสิคะ

ยิ้มหวานอยากเห็นอ่ะ ชอบเด็กๆ น่ารัก...

 

โดย: yimwan IP: 203.113.32.14 1 ธันวาคม 2548 21:33:23 น.  

 


ขอบคุณแรงใจทั้งหลายที่แวะเวียนมาทั้งที่ฝากข้อความและเข้ามาอ่านเฉยๆนะค้า
ช่วงนี้ไม่ได้อัพบล้อคค่า มะอึ่ดกะแม่พยายามเจรจากันอยู่ ฝ่ายหนึ่งพูดได้ อีกฝ่ายพูดไม่ได้
มันเลยลำบากนิ้ดนะคะ
แล้วตอนนี้มันสบายใจมากด้วย เหมือนกับทุกอย่างในชีวิตมันลงตัว หมดมุกเขียน ซะงั้น
สงสัยต้องไปปรึกษาไอ้เพื่อนรุ่นน้องตัวแสบที่ยุยงให้เขียนบล้อคเรื่องมะอึ่ด ว่า เรื่องต่อไปตรูจาเขียนไรดีฟร่ะ 555
ขอจบแบบนักร้อง...
รักทุกคนค่าาาาาา
พอมีลูกเป็นของตัวเองนี่ ความรักเหลือเฟือเลยคะเพื่อนๆ

 

โดย: หนูอ้วน IP: 61.90.12.42 4 ธันวาคม 2548 7:20:05 น.  

 

น้องมะอึ่ดตัวขาวน่าเอาฟัดจังเลยยย

 

โดย: spize IP: 202.5.87.130 5 ธันวาคม 2548 13:11:06 น.  

 

หนูจะเอารูปปปปปปปปปปปปปปปปปปปปปปป


 

โดย: la-la-bell 11 ธันวาคม 2548 18:41:12 น.  

 

เผลอแป๊บเดียว .... ก็เดือนก่าแระนิ


สนุกมากมะจ๊ะเจ๊จ๋า
คิดถึง หนูดีและเจ๊ นะ

 

โดย: มีอมยิ้ม 12 ธันวาคม 2548 10:23:29 น.  

 

แวะมาดูมะอึ่ด ....

 

โดย: หนูชล 13 ธันวาคม 2548 14:47:31 น.  

 

เชยมะเรา.. เพิ่งรู้ว่าตะเองมีบล๊อค เลยเพิ่งตามมาอ่าน.. หุ ๆ ๆ อ่านใกล้ครบทุกตอนแระ.. หนุกดี ๆ ๆ

 

โดย: เจี๊ยบ (กุ๊กไก่) IP: 58.8.169.139 14 พฤษภาคม 2550 0:46:52 น.  

 

555 ตามมาอ่านบล็อกคนอารมณ์ดี

 

โดย: designbox108 17 พฤษภาคม 2551 19:16:24 น.  

 

 

โดย: คนเดินดิน (หน้าใหม่อยากกรอบ ) 9 สิงหาคม 2554 13:15:21 น.  

 

 

โดย: คนเดินดิน (หน้าใหม่อยากกรอบ ) 12 สิงหาคม 2554 15:35:54 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


noo-uan
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add noo-uan's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.