ขอบคุณค่ะที่เข้ามาอ่าน^_^
Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2551
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
30 ธันวาคม 2551
 
All Blogs
 
รอเธอกลับตัวกลับใจ คงเป็นวันตายของเรา

เฮ้อ.............

ตอนนี้เราอยู่กับความรู้สึกอะไรนะ

คิดถึง

เหงา

รอ

ไม่แน่ใจ

ไม่มั่นใจ

กลัว

ไม่รู้

เบื่อตัวเอง ที่เอาแต่คิดถึงความผูกพันเก่าๆ ทำไมเราต้องเป็นคนที่ยึดติดยึดมั่น ไม่ปลดปล่อยตัวเองบ้าง

ตอนนี้สิ่งที่เราเป็นก็คือ คิดถึงเค้าคนเก่า คนที่เคยรักเรา ไม่ใช่คนปัจจุบันที่ไม่รู้ว่า ที่คุยกันอยู่เป็นการแสดงแกล้งทำ จริงใจ หรือแสดงละคร

ทำไมถึงกลับมาคุยกับเราทำไมถึงมาบอกว่าแพ้ความดีเอาตอนนี้

น่าจะเป็นเพราะไม่เหลือใครแล้วมากกว่า เพราะผิดหวังจากคนอื่นมากกว่า

ไม่น่าเชื่อตัวเองเลยว่าจะมีวันนี้ วันที่เลิกกัน วันที่กลายเป็นคนอื่น กลายเป็นคนที่เราหวาดระแวง ไม่เชื่อใจอะไรๆอีกต่อไป

เค้าก็รู้ ว่าตอนนี้เราคิดยังไง เราไม่เหมือนเดิมกัน

คิดแล้ว ก็เศร้า เสียใจก็เสียใจ สุดท้ายที่เราต้องกลายมาเป็นแบบนี้

เราเคยรักกันมาก เค้าเคยรักเรามาก เราผ่านอะไรมากมายมาด้วยกัน เราร้องไห้ด้วยกันไม่รู้กี่ครั้ง เค้าเคยร้องไห้ให้เรา เราก็เคยร้องไห้ให้เค้า
บอกว่า ชีวิตนี้ขาดเราไม่ได้

เราจะแต่งงานกัน เราจะอยู่ด้วยกัน ชุดเย้าชุดแต่งงานราวๆ 3000 ค่านั้นค่านี้ วางแผนวาดวิมานกลางอากาศ
อดทน ให้เค้าไปทำงานเพื่ออนาคต
อดทนรอคอยอยู่กับความคิดถึง มีชีวิตแบบขาดๆเกินๆตลอด 3 ปี จมอยู่กับอดีต ฝันถึงอนาคต หวังว่าจะได้อยู่ด้วยกันเหมือนคนอื่นๆได้บ้าง

กลับมา เห็นหน้ากัน เราถึงรู้ว่าเค้าเปลี่ยนไป

เค้าไม่อินกับเราเหมือนเคย แม้กระทั่งเดินด้วยกันเค้ายังไม่จับมือเรา
ทำไม
เรามันน่ารังเกียจเหรอ
หรือเราไม่สวยพอ
เราดูแลตัวเองเพื่อเค้าจะตาย
เราถามพี่สาวเรา ที่เค้าเปลี่ยนไป เพราะเราไม่สวยใช่มั้ย
พี่สาวเรา ว่า จะบ้าเหรอ ดูดีก่อนมันไปอีก

เราเฝ้ามองตัวเองในกระจก เรามีอะไรบกพร่องนะ เค้าถึงไม่รักเรา
วันที่จะฆ่าตัวตาย เดือนสิงหาที่ผ่านมานู่น นั่งส่องกระจก
หวีผม สำรวจใบหน้าตัวเอง เราขี้เหร่เหรอ เราไม่สวยพอ เราต้องทำอะไรอีก
เราดูแลผิว เราไว้ผมยาว เราไม่ได้อ้วน เราเริ่มแต่งตัวเป็นแล้ว แล้วอะไรอีกนะ
ทำไมเค้าถึงหมดรักเราขนาดนี้
เพราะรูปกายภายนอกเราเหรอ ใช่เหรอ

วันนั้นนั่งร้องไห้ ร้องไห้ ร้องไห้ สติสตังเหม่อลอย มันเสียใจจนไม่รู้จะใช้คำว่าอะไร
เจ็บ เจ็บ เจ็บเหมือนจะตาย ถ้าตายได้ เราคงตายไปแล้ว

ถ้ามีเครื่องย้อนเวลาไปหาอดีต เราจะเดินทางไปดู "เรา"ในวันนั้น
ผู้หญิงโง่คนนี้ช่างน่าสงสาร

เพราะเธอตั้งความหวังกับผู้ชายคนหนึ่งที่คิดว่า เค้ารักเธอจริงๆ เป็นคนเดียวที่รักเธอ และจะไม่มีวันทำร้ายเธอ ทำกับเธอแบบนี้
เธอไม่รู้สินะ ว่าอะไรๆในโลกนี้ มันเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา
ต้นไม้ ใบไม้ อากาศ ท้องฟ้า พื้นดิน แม่น้ำ ทะเล ทุกอย่างล้วนเปลี่ยนแปลงได้
แล้วนับประสาอะไรกับใจคน ใจคนเรานั้นเปลี่ยนไปทุกๆวัน
แม้แต่ตัวเราเองก็เช่นกัน

ผู้ชายคนหนึ่ง ให้อะไรเรามากมาย ให้เราได้เรียนรู้ชีวิตได้ลึกซึ้งขึ้นจริงๆ

ตอนนี้ แผลเราเริ่มตกสะเก็ดแล้ว อาจจะช้าไปสักหน่อย
แต่มันทิ้งรอยแผลเป็นไว้ รอยใหญ่
เรายังคงคิดถึงเค้าอยู่

บางทีก็ยังหวังลมๆแล้งๆหวังให้เค้ากลับมารักเราเหมือนเดิม
แต่มันไม่มีทางหรอก

มันจะไปเหมือนเดิมได้ยังไง ใจคนมันเปลี่ยนไปตั้งนานแล้ว เราไม่ได้ผิดอะไร การที่เรานั่งโทษตัวเอง
สาเหตุที่เค้าเปลี่ยนไป
ไม่ใช่เพราะเราไม่สวย เราก็ไม่ได้ขี้เหร่ขนาดนั้นหรอก
ไม่ใช่เพราะแค่ความแตกต่าง
ไม่ใช่เพราะเรื่องการเงิน

แต่ใจเค้าไปรักคนอื่นแล้ว เค้าสนุกสนานในการมีรักเผื่อเลือก
เค้าอยากแสวงหาสิ่งใหม่ๆบ้าง
เรามันเก่าเกินแล้ว
เราคบกันตั้งแต่เด็ก ตั้งแต่ 18-19 ปีเอง
เค้าอยากเจอคนใหม่ๆ ผู้หญิงในแบบอื่นๆบ้าง
แบบแรงๆ แบบร้ายๆ แบบแรดๆ แบบเด็กๆ

แบบที่เราเคยเป็น ที่เค้าบอกว่ารักนักรักหนา ดีอย่างนั้นอย่างนี้ มันคือของเก่า แบบเก่าๆ
จะดีไปไหน จะเรียบๆไปไหน จะเป็นคนอดทน อะไรก็ได้ไปถึงไหน

........................................
ก็ให้ไปหาให้พอเถอะเหนื่อย

การที่เค้าได้อะไมง่ายๆ เค้าเลยเสียมันไปง่ายๆ
ในที่สุด เค้าก็ถูกผู้หญิงคนใหม่ (ทั้ง 2 คน) ทิ้งเค้าไป
พอเค้าเหลือแต่ตัว ลำบาก ไม่มีเงิน เพื่อนกิน ผู้หญิง หายเกลี้ยง

คราวนี้ ถึงมานึกถึงกัน

มันน่ามั้ยละ

แต่เราก็เหมือนเดิม เอาสิ กลับมาสิ เราจะช่วย ในฐานะ "เพื่อน"
แต่เราก็ยังรักเธอ เราเลยยังดูแลเธอ เหมือนที่เคยเป็น
เธอไม่สบาย
ตื่นมาก็มีข้าวต้มกับน้ำเต้าหู้ พร้อมยา
เราไม่ได้คะยั้นคะยอให้เธอกิน เราแค่วางไว้ แล้วเราก็นั่งของเราไป
เธอกินแบบงงๆ แต่ก็กิน

ตกดึก เธอหลับไปแล้วเพราะฤทธิ์ยา เธอไม่สบาย เราก็ค่อยๆปิดไฟทีดวง แอบเอามืออั้งตัว ว่าร้อนรึเปล่า แล้วก็ห่มผ้าให้
เรานอนลงข้างๆเธอ เรานอนมองดูเธออยู่
เราน้ำตาไหลนะ
แต่ก็แค่นั้น

เรายังปลงไม่ตกหรอก เลาซาน เรายังคิดถึงเธออยู่ เรายังรักเธอ แต่เราก็กลัว ไม่แน่ใจในตัวเธอ รู้ตัวตลอดเวลา คิดตลอดเวลา ว่าเธอต้องมีคนอื่นอีก เธอไปอยู่ไหนเธอก็มี
ถึงปากจะบอกว่าไม่มี
แต่ใครเชื่อก็คงบ้า มันไม่น่าเชื่ออะไรสักอย่าง

จะรอให้เธอคิดได้ คงไม่มีวันนั้น เธอจะมาสำนึกอะไรได้รึเปล่า เรายังไม่รู้เลย

พรุ่งนี้ เป็นวันสุดท้ายของปีนี้แล้ว

หวังว่า สิ่งที่ร้ายๆที่เกิดขึ้นกับเรามาตั้งแต่ต้นปี มันจะจากเราไปสักทีนะ เลาซาน

ขอให้เราได้เริ่มต้นชีวิตใหม่

ได้คิดอะไรใหม่ๆ

เจอสิ่งดีๆมีเรื่องดีๆเกิดขึ้นกับเราบ้าง

เราหวังนะ




Create Date : 30 ธันวาคม 2551
Last Update : 30 ธันวาคม 2551 20:36:33 น. 5 comments
Counter : 254 Pageviews.

 


มีความสุขกับทุกจังหวะของชีวิตนะค่ะ

เป็นกำลังใจให้นะค่ะ


โดย: d_regen วันที่: 30 ธันวาคม 2551 เวลา:21:04:48 น.  

 
บางทีการก้าวออกมาแล้วทำใจให้สงบ
ทุกอย่างจะดีขึ้นเสมอค่ะ
สิ่งดีๆมักจะเกิดขึ้นได้ทุกเวลา


โดย: maistyle วันที่: 30 ธันวาคม 2551 เวลา:21:11:04 น.  

 
สมหวังนะคะ เป็นกำลังใจให้


โดย: Nissan_n วันที่: 30 ธันวาคม 2551 เวลา:21:23:42 น.  

 


โดย: CrackyDong วันที่: 30 ธันวาคม 2551 เวลา:21:47:50 น.  

 
เข้าใจและเป็นกำลังใจให้นะคะ

ถอยออกมาก็ดี มันก็ทำให้เราได้รู้ว่า
ที่ตรงนั้น มันเป็นที่ของเราแน่รึป่าว หรือ ไม่ใช่ที่ๆเราควรจะอยู่

รักตัวเองให้มากๆนะคะ
บางทีรางวัลของคนดี ไม่ใช่การได้เจอคนที่คู่ควรกับเราเร็วๆนะคะ มันต้องเจ็บมาก่อน พอถึงที่สุดแห่งความเจ็บปวด คนดีๆที่เป็นของเรา เค้าจะเข้ามาหาเราเองค่ะ

ถามใจตัวเองก่อนนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆ


โดย: nattabe วันที่: 30 ธันวาคม 2551 เวลา:23:31:32 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

คุโระโกะ
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add คุโระโกะ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.