ตุลาคม 2552

 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
ช่วงเวลาแห่งการแพ้ท้อง ตอนที่ 1
ช่วงเวลา 6-18 weeks


แม่ขอเขียนรวดเดียวเลยละกันนะลูก มาเขียนย้อนหลังด้วยเพราะเป็นช่วงเวลาที่แม่แพ้ท้องม๊ากมาก ชนิดที่ว่าเป็นช่วงเวลาที่อืมมม เรียกว่าที่สุดในชีวิตเลยก็ว่าได้ เอ๊ามาดูกันว่าแม่อดทนเพื่อหนูขนาดไหน

หลังจากที่แม่รู้ว่ามีหนูได้แค่อาทิตย์เดียว จากตอนแรกก็ดีใจว่าเราไม่เป็นไรเลยวุ้ย สบายมากไปซื้อนมมาเลยกะว่าจะกินวันละ 2 กล่อง ซื้อแอนมัมมาตุนไว้เลย เป๊ปซี่ไม่กิน ขนมไม่แตะ แต่.........ปรากฏว่าพอวีคที่ 6 แม่ก็แพ้ท้อง เริ่มจากตื่นมาก็อาเจียนเลย อาเจียนจนเป็นน้ำย่อยออกมา เสียงดังด้วยเป็นลมก็เยอะ ชนิดที่ว่าข้างบ้านเค้าคงรู้แหล่ะว่าแม่ท้อง แล้วมันไม่ได้อาเจียนแค่ตอนเช้าสิลูก แม่เป็นแบบเช้า สาย บ่าย เย็น เรียกว่า Non stop แถมนอนกลางคืนก็นอนไม่ค่อยหลับเพราะคลื่นไส้ตลอด นมนี่ไม่ต้องพูดถึงเพราะกินไม่ได้เลย กินแล้วออกหมด กินอะไรก็ไม่ค่อยได้ ไม่อยากกินอะไรเลย อะไรที่เค้าว่าช่วยได้ลองทำทุกอย่าง ไม่ได้ผล ขนาดพ่อบอกให้แม่ข้ามพ่อดูพ่อจะได้เป็นแทน แม่ก็ทำแต่หนูก็ยังคงไม่ให้พ่อลำบาก ยังให้แม่ทรมานต่อไป

เป็นช่วงเวลาที่แม่เหนื่อยทั้งกาย และใจที่สุดในชีวิตเลยลูก วันที่ 7 พ.ค. 52 เป็นวันครบรอบแต่งงานปีที่ 3 ของพ่อกับแม่ เราไปเชียงใหม่กัน ขึ้นเครื่องบินไป แล้วไปเช่ารถที่โน่น พักกันที่ Verunda อุตส่าห์จองห้องที่หรูมาก(คือซื้อไว้ก่อนที่จะรู้ว่าท้องอ่ะจ๊ะ ใครจะคิดว่าหนูจะมาเร็ว มาเป็นของขวัญวันเกิดพ่อเลย พ่อเกิดเดือนเมษา แม่ก็ท้องเดือนเมษาพอดี) ปรากฏว่าไม่เป็นอันเที่ยว เพราะแม่เอาแต่อ้วก พ่ออยากขับรถไปดอยสุเทพ (พ่อเพิ่งไปเชียงใหม่ครั้งแรกด้วย) ก็ไม่ได้ไปเพราะแม่ไม่ไหว ได้ไปแค่สวนสัตว์เชียงใหม่เองดูหมีแพนด้า(หุหุ ตอนนั้นหลินฮุ่ยท้องด้วย แต่ไม่มีใครรู้ สงสัยมันเลียนแบบแม่) กินอะไรก็ไม่อร่อยเลย หิวก็อ้วก อิ่มก็อ้วก นั่งเครื่องบินก็จะอ้วก เฮ้อสงสัยพอหนูโตหน่อยต้องไปอีกรอบแล้ว

พอถึงตอนกลับมาทำงานนี่สิเป็นเรื่อง เพราะแม่ต้องขับรถไปเองด้วย ที่ทำงานแม่กับพ่ออยู่กันคนละทางเลย แค่ตื่นมาอ้วกตอนเช้าทุกเช้าก็แย่แล้ว บางวันต้องขับรถไปอ้วกไป มือนึงจับพวงมาลัยรถ อีกมือถือถุงอ้วก มันแย่มากเลยลูก ถุงพลาสติกนี่ต้องพกติดรถไว้เลย แล้วเวลากลับบ้านวันไหนรถติด กลับถึงช้ากินข้าวเย็นช้าก็อ้วกอีก บางวันไม่ไหวก็ต้องลา แม่ลางานตกอย่างน้อยๆก็อาทิตย์ละวันเลยลูก บางอาทิตย์ 2 วัน บางวันก็ลาเช้า บางวันก็ลาเต็มวัน เกรงใจที่ทำงานเหมือนกันจนแม่อยากจะลาแบบครึ่งเดือนไม่เอาเงินเดือนเลยทีเดียว แต่หัวหน้าแม่เค้าบอกเค้าเข้าใจให้ลาแบบนี้ไปก่อน เพราะป้าอ้อมก็ลาคลอดอยู่ แม่ก็ทำงานบางอย่างแทนเค้าด้วย ถ้าแม่ลาอีกคนคงแย่

ช่วงนั้นกิตติศัพท์การแพ้ท้องแม่ขจรขจายไปไกลมาก รู้กันทั่วทั้งญาติ สนิท มิตรสหาย ทุกคนสงสารแม่มาก ขนาดที่ว่าป้าอ้อที่ทำงานกับแม่บอกว่า หนูออกมาป้าเค้าจะเรียกมาเล่าให้ฟังว่าแม่ลำบากขนาดไหน ยังไม่จบนะเนี่ย รักแม่มากๆนะลูก

ไปอ่านต่อตอนต่อไปดีกว่าเน๊อะ เดี๋ยวจะยาวเกิน



Create Date : 09 ตุลาคม 2552
Last Update : 9 ตุลาคม 2552 11:57:12 น.
Counter : 790 Pageviews.

1 comments
  
แพ้เหมือนกันเลยค่ะ

ทรมานจริง อยากจะร้องไห้
โดย: เป้ IP: 114.128.215.3 วันที่: 23 ตุลาคม 2552 เวลา:19:04:05 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

smartdevil
Location :
สมุทรปราการ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



คุณแม่มือใหม่ใจเกินร้อย ทฤษฎีปึ๊กแต่ปฏิบัติแป้ก ค่อยๆเรียนรู้ไปเดี๋ยวก็เก่งเองเน๊อะ