คืนฝัน วันเหงา ตัวเรา และความเดียวดาย
Group Blog
 
<<
กันยายน 2551
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
 
19 กันยายน 2551
 
All Blogs
 

วันเหงา (2)

วันเวลาทำไมมันช่างเดินข้าเหลือเกิน

ในแต่ละวันผมนั่งรอว่าเมื่อไหร่จะหมดคาบเรียนเสียที
ผมจะได้รีบกลับบ้านไปเล่น msn

นับจากวันนั้น วันแรกที่ผมได้เล่น msn กับใบเตย เวลาก็ผ่านไปเดือนกว่าๆแล้ว
และวันนี้ผมก็มารอเธอตามปกติเช่นทุกวัน

วันนี้ทุกอย่างก็เหมือนเดิมๆ เรื่องที่ผมคุยกับเธอก็มักจะเป็นเรื่องชีวิตประจำวัน
ถ้าประจวบเหมาะก็บอกว่าคิดถึงไปบ้างตามโอกาสและสถานการณ์

“ใบเตยรู้รึเปล่าเมื่อก่อนเราอยากเข้าไปคุยกับใบเตยด้วยนะ” ผมเปิดประเด็นใหม่ขึ้นมา
“แล้วตอนนี้ล่ะ เฟิร์สไม่อยากคุยกับเราเหรอ” เธอแหย่ผม

“ก็อยากแหละ แต่เราไม่มีเบอร์โทรของใบเตยนี่”
“…”

“อีกอย่าง เราก็ไม่รู้ว่าถ้าเราโทรไปเราจะคุยเรื่องอะไรดี
เราเป็นคนคุยไม่เก่ง เราก็เลยไม่เคยขอเบอร์ใบเตยอะนะ” ผมพิมพ์ไปตามความคิด

“นั่นสิ เฟิร์สไม่เคยขอเบอร์เราเลยนี่”
ไหนๆก็เข้าเรื่องนี้แล้วลองขอเบอร์ดูดีกว่า โทรไม่โทรมันอีกเรื่องหนึ่ง

“แล้วถ้าเราขอเบอร์โทรของใบเตย ใบเตยจะให้เรามั้ย”
เอาแล้วไง พิมพ์ไปจนได้ ถ้าเธอให้เบอร์มา ผมก็คงต้องโทรไปจริงๆสินะ
ถ้าโทรไปจะคุยเรื่องอะไรดีล่ะทีนี้ ว่าแต่เธอจะให้เบอร์กับผมรึเปล่านะ

“แล้วทำไมเฟิร์สไม่ลองขอดูล่ะ” เธอตอบกลับมาเอาละนะ ถามก็ถามวะ
“ใบเตยเราขอเบอร์โทรของใบเตยหน่อยสิ” ถามไปแล้ว...

“อื้อ ได้สิ” จริงเหรอเนี่ย ได้เบอร์เธอมาแล้วริงเหรอเนี่ย
“เสียงของใบเตยจะเป็นยังไงนะ” ผมแหย่เข้าไป

“นั่นสิ แล้วเสียงของเฟิร์สจะเป็นยังไงนะ”
“ใบเตยอยากรู้เหรอ...”
“…”

ไหนๆก็ไหนๆ โทรเลยแล้วกัน

ผมกดปุ่มโทรออก พร้อมกับใจที่เต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ
จะคุยอะไรดีเนี่ย กดไปแล้วด้วย

ตึกๆ ตึกๆ

“ฮัลโหล” เธอรับสายแล้ว
“สวัสดีครับ ใบเตยเหรอ” ผมพูดประโยคแรกกับเธอในขณะที่ใจยังเต้น โครมๆอยู่

“ใครน่ะ” เธอถามกลับมา นี่เธอแกล้งไม่รู้หรือว่าไม่รู้จริงๆเนี่ย
“ลองทายสิครับ” ผมถามเธอ

“เฟิร์ส เหรอ” เธอตอบน้ำเสียงไม่ค่อยมั่นใจ
“ใช่แล้วล่ะ เรียนที่สาธิตฯเป็นยังไงบ้าง” ผมคิดอะไรไม่ออก
ก็เลยถามเธอไปตะกุกตะกัก มันก็เลยออกมาแปลกๆอย่างนี้

“เรียนยากมากเลย” เธอตอบ
“เรายังจะได้อยู่เลยนะ ตอนที่ใบเตยยังอยู่โรงเรียนเดียวกับเราน่ะ
ใบเตยได้ 4.00 และก็ได้ที่หนึ่งของสายชั้นตลอดเลย อยู่ที่สาธิตยังทำได้อยู่มั้ย”
ผมเท้าความเสียยาวเหยียด แล้วก็ถามเธอไป

“ไม่ได้แล้วล่ะ ตอน ม.ต้น น่ะก็ได้อยู่ ม.4ได้ 4.00 แต่ก็ไม่ได้ที่หนึ่งของสายชั้นแล้วล่ะ” นั่น..ว่าแล้วไง
เธอก็ยังเก่งอยู่ดี

เราคุยกันหลายเรื่อง ต่างคนต่างไม่ถือตัว เลยทำให้คุยกันได้ไม่ติดขัด
คุยโทรศัพท์ครั้งแรกนี้ผมคุยกับเธอ ประมาณ 20 นาที

ถือว่าเป็นการเริ่มต้นที่ไม่เลวทีเดียว แล้วผมก็วางสายเธอ
คืนนี้ผมนอนดิ้นไปดิ้นมา ด้วยความที่ยังตื่นเต้นไม่หาย

กับเรื่องจริงที่เหมือนฝันเสียจนไม่น่าจะเป็นไปได้






T.B.tower




 

Create Date : 19 กันยายน 2551
1 comments
Last Update : 19 กันยายน 2551 10:53:18 น.
Counter : 331 Pageviews.

 

ชีวิดจิงป่าวเนี่ย คนเขียนอ่ะ

 

โดย: cos'u IP: 125.27.220.70 22 มีนาคม 2553 22:51:40 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


T.B.tower
Location :
ลำปาง Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




สวัสดีครับ
พ่อแม่พี่น้องลุงป้าน้าอา อาม่า อาแปะ อากง อา.... อา.....(คิดไม่ออกแล้วล่ะ)
ถ้าว่างๆก็ช่วยอ่านที่แต่งไว้ด้วยนะครับ
อยากลองเขียนหนังสือดูน่ะครับ
ติชมได้ตามใจชอบ แต่ขอกันว่าอย่าหยาบคายนะครับ
Friends' blogs
[Add T.B.tower's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.