You'll never walk alone.
Group Blog
 
 
มีนาคม 2555
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
9 มีนาคม 2555
 
All Blogs
 

เรื่องเล่าจาก..เมืองกาญจนบุรี และเหมืองแร่สองท่อ ตอนที่ 2

เรื่องเล่าจาก..เมืองกาญจนบุรี และเหมืองแร่สองท่อ ตอนที่ 2



มาต่อกันจากคราวก่อนที่มัวแต่ไปเที่ยวยังไม่ได้เริ่มงานซักที 555
เช้าวันที่ 2 ที่ทองผาภูมิ วันนี้ก็ยังตื่นเช้ากว่าปกติ(ที่อยู่เชียงใหม่) อีกแล้ว เมื่อวานได้แต่เดินออกมาหน้าปากซอยรีสอร์ท วันนี้ไปไกลหน่อย ไปถึงตลาดของตัวเมืองทองผาภูมิกันเลยทีเดียว ห่างจากรีสอร์ทไปประมาณ 1 กิโลเมตร แต่ไม่ได้เดินไปนะ คราวนี้นั่งรถตู้ไป กับอาจารย์ที่เป็นทีมงานอีก 2 ท่าน รับอาสาไปหาอะไรมาหม่ำๆเป็นมื้อเช้ากัน และแล้วเช้าวันนี้เราก็จะได้หม่ำโจ๊กกะปลาท่องโก๋กัน ระหว่างรอโจ๊ก(ที่จะเอากลับไปกินที่รีสอร์ท) เราก็สั่งกาแฟกะปลาท่องโก๋มารองท้องก่อน ฮี่ๆๆ




กลับไปรีสอร์ทก็จัดการสำเร็จโทษ โจ๊กและปาท่องโก๋พร้อมทีมงานอีกรอบ 555 พออิ่มท้องแล้ว ทีมงานก็พร้อมแล้ว เราก็จะเดินทางไปเหมืองกันละทีนี้ อ่อ...ลืมบอกไป มีทีมจากกรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่มาสมทบกับเราอีกส่วนหนึ่ง รวมๆแล้วทีมงานเราก็ประมาณ 15 คน ใช้รถตู้ 2 คัน กับกระบะโฟร์วีลไดร์ฟอีก 1 คัน แล้วพอถึงเวลาก็มีเจ้าหน้าที่ของเหมืองแร่มารับพาเราไปที่เหมืองสองท่อ ใช้เวลาเดินทางประมาณไปถึงเหมือง 2 ชั่วโมงกว่าๆ (จริงๆแล้วชั่วโมงเดียวก็ถึง) แต่ว่าระหว่างทางเราแวะทักทายแนะนำตัวกับเจ้าของพื้นที่ 2 ท่านคือ กำนันตำบลชะแล และนายกอบต.ชะแล บอกถึงที่มาที่ไปว่าเราจะมาทำอะไรบ้าง





พอไปถึงเหมืองเราก็แวะที่ทำการของเหมืองก่อน เตรียมอุปกรณ์ความปลอดภัยสำหรับการเดินลงไปในเหมือง ระหว่างที่รอเจ้าหน้าที่ของเหมืองก็มองซ้ายมองขวา เห็นอาคารหลังหนึ่งมีเครื่องจักรกลสำหรับทำเหมืองอยู่ไกลๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เราก็ชวนอาจารย์ทีมงานอีก 3 ท่านไปเดินดูกัน พอไปถึงก็ต้องตะลึง(ด้วยความที่ไม่เคยเห็นเครื่องจักรพวกรถตัก รถขุดอะไรใหญ่ขนาดนี้ ที่เคยเห็นที่เค้าใช้ทำงานถนนว่าใหญ่แล้วยังขนาดแค่ครึ่งเดียวของพวกนี้เลย ไม่รอช้าก็กดชัตเตอร์กล้องถ่ายรูปในมือไว้เห็นที่ระทึก เอ๊ย..ที่ระลึกของความทรงจำหน่อย กลัวเอากลับมาอวดคนอื่นที่ไม่เคยเห็นแล้วเค้าไม่เชื่อว่ามันใหญ่แค่ไหน เอาฟระ!! ของแบบนี้มันต้องมีตัวเปรียบเทียบขนาด หันซ้ายหันขวาหาอะไรไม่เจอ เอาไงดีๆๆ แล้วก็นึกได้ถึงตอนหนึ่งสมัยเรียนตอนไปฝึกงาน พี่ที่ดูแลเคยว่า เวลาจะถ่ายรูปอะไรที่ต้องมีการเปรียบเทียบขนาดเพื่อเราจะได้รู้ว่ามันเล็กใหญ่แค่ไหน ถ้าหาอะไรมาวัดไม่ได้ ก็ใช้ตัวคนเรานี่แหละเป็นเครื่องมือวัด ว่าแล้วก็ไปนั่งเป็นแบบอยู่บนรถตักให้เห็นขนาดกันชัดๆว่ามันใหญ่จริงๆนะ คน 3 คนไปนั่งอยู่ ยังเหลือที่ว่างอีกเยอะ 555+





พอทีมงานเตรียมอุปกรณ์การเข้าเหมืองพร้อมเราก็ลุย!!! แต่ว่าคราวนี้รถตู้ของเราที่นั่งมาจากเชียงใหม่และกทม.ไม่สามารถลุยเข้าไปได้แน่ๆ เลยต้องเปลี่ยนรถ ส่วนหนึ่งไปนั่งกระบะโฟร์วีลไดร์ฟ(คันที่เรานั่งมาจากกทม.) อีกส่วนหนึ่งไปนั่งรถตู้ของทางเหมือง ซึ่งตอนแรกที่เห็นสภาพทำเอาไม่กล้าขึ้นนั่งกันเลยทีเดียว(ดูภาพประกอบ)





พอแบ่งสันปันส่วนกันเรียบร้อยแล้วว่าใครจะไปรถคันไหนก็ขึ้นรถเรียบร้อย ที่แรกที่เจ้าหน้าที่ของเหมืองพาเราไปคือพาไปชมพื้นที่ของเหมืองโดยรอบที่มีลานตากแร่ ลานกองแร่ อ่างเก็บน้ำสำหรับใช้ในการแยกแร่ โรงแยกแร่ ทางที่ไปเป็นทางลูกรัง แต่ก็เดินทางสะดวก








แต่พอเดินชมกันทั่วแล้วจะเข้าไปในเหมืองมันต้องไปอีกที่หนึ่ง ซึ่งที่เหมืองแร่สองท่อนี้อุโมงค์เข้าเหมืองมี 2 ด้าน เรียกว่าอุโมงค์เหนือและอุโมงค์ใต้ ที่แรกที่ไปคือไปอุโมงค์เหนือ ด้านนี้ขับรถเข้าไปได้ (เย่ๆ ไม่ต้องเดินให้เมื่อย)


พอเข้าไปในอุโมงค์มันมืดมากกกกกก อาศัยแสงไฟจากรถส่วนหนึ่งและไฟฉายที่มีให้พกคนละอันอีกส่วนหนึ่ง ทางด้านอุโมงค์เหนือนี้ขับรถลงไปได้ประมาณ 500 เมตรก็ไปไม่ได้แล้ว เพราะระดับใต้ดินมันเอ่อขึ้นมาท่วมอุโมงค์ที่อยู่ลึกลงไปหมดแล้ว เอาเป็นว่ารถไปได้แค่ไหนเราก็จอดแค่นั้น แล้วก็ลงไปดูๆๆๆทั้งที่มันมืดๆนั่นแหละ ถามว่าดูอะไร ก็ตอบไม่ได้เหมือนกัน เป็นว่าดูให้รู้ว่าอุโมงค์มันเป็นยังไงก็พอ 555 ถ่ายรูปเป็นที่ระทึกของความทรงจำอีกรอบว่าเราได้เข้ามาในเหมืองใต้ดินแห่งนี้แล้วนะ




แต่เท่าที่เห็นดูแล้วมันจะเอามาทำศูนย์การเรียนรู้ด้านเหมืองแร่ได้ยังไง ก็มันไม่มีอะไรตื่นเต้นให้ดูเลย นอกจากอุโมงค์มืดๆ เหมือนอุโมงค์เหมือนถ้ำหลายๆที่ที่เคยไปเที่ยวมา ทีมงานเลยเจ้าหน้าที่ของเหมืองไปว่า ขอไปดูอุโมงค์ด้านใต้อีกที่ละกัน แล้วเราก็พากันขึ้นรถกลับขึ้นมาด้านบนอีกรอบ.... ก่อนจะไปอุโมงค์ใต้ที่ห่างออกไปอีกฟากหนึ่งของเหมือง ไว้คราวหน้าจะพาไปนะ วันนี้ขอพอแค่นี้ก่อนนะค๊า.....




 

Create Date : 09 มีนาคม 2555
7 comments
Last Update : 9 มีนาคม 2555 11:54:50 น.
Counter : 2813 Pageviews.

 

อยากเห็นหน้าเจ้าของบล็อกจังค่ะ

 

โดย: i am tabo 9 มีนาคม 2555 12:05:24 น.  

 

เจ้าของบล็อก น่ารักน้อยกว่าเด็กดีคนที่1 นี้ดนึง

 

โดย: ยุง บิน ชุม 9 มีนาคม 2555 16:00:10 น.  

 

ยังคงอยากกินปาท่องโก๋

ปล. อุโมงน่ากลัวมากกกกกกกกกกก

 

โดย: MBA IP: 115.87.117.182 9 มีนาคม 2555 16:10:46 น.  

 

แม่ผมเคยทำงานที่เหมืองแร่นี้ :)

 

โดย: เบิกฟ้า IP: 125.24.86.167 29 กรกฎาคม 2556 14:50:58 น.  

 

ผมเคย ทำงาน เบ็นช่าง ซ่อมที่นี่ ครับ

 

โดย: สามารถ IP: 101.109.41.253 16 พฤศจิกายน 2556 13:23:30 น.  

 

เคยทำงานที่นั่นเมื่อปี 2525 เมื่อก่อนป่ารกทึบมาก เปลี่ยนไปเยอะครับ คนเหมืองสาวๆโรงโฟรท สวยๆทั้งนั้น

 

โดย: พันธศักดิ์ IP: 1.47.0.201 31 มีนาคม 2557 7:43:35 น.  

 

ยังจำได้ตอนลงไปซ่อมรถ เอมโก ที่หน้างาน จอดเสียอยู่ ตรงหน้าที่จะทำการระเบิดไม่เกิน 1 เมตรที่ก้นอุโมงค์ ตอนนั้นต้องเอาคนกดปุ่มระเบิดไปด้วยกันตื่นเต้นปนเร้าใจสุดๆ ตอนนี้ผมอยู่ชลบุรี

 

โดย: สามารถ IP: 101.109.5.42 18 กรกฎาคม 2557 15:34:40 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


nesle18
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





New Comments
Friends' blogs
[Add nesle18's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.