Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2551
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
15 กรกฏาคม 2551
 
All Blogs
 
เรื่องซึ้ง ๆ บนบ่าของคุณมีแมลงปอไหม...?

style type=text/css>body {background-image: url(http://christyandmartin.com/myspace/flower_background.png); background-repeat: repeat;}






align="center">











โอกาสนี้ ต้องขออภัยทุก ๆ ท่านที่ได้รับ forward mail นี้แล้ว เผอิญ แม่นู๋แอล อยู่ในช่วงยุ่ง ๆ หลายอย่าง ถ่ายรูปไว้มากมาย แต่ยังไม่มีโอกาสได้ลงคอมฯ ก็เลยต้องขออัพเรื่องที่คุณอาที่ใจดี (ท่านเป็นเอกอัครราชฑูต ประเทศหนึ่งค่ะ เพิ่งมาเยี่ยมแม่นู๋แอลที่ภูเก็ต ท่านก็กรุณา ฟอร์เวิดมาให้อ่าน ) มันซึ้งดี ก็เลยถือโอกาส นำมาเผยแพร่ค่ะ

บนบ่าของคุณมีแมลงปอไหม….

มีเมืองเล็กๆ ที่สวยและสงบสุขเมืองหนึ่ง
มีคู่รักคู่หนึ่งที่รักกันมาก...
ทุกวันพวกเขาจะพากันไปชมพระอาทิตย์ขึ้นที่ชายหาด
และไปส่งพระอาทิตย์ลับขอบฟ้าที่ชายหาดตอนโพล้เพล้
ทุกคนที่เคยพบเจอพวกเขา จะมองด้วยสายตาอิจฉา ในความรักของคนคู่นี้เสมอ...

แต่แล้ววันหนึ่งเกิดอุบัติเหตุรถชนขึ้น หญิงสาวผู้โชคร้ายได้รับบาดเจ็บสาหัส
เธอนอนเงียบๆ อยู่บนเตียงของโรงพยาบาล วันแล้ววันเล่า คืนแล้วคืนเล่า
เธอก็ยังคงไม่ฟื้นคืนมา
ตอนกลางวัน...ชายหนุ่มจะมาเฝ้าอยู่ที่หน้าห้อง ร้องเรียกคนรักของเขาเสมอๆ ทั้งๆที่เธอไม่ตอบสนองใดๆ เลย
ตกกลางคืน...ชายหนุ่มจะไปสวดภาวนาอ้อนวอน ต่อพระผู้เป็นเจ้าที่โบสถ์นอกเมือง
เขาร้องไห้จนน้ำตาเหือดแห้ง ไม่มีจะไหลออกมาอีกแล้ว


ผ่านไป 1 เดือน...
หญิงสาวยังคงหลับใหลไม่ฟื้นเหมือนเดิม
ส่วนชายหนุ่มก็ดูจะซูบเซียวลงทุกวัน แต่ก็ยังคงสวดอ้อนวอนต่อพระผู้เป็นเจ้าอยู่เสมอ ไม่เคยหยุด...

แต่แล้ววันหนึ่ง...
พระผู้เป็นเจ้าก็เกิดเห็นใจในรักของชายหนุ่ม และตกลงที่จะประทานพรให้แก่เขา
พระผู้เป็นเจ้าได้ถามชายหนุ่มว่า “ เจ้ายอมที่จะแลกพรนี้ ด้วยชีวิตของเจ้าไหม ”
ชายหนุ่มตอบโดยไม่ลังเลว่า “ ผมยอมครับ ”
พระผู้เป็นเจ้าพูดว่า ‘ งั้นดี ฉันจะให้คนรักของเจ้าฟื้นขึ้นมา แต่ต้องแลกกับการที่เจ้ากลายเป็นแมลงปอเป็นเวลา 3 ปี เจ้าจะตกลงยอมไหม ”
ชายหนุ่มได้ฟังดังนั้น ก็ยังคงยืนยันคำตอบเดิม “ ผมยอมครับ ”

ฟ้าสางแล้ว...
ชายหนุ่มได้กลายเป็นแมลงปอสวยงามตัวหนึ่ง เขาบอกลาพระผู้เป็นเจ้า แล้วรีบบินกลับไปที่โรงพยาบาล
หญิงสาวฟื้นขึ้นมาแล้วจริงๆ มีนายแพทย์หนุ่มยืนอยู่ข้างๆ เธอ คุยเรื่องอะไรกันซักอย่าง
แต่ช่างเสียดายที่เขาไม่สามารถที่จะได้ยิน


หลายวันผ่านไป...
หญิงสาวแข็งแรงพอที่จะออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว แต่เธอดูไม่มีความสุขเลย เธอออกตระเวนหาข่าวคราวของชายหนุ่ม
แต่ไม่มีใครรู้เลยว่าชายหนุ่มหายไปอยู่ที่ไหน หญิงสาวยังไม่ละความพยายามที่จะ ตามหาชายคนรักของเธอ

ชายหนุ่มซึ่งอยู่ในร่างของเจ้าแมลงปอ ได้แต่บินวนเวียนอยู่รอบตัวหญิงสาวไม่ห่าง
ทว่าเขาไม่สามารถส่งเสียง ไม่สามารถโอบกอดเธอ เขาทำได้เพียง...เฝ้ามองดูหญิงสาวไม่ให้คลาดสายตาเท่านั้น

ฤดูร้อนผ่านไปแล้ว...
ลมฤดูใบไม้ร่วงพัดใบไม้ปลิวร่วงหล่นจากต้นไม้ใหญ่
เจ้าแมลงปอจำตองจากที่นี่ไปแล้ว นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่เขาจะได้บินมาเกาะที่บ่าของหญิงสาว
เขาอยากใช้ปีกของเขาลูบใบหน้าของหญิงสาว อยากใช้ปากเล็กๆ จูบที่หน้าผาก
แต่อย่างไรก็ดี ร่างเล็กบอบบางนคราบของแมลงปอก็ไม่สามารถเรียกร้องความสนใจจากหญิงสาวได้


แค่พริบตา ฤดูใบไม้ผลิก็มาเยือน
เจ้าแมลงปอรีบบินกลับมาหาคนรักของเขา เพื่อจะพบว่า
ร่างอันคุ้นตานั้น บัดนี้ได้ยืนเคียงคู่อยู่กับชายรูปร่างสันทัดคนหนึ่ง
ภาพๆ นั้นทำให้เจ้าแมลงปอเกือบจะบินตกลงมาจากอากาศเลยทีเดียว
ชาวบ้านต่างกล่าวขานถึงเรื่องอุบัติเหตุที่ทำให้หญิงสาวได้รับบาดเจ็บสาหัส
ทำให้ได้พบกับแพทย์หนุ่มที่น่ารักและใจดีคนนั้น
และยังกล่าวถึงความรักของคนทั้งคู่ ที่เหมือนถูกกำหนดมาอย่างไรอย่างนั้น
แน่นอน พวกเขายังคงพูดถึงหญิงสาวที่สดใสร่าเริงขึ้นกว่าเมื่อก่อนมากมายนัก เจ้าแมลงปอรู้สึกเจ็บปวดยิ่งนัก...

หลังจากนั้นไม่กี่วัน...
แผลงปอเห็นแพทย์หนุ่มผู้นั้น คนรักของตนไปชายทะเล เพื่อดูพระอาทิตย์ขึ้น
พลบค่ำก็อยู่ที่ชายหาด เพื่อดูพระอาทิตย์ตก
แต่สำหรับเขาแล้ว... นอกจากบินมาเกาะที่บ่าของหญิงสาว เขาไม่สามารถทำอะไรได้เลย

หน้าร้อนของปีนี้ช่างยาวนานนัก...
เจ้าแมลงปอบินต่ำลงๆ ทุกวัน ด้วยความรู้สึกเจ็บปวด เขาไม่มีเรี่ยวแรงเพียงพอ ที่จะบินเข้าใกล้หญิงอันเป็นที่รัก
ท่าทางการพูดคุยกันอย่างสนิทสนมของคนทั้งคู่ เสียงหัวเราะอย่างมีความสุขของทั้งคู่ ทำให้เขารู้สึกโดดเดี่ยวยิ่งนัก


ย่างเข้าสู่ฤดูร้อนของปีที่ 3
เจ้าแมลงปอไม่ค่อยไปเฝ้าดูคนรักของเขาแล้ว
บ่าของเธอบัดนี้ ถูกโอบกอดด้วยมือของแพทย์หนุ่ม ใบหน้าถูกประทับจูบอย่างเบาๆ จากเขาผู้นั้น
ดูท่าทางแล้ว ไม่มีทางเลยที่หญิงสาวจะมีเวลาไปคิดถึงแมลงปอที่เจ็บปวดตัวหนึ่ง และยิ่งไม่มีทางที่จะไปคิดถึงอดีตที่ผ่านไป

วันครบรอบปีที่ 3 ที่พระผู้เป็นเจ้ากำหนดไว้ใกล้มาถึงแล้ว...
คนรักของเจ้าแมลงปอกับนายแพทย์หนุ่ม ได้จัดพิธีแต่งงานขึ้นในวันสุดท้ายนั้นเอง
เจ้าแมลงปอค่อยๆ บินเข้าไปในโบสถ์ และไปเกาะที่บ่าของพระผู้เป็นเจ้า
เขาได้ยินเสียงของคนรักที่ดังมาจากข้างล่าง ตอบรับคำสาบานของพระผู้เป็นเจ้า ว่า “ ยอมรับ ” เขาเห็นแพทย์หนุ่มคนนั้นสวมแหวนให้คนรักของเขา ตามด้วย จุมพิตที่แสนหวานของคนทั้งคู่

เจ้าแมลงปอปล่อยให้น้ำตาแห่งความเจ็บปวดไหลออกมา...
พระผู้เป็นเจ้าถามแมลงปอว่า เจ้ารู้สึกเสียใจไหม
เจ้าแมลงปอเช็ดน้ำตาแล้วตอบว่า เปล่า
พระผู้เป็นเจ้าถอนหายใจแล้วพูดว่า งั้นพรุ่งนี้เจ้าก็ได้กลับเป็นเจ้าคนเดิมแล้ว
เจ้าแมลงปอส่ายหน้าอย่างช้าๆ ก่อนตอบว่า ขอผมเป็นแมลงปออย่างนี้ไปตลอดชีวิตเถอะครับ


บางบุพเพ...ถูกกำหนดมาเพื่อที่ต้องสูญเสียไป
บางบุพเพ...ตอนจบไม่ได้สวยงามอย่างที่คิด
รักคนคนหนึ่ง...ไม่จำเป็นต้องได้รับรักตอบ
แต่เมื่อได้รับรักจากใครคนหนึ่ง...เราต้องดูแลรักษามันไว้อย่างดี
....บนบ่าของคุณมีแมลงปอไหม???






Create Date : 15 กรกฎาคม 2551
Last Update : 20 กรกฎาคม 2551 23:53:24 น. 27 comments
Counter : 525 Pageviews.

 
กรี๊ดดดดดดดดด ...

อิเหมียววว . แกอย่ามากินแมลงปอของช้านนนนน ...




แม่นู๋แอลอ่ะ ... เอาเรื่องไรมาลเนี่ยะ ....

กรี๊ดดดดดดดด .. หวีดร้องอย่างเสียสติ ....



เศร้ามากกกกก .... ไม่จริ๊งงงง ...


โดย: บ้านอุ่นรัก วันที่: 15 กรกฎาคม 2551 เวลา:17:10:15 น.  

 
ทำให้เราเสียน้ำตา แงๆๆ


โดย: นู๋กุลจัง วันที่: 15 กรกฎาคม 2551 เวลา:17:38:11 น.  

 
ซึ้งจัง...


โดย: มิตรรัก IP: 125.27.68.64 วันที่: 15 กรกฎาคม 2551 เวลา:17:43:41 น.  

 
กรี๊ด บ้านอุ่น ดีใจจังเลยที่เข้ามาเจิม....ฮ่า ฮ่า ระวัง เจ้าซ่า มันแอบกินบนไหล่นะอุ่น


โดย: NathalieNoelle วันที่: 15 กรกฎาคม 2551 เวลา:17:47:42 น.  

 
อ๊ากกกกก...เค้าไม่ชอบเรื่องเศร้าเคล้าน้ำตา

รับไม่ด๊ายยยยย...อยากกินแมลงปอ..แง่บๆ


โดย: uncha วันที่: 15 กรกฎาคม 2551 เวลา:18:01:06 น.  

 
...แวะมาสวัสดีครับ
....
...ขอขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมครับ...


โดย: nai-nu-19 วันที่: 15 กรกฎาคม 2551 เวลา:18:01:52 น.  

 
เศร้า ซึ้งจังค่ะ หญิงสาวน่าจะได้รู้นะคะว่าเค้าเสียสละเพียงไหน


โดย: กระแต (pp_parich ) วันที่: 15 กรกฎาคม 2551 เวลา:18:40:24 น.  

 
เศร้ามากเลยอ่ะ อือออ

สงสารจัง น่าจะยอมกลับเป็นคน อยากรู้ว่าผู้หญิงเจอ

แล้วจะเป็นยังไง


โดย: heaven in tree วันที่: 15 กรกฎาคม 2551 เวลา:19:37:02 น.  

 
เรื่องซึ้งดีจัง.....

สงสารแมลงปอ...ผู้เสียสละ...


โดย: iamorange วันที่: 15 กรกฎาคม 2551 เวลา:20:20:55 น.  

 
กรี๊ดดดด ... แม่นู๋แอล ...

ช่วยด้วยยย ... ซ่าส์มันแวะไปที่บ้านมันบอกมันหิว ...


กรี๊ดดดดดดด ... ไอ้ซ่าส์ เอร็ง ... อย่ามาแด๊ก .. แอร้ยยย .. กินแมลงปอข้านะ ...

กรี๊ดดดดด ... วิ่งหนีแบบเสียสติรอบสอง

ป.ล. แฝดน้องยังไม่มา ส่งแฝดพี่มากินแมลงปอข้าอีก


โดย: บ้านอุ่นรัก วันที่: 15 กรกฎาคม 2551 เวลา:20:55:06 น.  

 
แม่นู๋แอลเจ้าขา น้องรับม่ายด๊ายยยยยยยยย

ไม่เอา เค้าจะเอาแมลงปอๆๆๆๆๆ

( น่าเอาไปทำเป็นหนังการ์ตูน แอนิเมชั่นฟร่ะ ... อิอิ )

-------------------------

ตกลง พี่สาวเค้าคนนี้ เกิดปีไรหว่า กระต่าย หรือ ม้า หรือ ไก่ กุ๊กๆ.....แต่หวังว่า คงยังไม่ถึงชวดน๊ะตะเอง

อิอิ


โดย: unsa วันที่: 15 กรกฎาคม 2551 เวลา:20:55:53 น.  

 
55555++ เข้ามาพร้อมกันเลยเอร็ง

เชื่อยัง ? ว่าข้าหิว ตามากินแมลงปอกะเอร็งทันเวลาด้วย 5555++

เอามาซะดีๆ.....

( แฝดตรูกินหมดไปยังฟะ )


โดย: unsa วันที่: 15 กรกฎาคม 2551 เวลา:20:58:50 น.  

 
ทฤษฎี = เห็นคนที่เรารักมีความสุข เราก็มีความสุขแล้ว
ไม่ว่าเราจะเป็นฝ่ายที่ต้องสูญเสียก็ตาม

ปฏิบัติ = แล้วช้านจะทำได้มั้ยเนี่ย

ฮ่าๆๆๆ


โดย: Dr.Manta วันที่: 15 กรกฎาคม 2551 เวลา:22:06:51 น.  

 
ทำไมไม่เขียนจดหมายบอกแฟนสาวก่อนที่จะกลายเป็นแมลงปอเนอะ..



โดย: smartman หล่อสุดๆ วันที่: 16 กรกฎาคม 2551 เวลา:0:22:54 น.  

 
ซึ้งจังเลยค่ะ



โดย: fulgurant วันที่: 16 กรกฎาคม 2551 เวลา:1:41:44 น.  

 



เอาดอกไม้มาฝากด้วยความคิดถึง

** มีความสุขและสุขภาพแข็งแรงนะจ้า **


เป็นบทความที่ซึ้งมากเลยอะจ้า


โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 16 กรกฎาคม 2551 เวลา:2:49:53 น.  

 
อ่านไปขนลุกไป ซึ้งใจมั่ก มั่ก


โดย: ถั่วงอกน้อยค่ะ วันที่: 16 กรกฎาคม 2551 เวลา:5:06:37 น.  

 
เคยอ่านแล้วแฮะ จากฟอร์เวิร์ดเมล์หรือไงเนี่ยค่ะ

ไม่เป็นไรค่ะ อย่างไรก็อนุโมทนาบุญนะคะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 16 กรกฎาคม 2551 เวลา:8:21:52 น.  

 
บนบ่าไม่มีแมงปอครับ มีแต่นกเอี้ยง


โดย: big-lor วันที่: 16 กรกฎาคม 2551 เวลา:8:57:27 น.  

 
ตอนแรกอ่านแล้วก็เศร้านะครับ
แต่ต่อมาก็ปลงได้ด้วยคำสอน
ของพระพุทธเจ้าครับ

ที่ใดมีรัก ที่นั่นย่อมมีทุกข์


โดย: walkerahead (Walkerahead ) วันที่: 16 กรกฎาคม 2551 เวลา:9:20:47 น.  

 


สวัสดีเช้าวันพุธค่า
ขอให้มีแรงกายแรงใจที่ดีในการทำงาน
อีกวันเดียวก็ได้หยุดยาวแล้ว..สู้ๆคะ


โดย: uncha วันที่: 16 กรกฎาคม 2551 เวลา:9:44:47 น.  

 
สวัสดีครับ แวะมาตอบเรื่องที่พักที่อัมพวาครับ ที่ผมพักคือที่บ้านครูปูครับ ไปดูใน Web ได้เลยครับhttp://www.baankupu.com ส่วนเรื่องราคาก็ตามที่บอกใน Web ครับ หรือถ้าจะหาข้อมูลเพิ่มเติมลองดูที่ http://www.maeklongdee.com ก็ได้ครับ ผมก็หาจากในนั้นเหมือนกัน แต่แนะนำว่า ถ้าจะไปวันหยุดนี้ รีบโทรไปจองก็ดีครับ ป่านนี้คนคงจองกันเยอะแล้ว ขอให้เที่ยวให้สนุกครับ ส่วนผม งานเข้าซะงั้น ทั้งเสาร์ อาทิตย์เลย อดเที่ยวเลย ตอนแรกว่าจะไปเชียงใหม่ ดันหยุดไม่ค่อยเหมือนชาวบ้านเค้า


โดย: ภูสูง วันที่: 16 กรกฎาคม 2551 เวลา:10:57:26 น.  

 
ซึ้งจังค่ะ สงสารแมลงปอจัง


ข้าวตูมาฝากค่ะ


โดย: vanilla_ole วันที่: 16 กรกฎาคม 2551 เวลา:13:53:35 น.  

 
กรี๊ดดดดด ... มาแร้นนนค่ะ .. แม่นู๋แอล ...

ดีใจจังแม่นู๋แอลเข้ากรุงแล้วววว ...

กร๊ากกกกกก ... เคยได้ยินเหมือนกันค่ะ แบบเค้าเดินๆกันแล้วทักกัน ..

เลยงงเลยว่าตกลงพวกเอร็งลูกคนหรือลูกอ่ะไร เพราะเจอกันทักกันที เดินกันให้เพ่นพล่านนนน

วันนี้เหนื่อยอ่ะค่ะ .. ออกไปลั้ลลาข้างนอกแต่เช้า
เดี๋ยวดึกๆเข้ามาใหม่นะคะ


โดย: บ้านอุ่นรัก วันที่: 16 กรกฎาคม 2551 เวลา:16:21:12 น.  

 
ซึ้ง...

บนบ่าไม่มีแมลงปอมาเกาะค่ะ มีแต่ตัวอะไรก็มิรู้เกาะขอบเตียงทุกคืน ..5555..


โดย: NattyJung วันที่: 16 กรกฎาคม 2551 เวลา:20:34:49 น.  

 
สวัสดีค่ะ แม่นู๋แอล

ขอบคุณนะคะที่แวะไปบ้านนู๋เดียร์ อิอิ

ทำแลปสุดแสนจะลำบาก บางทีอดกินข้าวว

บนบ่าของคุณมีแมลงปอไหม ซึ้งค่ะ

นู๋อ่านแล้วร้องไห้เลย.........



โดย: dearlydeer วันที่: 16 กรกฎาคม 2551 เวลา:22:05:56 น.  

 
มาแร้นนนนค่ะ

แม่นู๋แอลอยู่ไหนแล้วเอ่ย ..

ซ่าส์ไปดูคอนอีกแย้ววว (ฟ้องเฟร้ยยย ... มีไรเปล่า .. กร๊ากกกก)

ถ้าทางฝนจะตกใหญ่อีกแล้วอ่ะ

ซ่าส์เอ้ยยยย .. ข้าบอกแล้ววววว ... อย่าไป ... คนอื่นเค้าจะเดือดดดดร้อนนนนน ... กรี๊ดดดดดดด ...

ฝันดีนะคะแม่นู๋แอล ... ฝันถึงหนุ่มที่อยู่ฝรั่งเศสด้วยก็ได้ ... กิกิกิกิ ....


โดย: บ้านอุ่นรัก วันที่: 16 กรกฎาคม 2551 เวลา:23:22:55 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

NathalieNoelle
Location :
Houston Texas United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




ชีวิตของคนเราก็เหมือนเพลง ทะเลใจ น่ะค่ะ ผ่านร้อนผ่านหนาว

มามาก แต่ก็ต้องสู้ค่ะ เพื่อลูกน้อยทั้งสาม
Friends' blogs
[Add NathalieNoelle's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.