Group Blog
 
<<
เมษายน 2553
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
21 เมษายน 2553
 
All Blogs
 
อาหารเสริม...ปัญหาระดับชาติ 1

ด้วยความไม่ประสา หรือมองโลกในแง่ดี หรือฉลาดน้อย อะไรก็แล้วแต่ คิดว่าเด็กทุกคน พออายุครบกำหนดเริ่มอาหารเสริม มันก็คงจะกินได้ ไม่มีปัญหาอะไร ดังนั้นเราจึงมีความสุขมากในการหาซื้อตำราอาหารเด็ก อุปกรณ์ทานอาหารเด็ก ตั้งใจว่าทำอาหารแล้วจะถ่ายรูปมาลง blog ทุกอาทิตย์ เผื่อเป็นไอเดียให้แม่ๆ ไปทำอาหารให้ลูกตัวเองทานบ้าง ถ้วยชามก็ต้องคอมบ่งคอมบิ เวลาลง blog จะได้ดูสวยไฮโซ

ครั้นเมื่อเจ้าหนูซันนี่อายุได้ 5 เดือนกว่า เราก็เริ่มลงมือปฏิบัติการอย่างมีความสุข เริ่มให้เจ้าหนูชิมอาการเสริมก่อน เริ่มจากน้ำซุปใสๆ เป็นอันดับแรก (ก็อ่าน blog คนอื่นเค้าแนะนำว่างั้น) แล้วก็น้ำซุปผสมแครอทบด ข้าวบด กล้วยบด อะไรก็ว่ากันไปทีละอย่างเพื่อดูว่าลูกแพ้รึเปล่า






เจ้าหนูซันนี่กินได้ดีเชียว ไหนใครบอกว่าเริ่มอาหารเสริมถ้าลูกกินได้ซัก 1 ช้อนชาก็นับว่าเก่งแล้ว เจ้าหนูกินได้ทั้งชามเลย แม่ดีใจจัง กริ๊กๆ ลูกฉันกินง่ายเฟร้ยย แถมหน้าตามีความสุขอีกต่างหาก




พอเข้าเดือนหกเดือนเจ็ด หลังจากเรากลับจากทำงาน พี่เลี้ยงก็รายงานว่าน้องกินได้ดี กินได้เยอะ ทุกวัน แหม แบบนี้ค่อยมีกำลังใจทำกับข้าวหน่อย วันเสาร์อาทิตย์ เห็นอาหารที่พี่เลี้ยงเอาให้ลูกกินแล้วถึงกับอึ้ง ชามใหญ่มากกก แบบเท่าเด็กโตกินเลยทีเดียว แต่ว่า...ทำไมเวลากิน ลูกถึงดูไม่มีความสุขเลย กินเข้าไปจนหมดชาม ด้วยวิธีที่พี่เลี้ยงหลอกล่อสารพัด คะยั้นคะยอสุดฤทธิ์ แต่อืม.. คงไม่เป็นไรมั้ง ก็เค้าก็กินจนหมดชามนี่นา

และแล้ว เช้าวันหนึ่งตอนซันนี่อายุได้ 7 เดือนกว่า ซันนี่ไม่ยอมอ้าปากกินอาหารเลย ไม่เอาเลยแม้แต่คำเดียว สะบัดหน้าหนีตลอด พี่เลี้ยงก็หลอกล่อด้วยการหาของโปรดให้เค้ากัด แล้วแอบเอาช้อนอาหารยัดเข้าปากไปช่วงเค้าอ้าปากบ้าง หลอกว่าเป็นน้ำ (เพราะซันนี่ยอมกินแต่น้ำ) แต่แล้วก็เอาข้าวยัดเข้าปากแทนบ้าง และสารพัดร้ายกาจวิธี (มาคิดดูแล้วรู้สึกว่ามันร้ายกาจมากเลย 555) คุณย่าหนักกว่านั้น คือซันนี่ไม่อยากกิน จนร้องไห้ คุณย่าอาศัยจังหวะร้องไห้ เอาข้าวยัดเข้าปาก ซันนี่เป็นเด็กที่มีข้อดี คือ ไม่คายข้าว ไม่บ้วนข้าว ถ้าเข้าปากแล้วก็กลืน แต่ยากตรงจะเอาเข้าปากนี่แหละ เป็นแบบนี้ทั้งวัน จนเราคิดว่าไม่ไหว ขืนทำแบบนี้ต่อไปซันนี่คงเกลียดการกินข้าวแน่ๆ เลยสั่งหยุดอาหารเสริมไปเลย พักไปซัก 3 วันให้เค้าลืมๆ ก่อน ประกอบกับช่วงนั้นซันนี่มีอาการท้องเสียเข้าโรงพยาบาล ก็เลยงดอาหารไปเกือบอาทิตย์นึง ความฝันที่จะทำ blog อาหารเป็นอันจบไป เพราะหมดอารมณ์





หลังจากกลับจากโรงพยาบาล ก็สั่งย่ากับพี่เลี้ยงว่า ไม่ต้องบังคับน้องกินแล้วนะ แค่ไหนแค่นั้น และเริ่มจาก 0 คือ กลับมาป้อนจากซุปใสๆ ก่อน ตามคำแนะนำของคุณหมอ ซันนี่ก็เริ่มกลับมายอมกินข้าวแล้ว แต่กินได้ไม่มาก แล้วก็ค่อยๆ กินได้ดีขึ้น ถึงแม้วิธีการจะลดความร้ายกาจลง (เราสั่งห้ามวิธีเอาของให้เค้ากัดแล้วยัดข้าวตาม กับวิธีหลอกว่าเป็นน้ำ ถ้าเป็นเราโดนแบบนี้บ้างเราก็คงไม่มีความสุข) แต่ก็ยังต้องคะยั้นคะยออยู่ดี อยู่มาวันนึงซันนี่ก็เป็นอีก คือไม่ยอมอ้าปากกินข้าว แต่ไม่รุนแรงเหมือนครั้งก่อน คือยังยอมอ้าบ้าง นิดหน่อย เราเครียดมาก ตอนนั้นเริ่มอาหาร 2 มื้อแล้ว จะงดอาหารเหมือนครั้งที่แล้วก็ดูจะมีผลต่อการเจริญเติบโตของซันนี่ ลองเปลี่ยนเมนูทุกอาทิตย์ ทำสารพัดแบบ เพราะกลัวลูกจะเบื่อ ก็ไม่ดีขึ้น อยากจะทำให้ออกมาหน้าตาน่ารักแนวญี่ปุ่งบ้าง ซันนี่ก็ยังกินแบบแข็งๆ แห้งๆ ไม่ได้ มาลองหาข้อมูลในพันทิปดู ก็พบว่ามีแม่ๆ หลายคนประสบปัญหานี้ และได้มาพบกระทู้ของคุณมน แม่น้องมานามิ (มี่จังแก้มป่อง) ที่มาแชร์เรื่องเกี่ยวกับว่ากว่าจะมาเป็นมี่จังอ้ำหาย อ่านแล้วได้คิดว่า จริงๆ แล้วซันนี่อาจจะไม่ใช่เด็กกินยาก หรือเกลียดอาหาร เพราะไม่เคยบ้วนทิ้งเลย แต่ซันนี่คงไม่ชอบวิธีการกินอาหาร เพราะเหมือนถูกบังคับมากๆ อ่านแล้วกลับไปปรึกษาแฟน ว่ามันจะสายเกินไปมั้ย ถ้าจะเริ่มวิธีการกินแบบใหม่ๆ ให้ซันนี่รู้สึกสนุก แฟนก็บอกว่า ก็ลองทำดู ถึงแม้ยังไม่รู้ว่าจะเริ่มยังไงกับเด็กที่เกลียดการกินอาหารไปแล้ว คิดว่าคงเริ่มจากการไม่บังคับไม่คะยั้นคะยอนี่แหละ ได้เท่าไหนเท่านั้น

ดังนั้นก็เลยสั่งพี่เลี้ยงและคุณย่าว่า ต่อไปป้อนข้าวซันนี่ ได้แค่ไหนแค่นั้น คือถ้าสะบัดหน้าเกิน 3-4 ครั้ง ให้เลิกป้อนเลย พี่เลี้ยงปฏิบัติตาม แต่คุณย่าคงกลัวหลานไม่โต ไม่ได้สารอาหาร เห็นพี่เลี้ยงเลิกป้อนก็เคืองพี่เลี้ยง แล้วก็หยิบช้อนมาป้อนเอง โดยอาศัยจังหวะซันนี่อ้าปากร้องไห้ เอาข้าวยัดเข้าไป ตอนเย็นเรากลับจากทำงาน พี่เลี้ยงรีบรายงานว่าได้ทำตามที่เราสั่งแล้ว แต่คุณย่ายังทำเหมือนเดิมอยู่ ส่วนคุณย่า ก็มาบอกเราด้วยความภูมิใจว่า เนี่ยซันนี่ไม่ยอมกินเลย พี่เลี้ยงก็ไม่ยอมป้อน ย่าเลยต้องอาศัยจังหวะเค้าร้องไห้ ยัดไปได้สองสามคำ ไม่งั้นก็ไม่ได้กินอะไรเลย โอ้ เราเคืองคุณย่ามาก ก็คุยกันแล้วเรื่องวิธีการทำไมยังทำแบบนี้อีก แต่ไม่กล้าต่อว่า ได้แต่บอกว่า หนูเป็นคนสั่งพี่เลี้ยงให้ทำแบบนี้เอง แล้วก็ให้ลูกชายเค้าอธิบายและสั่งแม่เค้าว่าต่อไปนี้ห้ามทำแบบนั้นอีก




Create Date : 21 เมษายน 2553
Last Update : 1 กรกฎาคม 2554 16:02:41 น. 3 comments
Counter : 259 Pageviews.

 


โดย: thanitsita วันที่: 21 เมษายน 2553 เวลา:18:29:55 น.  

 


โดย: dekmopai วันที่: 21 เมษายน 2553 เวลา:21:25:47 น.  

 
ดีใจจังมีคนมาเยี่ยมด้วย ขอบคุณค่ะ จุ๊บๆ


โดย: สาวน้อยน่ารักผู้พิทักษ์คุณธรรม IP: 202.149.29.81 วันที่: 22 เมษายน 2553 เวลา:10:54:27 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

สาวน้อยน่ารักผู้พิทักษ์คุณธรรม
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add สาวน้อยน่ารักผู้พิทักษ์คุณธรรม's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.