บล๊อกหุ้นสำหรับคนเล่นหุ้น แนวโน้มขึ้นให้ซื้อแนวโน้มลงให้ขายเล่นง่ายๆสไตล์ลุยเดียว ถ้าคุณสนใจเก็งกำไรหุ้นและทอง หาจังหวะซื้อ-ขายการทำกำไรคาดการณ์แนวโน้มทิศทางตลาด ตะลุยหุ้นไปกับลุยเดี่ยว โทร 083-883-4707.... Luydrew@hotmail.com คำเตือนการลงทุนมีความเสี่ยง ถ้าคุณมีวินัยและการวางแผนที่ดี โอกาสย่อมเป็นของคุณ
Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2555
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
26 กรกฏาคม 2555
 
All Blogs
 
ผ่านแดงมาแล้วน่าจะมีเขียวบ้างนะโดยลุยเดี่ยว

 สวัสดีครับพ่อแม่พี่น้องที่เคารพทั้งหลายเมื่อวานตลาดหลักทรัพย์ปิดตลาดที่ระดับ 1,188.62 จุด เพิ่มขึ้น 0.98 จุด(+0.08%) มูลค่าการซื้อขาย 37,150 ล้านบาท  บอกก่อนนะครับสำหรับลุยเดี่ยวแล้วมองหุ้นไทยอย่างไรหรือครับตอบมองยังไม่ดีครับ เอ้าแล้วให้ซื้อทำไมครับตอบก็ให้ซื้อเพราะมันลงมาแรงเกินเหตุไงครับเลยให้ซื้อเพราะลุยเดี่ยวเป็นนักเก็งกำไรสั้นไล่ล่าราคาจากส่วนต่างมูลค่าหุ้นครับเลยแนะซื้อคิดว่าไม่เกิน3-5วันทำการที่ซื้อไปเมื่อวานหรือวานซืนน่าจะได้กำไรส่วนต่างบ้างพอมีกำไรก็จะได้เก็บเป็นค่าขนมให้ลูกกินครับ เอ้าแล้วคิดว่าจะไปถึงไหนใช่ไหมครับดูที่1200-1204-1206จุดก่อนครับถ้าผ่านจะประเมินใหม่ว่าจะไปได้เท่าไหนแล้วถ้าผ่านแนวต้านต่อไปจะขึ้นไปตรงไหนเอาว่าให้เห็น1204-1206ก่อนครับ แล้วเดี๋ยวลุยเดี่ยวจะมาประเมินใหม่

คิดว่าวันนี้ตลาดหุ้นไทยน่าจะบวกกรอบแคบๆ ด้วยแรงซื้อหุ้นในประเทศ แนะนำให้เก็บหุ้นอสังหา เก็งกำไรดอกเบี้ยไทยกำลังจะปรับลงเมื่อวาน ธปท. ตรึงดอกเบี้ยตามที่คาดที่ 3.0% แล้วก็เริ่มมีการส่งสัญญาณว่าดอกเบี้ยอาจลดลงในระยะถัดไปด้วยนะสิ เห็นเมื่อวานSIRI ยืนได้ที่2.44คือสัญญาณซื้อนะครับ   ธนาคาร ถ้าการเมืองนิ่ง สินเชื่อผู้บริโภคจะโตต่อครึ่งปีหลัง หุ้นที่แจ๋วๆก็ KTB SCB BAY KBANK   สื่อสารอย่าง INTUCHก็เล่นข่าวปันผลระหว่างกาล

  ลุยเดี่ยวจึงคิดว่าหุ้นพวกนี้น่าจะรีบาวด์สั้นๆได้นะครับ เพราะตอนนี้ดูๆแล้วข่าวลบใหม่ๆ ในยุโรปที่ออกมาคงทำให้นักลงทุนตัวชากันไปเป็นแถบๆจนชินแล้วมั๊งมันคงไม่เจ็บแล้วล่ะครับตอนนี้เพราะมันชาไปทั้งตัวแล้วนะ เรื่องทางกรีซนั้นต้องต้นเดือน ส.ค. น่าจะรู้นะจะเอาไงระวังข่าวในยุโรปเวลามาอย่างกับพายุปุแครมมันสามารถเป็นลบได้เร็วมาก ถึงตรงนั้นจะเป็นความเสี่ยงต่อราคาหุ้นได้ สรุป ความเร็วคือปีศาจให้ระวังก็แล้วกันจ้ะ นี่แหละที่ทำให้ลุยเดี่ยวกังวลถึงบอกให้ดูที่1204-1206จุดก่อน ก่อนหน้านั้นก็บอกว่ามันคือเวฟ B ถ้าไม่ขึ้นไปเหนือกว่าที่ว่า1206กังวลเหลือเกินว่าเรากำลังอยู่ในเวฟ Cหรือเปล่านี่สิน่าปวดหัวครับว๊าวๆๆๆๆถ้าจะทำลายล้างตรงนี้ได้ต้องผ่านมนต์ดำที่1228 ครับ

ใกล้วันแม่แล้วนะครับยังรักแม่กันอยู่หรือเปล่าจำได้ไหมลองนึกดูครับว่านับตั้งแต่ลืมตาดูโลก ลูกก็ได้เห็นหน้าแม่เป็นคนแรก แม่เจ็บปวดแค่ไหน ต้องเสียเลือดมากแค่ไหน กว่าที่แม่จะคลอดลูกออกมา แม่ต้องทนลำบากเลี้ยงดูลูกให้เติบโตมาจนถึงทุกวันนี้ แม่ทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อลูก ถึงแม้แม่จะต้องลำบากเพียงใดจะต้องเหนือยแค่ไหน แต่แม่ก็เต็มใจที่จะทำให้ลูกของแม่นั้นมีความสุข แม่คอยอบรมสั่งสอนให้ลูกเป็นคนดีจนทุกๆวันนี้ แต่ลูกทำอะไรเพื่อแม่ได้บ้าง เพื่อที่ลูกจะตอบแทนพระคุณของแม่ที่ล้นเหลือตอบแทนเท่าไหร่ก็ไม่มีวันหมด กว่าที่จะมาเป็นตัวลูกในวันนี้ แม่ต้องอดทนอุ้มท้องเรามา 9 เดือน แม่ต้องคอยทนรับประทานอาหารที่แม่อาจจะไม่ชอบ แต่แม่ต้องยอมทนรับประทานอาหาร เพื่อที่หวังจะให้อาหารนั้นไปบำรุงลูกน้อยในครรภ์ของแม่ให้มีร่างกายที่ แข็งแรง สมบูรณ์ เมื่อถึงวันคลอดวันนั้นต้องเป็นวันที่แม่เจ็บที่สุด แต่พอแม่ได้เห็นหน้าลูก ได้เห็นว่าลูกของแม่นั้นคลอดออกมาอย่างปลอดภัย ตอนนั้นแม่ก็คงจะหายเจ็บเป็นปลิดทิ้ง

เมื่อลูกเติบโตมาแม่ก็ต้องอดทนลำบากหาเงินมาให้เราใช้จ่าย เหงื่อแต่ละหยดของแม่ กว่าจะแลกมาเป็นเงินได้แม่ต้องลำบากขนาดไหน แต่แม่ก็ยอมทำเพื่อลูก แม่คอยหาเงินส่งเสียให้ลูกเรียนหนังสือ เพื่อที่ลูกของแม่นั้นจะได้มีความรู้ มีอนาคตที่ดี แต่ถึงแม้เราจะโตสักเพียงไหน ลูกคนนี้ก็ยังคงเป็นเด็กน้อยในสายตาของแม่เสมอ แม่จะคอยเป็นห่วง คอยถามว่าลูกของแม่สบายดีรึเปล่า แม่ยังคงนึกถึงลูกของแม่อยู่เสมอ

   เมื่อลูกรู้ถึงพระคุณของแม่ว่าพระคุณของแม่นั้นยิ่งใหญ่เกินจะหาสิ่งใดมาเทียบเทียมได้ ลูกสัญญาว่าลูกจะทำทุกๆสิ่งทุกๆอย่างที่ทำให้แม่มีความสุข ลูกจะไม่ทำให้แม่เสียใจ ลูกจะทำตัวเป็นคนดีให้เหมือนกับที่แม่คอยพร่ำสอนลูกอยู่ตลอดเวลา ถึงลูกจะไม่เคยแสดงออกสักเท่าไหร่ แต่จิตใต้สำนึกของลูกนั้นรักแม่อยู่ตลอดเวลา ลูกอยากบอกกับแม่ว่า"ลูกรักแม่ยิ่งกว่าใครบนโลกนี้" 

 

 

เมื่อคืนเห็นลูกสาวกะคุณแม่เค้าสนทนากันฟังแล้วเลยจำมาเอามาลงให้อ่านกัน

 “คุณแม่คะ วันนี้คุณครูบอกว่าหัวใจของคนเราเท่ากำปั้น แล้วคุณแม่รู้ไหมคะว่าหัวใจของหนูอยู่ตรงไหน”

แม่ใช้นิ้วชี้จิ้มไปที่หน้าอกด้านซ้ายของลูกน้อย “ก็อยู่ตรงนี้ไงจ๊ะ”

เด็กน้อยชี้ไปที่หน้าอกด้านซ้ายของแม่บ้าง “หัวใจของคุณแม่ก็อยู่ตรงนี้ใช่ไหมคะ”

คุณแม่ส่ายหน้า “ไม่ใช่จ๊ะ”

เจ้าหนูทำหน้างง “แล้วหัวใจของคุณแม่อยู่ตรงไหนล่ะคะ”

แม่ดึงลูกน้อยเข้ามากอดอย่างเอ็นดู “หัวใจของแม่ก็คือหนูไงจ๊ะ”

พี่น้องครับช่วงนี้ลุยเดี่ยวเขียนช้านะครับกว่าจะส่งสำหรับพวกอ่านในพันทิพย์จะช้ากว่าเวลามากถ้าจะอ่านแบบเร็วให้เข้าไปที่บล็อคตรงของลุยเดี่ยวจะได้อ่านก่อนตลาดเปิดสิบโมงคลิ๊กตัวนี้

http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=nantapongtom&group=1&month=07-2012&date=26

หรือฝากข้อความไว้ที่

http://www.facebook.com/profile.php?id=100002782555913&ref=tn_tnmn#!/profile.php?id=100002782555913

แต่ถ้ารอของพันทิพย์กว่าจะไหลมาบางทีสิบเอ็ดโมงยังไม่ได้อ่านเลย สำหรับคำถามถามมาลุยเดี่ยวพยายามจะเขียนตอบให้เลยถ้าเห็นนะครับ ไม่จำเป็นต้องเป็นสมาชิกก็อ่านได้ครับ

คำเตือน การลงทุนมีความเสี่ยง ความเห็นในบล็อกนี้เป็นความเห็นส่วนตัวลุยเดี่ยวไม่ขอรับผิดชอบความเสียหายใดๆจากบทความนี้ ผู้ลงทุนควรพิจารณาใช้ข้อมูลก่อนการตัดสินใจลงทุนโชดดีนะครับพีน้อง

 


 




Create Date : 26 กรกฎาคม 2555
Last Update : 26 กรกฎาคม 2555 9:23:18 น. 24 comments
Counter : 3577 Pageviews.

 
ขอบคุณมากค่ะ รบกวนขอthcomควรออกราคาไหนดีคะทุน 15 บาท 15.5.ไหวไหมคะ


โดย: อติภา IP: 125.24.225.65 วันที่: 26 กรกฎาคม 2555 เวลา:9:25:56 น.  

 
ขอบคุณครับ กำลัง จ้อง ktb อยู่


โดย: หัวปลวก IP: 61.90.164.27 วันที่: 26 กรกฎาคม 2555 เวลา:9:26:13 น.  

 
THCOM ราคาที่แนวต้านแกร่งมากครับ15.30/15.50แกร่งมากครับระวังการหลุดต่ำกว่่า14.90ก็แล้วกันหลุดไม่ดีครับ
KTBยืีนอยู่16.20ได้ดีครับถ้าหลุด15.90ระวังหน่อยจะอึดอัดเหมือนมีคนเอาเชือดมารัดคอรัดแล้วปล่อยรัดแล้วปล่อยเป็นอยู่อย่างนี่้้เรื่อยๆครับถ้ายืนไม่หลุด16.20ดีครับ


โดย: ลุยเดี่ยว (ลุยเดี่ยว ) วันที่: 26 กรกฎาคม 2555 เวลา:9:34:58 น.  

 
ขอบคุณมากนะคะ รักแม่ทีุ่สุดคนหนึีงค่ะ แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าลูกเราจะรู้สึกเหมือนที่เรารักแม่เราไหม ขอบคุณมากนะคะ


โดย: ขอบคุณ IP: 180.183.116.115 วันที่: 26 กรกฎาคม 2555 เวลา:9:37:39 น.  

 
เมื่อวาน cut cpf ไป
หัวแตกเลยพี่ลุยเดี่ยว


โดย: leica IP: 61.90.164.27 วันที่: 26 กรกฎาคม 2555 เวลา:9:41:06 น.  

 
ขอบคุณมากค่ะ top pttgc ซื้อได้ไหมคะ



โดย: แฟนคลับ IP: 58.9.96.5 วันที่: 26 กรกฎาคม 2555 เวลา:9:45:58 น.  

 
ขอบคุณครับ


โดย: จิตรกร IP: 49.48.174.60 วันที่: 26 กรกฎาคม 2555 เวลา:9:47:10 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณลุยเดี่ยว แม่นี้มีบุญคุณอันใหญ่หลวง ค่ะ ขอบคุณมากค่ะ


โดย: p-nut IP: 125.24.35.38 วันที่: 26 กรกฎาคม 2555 เวลา:9:48:25 น.  

 
ขอบคุณมากๆตอบได้ใจดีจริงๆ


โดย: อติภา IP: 125.24.225.65 วันที่: 26 กรกฎาคม 2555 เวลา:9:53:22 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณลุยเดี่ยว...วันนี้จะขาย BAY ค่ะ ^^


โดย: โอ๋ปากเกร็ด (หมูดำอ้วนเตี้ย ) วันที่: 26 กรกฎาคม 2555 เวลา:9:56:12 น.  

 
ขายได้แล้ว 15.4มีตังค์แหละซือหรือรอก่อน พอมีตังดี๊ด้๋าเลยเมื่อวานคอตกเหมือนหมารอเจ้าของ


โดย: อติภา IP: 125.24.225.65 วันที่: 26 กรกฎาคม 2555 เวลา:10:01:15 น.  

 
หุ้น Banpu มีโอกาสดีดขึ้นไปเหนือ 470 อีกไหมครับ ภายใน 2 สัปดาห์


โดย: ตี๋ IP: 110.168.171.63 วันที่: 26 กรกฎาคม 2555 เวลา:10:05:11 น.  

 
เงินทองร้อยล้าน.....ยังน้อยกว่าน้ำใจร้อยดวง........
หวัดดีคับ............................................พี่ลุยเดี่ยว


โดย: มะยมขม IP: 110.168.244.140 วันที่: 26 กรกฎาคม 2555 เวลา:10:12:27 น.  

 
สวัสดีค่ะ พี่ลุยเดี่ยว

รบกวน tvo อนาคตเป็นอย่างไรบ้างคะ ลุ้นผ่าน 25 ได้ไหมคะ

ขอบคุณมากค่ะ


โดย: กาหยู วันที่: 26 กรกฎาคม 2555 เวลา:10:20:51 น.  

 
หวัดดีครับ
รบกวนช่วยวิเคราะห์ pttep อีกซักสองสัปดาห์จะกลับขึ้นไปที่ สูงกว่า 170 ไหมครับ
ขอบคุณครับ


โดย: ratchakarn IP: 223.207.115.233 วันที่: 26 กรกฎาคม 2555 เวลา:10:32:40 น.  

 
ขอแนวต้าน CENTEL หน่อยจิคะ


โดย: แอนจัง IP: 110.171.74.188 วันที่: 26 กรกฎาคม 2555 เวลา:11:14:50 น.  

 

สวัสดีค่ะคุณลุยเดี่ยว
เห็นคุณยุ่งๆไม่กล้าโทรกวน เพราะโทรไปไม่รับสาย จึงคิดว่าคุณยุ่งแน่ๆ

ติด APCO นานมาก 8
susco 1.69
cut ดีไหมคะ เอาไปซื้อ ฺ็็BGH / KH/siri / cpf แทนดีไหมคะ ตัวไหนดี ราคาไหน หรือมีตัวไหนเจ๋งๆที่คุณแนะนำ
อยากได้กำไรพาแม่ไปกินข้าวโต๊ะใหญ่วันแม่ซะหน่อยค่ะ ปกติกินแต่โต๊ะเล็ก


โดย: ดาริณี IP: 115.67.64.7 วันที่: 26 กรกฎาคม 2555 เวลา:11:23:53 น.  

 
ฉันเกิดในหมู่บ้านบนภูเขาที่ห่างไกลผู้คน

แต่ละวันพ่อแม่ของฉันต้องพรวนดินในไร่ท่ามกลางแดดที่ร้อนระอุ

ฉันมีน้องชายอยู่หนึ่งคน อายุน้อยกว่าฉัน 3 ปี

วันหนึ่งฉันขโมยเงินของพ่อเพื่อไปซื้อผ้าเช็ดหน้าที่เพื่อนๆ

ของฉันมีกัน

จากนั้นพ่อก็รู้เรื่อง

พ่อให้ฉันกับน้องคุกเข่าหันหน้าเข้าหากำแพง

โดยที่ในมือพ่อมีก้านไม่ไผ่อยู่หนึ่งก้าน

'ใครขโมยเงินไป' พ่อตวาด

ฉันกลัวมาก ไม่กล้าพูดอะไรออกไป น้องชายฉันก็เช่นกัน

พ่อจึงเอ่ยขึ้นว่า

'ก็ได้ ในเมื่อไม่มีคนรับสารภาพก็ต้องโดนลงโทษทั้งคู่นั่นล่ะ'

พ่อชูก้านไม้ไผ่ในมือขึ้น

ทันใดนั้น น้องชายของฉันก็ลุกขึ้นคว้าข้อมือของพ่อไว้....แล้วพูดว่า

'ผมขโมยเองครับ'

ก้านไม้ไผ่ก้านนั้นได้กระหน่ำลงบนหลังของน้องของฉันอย่างต่อเนื่อง

พ่อโกรธมาก พ่อตีน้องของฉันไม่หยุด

จนพ่อหอบด้วยความเหนื่อย

พ่อนั่งลงบนเก้าอี้

และด่าว่าน้องชายของฉัน

' ของคนในบ้านแกเอง แกยังขโมยได้ต่อไปแกจะทำชั่วอะไรอีก

แกน่าจะโดนตีให้ตาย ไอ้หัวขโมย'

คืนนั้น ฉันกับแม่กอดน้องชายของฉันไว้

หลังของน้องมีแผลเต็มไปหมด

แต่เขาไม่ได้ร้องไห้แม้แต่น้อย

กลางดึกคืนนั้น ฉันนอนร้องไห้เสียงดัง และนานมาก

น้องเอามือเล็กๆ ของเขามาปิดปากฉันไว้ แล้วพูดว่า

' พี่ครับ ไม่ต้องร้องไห้นะมันผ่านไปแล้ว'

ยังไงฉันก็อดที่จะเกลียดตัวเองไม่ได้

ที่ไม่มีความกล้าจะบอกความจริงกับพ่อ

หลายปีผ่านไป

แต่เหมือนกับว่าเหตุการณ์มันเพิ่งเกิดเมื่อวานนี้เอง

ฉันไม่อาจลืมคำพูดของน้องชายตอนที่เขาปกป้องฉันได้เลย

ตอนนั้นน้องของฉันอายุ8ปี ส่วนฉันอายุ 11ปี...

เมื่อตอนที่น้องชายของฉันใกล้จบ ม.ต้น

เขาได้รับการตอบรับจากโรงเรียน

ม.ปลาย ว่าเขาสอบได้ ในขณะที่ฉันซึ่งใกล้จบ ม.ปลาย

ก็ได้รับการตอบรับจากมหาวิทยาลัยของจังหวัดเช่นกัน

คืนนั้น พ่อได้นั่งสูบบุหรี่อยู่ที่สวนหลังบ้าน

ฉันแอบได้ยินพ่อพูดว่า

' ลูกเราทั้งคู่เรียนดีเรียนดีมากนะ'

แม่ซึ่งนั่งเช็ดน้ำตาอยู่ข้างๆ พ่อ ได้พูดว่า

'แล้วเราจะส่งเสียลูกทั้งคู่ได้อย่างไรในเมื่อเราก็ไม่ค่อยมีเงิน'

ทันใดนั้น น้องชายของฉันได้เดินเข้าไปหาพ่อ แล้วพูดว่า

' ผมไม่ต้องการเรียนต่อผมอ่านหนังสือมามากพอแล้ว'

พ่อเหวี่ยงมือตบลงที่แก้มของน้องของฉันฉาดใหญ่

'ทำไมถึงคิดโง่ๆ อย่างนี้

ต่อให้พ่อต้องไปเป็นขอทานข้างถนน

พ่อก็จะส่งแกทั้งคู่เรียนจนจบให้ได้'

คืนนั้นทั้งคืน พ่อได้เดินไปตามบ้านต่างๆ

ทั่วทั้งหมู่บ้าน....เพื่อขอยืมเงิน

ฉันค่อยๆ เอามือประคบแก้มบวมๆ

ของน้องชายเบาๆ และคิดว่า

' ต้องให้น้องได้เรียนต่อไม่เช่นนั้นเขาคงไม่อาจหลุดพ้นชีวิตลำบากเช่นนี้ไปได้'

แต่ในขณะเดียวกัน

ฉันก็ไม่อาจล้มเลิกความคิดอยากจะเรียนต่อไปได้

ใครจะรู้ได้ .......

วันต่อมาในตอนเช้ามืด

น้องชายของฉันได้ออกจากบ้านไปพร้อมทั้งเสื้อผ้าติดตัวเพียงไม่กี่ชิ้น

และถั่วเพียงเล็กน้อยเพื่อประทังความหิว

ก่อนไปเขาได้ทิ้งข้อความไว้ใต้หมอนของฉัน

ขณะฉันกำลังหลับ

' พี่ครับ การจะเข้ามหาวิทยาลัยได้ ไม่ใช่ง่ายๆ นะ ....

ผมจะไปหางานทำ...แล้วจะส่งเงินมาให้พี่'

ฉันนั่งอยู่บนเตียง

อ่านข้อความของน้องชายด้วยน้ำตานองหน้า .......

ฉันร้องไห้จนเสียงแหบแห้งไป

ตอนนั้นน้องของฉันอายุ17ปี ส่วนฉันอายุ 20ปี .....

ด้วยเงินที่พ่อยืมมาจากคนในหมู่บ้าน

รวมกับเงินที่น้องชายของฉันได้รับเป็นค่าจ้างมาจากการทำงานเป็น

กรรมกรแบกหามที่ไซท์ก่อสร้างท่าเรือ .......

ฉันจึงสามารถเข้าเรียนมหาวิทยาลัยได้จนถึงปี 3

วันหนึ่งขณะที่ฉันกำลังอ่านหนังสืออยู่ในห้องพัก

เพื่อนร่วมห้องของฉันได้เข้ามาบอกว่า

'มีชาวบ้านมาหาเธอ...อยู่ข้างนอกแน่ะ'

ทำไมชาวบ้านถึงมาหาฉันล่ะ ???

ฉันเดินออกไปแล้วมองเห็นน้องชายของฉันยืนอยู่

ตัวของเขาเปรอะเปื้อนไปด้วยฝุ่นปูนและทรายจากงานก่อสร้าง
...

ฉันถามเขาว่า

'ทำไมไม่บอกเพื่อนพี่ไปว่าเป็นน้องชายพี่ล่ะ'

น้องชายของฉันตอบยิ้มๆ ว่า

'ก็ดูผมสิสกปรกมอมแมมออกอย่างนี้...ขืนบอกว่าเป็นน้องพี่ เพื่อนๆ

ก้อได้หัวเราะเยาะพี่กันพอดี'

ฉันค่อยๆ เอื้อมมืออันสั่นเทาไปปัดฝุ่นให้น้อง

และพยายามพูดด้วยเสียงเครือๆในลำคอ

' พี่ไม่สนใจว่าใครจะพูดยังไง

เธอเป็นน้องของพี่ ไม่ว่าเธอจะดูเป็นอย่างไรก็ตาม'

จากนั้น น้องของฉันได้ล้วงบางอย่างออกมาจากกระเป๋ากางเกง

เป็นกิ๊บหนีบผมรูปผีเสื้อ . เขาติดกิ๊บให้ฉัน

แล้วพูดว่า

'ผมเห็นสาวๆ ในเมืองเค้าติดกัน ผมเลยอยากให้พี่ติดบ้าง'

ฉันหมดเรี่ยวแรงลงในทันใด

ดึงน้องชายเข้ามาสวมกอดและร้องไห้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าเป็นเวลานาน

ตอนนั้นน้องของฉันอายุ20 ปี ส่วนฉันอายุ 23 ปี .

วันที่ฉันพาแฟนหนุ่มของฉันมาที่บ้านเป็นครั้งแรก

ฉันสังเกตเห็นว่า

หน้าต่างบ้านที่เคยแตกไป ได้ถูกซ่อมเรียบร้อยแล้ว

เมื่อเข้าไปในบ้านก็เห็นว่าบ้านสะอาดขึ้นมาก

หลังจากที่แฟนของฉันกลับไป ฉันพูดกับแม่ว่า

'แม่ไม่ต้องเสียเงินเพื่อทำความสะอาดบ้านกับซ่อมกระจก

เพียงเพราะหนูจะพาแฟนมาที่บ้านหรอกนะคะ'

แม่ยิ้ม แล้วพูดว่า

' แม่ไม่ได้จ้างหรอก...น้องชายลูกต่างหาก

วันนี้เค้าขอเลิกงานเร็วเพื่อกลับมาทำความสะอาดบ้าน

ลูกยังไม่เห็นมือน้องหรอกเหรอ

น้องโดนกระจกบาดตอนกำลังเปลี่ยนกระจกบานใหม่น่ะ'

ฉันรีบเข้าไปหาน้องที่ห้องนอนของเขา

ฉันรู้สึกเหมือนถูกเข็มนับร้อยเล่มทิ่มลงกลางใจเมื่อได้เห็นบาดแผลบนมือ

ฉันจับมือน้องเอาไว้อย่างเบามือที่สุด 'เจ็บมากไหม'

ฉันถาม

'ไม่เจ็บสักหน่อย พี่ก็รู้นี่ผมทำงานก่อสร้างนะ วันๆ

มีหินตกมาใส่เท้าผมเต็มไปหมด

แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ผมคิดเลิกทำงานหรอกนะ

และ...'

น้องชายของฉันยังพูดไม่จบประโยค แต่ก็ต้องหยุดพูด

เพราะฉันหันหน้าหนีเขา

น้ำตาไหลอาบหน้าของฉันอีกครั้ง

'เพราะพี่เป็นพี่สาวของผมนี่ครับ'

ตอนนั้นน้องของฉันอายุ23 ปี ส่วนฉันอายุ 26 ปี...

หลังจากนั้น ฉันก็ได้แต่งงานและย้ายเข้าไปอยู่ในเมือง

หลายครั้งที่สามีของฉันชักชวนให้พ่อแม่ของฉันย้ายเข้ามาอยู่ในเมืองด้วยกัน...

แต่ท่านทั้งสองก็ปฏิเสธ

ท่านบอกว่า ท่านเคยย้ายออกจากหมู่บ้านครั้งหนึ่ง

แต่เมื่อออกไปแล้ว

ท่านไม่รู้จะทำอะไรดี

จึงได้ย้ายกลับเข้ามาใช้ชีวิตในหมู่บ้านตามเดิม

น้องชายของฉันก็ไม่เห็นด้วยกับการที่จะให้เขาและพ่อแม่ย้ายออกไป ...

เขาบอกกับฉันว่า

'พี่คอยอยู่ดูแลพ่อและแม่ของสามีพี่ทางนั้นเถอะผมจะดูแลพ่อและแม่ทางนี้เอง'

สามีฉันได้ขึ้นเป็นประธานของบริษัทของ ครอบครัว

เราทั้งคู่อยากให้น้องชายของฉันเข้ามารับตำแหน่งผู้จัดการบริษัท
...
แต่น้องชายของฉันก็ไม่รับตำแหน่งนี้

เขาขอเข้าทำงานในตำแหน่งพนักงานธรรมดา

วันหนึ่ง น้องชายของฉันต้องปีนบันไดขึ้นไปซ่อมสายเคเบิล

และตกลงมาเพราะโดนไฟดูด

เขาถูกรีบหามส่งโรงพยาบาล

ฉันและสามีรีบไปเยี่ยมเขาที่โรงพยาบาล

น้องชายของฉันขาหักต้องเข้าเฝือกที่ขา

... ฉันโกรธมาก จึงตวาดน้องไปว่า

' ทำไมถึงไม่ยอมรับตำแหน่งผู้จัดการ หา!!!

ถ้าเป็นผู้จัดการก็จะได้ไม่ต้องมาทำงานเสี่ยงๆอย่างนี้

ดูตัวเองซิ...เจ็บเจียนตายอยู่แล้ว ทำไมถึงไม่ยอมฟังพี่บ้าง'

คำตอบจากปากน้องของฉันรวมถึงสีหน้าเคร่งเครียด

ยังยืนยันความคิดเดิมของเขา

'พี่ลองคิดถึงพี่เขยสิครับ พี่เขยเพิ่งจะได้เป็นประธาน

ส่วนผมมันการศึกษาต่ำถ้าผมได้เป็นผู้จัดการ

คงจะมีเสียงนินทาว่าร้ายเต็มไปหมด'

น้ำตาปริ่มดวงตาของฉันรวมทั้งสามีของฉันด้วย .....

ฉันบอกกับน้องว่า

'แต่ที่เธอไม่ได้เรียนต่อก็เพราะพี่...'

'ทำไมต้องพูดถึงเรื่องที่ผ่านไปแล้วด้วยล่ะครับ'

น้องชายของฉันจับมือฉันไว้

ตอนนั้นน้องของฉันอายุ 26 ปี ส่วนฉันอายุ 29 ปี...

เมื่อน้องชายของฉันอายุได้ 30 ปี

เขาได้แต่งงานกับผู้หญิงในที่ทำงานที่เดียวกัน

ในงานแต่งงาน ประธานในงานได้ถามน้องชายของฉันว่า

' ใครคือคนที่คุณรักที่สุดในชีวิตนี้'

น้องชายของฉันตอบอย่างไม่ลังเล 'พี่สาวของผมครับ' .....

และเขาก็เล่าเรื่องราวที่แม้แต่ฉันยังจำไม่ได้

'ตอนผมอยู่โรงเรียนประถม โรงเรียนอยู่อีกหมู่บ้านหนึ่ง

เราสองคนพี่น้องต้องใช้เวลาถึง 2ชม.

เพื่อเดินไปเรียน...และเดินกลับบ้าน

วันหนึ่งในวันที่หิมะตกหนักผมทำถุงมือหายไปข้างหนึ่ง

พี่สาวผมจึงได้ให้ถุงมือของเธอข้างหนึ่ง

และเธอก็ใส่ถุงมือเพียงข้างเดียวเดินเป็นระยะทางไกล

เมื่อเรากลับถึงบ้านมือเธอบวมแดงเพราะอากาศหนาว

เธอไม่สามารถจับช้อนทานข้าวได้ด้วยซ้ำ .......นับจากวันนั้น

ผมสาบานกับตัวเอง

ว่าตลอดชีวิตของผม ผมจะดูแลพี่สาวของผมให้ดี

และจะทำดีกับเธอ'

เสียงปรบมือดังกึกก้องไปทั่ว

สายตาทุกคู่ของแขกเหรื่อหันมาจับจ้องที่ฉัน

คำพูดจากปากฉันออกมาอย่างยากลำบาก .......

'ในโลกใบนี้คนเดียวที่ฉันรู้สึกขอบคุณที่สุด คือน้องชายของฉันค่ะ'

ในวาระที่มีความสุขที่สุดเช่นนี้

น้ำตาได้รินไหลออกมาจากสองตาของฉันอีกครั้ง...

จงรัก และห่วงใยคนที่คุณรักในทุกๆ

วันในชีวิตของคุณและเขา

คุณอาจจะคิดว่าสิ่งที่คุณทำให้ใครสักคนเป็นเพียงสิ่งเล็กๆน้อยๆ

แต่สำหรับคนคนนั้นอาจจะมีความหมายมากอย่างคาดไม่ถึง

.. ไม่ว่าเขาคนนั้นจะคือ

พ่อ แม่ พี่ น้อง ญาติ คนรัก เพื่อน

หรือแม้คนที่คุณไม่รู้จัก ก็ตาม

จบบริบูรณ์....

ปล.ปัจจุบันผู้เป็นพี่สาวอายุ 86 ปีตำรงตำแหน่งเป็นผู้บริหารใหญ่บริษัทฮุนไดและในเครือกว่า 20 บริษัท

น้องชายอายุ 83 ปีเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทเล็กๆ ที่มีชื่อเป็นภาษาเกาหลีว่า

'ซัมซุง'

และเรื่องราวของท่านทั้ง 2 คนกำลังถูกนำมาสร้างเป็นซี่รี่ย์ โดยดาราเล็กๆ คนคือ ซอง เฮ เคียว และ ลี ดอง ฮุคครับ

บู มิง ฮอง
เล่าเรื่อง


โดย: เด็กฝึกงาน IP: 171.98.99.99 วันที่: 26 กรกฎาคม 2555 เวลา:11:33:16 น.  

 
ขอบคุณมากครับ


โดย: saeba ryo IP: 110.171.27.242 วันที่: 26 กรกฎาคม 2555 เวลา:12:03:38 น.  

 
บู มิง ฮอง
เล่าเรื่อง

โดย: เด็กฝึกงาน IP: 171.98.99.99 26 กรกฎาคม 2555 11:33:16 น

สุดยอดเลยค่ะ...

ซึ้งใจจริงๆ ...


โดย: KaewGet วันที่: 26 กรกฎาคม 2555 เวลา:12:08:58 น.  

 
ขอบคุณคุณเด็กฝึกงานมากค่ะ อ่่านแล้วน้ำตาซึม


โดย: แฟนคลับ IP: 58.9.96.5 วันที่: 26 กรกฎาคม 2555 เวลา:12:09:38 น.  

 
สอบถาม sat ควรขายที่เท่าไรดีคับ


โดย: ชัย IP: 202.28.182.5 วันที่: 26 กรกฎาคม 2555 เวลา:12:59:22 น.  

 
siri รับมา 2.4 ร่วงกระจายเลย ขายทิ้งก่อนดีไม้


โดย: TVT IP: 123.242.139.211 วันที่: 26 กรกฎาคม 2555 เวลา:16:14:26 น.  

 
รบกวนช่วยวิเคราะห์ CPF ว่าควรขายที่ราคาเท่าไหร่ และแนวโน้วระยะยาวเป็นอย่างไหร ขอบพระคุณครับ


โดย: วิหค123 IP: 171.7.133.222 วันที่: 30 กรกฎาคม 2555 เวลา:20:41:10 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ลุยเดี่ยว
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 47 คน [?]




รู้ไหมในตลาดหุ้นมีโจรใส่สูทที่คอยดักปล้นเงินนักลงทุนอยู่ไม่น้อยโดยใช้กลลวงหลอกล่อให้เราเข้าไปซื้อหุ้นต้องถามว่าท่านทำใจได้ไหมถ้าเงินที่เก็บหอมรอมริบต้องหมดไปมีเงินใช่ว่าจะเล่นหุ้นได้สิบกว่าปีในวงการเห็นคนรวยก็เยอะเจ๊งก็แยะรวยไม่ว่าแต่ที่เจ๊งนีสิเป็นที่อนาจสำหรับลุยเดี่ยวคนที่เก็บเงินมาทั้งชีวิตต้องมาหมดไปกับหุ้นเขาจะอยู่อย่างไรดำรงชีพต่อไปยังไงไม่มีใครรู้ลูกเมียล่ะในที่สุดปัญหาๆต่างๆเหล่านี้จะกลายมาเป็นปัญหาของสังคมที่จะพัฒนาไปเป็นปัญหาต่างๆ บล๊อกนี้จึงก่อกำเนิดขึ้นเป็นบล๊อกที่ลุยเดี่ยวต้องการจะบอกให้นักลงทุนที่สนใจเล่นหุ้นได้รู้ทันก่อนทีจะเข้าไปอยู่ในวงล้อมของพวกที่จ้องจะสูบเงินโดยใช้เทคนิคต่างๆเพื่อให้นักลงทุนหลงเชื่อเพื่อให้เป็นไปตามที่เค้ากำหนดลุยเดี่ยวจึงต้องการให้นักลงทุนได้รู้ถึงจังหวะของหุ้นแนวโน้มทิศทางหุ้นถ้าเป็นอย่างนี้มันจะลงถ้าเป็นอย่างนี้มันจะขึ้นโดยใช้การคาดการณ์ทางเทคนิคและจิตวิทยาในการเล่นหุ้นเพื่อเป็นไกด์ไลน์ให้กับนักลงทุนในการซื้อขายหุ้นใช้พิจารณาตัดสินใจก่อนและหลังการลงทุนเพื่อเป็นแนวทางไม่ให้ท่านตกเป็นเหยื่อของพวกชอบปล้นสดมภ์ในกิเลสความโลภของคนที่อยู่ในระบบของทุนนิยมสามานย์ความเห็นทั้งหลายในบล๊อกนี้เป็นความเห็นส่วนตัวและประสบการณ์ต่างๆที่พบเห็นในอดีตอาจไม่ใช่ข้อมูลที่ถูกต้องตรงตามหลักวิชาการแต่เป็นความคิดเห็นส่วนตัวลุยเดี่ยวมิได้มิเจตนาจะชี้นำให้นักลงทุนซื้อขายหลักทรัพย์ใดๆนักลงทุนควรพิจารณาตรวจสอบข้อมูลก่อนการตัดสินซื้อขายทุกครั้งลุยเดี่ยวจึงไม่ขอรับผิดชอบความเสียหายใดๆที่เกิดขึ้นไม่มีใครรู้ว่าหุ้นจะขึ้นหรือลงบนโลกนี้มีอยู่สองคนที่รู้คือคนที่ยังไม่เกิดและคนที่ตายไปแล้วหากันเองก็แล้วกัน
Friends' blogs
[Add ลุยเดี่ยว's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.