“ในฐานะนักทำหนังคนหนึ่ง ผมปฏิบัติกับหนังของผมประดุจลูกชายและลูกสาว เมื่อผมให้กำเนิดเขา พวกเขาก็มีชีวิตเป็นของตนเอง ผมไม่ใส่ใจว่าผู้คนจะรักหรือเกลียดลูกของผม ตราบใดที่ผมสร้างเขาขึ้นมาด้วยความตั้งใจและความพยายามอย่างสูงสุด ถ้าลูกๆ ของผมไม่สามารถอาศัยอยู่ในประเทศของเขาเองไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอันใดก็ตาม ก็ปล่อยเขาเป็นอิสระเถิด เพราะมันยังมีพื้นที่อื่นๆ ที่ต้อนรับเขาอย่างอบอุ่นในแบบอย่างที่เขาเป็น มันไม่มีเหตุผลเลยที่ต้องทำให้พวกเขาพิกลพิการจากระบบแห่งความกลัวหรือความละโมบ มิฉะนั้นแล้วมันก็ไม่มีเหตุผลอันใดที่คนสักคนหนึ่งจะสร้างงานศิลปะต่อไป”
-- อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล
(คำปรารภหลังจาก "แสงศตวรรษ" ผลงานภาพยนตร์จากผู้กำกับคนไทย พูดภาษาไทย ใช้ดาราคนไทย ถูกกองเซนเซ่อประเทศไทยบังคับให้ตัดฉากสำคัญ 4 ฉากออกหากต้องการฉายในโรงภาพยนตร์ของประเทศไทย)




“ผมคิดว่าพระกลุ่มนี้โดนจี้จุดจึงร้อนตัวเกินไป หรือเป็นพวกอยากดัง จึงต้องทำตัวเป็นข่าว อยากถามว่าทำไมไม่ไปเรียกร้องหรือแก้ปัญหาพระที่ออกมาแก้ผ้า มั่วสีกา หรือใช้มีดกรีดร่างกาย หลอกลวงประชาชน ทั้งนี้หากจะฟ้องก็ยินดีให้ฟ้องได้ทุกศาล หรือว่าจะไปฟ้องจตุคาม ศาลเจ้าแม่กวนอิม พระอินทร์ พระอิศวร ก็เชิญ ผมไม่สนใจ แต่เห็นว่าพระกลุ่มนี้ไม่เหมาะสมในสมณะ และเป็นพระหน้าเดิมที่ออกมาเดินขบวนเรียกร้องการบรรจุพระพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติ”
-- ถวัลย์ ดัชนี
(คำตอบโต้ภายหลังกลุ่มพระสงฆ์ที่ชุมนุมประท้วง ขู่ฟ้องคดีอาญาต่ออธิการบดีมหาวิทยาลัยศิลปากร นายอนุพงษ์ผู้วาดภาพภิกษุสันดานกาและหมานุษย์ และคณะกรรมการที่ตัดสินรางวัลศิลปกรรมแห่งชาติ ในข้อหาหมิ่นศาสนา)
Group Blog
 
<<
มกราคม 2549
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
31 มกราคม 2549
 
All Blogs
 
March of the Penguins วิบากแห่งเผ่าพันธุ์



หนังเรื่องแรกของปี 2549 เริ่มด้วยหนังสารคดีจากฝรั่งเศสที่ใช้เวลาเตรียมงานถึง 4 ปี ในการถ่ายทำชีวิตของนกเพนกวินจักรพรรดิเรื่องนี้...

ในเวอร์ชั่นที่ฉายที่อเมริกา หนังใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า The Emperor's Journey หรือ "การเดินทางของจักรพรรดิ" แต่เราชอบชื่อ March of the Penguins ที่เป็นของเวอร์ชั่นฝรั่งเศสเดิมมากกว่า

เรื่องราวของสารคดีก็ไม่มีอะไรมาก ทีมงานติดตามฝูงนกเพนกวินจักรพรรดิในขั้วโลกใต้ ที่ทั้งฝูงต้องเดินทางด้วยการเดินเท้าไปที่ทุ่ง Oamock เพียงเพราะว่าสถานที่นั้น เหมาะแก่การผสมพันธุ์ของเหล่าเพนกวิน...

วิบากกรรมโดยย่อของเหล่าเพนกวินก็คือ เพนกวินจักรพรรดิต้องรวมตัวกันเดินเท้าไปที่ทุ่ง Oamock โดยใช้เวลาร่วมสองวันในการเดินเท้า ส่วนเพนกวินที่มาไม่ทันฝูงและหลงทาง ก็ต้องตาย

หลังจากนั้น เมื่อเหล่าเพนกวินไปถึงทุ่ง Oamock พวกมันก็ต้องจับคู่ตัวผู้ตัวเมียกัน เพนกวินตัวผู้ที่มีน้อยกว่าตัวเมียอยู่พอสมควรก็จะถูกผู้หญิงแย่งชิงตัวกัน... หลังการตบตีแย่งชิงกันสำเร็จ เหล่าเพนกวินที่เข้าคู่กันเรียบร้อยก็จะลีลาศผสมพันธุ์กัน

หลังจากนั้น แม่นกก็จะออกไข่เพนกวินมา และต้องประคองไว้ในอุ้งเท้า ก่อนที่จะส่งให้กับพ่อนก ถ้าทำไข่ตกโดนน้ำแข็งและลมหนาวของขั้วโลกใต้ ลูกเพนกวินที่ยังเป็นวุ้นอยู่ในไข่ก็ต้องตาย

เมื่อส่งไข่ให้กับพ่อนกเรียบร้อยแล้ว แม่นกก็ต้องเดินเท้ากลับไปที่แหล่งอาหารเพื่อหาอาหารมาให้ทั้งพ่อนกและลูกนกที่กำลังจะเกิดใหม่ ในน้ำเองก็มีอันตรายอย่างเจ้าแมวน้ำเขี้ยวแหลมซึ่งจ้องจะงาบเพนกวินที่น่ารักของเราอยู่เรื่อยๆ เพนกวินตัวไหนดวงซวย ทั้งแม่และลูกก็ต้องตาย

ถ้าพ่อเพนกวินที่ประคองไข่ไว้ไม่ดี หรือว่าเมื่อลูกนกฟักตัวออกมา พ่อนกกลับปล่อยให้ลูกไปถูกลมหนาว ลูกนกก็ต้องตาย

เมื่อแม่เพนกวินหาอาหารมาได้สำเร็จ (จริงๆก็ไม่เชิงหาอาหารหรอก คือแม่เพนกวินจะกินอาหารเข้าไป ก่อนที่จะสำรอกออกมาให้ลูกกิน) แม่เพนกวินก็จะรับลูกจากเท้าของพ่อ ก่อนที่พ่อจะเป็นฝ่ายไปหาอาหารบ้าง...

เป็นเช่นนี้ไปเรื่อยๆ จนกระทั่งลูกเพนกวินโตพอจะเดินได้ แต่ก็ยังมีอุปสรรคอย่างนกพันธุ์หนึ่ง ที่คอยไล่โฉบลูกเพนกวินที่หลงฝูงออกมา ตัวไหนดวงซวย ลูกเพนกวินตัวนั้นต้องตาย

-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-


พูดถึงหนัง เหลือเชื่อว่าภาพบางภาพ ทีมงานจะถ่ายออกมาได้... นับถือในความอุตสาหะของทีมงานทีมนี้มากๆ... และตัวเงินที่ได้จากการฉายในอเมริกา (เป็นหนังฝรั่งเศสที่ได้เงินจากอเมริกันชนมากที่สุดในประวัติศาสตร์) แถมยังเป็นสารคดีที่ทำรายได้มากที่สุดในโลกเป็นที่สอง (รองจากสารคดีเจ็บจี๊ด Fahrenheit 9/11)

อย่างเช่นภาพ "ตบตี" ของเหล่าเพนกวินตัวเมียเพื่อแย่งตัวผู้ (ซึ่งมีอยู่น้อยนิด) ดูๆไปมันน่ารักน่าชังและเหมือนคนซะไม่มีอะ... เหอะๆๆ ต่างกันที่คนเรา บางที่มีผู้หญิงน้อยกว่าผู้ชาย มันก็ยังตบแย่งกัน.. - -* ในขณะที่เพนกวินจักรพรรดิของเราตบตีเพราะความจำเป็นที่มีตัวผู้น้อยกว่าตัวเมีย

หรืออย่างภาพตอนที่ไข่เพนกวินค่อยๆปริแตกเพราะลมหนาวยะเยือกของขั้วโลกใต้ ดูแล้วมันน่ากลัวมากมาย คนดูจะเห็นเปลือกไข่ค่อยๆร้าว ก่อนที่สารเหลวๆในไข่ซึ่งจะเจริญเติบโตเป็นลูกนกต่อไปก็จับตัวเป็นก้อนน้ำแข็ง

และฉากที่พ่อเพนกวินที่เพิ่งสูญเสียลูก พยายามจะแย่งลูกของเพนกวินตัวอื่นมาเลี้ยง เห็นแล้วก็คิดไปว่า อืม...คนก็ไม่ต่างจากสัตว์เท่าไหร่หรอก...

อยากบอกว่าภาพสวยมาก ขอบอก ได้บรรยากาศหิมะๆดีจัง... ดูแล้วประทับใจ...

ไม่ยาวยืดมากมายเดี๋ยวจะเบื่อเอา... เอาเป็นว่า สารคดีก็ดูสนุกได้เหมือนกัน!!


Create Date : 31 มกราคม 2549
Last Update : 31 มกราคม 2549 15:13:20 น. 6 comments
Counter : 839 Pageviews.

 
ไปดูมาแล้วเหรอคุณน้อง

ดีใจจังที่ชอบ



ถ้าอ่านพระราชอำนาจจบแล้วก็ไปบอกเล่าให้ฟังกันบ้างนะ


อ้อ...หนังที่อัพวันนี้ ๒-๓ บล็อกเนี่ย พี่คลิกเข้าไปดูไม่ได้เลยน่ะจ้ะ เซฟดราฟท์ไว้รึ?


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:15:24:49 น.  

 
^
^
ใช่คับ รอซักแปร๊บบส์น้า...


โดย: นาโน (nanoguy ) วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:15:31:40 น.  

 
น้องนาโนครับ พี่เชียร์ให้หนังเรื่องนี้คว้าออสการ์ภาพยนตร์สารคดียอดเยี่ยมนะ (เพิ่งประกาศมาเมื่อกี้เอง)

ทุ่มหมดตัวและหมดหัวใจครับ (ไม่รู้จะเว่อร์ไปหรือเปล่า)

ป.ล.รบกวนฝากลบข้อความด้านบนด้วยนะครับ...พี่พิมพ์ผิดไป


โดย: ตี๋หล่อมีเสน่ห์ วันที่: 31 มกราคม 2549 เวลา:23:46:45 น.  

 
น่าสนใจดีนะ


โดย: zonya~ IP: 210.1.13.194 วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:14:02:57 น.  

 
เฮ้ย น่าดูจังเลยอ่ะ พี่ไม่เห็นรู้เรื่องเลยว่ามีหนังเรื่องนี้ด้วย


โดย: อะ-โล-ฮ่า วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:14:16:11 น.  

 
อยากดูว่ะ


ไปดูกับแฟนคงได้บรรยากาศดี


ว่ามะตี้? 55+


โดย: จั่น * IP: 61.91.72.114 วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:19:41:47 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

nanoguy
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




คนในสังคมจารีตที่มีความคิดทางเวลาแบบไตรภูมิจะไม่ให้ความสำคัญแก่เวลาตามประสบการณ์ กล่าวคือไม่ให้ความสำคัญแก่การเปลี่ยนแปลงที่เป็นจริงของชีวิตและสังคมว่าดำเนินมาและดำเนินไปอย่างไร เชื่อในการคลี่คลายเปลี่ยนแปลงของชีวิตและสังคมซึ่งจะต้องเป็นเช่นนั้นตามกฎแห่งเวลาของพุทธศาสนา

- อรรถจักร สัตยานุรักษ์
(จากบทความ "ความเปลี่ยนแปลงความคิดทางเวลาในสังคมไทย" วารสารเศรษฐศาสตร์การเมือง 4 ตุลาคม 2531)




Let this song rhyme our souls
when your voice and mine become one and whole.

Let it carry us high above
When we recite our poetry of love
that when there's love then there's hope.

Your love is my light,
and it'll get us through this lonely night.

- รักแห่งสยาม (ซับไตเติ้ลอังกฤษเพลง กันและกัน ท่อนฮุค)









Friends' blogs
[Add nanoguy's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.