Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2553
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
20 ตุลาคม 2553
 
All Blogs
 
ตอนที่ 113- ชั้นก็หึงเหมือนกันน่ะ ~~!!

***ฟิค <แปล> เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผู้เขียนแต่งขึ้น เพื่อความรักของคนทั้งสองเท่านั้น หาได้มีเจตนาอื่นหรือไม่ จึงขอให้อ่านด้วยความบันเทิง และเชื่อมั่นในรักของพวกเขาด้วย ****



ที่ห้องนั่งเล่น ภายในอพาร์ทเม้นท์ของฮวางโบ
คู่ผักกาดหอมกำลังจุมพิตกันอย่างดูดดื่ม ฮยอนจุงซึ่งนั่งคร่อมอยู่บนตัวฮวางโบที่นอนเหยียดยาวอยู่บนพื้น โดยมือยังคงโอบรอบเอวบางขอดของเธอแล้วค่อยๆดึงตัวเธอให้เข้าใกล้ชิดเขามากขึ้น

ชายหนุ่มค่อยๆถอนริมฝีปากของเขาขึ้นมาและก้มลงมองดูที่ช่วงเอวของภรรยา ส่วนหญิงสาวรู้สึกเก้อเขินที่สามีมองอยู่อย่างนั้น เธอส่งยิ้มให้เขา...

คุณสามีกวาดสายตาสำรวจดูเสื้อเสว็ตเตอร์ตัวสั้นที่เธอใส่อยู่แล้วถามว่า “ที่รัก เสื้อที่คุณใส่อยู่ คุณก็ถักเองหรือฮะ”

เธอก้มมองเสื้อตัวเองอีกครั้ง “ใช่จ้ะ”

“อืมม...คุณว่ามันไม่สั้นไปหน่อยหรือฮะ?” เขาพูดในขณะที่สายตาเริ่มไม่ค่อยพอใจที่เห็นเธอสวมสั้นขนาดนั้น

เธอก้มลงมองชุดที่ตัวเองใส่พร้อมกับส่ายหน้าเล็กน้อย “อื๋อ. ก็ไม่นี่นา..มันไม่ได้สั้นขนาดนั้นซักหน่อยนะ เธอก็”

ชายหนุ่มจ้องมองไปที่ช่วงเอวของเธออย่างไม่วางตาพร้อมกับพูดเหมือนบ่นๆว่า “ผมสามารถมองเห็นช่วงกลางลำตัวของคุณ...และอย่างอื่นด้วยอ่ะ”

“ถ้ามันยาวกว่านี้...มันก็ใช่สไตล์นี้สิ...เสื้อแบบนี้มันก็ต้องสั้นประมาณนี้ตามดีไซน์ของมันน่ะ”

“เฮ้อ...คุณยังมีเสื้อผ้าแบบนี้อีกเต็มตู้เลยใช่มั้ยฮะ?”

“หา ว่าไงนะ?”

“ตอนที่เราถ่ายทำรายการ WGM ด้วยกัน...ผมว่าคุณเคยสุดคล้ายๆแบบนี้หลายชุดเหมือนกันน่ะ ถ้าผมจำไม่ผิด”

“งั้นเหรอ แต่ชั้น..ชั้นจำไม่ได้แฮะ”
ชายหนุ่มมองดูเธอด้วยท่าทางไม่ค่อยสบอารมณ์

หญิงสาวเห็นสายตาของคุณสามีก็ชักหวาดๆรีบถามไปว่า. “นี่เธอ...ไม่ชอบให้ชั้นใส่ชุดสั้นๆจริงๆเลยเหรอ ชั้นเห็นเธอมักจะเหวี่ยงสายตาใส่ชั้นแทบจะทุกครั้งที่ชั้นใส่เลยน่ะ?”

“เฮ้อ...ถ้าคุณไม่อยากให้ผมเหวี่ยง คุณก็ช่วยใส่มันเฉพาะเวลาที่อยู่ในบ้านของเราจะได้มั้ยฮะ?”

หญิงสาวทำหน้าหดหู่พร้อมกับแจงเหตุผล “แต่นี่...มันคือสไตล์ของชั้นเลยนะ”

“ฮาา” <ผมอยากจะบร้าตาย จะสวยไปไหนเนี่ย>

“ชั้นไม่สามารถจะใส่แต่กางเกงขายาวได้ทุกวันหรอกน่ะ จะบอกให้”

“ถ้างั้น คุณก็ใส่กระโปรงยาวก็ได้นี่ฮะ ทำไมคุณถึงใส่แต่กระโปรงสั้นๆล่ะ?”


ภรรยาสุดแสนจะเซ็กซียังรั้นต่อไป “ชั้นไม่ได้ใส่แค่กระโปรงสั้นซะหน่อย....มันก็แค่...ชั้นบังเอิญใส่มันมา...เวลาที่ชั้นเจอเธอน่ะ”

สามีหนุ่มเหวี่ยงสายตาหน้าบอกบุญไม่รับ...<ฮึ ใครจะไปเชื่อ>

“ถามจริงๆเหอะ เธอไม่ชอบเห็นชั้นเวลาใส่กระโปรงสั้นๆเหรอ?”

“มันไม่ใช่อย่างนั้นฮะ” <ผมชอบมากกก..แต่อยากเก็บไว้ดูคนเดียวน่ะ...เข้าใจมั้ย>

“มันยังไง?”

“....................”

“ทำมันเธอถึงได้ต่อต้านมันถึงขนาดนี้ล่ะ? ทุกวันนี้ใครๆเขาก็ใส่กันทั่วบ้านทั่วเมือง เราไม่ได้อยู่สมัยพระเจ้าเหานุ่งกางเกงหูรูดซ่ะหน่อย”

ชายหนุ่มถึงกับใส่หัวในเหตุผลของคุณภรรยา “คุณใส่มันตอนที่อยู่บ้านก็แล้วกัน...แต่เวลาออกไปข้างนอกอย่าใส่เลยน่ะ ผมขอร้อง”

หญิงสาวทำหน้าบูดเมื่อได้ยินคำขอของสามี “สำหรับชั้นแล้ว...ชั้นว่ากระโปรงสั้นมันเหมาะกับชั้นนะ...แล้วขาของชั้นก็ไม่ใช่ว่าจะสั้นเป็นคากิและดูไม่ได้ซะหน่อย”.

“นี่คุณคิดว่าที่ผมไม่อยากให้คุณนุ่งสั้นๆเพราะว่าขาไม่สวย ผมไม่ได้คิดแบบนั้นซ่ะหน่อย?”

“เธอว่าอะไรน่ะ?”

“ผมน่ะ”

“ว่ามาเลยเร็วเข้า ชั้นอยากฟังจะแย่แล้ว”

ชายหนุ่มทำท่าหงุดหงิด...หันหน้าหนีแล้วร้องออกมาดังๆว่า “อ้ากกส์ ลืมมันไปเถอะฮะ ผมไม่อยากเถียงคุณแล้วล่ะ มันไม่มีประโยชน์อะไรเลยจริงๆ”

“นี่ ชั้นจะบอกอะไรให้น่ะ ชั้นอ่ะน่ะ ใส่กางเกงขาสั้นเอาไว้ข้างในตลอดเลยเวลาที่นุ่งกระโปรงสั้นๆ...ดังนั้นถึงชั้นจะใส่สั้นๆชั้นก็ไม่ต้องคอยกังวลว่ามันจะโป๊หรือว่าอะไร...ชั้นคิดว่า...ถ้ามันใส่แล้วออกมาดูดีมันก็น่าโอนะ..แล้วทุกวันนี้มีใครแต่งตัวแบบปิดคลุมจนมิดกันบ้างล่ะ? พวกเราไม่ได้อยู่ในยุคมืด และ ชั้นก็ไม่ใช่แม่ชีน่ะ จะได้ใส่มิดชิดแบบนั้นน่ะ?”

จู่ๆฮยอนจุงก็ลุกขึ้นมานั่งแล้วพูดว่า”คุณรู้มั้ยว่าอะไรที่ฮาสุดๆ?”

ฮวางโบเริ่มงง แต่แล้วก็ลุกขึ้นมานั่งแล้วถามว่า “เรื่องไหนเหรอ ถ้าไม่ฮาน่ะ เธอได้ฮากับชั้นเป็นการส่วนตัวแน่?”

ชายหนุ่มถึงกับส่ายหน้าแล้วอมยิ้มก่อนจะพูดต่อไป “คุณน่ะเป็นคนที่หัวโบราณมากๆ คุณแทบจะไม่ยอมให้ผมแตะต้องตัวคุณเลยก่อนที่เราจะแต่งงานกัน...แต่ทำไมคุณถึงได้ดูชิลๆหรือ ไม่แคร์กับเรื่องแบบนี้ได้ล่ะฮะ?”

เธออึ้งๆไปครู่นึง “แต่ว่า...นั่นมันเป็นคนละเรื่องกันเลยนี่นา”

“ได้ไงฮะ? สำหรับผู้ชายแล้ว”

หญิงสาวเอียงคอรอฟังด้วยความสนใจ...”สำหรับผู้ชาย...ทำไมเหรอ?”

“สำหรับผู้ชาย มันก็เหมือนกันหมดล่ะฮะ...ผู้ชายส่วนใหญ่มีแนวโน้มที่จะคิดไปในทางเดียวกันเมื่อเขาได้เห็นในสิ่งเดียวกัน”

“นี่เธอกำลังบอกว่าเวลาที่พวกผู้ชายมองดูขาชั้นแล้วพวกเขาจะคิดถึงเรื่องอย่างว่าเหรอ?

“ใช่เลยฮะ”

“ถ้างั้น...มันก็คงเป็นปัญหาของพวกเขาแล้วล่ะ...มันไม่ใช่ว่าชั้นไปบอกให้เขาคิดถึงเรื่องอย่างนั้นซะหน่อย”

คุณสามียกมือขึ้นมาตบหน้าผากตัวเองพร้อมกับร้องออกมาว่า” โอ๊ย ผมล่ะปวดตับจริงๆเลย” จากนั้นก็ตะโกนออกมาว่า “คนหัวดื้อ คุณน่ะดื้อ ดื้อโดยไม่ปรึกษาใครเลย เฮ้อ!!!”

หญิงสาวได้แต่ทำหน้าเศร้าเมื่อเห็นอาการของเขา...

“ผมไม่สนหรอกนะฮะว่ามันเป็นความผิดของใคร...ผมก็แค่ไม่ชอบมัน...ผมไม่ชอบจริงๆที่จะมีพวกโรคจิตมาคิดอะไรแบบติดเรทเอ็กซ์หน้าหื่นหือเวลาที่พวกเขามองดูคุณ...”

“นี่เสื้อผ้าที่ชั้นใส่...มันทำให้ชั้นเหมือนกับผู้หญิงแบบนั้นเลยเหรอ?”

“ผมไม่ได้พูดในประเด็นนั้นเลยนะฮะ...คุณน่ะดูดีมีคุณค่า...เหนือกว่าผู้หญิงพวกนั้นมากมายหลายร้อยเท่าน่ะฮะ”

“ถ้างั้น..เธอคิดแบบเดียวกันรึเปล่าเวลาเหล่สาวอื่นที่ใส่กระโปรงสั้นๆน่ะ?”

“ผมไม่ได้มองเลยฮะ”.

“อ๋อ แหงล่ะ...เธอจะมองไม่เห็นสาวๆพวกนั้นได้ไงถ้าเขามายืนตรงหน้าเธอน่ะ เชอะ อย่ามาเถียงเลยน่ะ ผู้ชายก็เหมือนกันหมด หรือว่าไม่จริง?”

“ผมไม่ได้มองฮะ ไม่ว่าจะมายืนตรงหน้าหรือตรงไหนก็ตาม เพราะมันทำให้ผมหงุดหงิดสุดๆ”

“ทำให้หงุดหงิดเหรอ?

“ก็ผมไม่ชอบอะไรแบบนี้จริงๆนิฮะ”

“สรุปว่าเสื้อผ้าที่ชั้นใส่...มันทำให้เธอรู้สึกหงุดหงิดอย่างนั้นใช่มั้ย?”

“...ก็ตอนแรกๆฮะ”.

หญิงสาวรู้สึกผิดหวังเมื่อได้ยินคำตอบของสามี “เธอคิดอย่างนั้นจริงเหรอ?”

“...เสื้อผ้าของคุณ...มันทำให้ผมรู้สึกอึดอัดไม่ค่อยสะดวกใจ...”

ภรรยาถึงกับหน้าเหวอ นี่เขาคงเป็นเอามาก “อึดอัดเหรอ ทำไมเป็นอย่างนั้นได้ล่ะ?”

ชายหนุ่มยกมือขึ้นมาแตะที่หน้าอกของตัวเองพร้อมกับพูดว่า “แม้แต่ช่วงบนของคุณ...หลายครั้งเลยที่...คอเสื้อมันเว้าลึกจนมาถึงตรงนี้เลย...พูดจริงๆนะฮะ ตอนนั้นผมไม่แน่ใจตัวเองว่าควรจะเอาตาไปมองไว้ตรงก่อนไหนดี”

“หุหุ งั้นเหรอ โทษทีน่ะ ชั้นไม่ได้ตั้งใจให้เป็นเช่นนั้นเลย จริงๆ”

“เพราะว่าผมต้องเห็นคุณแต่งตัวอย่างนั้นอยู่ตลอดเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน...รู้มั้ยฮะว่าหัวใจของผมมันเต้นแรงจนแทบบ้า...และผมก็สามารถรู้สึกได้เลยว่าหน้าของผมมันแดงและร้อนผ่าวอยู่บ่อยๆ...แต่ถ้าผมทำเป็นไม่มองคุณ..คนอื่นๆก็จะบอกว่า ผมเป็นคนที่หยิ่งและทำตัวอึดอัด..ดังนั้นผมก็เลยต้องมองคุณอย่างช่วยไม่ได้..อ๊ากส ผมไม่รู้จริงๆว่าควรจะทำยังไงในตอนนั้นน่ะ”

เมื่อเธอได้ยินคำสารภาพของคุณสามีก็รีบก้มหน้าลงแล้วบอกว่า “ชั้นขอโทษจริงๆนะ ตอนนั้นชั้นไม่รู้เลยอ่ะ:

“ที่รัก คุณรู้อะไรมั้ยฮะ? คุณเป็นคนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวเอาซะเลยกับเรื่องแบบนี้ ทำไมคุณถึงไม่สนใจคนอื่นที่กำลังมองคุณอยู่ล่ะฮะ? คุณเคยคิดบ้างมั้ยว่าผมต้องลำบากใจซักแค่ไหน? กล้องที่ถ่ายทำพวกเรามีอยู่ทุกหนทุกแห่ง...แล้วคุณก็เดินโชว์ขาอ่อนที่โผล่ออกมาจากกระโปรงสั้นจุ๊ดของคุณผ่านหน้าผมไปมา...แล้วทุกครั้งที่คุณก้มตัว...แล้วก็ยังช่วงหน้าท้องของคุณที่มันโผล่ออกมาอีก.... เฮ้อ...บางครั้ง...ผมสงสัยจนอดคิดกับตัวเองไม่ได้ว่า...ผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้าผม เห็นว่าผมเป็นเด็กหรือยังไงกันนะ? แล้วเคยมองผมว่าเป็นผู้ชายเต็มตัวอยู่ในสายตาบ้างรึเปล่า? แล้วต้องการให้ผมทำอะไรเหรอเวลาที่เธอมาป้วนเปี้ยนอยู่ใกล้ๆโดยที่เสื้อผ้าที่เธอใส่มันแทบจะปิดอะไรไม่มิด? หรือว่าเธอกำลังพยายามยั่วยวนผมอยู่? หรือที่แย่กว่านั้นคือ เธอคิดว่าผมไม่มีตัวตน...ไม่ได้อยู่ตรงนั้นเลยรึเปล่า หรือว่าเห็นผมเป็นพระอิฐพระปูนที่ไม่ได้มีความรู้สึกอะไรอย่างนั้น...?”

“หุหุ ฮ่าฮ่าฮ่า ฟังดูดีมีเหตุผล” ฮวางโบหัวเราะออกมาอย่างดังเมื่อได้ยินคำพูดตัดพ้อของสามีสุดที่รัก

“มันไม่ตลกเลยนะฮะ!” ฮยอนจุงชักฉุนนิดๆและขยับตัวเข้ามาใกล้ๆแล้วกระซิบเบาๆ “คุณรู้มั้ย ว่ามันเป็นเรื่องยากลำบากแค่ไหนสำหรับผมซึ่งเป็นผู้ชายอายุ 22 ที่มีสุขภาพดีและเต็มไปด้วยเลือดเนื้อและพลังแห่งวัยหนุ่ม ผมต้องคอยสะกดกลั้นความรู้สึกตัวเองและทำเหมือนกับว่าทุกอย่างมันโอเคปกติดีเวลาที่อยู่ต่อหน้ากล้องอ่ะ?”

แต่หญิงสาวยังไม่เลิกขำ “ฮ่าฮ่าฮ่า” แล้วก็พยายามปลอบประโลมด้วยการลูบที่แก้มของเบาๆแล้วพูดด้วยน้ำเสียงอย่างเห็นเห็นใจว่า “มันเป็นเรื่องหนักหนาสาหัสสำหรับเธอขนาดนั้นจริงๆเหรอ?”

ชายหนุ่มยิ้มน้อยๆแล้วตอบไปว่า “บางทีมันอาจจะเป็นการทรมานร่างกายและจิตใจที่เลวร้ายที่สุดในโลกเลยก็ได้นะฮะ”

“ชั้นขอโทษจริงๆนะ...ชั้นไม่รู้มาก่อนเลยน่ะ”


เขามองเธอด้วยแววตายิ้มๆแต่แล้วก็ถอนหายใจออกมาอีก. “นั่นคือเหตุผลว่าทำไม...ผมถึงเป็นห่วงคุณมาก”

“ห่วงชั้นเรื่องอะไรเหรอ?”

“ถึงแม้คุณจะพูดอยู่เสมอว่าคุณเป็นคนสบายๆ ไม่ได้ทำตัวเป็นผู้หญิงซักเท่าไหร่เวลาที่อยู่ในกลุ่มเพื่อนผู้ชาย”เขาพูดพลางวางฝ่ามือลงไปที่ช่วงหน้าท้องที่เปลือยเปล่าของเธอก่อนจะพูดต่อไปว่า “ แต่ถ้าคุณยังแต่งตัวแบบนี้เวลาที่ไปอยู่กับเพื่อนชายพวกนั้น” <ผมคงต้องให้ใบแดงคุณอ่ะ>

หญิงสาวสะดุ้งเล็กน้อยจากสัมผัสของเขาโดยไม่ทันตั้งตัว...

เขาก้มลงมองที่เอวคอดของภรรยาแล้วพูดต่อไปว่า “แล้วคุณก็รูปร่างดีซะขนาดนี้ โอ๊ย..นี่คุณกำลังทำให้ผมเป็นบ้าจริงๆนะฮะ!!!”

“หุหุ” หญิงสาวหัวเราะกับท่าทางของเขาก่อนจะยกมือขึ้นมาปิดหน้าท้องของตัวเอง “เธอก็อย่ามองชั้นอย่างนั้นสิ”

“จะไม่ให้ผมมองเวลาที่คุณกำลังแต่งตัวแบบประหยัดเสื้อผ้าและโชว์หุ่นเซ็กซี่ขนาดนี้น่ะเหรอฮะ? นี่มันอะไรกัน? การทรมานทางสายตาอย่างนั้นเหรอ?”

“ฮ่าฮ่าฮ่า” หญิงสาวถามด้วยน้ำเสียงที่สำนึกผิดว่า...”พวกผู้ชายเขามองชั้นแบบนั้นจริงๆน่ะหรือ?”

“ใช่ฮะ...ดังนั้นได้โปรด..”<อย่าใส่ชุดแบบนี้ออกไปข้างนอกอีกนะ>

“แล้ว...พวกชุดที่ชั้นใส่แสดงบนเวทีล่ะ?”

คุณสามีถอนหายใจออกมาอีกเฮือกใหญ่ “คุณช่วย...ใส่แต่ชุดที่เป็นกางเกงจะได้มั้ยฮะ?”

“ชั้นใส่กางเกงก็ได้นะ...แต่ว่าบางครั้งชั้นก็จำเป็นต้องใส่ชุดกระโปรงน่ะ”

“ฮาา...คุณช่วยสกรีนหน่อยได้มั้ยฮะแบบว่าสั้นแค่เข่าหรือถ้าให้ดีก็ใส่เป็นแบบอื่นไปดีกว่าน่ะฮะ ผมว่า คนหุ่นดีอย่างคุณนุ่งชุดเอี๊ยมยีนต์สวมเสื้อกล้ามสีขาว แล้วก็ใส่หมวกและสวมรองเท้าผ้าใบเหลืองยิ่งดูเท่ห์เลยน่ะฮะ”

หญิงสาวเริ่มรู้สึกเคืองนิดๆแต่ก็รับปากว่า “ก็ได้จ้ะ...แต่ว่าเธอ...ก็ห้ามใส่ชุดที่มันโชว์ไหล่ของเธอเวลาที่แสดงบนเวทีด้วยเหมือนกันนะ! “

“อะไรนะฮะ?”

เธอเหลือบตาลงต่ำก่อนจะให้เหตุผลไปว่า “ชั้นไม่ชอบเวลาที่เธอโชว์กล้ามแขนของเธอน่ะ”

สามีหนุ่มกลอกตาไปมาด้วยความงง “นี่คุณกำลังพูดถึงอะไรอยู่ฮะ?”

เธอยังพูดต่อไปอีกว่า “แล้วก็..”ว่าแล้วก็เอื้อมมือไปแตะที่บริเวณไหปลาร้าของเขา “อย่าใส่เสื้อที่มันเปิดโชว์อะไรที่ต่ำลงไปกว่านี้ ได้อ่ะเปล่าล่ะ”

“หาอะไรน่ะฮะ?”

“เวลาที่เธอเต้นบนเวที...สาวๆจะจ้องดูกล้ามของเธอตาเป็นมันและพวกเขาก็จะกรี๊ดกันสนั่นจนแทบคลั่ง...ชั้นรับไม่ได้อ่ะ!!!”

ชายหนุ่มรู้สึกงงกับอาการหวงของภรรยาสุดที่รัก..”ถ้าอย่างงี้ให้ผมอำลาวงการไปเลยไม่ดีกว่าหรือฮะ...?”

“และชั้นขอบอกน่ะ ว่าตอนที่เธอถ่ายละคร F4 ห้ามทำหน้าให้ดูน่ารักจนเกินไปด้วย“หญิงสาวยังคงออกคำสั่งคุณสามีต่อเป็นชุด

ฮยอนจุงถึงกับอึ้ง“นี่มันอะไรกันฮะเนี่ย ??!!!” <รายการขอเอาคืนบ้างรึไงน่ะ>

“เธอเซ็กซี่เกินไป เวลาที่เธอที่เธอดูน่ารักอ่ะ...แล้วก็เซ็กซี่เกินไปเวลาที่เธอเต้น แบบว่า เฮ้อ ไม่อยากจะพูดเลยจิงๆ....”

ชายหนุ่มพยายามกลั้นหัวเราะเมื่อได้ยิน...

“เธอเซ็กซี่เกินไปเวลาที่เธอพูด...แล้วก็เวลาที่เธอยิ้ม..อุ๊บส”เธอเริ่มรู้สึกตัวว่ากำลังพูดสิ่งที่ค้างคาอยู่ในใจมานานแสนนาน

พูดไม่ทันจบฮวางโบก็ถูกคุณสามีประกบปากเพื่อให้เธอหยุดซะก่อน…

หญิงสาวปล่อยสามีสุดที่รักมอบจุมพิตอันดูดดื่มอยู่ครู่ใหญ่ก่อนจะถอนริมฝีปากของเธอออกมา “ ฮาา..เธอน่ะเซ็กซี่เกินไป..ถึงแม้จะนั่งอยู่เฉยๆก็ตาม...ดังนั้นห้ามออกไปไหนเลยน่ะ.”

ฮยอนจุงหัวราะคิกเมื่อได้ยิน...”โอเคฮะ คุณชนะ ผมยอมแพ้ แพ้ตั้งแต่วินาทีนี้แล้วล่ะฮะ” <วันนี้ผมจะไม่ออกไปข้างนอกทั้งวันทั้งคืนเลยอ่ะ>

หญิงสาวส่งยิ้มให้เขาท่าทางสบายอกสบายใจเมื่อได้ยินคำตอบ

“หวังว่าคุณคงทำตามที่ผมขอร้องน่ะฮะ” เขาจ้องเข้าไปในสายตาเธออย่างค้นหา ก่อนจะก้มลงประทับริมฝีปากบาง อย่างต้องการจะลงโทษคนที่เขากอดอยู่ที่กำลังทำให้ความต้องการแผ่ซ่านไปทั่วร่างของเขาตอนนี้แล้ว

“อืมฮือ” เสียงอู้อี้ฟังแทบไม่ได้ยินออกจากริมฝีปากของเธอ

“คิดว่า ผมคงเชื่อคุณได้น่ะ” เขาจ้องตาเธออย่างค้นหาความจริงและเต็มเปี่ยมไปด้วยความร้อนแรง

<น่ารักจัง คนดีของผม> เขาคิดในใจพร้อมกับก้มลงประทับจูบลงบนริมฝีปากบางคู่นั้นอีกครั้ง..”ซารางเฮ”.เขาพูดพึมพำก่อนจะค่อยๆเลื่อนริมฝีปากลงต่ำไปเรื่อยๆ

“คริคริ” เสียงหญิงสาวหัวเราะออกมาอย่างสดใส...ก่อนจะค่อยๆจางไปเหลือเพียงเสียงลมหายใจแห่งความรักของคนทั้งสองที่อบอวลไปทั่วห้อง

โปรดติดตามคู่รักผักกาดหอมรีมิกซ์ตอนต่อไป




Create Date : 20 ตุลาคม 2553
Last Update : 20 ตุลาคม 2553 22:56:44 น. 4 comments
Counter : 405 Pageviews.

 
กรี๊ดดดดดดดดดดดตอนนี้ไม่ไหวจะเคลียร์ค่ะยายยยยยยยย

จุงกะโบได้อีกกกกกกกกกกกกกก


โดย: snooker IP: 125.24.31.10 วันที่: 21 ตุลาคม 2553 เวลา:0:02:10 น.  

 
ไม่น่าเชื่อจุงจะทั้งขึ้หึงและหวงมากขนาดนี้นะเนี่ยโบก็ใช่เล่นเหมือนกันเลย น่ารักจริงงง ขอบคุณนะครับยาย รักษาสุขภาพด้วยนะครับ สู้สู้สู้


โดย: hunny IP: 115.87.92.103 วันที่: 21 ตุลาคม 2553 เวลา:20:12:40 น.  

 
ขอบคุณคร้าบบบบบบ สนุกที่สุด จุงกะโบ......กันตลอดเลยอ่ะ ^\\\\\\\\^


โดย: เจน IP: 113.53.86.139 วันที่: 22 ตุลาคม 2553 เวลา:12:39:24 น.  

 
สนุกที่สุดเลยยาย จุงขี้หึงมาก แต่ก็ชอบ ขอบคุณที่อุตสาห์มอบความสุขมาให้ตลอด เที่ยวให้สนุกนะ


โดย: noyhnasangchu2010 IP: 223.205.79.185 วันที่: 23 ตุลาคม 2553 เวลา:14:04:39 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

นักรักจัยโยเย
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 10 คน [?]




"ห้ามนำไปเผยแพร่ต่อที่อื่น นอกจากจะได้รับอนุญาตจากเจ้าของบล๊อคก่อนเท่านั้น"

:: Online User
Friends' blogs
[Add นักรักจัยโยเย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.