Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2553
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
28 พฤษภาคม 2553
 
All Blogs
 
ตอนที่ 48- ไปเยี่ยมบ้านผมบนดาวเคราะห์ในระบบสุริยะกันน่ะ.

***ฟิค <แปล> เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผู้เขียนแต่งขึ้น เพื่อความรักของคนทั้งสองเท่านั้น หาได้มีเจตนาอื่นหรือไม่ จึงขอให้อ่านด้วยความบันเทิง และเชื่อมั่นในรักของพวกเขาด้วย ****


คืนนั้นที่ห้องนอนของฮวางโบ ระหว่างที่เธอกำลังนั่งแปรงผมอยู่ที่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง จู่ๆฮวางโบก็รู้สึกเหมือนได้ยินเสียงของ ฮยอนจุงก้องอยู่ในหัวของเธอ “คุณใช้ครีมนวดผมด้วยนี่ฮะ...?”

<ฮุ เขานี่สุดยอดแห่งความ 4-D จริงๆ> หน้าของเธอเริ่มเป็นสีชมพูเรื่อ

จากนั้นเธอก็มานั่งบนเตียงและเริ่มส่งข้อความถึงเขา

เธอกลับมาถึงบ้านรึยังน่ะ? ตอนนี้อยู่ที่ไหนเหรอ?

เมื่อไม่มีข้อความตอบกลับจากเขา เธอจึงหยิบนิตติ้งขึ้นมา

ย้อนกลับไปช่วงเวลาเช้าของเมื่อ 2-3 วันก่อน ที่บ้านของคู่ผักกาดหอม ฮวางโบนั่งอยู่ที่ริมขอบเตียงจ้องดูฮยอนจุงซึ่งกำลังนอนหลับอยู่

<ชั้นรู้สึกเสียใจที่ต้องปลุกเขาขึ้นมา แต่ว่า.> เธอลังเลเล็กน้อยก่อนเอื้อมมือไปตีที่ไหล่ของเขาเบาๆ
“ ชิลลาง ชิลลางง ตื่นได้แล้ว”

ฮยอนจุงยังไม่ยอมตื่นได้แต่ส่งเสียงงึมงำ อืมมมมม...

”นี่มันเก้าโมงแล้วนะ เธอไม่ต้องไปทำงานเหรอ?”

ตาของเขายังคงปิดสนิทและไม่มีปฏิกริยาตอบรับใดๆจากเขา

”นี่เธอยังไม่ตื่นจริงๆ? หรือว่าเธอไม่อยากจะตื่นกันแน่?”

”ทั้งสองอย่างฮะ”

<ฮุฮุ ^^> “ถ้ายังไม่ตื่นแล้วเธอตอบชั้นได้ยังไงกัน ฮึ?”

”ปากของผมเท่านั้นฮะที่ตื่น.”.

”ฮุ! ฮ่าฮ่าฮ่า...เธอตื่นแล้วแน่ๆเลย เพราะตอนนี้เธอตลกได้นี่...ลุกได้แล้ว!”

เขาถอนหายใจ “ผมอาจจะพูดอะไรซ้ำๆ...แต่ว่าทำไมถึงต้องมีตอนเช้าด้วยนะ?”

”ก็เพราะว่ามันมีตอนกลางคืนน่ะสิ”

”ถ้างั้น...ทำไมถึงมีกลางคืนล่ะฮะ?”

”ก็เพราะเราต้องพักผ่อนในช่วงนั้นไง...”

แล้วเราสามารถจะมีชีวิตอยู่โดยไม่พักผ่อนได้มั้ยฮะ?”

|”ถ้าเราไม่ได้พักผ่อนน่ะเหรอ...”

”ฮะ.”

”โลกของเราก็คงไร้ระเบียบ...”

”คุณกำลังบอกว่าระหว่างที่เรากำลังนอนหลับอยู่ มีใครบางคนกำลังทำความสะอาดให้พวกเราเหรอฮะ? .ใครกันน่ะ? เจ้าสาวหอยหากเหรอฮะ?”

”หุ หุ...”

”ว่าแต่ คุณทำเสร็จหรือยังฮะ?”

”ทำอะไรเหรอ?”

”ก็ทำความสะอาดและทำอาหาร...เอ..คุณไม่ได้เป็นเจ้าสาวหอยทากของผมหรอกเหรอ...?

เธอถลึงตาใส่เขา “เจ้าสาวหอยทากงั้นเหรอ...? นั่นมันงานที่แม่บ้านทำต่างหาก นี่เธอแอบไปชอบแม่บ้านที่ทำความสะอาดอย่างนั้นเหรอ?”

”ไม่ฮะ ผมไม่ได้ชอบเธอซ่ะหน่อย”

”...?”

”งานของแม่บ้านก็แค่ทำความสะอาดกับทำอาหาร แต่เจ้าสาวหอยทาก..”เขาชายตามองเธอด้วยแววตาที่มีความหมาย

”...??”

”สามารถมีลูกกับผมได้ด้วยฮะ ^^”

<อ๊าย!! เขาพูดอะไรออกมาเนี่ย > “นี่!!!!!!! “เธอหยิบหมอนขึ้นมาฟาดที่หน้าของฮยอนจุงด้วยความเขินสุดขีด

”โอ๊ย! ตีผมทำไมฮะ?”

กลับมาเวลาณ ปัจจุบันโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น อันเนื่องจากมีข้อความใหม่เข้ามา

ฮยอนจุงส่งข้อความมาว่า “ผมยังซ้อมอยู่ที่สตูดิโอเลยฮะ คงอยู่ยาวกว่าที่คาดเอาไว้”

“เธอกำลังซ้อมอะไรอยู่เหรอ?”

”ซ้อมสำหรับการแสดงพิเศษในงาน College Song Contest ฮะ มันยุ่งยากพอสมควรกว่าจะรวมตัวกันได้ครบ... “

”เธอต้องเหนื่อยมากเลยสิน่ะ...”

”ผมไม่เป็นไรฮะ แล้วตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน?”

”ที่บ้าน กำลังจะเข้านอนแล้วล่ะ”

”ถ้างั้นก็นอนไปได้เลยฮะ มันคงจะดึกมาก..กว่าผมจะซ้อมเสร็จน่ะ.”..

”ได้จ้ะ โอเคน่ะ”

”ผมไม่ได้เป็นคนเจ้าเล่ห์แล้วใข่มั้ยฮะ?”

”^^ ไม่แล้วล่ะ ตอนนี้เธอเป็นชิลลางที่น่ารักที่สุดเลย...”

“เยี่ยมเลยฮะ! แต่ว่ามันก็สนุกดีเหมือนกันที่ถูกเรียกว่าคนเจ้าเล่ห์น่ะ...”

”งั้น นานๆทีชั้นจะเรียกเธอแบบนั้นก็แล้วกันน่ะ...คนเจ้าเล่ห์”

”^^ มันไม่ง่ายเลยน่ะฮะสำหรับผู้ชายที่กำลังตกหลุมรัก”

”นี่เธอกำลังพูดถึงอะไรเหรอ?”

”ผมแค่กำลังบอกว่า...ผมเป็นผู้ชายไงฮะ ^^”

”นี่ !!!!!!!!! เธอมัน คนเจ้าเล่ห์ !!!!!”

”ฮ่าฮ่าฮ่า...^^”

”เธอมัน หมีโคล่า ไฮยีน่า แมลงปอ หนอนขี้เกียจ%#%#%#% .“

”ซารางเฮ~~~~~~~~~~~~~~~♥”

ฮวางโบยิ้มออกมาเมื่อเห็นข้อความสุดท้ายของเขา

ที่สตูดิโอฝึกซ้อมของฮยอนจุง ฮยอนจุง ชเวซึงฮยอน (ท็อป วง Big Bang) และสมาชิกคนอื่นๆของวงเฉพาะกิจกำลังมารวมตัวกันเพื่อคุยเรื่องการเตรียมตัวสำหรับการแสดงพิเศษ

ฮยอนจุงพูดขึ้นมาว่า ก่อนอื่นพวกเราน่าจะมาตัดสินใจว่าเราจะเล่นเพลงอะไรกันบ้างน่ะ

”เพลงไหนถึงจะดีล่ะฮะ? ท็อปหันมาถาม

”ชั้นคิดว่า...เนื่องจากในงานนี้เราสามารถจะเน้นความสามารถในการเล่นเครื่องดนตรีได้ มันก็น่าจะดีกว่าถ้าเราเลือกเพลงที่เน้นการบรรเลงคนตรีเป็นหลักมากกว่าเสียงร้องน่ะ...”

ท็อปเสนอไอเดียว่า “เพราะว่าพี่จะเล่นกีตาร์เบสใช่มั้ยฮะ...งั้นเพลงของวง MUSE อย่าง Time is running out เป็นไงบ้างฮะ?”

”อืมมม....เพลงนั้นก็ดีนะ แต่ว่า...มันไม่มีพาร์ทของคีย์บอร์ดน่ะสิ.” .ฮยอนจุงให้ความเห็น

ท็อปพูดต่อไปว่า “เราก็มาเรียบเรียงเพลงใหม่ แล้วเพิ่มพาร์ทของคีย์บอร์ดเข้าไป...”

”ส่วนการร้องของเพลงนั้นมันก็ไม่ง่ายเลยน่ะ เรามาคิดดูกันอีกทีแล้วกัน ยังมีเพลงอีกมากมายให้เราเลือกเล่นได้ “ฮยอนจุงหันไปพูดกับคนอื่นๆว่า พวกนายมีเพลงอะไรในใจที่อยากจะเล่นกันบ้างมั้ย?

วันจันทร์ที่ 15 กันยายน ที่สตูดิโอฝึกซ้อมของวง SS501 ในขณะที่ฮยอนจุงและสมาชิกคนอื่นๆกำลังนั่งอยู่ที่พื้น กินไก่ทอดกันเป็นอาหารหลางวัน เสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้นเนื่องจากมีข้อความเข้ามา

”เธอกินข้าวกลางวันรึยัง?”

ฮยอนจุงรีบเดินออกไปข้างนอกห้อง หามุมสงบเพื่อโทรหาฮวางโบ

”ฮะ ผมกำลังกินอยู่พอดีเลยล่ะ” เขารีบรายงานตัวกับเธอทันที

”เธออยู่ที่บ้านรึเปล่า?” เสียงฮวางโบถามกลับมาจากปลายสาย

”เปล่าฮะ ผมอยู่ที่สตูดิโอฝึกซ้อมน่ะ”

”นี่วันนี้เธอก็ยังต้องซ้อมด้วยเหรอเนี่ย? เธอไม่ได้หยุดพักเบรคบ้างเลยรึไง?”

”อ๋อ ผมได้พักไปแล้วเมื่อวานนี้ฮะ ผมหยุดยาวๆเหมือนคนอื่นๆไม่ได้หรอกฮะ”

”แต่ยังไง...ได้พักแค่วันเดียวมันไม่พอสำหรับเธอหรอกน่ะ...แล้ววันหยุดเทศกาลชูซอกของเธอเป็นยังไงบ้างล่ะ?”

”โอ มันก็ไปของมันได้ดีโดยไม่ต้องมีผมช่วยหรอกฮะ..ดูเหมือนมันจะรู้จักที่ทางต่างๆเป็นอย่างดีแล้ว...” เขาแกล้งตอบเธอไปแบบขำๆ

”ฮ่าฮ่า.. นี่เธอต้องรู้สึกสบายอกสบายใจไม่ใช่น้อยเลยนะ ถึงได้พูดอะไรแบบนั้นออกมาได้ ถึงแม้ว่าเธอจะยุ่งมากๆน่ะ....”

เขายิ้มแก้มแทบปริ “อืมม...นั่นมันเป็นนคติประจำตัวของผมเลยนะฮะ ต้องรู้สึกสนุกในขณะที่ทำงาน...

เธอประทับใจ “นี่เธอได้กินอะไรดีๆบ้างรึเปล่า? แล้วตอนนี้กำลังกินอะไรอยู่เหรอ?”

”ฮะ...ไก่ทอดน่ะ”

”อีกแล้วเหรอ? นี่เธอโอเคกับมันเหรอ?”

”ผมโอเคฮะ ผมยังหนุ่มแน่นอยู่ อายุขนาดผมมีอะไรที่จะย่อยไม่ได้หรือฮะ?”

”จ้ะ มันดีมากๆเลยนะที่ยังอายุน้อยอยู่น่ะ...”

”อย่างน้อยก็มีหนึ่งคนในพวกเราที่ยังอายุน้อยอยู่ ผมคิดว่ามันคือโชคดีน่ะฮะ..”

”โชคดีอะไรเหรอ?”

”เพราะว่าผมยังหนุ่มแน่นอยู่ ดังนั้นผมก็สามารถจะช่วยเหลือคุณซึ่งกำลังเริ่มอ่อนแอเนื่องจากอายุที่มากขึ้น...นั่นคือเรื่องที่โชคดีฮะ...”

”นี่ชั้นดูอ่อนแอมากในสายตาเธองั้นเหรอ?”

”ไม่ใช่ทางด้านสมรรถภาพร่างกายหรอกฮะ..จริงๆแล้วผมก็อยากจะให้คุณไม่ได้มีพละกำลังแข็งแรงขนาดนั้นด้วยซ้ำ...”

”อะไรนะ?”

หัวเราะเบาๆ “ไม่เอาน่า ผมพูดเล่นฮะ”

”เธอชอบพูดอะไรที่มันประหลาดๆแบบนั้นอยู่เรื่อยเลย...”

”ฮ่าฮ่า...ผมจะไม่พูดแบบนั้นแล้วฮะ...”

”นี่ชั้นดูอ่อนแอมากในสายตาเธอจริงๆเหรอ? นี่เธอกังวลกับเรื่องนี้มากรึเปล่า?”

”ผมเดาว่าที่คุณเป็นแบบนั้นก็เพราะคุณอยู่ในโลกใบนี้มานานพอสมควร...? คุณถึงได้ดูมีเรื่องที่ต้องวิตกกังวลมากมาย...”

”เรื่องของเรื่องก็คือ...”

”ชั้นไม่กังวลอีกต่อไปแล้วล่ะ”

”คุณไม่กังวลแล้ว? …ทำไมล่ะฮะ?”

”ทำไม? นี่มันคำถามประเภทไหนกันเนี่ย? เธออยากจะให้ชั้นกลับมานั่งกังวลเหมือนเดิมใช่มั้ย?”

เขาหัวเราะคิก “ไม่ใช่ฮะ ผมไม่ได้หมายความแบบนั้น ทำไมคุณถึงไม่กังวลอีกต่อไปแล้วล่ะฮะ? ก่อนหน้านี้คุณดูเป็นกังวลตลอดเวลา...”

”ก็เพราะว่าชั้นไม่ได้รู้สึกว่าไม่มั่นคงอีกต่อไปแล้วน่ะสิ.”

”ไม่รู้สึกไม่มั่นคง....?”

”ไม่แล้ว...”

”นี่คุณกระวนกระวายใจมาตลอดจนกระทั่งตอนนี้หรือฮะ..?”

เธอถอนหายใจา “ใช่จ้ะ”

”เกี่ยวกับเรื่องอะไรหรือฮะ? …ผมเหรอ?”

”ไม่ใช่จ้ะ”

”งั้นอะไรล่ะฮะ?

”ก็หลายๆเรื่องน่ะ.”

”...แต่ว่า?”

”ชั้นสามารถจะแก้ปัญหาในเรื่องที่สำคัญมากๆไปได้เกือบหมดแล้ว ดังนั้นชั้นถึงไม่รู้สึกกังวลใจอีกต่อไป”

”แล้วมันคืออะไรล่ะฮะ?”

”...ชั้นรู้ตัวแล้วว่าชั้นรักเธอมากแค่ไหน”...

เขายิ้มจนแก้มปริ “แล้วแค่ไหนล่ะฮะ?”

เธอหัวเราะเบาๆด้วยความเขิล.”..ชั้นไม่สามารถจะอธิบายได้น่ะ”

”ถ้างั้น..ผมขอถามอะไรคุณอย่างนึงได้มั้ยฮะ?”

”อะไรเหรอ?”

”คุณไปพบพ่อแม่ของผมด้วยกันได้มั้ยฮะ?”

เธอสะดุ้งสุดตัว “อะ..อะไรน่ะ?”

”คุณไปพบพ่อแม่ผมได้มั้ยฮะ?”

”นี่ นั่นมัน (เร็ว) เกินไป...เหรอ”

”ผมยังไม่ได้บอกคุณว่า จะไปเมื่อไหร่เลยนะฮะ ผมแค่ถามว่าคุณจะไปกับผมได้มั้ย.”

”คุณยังไม่พร้อมสำหรับเรื่องนี้หรือฮะ...?”

”นี่ ชั้นไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น”

”แต่ยังไง..มันก็ไกลเกินไป สำหรับคุณที่จะไปที่นั่น”

”ใช่ะ...มันเร็วเกินไปสำหรับชั้น”

”ถึงแม้ว่าผมสามารถจะรับมือกับมันได้ แต่บูอินไม่เคยได้รับการฝึกในเรื่องการปรับตัว”

”ใช่จ้ะ...ชั้นยังปรับตัวให้เข้ากับเธอไม่ได้มากเท่าไหร่เลย”

”มันไม่มีช่วงพักระหว่างทางที่เราต้องต้านทานกับแรงกดดัน(ของบรรยากาศ).”.

“ใช่...มันคงจะมากเกินไปสำหรับชั้น.”

”หรือบางที เราควรจะล้มเลิกความตั้งใจ..”.

”ล้มเลิก?”

”ผมคิดว่า มันอาจจะหนักเกินไปสำหรับบูอิน ผมจะไม่ทำมันดีกว่า...”

”ผมเคยคิดว่าพวกเราสามารถจะไปที่นั่นด้วยกันได้...แต่...เอาเป็นว่าเราอยู่ด้วยกันบนดาวเคราะห์ลำดับที่ 3 ในระบบสุริยะนี่ไปก็แล้วกันน่ะฮะ”

”...??? อะไรนะ?” ฮวางโบงงสุดขีด เพราะที่พูดกับเขามาตั้งนานเหมือนจะกลายเป็นคนละเรื่อง

”มันไกลมากเกินไปที่เราจะกลับไปที่ดาวบ้านเกิดของผมน่ะฮะ และในเมื่อผมก็ปรับตัวให้เข้ากับภาพแวดล้อมบนโลกได้แล้ว ผมทนอยู่ที่นี่ต่อไปน่าจะดีกว่า อย่างน้อยตอนนี้ผมก็มีคนอยู่ด้วยทั้งคน...”

”อะไรนะ?”

”ผมควรจะยอมรับว่าอะไรที่คุณสามารถทำได้ และอะไรที่คุณทำไม่ได้ ไม่ว่าคุณจะรักผมมากซักแค่ไหนก็ตาม โอเคฮะ ผมไม่ไปแล้วล่ะ ผมจะลงหลักปักฐานแล้วก็ใช้ชีวิตอยู่บนดาวของบูอินก็แล้วกัน”

เธออึ้งสุดๆ

”เห็นมั้ยล่ะฮะ? ไม่ว่าคุณจะรักผมมากซักแค่ไหนก็ตาม แต่มันก็ไม่สามารถจะเทียบได้กับความรักอันลึกซึ้งมากมายของผมที่มีให้คุณหรอก...ใช่มั้ยฮะ? ผมน่ะถึงกับยอมละทิ้งดาวบ้านเกิดของตัวเองเพื่อคุณ..”..

เธอกัดริมฝีปากตัวเองเพราะไม่รู้จะทำอะไรดี.

”ผมรู้ว่าการไปที่นั่นมันเกินขีดความสามารถของคุณ ดังนั้นผมจะไม่รู้สึกผิดหวังมากเท่าไหร่...อย่ารู้สึกไม่ดีไปเลยน่ะฮะ”

”โอพระเจ้า !! ฮ่าฮ่าฮ่า”... มุขอะไรของเธอกันเนี่ย ชั้นอยากจะบ้าตาย

เขายิ้มจนเห็นฟัน “ต่อไปถ้าเทคโนโลยีมันก้าวหน้ามากขึ้นไปกว่านี้ ไว้ตอนนั้นเราค่อยไปที่นั่นด้วยกันก็ได้ฮะ”

”...โอเคจ้ะ...เอาไว้ไปกันวันหลัง”

”ผมจะรอ...”

เธอรู้สึกซาบซึ้ง “จ้ะ ชั้นก็จะรอเหมือนกัน”

หลังจากวางโทรศัพท์ฮยอนจุงยืนนิ่งๆและคิดต่อในใจว่า

<ผมรู้ว่ามันยังไม่ถึงเวลา...ไว้โอกาสหน้า...คุณจะไปกับผมมั้ยฮะ? คูณรู้ตัวรึเปล่า...ว่ามันหมายถึงอะไร? ฮุฮุ..เพราะว่าคุณมักจะเข้าใจอะไรได้ช้า...คุณอาจจะยังไม่รู้เลยก็ได้..>.

ฮยอนจุงยืนยิ้มอยู่กับตัวเองแล้วจึงค่อยๆเดินกลับเข้าไปในห้องซ้อม

โปรดติดตาม คู่รักผักกาดหอม รีมิกซ์ ตอนต่อไป

คำอธิบายท้ายบท
1. เจ้าสาวหอยทาก ตัวละครในนิทานพื้นเมืองของเกาหลี มีนางฟ้าที่ถูกลงโทษโดนสาปให้กลาย เป็นหอยทาก มีชาวนาหนุ่มคนหนึ่งเก็บหอยทากไปดูแลเลี้ยงดู ตกกลางคืนหอยทากจะกลับมาเป็นนางฟ้าแล้วคอยช่วยเก็บกวาดทำความสะอาดและทำอาหารให้เขา ต่อมาเมื่อชาวนารู้ความลับของเธอก็ได้รับเธอเป็นภรรยา

2. เธออยู่ที่บ้านรึเปล่า? ฮวางโบถามฮยอนจุงแบบนี้เพราะวันที่ 15 กันยายนเป็นวันสุดท้ายของเทศกาลวันหยุดชูซอก แต่ฮยอนจุงผู้น่าสงสารต้องทำงานในช่วงวันหยุดพิเศษ T_T






Create Date : 28 พฤษภาคม 2553
Last Update : 28 พฤษภาคม 2553 20:19:27 น. 19 comments
Counter : 427 Pageviews.

 
อ๊าอ่านจบแล้วยายชอบๆๆๆๆขอบคุณนะค่ะ


โดย: giff IP: 58.9.90.201 วันที่: 28 พฤษภาคม 2553 เวลา:20:48:09 น.  

 
คิคิคิคิ

เจ้าชายน้อย กะ เจ้าสาวหอยทาก

555555++

"แต่เจ้าสาวหอยทาก..สามารถมีลูกกับผมได้ด้วยฮะ ^^"

55555++ ไม่ไหวแล้วน่ารักเกินน

ค่อยๆหวานขึ้นเรื่อยๆแล้วนะคะ จะพาไปลูกสะใภ้ไปไหว้พ่อแม่แล้วด้วย

อิอิ

ขอบคุณค่ะยาย :))


โดย: ^^ IP: 58.8.183.56 วันที่: 28 พฤษภาคม 2553 เวลา:20:53:02 น.  

 
”คุณไปพบพ่อแม่ของผมด้วยกันได้มั้ยฮะ?”

คิคิ ชอบจริงๆ นี่แปลว่าจุงรักบูอินมากเลยนะ ถึงจะชวนไปหาป๊ะป๊ากับม๊ะม๊า
เมื่อไหร่สองคนนี้จะแต่งกันจริงๆนะนี่

ขอบคุณนะค่ะ ท่านประธาน ที่เสียเวลาแปลฟิคให้พวกเราได้อ่านกัน love


โดย: KimYoungBi IP: 58.9.199.60 วันที่: 28 พฤษภาคม 2553 เวลา:21:19:08 น.  

 
ขอบคุณมากคะ ตามมาให้กำลังใจคะดูแลสุขภาพด้วยนะคะ


โดย: lamlert29 IP: 87.171.96.216 วันที่: 28 พฤษภาคม 2553 เวลา:21:26:30 น.  

 
ขอบคุณค่ะ สำหรับฟิคและสิ่งดีๆ
รักษาสุขภาพนะคะ


โดย: pran IP: 115.87.137.171 วันที่: 28 พฤษภาคม 2553 เวลา:21:34:08 น.  

 
ยายเดี๋ยวนี้จุงโบหวานกันมากเลยนะ...
บอกรักกันกันทุกตอนเลย....
ขอบคุณยายนะที่แปลฟิคสนุกๆให้อ่าน
จะรอตอนต่อไปจ๊ะ รักษาสุขภาพด้วยนะ


โดย: Jai > FC.Joongbo IP: 119.31.18.140 วันที่: 28 พฤษภาคม 2553 เวลา:21:36:07 น.  

 
ตามมุข อิจุงไม่ทันจริง ๆ เลย คิดไปได้แต่ละอย่าง จะพาไปไหว้พ่อแม่ที่ดาวเคราะ์ห์ไหนละเนี่ย หวานได้ทุกตอนเลยยาย อย่าได้แคร์ เอาให้เบาหวานขึ้นเลยนะยาย สู้สู้ ค่ายาย จากใจแฟนคลับ


โดย: มัม IP: 115.87.175.83 วันที่: 28 พฤษภาคม 2553 เวลา:21:47:49 น.  

 
น่ารักจังเลย "ไม่ว่าคุณจะรักผมมากซักแค่ไหนก็ตาม แต่มันก็ไม่สามารถจะเทียบได้กับความรักอันลึกซึ้งมากมายของผมที่มีให้คุณหรอก...ใช่มั้ยฮะ? ผมน่ะถึงกับยอมละทิ้งดาวบ้านเกิดของตัวเองเพื่อคุณ..”.. หวานได้อีกนะจุง 555+ ขอบคุณนะค่ะยายนาจาสนุกมากๆๆ ค่ะ ยายนาจาก็รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ อย่าหักโหมนะค่ะ


โดย: hunny IP: 124.122.246.129 วันที่: 28 พฤษภาคม 2553 เวลา:22:07:57 น.  

 
อร๊ากกกกกก อยากไปอยู่ดาวดวงเดียวกะจุงโบ คริคริ
ขอบคุณค่ะ


โดย: ตอง IP: 180.183.162.167 วันที่: 29 พฤษภาคม 2553 เวลา:0:14:49 น.  

 
น่ารักเกินไปแล้ว...บอกรักกันตลอด ^^
รู้สึกดีจังเลยค่ะยาย
ยายก้อรักษาสุขภาพด้วยนะคะ


โดย: ต้นอ้อ IP: 202.28.62.245 วันที่: 29 พฤษภาคม 2553 เวลา:2:00:51 น.  

 
จุงนี่! คิดอะไรได้.............

4D ก็ยังเป็นของนายอยู่ดีแหละจุง

thank you very much ka ยาย




โดย: speedy IP: 58.9.165.202 วันที่: 29 พฤษภาคม 2553 เวลา:9:05:21 น.  

 
ตอนนี้จุงน่ารักมากๆ เริ่มแสดงความจริงจังมากๆในความรักต่อโบแล้ว จะไปดาวบ้านเกิดกันเมื่อไหร่เนี่ย

ซึ้งมากเลยนะค่ะ ตอน "ไม่ว่าคุณจะรักผมมากซักแค่ไหนก็ตาม แต่มันก็ไม่สามารถจะเทียบได้กับความรักอันลึกซึ้งมากมายของผมที่มีให้คุณหรอก...ใช่มั้ยฮะ? ผมน่ะถึงกับยอมละทิ้งดาวบ้านเกิดของตัวเองเพื่อคุณ..”..


โดย: แพร IP: 58.8.181.104 วันที่: 29 พฤษภาคม 2553 เวลา:9:34:32 น.  

 
คุณยาย ขอบคุณมาก ๆ เลยค่า

มะวานรอคุงยายทั้งวันค่ะ

แต่วันนี้ชื่นใจแ่ต่เช้าเลย

ขอบคุณมาก ๆค่า


โดย: Joong Luv Bo IP: 124.122.150.235 วันที่: 29 พฤษภาคม 2553 เวลา:9:36:00 น.  

 
น่ารักจังคู่นี้ ส่งข้อความถึงกันน่ารักกุ๊กกิ๊กดีค่ะ ชอบ ชอบ ขอให้เป็นจริงทีเท้อ.....สาธุ.....
ขอบคุณมากๆค่ะยาย รักษาสุขภาพด้วยนะคะ


โดย: ma_ma@bojoong IP: 124.121.164.4 วันที่: 29 พฤษภาคม 2553 เวลา:11:03:23 น.  

 
ผมจะลงหลักปักฐานแล้วก็ใช้ชีวิตอยู่บนดาวของบูอินก็แล้วกัน ชิลลางน่ารักมาก

ขอบคุณนะคะยาย


โดย: ning IP: 124.122.90.102 วันที่: 29 พฤษภาคม 2553 เวลา:21:23:17 น.  

 
หุหุหุหุหุหุหุ
รักจริงหวังแต่ง
ของผู้ชาย 4D คนนี้
น่ารักจริงๆ
แล้วใครจะไม่ใจอ่อนล่ะ


โดย: joy&yoo IP: 222.123.122.25 วันที่: 30 พฤษภาคม 2553 เวลา:19:32:53 น.  

 
ตามมาอ่านแล้วจ้าายายย
ไม่ได้อ่านซะหลายวันคิดถึงจิงจิ๊งง
เดวขอตามไปอ่านตอนอื่นๆก่อนนะค๊า


โดย: แฟนคู่จุงโบ(แอน) IP: 58.8.202.97 วันที่: 31 พฤษภาคม 2553 เวลา:18:22:14 น.  

 
แต่เจ้าสาวหอยทาก..”เขาชายตามองเธอด้วยแววตาที่มีความหมาย

”...??”

”สามารถมีลูกกับผมได้ด้วยฮะ ^^”
ฮา+++อ่ะยาย
จะน่ารักกันไปไหนเนี่ย


โดย: kaprow IP: 124.120.134.172 วันที่: 1 มิถุนายน 2553 เวลา:12:04:40 น.  

 
555นึกว่าตอนนี้จะมีน้ำตาซะแว้วที่ไหนได้ตอนนี้มีแต่ น้ำตาลลลลคิริคิริ
มดขึ้นตาแล้วหวานมากกกกโอ้ยๆอิจฉาโบดีมั้ยอ่า ไม่ดีกว่าเพราะมันน่ารักมากๆๆ
ทำมันจุงมันนิสัยน่าเซอร์ไพส์อย่างนี้555
ชอบมากจริงๆคำพูดจุงเหมือนจะไร้สาระแต่กลับมีแต่สาระที่กินใจซึ้งเข้าไปในใจได้ทุ๊กทีสิน่า
อย่างนี้รักตายเลย เอิ้กๆๆๆ พี่เขยสุดหล่อ
ยายตอนนี้น่ารักมากเลยเฮ้อ!น่ารักจนอยากมีอย่างนี้มั้งจะมีมั้ยน่าในโลกนี้ผู้ชายแบบนี้อ่ะ 555อินไปไกลทุกทีเลยหนู
ยายขอบคุณนะค่ะ ยายเหนื่อยมากมั้ยค่ะพักผ่อนบ้างน๊า
ขอบคุณมากๆเลยนะค่ะสำหรับความสุขและรอยยิ้มที่แบ่งปัน หนูมีความสุขนะค่ะ
ขอบคุณมากๆจากใจ จุ๊บๆ


โดย: kanjabo IP: 192.168.182.187, 124.122.68.89 วันที่: 13 มิถุนายน 2553 เวลา:19:53:58 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

นักรักจัยโยเย
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 10 คน [?]




"ห้ามนำไปเผยแพร่ต่อที่อื่น นอกจากจะได้รับอนุญาตจากเจ้าของบล๊อคก่อนเท่านั้น"

:: Online User
Friends' blogs
[Add นักรักจัยโยเย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.