Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2553
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
16 พฤษภาคม 2553
 
All Blogs
 
ตอนที่ 39- กลัวใจตัวเองจริงๆ

***ฟิค <แปล> เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผู้เขียนแต่งขึ้น เพื่อความรักของคนทั้งสองเท่านั้น หาได้มีเจตนาอื่นหรือไม่ จึงขอให้อ่านด้วยความบันเทิง และเชื่อมั่นในรักของพวกเขาด้วย ****



รายการ WGM- วันถ่ายทำตอนพิเศษเทศกาลชูซอกวันที่ 1 คู่ผักกาดหอมกำลังส่งข้อความถึงกัน

“เธอมาถึงรึยังน่ะ?” ฮวางโบส่งข้อความให้เขา

ฮยอนจุงพิมพ์กลับมาว่า “ผมอยู่ระหว่างทางฮะ”

“ตอนนี้ถึงไหนแล้วล่ะ?”

”ที่ลานจอดรถของสถานีฮะ”

”โอเคจ้ะ”
ฮวางโบเหลียวดูรอบๆห้องพักแล้วค่อยๆหลบออกมาที่โถงทางเดิน แล้วก็เดินกลับไปกลับมาระหว่างโถงด้านนึงไปที่อีกด้านนึงอย่างไม่มีเหตุผล ในขณะที่เธอกำลังหันกลับมาสายตาของเธอก็ได้เหลือบไปเห็นเงาฮยอนจุงซึ่งผอมสูงและมีผมม้าลงมาปรกหน้าผากเล็กน้อย วันนี้เขาสวมเสื้อยืดลำลองกับกางเกงยีนส์และตอนนี้กำลังเดินเข้ามาเธออย่างช้าๆ ฮวางโบพยายามกัดริมฝีปากตัวเองเพื่อไม่ให้ยิ้มกว้างมากไปกว่านี้ และราวกับนัดกันเอาไว้ทั้งคู่ต่างชำเลืองมองกันด้วยท่าทางสบายๆ

<สวัสดีจ้ะ... สุดหล่อ..เธอชอบทำให้หัวใจของชั้นเต้นแรงทุกครั้งที่ได้เจอเธอเลยน่ะ.>..ฮวางโบทักเขาในใจ

<สวัสดีฮะ.. แม่สาวไหล่เล็กของผม...^^ > ฮยอนจุงทักทายเธอในใจพร้อมกับมีรอยยิ้มจางๆที่มุมปาก

”เธอเพิ่งมาถึงเหรอ?” ฮวางโบเอ่ยปากทักก่อน

”ใช่ฮะ สบายดีมั้ยฮะ..พี่ฮวางโบ?” <เดี๋ยวผมจะทำให้คุณร้อง.”ว้าว” เลยล่ะ...>

เธอทำท่าประหลาดใจ “ทำไมจู่ๆก็พูดจาเป็นทางการแบบนี้ล่ะ?”

เขายิ้มจนเห็นฟัน แล้วกระซิบว่าเบาๆ “แล้วมันเป็นยังไงเหรอฮะ?”

เธอก้มหน้าลงเพราะความอาย “ก็ดีจ้ะ.” <ทำไมหัวใจชั้นมันเหมือนจะหยุดเต้นทุกครั้งที่เจอหน้าเธอ...? T_T>

ระหว่างนั้นอเล็กซ์ก็เดินเข้ามาหาทั้งคู่ และทักทายคู่ผักกาดหอม

”เฮ้..ฮยอนจุง นายอยู่นี่เองน่ะเหรอ มาทำอะไรอยู่ตรงนี้เหรอ? “

เขารู้สึกประหม่าเล็กน้อย> สวัสดีฮะ ผมเพิ่งจะมาถึงฮ่ะ...”

เธอแอบมองหน้าอเล็กซ์ แล้วรีบพูดว่า> “ชั้นมาเจอะเขาตรงนี้ เราเพิ่งแค่ทักทายกันไปไม่กี่คำเองน่ะ..”

”อื้อ..รู้กันใช่มั๊ยว่าวันนี้พวกเราไม่ได้มีบทบาทสำคัญกันเท่าไหร่นัก...ว่าแต่วันนี้นายบินตรงมาจากญี่ปุ่นอีกรึเปล่า?”

”ฮะ..ผมเพิ่งมาถึงเมื่อเช้านี้เอง”

”งั้นเหรอ? หนุ่มน้อย..นายนี่ขยันจริงๆเลยน่ะ..เข้าไปข้างในกันเถอะ” อเล็กซ์เอ่ยปากชวน

”ฮะ” เขาชำเลืองมองฮวางโบก่อนที่จะเดินเข้าไปที่ห้องพักนักแสดงชาย

“งั้นเดี๋ยวเจอกันน่ะ”เธอพูดกับเขาก่อนที่จะเดินจากไป

ทางเดินเข้าฉากของสตูดิโอ นักแสดงทุกคนต่างแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยและมายืนเข้าแถวเพื่อรอคิวที่จะเดินเข้าฉาก ฮวางโบสวมชุดกระโปรงผ้าซาตินสีน้ำตาลเปิดไหล่ ส่วนผมก็ปล่อยยาวลงมาเป็นลอนดูเป็นธรรมชาติ

<นี่เขาอยู่ที่ไหนเนี่ย?>...เธอกำลังกวาดตามองหาฮยอนจุง


”พี่ฮวางโบคะ” เสียงโซลบิเรียกทักทายเธอ

เธอหันไปมองต้นเสียง “จ้ะว่าไง?”

”ชุดของพี่สวยจังเลยค่ะ...แล้ววันนี้พี่ก็ดูสวยมากๆเลยนะ...แต่แย่หน่อยนะที่วันนี้เราไม่ได้เป็นตัวเอกของรายการ.”..โซลบิพูดไปพร้อมๆกับยิ้มออกมา

เธอยิ้มหวานออกมา “ใช่จ้ะ..ชั้นรู้”...<มันไม่เป็นไรแค่มีคนๆหนึ่งมองชั้นอยู่ก็พอแล้ว...>

” Omo!” เสียงโซลบิอุทานออกมา

”มีอะไรเหรอ?”

”นี่พวกพี่นัดกันไว้ก่อนรึปล่าคะ? ดูสิสองคนแต่งตัวเหมือนกับยังจะไปออกงานแฟนซีที่ไหนด้วยกันเลย” โซลบิหันหน้าไปมองตรงโถงทางเดิน

”นี่เธอกำลังพูดถึงอะไรอยู่เหรอ?” แล้วเธอก็ค่อยๆ หันหน้าไปมองทางเดียวกับโซลบิ

ฮยอนจุงกำลังยืนอยู่ที่ท้ายแถว แต่งตัวอย่างหล่อในชุดสูทสีดำดูเป็นทางการ มีเน็คไทลายทางผูกไว้ที่คอแบบหลวมๆดูเท่ห์ไม่เบา ในขณะที่หน้าของเขาก็ยังดูนิ่งๆตามแบบฉบับเดิม

ฮวางโบยืนตะลึง !!! <ชั้นรู้สึกเวียนหัวเหมือนจะเป็นลม...โอ๊ยตายแล้ว!!!> อุทานออกมาเบาๆว่า “โอ”

โซลบิหันมาพูดว่า “พี่ก็รู้สึกเหมือนชั้นใช่มั้ยคะ? ว้าว...ที่มันไม่แฟร์เลยนะ...พวกผู้ชายคนอื่นๆที่นี่จะต้องลำบากแน่ๆ วันนี้ เพราะตากล้องคงไม่อยากจะจับภาพพวกเขาซักเท่าไหร่...”

ฮวางโบหัวเราะเบาๆ “กล้องคงจะไม่มีทางจับภาพอยู่ที่คนๆเดียวหรอกน่า” ระหว่างที่พูดตาของเธอยังคงชำเลืองมองเขาอยู่

”ถึงกล้องจะจับภาพพวกเขาแล้วจะมีประโยชน์อะไรล่ะคะ? พวกเขาจะต้องถูกเปรียบเทียบความหล่อกับฮยอนจุงแน่ๆเลย” โซลบิพูดพลันนึกถึงแอนดี้ และ คราวน์เจย์

ฮวางโบหัวเราะออกมา “นี่เธอมีแอนดี้แล้วยังไม่พอใจอีกเหรอ?”

”ไม่ค่ะ..ไม่ใช่อย่างนั้น แต่ว่า..เราต้องยอมรับความจริง! “หนุ่มเอ๊าะ” อย่างเขาเนี่ยดูดีมากๆเลยน่ะคะ”...

ฮวางโบหัวเราะแล้วแอบคิดในใจว่า < เธอยังเห็นเขาเป็นแค่ “หนุ่มเอ๊าะ” เหรอ? สำหรับชั้นนะ..เขาเป็น...^^’> แล้วพยายามปิดปากตัวเองให้สนิท


ในเวลาเดียวกัน ฮยอนจุงก็มองจากท้ายแถวตรงมาที่ฮวางโบ <นี่คุณอ่านใจผมออกหรือเนี่ย? คุณใส่เสื้อโชว์ให้เห็นไหล่ที่สวยงามของคุณได้พอเหมาะพอเจาะมากๆเลย...เพียงแต่ว่า..วันนี้ผมคงจะทำหน้าลำบากหน่อยล่ะเวลาที่มองคุณ...^^’>
********************************************************************************
ในสตูอิโอ คู่ผักกาดหอมนั่งอยู่ด้วยกันและกำลังดูวิดีโอของคู่แต่งงานใหม่บนจอภาพยักษ์

<กล้องจับภาพหน้าของบูอินอีกแล้วล่ะ ถึงแม้ว่าหน้าของคุณจะเป็นเพียงแค่แบ๊คกราวน์...แต่คุณก็สวยที่สุดในที่นี้...^^’ เขานั่งดูไปคิดไปอย่างมีความสุข> ฮยอนจุงนั่งอมยิ้มเมื่อเห็นภาพของฮวางโบปรากฎอยู่บนจอ และ ใบหน้าของฮยอนจุงก็กำลังถูกกล้องจับภาพผ่านเข้ามาในจอเช่นกัน

<เธอดูดีมากเลยนะ..แต่ว่าสภาพผิวหน้าของเธอ...มันดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลย นี่เธอไม่สบายรึเปล่านะ? ตอนอยู่ห้องโถงชั้นมองหน้าเธอไม่ค่อยชัดเพราะมันค่อนข้างจะมึดน่ะ>

ในที่สุดการบันทึกเทปที่ยาวนานก็จบลง นักแสดงทั้งหมดต่างก็เตรียมลุกขึ้นเดินออกไปจากสตูอิโอ ฮวางโบหันไปพูดกับคู่ที่นั่งอยู่ข้างๆว่า
“วันนี้ทุกคนทำงานได้ดีมากน่ะค่ะ “

ฮยอนจุงยืนโค้งคำนับนักแสดงคนอื่นๆและพูดเช่นเดียวกันว่า “วันนี่รุ่นพี่ทำงานได้ดีมากน่ะฮะ”

”พี่ฮวางโบค่ะ” เสียงโซลบิดังขึ้นมา

ฮวางโบหันหน้าไปหาเธอ “ว่าไงจ๊ะ?”

ฮยอนจุงหยุดยืนอยู่ข้างหลังฮวางโบ แอบมองเธอแล้วก็คิดในใจว่า <รูปร่างบูอินนี่มันช่าง...^^’>

”พี่สองคนยังอึดอัดกันอยู่อีกเหรอค่ะ?”

”เอ๋? เธอหันกลับไปมองหน้าฮยอนจุงแล้วยิ้มแบบประหม่าเล็กๆแล้วตอบไปว่า> “ไม่แล้วล่ะ~”

”งั้น ทำไมไม่เห็นพี่คุยกันเลยล่ะ?”

ฮวางโบพ่นลมออกทางจมูกแล้วตอบไปว่า “ก็เพราะว่าเราไม่มีอะไรจะคุยนี่จ๊ะ ใช่มั้ย ชิลลาง?”

เขายิ้มแบบอึดอัด “ใช่ฮะ”

โซลบิส่ายหัวแล้วก็พูดต่อไปว่า “พวกพี่เป็นคู่สุดยอดแห่งความอึดอัดจริงๆเลยนะ ถึงแม้ว่าจะเป็นคู่ที่ดูดีมากที่สุดก็ตาม...”

”เฮ้...มันก็มีความหมายมากเลยนะที่ได้เป็นคู่ที่ดูดีที่สุดน่ะ..ถึงแม้ชั้นจะรู้ว่าเป็นเพราะชิลลางก็ตาม...”

”พี่พูดถูกแล้วล่ะค่ะ จริงๆแล้ว ชั้นไม่ได้ดูดีกว่าพี่เหรอค่ะ? โซลบิเริ่มปล่อยหมัดเด็ด

”โอเคจ้ะ เอาเป็นว่าเธอสวยกว่าพี่ก็แล้วกัน ดีมั๊ย” เธอพูดเพื่อให้โซลบิมั่นใจในตัวเอง

ฮยอนจุงพอได้ยินถึงกับทนไม่ได้ เริ่มเถียงแทนในใจทันที <อะไรน่ะ? คุณน่ะเหรอจะมาสวยกว่าบูอิน? กล้าดียังไงมาเปรียบเทียบตัวเองกับบูอินของผม?>

โซลบิหันมาถามฮยอนจุง “แล้วเธอคิดยังไง ฮยอนจุง? ใครสวยกว่ากัน? พี่ฮวางโบหรือว่าชั้น?”

แอนดี้ซึ่งยืนฟังเงียบๆมาได้พักนึงแล้ว เขาก็รู้สึกงงๆกับคำพูดของโซลบิ รีบดักคอพูดไปว่า “นี่ โซลบิ นี่เธอจะถามฮยอนจุงแบบนั้นไปทำไม? เธออยากจะได้ยินคำตอบอะไรจากเขาเหรอ? “

”อ๋อ แน่นอน ชั้นอยากได้ยินเขาบอกว่าชั้นน่ะสวยกว่าน่ะสิ...” โซลบิหันไปกับตอบแอนดี้

ฮยอนจุงได้แต่ทำหน้างงๆ อึ้งๆ...

ฮวางโบหัวเราะเบาๆแล้วบอกเขาว่า “ชิลลางตอบเขาไปสิ โซลบิคงมั่นใจในตัวเองมากๆเลยน่ะ...”

เขาพ่นลมทางจมูก “ผมไม่มีอะไรจะตอบฮะ”.

”ดูสิคะเขาบ่ายเบี่ยงไม่ยอมตอบ พี่ค่ะเราต้องได้ยินคำตอบจากเขาน่ะคะ อย่างน้อยก็เพื่อตัวของพี่เอง.”..โซลบิยังไม่ยอมเลิก

ฮวางโบยิ้มแบบดูเคืองๆ “อย่าดีกว่าจ๊ะ ขอบคุณน่ะ โซลบิ”

ฮยอนจุงยังคงยืนหน้านิ่งไม่พูดอะไรอกกมา...

<ดูเธอเหนื่อยมากจริงๆน่ะ..ชั้นล่ะเป็นห่วงจัง>..ฮวางโบได้ได้คิดอยู่ในใจ
*****************************************************************************
ที่บ้านของคู่ผักกาดหอม ฮวางโบซึ่งมาถึงก่อนกำลังนั่งรออยู่ที่โซฟา อีกไม่กี่นาทีต่อมาฮยอนจุงก็มาถึงด้วยสีหน้าที่ดูอ่อนล้า

ฮวางโบมองหน้าเขาแล้วถามว่า “นี่เธอไม่สบายหรือเป็นอะไรรึเปล่า?”

เขายิ้มให้เธอ “ไม่นี่ฮะ.”..

”งั้นเธอก็คงแค่เหนื่อยสินะ?”

”ฮะ ผมก็ว่างั้น..”แล้วก็เดินเข้ามาที่ห้องนั่งเล่น

เธอก้มลงมองที่ว่างข้างๆ แล้วพูดกับเขาว่า “นั่งก่อนสิ”

”เราเปิดไฟไว้อย่างนี้ ไม่เป็นไรหรือฮะ? “

”ช่วงนี้ชั้นมาที่นี่บ่อยน่ะ...ดังนั้นคงไม่แปลกอะไรถ้าคนอื่นจะเป็นไฟในบ้านเปิดอยู่...แต่ว่านี่ก็เป็นแค่ความคิดของชั้นน่ะ”...

”คุณมาที่นี่คนเดียวหรือฮะ?” เขายืนอยู่ตรงหน้าโซฟา

”ใช่จ้ะ”

”แล้วคุณมาทำอะไรที่นี่คนเดียวล่ะฮะ?”

”ก็ แค่ทำความสะอาด..แล้วก็พักผ่อน”

เขาโน้มศรีษะลงมามองเธอ เธอรีบถามเขาอย่างอายๆว่า “ทำไมเธอถึงมองชั้นแบบนั้นล่ะ?”

เขายิ้มโชว์ฟันขาว “ก็ตอนอยู่ที่สตูดิโอ..ผมยังไม่ได้มองคุณอย่างเต็มตาเลยนี่ฮะ...”

เธอก้มหน้าหลบสายตาของเขา แต่จู่ ๆเธอก็ร้องขึ้นมาว่า >อ่า! “ แล้วรีบลุกขึ้นจากโซฟาด้วยท่าทางอึดอัด...

”ชั้นคิดว่า...มันน่าจะดีกว่า..ถ้าพวกเราเว้นระยะห่างระหว่างเราสองคนไว้น่ะ”

!!! เขาขมวดคิ้วและจ้องหน้าเธอ

ทำให้เธอต้องสะดุ้งเมื่อเห็นสายตาที่จ้องมาของเขา “นี่ ฮยอนจุง...อย่ามองชั้นด้วยสายตาแบบนั้นสิ...”

“มองแบบไหนเหรอฮะ?”

เธอรู้สึกสับสน “ฮ่าฮ่าฮ่า...เธอหมายความว่ายังไงเหรอ...?”

เขาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบและเเยือกเย็น “ผมไม่ได้คิดจะทำอะไรคุณซ่ะหน่อยเลย...และผมอาจจะโดนคุณต่อยจนดั้งจมูกหักก็ได้ถ้าผมไม่ระมัดระวังตัวน่ะ...แล้วทำไมผมถึงต้องเอาตัวเองไปเสี่ยงทำอะไรแบบนั้นด้วยล่ะฮะ?”

”จริงน่ะ”

”จริงสิฮะ”.

เธอมองเขาด้วยท่าทางที่ไม่ค่อยเชื่อเขาเท่าไหร่ “ชั้นไม่แน่ใจว่าจะเชื่อคำพูดของเธอได้มั้ย.”

”คุณไม่ต้องเชื่อผมก็ได้ฮะ...งั้น...” เขาล้มตัวลงบนโซฟา “คืนนี้ผมจะนอนที่โซฟานี่อีกก็แล้วกัน....โอ้.!!”

”?? มีอะไรเหรอ?”

”คุณมีผ้าห่มสำรองรึยังฮะ? หรือว่ายังมีแค่ผืนเดิมผืนเดียว?”

เธอนิ่งคิดไปพักหนึ่ง “ชั้นว่า...เราคงมีแค่ผืนเดียวแหละจ้ะ”

”แล้วทีนี้จะทำไงกันดีล่ะฮะ?”

เธอยืนงงๆหาคำตอบ

”ทำไงดีฮะ?”

”ง้นชั้นใช้แค่ผ้าคลุมเตียงก็ได้”

”แล้วคุณจะได้นอนแข็งตายเพราะความหนาวอย่างนั้นหรือฮะ?”

”ชั้นไม่ตายหรอกย่ะ”

เขาถอนหายใจ “แล้วถ้าคุณเกิดเป็นหวัดขึ้นมาจะทำยังไง...นักร้องอย่างพวกเราน่ะควรจะต้องระมัดระวังเรื่องหลอดลมไม่ใช่หรือฮะ?”

เธอเห็นด้วยกับคำพูดของเขา “งั้น ชั้นจะกลับไปนอนที่บ้านดีมั้ย..”

”ผมไม่ได้บอกว่าให้คุณทำแบบนั้นซักหน่อย!”

เธอถอนหายใจ “ทำไมทุกอย่างมันถึงได้ดูยากลำบากสำหรับเราแบบนี้น่ะ?”

เขามองหน้าเธอ และได้แต่นิ่งไม่พูดอะไร

”ชั้นไม่เข้าใจเลยว่าทำไมมันถึงได้ดูเป็นเรื่องยากเวลาที่ชั้นเจอเธอเนี่ย”

”ทำไมคุณถึงคิดว่ามันยากด้วยละฮะ?”

”ไม่รู้เหมือนกัน ....ก็ชั้นไม่กล้ามองเธอตรงๆ.นี่นา”..

.”แต่ผมรู้...ว่าทำไม”

”ทำไมเหรอ?”

”ก็เพราะว่าคุณกลัว...”

เธอมองหน้าฮยอนจุงและรอฟังสิ่งที่เขาจะพูดต่อ

”คุณรู้สึกกลัวที่จะมองผม..”.

”อยากให้ผมบอกด้วยมั้ยฮะว่าทำไมคุณถึงกลัวที่จะมองผม?”

<เมือเธอคิดได้แล้วจึงรีบปฏิเสธทันที “ไม่ดีกว่าน่ะ”

ฮยอนจุงจ้องหน้าเธอเงียบๆ...เธอสูดหายใจเข้าไปลึกๆราวกับจะตั้งสติ

”ฮวางโบ เฮจุง!” เขาเรียกชื่อเธอขึ้นมาดังๆ

”!!!...”. เธอหันไปมองเขาโดยที่ไม่ได้พูดอะไร

”ที่คุณกลัวน่ะเป็นเพราะว่าผมเด็กเกินไปหรือว่าคุณไม่ไว้ใจผมกันแน่?”

”นี่.. !!!”

”อายุ 23 อาจจะดูเด็กเมื่อเทียบกับคนอายุ 29 แต่ก็ไม่เห็นมีใครที่มาปฎิบัติกับผมเหมือนว่าผมเป็นเด็กนี่ฮ่ะ”…

”ว่าไปแล้ว..ผมก็กลัวใจตัวเองเหมือนกันฮะ”

เธอได้แต่นั่งหน้าเหวอไม่เข้าใจ

”ผมกลัวว่าจะไม่สามารถควบคุมตัวเองได้...”

เธอเริ่มมีสีหน้าตึงเครียดแล้ว

”แต่ว่าการทำตัวแบบนี้ทุกๆครั้งที่ได้เจอกัน...มันก็ไม่ดีหรอกน่ะฮะ...”

เธอได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกหดหู่บอกไม่ถูก

ตอนนี้ทั้งสองเงียบกันไปชั่วครู่ก่อนเขาจะเปลี่ยนเรื่องถามเธอว่า “มือของคุณเป็นยังไงบ้างฮะ?”

เธอก้มลงมองที่ฝ่ามือตัวเอง “มันก็ดีขึ้นแล้วล่ะ.”.

”ขอผมดูหน่อยฮะ.”

ท่าทางกระสับกระส่ายของเธอทำได้แต่ยืนนิ่งๆ

”ถ้าคุณยังทำตัวแบบนี้ งั้นผมกลับดีกว่า!”

เธอสูดลมหายใจลึกๆ..”ก็ได้ “ เธอค่อยๆเดินเข้าไปหาเขาด้วยท่าทางลังเล

” เร็วๆ สิฮะ!” เขาพูดพลางยื่นมือรอเธอ

เธอทำสีหน้าไปพอใจ “บ้าจริง...นี่เธอกำลังออกคำสั่งชั้นอยู่นะเนี่ย.”.

”คุณชอบทำเหมือนกับว่าผมเป็นตัวประหลาดอยู่เรื่อย! นี่ผมเป็นโรคติดต่อหรือไงฮะ? ทำไมฮะ..”.ขณะที่พูดก็ได้ยินเสียงคนคุยกันอยู่หน้าประตู จึงรีบเดินไปที่ทางเข้าบ้าน โดยปล่อยให้เธอยืนงงอยู่คนเดียว <นี่เขาจะทำอะไรของเขาน่ะ??>

เขาเดินไปที่หน้าประตูและจัดการปิดสวิทช์ไฟแล้วหันมาพูดกับเธอเบาๆว่า “คนข้างนอกอาจจะแสงไฟจากห้องของพวกเราได้น่ะฮะ...”

เธอหันไปมองที่หน้าต่าง “จริงๆด้วย!”


ทั้งคู่ยืนอยู่ในห้องนั่งเล่นที่มืดด้วยความอึดอัด หลังจากเงียบกันไปพักนึง จู่ๆฮยอนจุงก็เดินเข้าไปประชิดตัวฮวางโบแล้วก็ดึงข้อมือเธอ... เธอตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ> “นี่เธอ..”..

เขาเดินลากข้อมือเธอไปทางห้องน้ำ ฮวางโบซึ่งกำลังตกใจก็พยายามจะฝืนตัวถอยหลังออกมา

”นี่เธอกำลังทำอะไรน่ะ?”

ฮยอนจุงไม่พูดไม่จาดึงตัวเธอเข้าไปในห้องน้ำ เขาเปิดไฟแล้วดึงมือเธอขึ้นมาเพื่อดูแผลของเธอให้ชัดๆ เมื่อได้เห็นแผลแล้วเขาถึงกับถอนหายใจ ส่วนฮวางโบค่อยโล่งอกที่รู้เจตนาของเขา <เมื่อกี้ชั้นกลัวแทบแย่...>


เขามองดูแผลที่มือของเธอและถามเธอด้วยความห่วงใย “นี่คุณคงเจ็บมากเลยสิฮะ?”

”ไม่หรอก มันไม่ได้แย่ขนาดนั้น...” เธอพยายามจะชักมือของตัวเองกลับ

ระหว่างที่เขายืนจ้องดูมือเธออยู่นั้น...บรรยากาศเงียบๆแบบนี้ทำให้เธอเริ่มกังวล “เราออกไปกันเถอะ อยู่ในนี้มันยังไงยังไงก็ไม่รู้!”

พูดไม่ทันจบ เขาก็ดึงตัวเธอเข้ามาใกล้ๆแล้วค่อยๆบรรจงจูบเธอ..สมองของเธอตอนนี้มีแต่ความว่างเปล่า

โปรดติดตาม คู่รักผักกาดหอม รีมิกซ์ตอนที่ 40 – เจ้าชายน้อยของชั้น หล่นมาจากดาวดวงไหนน่ะ”

คำอธิบายท้ายบท

1. วันนี้ในห้องส่งของรายการ WGM เป็นตอนพิเศษ ซึ่งทางรายการได้เปิดตัวคู่แต่งงานใหม่ 3 คู่ และในภายหลังมี 2 คู่ที่ได้เข้ามาร่วมเป็นนักแสดงหลัก <ฮวานฮี-โยบิ มาร์โก้-ดัมบิ> สำหรับตอนนี้คู่รักดั้งเดิมจะมีบทบาทแค่เป็นแค่ผู้ชมรายการเท่านั้น

2. ซังคึมมี-“หนุ่มเอ๊าะ หนึ่งในชื่อเล่นของคิมฮยอนจุงซึ่ง โซอินยองเป็นคนเริ่มเรียก ความหมายก็คือ ดูใสเอ๊าะเหมือนเด็กๆ

ของฝากจากยาย
อ๊ะอ๊ะ สาวๆ คิดอะไรอะไรได้อีกน่ะเนี่ย มันคือฟิคค่ะ มันคือฟิค ท่องไว้
ยาย(นาจา)
14/5/53



Create Date : 16 พฤษภาคม 2553
Last Update : 16 พฤษภาคม 2553 16:53:36 น. 26 comments
Counter : 625 Pageviews.

 
โห๊ะๆ ไมีคิดว่าจะได้เม้นท์คนแรก ว่าแต่.....อิ อิ อีจุงมันทำไรโบอ่ะ 555 ยายหนูจะเป็นบ้าแล้วนะ รูปประกอบฟิคตอนนี้ก็น่ารัก จุงก็หล่อ โบก็สวย ขอบคุณมากนะยายสำหรับฟิคที่สนุกแบบนี้ คัมซัมฮามิดา


โดย: lookomm IP: 110.49.75.195 วันที่: 16 พฤษภาคม 2553 เวลา:17:21:26 น.  

 
ยายยยย กรี๊ดๆๆ
ต่อด่วนเถอะนะค๊ะะ
อ๊ายย ฟิคคะฟิค
แต่จิ้นไปไกลแล้วววว


โดย: แฟนคู่จุงโบ(แอน) IP: 202.176.68.78 วันที่: 16 พฤษภาคม 2553 เวลา:17:37:26 น.  

 
กำลังจะออกไปกินข้าวเย็นเลยยาย 2 วันมานี่คลิกเข้าบล็อคยายตลอดเวลา เพราะว่าไม่ได้ออกไปไหน กลัวง่ะ

เข้ามาก็เจอฟิคตอนเด็ดอีกแล้ว ทำไงดีล่ะยาย มันอิ่มง่ะ
แล้วจะกินข้าวเย็นลงมั้ยเนี่ย อิ่มใจจังเลย แหมยายเข้าใจจบนะเนีย จบแบบนี้ ฆ่ากันเลยดีกว่ายาย อยากได้อีกสักตอนอยากรู้ต่อไปอิจุง จะทำอะไรต่อ แต่เป็นห่วงยายมากกว่า คืนนี้จะอดทนต่อไปนะยาย ขอบคุณ และขอบคุณค่า



โดย: มัม IP: 115.87.169.22 วันที่: 16 พฤษภาคม 2553 เวลา:17:37:28 น.  

 
ฟิคก้ต้องมีพื้นฐานของความเป้นจริงพี่นาจา...แล้วทำไมพี่นาจามาจบตอนที่กำลังเข้าด้ายเข้าเข้มอ่ะ..ไม่ดีมั่งเนี้นทรมานน้องๆๆไปถึงกันค่ะ...ก็บอกแล้วว่า
จุงเริ่มรุกหนักแล้ว
ไม่สนอะไรแล้วแน่วแน่สุดๆๆไปเลยอ่ะ
ชอบอะไรอย่างนี้น่ะเนี้ย


โดย: 1985pumpui IP: 125.25.69.110 วันที่: 16 พฤษภาคม 2553 เวลา:19:11:21 น.  

 
ชิลลางชักจะทะลึ่งใหญ่แระ เด๋วจูบเด๋วจูบ อยากจะกรี๊ดดังๆ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ


โดย: ตอง IP: 180.183.168.5 วันที่: 16 พฤษภาคม 2553 เวลา:19:51:37 น.  

 
ยาย... รู้ไหมว่าวันนี้ยายโหด มากเลยอะ กระชากใจกัน
ก็ตอนนี้ แง...แง จบง่ายๆแบบนี้ได้ไงจ๊ะ

ขอบคุณนะคะ ถึงแม้ว่าจะสุขแบบคา..คา แต่ก็มีความสุขคะ


โดย: ning IP: 124.120.239.187 วันที่: 16 พฤษภาคม 2553 เวลา:20:08:36 น.  

 
น่ารักสุดๆ

เฮ้อ!!!!!!!

thank you นะ ยาย


โดย: speedy IP: 58.11.23.148 วันที่: 16 พฤษภาคม 2553 เวลา:20:21:33 น.  

 
อ๊ายแล้วไงต่อยายกรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดขอวีไอพีได้ไหมยายอยากจะบ้าแล้วอะ


โดย: giff IP: 58.11.43.115 วันที่: 16 พฤษภาคม 2553 เวลา:22:00:21 น.  

 
ว่าจะไปนอนแล้วเข้ามาเจอยายมาอัพตอนใหม่...

ทำมัยยายจบแบบนี้อ่ะทรมานคนอ่านมากๆ

จะรอยายมาอัพตอนใหม่นะคะอย่าหักโหมมาก...

ขอบคุณค่ะ



โดย: เป้ (สิงโตหัวโต ) วันที่: 16 พฤษภาคม 2553 เวลา:22:27:18 น.  

 
จบอย่างนี้เลยหรอ
ขอกรี้ดก่อน กรี้ดดดดดดดดดดดดดด

55
ชอบตอนทักทายกันในใจจัง น่ารักสุด แล้วก็ตอน "อะไรน่ะ? คุณน่ะเหรอจะมาสวยกว่าบูอิน? กล้าดียังไงมาเปรียบเทียบตัวเองกับบูอินของผม?"

น่ารักได้อีกอ่ะ


ปล. รีบเช็ดน้ำตาจากคลิปี่ยายบอกมาอ่านฟิคต่อนะเนี่ย


โดย: แพร IP: 61.90.113.168 วันที่: 16 พฤษภาคม 2553 เวลา:22:40:27 น.  

 
ว่าแล้่วกินข้าวไม่ค่อยลงจริง ๆ ด้วย บอกแล้วว่าอิ่มล่ะยาย

เข้ามาอีกรอบ เอ๊ะ บล็อคยายทำไมเปลี่ยนไป มีเพลงให้ฟ้งด้วย

นี่กะจะไม่ให้ไปบ้านอื่นเลยใช่มั้ย อยู่บ้านนี้มีฟิคให้อ่านมีเพลงให้ฟัง ดีจริง ๆ เลย เพลงเข้ากะฟิคตอนนี้เลย ชอบ ๆๆ

พูดถึงบ้าน ขอนอกเรื่องหน่อยนะยาย ฟังพี่อ๊อฟพูดวันนี้ แล้วยังร้องไห้ไม่หยุดเลย ชอบมาก
"เกลียดพ่อแล้ว ไม่รักพ่อแล้ว จงออกไปจากที่นี่ซะ เพราะที่นี่คือบ้านของพ่อ"

เรารักในหลวงเนาะ


โดย: มัม IP: 58.9.252.106 วันที่: 16 พฤษภาคม 2553 เวลา:22:40:35 น.  

 
ใช่ค่ะ พี่ออฟได้ใจ ดูกี่ครั้งก็ร้องทุกครั้ง บล๊อกสวย ฟิค สวย คนแปล สวย คนอ่านสวย ยิ่งจิตใจยิ่งสวยใหญ่


โดย: ยาย(นาจา) (นักรักจัยโยเย ) วันที่: 16 พฤษภาคม 2553 เวลา:22:50:38 น.  

 
บลอคใหม่หวานแหววเชียวค่ะ

แต่ฟิคตอนแรกก็หวานแหววเขินอาย ยย

แต่ท้ายๆร้อนแรงโฮกกกก กกก


โดย: ^^ IP: 61.90.21.238 วันที่: 16 พฤษภาคม 2553 เวลา:23:05:17 น.  

 
ขอกรี๊ดด้วยอ่ะตอนนี้ รวมทั้งคลิปที่ยายส่งมาให้แพรดูด้วย ประทับใจสุดๆ "พวกเราสีเดียวกัน ศีรษะนี้มอบให้พระเจ้าแผ่นดิน"


โดย: pim_bk IP: 61.90.113.168 วันที่: 16 พฤษภาคม 2553 เวลา:23:28:29 น.  

 
ขอบคุณสำหรับฟิคนะจ๊ะ

รักษาสุขภาพนะ อย่าหักโหม

เดี๋ยวแฟนๆจะเศร้าเวลาไม่มีฟิคดีๆอ่าน


โดย: sasaranger (sasaranger ) วันที่: 16 พฤษภาคม 2553 เวลา:23:39:44 น.  

 
ยาย...ใช้ธีมนี้แก้ขัไดไปก่อนนะค่ะ
แล้วเดี๋ยวจะไปทยอยแก้ไขให้ใหม่
ขอไปงมโค๊ดก่อน บล๊อกยายแอบทำอาถรรพ์ใส่เขา
ต้องไปหาพระมาห้อย จะได้ทำออกมาสวยสมบูรณ์
...ฮ่าฮ่าฮ่า ล้อเล่นะ

ส่วนฟิก..เดี๋ยวกลับมาเมนต์ ขอไปนอนก่อนนะจ๊ะ


โดย: คิมโอเรนจี IP: 58.11.40.184 วันที่: 16 พฤษภาคม 2553 เวลา:23:51:35 น.  

 
บางทีเราทุกคนก็ต้องเจอกับความเครียด ท้อแท้ สิ้งหวัง
นั้นไม่ใช้อะไรที่แปลกไม่ได้หมายความว่าคุณอ่อนแอ แต่การที่คุณยอมรับว่ากลัวสิ่งนั้นต่ะหากละ
ที่เรียกว่าความกล้า กล้าทีจะยอมรับในสิ่งที่คุณกลัว กล้าจะยืนหยัดเเละต่อสู้กับมัน
แต่วันนี้ถ้าสิ่งที่คุณแบบรับไว้นั้นมันเกินกว่าที่คุณจะทนได้ ถ้ายังงั้น
วันนี้คุณลองเปิดใจให้ พระเจ้าเข้ามามีส่วนช่วยคุณคลายปัญหาของคุณได้มั้ย
ลองดูสิเเล้วคุณก็จะผ่านทุกอย่างไปได้อย่างแน่นอน!!
เหมือนที่ฉันได้ผ่านมานมาจนได้!


โดย: gh IP: 124.120.21.107 วันที่: 17 พฤษภาคม 2553 เวลา:0:14:22 น.  

 
อ๊ายจบแบบนี้ฆ่ากันเลยดีกว่าค่ะยาย แล้วตอนต่อไปจะยังไงล่ะเนี่ย รออย่างใจจดจ่อ
น่ารักจังค่ะคู่นี้ จุง-โบ fighting!!!!!
ขอบคุณค่ะยาย ขอบคุณมากจริงๆ


โดย: ma_ma@bojoong IP: 124.121.163.204 วันที่: 17 พฤษภาคม 2553 เวลา:2:08:38 น.  

 
รอตอนต่อไปนะคะยาย น่ารักได้อีก มีความสุขจะแย่
ขอบคุณยายมากๆเลยค่ะ ขอบคุณจริงๆ


โดย: ต้นอ้อ IP: 202.28.62.245 วันที่: 17 พฤษภาคม 2553 เวลา:9:46:50 น.  

 
ขอบคุณสำหรับฟิคเช่นเคยนะคะ คุณยาย

ตุ๊กยังไม่ได้อ่านเลยคะ แต่แวะมาขอบคุณยายก่อน

แต่เห็นแต่ละเม้นท์กรี๊สสส ๆๆ กันเยอะ ๆ อย่างนี้

ต้องมีอะไรดี ๆ แน่นอนเลย ค่า 5555

ขอบคุณอีกครั้งค่า


โดย: Joong Luv Bo IP: 124.121.223.157 วันที่: 17 พฤษภาคม 2553 เวลา:11:37:04 น.  

 
อ๊ากกกกกกกกกกก

ยายจ๋า จบแบบนี้ ต้องขอ V I P อย่างเดียวเลยอ่ะ

ค่ะ...555

เป็นกำลังใจให้นะคะ


โดย: kaprow IP: 124.120.133.237 วันที่: 17 พฤษภาคม 2553 เวลา:13:58:40 น.  

 
แอบแวะมาดูบล็อคยายอีกที ยังไม่มีตอนใหม่ แต่บล็อคน่ารักเชียวนะค่ะ สวยงาม สวยงาม


โดย: แพร IP: 58.11.60.155 วันที่: 17 พฤษภาคม 2553 เวลา:18:44:02 น.  

 
สวัสดีฮะ.. แม่สาวไหล่เล็กของผม...

ฮยอนจุงหยุดยืนอยู่ข้างหลังฮวางโบ แอบมองเธอแล้วก็คิดในใจว่า...รูปร่างบูอินนี่มันช่าง...

จุงคิดอะไรเนี่ย
แล้วยังไม่ชอบให้ใครมาว่าเป้นเด้กอีก

ยาย น่ารักจัง


โดย: joy&yoo IP: 110.49.37.142 วันที่: 18 พฤษภาคม 2553 เวลา:18:26:53 น.  

 
พูดไม่ทันจบ เขาก็ดึงตัวเธอเข้ามาใกล้ๆแล้วค่อยๆบรรจงจูบเธอ..สมองของเธอตอนนี้มีแต่ความว่างเปล่า

หง๊าจบแบบนี้ได้ไง



โดย: nonnie~ IP: 118.174.106.15 วันที่: 20 พฤษภาคม 2553 เวลา:16:08:03 น.  

 
เดี๋ยวนี้กล้าออกคำสั่งนะจุง ยิ่งแสดงความรักหมายถึงรักมากใช่ไม่เนี่ยจุง ขอบคุณยายนาจานะค่ะฟิตสนุกมากๆๆๆ
ปล. ขอบอกว่าบล็อกอันใหม่เนี่ยสวยมากค่ะ เพลงก็ยิ่งได้ใจใหญ่เลย


โดย: hunny IP: 124.122.102.173 วันที่: 27 พฤษภาคม 2553 เวลา:22:07:06 น.  

 
กรี๊ดดด 555ยายจบอย่างนี้ต้องอ่านต่อโดยทันทีไม่งั้นหนูนอนไม่หลับแน่555
โอ้ยๆๆจุงมันจะรุกหนักไปไหน บูอินสุดสวยเตรียมใจไม่พอต้องเตรียมตัวด้วยอิอิ
แต่ยังรู้สึกเหมือนเดิมเพราะอิจุงมันเจ้าเล่ห์อย่างงี้ไงบูอิินถึงได้ระวังและระแวงว่าจุงมันต้องทำไรแน่กร๊ากกกกกก
ยายฟิคๆๆๆใช่ม่ะค่ะ แต่หนูอยากให้มันเป็นจิงมากกกกกกกก
ขอไปอ่านต่อนะไม่ไหวใจเต้นจัง


โดย: kanjabo IP: 192.168.182.145, 124.120.0.63 วันที่: 7 มิถุนายน 2553 เวลา:1:11:05 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

นักรักจัยโยเย
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 10 คน [?]




"ห้ามนำไปเผยแพร่ต่อที่อื่น นอกจากจะได้รับอนุญาตจากเจ้าของบล๊อคก่อนเท่านั้น"

:: Online User
Friends' blogs
[Add นักรักจัยโยเย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.