Group Blog
 
<<
กันยายน 2549
 
1 กันยายน 2549
 
All Blogs
 
คิวแน่นไปหมดเลยคะ

ตั้งแต่เช้าจรดเย็น แม่ลูกวิ่งรอกหยั่งกะนางงาม... เริ่มจากส่งพี่มากิเอะไปโรงเรียน ทำหน้าที่พี่เลี้ยงให้เด็กใหม่... แล้ววิ่งเอาพี่โทโมเอะไปฝากบ้านคุณแม่ของพี่เค้าไว้ก่อน... ส่วนเราสองคนก็รีบแจ้นไปรับเค๊ก เซนต์เดย์ ที่จะทำเซอร์ไพรส์ให้พี่สาวน้าเป๊ปป้าคืนนี้...

ร้านเค๊กนี้เป็นร้านโปรด ร้านในดวงใจของทุกคนในบ้าน ใครได้ชิมเป็นติดใจกันทั้งนั้น เพราะเนื้อเค๊กเบาเหมือนละลายที่ลิ้นเลยเชียวแหละ ส่วนครีมก็นุ่มนวลไม่หวานจนเกินไป... คุณแม่สั่งผลไม้รวมเหมือนเคย เค้าใช้สตอเบอร์รี่สดๆ กีวี่สดๆ ฝานบางๆ แต่งหน้าเค๊กแล้วเคลือบด้วยเยลลี่บางๆ เค๊กทำเป็นสามชั้น แต่ละชั้นสอดแทรกด้วยผลไม้กะวิปครีมนุ่มๆ
ไหนๆ ไปแล้ว ถือโอกาสมั่วนิ่ม สั่งเค๊กแอ๊ปเปิ้ลมูส กะหนมปังเบคอน มาไว้กินกันแม่ลูก...โธ่ ก็ออกจากบ้านมาแต่เช้านี่คะ ลูกเลยยังไม่ได้กินไข่นึ่งของเช้าเลยอ่ะ... แม่แวะจัมบ้าจุยส์ด้วย เอาสตอเบอร์รี่เซอฟให้นู๋ดูดจุ๊ๆ ... ไม่รู้ลูกดูดเข้าไปได้ไง ออกเปรี้ยวซะขนาด...
หม่ำยังไม่ทันหมด ยังไม่หายเหนื่อย ก็รีบแตร๊ดแต๊ด ไปโรงเรียนพี่โทโมเอะ... ต้องไปพบคุณครู ทำความรู้จักกันไว้... นี่เป็นครั้งแรกของคุณแม่เลยนะ... ไปถึง ก็ไปหาชื่อว่าพี่โทโมอยู่กะครูอะไร ...เอ๋ .. ทำไมแปลกๆ มีครูสองคนวุ้ย...ปกติ ระบบเรียนที่นี่ ครูประจำชั้นจะมีคนเดียว สอนหมดทุกอย่างคะ... ได้ชื่อแล้วแต่ไม่รู้อยู่ห้องไหน ก็ต้องเที่ยวเดินถามจากครูส่วนกลาง... มรรคณิชาชอบมากเลยนะ มาโรงเรียนพี่เค้าเนียะ ท่าทางจะจำได้...เดินร่าเริงมั่กๆ ยิ่งพอได้ขึ้นบันไดไปขั้นบน ยิ่งโปรด...เดินส่ายก้นอย่างมั่นใจ ไม่กัวใครทั้งน้าน
ได้คุยกะคุณครูพร้อมกะป้ามิยูกิ...ออกจะผิดคาด.. ไม่รู้จะไปพบครูทำไม เห็นทักทายกันนิดเดียว.... เอ่อ... เปลืองน้ำมันจังคะ... อย่างว่าอะนะ ธรรมเนียมฝาหรั่ง...
เสร็จจากพี่โทโม ก็ต้องวิ่งไปรับพี่มากิเอะ.. เวลาเหลือตั้งชั่วโมง... ลูกกะพี่โทโมเลยวิ่งเล่นกันหนุกหนาน... พี่โทโมภูมิใจมากเลย เพราะมีส่วนทำเสียงช่วยลูกเบ่งอึ๊อึออกมา... แต่คุณแม่สิ เซ็งเลย...จะอั้นอีกนิดไว้ถึงบ้านก็ไม่ได้... เปลี้ยนผ้าอ้อมกลางชุมชนเนียะนะ...แล้วหยั่งกะคุณลูกให้ความร่วมมือนักหนา...มือป่ายเปะปะไปหม้ด...
พอได้ตัวพี่มากิเอะ..คุณแม่รีบบึ่งกลับบ้าน...อ้าว...ต้องแวะเซฟเวย์ก่อน...ซื้อแครอทไว้ทำเกี๊ยวทอดไปเสริมในงาน... ลูกแม่ใกล้เดี้ยงเต็มที...แต่พอเจอรถเข็นบึ้มบึมของเซฟเวย์ ลูกก็กลับมาดี๊ด๊าได้อีก...คุณแม่รีบซื้อไปหน่อย ไม่ทันทักท้วง เค้าคีย์ราคาผิด กะลืมทวงของแถม... ว้า..พรุ่งนี้ต้องไปจิกเอาให้ได้อ่า
ระยะหลัง มีพี่ๆ แล้ว ช่วยคุณแม่ได้เยอะ... อย่างพอกลับมา คุณแม่วานพี่มากิเอะ ล้างก้นให้มรรคณิชา พี่เค้าก็ทำได้ดี...แถมขอให้ช่วยพานู๋ไปนอนกลางวัน นู๋ก็หลับปุ๋ยไปอย่างรวดเร็ว ไม่ทันกินนมด้วยซ้ำ (ทีกะแม่ละก้อ...ฮึ่ม)
คุณแม่นั่งห่อเกี๊ยวผัก... สุดระทมขมขื่น...ห่อแรก เป็นแผ่นลดราคา...คุณภาพก็ลดตามไปด้วย... เปียกติดแยกไม่ค่อยออก...เกือบถอดใจ...พอมาเจอห่อสอง ค่อยดีหน่อย...ห่อสวยเชียะ
ห่อยังไม่ทันเสร็จ ลูกก็ตื่น... ไม่รู้จะดีใจดีไหม... นู๋มาป้วนเปี้ยนวงในเสียเรื่อย... หลอกให้กินกล้วยก็ไม่เอา...ส่งเต้าหู้ให้ก็ไม่ชอบ...ตอนหลังนู๋เบื่อไปเองเสียก่อน...เดินหนีไปเล่นที่อื่น...วุ้ย คุณแม่ชอบคะ
เสร็จสรรพ มาทำกับข้าวเย็น ป้อนข้าวนู๋ ... คุณแม่ทำมากเป็นพิเศษ เพราะเห็นนู๋ไม่ได้กินมื้อเช้าเป็นเรื่องเป็นราว แถมกลางวันไม่เอานมอีก... ลูกลีลามั่กๆ คุณแม่เดินตามซะลิ้นห้อย... ตอนหลังคุณแม่จับได้...ว่านู๋แกล้งป่วน...เพราะคุณแม่เหนื่อยถอดใจ เลยบอกนู๋ว่า
"ถ้าไม่เอา แม่ก็ไม่ป้อนละน๊า"
"อาววววว"
เฮ้ย ...อะไรฟระ...อะตักส่งเข้าปาก..ลูกก็งับ
เป็นอย่างงี้หลายรอบ...ทีนี้ เลยรู้เลยว่า ถ้าจะให้นู๋กิน คุณแม่ต้องไม่ง้อ ..ชะม่ะ ชะม่ะ
ไปๆ มาๆ หมดเกลี้ยงเลย ชามเบ้อเริ่ม

หนึ่งทุ่ม ได้เวลานัด ยกขโยงไปบ้านน้าคลาร่าก่อน หูยยยย เจอพี่อันนา ... งามแต้... คุณแม่รีบบอกน้าคลาร่าว่า "เด๋วขอพามรรคณิชากลับไปแต่งตัวใหม่"
ก็พูดล้อเล่นไปงั้นเอง... คุณแม่ไม่มีแรงแม้แต่จะยกมือแล้วจ๊ะ
งานคืนนี้ หนุกหนานเป็นกันเองดี... ที่ดีมั่กๆ คือ ลูกไม่ติดแม่เร้ย...เย้ เย้...
ลูกวิ่งเล่นกะคนนู้นคนนี้ ปล่อยแม่นั่งเม้าท์กะน้าเป๊ปป้า ... ถึงเวลาหม่ำ...แน๊..ลูกฉาน... ทำไมยังหม่ำได้อีกฟระ...ป้าราโมน่าเอาชีสมาจานนึง มรรคณิชาคนเดียวล่อไปครึ่งจาน น่าอับอายขายหน้าที่ซู้ด... แถมยังกินนู่นนี่ เสริมไปอีก... แต่แปลกนะ เค๊กของดีๆ ไม่ยักเข้าปาก...เฮ้อ ใฝ่ต่ำ...กร๊ากกกก
ขากลับบ้าน...ทุกคนร่ำลากันหน้าประตูนานมากกก ลมก็พัดซะคุณแม่หนาวจะตาย...พอลากันเสร็จ คุณแม่เผ่นแน่บ วิ่งนำเป็นคนแรก...พี่มากิเอะ พี่โทโมเอะวิ่งตาม...คุณพ่อก็คว้ามรรคณิชาออกวิ่งกลับบ้านด้วย...ปรากฏว่า ม่ายอยากเชื่อเลย... คุณพ่อสตาร์ทเป็นคนสุดท้ายแถมอุ้มมรรคณิชาด้วย กลับเข้าป้ายเป็นคนแรก ตามด้วยพี่ๆ ...คุณแม่โหล่เลย...นี่ถ้าเกิดมีแผ่นดินไหว ภัยธรรมชาตินี่ สงสัย คุณแม่ตายก่อน

อือม์ นึกขึ้นได้ คุณพ่อดอดไปซื้อถั่วกระป๋อง... จะต้องทำโทษไงดีว๊า... ชักกรุ่นๆ อีกแล้วละสิ


Create Date : 01 กันยายน 2549
Last Update : 1 กันยายน 2549 12:34:42 น. 1 comments
Counter : 275 Pageviews.

 
หวัดดีค่ะ...พี่เลี้ยงนางงาม
ขอบคุณนะคะที่แวะไปเยี่ยมบล็อค หายไปตั้งนาน คิดถึ๊ง...คิดถึง
ยังจำปั้นสิบนรกได้ อ่านแล้วหัวเราะท้องคัดท้องแข็ง น้ำหูน้ำตาไหล


โดย: ปิงปอง (tarapiw ) วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:1:50:04 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

มรรคณิชา
Location :
Sleepless in Seattle United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




สวัสดีคะ
นู๋ชื่อ มรรคณิชา.... เรียกนู๋เต็ม ๆ นะคะ เพราะนู๋ไม่มีชื่อเล่นคะ ... อยากรู้จักนู๋ ก็ต้องตามไปช่วยอ่าน ช่วยคอมเม้นต์นะคะ แม่นู๋จะได้มีกำลังใจ
แก้ไขเพิ่มเติมคะ....
มีคุณน้า คุณพี่ หลายคนมักถามคุณแม่เสมอๆ ว่า "ชื่อของนู๋ แปลว่าอะไร"
บอกเลย ไม่เล่นตัว...อิอิ
มรรค มาจากคำว่า "มรรค 8" ในศาสนาพุทธไงคะ...คุณแม่คงอยากเห็นนู๋เป็นเด็กดี...แถมเวลาสะกดเป็นภาษาปะกิต คุณแม่ใช้ชื่อคุณพ่อสะกดซะเลย...งานนี้ คุณพ่อหน้าบานคะ
ส่วน ณิชา แปลว่า บริสุทธ์
พอมารวมกะ "มรรค" ชื่อนู๋เลยเก๋กู๊ดซ้า

แก้ไขเพิ่มเติม (อีก 5/29/2011)
แขกเค้ามีดาราหญิงชื่อ มานิชา คล้ายชื่อนู๋มากเลย แรกๆ แม่ก็ปลื้มหรอกนะ แต่หลังๆ ชักหวั่นไหว เพราะเพื่อนร่วมงานของพ่อชื่อนี้เปี๊ยบ เป็นตัวป่วนที่ทำคุณพ่อปรี๊ดส์บ่อยๆ

แม่พบว่า เด๋วนี้ เวลาเรียกมรรคณิชาเต็มๆ คือการทำเสียงเข้ม ในเหตุการณ์ปกติ แม่เรียกนู๋ ว่า "ลูก" "นู๋" หรือ ไม่ก็ "ชิชา" "ชา"
Friends' blogs
[Add มรรคณิชา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.